Η ελληνική πρωτεύουσα τοποθετείται στην ίδια κατηγορία με πόλεις όπως το Ελσίνκι και το Ζάγκρεμπ, επιβεβαιώνοντας τις αυξανόμενες πιέσεις που δέχονται τα νοικοκυριά από το κόστος στέγασης.

Η στέγαση αποτελεί τη μεγαλύτερη δαπάνη των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τη Eurostat, οι δαπάνες για κατοικία και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας αντιστοιχούν σχεδόν στο ένα τέταρτο (23,6%) της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης των ευρωπαϊκών νοικοκυριών. Ωστόσο, το κόστος ενοικίασης διαφέρει σημαντικά από πόλη σε πόλη.

Σε σύνολο 40 ευρωπαϊκών πόλεων από 38 χώρες, συμπεριλαμβανομένων κρατών-μελών της ΕΕ, υποψήφιων χωρών, χωρών της ΕΖΕΣ και του Ηνωμένου Βασιλείου, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κυμαίνεται από 470 ευρώ στα Σκόπια έως 3.350 ευρώ στη Γενεύη.

Το Λονδίνο είναι η ακριβότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης για τους ενοικιαστές, με μέσο ενοίκιο 3.050 ευρώ τον μήνα. Ακολουθούν το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη με 2.650 ευρώ, ενώ το Όσλο καταγράφει μέσο ενοίκιο 2.550 ευρώ. Το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη μοιράζονται τον τίτλο των ακριβότερων πρωτευουσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όπως εξηγεί ο ειδικός στην αγορά ακινήτων Μικ Κάλμετ της Global Property, οι μεγάλες διαφορές στα ενοίκια οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι οι αγορές κατοικίας λειτουργούν σε τοπικό επίπεδο. Σε πόλεις όπως η Γενεύη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη, η ισχυρή ζήτηση από εργαζόμενους με υψηλά εισοδήματα, διεθνείς εταιρείες, φοιτητές και νεοεισερχόμενους κατοίκους δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη αύξηση της προσφοράς κατοικιών, γεγονός που ωθεί τα ενοίκια ανοδικά.

Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, το Παρίσι καταγράφει το υψηλότερο μέσο ενοίκιο, στα 2.500 ευρώ. Ακολουθούν το Βερολίνο με 1.750 ευρώ, η Μαδρίτη με 1.700 ευρώ και η Ρώμη με 1.650 ευρώ.

Στην κατηγορία των πόλεων με μέσο ενοίκιο μεταξύ 1.500 και 1.750 ευρώ βρίσκεται η Αθήνα (1.500 ευρώ), το Ελσίνκι (1.550 ευρώ), το Ζάγκρεμπ (1.550 ευρώ), η Βιέννη (1.600 ευρώ), η Πράγα (1.650 ευρώ) και η Λισαβόνα (1.750 ευρώ).

Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ενοίκια καταγράφονται στα Σκόπια με 470 ευρώ και στην Πρίστινα με 520 ευρώ, ενώ η Άγκυρα είναι η τρίτη φθηνότερη πρωτεύουσα με μέσο ενοίκιο 770 ευρώ. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πιο προσιτές πρωτεύουσες για ενοικίαση κατοικίας είναι η Σόφια με 900 ευρώ και η Λευκωσία με 910 ευρώ.

Οι ειδικοί επισημαίνουν, ωστόσο, ότι η σύγκριση των ενοικίων χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα επίπεδα εισοδήματος μπορεί να οδηγήσει σε παραπλανητικά συμπεράσματα. Όπως σημειώνει ο Κάλμετ, οι χώρες με υψηλότερους μισθούς μπορούν συνήθως να υποστηρίξουν υψηλότερα ενοίκια, ενώ τα χαμηλότερα μισθώματα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η στέγαση είναι πιο προσιτή, καθώς οι τοπικές αμοιβές είναι συχνά αισθητά χαμηλότερες.

Η Eurostat καταγράφει επίσης σημαντικές αυξήσεις στα ενοίκια τα τελευταία χρόνια σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Η άνοδος αποδίδεται στην ενισχυμένη ζήτηση μετά την πανδημία, στην πληθυσμιακή αύξηση, στις μεταναστευτικές ροές, στην άνοδο των επιτοκίων και στο αυξημένο κόστος κατασκευής. Τα υψηλότερα επιτόκια έχουν καταστήσει δυσκολότερη την αγορά κατοικίας για πολλά νοικοκυριά, οδηγώντας περισσότερους πολίτες στην αγορά ενοικίασης και εντείνοντας περαιτέρω τη ζήτηση.

Αυτό το βάρος είναι ιδιαίτερα μεγάλο για τους ενοικιαστές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου οι τιμές των ενοικίων παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Eurostat, μεταξύ 40 ευρωπαϊκών πόλεων σε 38 χώρες, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κυμαίνεται από 470 ευρώ στα Σκόπια έως 3.350 ευρώ στη Γενεύη.

