Την ίδια περίοδο, το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημά τους αυξήθηκε κατά 3,7%, φθάνοντας τα 165,4 δισ. ευρώ, από 159,4 δισ. ευρώ το 2024.

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία των ετήσιων μη χρηματοοικονομικών λογαριασμών θεσμικών τομέων, που ανακοίνωσε σήμερα η Ελληνική Στατιστική Αρχή, η καταναλωτική δαπάνη ξεπέρασε το διαθέσιμο εισόδημα κατά 6,4 δισ. ευρώ.

Υποχώρησε στο -3,9% η αποταμίευση

Το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών, το οποίο ορίζεται ως η ακαθάριστη αποταμίευση προς το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα, διαμορφώθηκε στο -3,9% το 2025, έναντι -2,4% το 2024. Πρόκειται για υποχώρηση κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα σε ετήσια βάση.

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει ότι το ποσοστό αποταμίευσης παραμένει αρνητικό για τέταρτο διαδοχικό έτος. Το 2022 είχε διαμορφωθεί στο -4,8%, το 2023 στο -2,5% και το 2024 στο -2,4%.

Η τελευταία χρονιά κατά την οποία είχε καταγραφεί θετικό ποσοστό αποταμίευσης ήταν το 2021, όταν είχε ανέλθει στο 4,6%.

Μειώθηκε το εξωτερικό έλλειμμα

Στο σύνολο της οικονομίας, το έλλειμμα του εξωτερικού ισοζυγίου αγαθών και υπηρεσιών περιορίστηκε στα 11,6 δισ. ευρώ το 2025, έναντι 13,6 δισ. ευρώ το 2024.

Οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών διαμορφώθηκαν στα 109,7 δισ. ευρώ, από 113,6 δισ. ευρώ το προηγούμενο έτος, ενώ οι εξαγωγές υποχώρησαν στα 98,1 δισ. ευρώ, από 100 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, η συνολική ελληνική οικονομία παρουσίασε καθαρή λήψη δανείων από την αλλοδαπή ύψους 8,6 δισ. ευρώ, έναντι 13,8 δισ. ευρώ το 2024.

Στο 25,3% το ποσοστό επενδύσεων των επιχειρήσεων

Μείωση καταγράφηκε και στο ποσοστό επενδύσεων των μη χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου ως ποσοστό της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας των επιχειρήσεων διαμορφώθηκε στο 25,3% το 2025, από 26,3% το 2024. Το αντίστοιχο ποσοστό είχε ανέλθει στο 26,1% το 2023 και στο 24,5% το 2022.

Βέβαια, η ολική χωρητικότητα του ελληνικού εμπορικού στόλου (από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω) κατέγραψε μείωση κατά 0,4% τον μήνα Αύγουστο έναντι της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Επισημαίνεται πως μείωση 4,2% είχε σημειωθεί και κατά την αντίστοιχη σύγκριση του Αυγούστου έτους 2025 προς τον Αύγουστο 2024.

Ειδικότερα, ο αριθμός των επιβατηγών πλοίων κατέγραψε ετήσια άνοδο της τάξης του 3,4% με τη χωρητικότητά τους να ενισχύεται κατά 1,2%. Αντιθέτως, το σύνολο των φορτηγών πλοίων υποχώρησε κατά 3,1%, ενώ η χωρητικότητά τους κατέγραψε πτώση της τάξης του 7,1%.

Αυτό προκύπτει από την ειδική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τον συνδυασμό οικογενειακής ζωής και εργασίας. Τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα ρωτήθηκαν για το εάν έχουν τη φροντίδα παιδιών, έως 15 ετών, που ζουν στο ίδιο ή σε διαφορετικό νοικοκυριό. καθώς και το εάν έχουν τη φροντίδα ατόμων που είναι μεγαλύτερα των 15 ετών και είναι ασθενή, ευπαθή ή με κάποια αναπηρία.

Τα άτομα ηλικίας 18- 54 ετών που ερευνήθηκαν, δήλωσαν τον αριθμό των παιδιών που έχουν αναθρέψει συνολικά στη ζωή τους. Κατά μέσο  όρο, σε όλον τον πληθυσμό, δηλώθηκε ένα σχεδόν παιδί κατά άτομο. Περισσότερα παιδιά δηλώθηκαν στις ημιαστικές περιοχές (1,26), ενώ το μικρότερο πλήθος στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθηνών (0,81). Σημαντική είναι η διαφορά μεταξύ ατόμων Ελληνικής και ξένης ιθαγένειας (1,03 έναντι 1,41). Σε ό,τι αφορά στο εκπαιδευτικό επίπεδο, παρατηρείται ότι το μεγαλύτερο πλήθος παιδιών δηλώνεται από τα άτομα που έχουν ολοκληρώσει έως Γυμνάσιο, ακολουθούμενο από τα άτομα με πτυχίο Πανεπιστημίου (1,01), ενώ το μικρότερο πλήθος παιδιών δηλώνεται από τα άτομα που έχουν ολοκληρώσει μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (0,93).

