Ο πολύ γνωστός στην Ελλάδα Τόμας Βίζερ, ο αυστριακός οικονομολόγος που διετέλεσε επικεφαλής του Euroworking Group από το 2011 έως το 2018, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή δίνει έμφαση στο κρίσιμο επτάμηνο του 2015, επιρρίπτοντας ευθύνες και σε Αμερικανούς οικονομολόγους για τον αρνητικό ρόλο που έπαιξαν εκφράζοντας τις απόψεις τους για την ελληνική οικονομία, ρίχνοντας όμως μεγάλες ευθύνες και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την παρουσία του Γιάνη Βαρουφάκη.

Ειδικότερα, μιλώντας για τις δύο φορές το 2012 και το 2015 που ο κίνδυνος του Grexit ήταν πιο έντονος από ποτέ ο Βίζερ εκτιμά ότι το 2015 τα πράγματα ήταν διαφορετικά και πιο επικίνδυνα.

«Το 2012 πίστευα έντονα ότι η Ελλάδα πρέπει και θα παραμείνει στην ευρωζώνη. Αυτό ευτυχώς ήταν και η πίστη της τότε ελληνικής κυβέρνησης. Παρ’ όλο που ήμασταν πολύ καλά προετοιμασμένοι για ένα ενδεχόμενο ατύχημα, το οποίο δεν θα ήταν οικονομικά επιζήμιο μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, δεδομένης της αρνητικής κατάστασης των αγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος εκείνη τη χρονική περίοδο πιστεύω ότι αυτό θα είχε αρνητικές επιπτώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο» επισημαίνει χαρακτηριστικά.

«Το 2015» συνεχίζει ο Βίζερ, «τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Υπήρχαν έντονες απόψεις ορισμένων μελών της ελληνικής κυβέρνησης ότι η Ελλάδα θα πρέπει να βγει από το ευρώ ή τουλάχιστον συμπεριφέρονταν σαν να ήθελαν να βγει από το ευρώ. Αυτές οι απόψεις ενισχύθηκαν από αρκετούς Αμερικανούς οικονομολόγους που δεν καταλάβαιναν πώς λειτουργεί η Ευρώπη ή μια νομισματική ένωση».

«Δεδομένης της στρατηγικής τους, όντως ήμασταν πιο κοντά στο Grexit από ότι το 2012. Αυτό ήταν ένα πολύ δαπανηρό παιχνίδι που μερικοί άνθρωποι έπαιζαν πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού» τονίζει.

Σε ότι αφορά το πόσο στοίχισε το παιχνίδι αυτό και πόσο διαφορετική θα ήταν η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά του πρώτου επταμήνου του 2015 ο Τόμας Βίζερ εξηγεί ότι «υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις για το κόστος των πρώτων επτά μηνών του 2015.

Λαμβάνουν συνήθως υπόψη ότι η μείωση του ΑΕΠ το 2015 θα διαρκέσει πολλά χρόνια για να αποζημιωθεί πλήρως. Έτσι, οι απώλειες εξακολουθούν να συσσωρεύονται, αν θέλετε.»

»Το 2014 πιστεύαμε ότι η Ελλάδα θα διατηρούσε την πρόσβασή της στις αγορές και το 2015 προφανώς δεν θα είχαν γίνει οι κεφαλαιακοί έλεγχοι. Έτσι λοιπόν, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα το ΑΕΠ να ήταν σήμερα υψηλότερο, το επίπεδο χρέους να ήταν χαμηλότερο και η δημοσιονομική πολιτική θα μπορούσε να είναι πιο χαλαρή απ’ ό,τι χρειάζεται τώρα».

Για το κόστος του επταμήνου 2015 ο κ. Βίζερ έχει μιλήσει και στο παρελθόν, με πολύ πιο σκληρά μάλιστα λόγια, απαντώντας εμμέσως και στον Γιάνης Βαρουφάκη που τότε ακόμη προκαλούσε συνεχώς με δηλώσεις τους, ενώ είχε περιλάβει τους ευρωπαίους αξιωματούχους και στο βιβλίο του «Ενήλικοι στο δωμάτιο».

Με το κόστος και τις καταστροφικές συνέπειες του α’ εξαμήνου ΣΥΡΙΖΑ να αποτελεί αγαπημένο θέμα και του επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ που επιμένει να μιλά για περίπου 100 δισ. ευρώ, ο Βίζερ μιλούσε για διπλάσια ζημιά.

