Από την άλλη ένας πρώην Πρωθυπουργός, αφού απέτυχε να ανασυγκροτήσει το κόμμα του, όταν είχε ευκαιρίες, το οδήγησε σε αλλεπάλληλες ήττες, τελικά το εγκατέλειψε περιφρονητικά και τώρα επιχειρεί να κάνει σόλο καριέρα… σε βάρος του.

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Να το ξαναπάμε με ονόματα και διευθύνσεις, προκειμένου να αναδειχθεί, γιατί στην -«μη κομμουνιστική» που θα έλεγε και ο Κοτζιάς- Αριστερά, διαπράττεται ένα πολιτικό έγκλημα, που θα τη στιγματίζει εφεξής ανεξίτηλα.

Με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε για μια πενταετία – για γνωστούς λόγους. Με προβληματικές φιγούρες στις κυβερνήσεις του και τραγικά λάθη από την ηγεσία του. Αλλά χωρίς στίγματα ηθικής τάξης.

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και τα λάθη

Στη συνέχεια, επίσης για γνωστούς λόγους, η εκλογική επιρροή του έπεσε ακριβώς στο  μισό της κορύφωσης που τον οδήγησε στην κυβέρνηση. Δεν ήταν και άσχημα. Το 18% είναι ποσοστό που ένα ιστορικό κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, με τρεις διαφορετικούς επικεφαλής,  αδυνατεί να προσεγγίσει.

Λογικά θα έπρεπε να εξελιχθεί σε σοκ που τον ανάγκαζε τον πρόεδρο του Αλέξη Τσίπρα –που προσωποποίησε την  άνοδο στην κυβέρνηση- να κάνει αυτό που δεν έκανε το 2919- όταν ηττήθηκε μεν, αλλά με 32%.

Θα χρειαζόταν σχέδιο, δουλειά και εσωτερικές συγκρούσεις -για να αλλάξει και να απαλλαγεί από τα «βαρίδια»- αλλά θα τα κατάφερνε.

Το κόμμα, ακόμη και με αυτό το ποσοστό μετείχε στο διπολικό χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος. Και μπορούσε να μετεξελιχθεί και να επανέλθει – δεδομένου ότι είχε «προίκα» από την πρώτη κυβερνητική θητεία του.

Εκτός από «χαρισματικό» επικεφαλής, έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια, έλυσε το Μακεδονικό, άφησε πίσω του διαχειρίσιμη οικονομία -με ισχυρά ταμειακά αποθέματα- και επιπλέον οι Συριζαίοι δεν έκλεβαν.

Αλλά εκείνη τη δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε θύμα του αρχηγού του – που είχε διαμορφώσει περίεργη και πάντως εγωιστική αντίληψη για τον εαυτό του.

Ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να σηκώσει τα μανίκια, και να αναλάβει τις ευθύνες του -με αποφάσεις και πρωτοβουλίες- παραιτήθηκε. Κατά γενική εκτίμηση για να μην απολογηθεί -όπως ήταν η πρώτη και αναγκαία πράξη της ανασυγκρότησης.

Έφυγε τυπικά στο προσκήνιο από την ηγεσία, αλλά έμεινε στο παρασκήνιο, ως μαριονετίστας και τα υπόλοιπα είναι γνωστά:

Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε στην ηγεσία Κασσελάκη -τον οποίο θεωρούσε του χεριού του- και σε μια ακόμη διάσπαση. Τελικά οι δικοί του τον έδιωξαν με νεοσταλινικές μεθόδους: τον αποκαθήλωσε μικρότερο όργανο από εκείνο που τον ανέδειξε και προέκυψε μία ακόμη διάσπαση.

Πολιτικές επιλογές, αποτυχίες και αποστασιοποίηση

Με ευθύνη του Τσίπρα, επί της ουσίας -αφού είχε πάντα βαρύνοντα λόγο- ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το ατού της Μείζονος αντιπολίτευσης.

Όπως το 2019, μετά από ακατανόητες επιλογές του στις εκλογές της Αυτοδιοίκησης και της Ευρωεκλογές,  προκήρυξε πρόωρες εκλογές και έχασε το δικαίωμα να διορίσει τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, τον Επίτροπο στη Κομισιόν και την ηγεσία των Δικαστηρίων.

Ή όπως το 2023, στις εκλογές με την απλή αναλογική, οδήγησε στις κάλπες τον ΣΥΡΙΖΑ με τη χειρότερη δυνατή κυβερνώσα ομάδα- που είχε ήδη ηττηθεί το 2019. Κράτησε στο προσκήνιο  πρόσωπα που αποδοκίμαζε η κοινωνία αλλά και …ο ΣΥΡΙΖΑ και τους διευκόλυνε να μείνουν στη Βουλή. Οι εξηγήσεις που έσωσε αργότερα  ως … συγγραφέας δεν είναι πειστικές.

Θα περίμενε κανείς ότι τα παθήματα θα γινόταν μαθήματα και έστω την τελευταία στιγμή, ο Τσίπρας θα αναλάμβανε να «διασώσει οτιδήποτε αν σώζεται», όπως ήταν εφικτό. Αλλά το απέφυγε – φοβικά.

Προτίμησε τον πολιτικό τουρισμό και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, την κοινοβουλευτική αδράνεια 28 μηνών -χωρίς να επιδιώξει ούτε μια αντιπαράθεση στη Βουλή με τον Μητσοτάκη- έδωσε  γη και ύδωρ στο κατεστημένο, όπως με τις αδιανόητες δηλώσεις του για το σκάνδαλο Novartis – και τελικά… εγκατέλειψε τον ΣΥΡΙΖΑ, απαξιωτικά και ως υπαίτιο της δικής του απαξίωσης.

Το νέο εγχείρημα και το ζήτημα της διάλυσης

Συνέχισε τον εξευτελισμό του κόμματός του με ένα βιβλίο, στο οποίο μεταξύ των άλλων -πέρα από το επιχείρημα «κοιτάξτε από ποιους σας γλύτωσα» που πρόσφερε στον Μητσοτάκη- αποκάλυψε ό,τι αντιμετώπιζε την ηγεσία του κόμματος ως  ΙΧ υπόθεση: την πρόσφερε – και έφαγε πόρτα- στον  υπαρχηγό της φράξιας,  στην οποία έριχνε την ευθύνη για την ήττα του. Πρωτοφανή πράγματα.

Μετά από περιηγήσεις ανά την επικράτεια, για να πλασάρει το, μετά ΣΥΡΙΖΑ, «νέο» κόμμα του -που μένει ακόμη στα σκαριά-, ο Πρώην Πρωθυπουργός κάνει στροφή 360 μοιρών και επιστρέφει εκεί από οπού ξεκίνησε: το βασικό πολιτικό προσωπικό στο κόμμα του θα προέρχεται από τον ΣΎΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά που προέκυψε  ως διάσπαση του και έχει… ξαναδιασπαστεί.

Πρόκειται για ομολογία ήττας -αν ληφθούν υπόψη οι αρχικές φιλοδοξίες του – στην οποία προτίθενται και οι δημοσκοπικές εκτιμήσεις για την χαμηλές πτήσεις του.

Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο – με ηθικά προβλήματα:  βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο  διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από τις επόμενες εκλογές, για λογαριασμό του.

Δεν πρόκειται για  προσχώρηση ορισμένων στελεχών -και πάντως όχι βουλευτών, όπως έλεγε αρχικά. Αλλά  για πλήρη ρευστοποίηση του  πρώην κόμματός του. Ωστα εμφανίσει στελέχη του, ως  κορμό στο κόμμα που  σχεδιάζει.

Για να καλύψει την ένδεια  νέων προσώπων με  ικανότητα να σταθούν στο δημόσιο χώρο ως πολιτικά στελέχη, θα  ιδιοποιηθεί τον… ΣΥΡΙΖΑ, που αποκήρυσσε. Ακόμη και τον… αρχηγό του – που, μετά το πατάρι και τη δημόσια υποτίμηση ως μη λύση, δείχνει πρόθυμος να  κάνει τον  εξευτελισμό του τέλειο.

Ευθύνες, ηθικά ζητήματα και συμπεράσματα

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη: στον πρώην Πρωθυπουργό αποδίδεται ότι  υποβλέπει τα περιουσιακά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ,  που δεν είναι ευκαταφρόνητα: ένα επταώροφο κτίριο στην πλατεία Κουμουνδούρου, ο  τίτλο μιας ιστορικής εφημερίδας, η άδεια ενός ραδιοφωνικού σταθμού, η  ετήσια κρατική επιχορήγηση κατά έτος, τα ταμειακά διαθέσιμα, ίσως και κάτι ακόμη

Ακόμη και αν  επ’ αυτού υπάρξει «απόφασή του ΣΥΡΙΖΑ». Καθώς ομοφωνία αποκλείεται,  δικαιούται  ο  νυν πρόεδρος και η συγκυριακή πλειοψηφία οσίων είναι ήδη στην έξοδο, να   ερμηνεύσουν κατά βούληση το σχετικό άρθρο του Καταστατικού για τη «διάλυση του κόμματος»  και να   καταφύγουν σε άλλο κόμμα μαζί με τα  περιουσιακά στοιχεία του;

Ιδιοκτήτες είναι;  Δεν δικαιούνται μερίδιο και όσοι δεν θα τους ακολουθήσουν,  αλλά θα μείνουν  στο κόμμα τους;

Ακόμη και αν ο πρόεδρος και άλλοι στον ΣΎΡΙΖΑ, είναι διατεθειμένοι να το κάνουν , ο Τσίπρας  ως «δημοκρατικός ηγέτης» θα  ρισκάρει να κατηγορηθεί για πλιάτσικο;  Πώς θα θέσει στην υπηρεσία του την «Αυγή» και το «Κόκκινο» που άφησε σε μαύρο χάλι; Ποιο ηθικό υπόδειγμα θα ενσαρκώσει, αν προσποριστεί το κόμμα του, την περιουσία άλλου κόμματος;

Η ευθύνη βαρύνει πρωτίστως τον Σωκράτη Φάμελλο, τον οποίο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ  ψήφισαν για να είναι πρόεδρός του και   για τα υπόλοιπα να αποφασίσει το εκλογικό σώμα. Ούτε να το βγάλει στο σφυρί-όπως είχε αποδοθεί  ως πρόθεση στον Κασσελάκη- ούτε να το τάξει προίκα στον «νυμφίο που έρχεται εν τω μέσω της νυκτός».

Αν θέλει ο Φάμελλος να πάει σε άλλο κόμμα δεν πρέπει να παραιτηθεί από την ηγεσία του ΣΎΡΙΖΑ; Ως πρόεδρος και πολιτικός αρχηγός θα πάει-μεταφέροντας και την περιουσία που δεν του ανήκει;

Γούστο τους και καπέλο τους, να είναι υπό μετακόμιση. Ο καθένας αποφασίζει για την πολιτική του υπόληψή ελεύθερα. Εδώ όμως δεν πρόκειται για τον καθένα,  αλλά για κόμμα, με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση  υποδομή, χιλιάδες μέλη εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους. Και  κυρίως Ιστορία, όπως τόνισε ο Τρύφωνας Αλεξιάδης πρόσφατα.