Σημαντική είναι και η διαφορά μεταξύ απασχολούμενων (1,15) και ανέργων ή ατόμων εκτός εργατικού δυναμικού (0,81 και στις δύο περιπτώσεις). καθώς και μεταξύ των ατόμων που εργάζονται στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα (1,48 έναντι 1,07).

Η πλειονότητα των ατόμων που έχουν αναθρέψει παιδί/-ά και εργάζονται ή είχαν εργαστεί στο παρελθόν δηλώνει ότι δεν έχει λάβει κάποιας μορφής οικογενειακή άδεια (59,9%). Εξετάζοντας τη λήψη οικογενειακής άδειας κατά φύλο, παρατηρείται ότι είναι λιγότερο συχνή στους άνδρες (24%), ενώ αντίθετα οι περισσότερες γυναίκες έχουν λάβει άδεια μητρότητας ή γονική άδεια (ή και τα δύο). Η λήψη οικογενειακής άδειας είναι συχνή στα άτομα ηλικίας 18- 24 ετών (57,3%), στα άτομα με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (59,2%) και στα άτομα με  μεταπτυχιακές σπουδές (58,7%), καθώς και στα άτομα που εργάζονται στον δημόσιο τομέα (80,9%), ενώ είναι ιδιαίτερα σπάνια στα άτομα ξένης ιθαγένειας (14,3%) και στα άτομα που έχουν ολοκληρώσει έως Γυμνάσιο (9,2%).

Σε ό,τι αφορά στη διάρκεια της οικογενειακής άδειας, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές ανάλογα με το φύλο. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανδρών (85,3%) έλαβε άδεια διαρκείας έως και 6 μηνών, ενώ μόλις το 5,2% πήρε άδεια 6 μηνών έως και 1 έτος και 2,8% μεγαλύτερη του ενός έτους. Αντίθετα, το 27,1% των γυναικών έλαβε άδεια 6 μηνών έως 1 έτος και το 30,5% είχε άδεια μεγαλύτερη του ενός έτους.

Σημειώνεται, επίσης, ότι το 29,8% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνει ότι έχει υποχρεώσεις φροντίδας, με το μεγαλύτερο ποσοστό (25,7%) να έχει τη φροντίδα μόνο παιδιών, το 3,2% μόνο ενηλίκων ενώ μόνο το 0,9% φροντίζει και παιδιά και εξαρτώμενους ενήλικες. Οι υποχρεώσεις φροντίδας είναι συχνότερες στις γυναίκες (31,9% έναντι 27,6% στους άντρες), στα άτομα ηλικίας 35-44 ετών (65,7% έναντι μέσου όρου 29,8%) και στους απασχολούμενους (35,2%).

Τα άτομα που είχαν την υποχρέωση φροντίδας παιδιών κάτω των 15 ετών, ρωτήθηκαν για το εάν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας (για παράδειγμα, παιδικό σταθμό, ολοήμερο σχολείο, μπέιμπι- σίτερ, κ.λπ.) για όλα ή ορισμένα από τα παιδιά. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερευνηθέντων δεν χρησιμοποιεί υπηρεσίες φροντίδας για κανένα από τα παιδιά τους (67,9%). Τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης απαντώνται σε άτομα ηλικίας 35- 44 ετών (36,5%) και στους απασχολούμενους (34,9%). Τα μικρότερα ποσοστά απαντώνται στους ανέργους (17%) και στα άτομα 18- 24 ετών (14,1%) .

Από την άποψη της συχνότητα χρήσης υπηρεσιών φροντίδας κατά τύπο νοικοκυριού, παρατηρείται ότι, όπως είναι αναμενόμενο, τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης υπηρεσιών φροντίδας αφορούν σε νοικοκυριά με παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών, με το μεγαλύτερο να απαντάται στα ζευγάρια με παιδιά (31,7%) και στους μόνους ενήλικες με παιδιά (19,3%) .

Τα άτομα που, αν και έχουν την υποχρέωση φροντίδας παιδιών κάτω των 15 ετών, δεν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας, ρωτήθηκαν για τον κύριο λόγο αυτής της επιλογής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερευνηθέντων δηλώνει ότι προτιμά να φροντίζει τα παιδιά μόνοι τους ή με τον/την σύντροφό τους (47,6%). Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό στα άτομα εκτός εργατικού δυναμικού (68%) και στα άτομα ηλικίας 25- 34 ετών (64,1%). Αρκετά συχνά, ως κύριος λόγος για τη μη χρήση υπηρεσιών, αναφέρεται η ύπαρξη βοήθειας από συγγενείς και φίλους, καθώς και το ότι τα παιδιά μπορούν να φροντίζουν μόνα τον εαυτό τους.

