Συγκεκριμένα, οι τελευταίες στρατηγικές της κινήσεις επί του πεδίου απέδειξαν ότι διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο ως πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Του Δρ. Κωνσταντίνου Π. Μπαλωμένου

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα επέλεξε να κινηθεί προληπτικά, προτού διαμορφωθούν τετελεσμένα στην περιοχή, επιδεικνύοντας ταχύτητα και στρατηγική οξυδέρκεια στην αντιμετώπιση πιθανών απειλών.

Υπό αυτή την οπτική, η απόφαση του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, να αποστείλει δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τέσσερα αεροσκάφη F16 στην Κύπρο, συμβάλλοντας στην αποτροπή πιθανών απειλών κατά των στρατιωτικών και κρίσιμων υποδομών του νησιού, αποδείχτηκε ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.

Παράλληλα, η τοποθέτηση συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο και στο Διδυμότειχο για την ενίσχυση της αεράμυνας της Βουλγαρίας, κατόπιν σχετικού αιτήματος της γειτονικής χώρας, ενισχύει το συνολικό αποτρεπτικό πλαίσιο στην περιοχή και προστατεύει τα εθνικά και συμμαχικά συμφέροντα.

Οι πρωτοβουλίες αυτές αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα αποτελεί ουσιαστικό εγγυητή της ασφάλειας της Κύπρου και των συμμάχων της και στέλνουν ένα σαφές μήνυμα, ότι διαθέτει τόσο τη βούληση όσο και την επιχειρησιακή ικανότητα να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο σε ζητήματα ασφάλειας που υπερβαίνουν τα στενά όρια της εθνικής της επικράτειας, συμβάλλοντας στην περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου.

Η άμεση σύγκληση των αρμόδιων θεσμικών οργάνων (ΚΥΣΕΑ), σε συνδυασμό με τη στοχευμένη διπλωματική κινητικότητα της Ελλάδας απέναντι σε εταίρους και συμμάχους, ανέδειξε επίσης ότι η χώρα αντιμετωπίζει την κρίση με όρους εθνικής στρατηγικής και όχι συγκυριακής διαχείρισης, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσε την αξιοπιστία της και την ικανότητά της να καθορίζει το πλαίσιο ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι το γεγονός επίσης, ότι η Ελλάδα αξιοποίησε το εμφανές στρατηγικό κενό της Ε.Ε., η οποία για ακόμη μια φορά εμφανίστηκε χωρίς ενιαία και συνεκτική στρατηγική απέναντι σε μια μείζονα διεθνή κρίση.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας και ευρωπαϊκής θεσμικής αδράνειας, η Αθήνα δεν περιορίστηκε σε παθητική στάση, αλλά ανέλαβε άμεση και στοχευμένη δράση, καλύπτοντας στην πράξη το κενό ηγεσίας της Ε.Ε..

Ταυτόχρονα, ώθησε τους Ευρωπαίους εταίρους της να ευθυγραμμιστούν με τις εξελίξεις και να στηρίξουν, έστω και εκ των υστέρων, την στρατηγική της να προστατεύσει την Κύπρο υιοθετώντας μια πιο ενεργητική προσέγγιση ασφάλειας στην περιοχή.

Οι εν λόγω ενεργητικές και πολυεπίπεδες στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ελλάδας ανέτρεψαν τα μέχρι πρότινος δεδομένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό και την αμηχανία της Τουρκίας.

Συγκεκριμένα, η Άγκυρα αντέδρασε με μεγάλη καθυστέρηση (μετά από 48 ώρες), εκδηλώνοντας αρχικά την έντονη ενόχλησή της μέσω μιας ανακοίνωσης όπου κατηγορούσε την Αθήνα ότι επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, παραβιάζοντας το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Στην ίδια ανακοίνωση, στράφηκε επίσης, κατά των ευρωπαίων εταίρων της Ελλάδας που προσέτρεξαν να παράσχουν στρατιωτική στήριξη στην Κύπρο. Ενδεικτικό της αμηχανίας και του αιφνιδιασμού της Άγκυρας ήταν το γεγονός ότι, αμέσως μετά τις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης για την προστασία της Κύπρου, τουρκικά αεροσκάφη προσπάθησαν να παραβιάσουν τον ελληνικό εναέριο χώρο στο Βορειοανατολικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο, ενώ ο Πρόεδρος Ερντογάν διέταξε την αποστολή έξι μαχητικών F-16 και συστημάτων αεράμυνας στα Κατεχόμενα για την ενίσχυση της ασφάλειας της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».

Οι ενέργειες αυτές συνιστούν εμφανή προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας ισχύος της Άγκυρας και κατευνασμού της εσωτερικής κριτικής για «αδράνεια» ή «υποχώρηση».

Ωστόσο, αποκαλύπτουν τη διπλά εκτεθειμένη θέση της Τουρκίας: επιχειρησιακά, λόγω της αδυναμίας της να επιβάλει αποτελεσματική παρουσία στην περιοχή, και διπλωματικά, λόγω της καθυστερημένης και αναποτελεσματικής αντίδρασής της απέναντι στις στοχευμένες πρωτοβουλίες της Ελλάδας.

Αξιολογώντας την ανωτέρω στάση της Τουρκίας, καθίσταται σαφές ότι η Άγκυρα δεν διαμορφώνει πλέον τις εξελίξεις στην περιοχή, αλλά περιορίζεται σε σπασμωδικές αντιδράσεις, ενώ η Ελλάδα έχει πλέον αναλάβει την πρωτοβουλία κινήσεων και καθορίζει τις εξελίξεις και το πλαίσιο της περιφερειακής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ταυτόχρονα, οι πρόσφατες στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ελλάδας σε συνδυασμό με τις στρατηγικές της συμμαχίες (ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ) και τον θεσμικό της ρόλο ως μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ,  συνιστούν μια δομική ανατροπή των έως τώρα ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, αναδεικνύοντας τη χώρα σε κύριο διαμορφωτή των γεωπολιτικών εξελίξεων και πυλώνα περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας.

