του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Έτοιμος για μια βόλτα στο πάρκο;». Όχι, αγαπητοί μας αναγνώστες. Ο εκπαιδευτής δεν μιλά σε κάποιον ...σκύλο! Απευθύνεται στον πελάτη του, κάποιο υψηλόμισθο στέλεχος εταιρείας το οποίο χρειάζεται οπωσδήποτε σωματική άσκηση, αλλά είναι πολύ απασχολημένος ή ανοργάνωτος για να το κάνει μόνος του. Αν οι εκγυμναστές σκύλων διδάσκουν τα συμπαθή τετράποδα πώς να κάθονται, να σηκώνονται, να υπακούουν ή να φέρνουν κάτι, έτσι και οι προσωπικοί εκπαιδευτές δείχνουν στους φορτωμένους με άγχος επιχειρηματίες και διευθυντές πώς να περπατούν με γρήγορο, ρυθμιστικό βήμα, να είναι ευθυτενείς, να αναπνέουν σωστά. Γιατί o! περισσότεροι από αυτούς έχουν ξεχάσει πώς να κάνουν ο,τιδήποτε άλλο εκτός από το να κάθονται πίσω από ένα ογκώδες γραφείο, ή σε μία λιμουζίνα, ή στην αναπαυτική θέση ενός Αιρμπας. Έχουν σχεδόν ξεχάσει ότι διαθέτουν μυς και πώς να τους χρησιμοποιούν.

Ο ίδιος o πρόεδρος του τηλεοπτικού δικτύου NBC, Ντικ Ρόμπερτσον, ομολογεί ότι, αν και γυμνάζεται πάνω από τρία χρόνια, δεν μπορεί να κάνει τίποτε χωρίς την παρουσία του προσωπικού του γυμναστή. Και μιλάμε για κάποιον που διαθέτει ιδιωτικό γυμναστήριο στα πολυτελή σπίτια του στο Μπέβερλι Χιλλς και στο Μαλιμπού! Ο Ντ. Ρόμπερτσον ανακάλυψε την χαρά της ιδιωτικής άσκησης μετά την σκληρή δοκιμασία ενός πρόσφατου διαζυγίου. «Είναι ένας τελείως νέος τρόπος ζωής», λέει, «που, αν δεν σε βοηθά να ζήσεις περισσότερο, τουλάχιστον προσδίδει άλλη ποιότητα στην ζωή σου».

Η νέα αυτή «μόδα», ή καλύτερα εμπειρία, της ιδιωτικής άσκησης έφθασε από την Καλιφόρνια, μέσω Νέας Υόρκης, ήδη και στο Λονδίνο. Ο Άλεξ Μούρις, στέλεχος μιας τράπεζας επενδύσεων στο Σίτυ, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το να διαθέτεις προσωπικό εκπαιδευτή και να ασκείσαι στο σπίτι σου σού χαρίζει νέες υγιεινές συνήθειες, καθαρό μυαλό και στυλ! Επιπλέον, είναι πολύ πιο ξεκούραστο. Αυτή, είναι η γνώμη ενός ανθρώπου που συνηθίζει να γυμνάζεται από χρόνια σε γυμναστήριο και ωστόσο φρόντισε να απαλλάξει το κομψό του διαμέρισμα στο Τσέλσυ από μερικά έπιπλα για να εξοικονομήσει περισσότερο χώρο για άσκηση.

