Σύμφωνα με τους ειδικούς, η πραγματικότητα διαφέρει από τις μελέτες για το πρασίνισμα της Αρκτικής, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στις αλλαγές στην παραγωγικότητα των αγγειακών φυτών και στην οικολογική διαδοχή.

Η έκθεση από τη Βρετανική Ερευνητική Ομάδα Ανταρκτικής (BAS) που δημοσιεύθηκε στο Global Change Biology θέτει υπό αμφισβήτηση τη θεωρία γύρω από 14πλάσια αύξηση της βλάστησης τις τελευταίες δεκαετίες και ζητά πιο ακριβή επιστημονική ανάλυση της τάσης της βλάστησης που θα βασίζεται σε έρευνα πεδίου και όχι σε δορυφορικά δεδομένα που μπορεί να είναι παραπλανητικά.

Βρύα, φύκια, λειχήνες και απλά βακτήρια αναπτύσσονται εξαιρετικά αργά, μόλις μερικά χιλιοστά το χρόνο και αλλάζουν χρώμα όταν έχει βραχεί, ή όταν είναι στεγνά. Επομένως, οι δορυφορικές εικόνες είναι δύσκολο να οδηγήσουν σε ορθή ερμηνεία της ανάπτυξής τους.

Ο καθηγητής Πίτερ Κόνβεϊ από την BAS, εκ των συντακτών της έκθεσης, ανέφερε πως ορισμένες από τις πρόσφατες εκτιμήσεις υποδηλώνουν ρυθμούς επέκτασης ταχύτερους από εκείνους των χωροκατακτητικών ειδών σε εύκρατες ζώνες, «κάτι που απλώς δεν είναι βιολογικά εφικτό στο ακραίο περιβάλλον της Ανταρκτικής».

Η μελέτη επισημαίνει ότι οι ισχυρισμοί ότι η Ανταρκτική γίνεται ολοένα πιο πράσινη δεν συμφωνούν με αυτά που έχουν παρατηρήσει οι επιστήμονες στο πεδίο εδώ και δεκαετίες.

Η ερευνητική ομάδα τονίζει ότι πρέπει να υπάρξει έρευνα από κοντά για να κατανοηθεί το περιβάλλον στην περιοχή, καθώς οι μετρήσεις από δορυφόρο είναι πιθανό να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα και να παραπλανήσουν τόσο τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής όσο και το κοινό.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης, μεταξύ 2021 και 2023, η ιδιαίτερα αυξημένη χιονόπτωση συνέβαλε καθοριστικά στην επαναδημιουργία στρωμάτων νέου πάγου, γεγονός που συνέβαλε και στη μείωση του ρυθμού ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Η παγκόσμια στάθμη των θαλασσών εξακολουθεί να αυξάνεται λόγω της υπερθέρμανσης των ωκεανών και του λιωσίματος παγετώνων, απειλώντας παράκτιες περιοχές. Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτή η τριετής θετική αντιστροφή μείωσε την ετήσια άνοδο της στάθμης κατά σχεδόν 15%.

Πριν από αυτή την απρόσμενη αλλαγή, η Ανταρκτική έχανε περίπου 120 δισεκατομμύρια τόνους πάγου ετησίως για σχεδόν είκοσι χρόνια. Την περίοδο 2021-2023, η περιοχή ανέκτησε περίπου 108 δισεκατομμύρια τόνους πάγου κατ’ έτος, δείχνοντας ένα εντελώς διαφορετικό μοτίβο.

Οι μισθοί διαφέρουν ανά ειδικότητα και φτάνουν έως τα 289.769 δολάρια την χρόνο.

Ο Βραζιλιάνος ερευνητής Κάρλος Σέφερ αναφέρει πως δεν έχουν παρατηρηθεί ξανά τέτοιες θερμοκρασίες στην συγκεκριμένη περιοχή.

Παρά την καθησυχαστική δήλωση τους Bραζιλιάνου ερευνητή αυτό το γεγονός έρχεται να προστεθεί σε ακόμη ένα προγενέστερο περιστατικό υψηλών θερμοκρασιών σε αυτές τις περιοχές, καθώς στις 6 Φεβρουαρίου κατεγράφη θερμοκρασία 18,3 βαθμών στην επιστημονική βάση Εσπεράνσα.

Το προηγούμενο ρεκόρ θερμοκρασίας στην περιοχή κρατούσε από τις 24 Μαρτίου 2015 και ήταν 17,5 βαθμοί Κελσίου.

Έχοντας υπάρξει ήδη μια δεκαετία με πολύ υψηλές θερμοκρασίες, με το 2019 να είναι μάλιστα η δεύτερη πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί, το 2020 φαίνεται ότι θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.

Ο Ιανουάριος του 2020 ήταν ο πιο θερμός Ιανουάριος που έχει καταγραφεί, με θερμοκρασία έστω και ελάχιστα αυξημένη σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2016, σύμφωνα με στοιχεία που προέρχονται από την ευρωπαϊκή υπηρεσία Κοπέρνικος και την αμερικανική υπηρεσία ΝΟΑΑ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ΝΟΑΑ, η μέση θερμοκρασία της Γης είναι ήδη αυξημένη σε σχέση με την μέση θερμοκρασία του 20ου αιώνα.