Αναφορικά με το 9,6% των ατόμων που δεν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας, δηλώνεται ως κύριος λόγος ένα πρόβλημα σχετικό με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Συγκεκριμένα, σε ποσοστό 5,6% δηλώνεται ως κύριο πρόβλημα το κόστος, για το 3% είναι η διαθεσιμότητα της υπηρεσίας και για 1% κάποιο άλλο πρόβλημα που σχετίζεται με τις υπηρεσίες.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν σημαντική μετατόπιση των πληθωριστικών πιέσεων από τα τρόφιμα προς την ενέργεια, με τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων να αποτελούν πλέον τον βασικό παράγοντα επιτάχυνσης του πληθωρισμού.

Τη μεγαλύτερη ανατίμηση καταγράφει το φυσικό αέριο, με αύξηση 55%, ενώ ακολουθεί το πετρέλαιο θέρμανσης με 53,2%. Ιδιαίτερα υψηλές είναι οι αυξήσεις και στα καύσιμα κίνησης, με το πετρέλαιο κίνησης να ενισχύεται κατά 38,8% και τη βενζίνη κατά 22,5%. Παράλληλα, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκαν κατά 15%, εντείνοντας τις πιέσεις σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Σημαντική επιβάρυνση εξακολουθεί να προκαλεί και το κόστος στέγασης, καθώς τα ενοίκια αυξήθηκαν κατά 5,9% τον Σεπτέμβριο, διατηρώντας τις πιέσεις στις δαπάνες των νοικοκυριών.

Αντίθετα, πιο συγκρατημένη εμφανίζεται η συνολική αύξηση στις τιμές των τροφίμων, η οποία περιορίστηκε στο 0,6%. Ωστόσο, πίσω από τη χαμηλή μεταβολή του γενικού δείκτη τροφίμων καταγράφονται σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ βασικών προϊόντων.

Ειδικότερα, το μοσχάρι ανατιμήθηκε κατά 12,3%, τα ψάρια κατά 11,5% και το αρνί και κατσίκι κατά 9,7%, επιβαρύνοντας το κόστος βασικών ειδών διατροφής.

Στον αντίποδα, σημαντικές μειώσεις καταγράφηκαν στο ελαιόλαδο κατά 11,9%, στο ρύζι κατά 8,2% και στα δημητριακά κατά 7,9%, περιορίζοντας τη συνολική αύξηση της κατηγορίας.

Όπως ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ, από τη σύγκριση του Γενικού ΔΤΚ του μηνός Σεπτεμβρίου 2026 με τον αντίστοιχο Δείκτη του Σεπτεμβρίου 2025 προέκυψε αύξηση 5,0% έναντι αύξησης 1,9% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2025 με το 2024.

Ο Γενικός ΔΤΚ κατά τον μήνα Σεπτέμβριο 2026, σε σύγκριση με τον Αύγουστο 2026 παρουσίασε αύξηση 2,1%, έναντι αύξησης 0,8%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του προηγούμενου έτους.

Ο μέσος ΔΤΚ του δωδεκαμήνου Οκτωβρίου 2025 – Σεπτεμβρίου 2026, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του δωδεκαμήνου Οκτωβρίου 2024 – Σεπτεμβρίου 2025, παρουσίασε αύξηση 3,6%, έναντι αύξησης 2,5% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του δωδεκαμήνου Οκτωβρίου 2024 – Σεπτεμβρίου 2025 με το δωδεκάμηνο Οκτωβρίου 2023 – Σεπτεμβρίου 2024.

Η μηνιαία μεταβολή των τιμών 

Η αύξηση του Γενικού ΔΤΚ κατά 2,1% τον μήνα Σεπτέμβριο 2026, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Αυγούστου 2026, προήλθε κυρίως από τις μεταβολές στις ακόλουθες ομάδες αγαθών και υπηρεσιών:

1. Από τις αυξήσεις των δεικτών κατά:
• 1,1% στην ομάδα Αλκοολούχα ποτά και καπνός, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στα αλκοολούχα ποτά (μη σερβιριζόμενα).
• 28,5% στην ομάδα Ένδυση και υπόδηση, λόγω επαναφοράς των τιμών στα επίπεδα πριν από τις θερινές εκπτώσεις.
• 2,0% στην ομάδα Στέγαση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, στερεά καύσιμα.
• 0,6% στην ομάδα Διαρκή αγαθά – Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, λόγω επαναφοράς των τιμών στα επίπεδα πριν από τις θερινές εκπτώσεις. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στα είδη άμεσης κατανάλωσης νοικοκυριού.
• 0,2% στην ομάδα Υγεία, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στις υπηρεσίες εξωνοσοκομειακής περίθαλψης.
• 2,0% στην ομάδα Μεταφορές, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: πετρέλαιο κίνησης, καύσιμα αυτοκινήτου (βενζίνη). Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών σε: μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο.
• 0,2% στην ομάδα Ενημέρωση και επικοινωνία, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στον εξοπλισμό ενημέρωσης και επικοινωνίας.
• 0,4% στην ομάδα Αναψυχή – Αθλητισμός και Πολιτισμός, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στις δραστηριότητες αναψυχής και αθλητισμού.
• 2,8% στην ομάδα Εκπαίδευση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: δίδακτρα προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δίδακτρα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
• 1,0% στην ομάδα Ξενοδοχεία – Καφέ – Εστιατόρια, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: εστιατόρια-ζαχαροπλαστεία-ταχυφαγεία-κυλικεία, ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία.
• 0,7% στην ομάδα Προσωπική φροντίδα – Κοινωνική προστασία – Άλλα αγαθά και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών στις άλλες συσκευές και προϊόντα προσωπικής υγιεινής και φροντίδας.

