Μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα, χαρακτήρισε συνταγματικό και τον αποκλεισμό των μη εμβολισμένων από εσωτερικούς χώρους, από τη στιγμή που «το μέτρο είναι το ηπιότερο δυνατό, και τεκμηριώνεται επιστημονικά».

«Όταν υπάρχουν εμφανείς, επιστημονικά δεδομένοι και άμεσοι κίνδυνοι για τη δημόσια Υγεία του πληθυσμού συνολικά, ακόμη και για την υγεία των εμβολιασμένων, η Πολιτεία προφανώς μπορεί να προβλέψει - με νόμο - μέτρα επιβολής του υποχρεωτικού εμβολιασμού και τη δυνατότητα αναστολής εργασίας», εξήγησε. Μπορεί δηλαδή να πει σε έναν αρνητή ότι «τίθεσαι σε αναγκαστική άδεια ή σε ένα είδος διαθεσιμότητας, καθώς παραβίασες έναν όρο, ένα καθήκον που έχεις, αυτό της υγιούς παροχής εργασιών», διευκρίνισε.

Όπως είπε ο καθηγητής «ο εργοδότης έχει υποχρέωση της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας όλων των εργαζομένων, και υποχρεούται να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και μάλιστα προληπτικά». Μπορεί επομένως, εφόσον το προβλέπει και ο νόμος, και εφόσον κρίνεται απολύτως αναγκαίο, «να προβλέψει ακόμη και αναστολή εργασίας, χωρίς πληρωμή, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, και για ορισμένους λόγους. Δεν μπορεί η αναστολή να ισοδυναμεί με απόλυση, με διακοπή της θέσης εργασία».

Σύμφωνα με τον Α. Μανιτάκη, η αναστολή εργασίας δεν έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 22 του Συντάγματος που προστατεύει την εργασία, «διότι υπάρχουν πολλά άρθρα που επιβάλλουν στην Πολιτεία να παίρνει μέτρα, περιοριστικά των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, όταν υπάρχει κίνδυνος της δημόσιας Υγείας. Σε 2-3 άρθρα το Σύνταγμα αναφέρει ότι για λόγους προστασίας από επιδημίες, είναι δυνατόν να επιβληθούν ορισμένοι περιορισμένοι».

Αναφορικά με τη χρονική διάρκεια της αναστολής, εξήγησε ότι αυτή «εξαρτάται από τις έκτακτες περιστάσεις και τα επιδημιολογικά δεδομένα», λέγοντας ότι οι λεπτομέρειες θα προσδιοριστούν από τις υπουργικές αποφάσεις που θα εκδοθούν.

Ο πρώην υπουργός υπογράμμισε ότι δεν θα έχουν τύχη εάν κινηθούν δικαστικά όσοι τεθούν σε αναστολή εργασίας, καθώς σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κρίνεται απολύτως επιβεβλημένος για λόγους προστασίας της δημόσιας Υγείας. Έφερε ως παράδειγμα την υποχρέωση των γονέων να κάνουν όλα τα εμβόλια στα παιδιά τους προκειμένου να γίνουν δεκτά στο νηπιαγωγείο, αλλά και την πρόσφατη γνωμοδότηση του ΣτΕ για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των ανδρών της ΕΜΑΚ.

«Το αγαθό που πρέπει να προστατεύσουμε αυτή τη στιγμή μαζί με τη δημόσια Υγεία, είναι η υγεία των τρίτων. Προφανώς έχουν δικαίωμα - όσοι θέλουν - να μην εμβολιαστούν, αλλά δεν μπορούν να μη συναισθανθούν τις συνέπειες που θα έχουν οι συνάνθρωποί τους, από τη δική τους άρνηση. Δεν είναι δυνατόν οι ίδιοι να επωφεληθούν από τη γενική ανοσία που θα επιτευχθεί, όταν οι ίδιοι δεν έχουν συμβάλει στην επίτευξη του στόχου», επισήμανε ο Α. Μανιτάκης.

Πρόσθεσε, δε, ότι το θέμα είναι ηθικό, αλλά στην περίπτωση της πανδημίας συνδέεται και με τη νομική διάσταση. «Ασκώ τα δικαιώματά μου μέχρι το σημείο που δεν βλάπτω τρίτους. Συνταγματικά προβλεπόμενο ότι για λόγους δημοσίου συμφέροντος και δημόσιας υγείας, προέχει η προστασία του συνόλου. Όλοι οι πολίτες έχουν ένα καθήκον αλληλεγγύης απέναντι στους άλλους, στους εμβολιασμένους και όσους θέλουν να προστατευθούν», είπε χαρακτηριστικά.

«Το Κράτος οφείλει το κράτος να απαιτήσει εκπλήρωση του ηθικού καθήκοντος κοινωνικής αλληλεγγύης, να τηρούν τα αναγκαία μέτρα ώστε να μη βλάπτεται η υγεία τρίτων», συμπλήρωσε ο Α. Μανιτάκης.

Υπενθυμίζεται ότι οι εργαζόμενοι των οποίων συμβάσεις εργασίας έχουν τεθεί σε αναστολή κατά το παρελθόν δεν χρειάζεται να προβούν σε καμία δήλωση στο πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη» παρά μόνο στην περίπτωση που επιθυμούν να τροποποιήσουν μισθώματα ή ΙΒΑΝ. Επίσης, δεν απαιτείται δήλωση ακόμη και όταν δεν είναι ο ίδιος εργοδότης που θέτει τη σύμβαση εργασίας σε αναστολή κατά τον μήνα Δεκέμβριο.

