Σύμφωνα με άρθρο του BBC και όπως μεταδίδει το ertnews.gr, επιχειρήσεις και καταναλωτές και στο εσωτερικό και το εξωτερικό της Κίνας πλήττονται από ελλείψεις σε χαρτί, τρόφιμα, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, παιχνίδια και μικροτσίπ για iPhone, λέει ο Δρ Μάικλ Μέινταν στο Ινστιτούτο Ενεργειακών Μελετών της Οξφόρδης.

Το πρόβλημα προέρχεται κυρίως από την κρίση ηλεκτρικής ενέργειας, κατά τη διάρκεια της οποίας περισσότερες από 20 κινεζικές επαρχίες έχουν υποστεί διακοπές ρεύματος. Περισσότερο από το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας προέρχεται από τον άνθρακα, η τιμή του οποίου έχει αυξηθεί παγκοσμίως. Το κόστος αυτό δεν μπορεί να μετακυλιστεί στους Κινέζους καταναλωτές λόγω ενός αυστηρού ανώτατου ορίου τιμών, οπότε οι εταιρείες ενέργειας μειώνουν την παραγωγή.

Η παραγωγή άνθρακα έχει επίσης πληγεί από τους νέους ελέγχους ασφαλείας στα ορυχεία, τους αυστηρότερους περιβαλλοντικούς κανόνες και τις πρόσφατες πλημμύρες, λέει ο Δρ Μέινταν. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και όταν η ζήτηση για κινεζικά προϊόντα αυξάνεται, τα εργοστάσια καλούνται να μειώσουν τη χρήση ενέργειας ή να κλείσουν κάποιες ημέρες.

ΗΠΑ: Παιχνίδια και χαρτί τουαλέτας

Τα Χριστούγεννα, «θα υπάρχουν πράγματα που δεν θα μπορούν να έχουν οι άνθρωποι», προειδοποίησε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Σύμφωνα με το BBC, τα προϊόντα που θα επηρεαστούν είναι τα παιχνίδια, καθώς και βασικά είδη, όπως χαρτί υγείας, εμφιαλωμένο νερό, ρούχα και τροφές για κατοικίδια ζώα.

Μέρος του προβλήματος είναι η συμφόρηση στα λιμάνια των ΗΠΑ. Τέσσερα στα 10 εμπορευματοκιβώτια που εισέρχονται στις ΗΠΑ, περνούν από δύο μόνο λιμάνια που βρίσκονται στο Λος Άντζελες και στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας.

Μια μέρα του Σεπτεμβρίου, 73 πλοία αναγκάστηκαν να περιμένουν στην ουρά έξω από το λιμάνι του Λος Άντζελες. Πριν από την πανδημία, αυτό θα ήταν ένα σπάνιο φαινόμενο. Και τα δύο λιμάνια έχουν πλέον μεταβεί σε λειτουργία 24/7 για να βοηθήσουν στην αποσυμφόρηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ελλείψεις έχουν επίσης προκληθεί από συνεχιζόμενα προβλήματα που σχετίζονται με την Covid σε άλλες χώρες.

Για παράδειγμα η Nike, παράγει πολλά από τα προϊόντα της σε χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, όπως το Βιετνάμ, όπου έχουν κλείσει τα εργοστάσια. Ακόμη και όταν παράγονται προϊόντα, η παράδοσή τους στους λιανοπωλητές έχει γίνει πιο δύσκολη, λέει ο καθηγητής Willy Shih του Harvard Business School.

Βραζιλία: Καφές και νερό

Η σοβαρότερη ξηρασία της Βραζιλίας εδώ και σχεδόν έναν αιώνα ευθύνεται εν μέρει για την απογοητευτική συγκομιδή καφέ φέτος. Σε συνδυασμό με τους παγετούς και τον φυσικό κύκλο των συγκομιδών, η ξηρασία συνέβαλε σε σημαντική μείωση της παραγωγής καφέ.

Οι προκλήσεις για τους παραγωγούς καφέ επιδεινώθηκαν από το υψηλό κόστος μεταφοράς και την έλλειψη εμπορευματοκιβωτίων. Αυτό σημαίνει ότι ο καφές θα ακριβύνει σε όλο τον κόσμο, καθώς η Βραζιλία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας καφέ.

