Σκοπός της επανέκδοσης είναι η ικανοποίηση της επενδυτικής ζήτησης και ταυτόχρονα η διευκόλυνση της λειτουργίας της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων.

Το ποσό που θα δημοπρατηθεί θα είναι έως 250 εκατομμύρια ευρώ και η ημερομηνία διακανονισμού (settlement) θα είναι η Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 (Τ+5).

Στο κλείσιμο της προηγούμενης εβδομάδας η απόδοση του 10ετούς ομολόγου κυμαινόταν στο 3,75%. Το περιθώριο έναντι του αντίστοιχου γερμανικού τίτλου, η απόδοση του οποίου βρίσκεται στο 3,05%, διαμορφώνεται στο 0,70%.

Σε γενικές γραμμές τα ελληνικά ομόλογα έχουν επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα παρά τις έντονες πιέσεις και τη μεταβλητότητα που προκάλεσε η έναρξη των πολεμικών συγκρούσεων στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου 2026. Ωστόσο, η απόδοση του 10ετούς ομολόγου αυξήθηκε κατά περίπου 44 μονάδες βάσης (0,44%) μέσα σε ένα μήνα, φτάνοντας το 3,79% στις αρχές Απριλίου, από 3,35% που ήταν στις αρχές Μαρτίου. Παράλληλα, το περιθώριο (spread) έναντι του γερμανικού 10ετούς ομολόγου (Bund) διευρύνθηκε ελαφρώς στις 76 μονάδες βάσης (0,76%) (από τις ~50-60 μ.β. πριν την κρίση). Αν και παραδοσιακά τα ομόλογα λειτουργούν ως «ασφαλές καταφύγιο», ο πόλεμος στο Ιράν προκάλεσε αρχικά πτώση τιμών (και άνοδο αποδόσεων) λόγω των φόβων για πληθωρισμό από την άνοδο των τιμών ενέργειας.

Στην αυριανή δημοπρασία θα συμμετάσχουν μόνον Βασικοί Διαπραγματευτές σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από τον Κανονισμό Λειτουργίας τους, όπως ισχύει από 1/4/2026, με υποβολή μέσω της ΗΔΑΤ, αποκλειστικά μέχρι 5 ανταγωνιστικών προσφορών έκαστος, που θα πρέπει να υποβληθούν έως τις 12:00 τοπική ώρα, της 15ης Απριλίου 2026.

• Οι ανταγωνιστικές προσφορές θα ικανοποιούνται διαδοχικά στις ζητούμενες τιμές μέχρι την κάλυψη του ύψους του δημοπρατούμενου ποσού.
• Μόνο ανταγωνιστικές προσφορές θα γίνουν αποδεκτές στη δημοπρασία.
• Η εν λόγω δημοπρασία θα ληφθεί υπόψη για την αξιολόγηση των Β.Δ.
• Για τα Ομόλογα δε θα δοθεί καμία προμήθεια.

Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνει ο Economist. Το κόστος δανεισμού των κυβερνήσεων μεταβάλλεται σχεδόν παντού. Στις 23 Μαρτίου, η απόδοση των δεκαετών ομολόγων της Βρετανίας ξεπέρασε το 5,1%, στο υψηλότερο επίπεδο από το 2008. Στη Γερμανία έφτασε το 3,1%, επίπεδο που είχε να εμφανιστεί από την κρίση χρέους της ευρωζώνης, ενώ στην Ιαπωνία άγγιξε το 2,4% για πρώτη φορά από το 1997. Και στις τρεις περιπτώσεις, οι αποδόσεις εκτινάχθηκαν μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν και στη συνέχεια υποχώρησαν τις τελευταίες ημέρες.

Τι συμβαίνει; Οι πιο αισιόδοξοι εκτιμούν ότι η πρόσφατη αποκλιμάκωση των αποδόσεων οφείλεται στην προσδοκία ότι οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή θα λήξουν σύντομα, επιτρέποντας την απρόσκοπτη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ. Πράγματι, η πτώση των αποδόσεων συνέπεσε με τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εμφανίζεται ολοένα και πιο πρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο, εναλλάσσοντας απειλές για «ολοκληρωτική καταστροφή» ιρανικών υποδομών με δηλώσεις περί προόδου στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Αν αναζητείται διέξοδος, τότε αυξάνονται και οι πιθανότητες χαμηλότερου ενεργειακού κόστους και μικρότερης πίεσης στους κρατικούς προϋπολογισμούς — παράγοντες που τείνουν να συμπιέζουν τις αποδόσεις.

Ωστόσο, όσοι δραστηριοποιούνται στις αγορές ομολόγων σπάνια διακρίνονται για την αισιοδοξία τους. Η δουλειά τους απαιτεί να εξετάζουν πόσο άσχημα μπορεί να εξελιχθεί μια κατάσταση. Στην περίπτωση του πολέμου με το Ιράν, αυτό μεταφράζεται στον φόβο του στασιμοπληθωρισμού: ενός συνδυασμού οικονομικής στασιμότητας και υψηλού πληθωρισμού. Οι αποδόσεις κινούνται απότομα προς τα πάνω και προς τα κάτω επειδή αυτές οι δύο απειλές τις επηρεάζουν με αντίθετο τρόπο.

Όταν οι επενδυτές θεωρούν ότι ο πληθωρισμός θα ενταθεί, απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις, τόσο για να αντισταθμίσουν τη μείωση της αγοραστικής αξίας των κεφαλαίων τους όσο και επειδή αναμένουν αυξήσεις επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες. Αντίθετα, όταν εκτιμούν ότι η οικονομική δραστηριότητα επιβραδύνεται, αποδέχονται χαμηλότερες αποδόσεις, καθώς μειώνεται η ζήτηση για κεφάλαια και ενισχύονται οι προσδοκίες για χαλαρότερη νομισματική πολιτική.

Σε γενικές γραμμές, οι χώρες των οποίων το κόστος δανεισμού αυξήθηκε περισσότερο είναι εκείνες που πλήττονται εντονότερα από τις πληθωριστικές πιέσεις, λόγω της διαταραχής στα Στενά του Ορμούζ. Ο ΟΟΣΑ δημοσιεύει τακτικά προβλέψεις για την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό των μελών του. Συγκρίνοντας τις εκτιμήσεις του Δεκεμβρίου με εκείνες του Μαρτίου, προκύπτει σαφής εικόνα των επιπτώσεων του πολέμου.