Το Λονδίνο είναι η μόνη πρωτεύουσα όπου το ενοίκιο υπερβαίνει τα 3.000 ευρώ, αφού κατατάσσεται δεύτερη στη συνολική λίστα των 40 πόλεων. Κατά μέσο όρο, οι ενοικιαστές πληρώνουν 3.050 ευρώ για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων.

Το μέσο ενοίκιο υπερβαίνει επίσης τα 2.500 ευρώ στο Δουβλίνο (2.650 ευρώ), τη Στοκχόλμη (2.650 ευρώ) και το Όσλο (2.550 ευρώ).

Το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη μοιράζονται τον τίτλο των πιο ακριβών πρωτευουσών της ΕΕ όσον αφορά το κόστος ενοικίασης.

«Ο κύριος λόγος για τον οποίο οι τιμές ενοικίασης διαφέρουν τόσο πολύ σε όλη την Ευρώπη είναι ότι οι αγορές κατοικιών παραμένουν περιορισμένες. Σε πόλεις όπως η Γενεύη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο ή η Στοκχόλμη, υπάρχει υψηλή ζήτηση από επαγγελματίες με υψηλές αποδοχές, διεθνείς εταιρείες, φοιτητές και νεοαφιχθέντες, ενώ η προσφορά κατοικιών δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα», δήλωσε ο Μικ Κάλμετ, αναλυτής ακινήτων της Global Property.

Αυτό σημαίνει ότι όταν ο αριθμός των ατόμων που επιθυμούν να ζήσουν σε μια πόλη υπερβαίνει τις διαθέσιμες κατοικίες και οι τιμές των ενοικίων γενικά αυξάνονται.

Το μέσο κόστος ενοικίου στο Παρίσι είναι 2.500 ευρώ. Αυτό τοποθετεί τη γαλλική πρωτεύουσα στην πρώτη θέση μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ. Στο Βερολίνο, ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κοστίζει 1.750 ευρώ, στη Μαδρίτη και στη Ρώμη περίπου 1.650 ευρώ.

Πάνω από 2.000 ευρώ καταβάλλονται επίσης κατά μέσο όρο για ενοίκιο στην Κοπεγχάγη (2.350 ευρώ), το Λουξεμβούργο (2.350 ευρώ), το Ρέικιαβικ (2.350 ευρώ), τη Χάγη (2.150 ευρώ), τη Βέρνη (2.150 ευρώ) και το Μόναχο (2.050 ευρώ).

Η Λισαβόνα (1.750 ευρώ), η Πράγα (1.650 ευρώ), η Βιέννη (1.600 ευρώ), το Ζάγκρεμπ (1.550 ευρώ), το Ελσίνκι (1.550 ευρώ) και η Αθήνα (1.500 ευρώ) κυμαίνονται μεταξύ 1.500 και 1.750 ευρώ. Στο κάτω μέρος της λίστας, αμέσως μετά τα Σκόπια (470 €), βρίσκεται η Πρίστινα με 520 €.

Στη Σόφια, οι ενοικιαστές πληρώνουν κατά μέσο όρο 900 €, με 910 € στη Λευκωσία. Έτσι, η Βουλγαρία και η Κύπρος έχουν τις φθηνότερες πρωτεύουσες για ενοικίαση κατοικίας στην ΕΕ.

Το μέσο ενοίκιο παραμένει κάτω από τα 1.000 € στα Τίρανα (920 €) και στο Βουκουρέστι (930 €). Ορισμένες πόλεις συγκεντρώνονται γύρω στα 1.200 ευρώ: το Βελιγράδι (1.100 ευρώ), το Σαράγεβο (1.150 ευρώ), η Ρίγα (1.150 ευρώ), το Ταλίν (1.150 ευρώ), το Βίλνιους (1.200 ευρώ), καθώς και η Βαρσοβία και η Βουδαπέστη (και οι δύο στα 1.300 ευρώ).

Ο Κάλμετ σημείωσε επίσης ότι τα επίπεδα εισοδήματος είναι σημαντικά. «Οι χώρες με υψηλότερους μισθούς μπορούν γενικά να αντέξουν υψηλότερα ενοίκια, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλές από τις πιο ακριβές πόλεις βρίσκονται στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη», εξήγησε.

«Ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα ενοίκια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η στέγαση είναι πιο προσιτή εκεί, καθώς και οι τοπικοί μισθοί είναι συνήθως χαμηλότεροι. Επομένως, η σύγκριση μόνο των τιμών ενοικίου χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα μπορεί να είναι αρκετά παραπλανητική», προσέθεσε.

Περίπου στη μέση της κατάταξης βρίσκονται Βρυξέλλες. Το μέσο ενοίκιο στη βελγική πρωτεύουσα ανέρχεται σε 1.450 €, κατατάσσοντάς την στην 22η θέση από τις 40.

Ο Κάλμετ σημείωσε ότι τα ενοίκια έχουν αυξηθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια. Κατά την εκτίμησή του, αυτή η αύξηση οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων: την ανάκαμψη της ζήτησης για κατοικίες στις πόλεις μετά την πανδημία, την αύξηση του πληθυσμού, τη μετανάστευση, την άνοδο των επιτοκίων και το αυξημένο κόστος κατασκευής ακινήτων.