Στις τελευταίες αναμετρήσεις στην κάλπη, ο  ΣΎΡΙΖΑ εκτός από  το 18 % που πήρε με τον Τσίπρα, πήρε και στις Ευρωεκλογές με τον Κασσελάκη  15%. Πόσα κόμματα είχαν αυτές τις επιδόσεις;

Επειδή η πολιτική και  πάντως οι εκλογές δεν γίνονται  γκάλοπ, αλλά με ψήφους, πόση ακριβώς είναι η απήχηση του κόμματος στο εκλογικό σώμα- μετά από όσα μεσολάβησαν- και αν  πρέπει να διαλυθεί, αρμόδιοι να αποφανθούν είναι οι πολίτες. Καμία πλειοψηφία, κανενός κομματικού  σώματος.

Συμπέρασμα: ο ΣΎΡΙΖΑ δεν πρέπει να πεθάνει. Ο σημερινός πρόεδρός του, και η ηγεσία του, οφείλουν να τον οδηγήσουν στις κάλπες- και την επομένη ας πάρουν τα πράγματα το δρόμο που θα πρόκυπτε από τη λαϊκή ετυμηγορία.

Αν δεν μπορούν, ή δεν θέλουν ας παραιτηθούν για να αναλάβουν άλλοι.   Ο Σωκράτης Φάμελλος  και όσοι ετοιμάζονται για το κόμμα Τσίπρα, διαπράττουν ηθικό ατόπημα – ίσως και  νομικό- αν νομίζουν ότι μπορούν να πάρουν και  το κόμμα μαζί τους.

Η ιστορία  θα τους επιφυλάξει τους χειρότερους χαρακτηρισμούς – ιδιαίτερα στις σελίδες της που θα αφορούν την Αριστερά. Και  το πιθανότερο είναι ότι  στο  κόμμα που θα καταλήξουν οι πολίτες θα τους πληρώσουν με το κατάλληλο νόμισμα.

Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο  ελληνικός λαός  τίμησε δυο φορές με την Πρωθυπουργία, είτε βρίσκεται πίσω από αυτές τις διεργασίες είναι όχι, θα διαπράξει εκτός από ιστορικοί «ατιμία και  πολιτικό  λάθος.  Αυτοπυροβολείται…

Δεν θα  ωφεληθεί αν, εκτός από τα κομμάτια  και θρύψαλα όσων  θα τον ακολουθήσουν, τους επιτρέψει να κηρύξουν σε  διάλυση, για χάρη του,  τον πολιτικό φορέα που τον ανέδειξε και τους ανέδειξε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ιστορικό κόμμα, πέρα από οποιαδήποτε αξιολόγηση της πορείας του. Προϋπήρχε του Τσίπρα και αν θα υπάρχει και μετά από αυτόν, θα το κρίνουν οι ψηφοφόρου.   Δεν νοείται να  πέσει θύμα ίντριγκας και  διεργασιών που θα παραπέμπουν  στην Αποστασία του Μητσοτάκη με… αριστερό πρόσημο.

Οι «πονηροί» του περιβάλλοντος Τσίπρα

Αν ο πρώην Πρωθυπουργός, θέλει να τιμήσει τη διαδρομή  του  -είτε ως το σημείο που είχε τη συγκατάθεση της Δημοκρατικής Παράταξής, είτε, πριν και μετά- οφείλει το αυτονόητο:

– Να αφήσει  κόμμα με το οποίο έγινε Πρωθυπουργός στην ησυχία του και να μετρήσει τις   δυνάμεις του, έτσι όπως έχει αποφασίσει. Και πάντως όχι με  πάντως όχι με υφαρπαγές αμοραλιστών.

Η εντύπωση που του καλλιεργούν ορισμένοι  ότι ως «λαϊκός ηγέτης»  δεν υπόκειται σε  περιορισμούς και οι ότι επιλογές του αυτοδικαιώνονται επειδή τις κάνει αυτός,  είναι καταστροφική. Με ξένα κόλλυβα,  δεν αγιάζεις.  Οι κοπτάτσιες δεν είναι  της μόδας πλέον..

Η ποινή που θα του επιφυλάξει το εκλογικό  σώμα,  αν αποδεχθεί πράξη  διάλυσης του ΣΎΡΙΖΑ πριν τις εκλογές, θα είναι βαριά και ασήκωτη. Όση στήριξη και αν θεωρεί ότι του εξασφαλίζουν  μιντιακά και οικονομικά κέντρα, που  από εχθροί  έγιναν υποστηρικτές….

ΥΓ: Ορισμένοι πονηροί του περιβάλλοντος Τσίπρα δείχνουν ως προηγούμενο  την  απορρόφηση της Ένωσης Κέντρου, από το ΠΑΣΟΚ. Είναι μάλλον ανιστόρητοι.

Το ΠΑΣΟΚ ενσωμάτωσε στα ψηφοδέλτια του παράγοντες,  μετά το 1977, όταν είχε αποφανθεί το εκλογικό σώμα. Και πάντως δεν μεθόδευσε τη διάλυση κανενός κόμματος.  Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου μετείχε στις εκλογές του 1981 με τον Ζίγδη.

Στοχευμένη και παρασκηνιακή διάλυση κόμματος, συνέβη πολύ αργότερα, με τη διάλυση του Ποταμιού από το Κυριάκο Μητσοτάκη- στα σχέδια του οποίου περιλαμβάνεται και η διάλυση του ΠΑΣΟΚ- και ήδη προχώρησαν  εν μέρει.

Σε τελευταία ανάλυση, ότι και αν έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου,  το έκανε για να ενισχύσει την ιστορική προοπτική της Αλλαγής εν όψει του  1981. Όχι για  να επιβιώσει προσωπικά ο ίδιος,  στην επόμενη Βουλή.

Επιπλέον ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Καλό είναι  σταματήσουν οι κουτοπόνηρες  συγκρίσεις, που άρχισαν  να επανεμφανίζονται…

Ο πρώην Πρωθυπουργός κατηγορεί τον κ. Στουρνάρα ότι ταυτίζεται με επικοινωνιακούς μηχανισμούς («Ομάδα Αλήθειας») που λειτουργούν ως βραχίονες του συστήματος Μητσοτάκη, προκειμένου να εξασφαλίσει μια τρίτη θητεία στο τιμόνι της ΤτΕ, συμπληρώνοντας συνολικά 18 χρόνια στην εξουσία.

Όλη η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα

«Μια τρίτη θητεία αξίζει κάθε κόπο..

Μια από τις βασικές μου επιδιώξεις γράφοντας την Ιθάκη ήταν να μην αφήσω τους νικητές (των εκλογών του ΄19 και του ΄23) να γράψουν όπως αυτοί θέλουν τη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας. Πιστεύω ότι η προσπάθειά μου έχει ήδη πετύχει το στόχο της.

Όσοι επιχείρησαν να διαστρεβλώσουν με τόνους λάσπης και ψέματα την αλήθεια, έχουν τώρα να αναμετρηθούν με την Ιθάκη. Όσοι αυθαίρετα και χωρίς καμιά εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση μίλησαν για το χειρότερο μνημόνιο, όταν τα δύο πρώτα έφεραν συνολικά το 80% της επιβάρυνσης σε περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, ενώ το τρίτο μόλις το 20%. Όσοι έριξαν τη χώρα στα βράχια, δεν κατάφεραν καμία ουσιαστική και βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας, μας άφησαν πρακτικά εκτός αγορών με το επιτόκιο δανεισμού επί των ημερών τους στο απαγορευτικό 7% και ύστερα είχαν το θράσος να μιλούν για αχρείαστη συμφωνία.

Όσοι επέβαλαν εντελώς ατεκμηρίωτα και αυθαίρετα τον μύθο των 30-50-100-200 δισ. για το κόστος της διαπραγμάτευσης. Όσοι εφηύραν την αθλιότητα περί δήθεν ανταλλαγής των συντάξεων με την επίλυση του Μακεδονικού. Όσοι ξέχασαν ποιος έβαλε τη χώρα στο γύψο της χρεοκοπίας και της επιτροπείας και σταθερά παραβλέπουν ποιος την έβγαλε. Σήμερα έχουν να αναμετρηθούν όχι με εμένα αλλά με την αλήθεια. Έχουν να αναμετρηθούν με την Ιθάκη. Ανάμεσα σε όλους αυτούς πρώτοι οι προπαγανδιστές της ψευδεπίγραφης «Ομάδας Αλήθειας», προπαγανδιστικού βραχίονα του συστήματος Μητσοτάκη, που στη πραγματικότητα λειτουργεί εδώ και χρόνια ως Ομάδα Βιασμού της Αλήθειας.

Σ’ αυτή τη σκοτεινή στα όρια του παρακράτους Ομάδα αποφάσισε να δώσει «αποκαλυπτική συνέντευξη» ο επί δώδεκα χρόνια Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Στουρνάρας, πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, που άφησε τη χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας και χρηματοδοτικής ασφυξίας. Χθες πολλοί ξαφνιάστηκαν που έσπευσε να τσαλακώσει το κύρος του με την προσχώρησή του στο κύκλωμα αυτό της προπαγανδιστικής αθλιότητας.

Όχι όμως όσοι γνωρίζουν τις προθέσεις του για μια ακόμη, τρίτη θητεία, στην Τράπεζα της Ελλάδας, ώστε να συμπληρώσει 18 χρόνια στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, καθώς τα 12 φαίνεται δεν του είναι αρκετά. Και μάλλον δεν προκύπτει η πιθανότητα να επιστρέψει στην πολιτική ως ένας ακόμη αυτόκλητος σωτήρας του τόπου. Προκειμένου λοιπόν να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια της υπακοής του στον κύριο Μητσοτάκη, με προφανή στόχο αυτός να του χαρίσει μια ακόμη θητεία, αποδείχτηκε ότι είναι διατεθειμένος ακόμη και τον κομπάρσο να κάνει στο μαύρο θέατρο της προπαγάνδας.

Όλα όμως όσα δηλώνει, εκεί που τα δηλώνει, στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα. Η αθλιότητα ιδίως περί δήθεν εκβιασμού του από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να επιβάλει μια διοίκηση της αρεσκείας της στη Τράπεζα Αττικής, είναι η επιτομή του διαμελισμού της αλήθειας.

Και η αλήθεια είναι, ότι ο ίδιος όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την επικουρία των εκβιασμών της τρόικας φυσικά, και παρά το γεγονός πως το δημόσιο διέθετε τότε είτε την πλειοψηφία είτε έστω την καταστατική μειοψηφία (1/3) στη μετοχική σύνθεση των τραπεζών, επέβαλε τις διοικήσεις της αρεσκείας του σε κάθε τράπεζα. Από την Εθνική Τράπεζα, όπου εξαιρέθηκε η τότε Πρόεδρός της Λούκα Κατσέλη, με το αστείο μάλιστα επιχείρημα ότι ήταν πρώην υπουργός – τη στιγμή που και ο ίδιος ο Διοικητής της ΤτΕ ήταν πρώην υπουργός- έως τις μη συστημικές τράπεζες.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι ο κος Στουρνάρας δεν υπήρξε ποτέ ένας αντικειμενικός τεχνοκράτης Διοικητής της Τράπεζας, αλλά ένα πολιτικό πρόσωπο – Διοικητής. Υπήρξε ο ορισμός της πολιτικής μεροληψίας σε μια θέση όπου απαιτείται τεχνοκρατική ουδετερότητα. Από αποτυχημένος υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμάρα, μιας κυβέρνησης που δεν κατάφερε να κάνει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση και άφησε τη χώρα ξεκρέμαστη, μεταπήδησε στη θέση του Διοικητή για να υποστηρίξει σθεναρά τα ίδια πρόσωπα του ίδιου συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα. Και σε κρίσιμες στιγμές στάθηκε, παρά τα όσα ορίζει το ίδιο το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδας, ανοιχτά απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης μου, που ανέλαβε και τελικά κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της.