Η μεγαλύτερη αναθεώρηση καταγράφηκε στη Βρετανία, όπου ο ΟΟΣΑ αύξησε την πρόβλεψη πληθωρισμού κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες συνολικά για την περίοδο 2026–2027. Αντίστοιχα, η απόδοση των δεκαετών βρετανικών ομολόγων έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 0,4% από την αρχή του έτους — η μεγαλύτερη άνοδος μεταξύ των μεγάλων οικονομιών της G7. Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στην Ινδία, η οποία, αν και δεν ανήκει ακόμη σε αυτό το κλαμπ, είναι επίσης καθαρός εισαγωγέας ενέργειας. Αντίθετα, στον Καναδά, όπου η αύξηση της πρόβλεψης πληθωρισμού ήταν μόλις 0,3%, οι αποδόσεις παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητες.

Σε σύγκριση με τον πληθωρισμό, οι αναθεωρήσεις των προβλέψεων για την ανάπτυξη ήταν ήπιες. Ωστόσο, αυτές δημοσιεύθηκαν στις 26 Μαρτίου και έκτοτε η εγγενής απαισιοδοξία των αγορών ομολόγων έχει ενισχυθεί. Στην αρχή του πολέμου, οι επενδυτές θεωρούσαν πιθανό ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα σταματούσε τις μειώσεις επιτοκίων ή ακόμη και θα προχωρούσε σε αυξήσεις για να περιορίσει τις πληθωριστικές πιέσεις. Πλέον, τα στοιχήματα στρέφονται ξανά προς το ενδεχόμενο νέων μειώσεων.

Θεωρητικά, οι κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να «αγνοούν» τις αυξήσεις τιμών που προκύπτουν από διαταραχές στην προσφορά, όπως η τρέχουσα ενεργειακή κρίση, καθώς η αυστηρότερη νομισματική πολιτική δεν μπορεί να αποκαταστήσει την προσφορά. Ωστόσο, η χαλάρωση της πολιτικής εν μέσω πληθωριστικής έξαρσης ενέχει τον κίνδυνο να την ενισχύσει — ένα ρίσκο που δικαιολογείται μόνο αν η οικονομία χρειάζεται άμεση στήριξη.

Όσο περισσότερο διαρκεί η διαταραχή στα Στενά του Ορμούζ, τόσο εντείνονται οι ανησυχίες. Οι προβλέψεις του ΟΟΣΑ βασίζονται στην υπόθεση ότι οι ενεργειακές πιέσεις θα αρχίσουν να υποχωρούν εντός εβδομάδων και ότι οι επιπτώσεις το 2027 θα είναι περιορισμένες. Ωστόσο, μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να μειώσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 0,5% το επόμενο έτος και να αυξήσει τον πληθωρισμό κατά 0,9%. Αν αυτό το σενάριο επιβεβαιωθεί, οι αγορές ομολόγων θα συνεχίσουν να κινούνται μεταξύ δύο αντικρουόμενων εκτιμήσεων για αρκετό ακόμη διάστημα.

Στις ΗΠΑ, οι αποδόσεις κινούνται σε υψηλά μηνών, έπειτα από τρίτη συνεχόμενη εβδομάδα απωλειών στην αγορά ομολόγων, καθώς ενισχύονται οι εκτιμήσεις ότι η Federal Reserve ενδέχεται να αναγκαστεί να αυξήσει το κόστος δανεισμού για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού.

Στην Αυστραλία, οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων εκτινάχθηκαν τη Δευτέρα στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011, ενώ στη Νέα Ζηλανδία έφτασαν στα υψηλότερα επίπεδα από τον Μάιο του 2024. Στην Ινδία, η απόδοση του 10ετούς αυξήθηκε σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από τον Ιανουάριο του 2025. Άνοδο σημείωσαν επίσης οι αποδόσεις σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα, ενώ τα ευρωπαϊκά συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης ομολόγων υποχώρησαν.

«Επικρατεί πανικός», δήλωσε ο Ed Al-Hussainy, διαχειριστής χαρτοφυλακίου στην Columbia Threadneedle Investments στη Νέα Υόρκη. «Αυτή τη στιγμή, η αγορά λειτουργεί με τη λογική “πουλάμε πρώτα και κάνουμε ερωτήσεις μετά”».

Τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα (Treasuries) ακολούθησαν την πτωτική πορεία των διεθνών αγορών την περασμένη εβδομάδα, καθώς οι φόβοι για κλιμάκωση του πολέμου με το Ιράν οδήγησαν σε άνοδο τις τιμές του πετρελαίου. Η Τράπεζα της Αγγλίας και η ΕΚΤ άφησαν να εννοηθεί ότι ενδέχεται να απαιτηθεί περαιτέρω σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής, ενώ ο πρόεδρος της Fed, Τζερόμ Πάουελ, τόνισε ότι απαιτείται μεγαλύτερη πρόοδος στον πληθωρισμό πριν εξεταστεί νέα μείωση επιτοκίων.

Η καμπύλη αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων επιπεδώθηκε την περασμένη εβδομάδα: οι αποδόσεις των διετών τίτλων αυξήθηκαν κατά 18 μονάδες βάσης στο 3,90%, ενώ των δεκαετών ενισχύθηκαν κατά 10 μονάδες βάσης στο 4,38%, επεκτείνοντας τη συνολική άνοδο από την έναρξη των εχθροπραξιών σε πάνω από 40 μονάδες βάσης. Τη Δευτέρα, η απόδοση του 10ετούς αυξήθηκε περαιτέρω κατά τρεις μονάδες βάσης.

Η μέση απόδοση στον δείκτη Bloomberg Global Aggregate Treasuries Total Return Index διαμορφώνεται πλέον περίπου στο 3,46%, το υψηλότερο επίπεδο από τον Μάιο του 2024.

«Οι αγορές ομολόγων ανταγωνίζονται πλέον τις αγορές ενέργειας ως προς την ένταση των διακυμάνσεων», σημείωσε ο Μπέντζαμιν Πίκτον, ανώτερος στρατηγικός αναλυτής αγορών στη Rabobank.

Μόλις τον περασμένο μήνα, οι επενδυτές προεξοφλούσαν πλήρως δύο μειώσεις επιτοκίων από τη Fed εντός του έτους, λόγω ανησυχιών για αδύναμη αγορά εργασίας. Ωστόσο, καθώς ο πόλεμος παρατείνεται, τα συμβόλαια επιτοκιακών ανταλλαγών δείχνουν πλέον ότι οι αγορές αποτιμούν περίπου 60% πιθανότητα αύξησης επιτοκίων έως τον Οκτώβριο.