Το α’ εξάμηνο ΣΥΡΙΖΑ δεν στοίχισε 100 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, αλλά μάλλον τα διπλά, έλεγε πριν έξι μήνες ο Τόμας Βίζερ.

«Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μάλλον στοίχισε τα διπλά: η οικονομική συρρίκνωση, η δυσπιστία των επενδυτών, τα πλήγματα που δέχτηκαν οι ελληνικές τράπεζες.

Αλλά δεν ήταν μόνον ο Βαρουφάκης: όλη η ελληνική κυβέρνηση φέρει την ευθύνη αυτή» σημείωνε ο κ. Βίζερ σε συνέντευξη του στην ολλανδική εφημερίδα De Volkskrant, τον Φεβρουάριο, στην οποία δεν χρησιμοποίησε και πολύ απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τον Γιάνη Βαρουφάκη («ο πλανήτης μας είναι μεγάλος και υπάρχει χώρος για πολλά είδη» ήταν μία από τις φράσεις που είχε πει).

Μιλώντας στην εκπομπή «Ιστορίες» στον ΣΚΑΪ, είπε μεταξύ άλλων:  

Το 2012 είπατε ότι νιώσατε ότι βρισκόμασταν κοντά στο Grexit και μετά ξανά το 2015. Μπορείτε να περιγράψετε τη στιγμή που νιώσατε ότι η Ελλάδα μπορούσε να βγει από το ευρώ;

Το 2012 υπήρχε η αίσθηση ότι η Ελλάδα ήταν πολύ κοντά στο να βγει από το ευρώ. Το 2012 ήμουν σίγουρος ότι αυτό δεν θα γινόταν για μία σειρά από λόγους και για το οικονομικό περιβάλλον, όπου οι αρνητικές συνέπειες για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια Οικονομία θα ήταν πολύ σημαντικές. Η Ελλάδα τότε ήταν ισχυρά δεσμευμένη στο να παραμείνει στην ευρωζώνη.

Το 2015 υπήρχε ένα ξεκάθαρο μήνυμα που έστελνε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κυβέρνησης ότι δεν ήθελε να παραμείνει στην ευρωζώνη όπως ήταν.Κοιτώντας πίσω πολλές από τις δραστηριότητες των ελληνικών αρχών το 2015 μπορούν να μεταφραστούν ως μία ενεργή προσπάθεια εξόδου από τη νομισματική ένωση. Γι’ αυτό όταν είχαμε αυτές τις έντονες συζητήσεις, τέλος Ιουνίου στις Βρυξέλλες, δεν είχα πειστεί ότι η Ελλάδα θα έβγαινε από την ευρωζώνη, ωστόσο έβλεπα μία σημαντική πιθανότητα.  

Αυτό συνέβη όταν ανακοινώθηκε το Δημοψήφισμα; Ήταν η στιγμή που αυτό συνέβαινε; Τις ώρες και μέρες πριν το δημοψήφισμα ένιωθα ότι τα πράγματα κατευθύνονται προς μία αντισυμβατική κατεύθυνση. Μετά ήρθε το δημοψήφισμα που το έκανε ακόμη πιο ξεκάθαρο και δημιούργησε μία αντίδραση από τα άλλα κράτη-μέλη που δεν ήταν οργανωμένη, ήταν μία αντίδραση των συναισθημάτων που είχαν δημιουργηθεί ανάμεσα στους υπουργούς Οικονομικών των άλλων κρατών-μελών. Εκεί η ελληνική πολιτική είχε παίξει τον μεγαλύτερο ρόλο. Συνοψίζεται με το "αν αυτό είναι που θέλει η ελληνική κυβέρνηση ας της το δώσουμε".  