Κοντολογίς, σε αυτό το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ελλάδα δεν παρακολουθεί ούτε ακολουθεί πλέον τις εξελίξεις, αλλά τις καθορίζει και τις συνδιαμορφώνει μαζί με τους συμμάχους της.

Για του λόγου το αληθές, η στρατηγική της σχέση με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ισραήλ λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος, ενισχύει την αποτρεπτική της ικανότητα, διασφαλίζει τα εθνικά της συμφέροντα και εδραιώνει της θέση της ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Παράλληλα, μέσω στοχευμένων επιλογών όπως τη συμμετοχή της χώρας σε κρίσιμα ενεργειακά και διαμετακομιστικά δίκτυα που ενισχύουν την αυτονομία της Ευρώπης, την αναβάθμιση των αμυντικών της δυνατοτήτων και τη διάθεση στρατηγικών υποδομών όπως η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη στους συμμάχους της, η Ελλάδα μετατρέπεται σε γεωπολιτικό παίκτη με ιδιαίτερη βαρύτητα.

Τέλος, η ενεργή παρουσία της στους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διαρκής επιχειρησιακή διασύνδεσή της με συμμαχικές δυνάμεις και η ικανότητά της να υποστηρίζει επιχειρήσεις, να προστατεύει θαλάσσιες οδούς και να συμβάλλει στην αεράμυνα τρίτων χωρών επιβεβαιώνουν, ότι δεν λειτουργεί ως παθητικός αποδέκτης, αλλά ως δύναμη που συνδιαμορφώνει το πλαίσιο ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.

Ενδεικτική της αναβαθμισμένης αυτής στρατηγικής είναι το παράδειγμα της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot, που βρίσκεται ανεπτυγμένη στη Σαουδική Αραβία από το 2021 στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας και διεθνούς αποστολής αεράμυνας.

Το γεγονός, ότι η εν λόγω πυροβολαρχία προχώρησε στην αναχαίτιση δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων που στόχευαν ενεργειακές υποδομές αποδεικνύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την υψηλή εκπαίδευση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και τον διεθνή ρόλο της Ελλάδας ως αξιόπιστου παρόχου ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.

Μέσω τέτοιων αποστολών, η Ελλάδα υπερβαίνει τα γεωγραφικά της όρια και εδραιώνεται ως κρίσιμος πυλώνας σταθερότητας, ενισχύοντας παράλληλα την αποτρεπτική ικανότητα των συμμάχων της.

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα έχει πλέον αναδειχθεί σε αξιόπιστο εταίρο της Δύσης, ο οποίος δεν ζητά απλώς εγγυήσεις ασφαλείας, αλλά συμβάλλει έμπρακτα και με συνέπεια στη διαμόρφωση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία εμφανίζεται ως ένας ολοένα και πιο αμφίσημος και αναξιόπιστος σύμμαχος για τη Δύση. Παρά τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, επιδιώκει έναν αυτόνομο και συχνά ανταγωνιστικό ρόλο έναντι των συμμάχων της, λειτουργώντας σε πολλές περιπτώσεις ως «Δούρειος Ίππος» της Ρωσίας εντός της Συμμαχίας ακολουθώντας ταυτόχρονα, μια πολυδιάστατη στρατηγική που την απομακρύνει από το δυτικό πλαίσιο ασφάλειας.

Η Άγκυρα διατηρεί επίσης, σχέσεις και διαύλους επικοινωνίας με δρώντες που αντιστρατεύονται ευθέως τα συμφέροντα της Δύσης, όπως το Ιράν, αλλά και με οργανώσεις όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και οι Χούθι, υιοθετώντας σε πολλές περιπτώσεις τη ρητορική τους και διεκδικώντας ρόλο προστάτη τους.

Παράλληλα, η σύνδεση της τουρκικής ηγεσίας με το πολιτικό Ισλάμ και η επιρροή της από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, ενισχύουν την εικόνα μιας χώρας που δεν επιδιώκει την συνεργασία και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά τη συγκρότηση ενός διακριτού, εναλλακτικού πόλου ισχύος, με στόχο την ανάδειξή της σε εκφραστή του μουσουλμανικού κόσμου.

Ταυτόχρονα, οι παρεμβάσεις της Τουρκίας στη Συρία, τη Λιβύη, τον Νότιο Καύκασο, στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, καθώς και η προσπάθεια διείσδυσής της στην Αφρική, αποτυπώνουν φιλοδοξίες περιφερειακής δύναμης και έναν συνεχή αναθεωρητισμό.

Δεν πρόκειται απλώς για τακτικές κινήσεις ισχύος, αλλά για μια συνεκτική στρατηγική διεκδίκησης ηγετικού ρόλου στον μουσουλμανικό κόσμο. Υπό αυτό το πρίσμα, η Τουρκία δεν λειτουργεί ως παράγοντας σταθερότητας, αλλά ως συντελεστής αναθεωρητισμού και γεωπολιτικής αστάθειας.

Συνεπώς, η εν λόγω αντιφατική και σε πολλές περιπτώσεις ανταγωνιστική  στάση της απέναντι στα συμφέροντα των δυτικών συμμάχων της, υπονομεύουν την αξιοπιστία της και περιορίζουν την γεωπολιτική της επιρροή.

Εν κατακλείδι, η αμηχανία της Τουρκίας από τις στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ελλάδας σε συνδυασμό με την επιδίωξή της να παραμείνει επιτήδεια ουδέτερη και να διαδραματίσει ρόλο ειρηνοποιού στην Μέση Ανατολή, την καθιστούν παρατηρητή των εξελίξεων και όχι πρωταγωνιστή, όπως εδώ και πολλά χρόνια προσπαθεί να προβάλει μέσω του Τουρκικού προπαγανδιστικού της αφηγήματος.