Οι εξελίξεις στο Ιράν παραμένουν στο επίκεντρο της προσοχής των επενδυτών. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου δήλωσε μέσω κοινωνικών δικτύων ότι τα κεντρικά γραφεία και τα περιουσιακά στοιχεία χρηματοπιστωτικών οργανισμών που αγοράζουν αμερικανικά κρατικά ομόλογα αποτελούν «νόμιμους στόχους».

«Περισσότερο από ουσιαστική κλιμάκωση, αυτό θα πρέπει να εκληφθεί ως σαφής ένδειξη ότι απέχουμε ακόμη πολύ από μια αξιόπιστη κατάπαυση του πυρός ή λύση», δήλωσε ο Τζάστιν Λιν, επενδυτικός στρατηγικός αναλυτής στη Global X ETFs Australia.

Πέρα από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, οι επενδυτές αναμένεται να παρακολουθήσουν στενά αυτή την εβδομάδα τις δηλώσεις αξιωματούχων της Fed, μεταξύ των οποίων ο διοικητής Μάικλ Μπαρ και ο αντιπρόεδρος Φίλιπ Τζέφερσον. Παράλληλα, οι δημοπρασίες διετών, πενταετών και επταετών ομολόγων θα προσφέρουν ενδείξεις για τη ζήτηση των επενδυτών μετά την πρόσφατη άνοδο των αποδόσεων.

Παρότι τα περιθώρια απόδοσης (yield premiums) στα εταιρικά ομόλογα βρίσκονται κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών, οι πραγματικές αποδόσεις (real yields) διαμορφώνονται στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας δεκαετίας και τα θεμελιώδη μεγέθη των επιχειρήσεων βελτιώνονται, καθώς οι εταιρείες μειώνουν τον δανεισμό τους, αυξάνουν την αποδοτικότητα και ενισχύουν τους δείκτες κερδοφορίας, επισημαίνει η BlackRock στην έκθεσή της για το σταθερό εισόδημα α’ τριμήνου που δημοσιοποιήθηκε σήμερα.

«Ρεαλιστικά, με τα spreads στα σημερινά επίπεδα, δεν πρόκειται να δει κανείς μεγάλη κεφαλαιακή υπεραξία», ανέφερε σε συνέντευξή του ο Τζέιμς Τέρνερ, επικεφαλής παγκόσμιου σταθερού εισοδήματος στην περιοχή EMEA της BlackRock. «Αυτό που μπορείς να κάνεις, όμως, είναι να διασφαλίσεις ότι αποκομίζεις όλο αυτό το εισόδημα και το ανατοκίζεις με την πάροδο του χρόνου. Έτσι μπορείς να πετύχεις μια αρκετά καλή απόδοση, ειδικά με τα επίπεδα αποδόσεων που επικρατούν σήμερα».

Σύμφωνα με τη BlackRock, τα ευρωπαϊκά εταιρικά ομόλογα υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης αποδίδουν κατά μέσο όρο περίπου 3%, ενώ οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό σταθεροποιούνται κάτω από τον στόχο του 2% της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό οδηγεί τις πραγματικές αποδόσεις στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων άνω των δέκα ετών.

Η εξέλιξη αυτή έχει προσελκύσει κεφάλαια στην κατηγορία ενεργητικού, με τη σταθερή ζήτηση από θεσμικούς και ιδιώτες επενδυτές να στηρίζει την αγορά. Παράλληλα, οι επενδυτές διακρατούν σημαντικά ταμειακά διαθέσιμα, τα οποία θα μπορούσαν να κατευθύνουν προς την αγορά πιστώσεων, επισημαίνει η επενδυτική εταιρεία.

Κατά τον Τέρνερ, οι προοπτικές για την ευρωπαϊκή ανάπτυξη διαγράφονται «όχι εντυπωσιακές αλλά θετικές», ενώ τα επιτόκια στην περιοχή φαίνεται να βρίσκονται σε σταθερή τροχιά.

«Αυτό το περιβάλλον σταθερότητας αποτελεί στην πραγματικότητα ένα πολύ ευνοϊκό πλαίσιο για όσους επιθυμούν να επενδύσουν στο σταθερό εισόδημα», σημείωσε.

Ωστόσο, η BlackRock προειδοποιεί ότι υπάρχει διαφοροποίηση στα πιθανά αποτελέσματα, καθώς ορισμένοι κλάδοι και εκδότες ενδέχεται να δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στην υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία αναμένεται να δημιουργήσει νικητές και χαμένους τόσο εντός όσο και μεταξύ των τομέων.

«Οι επενδυτές χρειάζεται να καταβάλουν λίγη περισσότερη προσπάθεια για να εντοπίσουν τις καλύτερες πηγές εισοδήματος», ανέφερε ο Τέρνερ. Πέρα από τα ομόλογα επενδυτικής βαθμίδας, οι επενδυτές θα πρέπει να αναζητήσουν ευκαιρίες και σε ομόλογα υψηλής απόδοσης (high-yield), σε αναδυόμενες αγορές και σε τιτλοποιημένο χρέος, «ώστε να εξασφαλίσουν αυτό το επιπλέον κομμάτι απόδοσης», όπως είπε.

Το τέλος της διακοπής λειτουργίας της κυβέρνησης σημαίνει ότι οι υπηρεσίες θα αρχίσουν να δημοσιεύουν σημαντικές εκθέσεις που είχαν αναβληθεί από τις αρχές Οκτωβρίου, συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης για την απασχόληση του Σεπτεμβρίου.

Η έλλειψη δεδομένων κατά τη διάρκεια του κλεισίματος της κυβέρνησης κατέστησε δύσκολη την εκτίμηση της πορείας της οικονομίας. Ωστόσο, τα στοιχεία από ιδιωτικές πηγές, όπως η εταιρεία μισθοδοσίας ADP, συνέχισαν να υπογραμμίζουν την αποδυνάμωση της αγοράς εργασίας.

Παρά ταύτα, υπάρχει ο κίνδυνος τα στοιχεία της κυβέρνησης να προκαλέσουν έκπληξη, δείχνοντας ότι οι επιχειρήσεις έχουν προσθέσει θέσεις εργασίας με ρυθμό ισχυρότερο από τον αναμενόμενο. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα τα στοιχεία να είναι ελλιπή — ή παραμορφωμένα — λόγω του πρόσφατου κλεισίματος της κυβέρνησης.

Με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να εξακολουθούν να έχουν κατά νου τον αυξημένο πληθωρισμό, αυτό θα μπορούσε να τους οδηγήσει να διατηρήσουν τα επιτόκια σταθερά στη συνεδρίαση της 10ης Δεκεμβρίου.