 
Είπατε ότι το κόστος της διαπραγμάτευσης τους πρώτους 6-7 μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο κ. Βαρουφάκης ήταν υπουργός οικονομικών στοίχισε 200 δισ. Μπορείτε να εξηγήσετε πώς καταλήγετε σε αυτό το νούμερο; Δεν μπορεί να υπάρξει ένα συγκεκριμένο νούμερο, αλλά αφήστε με να εξηγήσω πως υπάρχει το άμεσο κόστος που συνδέεται με την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, το κόστος του προγράμματος κλπ που θα αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου, το οποίο ήταν πολύ σημαντικό. Πολλά δισεκατομμύρια, διψήφια δισεκατομμύρια, αλλά το μεγαλύτερο ποσό όλων είναι η τεράστια πτώση που σημειώθηκε στο ΑΕΠ, η τεράστια πτώση στο εθνικό εισόδημα. Και αν έχετε μια τόσο απότομη πτώση στο εθνικό εισόδημα, δε διορθώνεται την επόμενη χρονιά. Αν π.χ. έχει κάποιος 20% μικρότερο εισόδημα μία χρονιά και την επομένη επιστρέψει στα κανονικά επίπεδα, θα έχει χάσει 20% που δεν θα πάρει ποτέ πίσω.

Αν το εισόδημα του αρχίσει να αυξάνεται μετά τον πρώτο χρόνο από 20% στο 19%, τον επόμενο στο 18% από αυτό που θα ήταν και μετά στο 17% από αυτό που θα ήταν, αν κανείς τα προσθέσει αυτά σε βάθος χρόνου, τότε σίγουρα η ζημιά είναι πολύ μεγαλύτερη. Μερικοί θα κατέληγαν με υψηλότερο νούμερο, άλλοι με χαμηλότερο αλλά αν κάποιος υπολογίσει αυτές τις απώλειες ως κόστος για την Ελλάδα, όχι ως μέρος του χρέους, τότε είναι φυσικά τεράστιες.  

Πηγή: parapolitika.gr

Ο πρώην επικεφαλής του EWG, Thomas Wieser δεν βλέπει η ευρωπαϊκή εποπτεία να λήγει σύντομα, τουλάχιστον όχι όσο ζει.

Σε συνέντευξή του στο Capital.gr στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών λέει πως δεν θεωρεί πιθανή μια προληπτική γραμμή στήριξης μετά το τέλος του μνημονίου γιατί πρέπει πρώτα κάποιος να τη ζητήσει.

Και δεν αποκλείει μια πρόσθετη συμφωνία πάνω σε βασικές παραμέτρους πολιτικών όπως είναι τα δημοσιονομικά.

Σε συνέντευξή του στην ολλανδική εφημερίδα De Volkskrant, o Βίζερ θεωρεί ότι το πρώτο εξάμηνο του 2015, οπότε και εξελέγη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, δεν κόστισε μόνον 100 δισ. Ευρώ, όπως υπολογίζει ο επικεφαλής του ESM. «Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μάλλον στοίχισε τα διπλά: η οικονομική συρρίκνωση, η δυσπιστία των επενδυτών, τα πλήγματα που δέχτηκαν οι ελληνικές τράπεζες. Αλλά δεν ήταν μόνον ο Βαρουφάκης: ολόκληρη η ελληνική κυβέρνηση φέρει την ευθύνη αυτή», τόνισε, σύμφωνα με το protothema.

Παράλληλα, αφήνει αιχμές για όσα γράφει γι' αυτόν ο κ. Βαρουφάκης στο βιβλίο του. Ερωτηθείς για το εάν ήταν πιο ισχυρός από τον Γιούνκερ, τον Ντάισελμπλουμ και τον Μοσκοβισί, έκανε λόγο «περί πραγματικής ανοησίας, πλήρους ανοησίας».

Αναλυτικά, η συνέντευξη του κ. Βίζερ έχει ως εξής:

Σας έχουν ταυτίσει με τις ‘σκοτεινές δυνάμεις του κακού’ που εδρεύουν στις Βρυξέλλες….

Ποιος το λέει πάλι αυτό;

Ο Γ. Βαρουφάκης, στο τελευταίο βιβλίο του όπου περιγράφει την θητεία του στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών…

«Α, καλά. Ο πλανήτης μας είναι μεγάλος και υπάρχει χώρος για πολλά είδη».