Θυμίζω τις επίμονα διαφορετικές τοποθετήσεις του σε κρίσιμες στιγμές, καθώς ως γνωστόν υπήρξε οπαδός της εσφαλμένης εκτίμησης ότι δήθεν το χρέος μας ήταν βιώσιμο και δεν χρειαζόταν αναδιάρθρωση. Αλλά και τη θέση που σχεδόν εκβιαστικά ήθελε να επιβάλει όταν δίναμε τη μάχη της διαπραγμάτευσης για την τελική αναδιάρθρωση χρέους και την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, πως η χώρα μας έπρεπε να παραμείνει σε ένα διαρκές καθεστώς επιτροπείας μέσω της πιστοληπτικής γραμμής στήριξης. Δηλαδή σε διαρκή και επ’ αόριστον επιτήρηση, αντί για πλήρη και οριστική απαλλαγή από την επιτροπεία και τα μνημόνια. Ωστόσο δεν κατάφερε να επιβάλει τις απόψεις του. Ευτυχώς για τη χώρα τον διαψεύσαμε και τα καταφέραμε.

Η Ελλάδα βγήκε καθαρά από τα μνημόνια και ρύθμισε χρέος της. Ίσως αυτό να μη μου το έχει συγχωρέσει ποτέ. Παρόλα αυτά του εύχομαι ολόψυχα να πετύχει στις προσπάθειές του και να τον ανταμείψει ο πρωθυπουργός των υποκλοπών, της συγκάλυψης, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των καρτέλ και των 27 δις των απευθείας αναθέσεων, με μια τρίτη θητεία και άλλα έξι χρόνια. Ενδεχομένως με μια πιο ρηξικέλευθη αλλαγή του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδας, γιατί όχι, να οριστεί και ισόβιος Διοικητής. Το αξίζει ο κόπος του.»

Από τα στοιχεία προκύπτει μια σχετικά σταθερή οικονομική εικόνα, με αυξομειώσεις στα εισοδήματα και τις καταθέσεις, αλλά και μία νέα συμμετοχή σε μη κερδοσκοπικό φορέα (ΜΚΟ).

Το 2022 ο πρώην Πρωθυπουργός δήλωσε καθαρά εισοδήματα περίπου 33.100 ευρώ από μισθωτές υπηρεσίες και 36.000 ευρώ από αφορολόγητες απολαβές. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ενώ εισέπραξε 37.500 ευρώ από διεθνή βραβεία Ειρήνης, τα οποία διέθεσε -σύμφωνα με τη δήλωση πόθεν έσχες- εξ ολοκλήρου σε υποτροφίες σε ελληνικά πανεπιστήμια.

Το 2023 τα δηλωθέντα εισοδήματα μειώθηκαν σε περίπου 28.600 ευρώ από μισθωτές υπηρεσίες και 28.500 ευρώ από αφορολόγητα ποσά, ενώ εμφανίζεται και εισόδημα 6.000 ευρώ από ακίνητα.

Καταθέσεις και ακίνητα 

Το ζεύγος διατηρεί τις καταθέσεις του αποκλειστικά στην Εθνική Τράπεζα. Το 2022 τα υπόλοιπα έφταναν περίπου τα 201.000 ευρώ, ενώ το 2023 αυξήθηκαν σε περίπου 260.000 ευρώ.

Αμετάβλητη παραμένει η ακίνητη περιουσία, με τον Αλέξη Τσίπρα να δηλώνει ένα διαμέρισμα 114 τ.μ. στην Αθήνα, το οποίο κατέχει από γονική παροχή.

Σταθερή είναι η κατάσταση στην κινητή περιουσία: ένα δίκυκλο 652 κυβικών, αγορασμένο το 2007.

Νέα ΜΚΟ και δανειακές υποχρεώσεις

Στη δήλωση του 2024 καταγράφεται για πρώτη φορά συμμετοχή 90% σε Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Ινστιτούτο για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία», με κεφάλαιο 2.700 ευρώ.

Σταθερές και οι οφειλές, περιοριζόμενες ουσιαστικά σε μικρά υπόλοιπα πιστωτικών καρτών. Το επαγγελματικό δάνειο που είχε δηλωθεί παλαιότερα εμφανίζεται χωρίς οφειλή.

Αναλυτικά τα ποσά ανά δήλωση πόθεν έσχες των Τσίπρα - Μπαζιάνα:

Δήλωση 2023 (εισοδήματα 2022)

Εισοδήματα Τσίπρα:

Από μισθωτές υπηρεσίες: 33.118 ευρώ

Αφορολόγητα/εξαιρούμενα: 36.161 ευρώ

Από βραβεία Ειρήνης (Έσσης & Βεστφαλίας): 37.500 ευρώ (όλο το ποσό διατέθηκε σε υποτροφίες).

Καταθέσεις: περίπου 201.400 ευρώ στην Εθνική Τράπεζα (σε διάφορους λογαριασμούς).

Επενδυτικά ασφαλιστικά προϊόντα: 4 συμβόλαια στην Εθνική Ασφαλιστική, αξίας περίπου 12.200 ευρώ.

Ακίνητα: ένα διαμέρισμα 114 τ.μ. (4ος όροφος, Αθήνα), αποκτηθέν με γονική παροχή.

Οχήματα: μία μηχανή (652 κυβικά, αγορά 2007).

Δάνεια/οφειλές:

Επαγγελματικό δάνειο (δεν εμφανίζει οφειλή).

Δύο πιστωτικές κάρτες: υπόλοιπα 7,99 ευρώ και 0 ευρώ αντίστοιχα.

Δήλωση 2024 (εισοδήματα 2023)

Εισοδήματα Τσίπρα:

Από μισθωτές υπηρεσίες: 28.614 ευρώ

Αφορολόγητα/εξαιρούμενα: 28.564 ευρώ

Από ακίνητα: 6.000 ευρώ

Καταθέσεις: περίπου 259.600 ευρώ στην Εθνική Τράπεζα.

Επενδυτικά ασφαλιστικά προϊόντα: 4 συμβόλαια στην Εθνική Ασφαλιστική, αξίας περίπου 15.100 ευρώ.

Ακίνητα: ίδιο διαμέρισμα 114 τ.μ. στην Αθήνα (γονική παροχή).

Οχήματα: ίδια μηχανή (652 κυβικά, 2007).

Συμμετοχές: συμμετοχή 90% σε Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία (“Ινστιτούτο για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία”), με εισφορά 2.700 ευρώ.

Δάνεια/οφειλές:

Επαγγελματικό δάνειο (χωρίς υπόλοιπο).

Δύο πιστωτικές κάρτες: υπόλοιπα 241,45 ευρώ και 16,98 ευρώ.

Ακούσθηκε σαν αριστοτεχνικό σφάξιμο με βαμβάκι: Περιμένει να τον ενθρονίσουν, κάποιοι, στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας και πρακτικά αδρανεί σε σχέση με την κοινωνία.

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Ο Κώστας Βαξεβάνης, επί χρόνια υποστηρικτής του Τσίπρα, χρησιμοποίησε βαρείες κουβέντες γι’ αυτό: «Σήκω ρε τραγέλαφε και πήγαινε να συμπαρασταθείς σε έναν πατέρα που αγωνίζεται και ζητάει Δικαιοσύνη. Κούνα τον κώλο σου και πήγαινε να δείξεις ότι ανήκεις στο κομμάτι της κοινωνίας που σε τίμησε και δεν είσαι ένας ξελιγωμένος μικροαστός, ένας καιροσκόπος που αναμασάει γενικότητες σαν ψευτοδιανοούμενος τσέπης…».

Εξαιρέσεις; Ίσως. Αλλά αν ρίξει κάποιος μια μάτια στα πέριξ, θα διαπιστώσει ότι ο αρχικός ενθουσιασμός – στον βαθμό που υπήρξε – για το ενδεχόμενο να επανεμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο ο πρώην Πρωθυπουργός με νέο κόμμα, σταδιακά εκπνέει.

Πάντως η πρόθεσή του δεν φαίνεται να επηρεάζει την ευρύτερη Δημοκρατική παράταξη. Είτε πρόκειται για την Κεντροαριστερά και το ΠΑΣΟΚ, είτε στη στενή περιοχή της Αριστεράς – οι αναφορές στην οποία εκ μέρους του σπανίζουν πλέον.

Οι αμοιβάδες του παλαιού κόμματος που κέρδισε τις εκλογές το 2015 – Ζωή, Κασσελάκης, Βαρουφάκης, Λαφαζάνης και η πλειοψηφικά της Νέας Αριστεράς – ούτε να τον ακούσουν. Ο μάλλον «μεταλλαγμένος» σπόρος της επιστροφής του, περιορίζεται στο άνυδρο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Χωρίς ιδιαίτερη πέραση. Ο Φάμελλος αισθάνεται ότι τον περιπαίζει ένας βουλευτής του – όσο βαρύ βιογραφικό κι αν έχει. Πολλά στελέχη δεν έχουν διάθεση να τον ακολουθήσουν και άλλα τόσα δεν τα θέλει ο ίδιος.

Τι μένει ως ακροατήριο; Ακόμη και όσοι ανέμεναν το «κόμμα Τσίπρα» για να διεκδικήσουν ρόλο, δείχνουν να κουράσθηκαν από την αοριστία και παίρνουν αποστάσεις.

Όσοι κατέχουν αξιώματα στο υπαρκτό κόμμα του Φάμελλου, δεν ρισκάρουν αναφορές προσδοκίας στο ανύπαρκτο κόμμα του Τσίπρα – το οποίο τώρα κάποιοι μεταθέτουν για μετά τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Ζήσε μαύρε μου…

Προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ και γηγενείς του ΣΥΡΙΖΑ δεν δεσμεύονται για μετακόμιση -ειδικά όσο ο Τσίπρας ακολουθεί τακτική που γι’ αυτούς είναι σαν μαρτύριο της σταγόνας.

Στις συζητήσεις τους δηλώνουν πως τους προβληματίζει το εξής φαινόμενο: Ενώ ο Τσίπρας προετοιμάζει κόμμα – που χρειάζεται οραματικό λόγο, διακριτό ιδεολογικό στίγμα, χειροπιαστή και λειτουργική οργανωτική δομή με αντίστοιχο πολιτικό προσωπικό, ο ίδιος μένει μακριά από τη δεξαμενή άντλησής τους: Τις κοινωνικές κινητοποιήσεις και κατ’ επέκταση την πραγματική πολιτική ζωή… Αρκείται σε «εμφανίσεις».

Όπως οι καλλιτέχνες πηγαίνουν στο Λονδίνο και στο Παρίσι για «καλλιτεχνική ενημέρωση» – στην πραγματικότητα για να ψωνίσουν ρούχα και αρώματα – ο Τσίπρας ταξίδεψε στην Αμερική, περιηγήθηκε στην από εδώ πλευρά του Ατλαντικού, μίλησε σε σεμιναριακού τύπου εκδηλώσεις, που οργάνωσε το ομώνυμο Ινστιτούτου – δηλαδή ο ίδιος – και έδωσε ορισμένες ελεγχόμενες συνεντεύξεις.

Πολύ μικρός απολογισμός για κάποιον που στις τελευταίες εκλογές πήγαινε για Πρωθυπουργός και για να το επαναλάβει, έφυγε από τη ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν δεν απομακρύνθηκε κι από τη κουζίνα του.