«Καθώς τα οικονομικά στοιχεία αρχίζουν να διαρρέουν, είναι πιθανό η αγορά εργασίας να παρουσιάσει μεγαλύτερη σταθερότητα», δήλωσε η Πρίγια Μίσρα, διαχειριστής χαρτοφυλακίου της JPMorgan Investment Management. «Τότε η αγορά ενδέχεται να μειώσει περαιτέρω τις πιθανότητες μείωσης των επιτοκίων τον Δεκέμβριο και η μεταβλητότητα ενδέχεται να αυξηθεί».

Τα κρατικά ομόλογα σημείωσαν ισχυρή άνοδο φέτος, καθώς η επιβράδυνση της απασχόλησης και ο εμπορικός πόλεμος του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προκάλεσαν αβεβαιότητα σε μια οικονομία που τα τελευταία χρόνια εξέπληξε συνεχώς τους αναλυτές με τη δυναμική της. Αφού οι επενδυτές αύξησαν τα στοιχήματα για μείωση των επιτοκίων και οι αποδόσεις υποχώρησαν, τα κρατικά ομόλογα απέδωσαν περίπου 6% φέτος.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Fed, Τζερόμ Πάουελ, έχει δηλώσει ότι οι πρόσφατες κινήσεις της κεντρικής τράπεζας ήταν σε μεγάλο βαθμό προστατευτικά μέτρα για να διασφαλιστεί ότι η περιοριστική πολιτική της δε θα εμποδίσει την ανάπτυξη και όχι μια προσπάθεια να προσφέρει ώθηση στην οικονομία.

Την περασμένη εβδομάδα, οι επενδυτές της αγοράς συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης περιόρισαν τις πιθανότητες μείωσης των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης τον Δεκέμβριο κάτω από το 50%, καθώς ορισμένοι αξιωματούχοι της Fed υπέδειξαν ότι μια τέτοια κίνηση δεν είναι καθόλου σίγουρη. Αυτή η βραχυπρόθεσμη αβεβαιότητα έχει οδηγήσει σε αύξηση του δείκτη της αναμενόμενης μεταβλητότητας της αγοράς ομολόγων, ο οποίος κυμαινόταν σε χαμηλά επιπέδου τεσσάρων ετών.

«Υπάρχει μια αυξανόμενη ανησυχία… ότι η Fed δε θα μειώσει τα επιτόκια τον Δεκέμβριο», δήλωσε ο Τζακ Μάκινταϊρ της Brandywine Global Investment Management. Τόνισε ότι, σε συνδυασμό με την πτώση των αποδόσεων, «μας κάνει να προτιμούμε μια ουδέτερη έκθεση στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα».

Σύμφωνα με τον Έντουαρντ Χάρισον του Bloomberg, οι επενδυτές είναι νευρικοί για την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης των ΗΠΑ. Αυτό φαίνεται από τις αποδόσεις των 10ετών ομολόγων που κυμαίνονται λίγο πάνω από το 4%, παρά τον πληθωρισμό του 3%.

Για τους επενδυτές σε ομόλογα, όμως, αυτό μπορεί να είναι το καλύτερο δυνατό. Τα δύο μεγαλύτερα εμπόδια στην ανάπτυξη — οι υψηλοί δασμοί και οι επιπτώσεις του κλεισίματος της κυβέρνησης — επιλύονται σταδιακά.

Η ακριβής ημερομηνία των καθυστερημένων δημοσιεύσεων δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί. Το Υπουργείο Εργασίας δήλωσε ότι μπορεί να χρειαστεί χρόνος για την οριστικοποίηση.

Οι διαχειριστές κεφαλαίων έχουν υπόψη θετικές μεταβολές που θα μπορούσαν να ωθήσουν προς τα πάνω τις αποδόσεις, όπως ενδεχόμενη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για ακύρωση των δασμών Τραμπ.

Ωστόσο, γενικά αναμένεται ότι η Fed θα διατηρήσει κατεύθυνση χαλάρωσης, ακόμη και αν κάνει παύση τον επόμενο μήνα, κάτι που πιθανότατα θα συγκρατήσει τις αποδόσεις από το να ανέβουν πολύ.

Το κλίμα της αγοράς παραμένει αισιόδοξο για τα ομόλογα, καθώς τα στοιχεία δείχνουν επιβράδυνση της ανάπτυξης.

Ορισμένες πρόσφατες συναλλαγές στοχεύουν σε πτώση των αποδόσεων κάτω από το 4%. Έρευνα της JPMorgan έδειξε τις μεγαλύτερες καθαρές θετικές θέσεις από τον Απρίλιο.

«Θα χρειαστεί η επανεμφάνιση ισχυρών στοιχείων για ανάπτυξη και απασχόληση», ανέφερε ο Τζορτζ Κάτραμπον της DWS Americas, «για να ωθηθούν οι αποδόσεις εκτός των πρόσφατων ορίων».

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης 

Ο πλέον επικίνδυνος "ειρηνοποιός| του κόσμου ήδη έχει "εξαφανίσει" αξίες πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τις αγορές, καθώς η αξία των μετοχών και των ομολόγων μειώνεται συνεχώς. Χθες, είχαμε άλλη μια κακή μέρα στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, με ισχυρές πιέσεις στον Dow Jones, ενώ πιο ήπια ήταν η πτώση στις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές. Οι επενδυτές στις ΗΠΑ το... φυσάνε και δεν κρυώνει, ενώ οι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι βλέπουν... μαυρίλα.

Η Morgan Stanley, η Goldman Sachs και η JP Morgan σε νέες προβλέψεις τους βλέπουν αυξημένη πιθανότητα ύφεσης στο επόμενο 12μηνο και αύξηση του πληθωρισμού στις ΗΠΑ. Μάλιστα, αν οι Ρεπουμπλικάνοι δεν καταφέρουν σήμερα στο Κογκρέσο να αποτρέψουν την αναστολή λειτουργίας του κράτους, οι προοπτικές της αμερικανικής οικονομίας αναμένεται να γίνουν ακόμη πιο δυσοίωνες.