Η αντιπαλότητά της επίσης με το Ισραήλ και η πιθανή λήξη του πολέμου με το Ιράν, είτε μέσω αλλαγής ηγεσίας είτε μέσω της αποδυνάμωσης της χώρας, δεν την ευνοούν.  Αντιθέτως, την καθιστούν ευάλωτη και εκτεθειμένη σε περιφερειακές συγκρούσεις υπονομεύοντας τη θέση της ως στρατηγικού παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία φαίνεται να εγκλωβίζεται ανάμεσα στις φιλόδοξες γεωπολιτικές της επιδιώξεις και στην έλλειψη πραγματικής διεθνούς αξιοπιστίας, ενώ η Ελλάδα, αξιοποιεί τη γεωπολιτική της θέση, τις συμμαχίες της και τις στρατηγικές πρωτοβουλίες της πολιτικής της ηγεσίας, για να εδραιώσει τον ρόλο της ως αξιόπιστη και χρήσιμη στρατηγική εταίρος και δυναμικός πρωταγωνιστής στην περιοχή.

Η σημασία της γεωγραφικής της θέσης και των υποδομών της, η επιχειρησιακή της ετοιμότητα και η ικανότητά της να συνεργάζεται αποτελεσματικά με μεγάλες δυνάμεις, σε συνδυασμό με τη  βούληση της πολιτικής της ηγεσίας να υλοποιήσει μια δυναμική και στρατηγικά στοχευμένη εθνική στρατηγική, δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο που την καθιστά κρίσιμο πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας σε μια από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου.

Τέλος, η Ελλάδα εκμεταλλευόμενη τη συγκυρία από τον πόλεμο εναντίον του Ιράν και τις στρατηγικές της πρωτοβουλίες για την προστασία της Κύπρου, καθώς και την ενίσχυση της αντιαεροπορικής της άμυνας, μπορεί να προχωρήσει περαιτέρω στη στρατηγική αξιοποίηση των νέων δεδομένων που προέκυψαν επί του πεδίου.

Για παράδειγμα, οι πρωτοβουλίες της Αθήνας για την προστασία της Κύπρου, ακύρωσαν επί του πεδίου το αναθεωρητικό αφήγημα της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, ενώ η μη αντίδραση της Άγκυρας παρά την ισχύ του Casus Belli και τις αξιώσεις της για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, αποδεικνύουν ότι η διαχρονική επιθετικότητα της Τουρκίας είναι μόνο σε ρητορικό επίπεδο και δεν καθίσταται υπαρκτή.

Το γεγονός άλλωστε, ότι  Τουρκία δεν είχε τη δυνατότητα να αναχαιτίσει τους τρεις βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν με κατεύθυνση την επικράτειά της επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Η ανάγκη να ζητήσει τη συνδρομή του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπισή τους αποδεικνύει, ότι η Τουρκία δεν διαθέτει τους απαραίτητους εξοπλισμούς και τις επιχειρησιακές ικανότητες που προβάλλει και πως «ο Βασιλιάς είναι γυμνός».

Δεδομένου, ότι οι πρωτοβουλίες της Ελλάδας έτυχαν διεθνούς αναγνώρισης και στήριξης από τις ΗΠΑ και τους ευρωπαίους συμμάχους, δημιουργείται προηγούμενο για το Διεθνές Δίκαιο και εδραιώνεται η θέση της Ελλάδας ως αξιόπιστου, αποφασιστικού και θεσμικού πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνεπώς, η διαρκής παραμονή των ελληνικών φρεγατών και των αεροσκαφών στη Κύπρο, καθώς και η διατήρηση των συστοιχιών των Patriot στην Κάρπαθο και μετά τη λήξη του πολέμου, θα διατηρήσει την Ελλάδα σε θέση στρατηγικής υπεροχής, κατέχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Παράλληλα, εδραιώνει τη δυνατότητά της να διαμορφώνει αποφασιστικά τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και να λειτουργεί ως σταθερός και αξιόπιστος πυλώνας ασφάλειας για τους συμμάχους της.

Με τη στρατηγική της παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενεργητική ανάληψη πρωτοβουλιών, η Ελλάδα απέδειξε ότι δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά τις καθορίζει.

Με στοχευμένη και συνεκτική στρατηγική, που διασφαλίζει τα εθνικά της συμφέροντα, αποφασιστικότητα και αξιοπιστία, η Ελλάδα στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους: η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον πεδίο αναθεωρητισμού και αλυτρωτικών επιδιώξεων, αλλά μια περιοχή όπου η Ελλάδα έχει λόγο και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του πλαισίου ασφάλειας και σταθερότητάς της.

* Ο Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος και Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος 

«Τα τέσσερα F-16 και οι δύο φρεγάτες, η μία είναι η πιο σύγχρονη στον κόσμο και η άλλη έχει το σύστημα “Κένταυρος”, μπορούν να παράσχουν εξαιρετική ασφάλεια στην Κυπριακή Δημοκρατία», ανέφερε ο υπουργός Άμυνας, μιλώντας στον Alpha.

Αναφορικά με το αν η Ελλάδα διατρέχει κίνδυνο, ο Νίκος Δένδιας επεσήμανε ότι «η χώρα μας είναι προστατευμένη» από ενδεχόμενα χτυπήματα από την κρίση στη Μέση Ανατολή. «Eχουμε λάβει όλα τα μέτρα», πρόσθεσε ο υπουργός.

Δείτε περισσότερα στο Lykavitos.gr

Αν και για τον μέσο πολίτη μοιάζει με ακραίο ενδεχόμενο, η επιστράτευση αποτελεί θεσμοθετημένο εργαλείο της Εθνικής Άμυνας, με συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο, σαφείς διαδικασίες και διακριτά στάδια εφαρμογής.

Τι είναι η επιστράτευση

Μετά τη λήξη της στρατιωτικής θητείας, οι οπλίτες απολύονται, αλλά εντάσσονται στην εφεδρεία. Διατηρούν Ειδικό Φύλλο Πορείας (ΕΦΠ), έγγραφο που ορίζει τη μονάδα στην οποία υπάγονται σε περίπτωση ενεργοποίησης επιστράτευσης.

