Το ύψος της επένδυσης υπολογίζεται σε περίπου 4 εκατ. ευρώ, ενώ στη νέα Μοδιάνο λειτουργούν 32 ανεξάρτητα καταστήματα και concepts. Παράλληλα, για τη λειτουργία του εγχειρήματος έχουν ενταχθεί και εκπαιδευτεί περίπου 300 εργαζόμενοι.

Από τον σχεδιασμό στη λειτουργία

Η ERGON Atelier ανέλαβε τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη του project στο ιστορικό κτίριο του 1925, όμως η σημαντικότερη επιχειρηματική αλλαγή βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς.

Η εταιρεία δεν περιορίζεται στον ρόλο του διαχειριστή ή του εκμισθωτή των χώρων. Αντίθετα, έχει αναλάβει τη λειτουργία και των 32 διαφορετικών σημείων που βρίσκονται μέσα στην αγορά.

Το μοντέλο περιλαμβάνει διαφορετικές δραστηριότητες, από παντοπωλείο και κατάστημα ελαιολάδου έως κρεοπωλείο, ζαχαροπλαστείο και διαφορετικές προτάσεις εστίασης.

Η κίνηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία ο ελληνικός κλάδος τροφίμων και ποτών βρίσκεται σε φάση έντονης κινητικότητας, με επενδύσεις, εξαγορές και νέα επιχειρηματικά μοντέλα.

Ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης

Η ουσία του εγχειρήματος βρίσκεται στην κεντρική οργάνωση.

Μενού, συνταγές, προμήθειες, παραγωγή, κουζίνες, προσωπικό και εξυπηρέτηση εντάσσονται σε μία κοινή επιχειρησιακή λογική. Κάθε concept διατηρεί τη δική του ταυτότητα προς τον καταναλωτή, αλλά πίσω από αυτή λειτουργεί ένας ενιαίος μηχανισμός.

Αυτό ακριβώς αποτελεί και το μεγαλύτερο επιχειρησιακό στοίχημα. Η ταυτόχρονη διαχείριση 32 διαφορετικών concepts απαιτεί οικονομίες κλίμακας, αυστηρό έλεγχο της εφοδιαστικής αλυσίδας, κοινά standards ποιότητας και αποτελεσματική διαχείριση εκατοντάδων εργαζομένων.

Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία και για την αγορά εργασίας, καθώς οι επιχειρήσεις λιανεμπορίου και εστίασης εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην κάλυψη κενών θέσεων εργασίας.

Η Μοδιάνο από ιστορική αγορά σε γαστρονομικό προορισμό

Η επανατοποθέτηση της Μοδιάνο στην οικονομική ζωή της Θεσσαλονίκης είχε αρχίσει να προδιαγράφεται εδώ και μήνες. Το MoneyPress είχε παρουσιάσει από τον Οκτώβριο του 2025 το σχέδιο για την επιστροφή της Αγοράς Μοδιάνο μέσα στο 2026 και τη νέα φάση που σχεδίαζε η ομάδα της ERGON.

Το εγχείρημα αποκτά πλέον συγκεκριμένη μορφή.

Στόχος είναι η Μοδιάνο να λειτουργήσει όχι απλώς ως αγορά τροφίμων αλλά ως ολοκληρωμένος γαστρονομικός και εμπορικός προορισμός, ικανός να προσελκύσει τόσο τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης όσο και το μεγάλο τουριστικό κοινό της πόλης.

Η σύνδεση εστίασης, λιανικής, εμπειρίας και τουρισμού δημιουργεί ένα μοντέλο με πολλαπλές πηγές εσόδων και μεγαλύτερη δυνατότητα αξιοποίησης της επισκεψιμότητας.

Το μεγάλο στοίχημα των 300 εργαζομένων

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και το ανθρώπινο δυναμικό. Περίπου 300 εργαζόμενοι εκπαιδεύτηκαν ώστε διαφορετικές ομάδες και καταστήματα να μπορούν να λειτουργούν ως μέρος ενός ενιαίου οργανισμού.

Σε ένα τόσο σύνθετο project, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η προσέλκυση πελατών αλλά η καθημερινή επιχειρησιακή συνέπεια: από τη διαθεσιμότητα των προϊόντων και την παραγωγή μέχρι την ταχύτητα εξυπηρέτησης και τη διατήρηση της ποιότητας.

Η απασχόληση αποτελεί άλλωστε κρίσιμο οικονομικό αποτύπωμα του ευρύτερου κλάδου, καθώς η βιομηχανία τροφίμων και ποτών παραμένει ένας από τους σημαντικότερους εργοδότες της ελληνικής παραγωγής.

Ένα project που ξεπερνά τη Θεσσαλονίκη

Η μεγαλύτερη επιχειρηματική διάσταση της επένδυσης, ωστόσο, βρίσκεται πιθανότατα πέρα από τα όρια της Μοδιάνο.