2. Από τη μείωση των δεικτών κατά:
• 0,4% στην ομάδα Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, λόγω μείωσης κυρίως των τιμών σε: ρύζι, παρασκευάσματα με βάση το κρέας, ψάρια νωπά ή κατεψυγμένα, γάλα νωπό πλήρες, γιαούρτι, ελαιόλαδο, φρούτα (γενικά), σοκολάτες-προϊόντα σοκολάτας. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση κυρίως των τιμών σε: μοσχάρι, χοιρινό, λαχανικά (γενικά), παγωτά.

Η ετήσια μεταβολή των τιμών 

Η αύξηση του Γενικού ΔΤΚ κατά 5,0% τον μήνα Σεπτέμβριο 2026, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Σεπτεμβρίου 2025, προήλθε κυρίως από τις μεταβολές στις ακόλουθες ομάδες αγαθών και υπηρεσιών:

1. Από τις αυξήσεις των δεικτών κατά:
• 0,6% στην ομάδα Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ψωμί και άλλα προϊόντα αρτοποιίας, μοσχάρι, χοιρινό, αρνί και κατσίκι, πουλερικά, ψάρια αλίπαστα, τυριά, αυγά, λαχανικά (γενικά). Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών σε: ρύζι, δημητριακά για πρωινό, ψάρια νωπά ή κατεψυγμένα, γάλα νωπό πλήρες, ελαιόλαδο, φρούτα (γενικά), σοκολάτες-προϊόντα σοκολάτας, προπαρασκευασμένα φαγητά, χυμούς φρούτων, καφέ.
• 0,3% στην ομάδα Ένδυση και υπόδηση, λόγω αύξησης των τιμών στα είδη ένδυσης και υπόδησης.
• 14,7% στην ομάδα Στέγαση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ενοίκια κατοικιών, επισκευή και συντήρηση κατοικίας, διάφορες υπηρεσίες που σχετίζονται με το σπίτι, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, στερεά καύσιμα.
• 0,6% στην ομάδα Διαρκή αγαθά – Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: άλλα είδη οικιακής χρήσης, οικιακές υπηρεσίες. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών σε: οικιακές συσκευές και επισκευές, οικιακά είδη καθαρισμού και συντήρησης.
• 1,4% στην ομάδα Υγεία, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ιατρικά προϊόντα, υπηρεσίες εξωνοσοκομειακής περίθαλψης,  νοσοκομειακή περίθαλψη. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στα φαρμακευτικά προϊόντα.
• 11,3% στην ομάδα Μεταφορές, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: πετρέλαιο κίνησης, καύσιμα αυτοκινήτου (βενζίνη), συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού προσωπικής μεταφοράς, άλλες υπηρεσίες σχετικές με την προσωπική μεταφορά, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα.
• 1,6% στην ομάδα Αναψυχή – Αθλητισμός και Πολιτισμός, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: προϊόντα κηπουρικής και ζώα συντροφιάς, υπηρεσίες αναψυχής, πολιτιστικές υπηρεσίες, πακέτο διακοπών. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στα διαρκή αγαθά αναψυχής.
• 2,9% στην ομάδα Εκπαίδευση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: δίδακτρα προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δίδακτρα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
• 6,9% στην ομάδα Ξενοδοχεία – Καφέ – Εστιατόρια, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: εστιατόρια-ζαχαροπλαστεία-ταχυφαγεία-κυλικεία, ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία.
• 3,5% στην ομάδα Ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ασφάλιστρα υγείας, ασφάλιστρα οχημάτων.
• 1,5% στην ομάδα Προσωπική φροντίδα – Κοινωνική προστασία – Άλλα αγαθά και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: κομμωτήρια και καταστήματα προσωπικής φροντίδας, άλλες υπηρεσίες. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση κυρίως των τιμών στις άλλες συσκευές και προϊόντα προσωπικής υγιεινής και φροντίδας.

2. Από τη μείωση των δεικτών κατά:
• 1,9% στην ομάδα Ενημέρωση και επικοινωνία, λόγω μείωσης κυρίως των τιμών σε: εξοπλισμό επεξεργασίας ήχου και εικόνας, υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας, πακέτα τηλεφωνικών υπηρεσιών. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση κυρίως των τιμών στις άλλες υπηρεσίες ενημέρωσης και επικοινωνίας.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών το 2025 διαμορφώθηκε στα 21.842 ευρώ, έναντι 20.694 ευρώ το 2024. Πρόκειται για αύξηση περίπου 1.000 ευρώ ή 5,5% σε σχέση με το 2024.