Μετά την ομαδική επίδοση των περισσότερων στελεχών επιχειρήσεων σε αερόμπικ, υδρομασάζ ή σε κλαμπς για σπορ, τα προηγούμενα χρόνια, η νέα δεκαετία οριοθετεί την νέα τάση τού να διαθέτεις προσωπικό γυμναστή στο σπίτι ή και στο γραφείο, κάνοντας ασκήσεις ειδικές για τις ατομικές ανάγκες του καθενός. Η Σάλλυ Τζένσεν, αμερικανίδα γυμνάστρια που εργάζεται εδώ και δέκα χρόνια στο Λονδίνο, είχε διαπιστώσει ότι, ενώ παλιά σπανίως οι πελάτες της έβρισκαν ελεύθερο χρόνο για γυμναστική ή μασάζ, τώρα τους είναι αδύνατον να «δραπετεύσουν». οι στρεσσαρισμένοι και φορτωμένοι ευθύνες άνθρωποι χρειάζονται, στον τομέα αυτόν, να τους επιβληθεί πρόγραμμα και πειθαρχία, σαν μικρά παιδιά. Η ίδια, θεωρεί τον εαυτό της κάτι σαν εξομολογητή, έναν λειτουργό που αποστολή του είναι να πείσει τους σκληρούς επιχειρηματίες να αναθεωρήσουν την αντίληψή τους για την σωματική άσκηση, να τους πείσει για την αναγκαιότητά της και να τους ενθαρρύνει στην προσπάθειά τους.

«Η ιδιωτική γυμναστική ταιριάζει απολύτως σε αυτούς που έχουν στο αυτί τους ένα ακουστικό τηλεφώνου, ενώ κάνουν επικύψεις», λέει χαρακτηριστικά ο Αμερικανός γυμναστής Τζος Σάλτζμαν, που συμφωνεί επίσης ότι οι ώριμοι και δύσκαμπτοι πελάτες του χρειάζονται περισσότερο επιμονή και υπομονή, παρά φωνές και πίεση.

Άλλοι δημοφιλείς τρόποι άσκησης είναι το τζούντο, η πάλη σούμο, το κουνγκ-φου. Γενικώς, οι πολεμικές τέχνες κερδίζουν τον κόσμο των επιχειρήσεων, γι αυτό σε κάποιες εταιρείες διδάσκεται επισήμως και το αποκαλούμενο «πολεμικό μάρκετινγκ». Όπως τονίζει ο Γάλλος επιχειρηματίας Ζαν-Πωλ Μεσιέ, πρώην νούμερο ένα της Vlvodi, οι πολεμικές τέχνες προσφέρουν αυτοπεποίθηση και αυτοσυγκέντρωση στους παίκτες των επιχειρήσεων, ιδιαιτέρως δε σε αυτούς που πρέπει καθημερινά να βρίσκουν λύσεις σε όχι πάντα εύκολα προβλήματα. Ωστόσο, παραδέχεται ότι δεν είναι πάντα εύκολο για έναν επιχειρηματία ή πολυάσχολο ανώτερο μάνατζερ να αφιερώνει χρόνο σε γυμναστική κα πάλη σούμο.

Παρόλα αυτά, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες όπως και στις ΗΠΑ, η σχέση άσκησης και πνεύματος του επιχειρείν προωθείται τόσο στα περίφημα business schools, όπως και σε επιμορφωτικά σεμινάρια. Κοντά στο Παρίσι, σε έναν ειδυλλιακό χώρο, η Ένωση Γάλλων Εργοδοτών έχει δημιουργήσει ένα ειδικό κέντρο για επιχειρηματίες και στελέχη επιχειρήσεων, στο οποίο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να επιλέξει από γιόγκα μέχρι ορειβασία. οι ένοικοι στο κέντρο αυτό, πέρα από έντονη σωματική άσκηση, παρακολουθούν και εντατικά σεμινάρια τα περισσότερα από τα οποία αφορούν στην διαχείριση ποικίλων κρίσεων.

Υπάρχει επίσης μία σημαντική κατηγορία επιμορφωτικών σεμιναρίων που αφορούν στην αυτοεκτίμηση και το μάνατζμεντ του εαυτού μας. Σε αυτά, όπως μάς λέει ο υπεύθυνος για την διεξαγωγή τους Ανρί Ντυφούρ, οι συμμετέχοντες πρέπει να απαντήσουν διεξοδικά σε τρεις ερωτήσεις: «Ποια είναι τα δυνατά μου σημεία;», «Με ποιον τρόπο αποδίδουν;» και «Ποιες είναι οι αξίες μου;». οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά διευκολύνουν το άτομο να αποφασίσει πού ανήκει —και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την μετέπειτα πορεία του. Διότι, ταυτοχρόνως, τα άτομα μπορούν να αποφασίσουν και πού δεν ανήκουν.