Απουσιάζει από τις κοινωνικές διεργασίες, δεν ήταν «παρών» και σε καμία λαϊκή κινητοποίηση, δεν υποστήριξε καμιά απεργία, δεν πήγε ούτε μια φορά στη Βουλή για να αναμετρηθεί με τον Μητσοτάκη.

Αφήνει να πλανάται ότι μαστορεύει νέο κόμμα, αλλά μέχρι στιγμής όλο λάδι και από τηγανίτα τίποτε.

Κάνει σποραδικές δηλώσεις, μάλλον ήπιας κριτικής στην κυβέρνηση, αλλά όχι ως φυσικός εκπρόσωπος της Αριστεράς. Περισσότερο ως εισηγητής μιας νέου τύπου ιδεολογίας που περιλαμβάνει από τον «δημοκρατικό καπιταλισμό» μέχρι τις αναφορές στους «αστούς» πολιτικούς Χαρίλαο Τρικούπη και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, η ακόμη στον Πλάτωνα και τον γέρο Σάντερς. Ψιλοαχταρμάς για βουλευτή της Αριστεράς.

Ενίοτε οι συνεργάτες δείχνουν ότι βαριούνται να συντάξουν επικαιρικές αντικυβερνητικές ανακοινώσεις: Κόβουν αποσπάσματα από προηγούμενες ομιλίες του και τα αναρτούν στο δίκτυο σαν «λόγια μεγάλων ανδρών». Ή σαν τους καλόγηρους που μοιράζουν κομμάτια από «τίμιο ξύλο» ή μπουκαλάκια με νερό από τον Ιορδάνη ποταμό.

Αυτός είναι ένας άλλος Τσίπρας. Αυτός που ήξερε – και ψήφισε η Δημοκρατική παράταξη ήταν μαχόμενος εκφραστή της. Έστω κι αν τα λάθη του κατέληξαν στη διάλυση του κόμματος του και αφαίρεσαν την πλειοψηφική δυναμική της Παράταξης, που πήγε είκοσι χρόνια πίσω. Όπως με τα λάθη του ΚΚΕ το 1945-‘46.

Η απουσία του πρώην Πρωθυπουργού από τα σημεία αιχμής της κοινωνικής αντιπολίτευσης, η στρογγυλεμένη και πάντως σποραδική αντικυβερνητική ρητορική του, οι αποστάσεις του από τα ζητήματα στα οποία βράζουν οι πληττόμενες ομάδες, προκαλεί απορίες.

Πώς ακριβώς θα προσελκύσει στο κόμμα του – αν υπάρξει – το τμήμα του εκλογικού σώματος που θα μπορούσε να το στηρίξει, αν δεν βρίσκεται διαρκώς στο πεδίο των λαϊκών αγώνων;

Πώς θα πείσει ότι έχει σχέδιο, πρόγραμμα και όραμα για το μέλλον της χωράς και της κοινωνίας – έστω για το 2030 όπως διακήρυξε – όταν απλώς επαναλαμβάνει κοινοτυπίες;

Πχ ζητώντας την ίδρυση Ταμείου για τη νέα γενιά, επαναλαμβάνει το παραδοσιακό λάθος της Αριστεράς που έχει πρόταση για τη διανομή του πλούτου, αλλά όχι τρόπο για την παραγωγή του.

Πώς θα πείσει ότι δεν θα οδηγηθεί σε μία ακόμη ήττα από τον Μητσοτάκη – ή οποιονδήποτε άλλον βρεθεί επικεφαλής της ΝΔ – αν δεν έχει δώσει δείγματα υπεροχής, σε πραγματική πολιτική αντιπαράθεση στη Βουλή, στα ΜΜΕ και στον «δρόμο»;

Ποιους θα κινητοποιήσει όταν μένει κλεισμένος σαν στρείδι σε ένα κέλυφος που διαμορφώνουν κάποιοι προσωπικοί συνεργάτες του, χωρίς εμπλοκή νέων προσώπων στην προετοιμασία του νέου πολιτικού σχηματισμού; Το ιδιαίτερο γραφείο του θα «κατασκευάσει» αυτό το κόμμα; Ή το μόνο που κράτησε από την ΚΝΕ είναι η… συνωμοτικότητα;

Η απουσία του Τσίπρα από τις απεργιακές κινητοποιήσεις, τις διαδηλώσεις, τις αντιδράσεις της κοινωνίας στη διαχείριση των Τεμπών, που επαναλαμβάνεται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, συμπληρώνει το σοκ που είχε προκαλέσει η δήλωσή του για τη Novartis.

Τώρα αποδεικνύεται ότι, οι «λάθος χειρισμοί» που ομολόγησε, – αφήνοντας άναυδους όσους είχαν προσπαθήσει να φωτίσουν το σκάνδαλο – δεν τον εξιλέωσαν. Εκείνοι που είχαν ερευνηθεί ζητούν να καθίσει στο σκαμνί ο ίδιος, ως «ιθύνων νους» της «σκευωρίας» εναντίον τους.

Μέχρι στιγμής ουδείς μπορεί να εξηγήσει γιατί ο Αλέξης Τσίπρας αντί για έντονη πολιτική παρουσία «βάζει στον τόκο τα προσόντα του», που θα έλεγε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Δεν υπάρχει στη Βουλή, στην αναστατωμένη κοινωνία, στη μαχόμενη πολιτική, στην καθημερινότητα των πολίτων και τη στήριξη της ευρύτερη Παράταξης με αυτοπρόσωπη παρουσία στα φλεγόμενα μέτωπα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ακούγεται μόνο ότι πυκνώνει τις επαφές του με ισχυρούς του χρήματος και των ΜΜΕ, που είχε επικρίνει στο παρελθόν, αλλά τώρα φαίνεται να επιδιώκει τη στήριξη τους για να «επιστρέψει».

Πράγματι κάποια Μέσα του δίνουν περισσότερο χώρο και χρόνο και κάποιοι δημοσκόποι στρώνουν τον δρόμο για το νέο κόμμα. Αλλά ως εκεί: Σε μεγάλο συγκρότημα υπήρξε σύσταση μην τον παραλείπουν, αλλά «δεν τον υιοθετούμε κιόλας».

Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι απλώς κάποιοι κύκλοι θέλουν να τον αξιοποιήσουν στις διαπραγματεύσεις τους με τον Μητσοτάκη – που τώρα τους θεωρεί «παράγοντες» που ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα τους.

Δεν έχει άδικο και δεν είναι κάτι καινούργιο. Αν όμως ο Τσίπρας φροντίζει για τέτοιου είδους στήριξη στην ίδρυση κόμματος, πρέπει να είναι έτοιμος και για τα ανταλλάγματα που θα του ζητηθούν.

Η Νοτιοανατολική Ευρώπη ως γέφυρα συνεργασίας και ανάπτυξης στο «Thessaloniki Metropolitan Summit»

Το Συνέδριο που ξεκινάει σήμερα και ολοκληρώνεται αύριο αποτελεί κορυφαίο γεγονός, φιλοξενώντας διακεκριμένους προσκεκλημένους από την εγχώρια και διεθνή πολιτική σκηνή, κυβερνητικά στελέχη και κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων.

Στόχος να αναδειχθούν οι νέες προκλήσεις για τη διεθνή κοινότητα σε ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμιο σκηνικό και να προταθούν λύσεις. Οι συζητήσεις θα καλύψουν κρίσιμους τομείς όπως η άμυνα, η ενέργεια, οι υποδομές και η τεχνολογία.

Πρώτη ημέρα με Μπόρις Τζόνσον και Βαγγέλη Μαρινάκη

Οι εργασίες του Συνεδρίου ξεκινούν σήμερα, Πέμπτη, το βράδυ με πρώτους ομιλητές τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας, Μπόρις Τζόνσον, και τον ιδρυτή και πρόεδρο του ναυτιλιακού ομίλου Capital Maritime & Trading Corp, Βαγγέλη Μαρινάκη που θα συζητήσουν για το νέο σκηνικό στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, τις πρωτοβουλίες του Ντόναλντ Τραμπ και το πώς η επιχειρηματική κοινότητα αντιμετωπίζει αυτές τις νέες συνθήκες.

Δεύτερη ημέρα με Αλέξη Τσίρα και «Ελληνική Οικονομία του 2030»

Το κλείσιμο του Συνεδρίου, αύριο Παρασκευή, γίνεται από τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, μια ημέρα πριν την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη, στη ΔΕΘ. Ο πρώην πρωθυπουργός θα είναι κεντρικός ομιλητής και εκείνος που θα κλείσει τη διημερίδα. Θα μιλήσει για την «Ελληνική Οικονομία του 2030» και η ομιλία του θα μεταδοθεί ζωντανά.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πυκνώσει τις παρεμβάσεις του τελευταία ανατρέποντας τις ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό. Η επικείμενη ομιλία έχει ήδη προκαλέσει πολλές συζητήσεις και έχει τροφοδοτήσει πλήθος σεναρίων για τις επόμενες κινήσεις του.

Διακεκριμένοι προσκεκλημένοι

Στην ατζέντα του 5ου Συνεδρίου «Thessaloniki Metropolitan Summit» περιλαμβάνονται επίσης συζητήσεις για τις νέες ισορροπίες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, καθώς και τον ρόλο της Ελλάδας και της Τουρκίας στην περιοχή, με τη συμμετοχή του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Εχούντ Ολμέρτ, και του πρώην υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Εγκέ Μπαγκίς.

Θα διεξαχθεί επίσης συζήτηση για τη νέα αρχιτεκτονική άμυνας και ασφάλειας της Ευρώπης, στην οποία θα λάβουν μέρος οι πρώην υπουργοί Άμυνας της Γαλλίας,  Φλωράνς Παρλί, της Βρετανίας, Μπεν Γουάλας, και της Ελλάδας, Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Σε κυβερνητικό επίπεδο, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, θα παρουσιάσει τον οικονομικό σχεδιασμό της κυβέρνησης. Ενώ για θέματα ενέργειας, υποδομών, επενδύσεων, υγείας και παιδείας θα μιλήσουν και οι αρμόδιοι υπουργοί, συμπεριλαμβανομένων των Σταύρου Παπασταύρου, Χρήστου Δήμα, Τάκη Θεοδωρικάκου, Νίκου Παπαθανάση, Άδωνι Γεωργιάδη και Σοφίας Ζαχαράκη.

Δείτε το πρόγραμμα του συνεδρίου ΕΔΩ.

Αναλυτικά η παρέμβαση Τσίπρα:

Στις 29 Ιούνη, μετά την εκλογική ήττα, πήρα μια δύσκολη αλλά επιβεβλημένη απόφαση.

Αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει ένα νέο κύμα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ήθελα με τη στάση μου να προκαλέσω ένα ηλεκτροσόκ ανάταξης στον κλονισμένο οργανισμό του κόμματος, που βρέθηκε μπροστά σε μια απρόσμενη σε εύρος ήττα, ώστε να συνέλθει σύντομα.
Να ανανεωθεί, να αναστηλωθεί, να ανακάμψει και να οδηγηθεί ξανά και γρήγορα σε τροχιά αξιόπιστης και αποτελεσματικής αντιπολίτευσης και κυβερνητικής διεκδίκησης.

Πολλοί προσπάθησαν τότε να με μεταπείσουν, αλλά επέμεινα. Και δεν μετανιώνω ούτε στιγμή για την επιλογή μου.

Έπραξα το ορθό και το ηθικά αλλά και πολιτικά επιβεβλημένο.
Με οδηγό πάντα τις ιδέες και τις αξίες που με παρακίνησαν από τα νεανικά μου χρόνια να ενταχθώ στην Αριστερά. Και με γνώμονα το καλό της παράταξης στην οποία αφιέρωσα ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου.