Μόνο οι εργαζόμενοι των οποίων η σύμβαση εργασίας τους τίθεται σε αναστολή για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο, υποβάλλουν υποχρεωτικά υπεύθυνη δήλωση «Εργάνη» μετά την υποβολή της υπεύθυνης δήλωσης του εργοδότη του έως 31 Δεκεμβρίου. Εντός της ίδιας προθεσμίας, είναι δυνατή η υποβολή αρχικών δηλώσεων και ορθών επαναλήψεων των αναστολών των συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων τους.

Σε περίπτωση εργαζόμενου, με δύο ή παραπάνω εργοδότες, η αποζημίωση ειδικού σκοπού που θα λάβει υπολογίζεται λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των ημερών αναστολής του (το τυχόν κοινό διάστημα ημερών αναστολής προσμετράται μια φορά και δεν αθροίζεται) και ως ποσό αναφοράς λογίζεται το ποσό των 534 ευρώ που αντιστοιχούν σε 30 ημέρες.

Ειδικότερα, η εγκύκλιος προβλέπει τα εξής:

Α. ‘Αδεια φροντίδας παιδιού – Νομοθετικό πλαίσιο

1. Η χορήγηση της άδειας φροντίδας παιδιού είναι σύμφωνη με την πρόνοια του άρθρου 21, παρ. 1 και 5 του Συντάγματος, με το άρθρο 8, παρ. 3 του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, ο οποίος κυρώθηκε με τις διατάξεις του ν. 4359/2016, καθώς και με το άρθρο 5 της Δ.Σ.Ε. 103, η οποία κυρώθηκε με τις διατάξεις του ν. 1302/1982.

2. Η άδεια φροντίδας παιδιού χορηγείται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 της ΕΓΣΣΕ 1993, του άρθρου 6 της ΕΓΣΣΕ 2002-2003, το οποίο κυρώθηκε από τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 3144/03, των άρθρων 8 & 9 της ΕΓΣΣΕ 2004-2005, της περίπτωσης γ’ του άρθρου 7 της ΕΓΣΣΕ 2006-2007, του άρθρου 6 της ΕΓΣΣΕ 2008-2009, του άρθρου 2 της ΕΓΣΣΕ 2014 και του άρθρου 38 του ν. 4342/2015, καθώς και σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 124/2018 Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Επίσης, για το θέμα ενδεχομένως να τυγχάνουν εφαρμογής ειδικότερες-ευνοϊκότερες ρυθμίσεις ΣΣΕ, επιχειρησιακών συμβάσεων, κανονισμών εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κ.ά..

3. Η χορήγηση της άδειας φροντίδας διέπεται, επίσης, από τις διατάξεις του ν. 3896/2010 για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (άρθρο 2 περ. α’ & β’, άρθρο 3 παρ. 1 & 4 , άρθρο 18) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει από τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 2 του ν. 4604/2019, με τις οποίες ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η Οδηγία 2006/54/ΕΚ. Από τις ανωτέρω διατάξεις ορίζεται μεταξύ άλλων ότι η λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση γονέων, λόγω άδειας ανατροφής, φροντίδας, υιοθεσίας ή αναδοχής παιδιού, συνιστά διάκριση κατά την έννοια του ν. 3896/2010.

Β. Αναστολές συμβάσεων εργασίας

Οι αναστολές των συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων που έλαβαν χώρα με μία σειρά κατεπειγουσών νομοθετικών παρεμβάσεων αποτέλεσαν ένα έκτακτο και προσωρινό μέτρο στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διάδοσης του κοροναϊού COVID-19 μέσα σε μία εξαιρετικά επείγουσα συνθήκη, κατά την οποία προείχε η προστασία της δημόσιας υγείας και, κατά συνέπεια, το δημόσιο συμφέρον.

Γ. Πλήρης χορήγηση της άδειας φροντίδας παιδιού

Κατά τη διάρκεια της αναστολής της εργασιακής σύμβασης, αναστέλλεται, επίσης, το δικαίωμα της άδειας φροντίδας παιδιού, το οποίο στο σύνολό του δεν επηρεάζεται. Το δικαίωμα στην εν λόγω άδεια διακόπτεται κατά την έναρξη της αναστολής και συνεχίζεται με την ενεργοποίηση της εργασιακής σύμβασης, μετά την άρση της αναστολής της σύμβασης εργασίας, ώστε να εξασφαλίζεται η πλήρης χορήγησή του. Στην περίπτωση που η έναρξη της άδειας φροντίδας παιδιού εμπίπτει μέσα στο διάστημα της αναστολής της σύμβασης εργασίας, τότε, αυτή μεταφέρεται κατά την ημερομηνία ενεργοποίησης της σύμβασης εργασίας, μετά το πέρας της αναστολής.

Υπογραμμίζεται ότι η χρήση της άδειας φροντίδας παιδιού από τους δικαιούχους γονείς θα ολοκληρωθεί, όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, μετά τη λήξη της αναστολής της εργασιακής σύμβασής τους, χωρίς οι εργαζόμενοι να απολέσουν τμήμα του δικαιώματός τους.

Δ. Ειδική παροχή προστασίας της μητρότητας

Η αναστολή χορήγησης της άδειας φροντίδας παιδιού και η ολοκλήρωση της χορήγησής της, μετά το πέρας της αναστολής της σύμβασης εργασίας, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν μπορεί να επηρεάζει δυσμενώς την άσκηση του δικαιώματος των εργαζόμενων μητέρων για την ειδική παροχή προστασίας της μητρότητας του άρθρου 142 του ν. 3655/2008.