Σύμφωνα με το Βαρουφάκη, υπήρξατε πιο ισχυρός από τον Juncker, τον Dijsselbloem και τον Moscovici και λειτουργούσατε ως μυστικός πράκτορας της Merkel. Έχει δίκιο;

(Ξεσπάει σε γέλια) «Πρόκειται περί πραγματικής ανοησίας, πλήρους ανοησίας. Σίγουρα δεν αποτελεί κομπλιμέντο να ακούς κάτι τέτοιο. Κι εγώ μπορώ να πω ότι εσύ, ο Peepercorn είσαι ένας ολυμπιονίκης του σκι. Κάτι τέτοιο ηχεί ωραίο, έτσι δεν είναι; Έλα όμως που κάποιοι θα αρχίσουν να αμφιβάλλουν για τις διανοητικές μου ικανότητες».

‘Σκάψατε το λάκκο’ της Ελλάδας, λέει ο Βαρουφάκης…

«Ένα ακόμα λεκτικό πυροτέχνημα. Όπως το βλέπω εγώ, η Ελλάδα βρέθηκε μόνη της με την πλάτη στον τοίχο. Εξαιτίας της πολιτικής ή και των παραλείψεων διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, σίγουρα όχι μόνον αυτών του ΣΥΡΙΖΑ και του Βαρουφάκη. Χάρη σε πολλές προσπάθειες, η Ελλάδα στέκεται τώρα στα γόνατά της και εάν συνεχίσει με τη σωστή στρατηγική θα μπορέσει να σταθεί και πάλι στα πόδια της. «Standing tall» που λένε και οι Αμερικανοί αλλά σε μας εδώ στις Βρυξέλλες δεν αρέσουν και πολύ τα αμερικανικά ρητά».

Φοβηθήκατε ποτέ ότι το ευρώ έχει φτάσει στο τέλος του;

«Υπήρξαν κάποιες δραματικές στιγμές και κάποιες έντονες συζητήσεις, αλλά προσωπικά ποτέ δεν αμφέβαλα ότι το ευρώ θα επιζούσε. Με ή χωρίς την Ελλάδα».

Προτείνατε το 2012 ένα μυστικό σχέδιο «Ζ» προκειμένου να προετοιμάσετε την ευρωζώνη για ένα Grexit;

«Συνέβη πράγματι κάτι τέτοιο;»

Ναι. Από πού πήρατε το όνομα Ζ;

Είναι το τελευταίο γράμμα του αλφαβήτου.

Πόσο σοβαρή ήταν τότε η κατάσταση;

(Αμήχανη σιωπή) «Η πιθανότητα να συμβεί ένα Grexit το 2015 ήταν μεγαλύτερη από ό,τι το 2012. Αλλά οι συνέπειες το 2012 θα ήταν πολύ πιο δραματικές. Ο κόσμος τότε ήταν πιο ασταθής, δεν υπήρχε μια ευρωπαϊκή εποπτική αρχή για τις τράπεζες, o Draghi δεν είχε υποσχεθεί ακόμα ότι θα κάνει το παν για να σώσει το ευρώ. Δεν υπήρχε τίποτα, εξ’ ού και το σχέδιό μου. Ας αλλάξουμε όμως αντικείμενο».

Την Άνοιξη του 2015 ταξιδέψατε μυστικά στην Αθήνα για ένα γεύμα στο σπίτι του Βαρουφάκη. Ποιος ήταν ο σκοπός….

«Ήταν μεσημεριανό γεύμα, όχι βραδινό. Δεν υπήρξε επίσης καμία μυστικότητα. Απλά η δουλειά μου δεν ήταν τέτοια που ένας εκπρόσωπος τύπου θα έπρεπε να ανακοινώνει προκαταβολικά με ποιόν θα γευματίσω».

Ναι, αλλά ποιος ήταν ο σκοπός της επίσκεψής σας;

«Μια συζήτηση με τον Βαρουφάκη, τον Τσίπρα και τους υπόλοιπους στα πλαίσια της προετοιμασίας της συνάντησης που θα είχε εκείνη την εβδομάδα ο Τσίπρας με την Merkel στο Βερολίνο».

Ποιος πήρε την πρωτοβουλία;

«Όχι πάντως εγώ».

Η Merkel μήπως;

(Σιωπή). «Μου ζητήθηκε να πάω στην Αθήνα, ας αρκεστούμε σε αυτό. Το τηλεφώνημα ήλθε από τον Jean Claude Juncker. Τώρα εάν αυτός τώρα λειτουργούσε κατ’ εντολή της Merkel, δεν ξέρω, θα πρέπει να ρωτήσετε τον ίδιο. Τελικά βέβαια η συνάντηση στο Βερολίνο δεν στάθηκε ικανή να άρει το αδιέξοδο γύρω από την Ελλάδα, εντούτοις έβαλε ένα σημαντικό λιθαράκι στο δύσκολο εγχείρημα να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη».