Όλο αυτό το διάστημα, των σχεδόν οκτώ μηνών, τήρησα με ευλάβεια την επιλογή μου να παραμερίσω.

Δεν ήταν στάση σκοπιμότητας, ήταν στάση ευθύνης.

Ανέλαβα στο ακέραιο την ευθύνη της ήττας.
Ανέλαβα και την ευθύνη της αποχώρησης από τις κομματικές διεργασίες.

Την ευθύνη επίσης, να μην υποκύψω στις πιέσεις όλων όσοι μου ζητούσαν κατά καιρούς να παρέμβω, για «να σώσω το κόμμα», πολλοί γιατί το πίστευαν και ορισμένοι γιατί ήθελαν έτσι να εξυπηρετήσουν προσωπικές στρατηγικές.

Σήμερα μπροστά στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αναλαμβάνω μια ακόμη ευθύνη.
Όχι της ανέξοδης κριτικής.
Ούτε της εμπλοκής μου σε παίγνια εξουσίας.
Αλλά την ευθύνη να προειδοποιήσω για αυτό που βλέπω να έρχεται και πρέπει να αποτραπεί.
Την ευθύνη να πω την αλήθεια, όπως τη βλέπω και την αισθάνομαι.
Και να προτείνω λύση.

Το κόμμα μας βρίσκεται εδώ και καιρό σε παρατεταμένη και βαθιά κρίση.
Σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, όμως, η χώρα οδεύει σε ευρωπαϊκές εκλογές.
Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να βλέπει τις πρώτες ρωγμές της πολιτικής της ηγεμονίας.
Σε συνθήκες καθεστωτικού αυταρχισμού και υπονόμευσης του κράτους δικαίου.
Σε συνθήκες συρρίκνωσης του πραγματικού εισοδήματος, αλλά και εκτίναξης των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Σε συνθήκες δραματικής διεύρυνσης των ανισοτήτων, αλλά και κοινωνικών διεργασιών με τους αγρότες και τους φοιτητές στους δρόμους.

Θα υπάρξει, λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, προοδευτική απάντηση στην κάλπη;
Θα διεκδικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τον ρόλο της αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης στη φθίνουσα ηγεμονία μιας αλαζονικής, αυταρχικής και διεφθαρμένης κυβέρνησης; Με επιμονή, ρεαλισμό, σοβαρότητα και αξιοπιστία;
Θα τελειώσει την Κυριακή των ευρωεκλογών η αλαζονεία του 41% ;
Θα ξεπροβάλει μια αχτίδα ελπίδας ;
Ή θα ξεπροβάλει η απειλή ενός μαύρου ορίζοντα -αυτού της ακροδεξιάς ;

Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα, που θα έπρεπε όλους να μας απασχολούν.
Από τον πρόεδρο έως και κάθε μέλος και φίλο του κόμματος .

Όμως η εικόνα δεν είναι ότι μας απασχολούν αυτά.
Είναι σαν να έχουμε γυρίσει την πλάτη στην κοινωνία, αν και μιλάμε συνεχώς για την ανάγκη της ενίσχυσης των δεσμών μας με αυτή.

Αυτό που φαίνεται είναι μια εσωτερική διαπάλη που αφορά περισσότερο προσωπικές σκοπιμότητες και λιγότερο την κοινωνία.
Φαινόμενα ιδιοτέλειας, ναρκισσισμού, παραβίασης των αρχών της συλλογικότητας και της συντροφικότητας, έχουν παραλύσει τον κομματικό οργανισμό.
Με αποτέλεσμα η εικόνα που εκπέμπεται να είναι πως αδιαφορούμε για την κοινωνία και για το αποτέλεσμα της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης.
Αδιαφορούμε αν η κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί συνθήκες απουσίας αντιπολίτευσης, ανεξέλεγκτης διακυβέρνησης και άρα εν τέλει και κρίση δημοκρατίας.
Και η αδιαφορία αυτή δεν αφορά έναν, αφορά πολλούς.

Οι ηττημένοι των εσωκομματικών εκλογών έφυγαν ήδη από το κόμμα, επειδή έχασαν την μάχη για την ηγεσία του.
Αδιαφορώντας αν με τον πολυκερματισμό αυτός που κερδίζει είναι ο πολιτικός μας αντίπαλος.
Ο νικητής, φέρεται να ζητά λευκή επιταγή τριετίας, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις ευρωεκλογές.
Προεξοφλώντας έτσι την εκλογική αποτυχία και αδιαφορώντας και αυτός για τις συνέπειές της.
Ενώ άλλοι διαφωνούν στο παρασκήνιο, αλλά σιωπηλά περιμένουν να έρθει η εκλογική αποτυχία, ώστε να του τη χρεώσουν.
Αδιαφορώντας για το τί αυτό θα σημαίνει για την παράταξη και τη χώρα.

Αν τα πράγματα είναι έτσι, δεν μπορώ ούτε να παραμείνω σιωπηλός, ούτε όμως και να παραβρεθώ σε ένα συνέδριο που έχει δρομολογηθεί ώστε να αγνοήσει τα κρίσιμα προβλήματα εν ονόματι μιας επίπλαστης αισιοδοξίας.
Ένα συνέδριο, όπου θα υποκριθούμε όλοι μαζί πόσο αγαπημένοι είμαστε και το κοινό θα μας χειροκροτήσει.

Όχι. Προσωπικά εμένα δεν μου λείπει ούτε το βήμα, ούτε το χειροκρότημα
Δεν είναι ώρα για χειροκροτήματα, αλλά για να ειπωθεί η αλήθεια.

Αν συνεχίσουμε έτσι, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στο κενό.
Και πρέπει να σοβαρευτούμε, να αλλάξουμε ρότα και να σκεφτούμε έξω από τα κλειστά όρια της εσωκομματικής διαπάλης, ποιος είναι και πρέπει να είναι ο ρόλος μας στην ελληνική κοινωνία. Και πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε σ’ αυτόν.

Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα προσέλθουν σήμερα στο συνέδριο με κύριο συναίσθημα την αγωνία για το κόμμα, την προοπτική της προοδευτικής παράταξης, το σήμερα και το αύριο της χώρας.
Με ιδιαίτερο σεβασμό σε αυτή την αγωνία, αλλά και με στόχο να την κάνουμε προωθητική δύναμη, η μόνη λύση είναι η απόλυτη πολιτική ειλικρίνεια.
Από όλους και για όλα.

Ο Πρόεδρος, έθεσε προχθές καθαρά θέμα εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του, στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας.
Και πιστεύω ορθώς το έπραξε.
Εκλέχτηκε χωρίς να προλάβει να διατυπώσει αναλυτικά τις θέσεις και το σχέδιό του.
Για να οδηγήσει το κόμμα στην επερχόμενη εκλογική μάχη πρέπει να είναι σαφές ότι διαθέτει, αυτήν την κρίσιμη στιγμή, την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας.
Μόνο που την ψήφο εμπιστοσύνης, οφείλει να τη ζητήσει από αυτούς που τον εξέλεξαν Πρόεδρο και όχι από την Πολιτική Γραμματεία.

Αντί να σερνόμαστε σε μια παρατεταμένη κρίση που οδηγεί με ακρίβεια σε νέα εκλογική συρρίκνωση, η μόνη διέξοδος είναι να δώσουμε εκ νέου το λόγο σε αυτούς που κρατήσανε και συνεχίζουν να κρατάνε όρθιο το κόμμα και τη παράταξή μας: Στα μέλη μας.

Έτσι, ο Στέφανος Κασσελάκης θα έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο, στην ως τώρα θητεία και στο πολιτικό του σχέδιο.
Όχι θέτοντας ερωτήματα, αλλά δίνοντας τις δικές του απαντήσεις.

Και όσοι έχουν άλλο σχέδιο, θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν τις απόψεις και τις υποψηφιότητές τους.
Τώρα ανοιχτά και δημοκρατικά.
Πριν μια νέα εκλογική αποτυχία μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία και καταστεί αναπόφευκτη.

Αυτή φρονώ ότι είναι η μόνη καθαρή, έντιμη και δημοκρατική λύση στο γόρδιο δεσμό που έχουμε μπροστά μας.

Γιατί οι πρωτοβουλίες που έχουμε τώρα ανάγκη, είναι αυτές που θα δημιουργήσουν λύτρωση στο εσωτερικό, αλλά και τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή πολιτική αντεπίθεση απέναντι στην συντηρητική παράταξη.
Δεν έχουμε το χρόνο με το μέρος μας.
Δεν έχουμε, συνεπώς, την πολυτέλεια να κρυφτούμε, την πολυτέλεια να μην πάρουμε άμεσες αποφάσεις.

Τέλος, σε ό,τι με αφορά, θέλω να καταστήσω για άλλη μια φορά σαφές:
Η ιστορία, ο λαός και η προοδευτική παράταξη με τίμησαν και με το παραπάνω.
Η μόνη μου φιλοδοξία σήμερα είναι να αγωνίζομαι στο πεδίο των ιδεών, για να ξαναγίνει η προοδευτική παράταξη ελπίδα για το λαό και την κοινωνία.
Και να αναλαμβάνω πάντα την ευθύνη να λέω με τόλμη αυτά που πιστεύω.

Αθήνα 22/2/2023

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι είναι στιγμές που πρέπει να πάρεις κρίσιμες αποφάσεις.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι δεν πήρε τις αποφάσεις του εν θερμώ και ότι τις βασάνισε στο μαξιλάρι του γιατί δεν αφορούν μόνο τον ίδιο.

Στη συνέχεια ο κ. Τσίπρας επισήμανε ότι πρέπει να μπουν τέλος στις νοοτροπίες

«Είναι ανάγκη να εφεύρουμε ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ που θα διαβάσει τις νέες προκλήσεις της εποχής και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες», σημείωσε.

«Παρέλαβα σε ηλικία μόλις 34 ετών ένα μικρό κόμμα της αριστεράς, το ταξίδι που κάναμε μαζί ήταν επικίνδυνο πολλές φορές, αλλά και συναρπαστικό», είπε ο Αλέξης Τσίπρας και επισήμανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πρώτο αριστερό κόμμα που κυβέρνηση στην Ευρώπη και ο ίδιος ήταν ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός στην Ελλάδα.

Ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι είναι περήφανος για «ότι πετύχαμε» και αναφέρθηκε στην έξοδο από τα Μνημόνια και στη Συμφωνία των Πρεσπών.

«Το ταξίδι αυτό άφησε αποτύπωμα στην ιστορία», είπε ο Αλέξης Τσίπρας και τόνισε ότι υπήρχαν νίκες και ήττες σε όλο αυτό το διάστημα.

«Η εκλογική ήττα όσο κι αν φαίνεται παράδοξο θα σημάνει την αρχή του νέου κύκλου του ΣΥΡΙΖΑ», είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

«Να αναδιοργανωθούμε άμεσα, να μη χαθεί καμία μέρα», είπε ο κ. Τσίπρας και μίλησε για τον νέο ΣΥΡΙΖΑ που είναι προτεραιότητα.

«Κατανοώ την ανάγκη για ένα νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ και αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει», είπε.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαίωσε ότι παραιτείται από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και ότι δεν θα είναι υποψήφιος για πρόεδρος του κόμματος στις εκλογές που θα γίνουν.