Τόνισε ότι τα υψηλότερα επιτόκια έχουν καταστήσει την αγορά κατοικίας πιο δύσκολη για πολλές οικογένειες, αναγκάζοντας περισσότερους ανθρώπους να ενοικιάσουν και, ως εκ τούτου, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη ζήτηση. «Σε πολλές μεγάλες πόλεις και πρωτεύουσες, η προσφορά απλώς δεν μπορεί να συμβαδίσει με αυτές τις αλλαγές», σημείωσε ο αναλυτής.

Τα στοιχεία της Eurostat δεν περιλαμβάνουν τα λειτουργικά έξοδα και τις παροχές κοινής ωφέλειας και αφορούν μη επιπλωμένες κατοικίες. Θεωρείται ότι τα διαμερίσματα αυτά είναι καλής ή πολύ καλής ποιότητας, αλλά όχι πολυτελή.

Τα στοιχεία αυτά βασίζονται στην τελευταία έρευνα της Eurostat για τα ενοίκια, η οποία καλύπτει το β’ εξάμηνο του 2025. Η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ συλλέγει δεδομένα χρησιμοποιώντας μια τυποποιημένη μεθοδολογία και τα επαληθεύει μέσω ερευνών σε μεσίτες ακινήτων σε κάθε χώρα. Για τη μετατροπή των τιμών ενοικίου σε ευρώ χρησιμοποιήθηκαν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες του Ιουλίου του 2025.

Στην Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για το 2025, η Τράπεζα της Ελλάδος μέσω του δείκτη ικανότητας στεγαστικής χρηματοδότησης (ΔΙΣΧ) επιχειρεί να αποτυπώσει κατά πόσο ένα τυπικό τετραμελές νοικοκυριό μπορεί να αποκτήσει πρώτη κατοικία μέσω τραπεζικού δανεισμού. Η εικόνα που προκύπτει δείχνει σαφή επιδείνωση της προσιτότητας, καθώς οι τιμές κατοικιών στην Αθήνα αυξήθηκαν σωρευτικά κατά 84,2% την περίοδο 2018 – 2024, έναντι αύξησης 35,7% στο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Ανάλογη εικόνα επικρατεί ευρύτερα στη χώρα, όπου η αύξηση των τιμών κατοικιών διαμορφώθηκε στο 67,7%.

Η πίεση είναι σαφώς εντονότερη στην Αττική λόγω της υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού, του περιορισμένου διαθέσιμου αποθέματος και της αυξημένης ζήτησης από τουριστικές και επενδυτικές χρήσεις, που αφαιρούν κατοικίες από την αγορά πρώτης κατοικίας. Για μια τυπική κατοικία 100 τ.μ. στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας, ο δείκτης κινείται μεταξύ 0,7 και 1,4, (οι υψηλότερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη δυνατότητα χρηματοδότησης και άρα υψηλότερη στεγαστική προσιτότητα) δηλαδή πολύ κοντά στο όριο που διαχωρίζει τη βιώσιμη από την οριακή δυνατότητα χρηματοδότησης.

Τα νότια προάστια εμφανίζονται ως η λιγότερο προσιτή αγορά κατοικίας για τα μεσαία νοικοκυριά, ενώ χαμηλότερα του ορίου βιώσιμης χρηματοδότησης κινείται και ο δείκτης στα βόρεια προάστια. Αντίθετα, καλύτερη εικόνα εμφανίζουν τα δυτικά προάστια, ενώ οριακά υψηλότερα της μονάδας διαμορφώνεται ο δείκτης στον Πειραιά και στην υπόλοιπη Αττική.

Σημαντικές διαφοροποιήσεις καταγράφονται ακόμη και εντός του Δήμου Αθηναίων. Στα ακριβότερα τμήματα του 1ου Δημοτικού Διαμερίσματος (καλύπτει το ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πόλης), τα νοικοκυριά μεσαίων εισοδημάτων μπορούν να υποστηρίξουν στεγαστικό δάνειο μόνο για κατοικίες χαμηλότερων αξιών, ενώ στις παραδοσιακές οικιστικές περιοχές του κέντρου, όπως Κυψέλη, Παγκράτι και Αμπελόκηποι, ο δείκτης εμφανίζεται υψηλότερος της μονάδας.

Η μελέτη προσθέτει και μία κρίσιμη ποιοτική παράμετρο, καθώς η θεωρητική δυνατότητα αγοράς κατοικίας δεν ταυτίζεται απαραίτητα με πραγματική πρόσβαση σε σύγχρονη και λειτουργική στέγη. Το μέσο ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας έχει κατασκευαστεί στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ενώ στα προάστια και στην υπόλοιπη Αττική το αντίστοιχο απόθεμα χρονολογείται κατά μέσο όρο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σε αρκετές περιοχές του κέντρου, όπου ο δείκτης προσιτότητας εμφανίζεται υψηλότερος, τα διαθέσιμα ακίνητα είναι σημαντικά παλαιότερα και ενδέχεται να απαιτούν πρόσθετα κεφάλαια για ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση, αυξάνοντας ουσιαστικά το πραγματικό κόστος απόκτησης κατοικίας.