Με το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας να προέρχεται από υδροηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιεί ταμιευτήρες, η έλλειψη νερού έχει άμεσο αντίκτυπο στον ενεργειακό εφοδιασμό της χώρας.

Καθώς οι τιμές της ενέργειας αυξάνονται, οι αρχές ζητούν από τους πολίτες να περιορίσουν τη χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος. Σύμφωνα με την Washington Post, ο υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι ζητήθηκε από τις κυβερνητικές υπηρεσίες να μειώσουν τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας κατά 20%.

Ινδία: Αυτοκίνητα και τσιπ ηλεκτρονικών υπολογιστών

Η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ινδίας, η Maruti Suzuki, είδε την παραγωγή της να πέφτει κατακόρυφα, εν μέρει λόγω της παγκόσμιας έλλειψης τσιπ υπολογιστών. Η έλλειψη οφείλεται σε διαταραχές που σχετίζονται με την πανδημία σε χώρες όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.

Η παγκόσμια ζήτηση για τα τσιπ αυξανόταν ήδη πριν από την πανδημία, λόγω της υιοθέτησης της τεχνολογίας 5G. Η στροφή στην τηλεργασία οδήγησε σε περαιτέρω αύξηση της ζήτησης. Η έλλειψη εξαρτημάτων που εισάγει η Ινδία έχει επιδεινωθεί από την ενεργειακή κρίση στην χώρα.

Τα αποθέματα άνθρακα είναι επικίνδυνα χαμηλά. Η οικονομία ανέκαμψε μετά το θανατηφόρο δεύτερο κύμα της Covid-19 στην Ινδία, οδηγώντας σε αύξηση της ζήτησης για ενέργεια. Αλλά οι παγκόσμιες τιμές του άνθρακα αυξήθηκαν ενώ οι εισαγωγές της Ινδίας μειώθηκαν.

Ο αντίκτυπος ήταν εκτεταμένος, δήλωσε η Zohra Chatterji, πρώην επικεφαλής της Coal India Limited.

«Ολόκληρος ο τομέας της μεταποίησης – τσιμέντο, χάλυβας, κατασκευές – τα πάντα επηρεάζονται μόλις υπάρξει έλλειψη άνθρακα».

Νιγηρία: Υγραέριο

Η Νιγηρία αντιμετωπίζει ελλείψεις υγροποιημένου αερίου πετρελαίου (LPG), το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για το μαγείρεμα. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στην Αφρική.

Η τιμή του υγραερίου αυξήθηκε κατά σχεδόν 60% από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο. Ως αποτέλεσμα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στράφηκαν στα κάρβουνα ή καυσόξυλα για το μαγείρεμα.

Ένας από τους λόγους για την αύξηση της τιμής είναι η παγκόσμια έλλειψη εφοδιασμού – η χώρα εξακολουθεί να εξαρτάται από το εισαγόμενο υγροποιημένο φυσικό αέριο. Η κατάσταση είναι πιθανό να έχει επιδεινωθεί από την υποτίμηση του νομίσματος και την επαναφορά των φόρων στο υγραέριο.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η έλλειψη θα μπορούσε να έχει ανησυχητικές επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον, καθώς οι άνθρωποι στρέφονται σε φθηνότερα αλλά πιο επικίνδυνα εναλλακτικά καύσιμα.

Λίβανος: Νερό και φάρμακα

Τους τελευταίους 18 μήνες ο Λίβανος βιώνει μια οικονομική κρίση, η οποία έχει οδηγήσει τα τρία τέταρτα του πληθυσμού στη φτώχεια, έχει υποτιμήσει το νόμισμα και έχει πυροδοτήσει μεγάλες διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος του Λιβάνου.

Η οικονομία της χώρας είχε ήδη προβλήματα πριν από το χτύπημα της Covid-19. Αλλά η πανδημία επιδείνωσε την κατάσταση. Οι ελλείψεις καυσίμων οδήγησαν σε συχνές διακοπές ρεύματος, αφήνοντας επιχειρήσεις και οικογένειες να εξαρτώνται από ακριβές ιδιωτικές γεννήτριες ντίζελ ηλεκτρικής ενέργειας.