Η επιστράτευση εξυπηρετεί τρεις βασικούς στόχους:

• Ενίσχυση υφιστάμενων μονάδων του Ελληνικού Στρατού
• Συγκρότηση νέων σχηματισμών
• Κινητοποίηση ανθρώπινων και υλικών πόρων της χώρας

Ουσιαστικά πρόκειται για οργανωμένη μετάβαση από καθεστώς ειρήνης σε αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Η Πολιτεία δύναται να κηρύξει μερική ή γενική επιστράτευση σε περίπτωση σοβαρής απειλής, κρίσης ή πολεμικής σύρραξης.

Γενική Επιστράτευση – «Πορτοκαλί Συναγερμός»

Χρονικά όρια παρουσίας:

Μεγαλύτερη προθεσμία σε αστικά κέντρα, ανάλογα με την απόσταση από τη μονάδα

Οι μετακινήσεις καλύπτονται από το κράτος με ειδικά δελτία μεταφοράς.

Γενική Επιστράτευση – «Κόκκινος Συναγερμός»

Σε συνθήκες πολέμου ή γενικευμένης απειλής, τα ηλικιακά και ιατρικά κριτήρια μπορεί να διευρυνθούν. Ο στρατιωτικός κανονισμός προβλέπει ότι δύνανται να κληθούν όλοι όσοι κρίνονται ικανοί να φέρουν όπλο.

Ποιοι καλούνται – Τα ηλικιακά όρια

Η διαδικασία εξελίσσεται κλιμακωτά:

Α’ Φάση:
Άνδρες έως 41 ετών.

Β’ Φάση:
Άνδρες από 41 έως 45 ετών.

Οι άνω των 45 ετών εξαιρούνται, εκτός αν υπάρξει ειδική απόφαση λόγω συνθηκών.

Καθοριστική σημασία έχει το χρώμα του ΕΦΠ:

«Πράσινο» ΕΦΠ: κρίσιμες ειδικότητες, άμεση προτεραιότητα
«Λευκό» ΕΦΠ: δευτερεύουσες ειδικότητες

Πώς γίνεται η ειδοποίηση

Η κλήση των εφέδρων μπορεί να γίνει με:

Ανακοινώσεις στα ΜΜΕ, με ειδικούς κωδικούς ή χρωματικές ενδείξεις
Επίδοση ΦΑΠ από αστυνομικά ή στρατιωτικά όργανα
Δημόσιες ανακοινώσεις σε κεντρικά σημεία ή τοπικά μέσα

Η διαδικασία είναι αυστηρά καθορισμένη και απαιτεί άμεση συμμόρφωση.

Τι πρέπει να έχεις μαζί σου

Σε περίπτωση κλήσης, ο έφεδρος οφείλει να φέρει:

Αστυνομική ταυτότητα
Ειδικό Φύλλο Πορείας (ΕΦΠ)
ΦΑΠ (εφόσον έχει επιδοθεί)
Ατομικό Βιβλιάριο Εκπαίδευσης
Δίπλωμα οδήγησης (εφόσον υπάρχει)
Σακίδιο με βασικά είδη και ξηρά τροφή για δύο ημέρες

Οι ιστορικές επιστρατεύσεις στην Ελλάδα

Η επιστράτευση έχει ενεργοποιηθεί επανειλημμένα στην ελληνική ιστορία:

1897: Πρώτη οργανωμένη κινητοποίηση σε ελληνοτουρκική ένταση.

1912: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διατάσσει επιστράτευση για τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο.

1940: Μετά το ιταλικό τελεσίγραφο, εφαρμόζεται πλήρως το σχέδιο επιστράτευσης – κινητοποιούνται περίπου 300.000 άνδρες.

1974: Κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, επιστρατεύονται περίπου 200.000 άνδρες.

1987: Κρίση στο Αιγαίο με τουρκικά ερευνητικά πλοία, διατάσσεται μερική επιστράτευση.

1996: Τελευταία μερική επιστράτευση λόγω της κρίσης στα Ίμια.

Γιατί επανέρχεται το θέμα

Η γεωπολιτική αβεβαιότητα, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και οι συνεχείς ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο εντείνουν τις ανησυχίες. Ωστόσο, η επιστράτευση αποτελεί πολιτική απόφαση που ενεργοποιείται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Η γνώση των διαδικασιών και των υποχρεώσεων δεν προκαλεί πανικό, αλλά ενισχύει την αίσθηση ετοιμότητας. Η επιστράτευση παραμένει εργαλείο άμυνας, που ενεργοποιείται μόνο όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν.

Κομισιόν: Μέσω άμεσων επιχορηγήσεων και φορολογικών πλεονεκτημάτων οι ενισχύσεις έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030

Οι ενισχύσεις θα διατίθενται μέσω άμεσων επιχορηγήσεων και φορολογικών πλεονεκτημάτων και θα είναι ανοικτές σε επιχειρήσεις σε όλη την ελληνική επικράτεια έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030. Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το καθεστώς είναι σύμφωνο με το πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας για καθαρή βιομηχανία (CISAF), το οποίο είχε εγκριθεί τον Ιούνιο του 2025, και ότι οι ενισχύσεις είναι αναγκαίες και αναλογικές για την επιτάχυνση της μετάβασης σε μια οικονομία μηδενικών καθαρών εκπομπών.

Το CISAF επιτρέπει στα κράτη μέλη να στηρίζουν στρατηγικές επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες, παραγωγή κρίσιμων πρώτων υλών και απανθρακοποίηση βιομηχανικών διαδικασιών, με στόχο την επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο Πρωθυπουργός ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τη θερμή υποδοχή και τη φιλοξενία, υπογραμμίζοντας ότι η Σύνοδος επιβεβαιώνει τη σημασία του διαλόγου και των σχέσεων καλής γειτονίας, ιδιαίτερα σε ένα «ρευστό και συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον».

«Οι δύο πλευρές είχαν την ευκαιρία να προχωρήσουν σε έναν συνολικό απολογισμό των ελληνοτουρκικών σχέσεων κατά τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια», ανέφερε, ενώ υπενθύμισε ότι το 2023 Αθήνα και Άγκυρα έκαναν μια «στρατηγική επιλογή» να εντάξουν τις επαφές τους σε μια δομημένη προσέγγιση τριών πυλώνων: τον πολιτικό διάλογο, τη θετική ατζέντα και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η συγκεκριμένη μεθοδολογία συνέβαλε στην αποκατάσταση ενός σταθερού πλαισίου συναντήσεων και ανοικτών διαύλων επικοινωνίας, με στόχο το όφελος των δύο λαών.