Παράλληλα, ο δείκτης δεν αποτυπώνει τη δυσκολία πρόσβασης για τα χαμηλότερα εισοδήματα, ενώ βασίζεται και στην παραδοχή ότι τα νοικοκυριά διαθέτουν ήδη τα απαιτούμενα ίδια κεφάλαια για την αγορά κατοικίας. Επιπλέον, δεν εξετάζεται κατά πόσο υπάρχουν επαρκείς διαθέσιμες κατοικίες με τα χαρακτηριστικά του «τυπικού ακινήτου» στην αγορά. Πίσω από αυτές τις παραδοχές αναδεικνύεται ουσιαστικά ότι το πραγματικό στεγαστικό πρόβλημα ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο από αυτό που αποτυπώνουν οι δείκτες χρηματοδότησης.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά στα προγράμματα «Σπίτι μου Ι και ΙΙ», τα οποία χαρακτηρίζονται μεν κοινωνικά αναγκαία, επισημαίνεται όμως ταυτόχρονα ότι ενισχύουν περαιτέρω τη ζήτηση σε μια αγορά όπου η προσφορά παραμένει περιορισμένη. Αντίστοιχη είναι η ανάγνωση και για τα προγράμματα ανακαίνισης κατοικιών, τα οποία ναι μεν εκσυγχρονίζουν το παλαιό απόθεμα, ταυτόχρονα όμως αυξάνουν αξίες και μισθώματα.

Οι πιέσεις στην αγορά κατοικίας συνδέονται παράλληλα με την αυξημένη επενδυτική και εξωτερική ζήτηση που καταγράφηκε μετά το 2018, περίοδο κατά την οποία επιταχύνθηκαν τόσο οι αγορές ακινήτων από ξένους επενδυτές όσο και η ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Η εικόνα αυτή παραπέμπει ευθέως στην επίδραση που είχαν η Golden Visa, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η εισροή ξένων επενδυτικών κεφαλαίων στις περιοχές υψηλής ζήτησης της Αττικής, κυρίως στο κέντρο της Αθήνας και στα νότια προάστια.

Θετικά αξιολογούνται από τον επόπτη οι περιορισμοί στο πρόγραμμα Golden Visa, καθώς και τα κίνητρα για αξιοποίηση κενών διατηρητέων ακινήτων και αλλαγές χρήσης εγκαταλελειμμένων επαγγελματικών χώρων, με στόχο την ενίσχυση της προσφοράς κατοικιών και την ανανέωση του αστικού ιστού.

Αναφορά γίνεται και στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, με την εκτίμηση ότι οι περιορισμοί σε κεντρικά διαμερίσματα της Αθήνας πιθανώς απελευθέρωσαν ακίνητα προς τη μακροχρόνια μίσθωση, αν και μέρος της επενδυτικής πίεσης ενδέχεται να μεταφέρθηκε σε άλλες περιοχές της Αττικής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης στη μείωση της γραφειοκρατίας σε μεταβιβάσεις, αδειοδοτήσεις και δικαστικές διαδικασίες, καθώς και στη δημιουργία σταθερού φορολογικού και νομικού πλαισίου, ώστε να επανενταχθούν ανενεργά ακίνητα στην αγορά και να επιταχυνθούν νέες επενδύσεις σε κατοικίες.

Η Τράπεζα της Ελλάδος εστιάζει και στην αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου για ανάπτυξη προσιτής κατοικίας μέσω συνεργασιών με τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και σε παρεμβάσεις ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού, όπως η αναβάθμιση υποδομών, η επέκταση των μέσων σταθερής τροχιάς και η δημιουργία νέων ζωνών κατοικίας με χαμηλότερο κόστος πρόσβασης.

Η συνολική εικόνα είναι ότι το στεγαστικό παύει σταδιακά να αποτελεί πρόβλημα μόνο των χαμηλότερων εισοδημάτων και εξελίσσεται σε δομική κρίση πρόσβασης της μεσαίας τάξης στην κατοικία, ακόμη και σε περιβάλλον ελαφρώς χαμηλότερων επιτοκίων και επιστροφής των τραπεζών στη στεγαστική πίστη.

Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ξεκίνησε στις 10:30 στην πλατεία Συντάγματος, ενώ η συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ, της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας έχει προγραμματιστεί για τις 11:00 στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Την ίδια ώρα, στην εφαρμογή κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στο κέντρο της Αθήνας προχώρησε η Αστυνομία λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Ειδικότερα, έχει διακοπεί η κυκλοφορία των οχημάτων στους δρόμους γύρω από την Πλατεία Συντάγματος, και στις οδούς Πανεπιστημίου και Σταδίου.