Το 50% των νοικοκυριών δαπανά περισσότερα από 1.400 ευρώ τον μήνα. Παράλληλα, η μέση ετήσια δαπάνη το 2025 ήταν μειωμένη κατά 12% σε σχέση με το 2008.

Πού κατευθύνονται οι δαπάνες

Το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης των νοικοκυριών κατευθύνεται στα τρόφιμα, με ποσοστό 20,4%, ενώ ακολουθούν η στέγαση με 15% και οι μεταφορές με 13,6%.

Σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν στον καφέ, κατά 9%, στο τσάι και το κακάο, καθώς και στο κρέας, κατά 8%. Αυξήσεις καταγράφηκαν επίσης στο μοσχάρι και στα ψάρια.

Διατροφή και στέγαση

Σε ό,τι αφορά τη στέγαση, το 23,4% του μηνιαίου προϋπολογισμού κατευθύνεται συνολικά στη συγκεκριμένη κατηγορία, ενώ το 17,3% αφορά το ενοίκιο.

Για το φτωχότερο τμήμα του πληθυσμού, το 54,4% της συνολικής δαπάνης αφορά διατροφή και στέγαση, δηλαδή περισσότερο από το μισό του συνολικού προϋπολογισμού.

Η χαμηλότερη μέση ετήσια δαπάνη καταγράφεται στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, όπου διαμορφώνεται σε περισσότερα από 16.000 ευρώ, ενώ το 34,5% της συνολικής δαπάνης αφορά διατροφή και στέγαση.

Συγκεκριμένα, το μέγεθος της Συνολικής Οικοδομικής Δραστηριότητας (Ιδιωτικής – Δημόσιας), κατά τον μήνα Ιούνιο 2026 σημείωσε αύξηση κατά 22,5% στην επιφάνεια και αύξηση κατά 20,5% στον όγκο, σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025, ενώ το σύνολο των εκδοθεισών οικοδομικών αδειών αντιστοιχεί σε 727.203 m2 επιφάνειας και 3.279.998 m3 όγκου.

Οι σχετικές άδειες που αφορούσαν ιδιωτική δραστηριότητα αυξήθηκαν κατά 21,8% στον αριθμό τους, κατά 25,2% στην επιφάνεια και κατά 22,7% στον όγκο, σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025, ενώ ανήλθαν σε 3.083 οικοδομικές άδειες, που αντιστοιχούν σε 698.412 m2 επιφάνειας και 3.119.019 m3 όγκου.

Αντιθέτως, οι εκδοθείσες άδειες Δημόσιας Οικοδομικής Δραστηριότητας τον Ιούνιο ανήλθαν μόλις σε 35, ενώ αντιστοιχούν σε 28.791 m2 επιφάνειας και 160.979 m3 όγκου. Το ποσοστό συμμετοχής της Δημόσιας Οικοδομικής Δραστηριότητας στον συνολικό οικοδομικό όγκο, για τον μήνα Ιούνιο 2026, είναι 4,9%.

Κατά την περίοδο των τελευταίων δώδεκα μηνών, δηλαδή από τον Ιούλιο 2025 έως τον Ιούνιο 2026, το μέγεθος της Συνολικής Οικοδομικής Δραστηριότητας (Ιδιωτικής-Δημόσιας) με βάση τις εκδοθείσες οικοδομικές άδειες, στο σύνολο της Χώρας, ανήλθε σε 31.707 οικοδομικές άδειες. Συνεπώς, παρατηρήθηκε αύξηση κατά 10,1% στον αριθμό των οικοδομικών αδειών, αύξηση κατά 13,7% στην επιφάνεια και αύξηση κατά 19,6% στον όγκο, έναντι της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Συνολικά, οι αντίστοιχες οικοδομικές άδειες ανήλθαν σε 31.707, αντιστοιχώντας σε 7.320.891 m2 επιφάνειας και 34.935.416 m3 όγκου.

Παράλληλα, την ίδια περίοδο το ποσοστό συμμετοχής της Δημόσιας Οικοδομικής Δραστηριότητας στον συνολικό οικοδομικό όγκο, για την ανωτέρω περίοδο, είναι 2,7%.

Από την άλλη, η Ιδιωτική Οικοδομική Δραστηριότητα εμφανίζει στο σύνολο της Χώρας αύξηση κατά 10,4% στον αριθμό των εκδοθεισών οικοδομικών αδειών, αύξηση κατά 14,6% στην επιφάνεια και αύξηση κατά 20,0% στον όγκο, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο Ιουλίου 2024 – Ιουνίου 2025.

Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 καταγράφηκαν 46.368 κενές θέσεις εργασίας, έναντι 38.834 την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, δηλαδή, οι θέσεις που οι εργοδότες επιδιώκουν να καλύψουν αυξήθηκαν κατά 19,4%.