Με βάση τα παραπάνω κάποιοι... Τραμπικοί θα κάνουν λόγο για... υπερβολές, ωστόσο, υπάρχουν και οι σχετικές... αποδείξεις! Χθες, η τιμή του χρυσού ξεπέρασε για πρώτο φορά στην ιστορία τα 3.000 δολάρια ανά ουγκιά, ενώ το πετρέλαιο κινήθηκε ακόμη χαμηλότερα προς τα 68 δολάρια το βαρέλι. Τι μας λένε αυτές οι δύο πολύ σοβαρές εξελίξεις; Από τη μία αυξάνονται οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και δημιουργείται ένα εκρηκτικό "πολεμικό" περιβάλλον στο παγκόσμιο εμπόριο, ενώ από την άλλη, οι αγορές προεξοφλούν μείωση της κατανάλωσης, λόγω ύφεσης στις ΗΠΑ και πιο χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στην παγκόσμια οικονομία.

Ακόμη και αν ο Τραμπ κάνει στροφή 180 μοιρών (όχι 360 μοιρών όπως έλεγε ο Τσίπρας...), μαζεύοντας όλον αυτόν τον απλωμένο... τραχανά, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Ο Καναδάς, τον οποίο ο Τραμπ θέλει να προσαρτήσει ως 51η Πολιτεία, έχει αντιδράσει στους δασμούς, αλλά ο Αμερικανός πρόεδρος απειλεί με νέους δασμούς 200% σε χάλυβα και αλουμίνιο, μέχρι να... γονατίσει η γειτονική χώρα. Το "παίγνιο" με τον Καναδά εξελίσσεται σε σκληρό "μπρα ντε φερ" ή θυμίζει τη... γάτα με το ποντίκι. Οι ΗΠΑ του Τραμπ για πρώτη φορά στην ιστορία κάνει ένα τεράστιο ιστορικό λάθος, βάζοντας τα με μια χώρα που αποτελεί βασικό στρατηγικό εταίρος της.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η Ευρώπη, η οποία, κατάλαβε ότι τα πολλά... πάρε-δώσε με τις ΗΠΑ, πρέπει να... μαζευτούν. Μας το θυμίζει με τον πλέον ηχηρό τρόπο ο Τραμπ. Ακόμη και αν αργότερα έρθει ένας πρόεδρος στις ΗΠΑ, ο οποίος θα πίνει... νερό στο όνομα της Ευρώπης, η... ελεγχόμενη ρήξη έχει επέλθει. Ο Τραμπ συνιστά τεράστια απειλή για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, τόσο σε οικονομικό όσο και γεωπολιτικό επίπεδο.

Η Γηραιά Ήπειρος γίνεται "σάντουιτς" ανάμεσα στις ΗΠΑ και στη Ρωσία, σε οικονομικό και γεωπολιτικό-στρατιωτικό επίπεδο, λόγω Ουκρανίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για κάθε μέτρο του Τραμπ θα υπάρχει και η ανάλογη... απάντηση από την Ευρώπη. Όλοι πλέον έχουν συνειδητοποιήσει ότι έχουν να κάνουν με έναν αλαζόνα, εγωκεντρικό, εμπαθή και κομπλεξικό "μπίζνεσμαν", ο οποίος παίζει με τα... νεύρα όλων! Οι δασμοί του Τραμπ αναγκάζουν την Ευρώπη στη λήψη μέτρων έκτακτης κατάστασης, αλλά και... συνέτισης. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βάζει τώρα στο στόχαστρο τα προϊόντα που παράγονται σε πολιτείες, όπου την πλειοψηφία έχουν οι Ρεπουμπλικάνοι για να νιώσουν καλά τη... γλύκα!

Με βάση τα παραπάνω, είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι απορούν με τις αποφάσεις του Τραμπ, ο οποίος... ταϊζει με... σανό τους Αμερικανούς πολίτες, λέγοντας ότι για λίγους μήνες θα... υποφέρουν, αλλά μετά θα γίνουν... πλούσιοι! Πιστεύει ότι το σύνθημα "Made America Great Again" (Κάντε την Αμερική υπέροχη ξανά), θα γίνει πράξη, με όλα αυτά τα... καραγκιοζιλίκια που κάνει. Απειλεί τις παγκόσμιες ισορροπίες, έχει προκαλέσει ζημία τρισεκατομμυρίων δολαρίων πρώτα απ΄ όλα στο χρηματιστήριο της χώρας του, ενώ οι απειλές του για προσάρτηση του Καναδά και της Γροιλανδίας, δεν είναι πλέον... αστείο!

Ο Τραμπ είναι ένας "παίκτης" του οικονομικού και επιχειρηματικού γίγνεσθαι και προφανώς τίποτα δεν κάνει έτσι από... τρέλα! Ένα πάρα πολύ πιθανό σενάριο με βάση όσα αναλύθηκαν παραπάνω, συγκλίνει προς την άποψη ότι ο τύπος, μπορεί να είναι "σορτάκιας". Δηλαδή, μπορεί να βγάζει λεφτά και να αυγατίζει την τεράστια περιουσία τους, ποντάροντας στην... καταστροφή. Γιατί λεφτά δεν βγαίνουν μόνο από την άνοδο των αγορών, αλλά και από την πτώση. Επιπλέον, η "φουσκωμένη" Wall Street μόνο με αυτά που κάνει ο Τραμπ θα μπορούσε να... ξεφουσκώσει!

Ο "σερίφης" του Λευκού Οίκου, αυτή τη στιγμή παίζει πάρα πολύ καλά το παιχνίδια της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, εξυπηρετώντας φίλους του αλλά και τα δικά του οικονομικά συμφέροντα. Βλέπει ότι με ένα νεύμα του ή μία δήλωση του, οι αγορές μπορεί να απογειωθούν ή να προσγειωθούν. Είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων και όταν προβαίνει σε κάθε κίνηση έχει υπολογίσει πρώτα απ΄ όλα ποιο θα είναι το όφελος για τον ίδιο, την οικογένεια του και τους κολλητούς του! Το κακό είναι ότι ο Τραμπ με αυτά που κάνει, δεν αντιλαμβάνεται πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να προκαλέσει στους πολίτες της χώρας του, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Πιθανόν να τον δούμε κάποια στιγμή να επιστρέφει στη λογική. Να κάνει δηλαδή ότι έκανε ο Τσίπρας το 2015. Όμως, η ζημιά θα είναι τεράστια και ενδεχομένως και μη διαχειρίσιμη σε πολλά επίπεδα...

Το ελληνικό success story έφερε προσφορές 53,5 δισ. ευρώ στην αγορά ομολόγων, στέλνοντας ένα πολύ ηχηρό μήνυμα σε αντιπολίτευση και πολίτες

Ένα απίστευτο ρεκόρ καταγράφηκε χθες σε δημοπρασία ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, "βουλώνοντας" πάρα πολλά στόματα σε σχέση με τις επιτυχίες και το υψηλότερο επίπεδο στο οποίο βρίσκεται η ελληνική οικονομία.