Τον Αύγουστο, η Συντονίστρια Ανθρωπιστικής Βοήθειας του ΟΗΕ για τον Λίβανο Najat Rochdi δήλωσε ότι «ανησυχεί βαθύτατα για τον αντίκτυπο της κρίσης καυσίμων στην πρόσβαση εκατομμυρίων ανθρώπων στον Λίβανο στην υγειονομική περίθαλψη και στην παροχή νερού».

Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις πιο ακριβές χώρες σε ένα τομέα στον οποίο μάλιστα δεν παράγει κάτι. Πρόκειται για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών, με τη χώρα μας να καταλαμβάνει μάλιστα και τα πρωτεία λόγω υψηλής φορολογίας, αναφέρει το in.gr.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, τα επίπεδα τιμών για καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, ωστόσο γενικότερα οι πιο υψηλές τιμές παρατηρούνται στη Δανία.

Ειδικότερα, η Δανία και το Λουξεμβούργο είχαν τα υψηλότερα επίπεδα τιμών το 2017 (41% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ), ακολουθούμενη από τη Σουηδία (+35%), την Ιρλανδία (+28%), τη Φινλανδία (+23%) και το Ηνωμένο Βασίλειο), ενώ οι χαμηλότερες τιμές καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (56% κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ), τη Ρουμανία (-52%), την Πολωνία (-47%), την Ουγγαρία (-42%) και τη Λιθουανία (-40%).

Η Δανία ήταν το πιο ακριβό κράτος μέλος το 2017 για «εστιατόρια και ξενοδοχεία» (51% υψηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ), «τρόφιμα» (50% πάνω), «αναψυχή και πολιτισμός» (48% πάνω).

Το Λουξεμβούργο είναι το πιο ακριβό κράτος μέλος για τη «στέγαση, το νερό, την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο» (63% πάνω), η Ελλάδα για «επικοινωνίες» (54% πάνω) και η Σουηδία για «ρούχα και υποδήματα» (34% πάνω).

Τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat προκαλούν θλίψη, καθώς η Ελλάδα κατέχει «περίοπτη» θέση στην κατάταξη με τους Ευρωπαίους πολίτες, που στερούνται τα περισσότερα κοινωνικά και υλικά αγαθά, αναφέρει το newmoney.gr.

Ένας στους τρεις Έλληνες ή το 32%, το 2016, δεν είχε τη δυνατότητα να απολαύσει βασικά υλικά, αλλά και κοινωνικά αγαθά, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα στην τρίτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Στην κορυφή της Ευρώπης βρίσκεται η Ρουμανία και η Βουλγαρία, με τις στερήσεις να αφορούν σχεδόν έναν στους δύο πολίτες.

Τι σημαίνει όμως αυτό; Ο,τι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά πέντε από τα παρακάτω:

- Να αντιμετωπίσουν έκτακτα έξοδα
- Να κάνουν μία εβδομάδα διακοπές
- Να μην καθυστερούν την πληρωμή υποθηκών, ενοικίων, λογαριασμών κοινής ωφέλειας ή δόσεων από αγορά καταναλωτικών προϊόντων
- Να έχουν ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη μέρα
- Να έχουν θέρμανση στο σπίτι
- Να διατηρούν αυτοκίνητο ή βαν για προσωπική τους χρήση
- Να αντικαταστήσουν έπιπλα στο σπίτι τους, αν έχουν φθαρεί
- Να ανανεώσουν τα φθαρμένα ρούχα τους
- Να έχουν δύο ζευγάρια παπούτσια που ταιριάζουν τέλεια στα πόδια τους
- Να ξοδεύουν λίγα χρήματα για τον εαυτό τους κάθε εβδομάδα
- Να έχουν τακτικές δραστηριότητες αναψυχής
- Να βγαίνουν μια φορά το μήνα με την οικογένεια ή με φίλους για ποτό ή φαγητό
- Να έχουν σύνδεση στο Διαδίκτυο

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 2016 το 16% του πληθυσμού της ΕΕ (75.000.000 άτομα) υπέστη υλική και κοινωνική στέρηση.