Το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερη οικονομική σημασία καθώς οι ελλείψεις προσωπικού εμφανίζονται την ίδια περίοδο που αυξάνεται το κόστος εργασίας και επιχειρήσεις σε αρκετούς κλάδους δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να βρουν εργαζομένους με τις κατάλληλες δεξιότητες.

Από 38.834 στις 46.368 θέσεις

Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν σημαντική αντιστροφή της τάσης.

Στο δεύτερο τρίμηνο του 2025 οι κενές θέσεις είχαν μειωθεί κατά 34,1% σε ετήσια βάση.

Έναν χρόνο αργότερα η εικόνα αντιστράφηκε, με αύξηση 19,4% και τον συνολικό αριθμό να επιστρέφει πάνω από τις 46.000.

Πρόκειται για θέσεις που οι επιχειρήσεις θέλουν να καλύψουν στο άμεσο μέλλον και για τις οποίες έχουν αναζητήσει κατάλληλους υποψηφίους εκτός της επιχείρησης.

Επομένως, δεν πρόκειται απλώς για εκτιμήσεις εργοδοτών σχετικά με μελλοντικές ανάγκες.

Τι θεωρεί η ΕΛΣΤΑΤ «κενή θέση»

Η συγκεκριμένη μέτρηση έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή ο ορισμός είναι αρκετά συγκεκριμένος.

Κενή θεωρείται μία νεοδημιουργηθείσα θέση, μία ήδη κενή θέση ή μία θέση που πρόκειται σύντομα να μείνει κενή, για την οποία ο εργοδότης έχει προχωρήσει σε ενεργές ενέργειες αναζήτησης εργαζομένου.

Παράλληλα, η θέση πρέπει να είναι διαθέσιμη άμεσα ή να προβλέπεται ότι θα καλυφθεί στο εγγύς μέλλον.

Η έρευνα αφορά το σύνολο της οικονομίας με τις εξαιρέσεις που προβλέπει η μεθοδολογία της ΕΛΣΤΑΤ, μεταξύ των οποίων ο πρωτογενής τομέας.

Το παράδοξο της αγοράς εργασίας

Η ύπαρξη δεκάδων χιλιάδων κενών θέσεων δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανεργία.

Δείχνει ότι υπάρχει αυξανόμενη αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης εργασίας.

Μια επιχείρηση μπορεί να αναζητεί συγκεκριμένη ειδικότητα σε μία περιοχή, ενώ οι διαθέσιμοι εργαζόμενοι να βρίσκονται αλλού ή να μην διαθέτουν τις δεξιότητες που απαιτούνται.

Σε άλλες περιπτώσεις, οι προσφερόμενες αποδοχές ή οι συνθήκες εργασίας μπορεί να μην είναι αρκετά ελκυστικές για να καλυφθεί η θέση.

Γι' αυτό η μείωση της ανεργίας και η ύπαρξη πολλών κενών θέσεων μπορούν να συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Τουρισμός, κατασκευές και τεχνικές ειδικότητες

Η πίεση είναι ιδιαίτερα ορατή σε δραστηριότητες που απαιτούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων ή εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις.

Ο τουρισμός και η εστίαση αναζητούν προσωπικό κυρίως κατά την περίοδο υψηλής ζήτησης, ενώ οι κατασκευές χρειάζονται τεχνίτες και εξειδικευμένους εργαζομένους.

Ανάλογες ανάγκες υπάρχουν στη μεταποίηση, στις μεταφορές, στην πληροφορική και σε επαγγέλματα υψηλότερης τεχνικής εξειδίκευσης.

Το κοινό πρόβλημα είναι ότι οι επιχειρήσεις δεν χρειάζονται απλώς περισσότερους ανθρώπους. Χρειάζονται εργαζομένους με συγκεκριμένες δεξιότητες, συχνά σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές.

Όταν η έλλειψη προσωπικού γίνεται κόστος

Για μια επιχείρηση, μια θέση που παραμένει κενή για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει οικονομικό κόστος.

Μπορεί να σημαίνει χαμηλότερη παραγωγή, περιορισμένη δυνατότητα εξυπηρέτησης πελατών, καθυστέρηση επενδυτικών σχεδίων ή περισσότερες ώρες εργασίας για το υπάρχον προσωπικό.

Σε περιόδους μεγάλης ζήτησης, μια τουριστική επιχείρηση που δεν βρίσκει προσωπικό μπορεί ακόμη και να περιορίσει τη δυναμικότητα με την οποία λειτουργεί.

Αντίστοιχα, μία βιομηχανική ή κατασκευαστική εταιρεία που δεν βρίσκει τεχνίτες μπορεί να αντιμετωπίσει καθυστερήσεις στην παραγωγή ή στην εκτέλεση έργων.

Η πίεση στους μισθούς

Η αυξημένη ζήτηση εργαζομένων έχει και μία δεύτερη συνέπεια.

Όταν πολλές επιχειρήσεις ανταγωνίζονται για περιορισμένο αριθμό διαθέσιμων εργαζομένων, δημιουργείται πίεση για υψηλότερες αποδοχές και καλύτερες παροχές.