Επισήμανε ότι έχει εμπιστοσύνη στο στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ και υπογράμμισε ότι θα είναι δίπλα σε όλη αυτή τη διαδικασία, «η μάχη για τις ιδέες δεν ορίζεται από την καρέκλα που κατέχει κανεις», υπογράμμισε.

Όλη η ανακοίνωση Τσίπρα από το Ζάππειο

Είναι ορισμένες στιγμές που καλείσαι να πάρεις κρίσιμες αποφάσεις. Που καλείσαι να σταθείς απέναντι στην ιστορία, απέναντι σε όσους πορευτήκατε μαζί, απέναντι σε όσους σε πίστεψαν και στήριξαν προσδοκίες σε σένα. Απέναντι στον εαυτό σου. Αλλά και απέναντι σε όσους πολέμησες και σε πολέμησαν.

Έχω πια την εμπειρία αυτές τις αποφάσεις να μην τις λαμβάνω εν θερμώ. Να τις παίρνω στο μαξιλάρι μου και να τις βασανίζω. Να αποφασίζω με ψυχραιμία. Και αυτό έκανα για τρία εικοσιτετράωρα. Γιατί, ξέρω καλά ότι οι αποφάσεις μου έχουν επιπτώσεις και σε άλλους ανθρώπους. Ξεπερνούν εκ των πραγμάτων το δικό μου ατομικό ορίζοντα.

Στη δήλωσή μου το βράδυ των εκλογών είπα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια κλείσει έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο, που πρέπει να τον αποτιμήσουμε με περηφάνεια. Και να ανοίξουμε συλλογικά, έναν επόμενο κύκλο. Δύσκολο, πρωτόγνωρο, αλλά ακόμη πιο ελπιδοφόρο και δημιουργικό.

Μίλησα επίσης για την ανάγκη δύσκολων και γενναίων αποφάσεων, που αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Για την ανάγκη να συναντηθούμε πάλι με τις αξίες μας. Της συλλογικότητας, της ανιδιοτέλειας και της κοινωνικής ευθύνης, να ανανεώσουμε τολμηρά το στελεχικό μας δυναμικό από πάνω μέχρι κάτω, δείχνοντας εμπιστοσύνη σε νέους ανθρώπους, να βάλουμε τέλος σε νοοτροπίες που μας κόστισαν ακριβά

Προσθέτω: Την ανάγκη να εφεύρουμε τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορέσει με σεμνότητα και ανοιχτά μάτια να διαβάσει τις νέες αντιθέσεις και τα νέα ρεύματα της κοινωνίας, τις νέες προκλήσεις της εποχής, και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες εκείνων που θέλει και έχει ταχθεί να εκπροσωπεί.

Αυτές οι δύσκολες και γενναίες αποφάσεις, που καλούνται να υπηρετήσουν ένα νέο όραμα, αφορούν προφανώς και μένα. Πρώτο μάλιστα εμένα, που υπήρξα ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στον ιστορικό κύκλο που κλείνει.

Παρέλαβα σε ηλικία μόλις 34 ετών ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς. Το ταξίδι που κάναμε μαζί ήταν επικίνδυνο, γεμάτο παγίδες, αλλά συναρπαστικό. Από μικρό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ο κορμός της προοδευτικής παράταξης στην Ελλάδα. Το πρώτο αριστερό κόμμα στην Ευρώπη που κυβέρνησε και μάλιστα σε ιστορικές στιγμές για την πατρίδα και την Ευρώπη. Σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες, με την κοινωνία καταρρακωμένη και την οικονομία χρεοκοπημένη. Και είχα την τύχη και την τιμή, για την οποία χρωστάω ευγνωμοσύνη στον ελληνικό λαό και τους συντρόφους μου, να είμαι ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός.

Αυτό το ταξίδι ήταν μια πορεία που κάθε μέρα της ήταν μια μέρα μάχης. Αντιμετωπίσαμε μια Ευρώπη καχύποπτη και εχθρική απέναντι στην Ελλάδα και μια συμμαχία δανειστών που θεωρούσε την πατρίδα μας άξια τιμωρίας. Αντιμετωπίσαμε αφόρητες πιέσεις και εκβιασμούς. Που εκπορεύονταν από ισχυρές δυνάμεις έξω από τη χώρα, αλλά έβρισκαν ισχυρούς συμπαραστάτες και μέσα σ’ αυτή.

Δηλώνω και σήμερα, αυτή τη σημαντική μέρα για μένα, περήφανος για όσα πετύχαμε. Για την έξοδο από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους. Για την επούλωση των τραυμάτων της κοινωνίας και της οικονομίας. Για τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας που αποκαταστήσαμε. Και βέβαια για την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό το έργο είναι δικό σας και δικό μας. Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.

Αυτό το δύσκολο ταξίδι όμως είχε και συμβιβασμούς Είχε και δύσκολες αποφάσεις. Είχε και τραύματα. Είχε και φθορά. Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν ένα ταξίδι που άφησε αποτύπωμα στην ιστορία.

Οι εμπειρίες του, οι επιτυχίες, τα λάθη του, οι μάχες που κερδίσαμε για λογαριασμό της πατρίδας, αλλά κι εκείνες που χάσαμε, αποτελούν αναντικατάστατη παρακαταθήκη για το νέο κύκλο του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ήρθε η ώρα να ανοίξουμε ένα νέο κύκλο.

Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, το αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί και πρέπει να γίνει η αρχή του. Το εκλογικό σώμα έδωσε στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μια διπλή εντολή. Πρώτον, να ανταποκριθεί στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Που πάντα και εκ των πραγμάτων είναι ρόλος κόμματος εξουσίας. Και δεύτερον, να αλλάξει δραστικά, αν θέλει να διεκδικήσει εκ νέου με αξιώσεις την κυβέρνηση.

Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στη λαϊκή εντολή. Να αναδιοργανωθούμε άμεσα και χωρίς καμιά χρονοτριβή. Να μην επιτρέψουμε να χαθεί ούτε μια μέρα τόσο στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και στην αντιπαράθεση με τις δικές μας αδυναμίες, παθογένειες και προβλήματα. Μια διαδικασία βαθιάς ανανέωσης και επανίδρυσης, που θα αγκαλιάζει όλα τα μέλη του κόμματος, αλλά και τους φίλους και τις κοινωνικές ομάδες που θέλουμε να εκπροσωπούμε, είναι άμεση προτεραιότητα.

Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ είναι άμεση προτεραιότητα. Και δεν αφορά μόνο το κόμμα μας. Αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας μας, τις αντιστάσεις στις πολιτικές της ΝΔ, το μέτωπο στην ακροδεξιά και το νεοφασισμό που βρήκε θέση στην ελληνική Βουλή. Αυτή την πεποίθησή μου για την ανάγκη μιας διαδικασίας βαθιάς ανανέωσης και επανίδρυσης θα ήταν υποκριτικό να την προτείνω μόνο με το λόγο μου, αν δεν την υπηρετώ ταυτόχρονα και με τη στάση μου.

Το νέο κύμα στην κοινωνία, την τέχνη, την πολιτική, περνάει είτε με συγκρούσεις. Το πιο συνηθισμένο. Είτε επειδή κάποιοι που κατέχουν θέσεις ευθύνης κατανοούν την αναγκαιότητά του. Κι εγώ κατανοώ την ανάγκη για ένα νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ. Και αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει. Έχω εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο δυναμικό του κόμματός μας. Στις αστείρευτες δυνάμεις της κοινωνίας και της Αριστεράς.

Αποφάσισα λοιπόν να προτείνω την εκλογή νέας ηγεσίας από τα μέλη του Κόμματος, όπως ορίζει το καταστατικό του. Την άμεση προσφυγή στις σχετικές διαδικασίες. Στις οποίες φυσικά δεν θα είμαι υποψήφιος. Θα είμαι όμως παρών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από αυτές.

Δεν το κρύβω ότι είμαι συγκινημένος. Ότι αυτή η απόφαση έχει και για μένα ένα στοιχείο οδύνης, όπως θα είχε και για τον καθένα. Έχει όμως και ένα στοιχείο προσωπικής πρόκλησης. Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος, και χωρίς αξιώματα. Να αποδείξω η μάχη για τις ιδέες και η προσφορά δεν ορίζεται από την καρέκλα που κατέχει κανείς.

Θέλω να απευθυνθώ στα χιλιάδες μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί τους βρέθηκα και βρεθήκαμε σ’ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι. Θα συνεχίσω να είμαι δίπλα σας.
Να σας αισθάνομαι δίπλα μου. Το ταξίδι συνεχίζεται. Και η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμη ταξιδέψει.

Θέλω όμως να απευθυνθώ και σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Μπορεί κάποιοι να χαίρεστε με την απόφασή μου. Και κάποιοι να λυπάστε. Αλλά τα επόμενα χρόνια δε θα είναι εύκολα για κανένα μας. Ό, τι κι αν ψήφισε στις τελευταίες εκλογές. Ζούμε σε μια περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων, σε ένα ασταθές οικονομικό περιβάλλον, σε μια περίοδο γεωπολιτικών εντάσεων και προκλήσεων. Η πίστη στις αξίες μας. Η προσήλωσή μας στη δημοκρατία και την ελευθερία, που είναι συνώνυμο της Ελλάδας. Η αγάπη για τον άνθρωπο. Η αλληλεγγύη. Η ενότητα. Το εμείς πάνω από το εγώ, είναι δρόμος για να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες.

Η προοδευτική παράταξη του τόπου, όπως πάντα στην ιστορία, θα είναι οδηγός σε αυτή τη συλλογική εθνική προσπάθεια. Και ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ που θα την εκφράζει, μπορεί να γίνει ξανά η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό το σκοπό υπηρετεί η απόφασή μου. Αυτό το σκοπό θα υπηρετώ πάντα. Την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Σφοδρή είναι η σύγκρουση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ για τα τεκταινόμενα στη Δυτική Θράκη με την αντιπαράθεση να περνά πλέον σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας σήμερα το πρωί στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ κατηγόρησε εκ νέου τον Αλέξη Τσίπρα ότι γνώριζε για την παρέμβαση του τουρκικού προξενείου υπέρ υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ σε Ροδόπη και Ξάνθη αλλά επέλεξε να μην αναλάβει καμία πρωτοβουλία και να τους αφήσει στα ψηφοδέλτια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε μάλιστα ότι ο ίδιος θα θέσει το θέμα της για δράση του τουρκικού προξενείου, στον ϊδιο τον Ταγίπ Ερντογάν λέγοντας ότι αυτές οι πρακτικές δεν ειναι ανεκτές και πρέπει να σταματήσουν...

Λίγες ώρες αργότερα ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να απαντήσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη με συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση του TRT η οποία θα προβληθεί το βράδυ της Κυριακής.

Σύμφωνα με απόσπασμα των δηλώσεων του που έδωσε στη δημοσιότητα η Κουμουνδούρου, ο κ. Τσίπρας απέδωσε τις δηλώσεις Μητσοτάκη σε εκλογικές σκοπιμότητες της ΝΔ ισχυριζόμενος ότι το «πρόβλημα» δημιουργείται επειδή νίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη και όχι το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ. Να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο απόσπασμα δηλώσεων του κ. Τσίπρα δεν γίνεται καμία αναφορά στο θέμα του τουρκικού προξενείου και του ρόλου που διαδραμάτισε στις πρόσφατες εθνικές εκλογές.