Η ΣΤΑΣΥ (Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε.) αποφάσισε τη διενέργεια ανοικτού διαγωνισμού, με αντικείμενο την «Αναβάθμιση συρμών και εγκατάσταση κλιματιστικών σε συρμούς που εξυπηρετούν τις Γραμμές 2 & 3 του Μετρό Αθήνας», εκτιμώμενης αξίας 109 εκατ. (πλέον ΦΠΑ). Η παράδοση των υλικών πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντός τριάντα έξι (36) μηνών.

Χρονοδιάγραμμα που σημαίνει ότι μπορεί η αναβάθμιση των παλαιότερων συρμών να μπαίνει πλέον «στις ράγες» από τη διοίκηση του φορέα, αλλά με ορίζοντα ολοκλήρωσης που προσεγγίζει την τριετία και μάλιστα όχι για το σύνολο των 28 συρμών αυτής της γενιάς, αλλά για τους 12. Αν, μάλιστα, κρίνουμε από τα δεδομένα που έχουν επικρατήσει σε άλλους σχετικούς διαγωνισμούς για την προμήθεια συρμών ή την αναβάθμισή τους, π.χ. για τους 14 της Γραμμής 1 (Ηλεκτρικός) που «εκτροχιάστηκε» χρονικά, τότε, ο ορίζοντας 3ετίας, όχι από σήμερα, αλλά από την προκήρυξη του διαγωνισμού και ειδικότερα από την υπογραφή της σύμβασης, είναι τουλάχιστον… σχετικός.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συρμοί της σειράς 1 του μετρό της Αθήνας βρίσκονται σε κυκλοφορία από την έναρξη της λειτουργίας του μετρό, ήτοι πίσω στο 2000, άρα διανύουν το 25ο έτος της ηλικίας τους και παραπάνω. Οι εν λόγω συρμοί είναι οι μόνοι που δεν διαθέτουν σύστημα κλιματισμού στον χώρο των επιβατών, καθόσον την περίοδο που είχαν γίνει οι προδιαγραφές (1990) της προμήθειάς τους, κάτι τέτοιο δεν κρίθηκε απαραίτητο. Σήμερα όμως το σύστημα αυτό θεωρείται απαραίτητο για την παροχή μιας άνετης και ποιοτικής μετακίνησης στον επιβάτη, δεδομένης της συχνότητας φαινομένων καύσωνα, αλλά και ανοδικής τάσης της χρήσης του Μετρό. Ως εκ τούτου, η ΣΤΑΣΥ βάζει μπρος την αναβάθμιση των συρμών, όχι όμως όλων (στην πρώτη φάση).

Η σειρά 1 αποτελείται από 28 συρμούς συνολικά, ωστόσο στο έργο της αναβάθμισης θα περιληφθούν σε πρώτη φάση οι 12 συρμοί. Όπως αναφέραμε, το εκτιμώμενο κόστος του έργου για το πρώτο πακέτο συρμών (12 συρμοί των 6 οχημάτων) ανέρχεται περίπου στα 109 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η διάρκεια υλοποίησης έργου από την υπογραφή της σύμβασης υπολογίζεται σε 36 μήνες και η παράδοση του πρώτου συρμού στους 22 μήνες. Όλα αυτά βέβαια, που θα γίνουν τμηματικά, εφόσον ο διαγωνισμός προχωρήσει άμεσα, δεν έχουμε καθυστερήσεις και προσφυγές, ο ανάδοχος εξασφαλίσει την παροχή υπηρεσιών του απρόσκοπτα και δεν «εκτροχιαστεί» το χρονοδιάγραμμα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, για φέτος αλλά και τα επόμενα 2 (ή και 3) καλοκαίρια στους συρμούς του Μετρό θα επικρατούν «συνθήκες βρασμού».

Πάντως, αξίζει να αναφέρουμε ότι σχετικές πληροφορίες σημειώνουν ότι το αντικείμενο του έργου περιλαμβάνονται, πέραν της εγκατάστασης συστήματος κλιματισμού στον χώρο επιβατών, και η αναβάθμιση / αντικατάσταση των παρωχημένων συστημάτων και εξοπλισμού, η προσθήκη εξοπλισμού βελτίωσης της ασφάλειας και ποιότητας μετακίνησης, βελτίωσης της λειτουργίας και συντήρησης του συρμού καθώς και η γενική επισκευή του εξοπλισμού.

Για παράδειγμα, το έργο φέρεται να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, προσθήκη νέου εξοπλισμού που σχετίζεται με σύστημα κλιματισμού, κλειστό σύστημα τηλεόρασης, πινακίδες και οθόνες ενημέρωσης, ηχομόνωση, σύστημα ασύρματης μετάδοσης διαγνωστικών δεδομένων, μονάδα καταγραφής συμβάντων (event recorder). Σε σχέση με την αντικατάσταση παλαιού εξοπλισμού πληροφορίες της αγοράς κάνουν λόγο για νέο σύστημα έλξης με κινητήρες έλξης AC και τους απαραίτητους inverters, για μονάδα ελέγχου και ελατήρια πέδης, κλιματιστικό καμπίνας οδηγού και όργανα οδήγησης, μονάδα ελέγχου και διάγνωσης, εξοπλισμό θυρών επιβατών, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, σύστημα πληροφόρησης επιβατών, φωτισμό κ.α.. Επίσης, προβλέπονται εργασίες αναβάθμισης και γενικής επισκευής, στεγανοποιήσεις, βαφές, αντιδιαβρωτική προστασία έως και σύστημα ρίψης άμμου, λίπανσης τροχών κ.α..