Αυτό μπορεί να λειτουργήσει θετικά για τους εργαζομένους, ιδιαίτερα σε ειδικότητες όπου υπάρχει πραγματική έλλειψη προσωπικού.

Για τις επιχειρήσεις όμως σημαίνει ταυτόχρονα αύξηση του λειτουργικού κόστους.

Το φαινόμενο συνδέεται έτσι με τη γενικότερη συζήτηση για την αύξηση του κόστους εργασίας στην ελληνική οικονομία.

Κατάρτιση και δεξιότητες στο επίκεντρο

Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να περιοριστεί στην απλή αύξηση του αριθμού των διαθέσιμων εργαζομένων.

Κρίσιμο ζήτημα είναι η σύνδεση της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες των επιχειρήσεων.

Προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης, τεχνικές σχολές, επανακατάρτιση εργαζομένων και ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων μπορούν να περιορίσουν την απόσταση μεταξύ των ειδικοτήτων που ζητά η αγορά και εκείνων που υπάρχουν διαθέσιμες.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς οι επενδύσεις σε ενέργεια, ψηφιοποίηση, κατασκευές και νέες τεχνολογίες δημιουργούν νέες ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό.

Οι 46.368 θέσεις είναι και οικονομική ευκαιρία

Η αύξηση των κενών θέσεων έχει επομένως δύο αναγνώσεις.

Από τη μία πλευρά αποτελεί πρόβλημα για τις επιχειρήσεις, οι οποίες δυσκολεύονται να βρουν το προσωπικό που χρειάζονται.

Από την άλλη, δείχνει ότι στην οικονομία υπάρχει πραγματική ζήτηση για νέες προσλήψεις.

Το στοίχημα είναι να συναντηθούν οι δύο πλευρές: οι επιχειρήσεις που αναζητούν προσωπικό και οι εργαζόμενοι που αναζητούν καλύτερες θέσεις.

Γιατί οι 46.368 κενές θέσεις εργασίας δεν είναι απλώς ένας ακόμη δείκτης της ΕΛΣΤΑΤ. Είναι ταυτόχρονα χαμένη παραγωγική δυνατότητα για τις επιχειρήσεις και δεκάδες χιλιάδες δυνητικές ευκαιρίες απασχόλησης.

Άνοδος 16,4% μέσα σε έναν χρόνο

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο Γενικός Δείκτης Κύκλου Εργασιών στη Βιομηχανία τον Ιούλιο του 2026 σημείωσε αύξηση 16,4% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025.Η μεταβολή είναι αισθητή και σε σύγκριση με την εικόνα που είχε καταγραφεί πέρυσι. Στην αντίστοιχη σύγκριση του Ιουλίου 2025 με τον Ιούλιο του 2024, ο δείκτης είχε μειωθεί κατά 2,1%.Πρακτικά, η βιομηχανία πέρασε μέσα σε έναν χρόνο από αρνητικό ετήσιο ρυθμό σε διψήφια αύξηση του κύκλου εργασιών.

Τι μετρά ο δείκτης της ΕΛΣΤΑΤ

Ο συγκεκριμένος δείκτης δεν πρέπει να συγχέεται με τον όγκο της βιομηχανικής παραγωγής.Ο κύκλος εργασιών αποτυπώνει την εξέλιξη των πωλήσεων των βιομηχανικών επιχειρήσεων τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και στο εξωτερικό. Επηρεάζεται επομένως όχι μόνο από τις ποσότητες που πωλούνται, αλλά και από τις μεταβολές των τιμών.Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε περιόδους έντονων διακυμάνσεων στις τιμές ενέργειας και πρώτων υλών. Μια μεγάλη αύξηση του τζίρου δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε αντίστοιχη αύξηση της παραγωγής ή της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

Η βιομηχανία παραμένει κρίσιμη για την οικονομία

Παρά τη μεγάλη συμμετοχή των υπηρεσιών και του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, η ενίσχυση της βιομηχανίας έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανάπτυξη.Ο κλάδος συνδέεται με επενδύσεις μεγάλης διάρκειας, θέσεις εργασίας, εξαγωγές και αυξημένη ζήτηση από ένα μεγάλο δίκτυο προμηθευτών.Τα τελευταία χρόνια έχουν ανακοινωθεί σημαντικές επενδύσεις στην ελληνική μεταποίηση, στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στα φάρμακα, στα δομικά υλικά και σε άλλους παραγωγικούς κλάδους.Για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, παράλληλα, η δυνατότητα διατήρησης ή αύξησης των πωλήσεων στο εξωτερικό παραμένει κρίσιμο στοιχείο, ιδιαίτερα σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον χαμηλότερων ρυθμών ανάπτυξης.