Μέσα σε 5 ώρες, συγκεντρώθηκαν προσφορές 53,5 δισ. ευρώ για την αγορά 15ετών και 30ετών ομολόγων! Δηλαδή, οι αγορές, έχοντας ως εφαλτήριο τις επιτυχίες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στην οικονομία, αλλά και την πολιτική σταθερότητα, έβαλαν πάνω στο... τραπέζι λεφτά για να αγοράσουν τίτλους, οι οποίοι λήγουν το 2038 και το 2053! Η εξέλιξη αυτή είναι πραγματικά εντυπωσιακή και βασίζεται στο περιβάλλον που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Πριν από 10-15 χρόνια τα... σκουπίδια είχαν μεγαλύτερη αξία από τα ελληνικά ομόλογα. Ωστόσο, από το 2019 και μετά το "στρώσιμο" της οικονομίας, έφερε επενδύσεις, ανάπτυξη, πλεονάσματα και αναβαθμίσεις. Οι αγορές μας εμπιστεύονται γιατί πολύ απλά εμπιστεύονται τον Μητσοτάκη. Για την ακρίβεια επιβραβεύουν τα αποτελέσματα που έφερε η Ελλάδα με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη και με τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση. Δηλαδή, δίνουν μπόνους στην πολιτική σταθερότητα, η οποία συνδυάζεται με την εφαρμογή μιας συμπαγούς και αποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής, η οποία αφήνει θετικό αποτύπωμα στις αγορές. Οι αγορές είναι ο καθρέφτης κάθε οικονομίας και κάθε κράτους και δεν κάνουν ποτέ λάθος. Βασίζονται σε αποτελέσματα, τα αξιολογούν και με βάση αυτά σε κατατάσσουν στα... ψηλά πατώματα ή στο... υπόγειο!

Η χθεσινή επανέκδοση ομολόγων που λήγουν το 2038 και το 2053 είναι μια ηχηρή απάντηση σε όσους επιδιώκουν την πτώση της κυβέρνησης. Βέβαια, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο, παρά μόνο να ζητούν την πτώση του Μητσοτάκη. Όταν η διεθνής κοινότητα ψηφίζει Μητσοτάκη γιατί φέρνει αποτελέσματα, τότε τα κόμματα δεν έχουν πολλά περιθώρια για να αποδείξουν ότι μπορούν να φτιάξουν καλύτερα την κατάσταση. Και όταν δεν μπορείς να πείσεις ότι είσαι άξιος για τη διακυβέρνηση μιας χώρας, τότε ζητά την παραίτηση αυτού που διοικεί τη χώρα! Για να το πούμε και με ποδοσφαιρικούς όρους, υπάρχει ο Ολυμπιακός και οι... αντι-ολυμπιακοί!

Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν να ακυρώσουν τη θετική πορεία που έχει επιτύχει η χώρα. Δεν τους ενδιαφέρει αν θα γίνουν καλύτεροι, αλλά τους ενδιαφέρουν οι καρέκλες, στις οποίες έχουν... κολλήσει ο Μητσοτάκης, οι υπουργοί και οι βουλευτές, σύμφωνα με τη λαϊκή ετυμηγορία. Αν η χώρα είχε κυβέρνηση Ανδρουλάκη-Φάμελλου-Χαρίτση ή Ανδρουλάκη και Κωνσταντοπούλου ή Κωνσταντοπούλου και Βελόπουλου, όχι επανέκδοση ομολόγων δεν θα κάναμε για να μαζέψουμε 3 δισ. ευρώ επί συνολικών προσφορών 53,5 δισ. ευρώ, αλλά θα κατεβάζαμε... ρολά και στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους!

Αναμφίβολα, ξέρουμε ότι η πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι παρτάκηδες, πλειοδοτούν σε πατριωτισμό χωρίς κατά βάθος να τον υποστηρίζουν, "αριστερίζουν" χωρίς να έχουν αίσθηση ευθύνης και σοβαρότητας. Το 62% του ΟΧΙ το 2015 αποτελεί ένα ορόσημο για την ελληνική κοινωνία, καθώς μεγάλο μέρος της εξακολουθεί ακόμη και σήμερα, να άγεται και να φέρεται από τυχοδιώκτες και ψεύτες πολιτικούς, είτε για τα εμβόλια, είτε για τα Τέμπη.

Η αντιπολίτευση εκ του ασφαλούς στην πλάτη αφελών και μέσα σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό ευνοεί τον Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Αυτοί που κατανοούν το αύριο της χώρας και αντιλαμβάνονται ποιο είναι το εθνικό συμφέρον, μπορεί να αποτελούν μειοψηφία στη χώρα, αλλά αυτοί είναι που εκλέγουν κυβερνήσεις. Το 2027 ευχόμαστε ότι θα υπάρχει λογική για να συνεχίσουμε να βγαίνουμε στις αγορές και οι επενδυτές "να μας παρακαλάνε για να μας δανείσουν", όπως είχε... προβλέψει ο Τσίπρας, όχι για τη δική του διακυβέρνηση, αλλά βλέποντας πολλά χρόνια μπροστά, για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη! Αν γίνει λάθος γιατί ο ελληνικός λαός μπορεί να πιαστεί με... θολωμένο μυαλό, τότε θα πρέπει να είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα της... ανοησίας του!

Η πολιτική σταθερότητα αποτελεί τον καταλύτη, ο οποίος ώθησε τη χώρα ψηλά τα τελευταία χρόνια. Αν ανατραπούν οι ισορροπίες, τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι για πολύ δύσκολες μέρες και για ένα πολύ χειρότερο μέλλον! Η... τρέλα έχει συνέπειες! Η ΝΔ και ο Μητσοτάκης το επισημαίνουν συνεχώς. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν το έχουν καταλάβει ακόμη...

Το ομόλογο λήξης Ιουνίου 2033 με σταθερό επιτόκιο 4,25% διατέθηκε με απόδοση 3,97% και του Ιανουαρίου 2037 με σταθερό επιτόκιο 4,0% με απόδοση 4,14%.

Η ημερομηνία διακανονισμού είναι η 24η Μαΐου.

Χάρη στη σημερινή άντληση των 400 εκατ. ευρώ, ο ΟΔΔΗΧ καταφέρνει να καλύψει σχεδόν το σύνολο του φετινού δανειακού προγράμματος, έχοντας «σηκώσει» από τις αγορές 6,7 δισ. ευρώ από τα συνολικά 7 δισ. ευρώ.