Γιατί η γνώση τού πού ανήκει κάποιος, τελικά ευνοεί σε υπερθετικό βαθμό και την άνοδο της απόδοσής του. Έτσι, για τους παίκτες, το «νους υγιής εν σώματι υγιεί» είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρο.

Όμως, υπάρχουν και κάποια άλλα σήματα που στέλνει το σώμα σας όταν σας λείπει ύπνος. Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ο ύπνος είναι σημαντικός, ωστόσο οι περισσότεροι συνεχίζουν να κοιμούνται λιγότερο από όσο χρειάζονται.

Εκτός από την κόπωση και την έντονη λαχτάρα για καφέ το πρωί, η έλλειψη ύπνου μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο σώμα και το μυαλό σας. Ίσως αναρωτιέστε:

• Πόσο ύπνο χρειάζομαι;
• Πώς μπορώ να καταλάβω αν δεν κοιμάμαι αρκετά;
• Πώς μπορώ να κοιμάμαι περισσότερο;

Ακολουθεί ένας οδηγός με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τον ύπνο

Πώς να καταλάβετε αν δεν κοιμάστε αρκετά

Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πότε ακριβώς κοιμόμαστε κάθε βράδυ, επομένως μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβουμε αν φτάνουμε τις οκτώ ώρες ύπνου που συνιστώνται. Ο πιο σίγουρος τρόπος να μάθετε αν κοιμάστε αρκετά είναι να παρακολουθήσετε τον ύπνο σας.

Υπάρχουν τρεις κύριοι τρόποι για να το κάνετε αυτό, και μπορείτε να ξεκινήσετε από απόψε κιόλας.

Πώς ο ανεπαρκής ύπνος επηρεάζει την υγεία σας

Ο ύπνος είναι ζωτικής σημασίας για την καλή υγεία και την ευεξία. Όταν δεν κοιμάστε αρκετά, το σώμα σας δεν έχει την απαραίτητη ενέργεια για να λειτουργήσει σωστά, οδηγώντας σε μια σειρά από αρνητικές συνέπειες.

4 σημάδια που δείχνουν ότι δεν κοιμάστε αρκετά

• Νιώθετε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας
• Δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε
• Είστε πιο ευερέθιστοι και νιώθετε άγχος
• Αυξημένος κίνδυνος παχυσαρκίας και άλλων προβλημάτων υγείας
• Υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας

Νιώθετε εξάντληση ακόμη και νωρίς το πρωί ή το μεσημέρι; Αν παλεύετε να μείνετε ξύπνιοι κατά τη διάρκεια της ημέρας και σας παίρνει ο ύπνος συχνά, είναι ένδειξη ότι δεν ξεκουράζεστε αρκετά τη νύχτα.

Διασκέδαση και δυσκολία στην συγκέντρωση

Δυσκολεύεστε να θυμηθείτε απλά πράγματα ή να συγκεντρωθείτε στις καθημερινές σας δραστηριότητες; Έρευνες δείχνουν μια σαφή σχέση ανάμεσα στον συνολικό χρόνο ύπνου και τις γνωστικές λειτουργίες. Αν παρατηρείτε συχνά να ξεχνάτε τα κλειδιά σας ή να φεύγετε από το σπίτι χωρίς το πορτοφόλι ή το κινητό σας, ίσως χρειάζεστε περισσότερο ύπνο.

Ευερεθιστότητα και άγχος

Είστε πιο ευερέθιστοι ή αγχωμένοι τον τελευταίο καιρό; Η στέρηση ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα ευερεθιστότητας και άγχους.