Το ενεργειακό κόστος παραμένει στην εξίσωση

Η εικόνα του τζίρου είναι θετική, αλλά οι προκλήσεις για τη βιομηχανία δεν έχουν εξαφανιστεί.Η ενέργεια εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κόστους για πολλές παραγωγικές επιχειρήσεις. Οι διεθνείς αναταράξεις στις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούν να επηρεάσουν τόσο το κόστος παραγωγής όσο και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων.Για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, μάλιστα, ακόμη και σχετικά μικρές μεταβολές στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου μπορούν να έχουν σημαντική επίπτωση στα περιθώρια κέρδους.

Το επόμενο τεστ για τη μεταποίηση

Τα στοιχεία του Ιουλίου δημιουργούν μια ισχυρή βάση, όμως το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο η άνοδος μπορεί να διατηρηθεί τους επόμενους μήνες.Η πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας, οι εξαγωγές, το κόστος ενέργειας, η εσωτερική ζήτηση και οι επενδύσεις θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια.Ιδιαίτερη σημασία θα έχει και η σύγκριση του κύκλου εργασιών με τα στοιχεία της βιομηχανικής παραγωγής. Η διάκριση είναι κρίσιμη, καθώς η αύξηση των πωλήσεων σε αξία δεν σημαίνει απαραίτητα αντίστοιχη αύξηση των παραγόμενων ποσοτήτων.

Σε κάθε περίπτωση, το +16,4% του Ιουλίου αποτελεί μια σημαντική μεταβολή σε σχέση με την περσινή πτώση και φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη συμβολή της παραγωγής και της μεταποίησης στην ελληνική οικονομία.

Για το σύνολο των επιχειρήσεων της οικονομίας με υποχρέωση τήρησης διπλογραφικών βιβλίων, για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε μηνιαία βάση, ο κύκλος εργασιών τον Ιούλιο 2026 ανήλθε σε 42.471.036 χιλ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 4,7% σε σχέση με τον Ιούλιο 2025, που είχε ανέλθει σε 40.578.110 χιλ. ευρώ.

Τη μεγαλύτερη αύξηση στον κύκλο εργασιών τον Ιούλιο 2026 σε σύγκριση με τον Ιούλιο 2025 παρουσίασαν οι επιχειρήσεις του τομέα Ενημέρωση και Επικοινωνία, κατά 22,3%, ενώ τη μεγαλύτερη μείωση παρουσίασαν οι επιχειρήσεις του τομέα Δραστηριότητες Σχετικές με την Ανθρώπινη Υγεία και την Κοινωνική Μέριμνα, κατά 8,1%.

Στέγαση +9,7%, μεταφορές +7,7%

Η μεγαλύτερη ετήσια αύξηση καταγράφηκε στη στέγαση, με 9,7%, εξαιτίας κυρίως των ανατιμήσεων σε ενοίκια, επισκευές και συντήρηση κατοικίας, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης και στερεά καύσιμα. Η υποχώρηση των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος περιόρισε εν μέρει την άνοδο.Ισχυρή ήταν και η επιβάρυνση στις μεταφορές, όπου οι τιμές αυξήθηκαν κατά 7,7% σε ετήσια βάση. Ακριβότερα ήταν μεταξύ άλλων το πετρέλαιο κίνησης, η βενζίνη, η συντήρηση και επισκευή οχημάτων και τα αεροπορικά εισιτήρια.Οι δύο αυτές κατηγορίες είχαν και τη μεγαλύτερη επίπτωση στον συνολικό πληθωρισμό: η στέγαση πρόσθεσε περίπου 1,47 ποσοστιαίες μονάδες και οι μεταφορές άλλες 1,13 μονάδες.

Ακριβότερη και η εστίαση

Στα ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια οι τιμές αυξήθηκαν κατά 6% σε σχέση με πέρυσι, ενώ ένδυση και υπόδηση κατέγραψαν άνοδο 5,3%. Στην εκπαίδευση η αύξηση έφτασε το 2,8% και στην υγεία το 1,3%.Πιο συγκρατημένη ήταν η ετήσια αύξηση στην κατηγορία διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, στο 0,9%. Ωστόσο, πίσω από τον μέσο όρο καταγράφονται αυξήσεις σε βασικά προϊόντα όπως ψωμί, κρέατα, πουλερικά, ψάρια, τυριά και αυγά, οι οποίες αντισταθμίστηκαν εν μέρει από μειώσεις σε ελαιόλαδο, φρούτα και λαχανικά.Η νέα άνοδος έρχεται μετά την αποκλιμάκωση του Ιουλίου, όταν ο πληθωρισμός είχε περιοριστεί σημαντικά. Το MoneyPress είχε καταγράψει την πτώση του εναρμονισμένου πληθωρισμού στο 2,7% τον Ιούλιο, έναντι 3,9% τον Ιούνιο σύμφωνα με τη Eurostat.

Τα στοιχεία του Αυγούστου δείχνουν ότι η ακρίβεια παραμένει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για τα νοικοκυριά, ιδιαίτερα επειδή οι μεγαλύτερες ανατιμήσεις εντοπίζονται πλέον σε δαπάνες που δύσκολα μπορούν να περιοριστούν: κατοικία, καύσιμα και μετακινήσεις.

]]>