Ολόκληρη η ανάρτησή του Κυριάκου Μητσοτάκη:

«Ευχαριστώ τον Πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan για τη θερμή υποδοχή και τη φιλοξενία. Η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας επιβεβαιώνει την αξία που έχουν ο διάλογος αλλά και οι σχέσεις καλής γειτονίας, ιδίως σε ένα ρευστό και συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον.

Είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε έναν αναλυτικό συνολικό απολογισμό των διμερών μας σχέσεων τα τελευταία δύο και κάτι χρόνια, καθώς το 2023 κάναμε μια στρατηγική επιλογή να εντάξουμε τις επαφές μας σε μια δομημένη προσέγγιση τριών πυλώνων: τον πολιτικό διάλογο, τη θετική ατζέντα και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία πράγματι αποκαταστήσαμε ένα σαφές πλέγμα συναντήσεων και ανοικτών διαύλων επικοινωνίας προς όφελος των δύο λαών. Σήμερα συμφωνήσαμε σε μία σειρά από νέες κοινές πρωτοβουλίες που διευρύνουν το πεδίο της διμερούς συνεργασίας».

Ερντογάν: Να κρατήσουμε ανοιχτούς διαύλους διαλόγου, προς το κοινό συμφέρον η συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE

Στην ατζέντα των συνομιλιών που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη αναφέρεται σε ανάρτησή του ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Πρόεδεος της Τουρκίας γράφει ότι «αξιολογήσαμε διεξοδικά πώς μπορούμε να προωθήσουμε τις σχέσεις μας με βάση θετικά θέματα της ατζέντας».

Ο Τούρκος Πρόεδρος κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη συμμετοχή της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SAFE, γράφοντας ότι «θεωρούμε ότι η συμμετοχή μας στις αμυντικές πρωτοβουλίες που έχουν ξεκινήσει πρόσφατα στην Ευρώπη είναι προς το κοινό μας συμφέρον».

Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρεται ακόμη στην αύξηση του διμερούς εμπορίου στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά και στις μειονότητες, για τις οποίες, όπως γράφει «πρέπει να ενεργούμε με ιστορική ευθύνη» καθώς «αποτελούν τον ανθρώπινο παράγοντα των σχέσεών μας».

Ακόμα, ο Ερντογάν προσθέτει ότι «μοιράστηκα με τον κ. Πρωθυπουργό τις προσδοκίες μας όσον αφορά την πλήρη αξιοποίηση των θρησκευτικών ελευθεριών και των εκπαιδευτικών ευκαιριών της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης».

Παράλληλα, η τουρκική πλευρά έθεσε «για άλλη μια φορά με σαφήνεια και ειλικρίνεια» τις θέσεις της για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

«Ως δύο γειτονικές και σύμμαχες χώρες, πιστεύω ειλικρινά ότι πρέπει να διατηρήσουμε ανοιχτούς τους διαύλους διαλόγου, με βάση μια προσέγγιση που βασίζεται στη συνεργασία», τονίζει ο Τούρκος Πρόεδρος.

Η ανάρτηση του Ερντογάν:

«Σήμερα συναντηθήκαμε με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, κ. Κυριάκο Μητσότακη, στην Άγκυρα.

Αξιολογήσαμε διεξοδικά πώς μπορούμε να προωθήσουμε τις σχέσεις μας με βάση θετικά θέματα της ατζέντας.

Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με στόχο την αύξηση του διμερούς εμπορίου μας, το οποίο πέρυσι έφτασε τα 7 δισεκατομμύρια δολάρια, στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Εύχομαι τα έγγραφα που υπογράψαμε να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τη συμβατική βάση των σχέσεών μας.

Πρέπει να ενεργούμε με ιστορική ευθύνη όσον αφορά τις μειονότητες, που αποτελούν τον ανθρώπινο παράγοντα των σχέσεών μας.

Μοιράστηκα με τον κ. Πρωθυπουργό τις προσδοκίες μας όσον αφορά την πλήρη αξιοποίηση των θρησκευτικών ελευθεριών και των εκπαιδευτικών ευκαιριών της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης.

Στη συνάντησή μας, συζητήσαμε για άλλη μια φορά με σαφήνεια και ειλικρίνεια τις θέσεις μας σχετικά με το Αίιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία και η Ελλάδα, δύο σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζουν πολλές εξελίξεις που απειλούν την ασφάλεια και τη σταθερότητα.

Ως Τουρκία, θεωρούμε ότι η συμμετοχή μας στις αμυντικές πρωτοβουλίες που έχουν ξεκινήσει πρόσφατα στην Ευρώπη είναι προς το κοινό μας συμφέρον.

Συζητήσαμε με τον κύριο Πρωθυπουργό τις εξελίξεις στην περιοχή, με έμφαση στην εκεχειρία στη Γάζα και το Ειρηνευτικό Σχέδιο.

Αναφερθήκαμε επίσης στα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την εδραίωση της σταθερότητας στη Συρία και την ταχεία επίτευξη μιας θέσης που θα συμβάλει στην ειρήνη στην περιοχή από αυτή την αδελφή χώρα.

Ως δύο γειτονικές και σύμμαχες χώρες, πιστεύω ειλικρινά ότι πρέπει να διατηρήσουμε ανοιχτούς τους διαύλους διαλόγου, με βάση μια προσέγγιση που βασίζεται στη συνεργασία».

Bugün Yunanistan Başbakanı Sayın Kiryakos Miçotakis ile Ankara’da bir araya geldik.