Αυξημένος κίνδυνος παχυσαρκίας και άλλων προβλημάτων υγείας

Η χρόνια έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση βάρους, καθώς επηρεάζει την ικανότητα του σώματος να ρυθμίζει την ινσουλίνη και τη γλυκόζη. Επιπλέον, μελέτες δείχνουν συσχέτιση ανάμεσα στον ανεπαρκή ύπνο και σε προβλήματα υγείας όπως:

• υψηλή αρτηριακή πίεση,
• διαβήτης τύπου 2 και
• καρδιοπάθειες.

Πόσο ύπνο χρειάζονται οι ενήλικες;

Για τους περισσότερους ενήλικες, 6 ώρες ύπνου δεν είναι αρκετές. Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) συνιστά τουλάχιστον 7 ώρες ύπνου κάθε βράδυ. Οι 8 ώρες θεωρούνται ιδανικές για να νιώθετε ξεκούραστοι και αποδοτικοί την επόμενη ημέρα. Προσδιορίστε τις δικές σας ανάγκες για ύπνο και βάλτε ως προτεραιότητα να τις καλύπτετε.

Συνιστώμενες ώρες ύπνου ανά ηλικία:

• Νεογέννητα: 14-17 ώρες
• Βρέφη (4-12 μηνών): 12 έως 16 ώρες με μεσημεριανούς ύπνους
• Νήπια (1-2 ετών): 11 έως 14 ώρες με μεσημεριανούς ύπνους
• Προνήπια (3-5 ετών): 10 έως 13 ώρες με μεσημεριανούς ύπνους
• Παιδιά (6-12 ετών): 9 έως 12 ώρες με μεσημεριανούς ύπνους
• Έφηβοι (13-18 ετών): 8 έως 10 ώρες με μεσημεριανούς ύπνους (προαιρετικά)
• Ενήλικες (18-64): 7 έως 9 ώρες
• Άνω των 65: 7 έως 8 ώρες

Συμβουλές για καλύτερο ύπνο:

• Πηγαίνετε για ύπνο και ξυπνάτε την ίδια ώρα κάθε μέρα, ακόμη και τα Σαββατοκύριακα.
• Δημιουργήστε ένα χαλαρωτικό τελετουργικό πριν τον ύπνο, όπως να διαβάσετε ένα βιβλίο ή να κάνετε ένα ζεστό μπάνιο.
• Φροντίστε το υπνοδωμάτιό σας να είναι σκοτεινό, ήσυχο και δροσερό.
• Αποφύγετε την καφεΐνη και το αλκοόλ πριν τον ύπνο.
• Ασκηθείτε, αλλά όχι πολύ κοντά στην ώρα του ύπνου.

Εάν δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε ή παραμένετε ξύπνιοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, καλό είναι να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Μια εργασία που μπορεί να ταιριάζει στα κριτήρια πολλών εργαζομένων είναι ο αναλογιστής. Ο μέσος μισθός τους είναι 113.990 δολάρια ετησίως, σύμφωνα με το Γραφείο Στατιστικής Εργασίας, και πολλοί μπορούν να εργαστούν είτε υβριδικά είτε πλήρως εξ αποστάσεως, σύμφωνα με το CNBC.

Οι αναλογιστές αξιολογούν τους κινδύνους των δραστηριοτήτων των πελατών τους, συχνά για λογαριασμό ασφαλιστικών εταιρειών. Χρησιμοποιούν σχετικά δεδομένα όσον αφορά τη θνησιμότητα, τα ατυχήματα, τις ασθένειες, την αναπηρία κ.λπ. για να κατασκευάσουν μοντέλα πιθανότητας για διάφορα σενάρια και να συμβουλεύσουν αναλόγως.

Η θέση εργασίας συχνά απαιτεί πτυχίο, ειδικά εστιασμένο σε έναν τομέα όπως τα μαθηματικά ή η στατιστική, και εμπειρία στο ρόλο.