Για την ERGON, το project λειτουργεί ως ένα μεγάλο proof of concept: εάν αποδειχθεί ότι δεκάδες διαφορετικές γαστρονομικές προτάσεις μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά μέσα από έναν κοινό μηχανισμό, τότε το ίδιο μοντέλο μπορεί να επαναληφθεί σε άλλες αγορές.

Η ίδια η εταιρεία έχει καταστήσει σαφές ότι θεωρεί πλέον πως το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να μεταφερθεί και να εφαρμοστεί αλλού, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία και διαχείριση σύνθετων food destinations σε διεθνές επίπεδο.

Η προοπτική αυτή συνδέεται με τη γενικότερη προσπάθεια ελληνικών επιχειρήσεων τροφίμων να αποκτήσουν μεγαλύτερη εξωστρέφεια, σε έναν κλάδο όπου οι επενδύσεις και η καινοτομία αποτελούν πλέον βασικές προϋποθέσεις ανάπτυξης.

Θεσσαλονίκη και νέο παραγωγικό μοντέλο

Η επένδυση αποκτά επιπλέον σημασία επειδή πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, όπου τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται σημαντικά ιδιωτικά projects σε ακίνητα, τουρισμό, τεχνολογία, υπηρεσίες και υποδομές.

Η πόλη επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της ως επενδυτικός και επιχειρηματικός κόμβος της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσονται μεγάλα projects όπως το HUB 26, ενώ η ενίσχυση των ιδιωτικών επενδύσεων βρίσκεται στον πυρήνα του νέου παραγωγικού μοντέλου που επιδιώκεται για την περιοχή.

Για την ERGON, πάντως, η Μοδιάνο είναι κάτι περισσότερο από μία επένδυση 4 εκατ. ευρώ. Είναι ένα τεστ για το εάν ένα ελληνικό brand μπορεί να δημιουργήσει, να οργανώσει και να λειτουργήσει σε μεγάλη κλίμακα έναν σύνθετο γαστρονομικό προορισμό — και στη συνέχεια να μεταφέρει αυτή την τεχνογνωσία εκτός συνόρων.

Αν το μοντέλο πετύχει, η ιστορική αγορά της Θεσσαλονίκης μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ένα πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο ανάπτυξης της ERGON.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ομάδα της Ergon των αδερφών Δούζη, η οποία παραλαμβάνει τη σκυτάλη από τον όμιλο Φάις, βρίσκεται προς το παρόν στη φάση της αποτύπωσης και του σχεδιασμού, ώστε σταδιακά να εκκινήσει το πρότζεκτ, που θα παραδώσει εκ νέου στην πόλη της Θεσσαλονίκης ένα από τα αρχιτεκτονικά και ιστορικά «διαμάντια» της. Η αγορά είχε ανοίξει με ριζικά ανανεωμένο πρόσωπο στα τέλη του 2022, έπειτα από επένδυση του ομίλου Φάις για την πλήρη αναγέννησή της, ακριβώς έναν αιώνα μετά την έναρξη της κατασκευής της, το 1922.

Όταν ξεκινούσε η κατασκευή της Αγοράς, η Θεσσαλονίκη ήταν «μια άλλη πόλη»: πολυεθνική, με έντονο εβραϊκό στοιχείο, πολύγλωσση και έτοιμη να αναστηθεί από τις στάχτες της μεγάλης πυρκαγιάς του 1917, που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της. Ο θεμέλιος λίθος της Αγοράς μπήκε σε σημείο της πυρίκαυστης ζώνης, όπου προβλεπόταν να δημιουργηθούν παζάρια (bazaars), με βάση τα σχέδια της ομάδας του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Ερνέστ Εμπράρ. Προηγουμένως, στο συγκεκριμένο σημείο βρισκόταν το παλιό κέντρο θρησκευτικής και οικονομικής ζωής της πόλης (συναγωγή Ταλμούδ Τορά).

Τα σχέδια της στεγασμένης αγοράς έκανε ο Εβραίος αρχιτέκτονας Ελί Μοδιάνο, ο οποίος είχε σπουδάσει στο Παρίσι -οι γαλλικές επιρροές στο έργο του είναι εμφανείς στις κατασκευαστικές λεπτομέρειες των εντυπωσιακών κτιρίων της Αγοράς, που βρίσκεται μεταξύ των οδών Ερμού και Βασιλέως Ηρακλείου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Όταν έμπαινε ο θεμέλιος λίθος της αγοράς, εν έτει 1922, ο οίκος των πανίσχυρων Μοδιάνο ήταν σε κρίση, όπως και συνολικά η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης: ο εβραϊκός αστισμός της πόλης υπολογίζεται ότι είχε αρχίσει να παρακμάζει από το 1911, με τα «ιερά τέρατα» της κοινότητας, τους Μοδιάνο και τους Αλλατίνι, να περιλαμβάνονται, στα χρόνια που θα ακολουθούσαν, στους οίκους που ανέστειλαν τις πληρωμές τους, σκορπώντας τον πανικό στους πιστωτές τους. Η δε χολέρα που χτύπησε τη Θεσσαλονίκη, την ίδια περίπου εποχή, είχε δείξει «ιδιαίτερη προτίμηση στο εβραϊκό προλεταριάτο της», σύμφωνα με στοιχεία από το βιβλίο του Ε.Α.Χεκίμογλου, «Υπόθεση Μοδιάνο- Τραπεζικό κραχ στη Θεσσαλονίκη το 1911» (Θεσσαλονίκη 1991).