Pozitif gündem maddeleri üzerinden ilişkilerimizi nasıl ileriye taşıyabileceğimizi etraflıca değerlendirdik.… pic.twitter.com/rnz78Qdrtw

— Recep Tayyip Erdoğan (@RTErdogan) February 11, 2026

Για χρόνια, η χώρα αποτελούσε αρνητικό παράδειγμα. Μέχρι το 2017, το κενό ΦΠΑ άγγιζε το 29%, ποσοστό που την κατέτασσε στις χειρότερες επιδόσεις της Ευρώπης. Έξι χρόνια αργότερα, η εικόνα έχει αλλάξει αισθητά: το 2023 το κενό είχε περιοριστεί στο 11,4%, καταγράφοντας την έκτη μεγαλύτερη μείωση στην Ευρωζώνη. Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος της Ευρωζώνης κινούνταν αντίστροφα, αυξανόμενος στο 9,5% από 7,9%.

Η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο μικραίνει

Το αποτέλεσμα είναι ότι το 2023 η Ελλάδα απείχε μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες από τον κοινοτικό μέσο όρο. Και σύμφωνα με εκτιμήσεις του Tax Foundation, το 2024 η ψαλίδα αυτή έκλεισε ακόμη περισσότερο.

Η ανάλυση του οργανισμού δείχνει ότι σε τουλάχιστον 12 χώρες της Ευρωζώνης το κενό ΦΠΑ αναμένεται να διευρυνθεί, ανεβάζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίθετα, για την Ελλάδα οι πρώτες ενδείξεις κάνουν λόγο για μονοψήφιο πλέον ποσοστό, εξέλιξη που αποδίδεται στα άλματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Τι οδήγησε στη βελτίωση

Η υποχώρηση του κενού ΦΠΑ δεν ήρθε τυχαία. Συνδέεται με:

• την περαιτέρω ψηφιοποίηση των φορολογικών διαδικασιών,
• την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και προηγμένων εργαλείων ανάλυσης δεδομένων για τον εντοπισμό φοροδιαφυγής,
• την αύξηση των ηλεκτρονικών διασταυρώσεων συναλλαγών,
• και την ενίσχυση της οικειοθελούς συμμόρφωσης των φορολογουμένων.

Παρά τη θετική πορεία, τα περιθώρια βελτίωσης παραμένουν μεγάλα.

Φοροδιαφυγή ή φορολογική πολιτική;

Σύμφωνα με το Tax Foundation, το κενό ΦΠΑ δεν οφείλεται αποκλειστικά στη φοροδιαφυγή. Περίπου το 73% συνδέεται με μη συμμόρφωση, ενώ το υπόλοιπο 27% αποδίδεται στη φορολογική πολιτική, δηλαδή στους μειωμένους συντελεστές και τις απαλλαγές από τον ΦΠΑ.

Η Ελλάδα στις υψηλές θέσεις των εξαιρέσεων

Στο σκέλος του κενού ΦΠΑ που οφείλεται σε μειωμένους συντελεστές, η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη στην Ευρωζώνη με 18,5%, πίσω μόνο από την Ιρλανδία (21,4%). Στον αντίποδα, χώρες όπως η Λετονία (3,6%) και η Βουλγαρία (4,1%) εμφανίζουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά.

Το κόστος των φοροαπαλλαγών

Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού, μόνο στον ΦΠΑ καταγράφονται 73 διαφορετικές φοροαπαλλαγές, με συνολικό κόστος που ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ. Οι σημαντικότερες αφορούν εκπαιδευτικές υπηρεσίες, χρηματοοικονομικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, μειωμένους συντελεστές στα νησιά του Αιγαίου, βασικά αγαθά και υπηρεσίες, καθώς και τον τουρισμό και την εστίαση.

Οι κυβερνήσεις συχνά δικαιολογούν αυτές τις παρεμβάσεις ως μέτρα κοινωνικής πολιτικής ή στήριξης της κατανάλωσης. Ωστόσο, το Tax Foundation επισημαίνει ότι οι απαλλαγές και οι μειωμένοι συντελεστές αποτελούν κακή φορολογική πρακτική, καθώς στρεβλώνουν την κατανάλωση, μειώνουν τα έσοδα, αυξάνουν την πολυπλοκότητα για τις επιχειρήσεις και αναγκάζουν το κράτος να καταφεύγει σε λιγότερο αποδοτικές πηγές χρηματοδότησης.

Πηγή αυτών των επιπτώσεων αναμένεται να είναι το κοινό ευρωπαϊκό δάνειο 90 δισ. ευρώ το οποίο αποφάσισε να δώσει η ΕΕ στην Ουκρανία για την περίοδο 2026 – 2027.

To δάνειο αυτό θα χρηματοδοτεί μέσω της έκδοσης ευρω-ομολόγων από την Κομισιόν, κατά το μοντέλο των εκδόσεων την περίοδο της πανδημίας (SURE, NextGenerationEU).

Στο σημείο αυτό, υπενθυμίζεται πως η ΕΕ έχει συμφωνήσει οι τόκοι του εν λόγω δανείου θα είναι «δωρεάν» προς την Ουκρανία από πλευράς Ευρωπαίων δανειστών.

Ωστόσο, οι τόκοι δεν θα είναι… «δωρεάν» προς την πλευρά όσων επενδυτών αγοράσουν τα εν λόγω ευρω-ομόλογα. Αντίθετα, τους τόκους θα τους πληρώνει η ΕΕ.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε εκπρόσωπος της Κομισιόν, «το κόστος των τόκων εξαρτάται από τις συνθήκες της αγοράς. Με βάση τα τρέχοντα επιτόκια, η Επιτροπή εκτιμά ότι το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους (κόστος χρηματοδότησης και κόστος έκδοσης και διαχείρισης ρευστότητας) θα ανέλθει σε περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ το 2027 και σε περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως τα επόμενα έτη».

Αυτό το κόστος θα ισχύει μέχρι τη λήξη των ομολόγων, με το πλαίσιο χρηματοδότησης να διασφαλίζει τη συνέχεια της χρηματοδότησης, όπως απαιτείται (συμπεριλαμβανομένης, όπου είναι σκόπιμο, της δυνατότητας αναχρηματοδότησης)».