Οι κατηγορίες Μητσοτάκη

Μιλώντας στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά στον ΣΚΑΪ, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είπε ότι «ο Αλέξης Τσίπρας είχε ενημερωθεί υπηρεσιακά πριν τις εκλογές» και του είχε περαστεί το μήνυμα «μην τους βάλεις στα ψηφοδέλτια». Ο κ. Μητσοτάκης είπε ακόμα οτι δεν θα ανεχθεί την εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας από την Τουρκία, προαναγγέλλοντας ότι θα θέσει το θέμα και στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην επόμενη συνάντησή τους, όποτε αυτή γίνει.

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την υπόθεση της Ροδόπης και την παρέμβαση του τουρκικού προξενείου, «σε αυτές τις εκλογές υπήρξαν σαφέστατες παρεμβάσεις υπέρ υποψηφίων με μηνύματα "ο Τούρκος ψηφίζει Τούρκο" για δύο βουλευτές» όπως αποκαλύπτει το ΘΕΜΑ της Κυριακής. «Καταλαβαίνετε τι εθνικές συνέπειες έχει το θέμα αυτό και την προσπάθεια ενσωμάτωσης;» έθεσε το ερώτημα ο κ. Μητσοτάκης.

Με αφορμή, δε, συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην οποία έκανε λόγο για κυπατζίδικες πρακτικές ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε «δεν καταλαβαίνουμε τι διακυβεύεται στην Θράκη;». Όπως τόνισε, μάλιστα, «ο Αλέξης Τσίπρας είχε ενημερωθεί πριν από τις εκλογές υπηρεσιακά. Το γραφείο του είχε ενημερωθεί. Είχε ενημερωθεί απόλυτα ότι το προξενείο έκανε προεκλογική καμπάνια για δύο βουλευτές. Το μήνυμα που περάσαμε ήταν σαφές, "μην τους βάλεις αυτούς τους δύο στα ψηφοδέλτια" αλλά δεν μας άκουσε. Θα κριθεί γι' αυτό ο κ. Τσίπρας. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι οι δύο αυτοί βουλευτές δεν έχουν πει καμία κουβέντα; Τους ζητώ το ελάχιστο, να πουνε ότι εκπροσωπούμε τη μουσουλμανική μειονότητα».

«Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και αυτό το μήνυμα θε περάσω στον κ. Ερντογάν. Δεν θα ανεχτώ εργαλειοποίηση της μειονότητας από την Τουρκία. Δεν έχει κανένα δικαίωμα. Μια τόσο σκληρή παρέμβαση για να εκλεγούν βουλευτές που πρεσβεύουν λογικές του τουρκικού αναθεωρητισμού πρέπει να τελειώσει. Τονίζω ότι υπάρχει ακόμα τρόπος να διορθωθεί: να πουν ότι εκπροσωπούν την μουσουλμανική μειονότητα μόνο και όχι το τουρκικό προξενείο» συνέχισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για το θέμα και συμπλήρωσε: «Θα πω στον Ερντογάν ότι αυτές οι πρακτικές πρέπει να σταματήσουν. Δεν έχει κανέναν λόγο να ανησυχεί για τη μουσουλμανική μειονότητα. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που θέλουμε οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας να έχουμε ίσες ευκαιρίες».

Απάντηση Τσίπρα: Πλήττουν την κοινωνική ειρήνη σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή

Στις κατηγορίες Μητσοτάκη απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στο TRT και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Πολύζο.

Ερωτηθείς για την συζήτηση των τελευταίων ημερών σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ροδόπη, σύμφωνα με κομματικές πηγές, ο κ. Τσίπρας επιτέθηκε στην κα Μπακογιάννη λέγοντας ότι πήγε στην Ροδόπη και απείλησε την μειονότητα. «Αν δεν ψηφίσετε ΝΔ θα περάσετε δύσκολα, τους είπε. Αυτές είναι λογικές Μαφίας. Λυπάμαι γι' αυτή την έκφραση, αλλά δεν μπορώ να βρω κάποια άλλη έκφραση για να τοποθετηθώ» σημείωσε ο κ. Τσίπρας.

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

«Ο κίνδυνος διακοπών είναι υπαρκτός και οι Σουηδοί πρέπει να προετοιμαστούν για αυτό», δήλωσε ο υπουργός Πολιτικής Άμυνας Καρλ-Όσκαρ Μπολίν σε συνέντευξη Τύπου, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους πολίτες της χώρας. Η προειδοποίηση γίνεται εν μέσω διακοπών λειτουργίας πυρηνικών αντιδραστήρων, χαμηλών θερμοκρασιών και έλλειψης ενέργειας στην Ευρώπη, αφού η Ρωσία μείωσε τις εξαγωγές φυσικού αερίου της.

Το 2022 φεύγει με βάση το πιο ήπιο ενεργειακό σενάριο, ωστόσο, μπαίνοντας όλο και πιο... βαθιά στον χειμώνα, φαίνεται ότι οι πρώτοι μήνες του 2023 θα είναι πάρα πολύ... ζόρικοι! Όλα αυτά μας θυμίζουν την οικονομική χρεοκοπία του Ευρωπαϊκού Νότου και την κριτική του αυστηρού Βορρά, ωστόσο, τώρα, με αφορμή την πλήρη εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, υπάρχει ο κίνδυνος θεαματικών ανατροπών. Ταυτόχρονα, όπως επισημαίνει η HSBC σε ανάλυση της, η ύφεση είναι παρούσα και η οικονομία των περισσότερων χωρών έχει εισέλθει σε πτωτική τροχιά.

Κάποια θετικά μακροοικονομικά και εταιρικά μεγέθη (π.χ. η ΝΙΚΕ) βοήθησαν χθες τη Wall Street να σημειώσει ένα εντυπωσιακό άλμα κατά 500 μονάδες και πλέον, ωστόσο, η αβεβαιότητα για το πρώτο τρίμηνο του έτους είναι κάτι παραπάνω από έντονη. Δεν έχουμε μπει ακόμη στα... βαθιά της ενεργειακής πίεσης, αλλά είναι πολύ πιθανό το σενάριο να εναρμονιστεί με την οικονομική. Γι αυτό όλοι κρατούν μικρό καλάθι και αισιοδοξούν... απαισιοδοξώντας ή απαισιοδοξούν... αισιοδοξώντας!

 Το σήμα που εκπέμπει η Τράπεζα Ελλάδος

Το 2022 φεύγει με ισχυρή ανάπτυξη στο 6,2% αλλά και με έναν πληθωρισμό-τέρας στο 9,9%, αλλά το 2023 μπαίνει με ολίγη από αισιοδοξία, απαισιοδοξία και αβεβαιότητα!

Η Τράπεζα της Ελλάδος, δημοσιοποίησε χθες την έκθεση νομισματικής πολιτικής για το 2022, όπου επισημαίνονται τα καλά και τα κακά, επικεντρώνοντας ωστόσο, στο 2023 που θα είναι ένα έτος πολλών προκλήσεων. Το 2022 κλείνει με την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό στα ύψη, ενώ το 2023 περιμένουμε κάθετη πτώση του ρυθμού ανάπτυξης (επιβράδυνση), καθώς στη βάση ενός καλού σεναρίου, το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 1,5% και ο πληθωρισμός θα υποχωρήσει στο 5,8%.

Το Ταμείο Ανάκαμψης, ο Τουρισμός, οι Εξαγωγές και οι Επενδύσεις θα συνεχίσουν να στηρίζουν την οικονομία, ωστόσο, η διατήρηση των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων σε υψηλά επίπεδα θα περιορίσουν την ιδιωτική κατανάλωση. Αν λάβουμε υπόψιν μας ότι το περυσινό πρώτο τρίμηνο είχαμε έκρηξη της ανάπτυξης κοντά στο 8%, είναι σίγουρο ότι φέτος θα έχουμε ύφεση. Ύφεση στην τελική ευθεία προς τις εκλογές δεν αποτελεί βεβαίως και την καλύτερη εξέλιξη...

Ο Διοικητής της Τραπέζης Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, διαπιστώνει τα θετικά αποτελέσματα του 2022, ωστόσο, επισημαίνει και τις... φοβίες του για το 2023. Όπως αναφέρει οι προβλέψεις της ΤτΕ βασίζονται σ΄ ένα σενάριο, το οποίο δεν περιλαμβάνει ακόμη χειρότερες εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας ή πολεμική κρίση της Ελλάδας με την Τουρκία ή βαθιά ύφεση στην παγκόσμια οικονομία ή ακυβερνησία λόγω των επικείμενων εθνικών εκλογών. Είτε συμβούν όλα αυτά μαζί είτε τα... μισά, τότε είναι προφανές ότι η ΤτΕ θα αναθεωρήσει τα μεγέθη της προς τα κάτω.

Κρατάμε την αισιόδοξη πρόβλεψη Στουρνάρα για μεσοσταθμική αύξηση των επενδύσεων κατά 10% έως το 2025,  αλλά και τον προβληματισμό για την πορεία της κτηματαγοράς. Όπως επισημαίνει η Τράπεζα της Ελλάδας, το 2022 φεύγει με ξένες επενδύσεις στα ακίνητα, ύψους 1,3 δισ. ευρώ, σπάζοντας ακόμη και το ρεκόρ του 2019, ωστόσο, η αγορά των ακινήτων θα κάνει "κοιλιά" το 2023. Βασικές αιτίες είναι οι αυξήσεις των οικοδομικών υλικών και η αύξηση των επιτοκίων, ενώ το ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί σε επενδύσεις που αφορούν κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους υψηλών περιβαλλοντικών προδιαγραφών και σύγχρονης κατασκευής ή χώρων που έχουν ανακαινιστεί. Από κει και πέρα, ο απλός κόσμος θα είναι περισσότερο μαζεμένος καθώς η αύξηση των επιτοκίων αλλάζει το επίπεδο απόδοσης της επένδυσης.

Ουσιαστικά, το 2023 θα έχουμε σημαντική υποχώρηση της ζήτησης, ενώ οι τιμές μπορεί να πέσουν σε πολλές περιπτώσεις, όταν υπάρχουν έκτακτοι λόγοι για... ξεπούλημα, όπως είναι οι κατασχέσεις λόγω οφειλών. Και αν λάβουμε υπόψιν ότι χτυπούν πολλά καμπανάκια για τα "κόκκινα" δάνεια αλλά και τις οφειλές προς το Δημόσιο, τότε, καταλαβαίνετε ότι το 2023, πολλοί μπορεί να βρεθούν στην ανάγκη να πουλήσουν όσο όσο, αλλά η αγορά να είναι βαλτωμένη λόγω εξαιρετικά περιορισμένης ζήτησης. Το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε για την επόμενη χρονιά είναι ένα: το ξύλο που θα φάμε όλοι μας, να μπορούμε να το αντέξουμε!

  Η παγίδα Μητσοτάκη στον Τσίπρα

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δηλώσει αρχικώς ότι θα υπερψηφίσει την τροπολογία για το Market Pass, αλλά τελικώς το... μετάνιωσε.

Όπως μαθαίνουμε, πολλά από τα στελέχη του συριζαίικου... αχταρμά μετέφεραν προς τον Τσίπρα την άποψη ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει ουρά της Νέας Δημοκρατίας στα μέτρα που φέρνει". Οπότε σκέφτηκαν κάτι άλλο πιο... πονηρό. Έφεραν τροπολογία, χωρίς καμία κοστολόγηση, ζητώντας από την κυβέρνηση να μειώσει τον ΦΠΑ σε όλα τα τρόφιμα. Επί της ουσίας ζητούσαν από την κυβέρνηση να "κάψει" έσοδα 6,5 δισ. ευρώ, παρά να ψηφίσει για τη διανομή των 653 εκατ. ευρώ από τα υπερ-κέρδη των διυλιστηρίων στην κοινωνία.