Οι Μοδιάνο, λοιπόν, ήταν σε κρίση. Παρόλα αυτά, στην καθομιλουμένη, το όνομα του Οίκου τους κατάφερε να εξουδετερώσει εκείνο που ήταν γραμμένο, με κεφαλαία, ευδιάκριτα γράμματα, στο μέτωπο του συγκροτήματος της Αγοράς: «ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΟΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ». Μέχρι τις μέρες μας, δεκαετίες μετά, ουδείς Θεσσαλονικιός λέει: "θα πάω στην κεντρική στοά τροφίμων". Η αγορά είναι ακόμη γνωστή με το όνομα των Μοδιάνο, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι τα κτίρια συχνά κουβαλούν την ιστορία των αρχικών ιδιοκτητών τους.

Στα εγκαίνια της Αγοράς Μοδιάνο, που λειτούργησε κανονικά το 1930, οκτώ χρόνια μετά την έναρξη της κατασκευής της, το μενού ήταν πλούσιο, αλλά «δύο ταχυτήτων», διαφορετικό για τους πλούσιους και τους φτωχούς. Αναλόγως κοινωνικής τάξης, στους επισκέπτες προσφέρθηκαν είτε σαμπάνια και χαβιάρι είτε ρακή κι αβγά τυλιγμένα σε κρεμμύδια.

Μνήμες από μια άλλη εποχή

Πάνω από δέκα χρόνια πριν, το ΑΠΕ-ΜΠΕ είχε συνομιλήσει με τη γεννηθείσα το 1937 Κυριακή Τσιντζόγλου, που ήταν παιδάκι ακόμη, όταν επισκεπτόταν το οπωροπωλείο του πατέρα της στην Αγορά Μοδιάνο, το οποίο είχε αρχίσει να λειτουργεί λίγο πριν από την Κατοχή. Στον δρόμο για το μαγαζί του Μυτιληνιού πατέρα, που είχε φτάσει στη Θεσσαλονίκη το 1939 με πέντε κόρες και έναν γιο, οι εικόνες ήταν πολύχρωμες και οι μυρωδιές έντονες, όπως θυμόταν η ίδια ή έχει ακούσει από τους παλαιότερους.

«Στην πλευρά της αγοράς προς τη Βασιλέως Ηρακλείου, οι Εβραίοι πουλούσαν αβγά τυλιγμένα σε κρεμμύδια, μέσα σε καλάθια ντυμένα με ύφασμα. Στην κοντινή πλατεία Άθωνος τηγάνιζαν πιπέρια» διηγείτο η Κυριακή Τσιντζόγλου, προσθέτοντας ότι απέναντι από το κατάστημα του πατέρα της, που αναπτυσσόταν - όπως λέει - σ΄ ένα αυθαίρετο κτίσμα, υπήρχε ένα ακόμη αυθαίρετο, που πουλούσε λάδι και λίγο πιο κει «σού έσπαγε τη μύτη» η μυρωδιά απ' τα σουτζουκάκια που τηγανίζονταν. Πολλά από τα εμπορεύματα αυτά, είχε διηγηθεί, γίνονταν λεία των ταγματασφαλιτών στα «μαύρα» χρόνια της Κατοχής, κατά την οποία οι ταγματασφαλίτες έπαιρναν ό,τι ήθελαν από τα μαγαζιά στη Μοδιάνο τζάμπα, χωρίς να πληρώνουν.

Από κάποια χρόνια αργότερα, όταν ήταν μεγαλύτερη πια, ανακάλεσε και τις εικόνες από το Τμήμα Ηθών, που βρισκόταν τότε κοντά στην αγορά του Μοδιάνο. «Τα κορίτσια που ήταν άνω των 14 ετών, έπρεπε τότε να κυκλοφορούν με ταυτότητα, γιατί αλλιώς τις μάζευαν για εξακρίβωση στοιχείων μαζί με τις εκδιδόμενες κοπέλες πίσω απ' το γήπεδο του ΠΑΟΚ, που τότε βρισκόταν στην περιοχή του Συντριβανίου κοντά στο Άσυλο του Παιδιού. Όταν τις έφερναν στο Ηθών, απέναντι από το μαγαζί του πατέρα μου, οι χωροφύλακες δεν κατέβαζαν το "καπάκι" της καρότσας του φορτηγού και αυτές αναγκάζονταν να πηδήξουν από πάνω, με τρόπο που το κλος φουστάνια τους άνοιγαν και αυτοί καθόντουσαν και κοίταζαν» είχε καταλήξει η Κυριακή Τσιντζόγλου.