Να θυμίσουμε ότι εκκρεμεί και διαγωνισμός με αντικείμενο την απόκτηση 15 νέων τρένων, σε μια προσπάθεια να «πάρει ανάσες» το δίκτυο. Το σχέδιο προβλέπει οκτώ συμβατικούς συρμούς και επτά διρευματικούς, οι οποίοι θα εξυπηρετούν τη Γραμμή 3 μέχρι το αεροδρόμιο. Με τα μέχρι πρότινος δεδομένα, έχουν εξασφαλιστεί περίπου 184 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, ενώ χρηματοδότηση αναμένεται να καλυφθεί μέσω του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου.Για το νέο αυτό ταμείο προβλέπονται δράσεις 0,5 δισ. μόνο για μεταφορές, όπως για Λεωφορεία, Μετρό και άλλες παρεμβάσεις.

Υπενθυμίζεται ότι οι θέσεις θα καλυφθούν από απόφοιτους Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, δηλαδή απόφοιτους λυκείου και γυμνασίου (ΔΕ και ΥΕ). Το νέο προσωπικό θα υπογράψει οκτάμηνες συμβάσεις εργασίας, οι οποίες ύστερα από τη λήξη τους θα λυθούν αυτοδίκαια, χωρίς δυνατότητα παράτασης.

Οι ειδικότητες

Οι ζητούμενες ειδικότητες είναι οι ακόλουθες:

• ΔΕ Οδηγών
• ΥΕ Οδηγών

Η υποβολή αιτήσεων

Οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν και να υποβάλλουν ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής στην ΟΣΥ ΜΑΕ τα απαιτούμενα δικαιολογητικά των τυπικών προσόντων και του ποινικού μητρώου, μέσω της ειδικής διαδικτυακής πλατφόρμας της ΟΣΥ ΜΑΕ που βρίσκεται στη διεύθυνση: https//proslipseis.osy.gr.

Οι αιτήσεις υποβάλλονται, μετά και την παράταση που δόθηκε, έως και την Πέμπτη, 30 Απριλίου 2026.

Δείτε την αναγγελία των θέσεων ΕΔΩ

Τα στοιχεία του Μητρώου Μεταβιβάσεων Ακινήτων για το α’ δίμηνο του έτους καταγράφουν μια αγορά που τρέχει με τους δικούς της όρους. Οι θέσεις στάθμευσης μόλις 9-12 τ.μ. στο κέντρο της Αθήνας και τα προάστια πωλούνται από 15.000 έως και 30.000 ευρώ, τιμές που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αντιστοιχούσαν στην αγορά μιας μικρής γκαρσονιέρας σε λιγότερο εμπορικές περιοχές.

Στο Γαλάτσι θέση στάθμευσης 12,15 τ.μ. πουλήθηκε 30.000 ευρώ, δηλαδή περίπου 2.469 ευρώ ανά τ.μ., επίπεδο που αντιστοιχεί σε περίπου 1,5 φορά την τιμή ζώνης. Στη Νέα Ερυθραία καταγράφηκαν πολλαπλές πράξεις για θέσεις πάρκινγκ 12,15 τ.μ. στα 23.537 ευρώ, περίπου 1.937 ευρώ ανά τ.μ., δηλαδή 1,2 φορές την τιμή ζώνης. Στο Παλαιό Φάληρο θέση πάρκινγκ 11,65 τ.μ. μεταβιβάστηκε αντί 18.400 ευρώ. Στον Δήμο Αθηναίων θέση στάθμευσης 10,13 τ.μ. πουλήθηκε 16.000 ευρώ, ενώ στη Γλυφάδα θέση 11,25 τ.μ. καταγράφηκε στα 11.434 ευρώ. Οι πράξεις αυτές αποτυπώνουν ότι το πάρκινγκ τιμολογείται πλέον αυτόνομα και όχι ως απλό παρακολούθημα διαμερίσματος.

Στο κέντρο, αλλά και σε περιοχές της πρωτεύουσας όπως η Κυψέλη και το Παγκράτι, η Νέα Σμύρνη, η Καλλιθέα, και στα νότια προάστια όπως η Γλυφάδα και το Φάληρο, οι περισσότερες πολυκατοικίες κατασκευάστηκαν πριν από το 1980, χωρίς υποχρεωτική πρόβλεψη για πιλοτή ή υπόγειο γκαράζ. Την ίδια στιγμή, η αναλογία οχημάτων προς διαθέσιμες θέσεις στάθμευσης είναι ασφυκτική, ενώ οι ελεύθεροι χώροι μειώνονται λόγω των έργων ανάπλασης, των πεζοδρομήσεων και της ελεγχόμενης στάθμευσης. Η ανισορροπία προσφοράς και ζήτησης διατηρεί τις τιμές ψηλά και καθιστά τη θέση στάθμευσης πολύτιμο αγαθό.

