Σύμφωνα με το ρεπορτάζ τα συνολικά αποθέματα φυσικού αερίου της Κύπρου ανέρχονται μέχρι στιγμής σε 510 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, δηλαδή «περισσότερο από πέντε φορές η κατανάλωση της Γερμανίας κατά το 2021. Η Κύπρος αποκτά έτσι τη δυνατότητα να καταστεί σημαντικός προμηθευτής φυσικού αερίου για την Ευρώπη. Υπάρχουν όμως πολιτικά και οικονομικά εμπόδια, με μεγαλύτερο αυτών το Κυπριακό. Πέραν της πολιτικής διαμάχης, υπάρχουν και τεχνικά προβλήματα», παρατηρεί ο αρθρογράφος σημειώνοντας: «Η υποδομή για την εξαγωγή φυσικού αερίου δεν υπάρχει μέχρι στιγμής. Τον Ιανουάριο του 2020, Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού East-Med. (…)  Η Τουρκία εγείρει αξιώσεις κατά του αγωγού, διότι πρόκειται να διέλθει από θαλάσσια περιοχή που η Άγκυρα διεκδικεί ως δική της αποκλειστική οικονομική ζώνη.Η οικονομική απόδοση του έργου, που εκτιμάται σε 6 με 7 δις δολάρια, είναι επίσης αμφίβολη», υπενθυμίζοντας ότι οι ΗΠΑ απέσυραν την στήριξη προς τον αγωγό.

LNG ή εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας;

 Στο ρεπορτάζ της ΗΒ διερευνάται επίσης η προοπτική εξαγωγής των κυπριακών κοιτασμάτων για παραγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG. «Σχέδια για την κατασκευή τερματικού σταθμού  LNGστο Βασιλικό στη νότια Κύπρο υπήρχαν ήδη από το 2010, αλλά δεν εφαρμόστηκαν λόγω αμφιβολιών βιωσιμότητας. Δυνατή θα ήταν η μεταφορά κοιτασμάτων φυσικού αερίου στον σταθμό LNG στο Ιντκού της Αιγύπτου, προκειμένου να υγροποιηθεί κι από εκεί να εξαχθεί με δεξαμενόπλοια». Βέβαια, όπως επισημαίνει σε άλλο σημείο ο αρθρογράφος, «σε όλες τις αποφάσεις για την αξιοποίηση των κυπριακών κοιτασμάτων και την επέκταση των υποδομών εξαγωγής, το ερώτημα για τους επενδυτές είναι για πόσο καιρό θα συνεχίσει να χρησιμοποιείται ακόμη το φυσικό αέριο».

Το ρεπορτάζ θέτει επίσης το ζήτημα της συμβατότητας των σχεδίων εκμετάλλευσης κοιτασμάτων φυσικού αερίου με τους κλιματικούς στόχους της ΕΕ γεγονός που καθιστά δυνατές επενδύσεις στον τομέα από το 2027 και μετά. Κλείνοντας το ρεπορτάζ παραθέτει εκτιμήσεις του Μόριτζ Ράου, ειδικού σε θέματα ενεργειακής πολιτικής για την περιοχή της αν. Μεσογείου από το Ίδρυμα Επιστήμης και Πολιτικής, ο οποίος θεωρεί  επίσης «χρονοβόρα και δαπανηρή την κατασκευή επαρκών υποδομών μεταφοράς». Σύμφωνα με τον ειδικό αντί αγωγών ίσως θα είχε περισσότερο νόημα «η εντατικοποίηση της εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων, όπως τα Euro Asia Interconnector και Euro Africa Interconnector».

Η ενεργότητα νερού ή υγρασίας (water activity) μέσα στα νέφη της Αφροδίτης, αλλά και των περισσότερων άλλων πλανητών του ηλιακού συστήματος μας είναι υπερβολικά χαμηλή για να επιτρέψει την ύπαρξη ζωής, ακόμη και εκείνων των μικροοργανισμών που είναι προσαρμοσμένοι για να ζουν σε ακραία περιβάλλοντα στη Γη.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας διεθνούς επιστημονικής έρευνας, σύμφωνα με την οποία τα περισσότερα νεφελώδη πλανητικά περιβάλλοντα δεν ευνοούν την επιβίωση μορφών ζωής, όπως τουλάχιστον την ξέρουμε στο δικό μας πλανήτη.

Οι ερευνητές από την Ευρώπη (Γερμανία, Βρετανία, Ισπανία) και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Τζον Χόλσγουορθ του Πανεπιστημίου Queen's του Μπέλφαστ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy», υπολόγισαν το ελάχιστο δυνατό όριο της δραστηριότητας του νερού μέσα στα πλανητικά νέφη, προκειμένου να μπορεί να συντηρηθεί η ζωή.

Η ενεργότητα νερού ή ύδατος, που μετριέται σε μια κλίμακα από το 0 έως το 1, ισοδυναμεί με τη σχετική υγρασία στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη. Η ποσότητα της σε ένα περιβάλλον μπορεί να επιδράσει καθοριστικά στους μικροοργανισμούς και στη δυνατότητα επιβίωσης τους.

Εργαστηριακές μελέτες έδειξαν ότι η ζωή απαιτεί ενεργότητα νερού τουλάχιστον 0,585 για να μπορεί να υπάρξει μεταβολισμός και αναπαραγωγή.

Όμως, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, τα σταγονίδια θειϊκού οξέος μειώνουν την ενεργότητα νερού στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης κάτω από το 0,004, δηλαδή σε επίπεδο τουλάχιστον 100 φορές μικρότερο από εκείνο που απαιτείται για το όριο της ζωής.

Συγκριτικά, η ενεργότητα νερού στα νέφη του Άρη υπολογίστηκε σε 0,537, δηλαδή οριακά κάτω από το όριο για τη διατήρηση της ζωής και παρόμοιο με εκείνο στη στρατόσφαιρα της γήινης ατμόσφαιρας (το κατώτερο ατμοσφαιρικό στρώμα της Γης, η τροπόσφαιρα, έχει ενεργότητα νερού που επιτρέπει τη ζωή).

Από την άλλη, στο γιγάντιο πλανήτη Δία η ενεργότητα νερού υπολογίστηκε στο 0,585 για θερμοκρασίες νεφών από μείον 10 βαθμούς έως συν 40 βαθμούς Κελσίου.

Κάτι που η ατμόσφαιρα του Δία έχει καλύτερες προϋποθέσεις για την επιβίωση μορφών ζωής, σε σχέση με την Αφροδίτη αλλά και τον Άρη, αν και άλλοι παράγοντες, όπως η χημική σύνθεση των νεφών, μπορεί να περιορίζει τις πιθανότητες ζωής και στον Δία.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η ίδια επιστημονική προσέγγιση μπορεί να αξιοποιηθεί για να προσδιοριστεί η ενεργότητα του νερού στις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, κάτι πολύ σημαντικό για το πεδίο της αστροβιολογίας, καθώς θα επιτρέψει να εστιαστεί η αναζήτηση ζωής σε λιγότερους πλανήτες-στόχους.