Το 2016, το υψηλότερο ποσοστό υλικών και κοινωνικής στέρησης, το οποίο ισχύει για το ήμισυ περίπου του πληθυσμού, καταγράφηκε στη Ρουμανία (50%) και στη Βουλγαρία (48%), ακολουθούμενες από χώρες στις οποίες επλήγη ένα στα τρία άτομα: Ελλάδα (36%), Ουγγαρία (32%) και Λιθουανία (29%).

Αντίθετα, τα σκανδιναβικά κράτη μέλη και το Λουξεμβούργο ανέφεραν τα χαμηλότερα μερίδια υλικής και κοινωνικής στέρησης: 3% στη Σουηδία, 4% στη Φινλανδία, 5% στο Λουξεμβούργο και 6% στη Δανία.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, το ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης είναι υψηλότερο μεταξύ των ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο (δευτεροβάθμιας ή χαμηλότερης) εκπαίδευσης.

Ένα στα τέσσερα άτομα (25%) με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο στην ΕΕ πάσχει από υλική και κοινωνική στέρηση, ενώ το ποσοστό αυτό μειώνεται σε ένα στα επτά επτά (14%) για τα άτομα με ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επιπλέον σε ένα στα 20 (5%) μεταξύ των ατόμων με ανώτερη (τριτοβάθμια) εκπαίδευση.

Σύμφωνα με την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών (αγορές) για το 2016 ανήλθε στα 5.713.151.430 ευρώ, καταγράφοντας µείωση κατά 2,5% ή 147.187.565 ευρώ σε σύγκριση µε το 2015. Η µέση µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών για αγορές ανήλθε στα 1.392,03 ευρώ, καταγράφοντας µείωση 2% ή 28,97 ευρώ. Η µέση συνολική δαπάνη για κάθε άτοµο ανήλθε στα 538,94 ευρώ, καταγράφοντας µείωση 2% ή 11,24 ευρώ. Σε πραγματικούς όρους, η µέση µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών µειώθηκε ακριβώς κατά το ίδιο ποσοστό (2% ή 28,97 ευρώ), λόγω της µηδενικής επίδρασης του πληθωρισμού, αναφέρει το parapolitika.

O κίνδυνος φτώχειας απειλεί το 18,2% του πληθυσμού της χώρας, όταν στον υπολογισµό του δείκτη λαµβάνεται υπόψη µόνον η ισοδύναμη δαπάνη µε τρόπο κτήσεως την αγορά (18,3% το 2015), ενώ ο δείκτης µειώνεται στο 11,3% του πληθυσμού (13,4% το 2015), όταν λαµβάνονται υπόψη όλες οι καταναλωτικές δαπάνες, ανεξάρτητα από τον τρόπο κτήσεως (τεκμαρτό ενοίκιο από ιδιοκατοίκηση, ιδιοπαραγόµενα αγαθά, αγαθά και υπηρεσίες παρεχόμενες δωρεάν από τον εργοδότη, άλλα νοικοκυριά, µη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, κράτος κ.λπ.)

Τόσο το 2015 όσο και το 2016, το μεγαλύτερο µερίδιο των δαπανών του µέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών αφορά στα είδη διατροφής (20,7%) και ακολουθούν η στέγαση (13,8%) και οι µεταφορές (12,9%), ενώ οι υπηρεσίες εκπαίδευσης αντιστοιχούν στο µικρότερο µερίδιο των δαπανών (3,2%). Αναλυτικότερα, σε τρέχουσες τιµές η ποσοστιαία κατανοµή των 12 κατηγοριών έχει ως εξής: είδη διατροφής 20,7%, στέγαση 13,8%, µεταφορές 12,9%, ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια 9,9%, διάφορα αγαθά και υπηρεσίες 9%, υγεία 7,4%, είδη ένδυσης και υπόδησης 5,8%, διαρκή αγαθά 4,4%, αναψυχή και πολιτισµός 4,6%, επικοινωνίες 4,2%, οινοπνευματώδη ποτά και καπνός 3,9% και εκπαίδευση 3,2%.