Επένδυση

Για πολλούς αγοραστές η θέση πάρκινγκ αποτελεί μικρή τοποθέτηση κεφαλαίου με σαφή λογική. Με κόστος αγοράς 15.000-30.000 ευρώ και ενοίκιο που κυμαίνεται από 70 έως 90 ευρώ σε περιοχές μεσαίας ζήτησης και 100-150 ευρώ στα νότια προάστια ή σε σημεία υψηλής ζήτησης, η καθαρή απόδοση μπορεί να φτάσει στο 4%-6% ετησίως. Για μικροεπενδυτές η θέση στάθμευσης θεωρείται «ήσυχη» τοποθέτηση: δεν έχει φθορές, δεν απαιτεί ανακαινίσεις, δεν έχει κοινόχρηστα ή ρυθμιστικές αλλαγές όπως η βραχυχρόνια μίσθωση και δεν συνοδεύεται από τις συχνές διαφορές που εμφανίζονται σε μισθώσεις κατοικιών.

Όσον αφορά δε την αξία μεταπώλησης, στην αγορά λένε χαρακτηριστικά ότι ένα ακίνητο αξίας 20.000 ευρώ είναι σαφώς ευκολότερο να μεταπωληθεί από ένα διαμέρισμα 250.000 ευρώ.

Ωστόσο, η άλλη όψη της αγοράς αφορά την εκμίσθωση και τη φορολογική της αποτύπωση. Σε πολλές περιπτώσεις, οι συμφωνίες κλείνονται προφορικά και τα μισθώματα καταβάλλονται στο χέρι. Δεν υποβάλλεται ηλεκτρονικό μισθωτήριο στο Taxisnet, δεν δηλώνεται το εισόδημα και τα ποσά δεν εμφανίζονται στη φορολογική δήλωση. Η πρακτική αυτή είναι διαδεδομένη ιδίως σε περιοχές με έντονη ζήτηση, όπου ο ενοικιαστής ενδιαφέρεται πρωτίστως να εξασφαλίσει χώρο στάθμευσης και όχι να διασφαλίσει τη φορολογική συμμόρφωση του ιδιοκτήτη.

Με βάση εκτιμήσεις της αγοράς, στην Αττική λειτουργούν αδήλωτα 50.000 πάρκινγκ με μέσο ενοίκιο 100 ευρώ τον μήνα, δηλαδή η μαύρη αγορά μπορεί να ξεπερνά τα 60 εκατ. ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό αφορά αποκλειστικά τα μισθώματα και δεν συνυπολογίζει πιθανές υπεραξίες από μεταπωλήσεις ή άλλες παράλληλες συμφωνίες.

Η απόδοση

Ας τα δούμε όλα αυτά με απλά νούμερα: μια θέση στάθμευσης αγοράζεται 30.000 ευρώ και νοικιάζεται 150 ευρώ τον μήνα. Το ετήσιο εισόδημα είναι 1.800 ευρώ. Αν δηλωθεί κανονικά, ο φόρος 15% αφαιρεί 270 ευρώ και το καθαρό κέρδος διαμορφώνεται στα 1.530 ευρώ, δηλαδή απόδοση περίπου 5,1% επί της επένδυσης. Αν όμως το ίδιο ενοίκιο καταβληθεί στο χέρι, χωρίς ηλεκτρονικό μισθωτήριο και χωρίς δήλωση, ο ιδιοκτήτης διατηρεί ολόκληρα τα 1.800 ευρώ και η απόδοση ανεβαίνει στο 6%.

Η διαφορά των 270 ευρώ τον χρόνο ανά θέση μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά πολλαπλασιάζεται όταν κάποιος διαθέτει δύο ή τρεις θέσεις. Η ΑΑΔΕ έχει ήδη ενεργοποιήσει μηχανισμούς ελέγχου. Μέσω του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ), του Κτηματολογίου και των δηλώσεων Ε9, η φορολογική διοίκηση μπορεί να διασταυρώνει ποιοι κατέχουν αυτοτελείς θέσεις στάθμευσης και αν έχουν δηλώσει τη μίσθωση. Οι ψηφιακές διασυνδέσεις περιορίζουν τα περιθώρια απόκρυψης, καθώς επιτρέπουν την αντιπαραβολή στοιχείων ιδιοκτησίας με τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς κάθε θέσης παίζει καθοριστικό ρόλο. Αν πρόκειται για αυτοτελή ιδιοκτησία με ξεχωριστό Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ), η εκμίσθωση πρέπει να δηλώνεται κανονικά όπως κάθε άλλο ακίνητο. Αν αποτελεί παρακολούθημα διαμερίσματος, η ξεχωριστή αξιοποίηση μπορεί να δημιουργεί νομικά ζητήματα και να απαιτεί συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αν είναι κοινόχρηστος χώρος, απαιτείται συναίνεση των συνιδιοκτητών. Οι λεπτομέρειες αυτές αξιοποιούνται στις δια σταυρώσεις ώστε να εντοπίζονται περιπτώσεις όπου υπάρχει εκμετάλλευση χωρίς αντίστοιχη φορολογική δήλωση. Για όσους εντοπιστούν να εκμισθώνουν χωρίς ηλεκτρονικό μισθωτήριο, προβλέπονται πρόστιμα από 100 έως 500 ευρώ για μη υποβολή δήλωσης, καθώς και αναδρομική φορολόγηση του αδήλωτου εισοδήματος με προσαυξήσεις.