Οι ίδιες πηγές, διευκρινίζουν πως «για να μπορέσει ο προϋπολογισμός της ΕΕ να καλύψει αυτά τα έξοδα το 2027, η  Κομισιόν πρότεινε ένα ειδικό μέσο, ​​που θα επιτρέπει την καταβολή επιδότησης κόστους δανεισμού το 2027, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Η πρόταση περιλαμβάνει την απαίτηση, πριν από την κινητοποίηση του ειδικού μέσου, να αξιολογούνται – στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού – οι εναπομένουσες δημοσιονομικές διαθέσιμες πιστώσεις, να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με όλες τις νομικές υποχρεώσεις και να ενεργείται σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης».

Παραπέρα, από την Κομισιόν αναφέρουν πως το «ειδικό μέσο θα χρηματοδοτείται μέσω συνεισφορών από τα 24 κράτη μέλη που συμμετέχουν στην ενισχυμένη συνεργασία.

Η συνεισφορά κάθε κράτους μέλους θα είναι ανάλογη με το μερίδιό του στο Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΕ) της ομάδας των 24 συμμετεχόντων κρατών μελών, στον σχετικό ετήσιο προϋπολογισμό.

Ο αντίκτυπος στα οικονομικά των κρατών μελών θα αφορά την καταβολή της επιδότησης του κόστους δανεισμού, καθώς θα συνεπάγεται συνεισφορές από τα κράτη μέλη στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Ο προβληματισμός σχετικά με τον τρόπο μέριμνας για την επιδότηση του κόστους δανεισμού στο επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο θα συζητηθεί στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του επόμενου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου».

Τι λένε στελέχη της οδού Νίκης

Πηγές από αρμόδια στελέχη της οδού Νίκης αναφέρουν πως πιθανότατα οι σχετικές εκδόσεις για την Ουκρανία θα είναι με ομόλογα 10ετούς διάρκειας με επιτόκιο κοντά στο 3%.

Η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει μια αναλογία των τόκων αυτών με βάση το ποσοστό που το ΑΕΠ της αντιστοιχεί στο συνολικό ΑΕΠ της ΕΕ.

Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 1,3% του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ. Έτσι θα έπρεπε να πληρώνει κοντά στα 35 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο για τους τόκους του δανείου στην Ουκρανία, ενδεχομένως για τα επόμενα 20 χρόνια, αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Ωστόσο, δεδομένου ότι τρεις χώρες της ΕΕ (Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία) καταψήφισαν το κοινό ευρω-δάνειο στην Ουκρανία, θα απέχουν όχι μόνο από την αποπληρωμή του αρχικού κεφαλαίου του (εφόσον δεν πληρώσουν οι Ρώσοι το δάνειο αυτό μέσω «πολεμικών αποζημιώσεων»), αλλά και την αποπληρωμή των τόκων.

Αυτό σημαίνει, καθώς μειώνονται σε 24 έναντι 27 οι χώρες – μέλη της ΕΕ που θα συμμετάσχουν στο δανειακό πρόγραμμα της Ουκρανίας, πως θα αυξηθεί το ποσοστό και άρα και το ποσό που θα αναλάβει κάθε μία από τις 24 ευρωπαϊκές χώρες για την πληρωμή των τόκων και έπειτα του αρχικού κεφαλαίου.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως το δημοσιονομικό κόστος για την πληρωμή των τόκων του ευρω – δανείου προς την Ουκρανία ενδέχεται, υπό αυτούς τους όρους, να αγγίξει τα 50 εκατ. ευρώ ετησίως, αρχής γενομένης από το 2027, δηλαδή 2 δισ. ευρώ στην 20ετία.

Στελέχη της Οδού Νίκης, χωρίς να υποτιμούν αυτό το επιπλέον και μάλιστα άμεσο δημοσιονομικό βάρος (το οποίο είναι μεγαλύτερο από κάθε προηγούμενο για την Ουκρανία), εκτιμούν ότι είναι πολύ μικρό ειδικά σε σχέση με τη γεωπολιτική σημασία που έχει για την Ελλάδα, η οικονομική στήριξη της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία.

Αυτές οι οκτώ χώρες είχαν ζητήσει συνολικά 74 δισεκατομμύρια ευρώ σε χρηματοδότηση – περίπου το ήμισυ του συνολικού ποσού που η Επιτροπή σχεδιάζει για τη χρηματοδότηση του προγράμματος «Δράση για την Ασφάλεια στην Ευρώπη» (SAFE). Η Πολωνία αντιπροσωπεύει μόνο 43,7 δισεκατομμύρια ευρώ, αναφέρει η Κομισιόν στην ανακοίνωσή της.

Αυτός είναι ο δεύτερος γύρος έγκρισης, αφού ακόμη οκτώ χώρες - Βέλγιο, Βουλγαρία, Δανία, Ισπανία, Κροατία, Κύπρος, Πορτογαλία και Ρουμανία - έλαβαν στις 15 Ιανουαρίου το πράσινο φως για τα σχέδιά τους, συνολικής αξίας 38 δισεκατομμυρίων ευρώ.

«Με αυτή τη δεύτερη δέσμη επενδύσεων SAFE, η Ευρώπη στηρίζει τις φιλοδοξίες της για την ασφάλεια με το απαραίτητο οικονομικό βάρος» δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους.

«Αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα τόσο προς την ευρωπαϊκή βιομηχανία όσο και προς τους αντιπάλους μας: Η Ευρώπη παίρνει στα σοβαρά τη δύναμη και την κυριαρχία της, οι στρατοί μας χρειάζονται τους καλύτερους και έγκαιρους» ανέφερε

Πότε θα γίνουν οι πρώτες πληρωμές
Οι υπουργοί της ΕΕ έχουν πλέον τέσσερις εβδομάδες για να εγκρίνουν τα σχέδια, με τις πρώτες πληρωμές να αναμένονται τον Μάρτιο του 2026.

Μετά την εισήγηση της Επιτροπής, η διαδικασία περνά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο έχει στη διάθεσή του τέσσερις εβδομάδες για την οριστική έγκριση των αποφάσεων.