Στις 21 Ιουνίου θα ακολουθήσει ακόμη μία επανέκδοση ομολόγων, ώστε η κάλυψη του προγράμματος να φθάσει στο 100%

Η σημερινή έξοδος στις αγορές έρχεται ως επιστέγασμα της υποχώρησης του κόστους δανεισμού της χώρας, καθώς η απόδοση του 10ετούς ομολόγου βρίσκεται κάτω του ψυχολογικού ορίου του 4% για τρίτη διαδοχική ημέρα. Μάλιστα, τα spreads, δηλαδή η απόκλιση σε σχέση με τη γερμανική απόδοση, περιορίζονται στην περιοχή των 160 μονάδων.

Ο Τζέιμς Κάρβιλ είναι γνωστός ως αυτός που ενορχήστρωσε τη νίκη του Μπιλ Κλίντον απέναντι στον Τζορτζ Μπους, τον πρεσβύτερο, παρότι ο τελευταίος ήταν αυτός που είδε την ΕΣΣΔ να καταρρέει και κέρδισε τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου και ως αυτός που είπε την περίφημη φράση: It’s the economy, stupid (είναι η οικονομία ηλίθιε) για να εξηγήσει τι τελικά μετρά στη σκέψη των ψηφοφόρων. Σε μια άλλη αξιομνημόνευτη φράση είπε ότι εάν υπάρχει μετενσάρκωση θα ήθελε να επιστρέψει στη ζωή ως η… αγορά ομολόγων.

Και όντως εάν κανείς το σκεφτεί, λίγα πράγματα είναι πιο καθοριστικά για τη δυναμική της παγκόσμιας αγοράς από το τι συμβαίνει σε όλες εκείνες τις αγορές όπου αναζητά διέξοδο μια παγκόσμια ρευστότητα που το 2019 άγγιζε τα 130 τρισεκατομμύρια δολάρια, πολύ πάνω από το παγκόσμιο ΑΕΠ των 80 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι σήμερα αυτό η παγκόσμια ρευστότητα, το σύνολο δηλαδή των μετρητών και της πίστωσης που διακινείται στις παγκόσμια χρηματαγορές αγγίζει τα 172 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό περιλαμβάνει τη ρευστότητα των κεντρικών τραπεζών, των παραδοσιακών εμπορικών τραπεζών, αλλά και των λεγομένων σκιωδών τραπεζών που προσφέρουν βραχυπρόθεσμο χρέος και συναλλαγματικά παράγωγα.

Η μεγάλη αύξηση της παγκόσμιας ρευστότητας τα τελευταία χρόνια έχει να κάνει με τις επιπλέον υποστηρικτικές πιστωτικές γραμμές που διαμορφώθηκαν στην περίοδο της πανδημίας αλλά και από τη μεγάλη αύξηση του ενεργητικού των κεντρικών τραπεζών μέσα από τον τελευταίο γύρο προγραμμάτων ποσοτικής χαλάρωσης (και άρα αγορών ομολόγων και άλλων τίτλων από τις κεντρικές τράπεζες).

Μόνο που αυτό σήμαινε, εκτός όλων των άλλων ότι στο τέλος του 2021 υπήρχε ένα συνολικό παγκόσμιο χρέος πάνω από 300 τρισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου τρεις φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ. Μόνο που το χρέος πρέπει να αποπληρώνεται ή να ανακυκλώνεται. Μόνο που αυτά σημαίνουν μια ετήσια ανάγκη αναχρηματοδότησης ακόμη και 60 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, κάτι που με τη σειρά του σημαίνει ανάγκες επιπλέον ρευστότητας.

Όμως, επιπλέον ρευστότητα χρειάζεται περισσότερο χρέος ως εγγύηση και το επιπλέον χρέος χρειάζεται περισσότερη ρευστότητα ως αναχρηματοδότηση, ορίζοντας έναν κύκλο ιδιαίτερα καθοριστικό για την παγκόσμια οικονομία, την ώρα που ένα μεγάλο μέρος των αγορών κεφαλαίου μετασχηματίζονται περισσότερο σε μηχανισμούς αναχρηματοδότησης του χρέους, παρά σε τρόπους χρηματοδότησης νέων επενδύσεων.

Μόνο που αυτό διαρκώς διαμορφώνει όρους για κρίσεις ρευστότητας, που με τη σειρά τους λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για την παγκόσμια οικονομία, οποτεδήποτε αλλάζει μια παράμετρος συγκυρίας και μαζί της η πολιτική των κεντρικών τραπεζών. Και αυτό είναι το ερώτημα που προκύπτει εν μέσω αυξανόμενου πληθωρισμού και πίεσης προς τις κεντρικές τράπεζες να αυξήσουν τα επιτόκια και να εφαρμόσουν πολιτικές «ποσοτικής σύσφιξης».

Τα ανησυχητικά σημάδια στις αγορές ομολόγων

Τα προβλήματα που αρχίζουν να υπάρχουν μέσα σε μια συγκυρία που αλλάζει ήδη φάνηκαν στην περίπτωση της Βρετανίας. Με αφορμή τον μίνι-προϋπολογισμό της κυβέρνησης Τρας που ήθελε ταυτόχρονα να μειώσει φόρους και να αυξήσει δαπάνες εν μέσω εκκίνησης αντιπληθωριστικής πολιτικής από την Τράπεζα της Αγγλίας, οδήγησε σε μια πολύ μεγάλη κινητικότητα στην αγορά των κρατικών ομολόγων, που με τη σειρά της απείλησε να ανατινάξει τη χρηματοδοτική θέση των Συνταξιοδοτικών Ταμείων, που τα χρησιμοποιούσαν ως εγγύηση για βραχυπρόθεσμο δανεισμό για την αγορά επιπλέον ομολόγων. Κοντολογίς ο ίδιος φαύλος κύκλος ανάμεσα στη διεύρυνση της ρευστότητας και τη διόγκωση του χρέους.

Όμως, σύννεφα δείχνουν να πυκνώνουν και σε σχέση με τα ομόλογα του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, τα Treasuries, μια αφορά 24 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που αποτελεί ουσιαστικά τη βάση του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Η αγορά αυτή είναι πια πιο ευμετάβλητη, μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα σε τιμές αγοράς και πώλησης και υπάρχει μια πίεση εξαιτίας της απομάκρυνσης της Fed από τις πολιτικές της προηγούμενης περιόδου.