Οι αναλογιστές «συνήθως πρέπει να ξέρουν να κωδικοποιούν ή να γνωρίζουν λογισμικό», λέει η Βίκι Σαλέμι, ειδική σε θέματα καριέρας στο Monster, προσθέτοντας ότι χρειάζονται επίσης κοινωνικές δεξιότητες και επικοινωνιακές ικανότητες για να είναι σε θέση να «αναλύουν και να ερμηνεύουν αυτά τα δεδομένα και να τα παραδίδουν». Ορισμένες εταιρείες μπορεί επίσης να θέλουν οι υποψήφιοι να είναι μέλη ομάδων αναλογιστών, όπως η Casualty Actuarial Society, η οποία απαιτεί από τα μέλη να περάσουν μια σειρά εξετάσεων.

Πέρα από την υψηλή αμοιβή και την ευελιξία της, η εργασία αυτή έχει επίσης μεγάλη ζήτηση. Η BLS προβλέπει ότι η απασχόληση των αναλογιστών θα αυξηθεί κατά 23% μεταξύ 2022 και 2032. «Αυτό είναι πολύ πιο γρήγορα από τον μέσο όρο», λέει η Σαλέμι. «Αυτό θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα παραγόντων όπως οι αλλαγές στο κλίμα, λέει. Μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη να εκτιμηθεί πώς θα είναι ο κίνδυνος, ας πούμε, για ανεμοστρόβιλους, πλημμύρες, τυφώνες κ.λπ.».

Η θέση των αναλογιστών στην κατάταξη ήταν στο νούμερο 57. Η Σαλέμι αναφέρει παράγοντες όπως το 40ωρο εβδομαδιαίας εργασίας και η σχετική σταθερότητα ως λόγους για τους οποίους η εργασία αυτή είναι άγχος.

Η μετάβαση πίσω στην κοινωνία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε όλους τους τύπους άγχους. Για όσους έχουν ήδη βιώσει διαταραχή κοινωνικού άγχους, θα μπορούσε να προκαλέσει επανεμφάνιση των συμπτωμάτων, δηλώνει ο Richard Heimberg, καθηγητής ψυχολογίας στο Temple University, ο οποίος έχει μελετήσει το κοινωνικό άγχος από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.

«Ορισμένοι άνθρωποι εκπλήσσονται από το άγχος – κοινωνικό και γενικευμένο – που βιώνουν. Η μετάβαση και το άνοιγμα των πραγμάτων δημιουργεί τόσο την επιθυμία να επιστρέψει κανείς στην κανονική ζωή όσο και την προσδοκία ότι θα το κάνει», λέει. «Περιμένουμε να είναι τόσο απλό και εύκολο όσο πριν. Και απλά δεν είναι».

Η διαταραχή κοινωνικού άγχους είναι από τις πιο συχνές διαταραχές άγχους. Περίπου 12% των Αμερικανών εκτιμάται ότι το βιώνουν σε κάποιο σημείο της ζωής τους, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας της χώρας.

Και, όπως όλες οι διαταραχές άγχους, παρουσιάζεται πολύ πιο συχνά στις γυναίκες. Υπάρχουν περίπου τρεις γυναίκες με διαταραχή κοινωνικού άγχους για κάθε δύο άνδρες που το βιώνουν, αν και οι άνδρες είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν θεραπεία.

Δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα για τα ποσοστά κοινωνικού άγχους των μη δυαδικών ανθρώπων. Ωστόσο, η Δρ Vivian Pender, ψυχίατρος με έδρα τη Νέα Υόρκη και πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, αναφέρει ότι τα μη δυαδικά άτομα διατρέχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο, ως υποπροϊόν κοινωνικής διάκρισης.