Σε σχέση µε την προηγούμενη έρευνα (2015), η µεγαλύτερη µεταβολή δαπανών (µείωση 7,5%) παρατηρείται στα διαρκή αγαθά, ενώ ακολουθούν η δαπάνη για αναψυχή και πολιτισµό (µείωση 6,4%) και τα οινοπνευματώδη ποτά και καπνός (µείωση 5,4%). ∆έκα από τις δώδεκα κατηγορίες δαπανών παρουσιάζουν µείωση δαπανών (µε τη µικρότερη της τάξεως του 0,4% στις επικοινωνίες). Οι κατηγορίες για τις οποίες παρατηρείται αύξηση της µέσης µηνιαίας δαπάνης είναι η στέγαση (1,8%) και οι µεταφορές (0,1%).

Μεγαλύτερη µείωση στη µέση µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών (τρέχουσες τιµές) στις υποκατηγορίες δαπανών, καταγράφεται στις διάφορες υπηρεσίες (αµοιβές δικηγόρων, συμβολαιογράφων, πρόστιµα, δικαστικά έξοδα, άδειες κυνηγίου, οπλοφορίας κ.λπ., έξοδα θρησκευτικών ιεροτελεστιών, συνδρομές σε σωματεία κ.λπ.) κατά 32,6% και στα έπιπλα, καλύµµατα δαπέδου, φωτιστικά (-27,2%), ενώ µεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στις οικονομικές υπηρεσίες (συνδρομές σε πιστωτικές κάρτες, αµοιβές λογιστών κ.λπ.) κατά 38% και στην κοινωνική προστασία (24,5%).

Όσον αφορά στις δαπάνες στα είδη διατροφής, παρατηρείται µείωση της µηνιαίας δαπάνης (τρέχουσες τιµές), για µεταλλικά νερά, αναψυκτικά, χυµούς φρούτων και λαχανικών (7,1%), φρούτα (5,2%), ψάρια (4%), γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά (3,9%), λαχανικά (2,6%), κρέας (1,2%), ζάχαρη, µαρµελάδες, µέλι κ.λπ. (0,4%) και αλεύρι, ψωµί και δημητριακά (0,3%). Ενώ παρατηρείται αύξηση της μηνιαίας δαπάνης για καφέ, τσάι και κακάο (7,4%) και έλαια και λίπη (0,2%).

Ανάλογα µε τον τύπο των νοικοκυριών, νοικοκυριά µε ένα άτοµο µόνο, ηλικίας 65 ετών και άνω, έχουν λιγότερες δαπάνες κατά 54,3% της µέσης µηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών της χώρας. Νοικοκυριά που αποτελούνται από ένα ζευγάρι µε δυο παιδιά έως και 16 ετών έχουν περισσότερες δαπάνες κατά 40% της µέσης µηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών. Νοικοκυριά µε υπεύθυνο οικονοµικά µη ενεργό ή άνεργο δαπανούν, κατά µέσο όρο, το 77,1 % της µέσης µηνιαίας δαπάνης, ενώ αυτά µε υπεύθυνο αυτοαπασχολούμενο µε µισθωτούς το 213,4% αυτής.

Η µέση µηνιαία δαπάνη διαφέρει ανάλογα µε την ηλικία του υπευθύνου του νοικοκυριού. Όπως και στην έρευνα του 2015, τα νοικοκυριά µε υπεύθυνο ηλικίας 45- 54 ετών δαπανούν, κατά µέσο όρο, περισσότερο. Συγκεκριμένα, τα νοικοκυριά αυτά δαπανούν κατά µέσο όρο το 127,1 % της µέσης µηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών της χώρας. Τα νοικοκυριά µε τη µικρότερη ποσοστιαία συµµετοχή για το 2016 ήταν αυτά µε υπεύθυνο ηλικίας 75 ετών και άνω (61% αυτής). Τα νοικοκυριά που διαµένουν σε αγροτικές περιοχές δαπανούν κατά µέσο όρο 1.134,13 ευρώ µηνιαίως, ενώ αυτά που διαµένουν σε αστικές περιοχές 1.464,08 ευρώ. Επομένως, τα νοικοκυριά που διαµένουν σε αγροτικές περιοχές δαπανούν κατά µέσο όρο 22,5% λιγότερο από τα νοικοκυριά που διαµένουν σε αστικές περιοχές.
Σε σύγκριση με το 2015, η µέση µηνιαία ποσότητα υγρών ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου και υγρών καυσίµων που καταναλώνεται στην κύρια κατοικία αυξήθηκε κατά 19,4%, 2,9% και 0,2% αντίστοιχα, ενώ η µέση µηνιαία ποσότητα στερεών καυσίµων (καυσόξυλα, πελλέτες, πυρήνας κλπ.) και υγραερίου µειώθηκε κατά 6,7 % και 5,9%, αντίστοιχα.

Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει επίσης ότι τα νοικοκυριά διαθέτουν:
• Τηλεόραση έγχρωμη (99,5%)
• Κινητό τηλέφωνο (90,9%)
• Σταθερό τηλέφωνο (85,5%)
• Επιβατηγό αυτοκίνητο Ι.Χ., τουλάχιστον ένα (65,6%)
• Προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή (66,1%)
• Πλυντήριο πιάτων (36,1%)
• Καταψύκτη (29,8%)
• ∆εύτερη κατοικία (16%) και
• Κλειστό χώρο στάθμευσης (13%) και χρησιμοποιούν την κεντρική θέρμανση ως κύρια πηγή θέρμανσης σε ποσοστό 41,5%.
Όσον αφορά στην ανισότητα, το µερίδιο της µέσης ισοδύναμης δαπάνης (αγορές, τρέχουσες τιµές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 5,5 φορές µεγαλύτερο από το µερίδιο της µέσης ισοδύναμης δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσμού (5,6 για το 2015). Ο δείκτης µειώνεται στο 4,2, όταν συμπεριληφθούν στην καταναλωτική δαπάνη και οι τεκμαρτές δαπάνες (τελική καταναλωτική δαπάνη), ενώ ήταν 4,4 το 2015. Το µερίδιο της µέσης ισοδύναμης δαπάνης για είδη διατροφής των νοικοκυριών του φτωχότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 32,2% των δαπανών των νοικοκυριών, ενώ το αντίστοιχο µερίδιο του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 14,2%.

Η µέση µηνιαία ισοδύναμη δαπάνη των φτωχών νοικοκυριών εκτιµάται στο 32,6% των δαπανών των µη φτωχών νοικοκυριών. Τα φτωχά νοικοκυριά δαπανούν το 32,1% του µέσου προϋπολογισμού τους σε είδη διατροφής, ενώ τα µη φτωχά το 19,8%. Λόγω της σύνθεσης των φτωχών νοικοκυριών (ηλικιωμένοι, ανασφάλιστοι, κ.λπ.), η δαπάνη τους για την υγεία ανέρχεται στο 9,3% του µέσου προϋπολογισμού τους, ενώ η αντίστοιχη δαπάνη των µη φτωχών ανέρχεται στο 7,8%.

Σχετικά με τα καταναλωτικά πρότυπα στην Ευρώπη, σε Ελλάδα και Βουλγαρία το σχετικά µεγαλύτερο µερίδιο των δαπανών (τρέχουσες τιµές) του µέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών αφορά στα είδη διατροφής. Τα καταναλωτικά πρότυπα διαφέρουν για τη Ιταλία, Ιρλανδία και Ισπανία, όπου καταγράφονται ως υψηλότερες οι δαπάνες που αφορούν στη στέγαση, ενώ για το Ηνωμένο Βασίλειο οι δαπάνες στις µεταφορές και στη στέγαση.

Οι δαπάνες για εκπαίδευση κυµαίνονται από 0,6% του µέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών στην Ιταλία έως 3,2% στην Ελλάδα. Παράλληλα, η Ελλάδα και η Βουλγαρία καταγράφουν τη µεγαλύτερη ιδιωτική δαπάνη για την υγεία (7,4% και 6,7 % του µέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών, αντίστοιχα).