Ήδη υπήρξαν δύο επεισόδια κρίσης ρευστότητας. Το ένα ήταν το 2019 όταν πάγωσε η αγορά βραχυπρόθεσμου διατραπεζικού δανεισμού και το δεύτερο με την πολύ μεγάλη κρίση στην αγορά ομολόγων στις 12 Μαρτίου 2020, ουσιαστικά αμέσως μόλις επισημοποιήθηκε ότι είχαμε να κάνουμε με πανδημία: μέσα στην ανασφάλεια που δημιούργησε ο φόβος ότι οδεύαμε σε μια απότομη και μεγάλη παγκόσμια οικονομική ύφεση και τις νευρικές αντιδράσεις των τραπεζών και άλλων «παικτών», το γεγονός ότι υπήρχε μεγαλύτερη υποχώρηση της ρευστότητας στην αγορά ομολόγων σε σχέση με την αγορά futures πάνω σε ομόλογα, δημιουργώντας μια διαφορά την τιμή τους, που με τη σειρά της σήμαινε ότι όσοι επένδυαν στη διαφορά τιμής ανάμεσά τους αναγκάστηκαν να πουλούν ομόλογα, παρασύροντας τις τιμές τους, παρότι τις προηγούμενες μέρες φαινόταν ότι υπήρχε μεγάλη ζήτηση. Η Fed απάντησε παρεμβαίνοντας στην αγορά repos ώστε να υπάρχει αρκετή ρευστότητα, αλλά ήταν ένα ισχυρό σημάδι ότι η αλλαγή οικονομικής φάσης μετά το τέλος της ποσοτικής χαλάρωσης απειλεί τη σταθερότητα της αγοράς ομολόγων.

Όμως, η αγορά των Treasuries είναι η μεγαλύτερη, πιο ουσιώδης και με το μεγαλύτερο βάθος αγορά ομολόγων στον πλανήτη. Αποτελεί το θεμέλιο του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος και αποτελεί το σημείο αναφορά με το οποίο ξεκινά η τιμολόγηση κάθε άλλου χρεογράφου.

Τα προβλήματα από την αλλαγή πολιτικής της FED

Και το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη στιγμή η αλλαγή πολιτικής της Fed στην κατεύθυνση μιας μεγαλύτερης «ποσοτικής σύσφιξης» εκτιμάται όλο και περισσότερο ότι διαμορφώνει συνθήκη που αυξάνει τον κίνδυνο για τη ρευστότητα της αγοράς.

Θεωρητικά οι πολιτικές «ποσοτικής χαλάρωσης», δηλαδή η μαζική αγορά στοιχείων ενεργητικού από τις κεντρικές τράπεζες, συνεπάγεται μια αύξηση στις τραπεζικές καταθέσεις και στις πιστωτικές γραμμές. Αυτός είναι ο λόγος που επιλέγονται τέτοιες πολιτικές ως μέτρο κατά των υφέσεων. Όμως, ενέχουν τον κίνδυνο πληθωριστικών τάσεων. Εάν αυτές εκδηλωθούν, τότε η αντίστροφη κίνηση της «ποσοτικής σύσφιξης», δηλαδή η διακοπή των μεγάλων αγορών από τις κεντρικές τράπεζες και η προσπάθεια να μειώσουν τον όγκο ενεργητικού που κατέχουν, θα υποχρεώσει τις τράπεζες να ακολουθήσουν πιο συνετή και περιοριστική πολιτική, κάτι που θα συμβάλει και στην υποχώρηση του πληθωρισμού.

Όμως, υπάρχει ο κίνδυνος εάν όλα αυτά λάβουν χώρα σε μια στιγμή μεγάλης πίεσης η αντίδραση των συμμετεχόντων στην αγορά θα είναι να αναζητήσουν βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, την ώρα που αυτή δεν θα φτάνει για όλους, κοινώς να υπάρξει μια κρίση ρευστότητας. Και αυτό σημαίνει ότι η μείωση του ενεργητικού των κεντρικών τραπεζών δεν είναι μια διαδικασία που θα έχει πάντα ευεργετικά αποτελέσματα και ενέχει πραγματικούς κινδύνους.

Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσφατα και η ίδια η Τζάνετ Γέλεν παραδέχτηκε ότι ανησυχεί για την απώλεια επαρκούς ρευστότητας στην αγορά. Ούτε είναι τυχαίο ότι μια έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Δανεισμού του υπουργείου Οικονομικών (Treasury Borrowing Advisory Committee-TBAC), που εκπροσωπεί ένα ευρύ φάσμα θεσμών που εμπλέκονται στις αγορές κεφαλαίων, συνιστά να υπάρξει επαναγορά (buyback) των ομολόγων με μικρότερη ρευστότητα για να μην «παγώσει» η αγορά. Βεβαίως υπάρχει το ερώτημα σε ποιο βαθμό αυτό είναι συμβατό με τη συνολικότερη τάση προς την «ποσοτική σύσφιξη». 

Η αβεβαιότητα μιας μεταβατικής περιόδου

Όλα αυτά έχουν να κάνουν με τη διάχυτη αίσθηση ότι η παγκόσμια οικονομία έχει εισέλθει σε μια αρκετά αχαρτογράφητη περιοχή, που χαρακτηρίζεται από υφεσιακές δυναμικές, μια παγιωμένη πληθωριστική δυναμική, ερωτηματικά για την παραγωγικότητα, προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες, αντιφατικές πιέσεις ταυτόχρονα για δημοσιονομικό «σφίξιμο» και για αύξηση των δημοσίων δαπανών και βεβαίως μεγάλες γεωπολιτικές διαιρέσεις και συγκρούσεις.

Σε αυτό το τοπίο και με δεδομένη την απουσία μεγάλων αναπτυξιακών ρυθμών, που να έρχονται από την πραγματική οικονομία, το ευρύτερο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, που ούτως ή άλλως είναι ιδιαίτερα αντιφατικά προσανατολισμό σε μια υπερδιόγκωση που σε μικρό βαθμό μετασχηματίζεται σε επένδυση, γίνεται εκ των πραγμάτων όλο και πιο ασταθές.

Όμως, ενώ συνήθως η αστάθεια ξεκινά από κάποιον «αδύναμο κρίκο» στην περιφέρεια, αυτή τη φορά είναι τα ομόλογα των μεγάλων οικονομιών, στον τρόπο που εντάσσονται σε περίπλοκες συναλλαγές, που απειλούν να λειτουργήσουν ως μηχανισμός που θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια συνολικότερη οικονομική κρίση.

Σε αυτή την περίπτωση, όσα είδαμε στη Βρετανία θα είναι απλώς ο πρόλογος.