Τι ακριβώς είναι όμως το κοινωνικό άγχος, γιατί μπορεί να εμφανίζεται πιο συχνά τώρα και πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε όταν χτυπά;

Τι είναι το κοινωνικό άγχος;

Η διαταραχή κοινωνικού άγχους διαφέρει από άλλους τύπους άγχους. Στις πιο σοβαρές εκδηλώσεις της, χαρακτηρίζεται από «επίμονο φόβο και αποφυγή κοινωνικών καταστάσεων λόγω φόβων αξιολόγησης από άλλους», σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία.

Εκείνοι με χαμηλότερο βαθμό κοινωνικού άγχους – όχι απαραίτητα διαταραχή κοινωνικού άγχους – συνήθως φοβούνται να εμπλακούν σε κοινωνικές καταστάσεις όπου θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν επίκριση από άλλους. Αλλά ο φόβος δεν μειώνει απαραίτητα την ικανότητά τους να είναι λειτουργικοί σε καθημερινή βάση.

Όπως και άλλες διαταραχές ψυχικής υγείας, το κοινωνικό άγχος έχει και φυσικές επιπτώσεις, όπως εφίδρωση, ταχυκαρδία, τρέμουλο και στομαχικές διαταραχές.

Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν γιατί η κατάσταση είναι πιο διαδεδομένη στις γυναίκες. Ούτε γιατί οι άνδρες είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν θεραπεία για το κοινωνικό άγχος – ειδικά από τη στιγμή που συνήθως οι γυναίκες είναι πιο πιθανό από τους άνδρες να αναζητήσουν φροντίδα ψυχικής υγείας.

Γιατί οι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι τώρα;

Το προηγούμενο ενάμισι έτος – και ειδικότερα, η επιτακτική απαίτηση εξαιτίας της πανδημίας για την ελαχιστοποίηση των κοινωνικών επαφών – περιορίστηκε η έκθεση των ανθρώπων σε άλλους. Έτσι, καθώς οι άνθρωποι αρχίζουν να κοινωνικοποιούνται ξανά, ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αισθανθούν συμπτώματα κοινωνικού άγχους. Αυτό είναι φυσικό, λένε οι ειδικοί ψυχικής υγείας.

«Τα πράγματα που ήταν αυτόματα δεν είναι αυτόματα πια. Και ως αποτέλεσμα αυτού, καταλήγουμε να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο παρατηρώντας τον εαυτό μας και επικρίνουμε τον εαυτό μας και αναρωτιόμαστε: “Τι συμβαίνει με εμάς; Τι συμβαίνει με εμένα;”» λέει ο Heimberg.

Για άτομα που ήταν ήδη ευάλωτα στο κοινωνικό άγχος, το προηγούμενο έτος – το οποίο δεν επέτρεψε πολλές τακτικές επαφές με πολλούς άλλους – θα μπορούσε να ήταν επιζήμιο.

Αυτό είναι και το συμπέρασμα μιας μικρής μελέτης από το Ισραήλ, η οποία ακολούθησε μια ομάδα μαθητών που είχαν ήδη κοινωνικό άγχος. Συνήθως, τα συμπτώματα των μαθητών θα μειώνονταν μεταξύ του φθινοπωρινού και του εαρινού εξαμήνου, όσο θα περνούσαν περισσότερο χρόνο με τους συνομηλίκους τους.

Όμως τον περασμένο χρόνο, τα συμπτώματα παρέμειναν σταθερά υψηλά. Αυτό ισχύει ακόμη και ελέγχοντας άλλες επιπτώσεις στην ψυχική υγεία που πιθανώς σχετίζονται με την πανδημία.

Τώρα, η μετάβαση σε περισσότερες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις μπορεί να είναι πιο δύσκολη στη διαχείριση από ό,τι ήταν κάποτε, αυξάνοντας όχι μόνο την πιθανότητα εμφάνισης άγχους, αλλά και την ένταση των συμπτωμάτων.

«Οι άνθρωποι έχουν απομονωθεί κοινωνικά σε τέτοιο βαθμό και πολλές κοινωνικές συνδέσεις έχουν αλλάξει ή ακόμα και χαθεί», εξηγεί η Pender. «Έχει καταστήσει πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν αυτές τις κοινωνικές συνδέσεις για να αντιμετωπίσουν το άγχος τους».