Η Επιτροπή ξεκαθάρισε πως η αξιολόγηση των αμυντικών σχεδίων για τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ βρίσκεται σε εξέλιξη, ώστε να ακολουθήσει και επόμενος κύκλος χρηματοδότησης.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η αίτηση υποβλήθηκε στην ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, μετά τη σύσταση τοπικής εταιρείας συμμετοχών με την επωνυμία «Binary Greece», η οποία θα διαχειρίζεται περιφερειακές συμμετοχές και θα παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες. Η νέα εταιρεία έχει καταχωρισμένο μετοχικό κεφάλαιο 25.000 ευρώ.

Η εξέταση της αίτησης πραγματοποιείται με διαδικασία fast-track αξιολόγησης, στο πλαίσιο πρωτοβουλίας της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η οποία έχει επιστρατεύσει πέντε διεθνείς συμβουλευτικούς οίκους, μεταξύ των οποίων την PwC, την Deloitte και την KPMG, για την υποστήριξη της αδειοδοτικής διαδικασίας.

Όπως μεταδίδει το CoinDesk, η κίνηση αυτή εντάσσεται στη στρατηγική της Binance να επανατοποθετηθεί σε ρυθμιζόμενες αγορές, μετά τη συμφωνία ύψους 4,3 δισ. δολαρίων με τις αμερικανικές αρχές και την αποχώρησή της από ορισμένες ευρωπαϊκές δικαιοδοσίες.

Η συμμόρφωση με το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο αποτελεί βασική προτεραιότητα, με τη διοίκηση της εταιρείας να τονίζει ότι το MiCA προσφέρει σαφέστερους κανόνες, ισχυρότερη προστασία χρηστών και σταθερό πλαίσιο για υπεύθυνη καινοτομία στην αγορά των ψηφιακών assets.

Η επιλογή της Ελλάδας ως έδρας για την ευρωπαϊκή άδεια θεωρείται κομβικό βήμα στην προσπάθεια της Binance να ανακτήσει παρουσία και αξιοπιστία στην ευρωπαϊκή αγορά, ενόψει της πλήρους εφαρμογής του κανονισμού MiCA εντός του έτους.

Σύμφωνα με την ανάλυση της ΕΕ η Ελλάδα κατατάσσεται στηn 19η θέση ως προς το οικιακό τιμολόγιο το οποίο ήταν φθηνότερο από χώρες - μεταξύ άλλων - όπως η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Πολωνία, η Πορτογαλία και η Ισπανία.

Συνολικά στην ΕΕ οι τιμές λιανικής αυξήθηκαν οριακά κατά 3% το δεύτερο τρίμηνο του 2025 (σε 246 Euro/MWh). Αυτό συνέβη παρά τη μείωση του ενεργειακού σκέλους των λογαριασμών σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, καθώς αυξήθηκαν τόσο οι φόροι όσο και τα τέλη των δικτύων. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο δεύτερο τρίμηνο του 2025 σημειώθηκε ρεκόρ όλων των εποχών για τις πωλήσεις ηλεκτρικών επιβατικών οχημάτων με πάνω από 720.000 νέα ηλεκτρικά οχήματα (+30% σε σχέση με το 2024).

Αυτό μεταφράζεται σε μερίδιο 23% των ηλεκτρικών οχημάτων στην αγορά επιβατικών αυτοκινήτων της ΕΕ, το οποίο είναι υπερδιπλάσιο του μεριδίου στις ΗΠΑ (10%). Η Σουηδία (62 %), καθώς και η Δανία (60 %), η Φινλανδία (54 %) και οι Κάτω Χώρες (52 %) ήταν μεταξύ των αγορών όπου περισσότερα από τα μισά επιβατικά αυτοκίνητα που πωλήθηκαν ήταν ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρία ή υβριδικά οχήματα με δυνατότητα φόρτισης από το δίκτυο.

Σε επίπεδο παραγωγής, η παραγωγή ηλιακής ενέργειας αυξήθηκε σε νέο ρεκόρ για δεύτερο τρίμηνο, φτάνοντας τις 98 TWh (+20%). Ωστόσο, η υδροηλεκτρική ενέργεια σημείωσε σημαντική μείωση (-17%), αν και από εξαιρετικά υψηλά επίπεδα το προηγούμενο έτος. Η αιολική ενέργεια στην ξηρά αυξήθηκε ελαφρώς (+3%), αλλά αντισταθμίστηκε από τη μείωση της αιολικής ενέργειας στη θάλασσα (-6%). Η παραγωγή πυρηνικής ενέργειας μειώθηκε επίσης ελαφρώς (-2%). Το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας παρέμεινε σταθερό στο 52 % το δεύτερο τρίμηνο του 2025 (όπως και το δεύτερο τρίμηνο του 2024), ενώ το μερίδιο των ορυκτών καυσίμων αυξήθηκε ελαφρώς στο 25 % (από 24 % το δεύτερο τρίμηνο του 2024).

Στο φυσικό αέριο η Ελλάδα, πάντα για το δεύτερο τρίμηνο του 2025, είχε την πέμπτη χαμηλότερη τιμή λιανικής μεταξύ 23 χωρών της ΕΕ. Η Κομισιόν σημειώνει ότι η μέση τιμή χονδρικής ήταν 35 Euro/MWh, 10% υψηλότερη από την ίδια περίοδο το 2024, αλλά 24% χαμηλότερη από το προηγούμενο τρίμηνο, υποδηλώνοντας την έναρξη μιας νέας πτωτικής τάσης των τιμών. Η αντιστροφή της τάσης αποδίδεται στην αύξηση της παγκόσμιας προσφοράς Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου, στη μείωση της ζήτησης και στις πιο ήπιες καιρικές συνθήκες με την έναρξη του καλοκαιριού.

Η ΕΕ σημειώνει ακόμα ότι οι εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου, τόσο μέσω αγωγών όσο και Υγροποιημένου, παρουσίασαν σημαντική μείωση το δεύτερο τρίμηνο του 2025 (29 % σε ετήσια βάση και 9% σε τριμηνιαία βάση). Το μερίδιο της Ρωσίας στις συνολικές εισαγωγές φυσικού αερίου της ΕΕ συρρικνώθηκε κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες, από 18 % το δεύτερο τρίμηνο του 2024 σε 12%