Με την παραπάνω... φτηνή και κουτοπόνηρη κίνηση αντιπερισπασμού, ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε "παρών" στη διαδικασία συζήτησης του Market Pass. Έτσι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέλει από τη μία να παρουσιάσει προς την κοινωνία ότι έφερε μια πρόταση (πλήρως ανεδαφική και ανεφάρμοστη, να πούμε εμείς) για να πάρει ανάσα από την ακρίβεια και από την άλλη, να δώσει δείγματα... αφοσίωσης προς τους "πετρελαιάδες"!΄Τι πέτυχε ο Τσίπρας; Απλά έκανε μια τρύπα στο νερό! Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η μείωση του ΦΠΑ ισοδυναμεί με κραχ στα δημόσια έσοδα και πιστεύει τον Μητσοτάκη και τον Σταϊκούρα. Από την άλλη, ο Μητσοτάκης με το παρών του ΣΥΡΙΖΑ, έπιασε στη... φάκα τον Τσίπρα, καθώς μπορεί πλέον να τον κατηγορεί ευθέως ότι δεν είναι με την κοινωνία, αλλά με τους "πετρελαιάδες". Για την ακρίβεια με έναν "πετρελαιά"!

Επί εβδομάδες ο Τσίπρας μας είχε ζαλίσει τα... αυτιά με τη φορολόγηση των υπερ-κερδών των διυλιστηρίων και όταν ήρθε ο Μητσοτάκης να το κάνει πράξη, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, έπαθε... μπλακ άουτ! Γιατί άραγε; Για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, ο Τσίπρας έψαχνε αφορμή για να δείξει προς συγκεκριμένη κατεύθυνση ότι είναι το... καλό παιδί που δεν... πουλάει κάποια μεγάλα επιχειρηματικά "τζάκια". Ιδίως τώρα που βρισκόμαστε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές. Για την ακρίβεια, με το "παρών" ήθελε να συνεχίσει να τυγχάνει της εύνοιας συγκεκριμένου προσώπου. Ποιου; Μα αυτού που ξέρει να δίνει φιλικά... χαστουκάκια στις... ευαίσθητες επιδερμίδες συζύγων! Αυτό που... ξέρει ο Τσίπρας, το ξέρει και ο Μητσοτάκης. Γι αυτό και είπε να του κάνει ένα πολύ ωραίο... χριστουγεννιάτικο "δώρο", πιάνοντας τον στη... φάκα! Δεν είναι εύκολο πράγμα να έχεις υποβάλει τα... διαπιστευτήρια σου σε κάποιους μεγάλους και όταν έρχεται η στιγμή που σε χρειάζονται να τους την κάνεις... γυριστή!

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Όπως αναμενόταν, χθες, οι υπουργοί Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέρριψαν το αστείο πλαφόν των 275 ευρώ ανά μεγαβατώρα που ανακοίνωσε η Φον Ντερ Λάιεν, καθ΄ υπόδειξιν Γερμανών, Ολλανδών, Δανών και λοιπών, οι οποίοι δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τι τους περιμένει τους προσεχείς μήνες και κυρίως λειτουργούν ανώριμα σε σχέση με τις ανάγκες που θα έχουν οι χώρες τους το 2023, καθώς πρέπει να ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές. Αυτό συνιστά μια πρώτη ανάγνωση του θέματος...

Οι υπουργοί Ενέργειας 15 χωρών της Ένωσης, βγήκαν από τα... ρούχα τους κατά τη χθεσινή συνεδρίαση, δύο μέρες μετά την ανακοίνωση της Κομισιόν για τον ορισμό του πλαφόν των 275 ευρώ ανά μεγαβατώρα στο φυσικό αέριο, ενώ η τρέχουσα τιμή είναι περίπου στα 130 ευρώ! Τι συμβαίνει πραγματικά; Ξεκινάμε από μια πολύ σημαντική επισήμανση. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πάλι καθ΄ υπόδειξιν των Γερμανών και... λοιπών, είχε απορρίψει την επιβολή πλαφόν στο φυσικό αέριο με το σκεπτικό ότι η πιθανότητα χαμηλών τιμών θα οδηγούσε σε αυξημένη κατανάλωση και στη συνέχεια σε ελλείψεις ποσοτήτων. Το γεγονός ότι τώρα έχουμε έστω και αυτό το αστείο πλαφόν, δείχνει κάτι...

Μπλόφες;

Πώς όμως από την απόρριψη φτάσαμε στο ανέκδοτο των 275 ευρώ ανά μεγαβατώρα;

Ήταν μια... μεσοβέζικη λύση για να ικανοποιηθούν αρχικά οι χώρες που ήθελαν την επιβολή πλαφόν, αλλά να διαφωνήσουν στη συνέχεια με μια τόσο υψηλή τιμή. Όπως ακριβώς έγινε χθες στο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας, το οποίο μεταθέτει τις αποφάσεις σε νέα συνεδρίαση, στα μέσα Δεκεμβρίου. Και συνεχώς το... τενεκεδάκι πάει παρακάτω. Μέχρι να βρεθεί η Ευρώπη αντιμέτωπη με ένα βαρύ χειμώνα και ταυτόχρονα με πολύ υψηλές τιμές φυσικού αερίου. Όπως γράψαμε χθες, ο Ευάγγγελος Μυτιληναίος, ο οποίος γνωρίζει τη λειτουργία της ενεργειακής αγοράς, όσο ελάχιστοι, μίλησε για το λάθος με την υψηλή τιμή του πλαφόν και προέβλεψε ότι έρχεται μεγάλο "μπουμ" της τιμής τους προσεχείς μήνες. Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Οι Βορειοευρωπαίοι θέλουν να έχουν στην πίεση τους πολίτες, έτσι ώστε να περιορίσουν τις ποσότητες φυσικού αερίου και ως εκ τούτου οι τιμές να συγκρατηθούν σε όσο γίνεται χαμηλότερα επίπεδα, ώστε οι αγορές μέσα στην επόμενη άνοιξη να γίνουν σε υψηλές, αλλά όχι σε δυσθεώρητες τιμές. Δηλαδή, λένε στους πολίτες ότι οι τιμές μπορεί να πάνε στα 275 ευρώ και εσείς να μην μπορείτε να πληρώσετε τους λογαριασμούς σας. Άρα, κάντε τώρα οικονομία για να μην εκτιναχθούν οι τιμές προς το πλαφόν. Ταυτόχρονα, οι χαμηλές τιμές φυσικού αερίου δεν συμφέρουν την Ευρώπη, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση, θα αυξηθεί η ζήτηση. Και αυτό είναι κάτι που δεν είναι επιθυμητό, καθώς θα ισοδυναμεί με χρηματοδότηση του Πούτιν για να πολεμά τους Ουκρανούς.

Από την άλλη, πιθανόν, οι Βορειοευρωπαίοι θέλουν να... τρολάρουν τον Πούτιν πιστεύοντας ότι με τους όρους που διαμορφώνεται το ενεργειακό παίγνιο, δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε πάλι τιμές 300 και 350 ευρώ ανά μεγαβατώρα, όπως τον περασμένο Αύγουστο.   Άρα, προετοιμάσου Βλαντιμίρ, για να μας πουλήσεις χαμηλότερα. Μια άλλη ερμηνεία έχει να κάνει με το σενάριο να... καλοπιάνουν τον Πούτιν, έτσι ώστε η Gazprom να συνεχίσει απρόσκοπτα τη ροή αερίου και κάπου μέσα στην άνοιξη να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες και να υπάρχει πολύ μεγαλύτερο απόθεμα, για να βγει το 2023.

Φαινομενικά, το υψηλό πλαφόν μοιάζει με κόλπο, έτσι ώστε αν οι τιμές απογειωθούν, τότε να υπάρξει νέα παρέμβαση και να πέσει κατακόρυφα. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι Ρώσοι δεν θα συνεχίσουν να εφοδιάζουν την Ευρώπη ή θα συμβιβαστούν με πολύ χαμηλότερες τιμές. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα πουλάνε σε συνεχώς χαμηλότερες τιμές, ολοένα και λιγότερες ποσότητες. Βέβαια, όλα αυτά τα κόλπα προϋποθέτουν ότι θα υπάρξει εντυπωσιακή αύξηση της παραγωγής ενέργειας από τα πυρηνικά εργοστάσια, τις ΑΠΕ κλπ. Το ενεργειακό παίγνιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη...

Χορηγός του Μητσοτάκη, ο Τσίπρας!

Ένα... ερώτημα που τίθεται πάντως είναι πώς θα καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα οι κάτοικοι του Νομού Πέλλας τον προσεχή χειμώνα, όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με τους... παγετώνες!

Ναι, πολύ καλά διαβάσατε. Γιατί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, από την Έδεσσα, πρωτεύουσα του νομού, έκανε λόγο για μια περιοχή, η οποία δοκιμάζεται από τους... παγετώνες! Πάλι καλά που δεν τους έταξε ότι θα τους πάει και... παγοθραυστικά! Είναι ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος, θεωρώντας ότι απευθύνεται σε... γίδια, έκανε λόγο για επαναδιαπραγμάτευση του πλαισίου που διέπει το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας! Προφανώς είτε ξέρει ότι αυτό δεν γίνεται και λέει ψέματα, είτε δεν ξέρει τι του γίνεται, οπότε, στο υποθετικό σενάριο της εκλογής του στην πρωθυπουργία, θα πάει πάλι για... 17 ώρες και θα διαπραγματευτεί για να χάσει η χώρα πόρους! Γιατί, αν υπάρχει έστω μία στις εκατό πιθανότητες να γίνει πρωθυπουργός, εμείς υπογράφουμε... χίλια τοις εκατό, ότι μια τέτοια διαπραγμάτευση θα έχει την τύχη της αντίστοιχης του μνημονίου! Τότε, μας στοίχισε καμιά 200αριά δισ. ευρώ, λόγω της ζημιάς που φόρτωσε στη χώρα, το μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να χάσει πόρους λόγω και των σφιχτών χρονοδιαγραμμάτων, ή ο Τσίπρας να... πετύχει ότι όλοι οι πόροι να προέλθουν μέσω δανείων! Μιλάμε για απίστευτο... πανωλεθρίαμβο!

Είτε με τους πλειστηριασμούς που ψηφίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, είτε με την "πεντάχρονη Μαρία" που... πνίγηκε στον Έβρο, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, είτε με τόσες και τόσες άλλες γκάφες και... αρλούμπες, ο Τσίπρας εξελίσσεται σε χορηγό του Μητσοτάκη και μάλιστα, χωρίς να τον πληρώνει κανείς! Τα γκάλοπ αποτυπώνουν μια πραγματικότητα, την οποία δεν μπορεί να ανατρέψει ο Τσίπρας. Όμως, η διακυβέρνηση της χώρας εξαρτάται αποκλειστικά από την ψήφο και όχι από τις δημοσκοπήσεις. Για τον λόγο αυτό πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι η χώρα δεν μπορεί να γυρίσει στην εποχή των... παγετώνων, αλλά πρέπει να πάει ακόμη πιο μπροστά, αξιοποιώντας το success story στην οικονομία, στις επενδύσεις, στον ψηφιακό μετασχηματισμό, στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα. Δεν είναι ώρα να κάνουμε... πειράματα, τα οποία, όμως μας δίδαξε το πρόσφατο παρελθόν, οδηγούν σε οδυνηρά αποτελέσματα...