Παράλληλα, οι ενοικιαστές που πληρώνουν χωρίς συμβόλαιο βρίσκονται ουσιαστικά εκτεθειμένοι. Δεν διαθέτουν νομική προστασία σε περίπτωση διαφωνίας ή αιφνίδιας διακοπής της μίσθωσης, δεν μπορούν να αποδείξουν την καταβολή των χρημάτων τους και δεν έχουν σαφές πλαίσιο σε περίπτωση ζημιάς στον χώρο.

Τα έγγραφα, που υπογράφει ο διοικητής της Οδικής Υπηρεσίας Συστημάτων Εποπτείας και Ασφάλειας (ΟΔΥΣΕΑΣ) Ιωάννης Π. Μελάς, εγκρίνουν την εγκατάσταση και λειτουργία καμερών σε δέκα λεωφορεία της ΟΣΥ και σε έξι σταθερά σημεία της πρωτεύουσας.

Με αυτές τις αποφάσεις «κλείνει» ένα νομικό «κενό» που μέχρι σήμερα δεν επέτρεπε την έκδοση κλήσεων.

Το επιχειρησιακό σκεπτικό εστιάζει στην επιτήρηση της λεωφορειολωρίδας και στη μείωση επικίνδυνων ελιγμών γύρω από τα οχήματα των συγκοινωνιών: παράνομη είσοδος Ι.Χ. σε λεωφορειολωρίδες, παρεμβολές μπροστά σε λεωφορείο την ώρα που ξεκινά από στάση, καθώς και επαναλαμβανόμενα περιστατικά μικροσυγκρούσεων σε ώρες αυξημένης κυκλοφορίας.

Διαβάστε περισσότερα στο Lykavitos.gr

Η μονάδα αυτή αποτελείται από 150 αστυνομικούς και θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στη ρύθμιση της κυκλοφορίας και την άμεση παρέμβαση σε τροχαία ατυχήματα.

Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθήνας, Νίκος Ρήγας μιλώντας στην ΕΡΤ «χρησιμοποιείται σύγχρονος τεχνολογικός εξοπλισμός, όπως drones και κάμερες, που επιτρέπουν στους αστυνομικούς να εντοπίζουν σε πραγματικό χρόνο τα σημεία συμφόρησης και να παρεμβαίνουν στα φανάρια και τις βασικές οδικές αρτηρίες για την αποφόρτισή τους».

Ο σχεδιασμός προβλέπει την ανάπτυξη της δύναμης σε κομβικά σημεία όλης της Αττικής. Σκοπός, όπως δήλωσε, ο κ. Ρήγας είναι να μειωθεί η κίνηση «κατά 10% έως 20%» κάτι το οποίο «θα αποτελέσει τεράστια επιτυχία για την ποιότητα ζωής των πολιτών».

Χρονοδιάγραμμα κινητοποιήσεων

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου: Κάθοδος των τρακτέρ στην Αθήνα και συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

Διανυκτέρευση: Οι αγρότες παραμένουν στο Σύνταγμα καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας.

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου: Συνέχιση της διαμαρτυρίας πριν από την αποχώρηση.

Παράλληλα, αποφασίστηκε η διοργάνωση συλλαλητηρίων σε μεγάλες πόλεις και η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της 28ης Φεβρουαρίου, με αφορμή την επέτειο από την τραγωδία των Τεμπών.

Η αποτυχία της συνάντησης με το Μαξίμου

Αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά τη συνάντηση των αγροτών με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, οι αγρότες έμειναν ανικανοποίητοι ως προς τα αιτήματά τους. Η κυβέρνηση δεν έδωσε ουσιαστικές λύσεις σε δύο κύρια ζητήματα:

Αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος: Τα μέτρα κρίνονται ανεπαρκή για τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων.

Κτηνοτροφία & Ευλογιά: Η έλλειψη αποτελεσματικού σχεδίου εμβολιασμού για τους κτηνοτρόφους αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τον κλάδο.

Η στάση της κυβέρνησης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απηύθυνε έκκληση για την κατάργηση της έντασης, όμως οι αγρότες θεωρούν ότι οι υποσχέσεις δεν έχουν μεταφραστεί σε πράξεις. Η ενότητα του αγροτικού κόσμου φαίνεται ισχυρότερη από ποτέ, με την κάθοδο στην Αθήνα να αποτελεί την τελευταία τους προσπάθεια πίεσης προς την κυβέρνηση.