Τι μπορείτε να κάνετε από μόνοι σας;

Σε σοβαρές περιπτώσεις, τα άτομα που αντιμετωπίζουν διαταραχή κοινωνικού άγχους μπορεί να χρειάζονται ιατρική βοήθεια. Αλλά μερικοί μπορεί να είναι σε θέση να διαχειριστούν το χαμηλής έντασης κοινωνικό άγχος μόνοι τους.

Το πιο σημαντικό, λέει ο Heimberg, είναι να αναγνωρίσετε ότι πολλοί άλλοι άνθρωποι πιθανότατα περνούν κάτι παρόμοιο.

«Αυτό ισχύει εξίσου είτε πρόκειται για κοινωνικό άγχος είτε γενικότερα για άγχος επανεισόδου. Αυτό που περνάμε τώρα είναι δύσκολο. Και μεγάλος αριθμός ανθρώπων περνούν το ίδιο πράγμα – δεν είμαστε μόνοι σε αυτήν την εμπειρία», λέει. Με λίγα λόγια «Δώστε στον εαυτό σας ένα διάλειμμα – μην είστε σκληροί μαζί του».

Η Karestan Koenan, καθηγήτρια επιστημονικής επιδημιολογίας και ψυχικής υγείας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ T. H. Chan, λέει ότι και η ίδια αντιμετώπισε κοινωνικό άγχος όταν ήταν νεότερη. Ανάγκαζε τον εαυτό της να πηγαίνει σε δεξιώσεις συνεδρίων και τον προκαλούσε να μην φύγει έως ότου είχε συστηθεί σε πέντε νέα άτομα.

Τώρα, προτείνει στους ανθρώπους να βρίσκουν τρόπους να κάνουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις λιγότερο αγχωτικές. Αυτό μπορεί να σημαίνει να φέρνετε μαζί σας έναν φίλο σε μια συγκέντρωση ανθρώπων που δεν γνωρίζετε, ή «να κάνετε μια συμφωνία με τον εαυτό σας» – να συμφωνήσετε να βγείτε έξω και να κοινωνικοποιηθείτε, αλλά ίσως μόνο για 15 λεπτά.

Η λήψη μέτρων για τη μείωση του βασικού στρες συνολικά μπορεί επίσης να μειώσει τις επιπτώσεις του κοινωνικού άγχους.

«Ας πούμε ότι είστε ανήσυχοι επειδή θα πάτε σε ένα πάρτι, αλλά η άσκηση μειώνει το άγχος σας. Ίσως είναι καλό να ασκηθείτε, να πάτε για τρέξιμο λίγες ώρες πριν από το πάρτι – αφήνοντας αρκετό χρόνο για να αλλάξετε και να ετοιμαστείτε – και μετά να φύγετε», λέει η Koenan.

«Αν αισθάνεστε καλά και πιο χαλαρωμένοι γενικά, είναι πιθανό να αισθανθείτε λιγότερο αγχωμένοι στο πάρτι».

Οι ειδικοί συνιστούν επίσης η ενσωμάτωση εκ νέου της κοινωνικοποίησης στην καθημερινή ρουτίνα μας να γίνει σιγά σιγά και προσεκτικά. Δοκιμάστε κάτι μικρότερο, ή σε πιο κλειστό κύκλο, ή για μικρότερο χρονικό διάστημα. Φέρτε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας. Πηγαίνετε κάπου όπου αισθάνεστε πιο ασφαλείς ή πιο άνετα προτού δοκιμάσετε κάτι ανοίκειο.

«Μπορείτε ας πούμε να πάτε σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης την Πέμπτη αντί για το Σάββατο», λέει ο Heimberg. «Ή να πάτε νωρίς αντί για αργά. Μείνετε για μια πιο σύντομη χρονική περίοδο, αντί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».