Tο καλοκαίρι του 2015 ο Schaeuble κατέθεσε την πρότασή του για προσωρινή αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ήταν το Eurogroup προετοιμασμένο για κάτι τέτοιο;

«Οι υπουργοί ήταν αναστατωμένοι με αυτά που είχαν βιώσει επί έξι μήνες με το Βαρουφάκη, όλα αυτά τα μεγάλα λόγια και οι δημαγωγίες.. Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς είχαν την άποψη ότι ‘εάν θέλουν να φύγουν, ας πάνε στο καλό!’ Μόνο ένα μικρό κομμάτι ήταν εναντίον: ο Γάλλος δηλαδή υπουργός, ο Ιταλός και ο Κύπριος. Στον Dijsselbloem χρωστάμε ότι τότε το Eurogroup δεν έφτασε να τα ‘τινάξει όλα στον αέρα’. Ο Dijsselbloem κατάφερε να συγκεράσει τις αντικρουόμενες απόψεις, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί ένας συμβιβασμός επί του οποίου μπόρεσαν να συμφωνήσουν και οι ευρωπαίοι ηγέτες».

Ποιος έσωσε τελικά την Ελλάδα;

«Η ίδια η Ελλάδα. Εναπόκειτο στον Τσίπρα τότε κατά πόσο θα αποδεχόταν την πρόταση ή όχι. Αλλά χωρίς τον Dijsselbloem δεν θα είχε υπάρξει ποτέ μια πρόταση».

Μα ο Βαρουφάκης χαρακτήριζε τον Dijsselbloem ‘ιμάντα’ σε μια μηχανή που ούτε και ο ίδιος καταλάβαινε πώς λειτουργούσε…

«Μπορεί να ήταν ο Βαρουφάκης εκείνος που δεν καταλάβαινε πώς λειτουργούσε η μηχανή”.

Υπήρξε πραγματικά τόσο επιζήμιος; Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΕΜΣ, το εξάμηνο του Βαρουφάκη κόστισε 100 δις ευρώ…

«Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μάλλον στοίχισε τα διπλά: η οικονομική συρρίκνωση, η δυσπιστία των επενδυτών, τα πλήγματα που δέχτηκαν οι ελληνικές τράπεζες. Αλλά δεν ήταν μόνον ο Βαρουφάκης: ολόκληρη η ελληνική κυβέρνηση φέρει την ευθύνη αυτή».

Επί μια εξαετία ήταν επικεφαλής του EuroWorking Group ο Αυστριακός Τόμας Βίζερ και έζησε από κοντά όλους τους κλυδωνισμούς της ευρωκρίσης.

Σε συνέντευξη επί τη αποχωρήσει του στην ελβετική εφημερίδα, Neue Zürcher Zeitung, απαντά στο ερώτημα, αν η Ελλάδα θα μπορέσει να σταθεί στα πόδια της μετά τον Αύγουστο, οπότε λήγει το τρίτο πακέτο διάσωσης.

«Είμαστε πεπεισμένοι» λέει «ότι μετά από μια οκταετία με προγράμματα προσαρμογής η Ελλάδα δεν μπορεί μόνο να σταθεί στα πόδια της, αλλά είναι κιόλας υποχρεωμένη. Γιατί τα προγράμματα αυτά μακροπρόθεσμα είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για τη νομιμοποίηση του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Βεβαίως οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών δεν μετέτρεψαν τη Ελλάδα σε Ελβετία ή Λουξεμβούργο, ωστόσο απάλειψαν τις χοντρές ανισορροπίες και τα λάθη».

Η έκπληξη της τελευταίας χρονιάς

Ο Τόμας Βίζερ ομολογεί ότι τα προγράμματα διάσωσης μπορούν να πετύχουν επιδιορθώσεις του υπάρχοντος συστήματος, όχι όμως και να προχωρήσουν σε πραγματικά βαθιές τομές στην κοινωνία. Και ποιος μπορεί να πετύχει σε μια χώρα τέτοιες τομές και ουσιαστικές αλλαγές;

«Αυτή είναι δουλειά των πολιτικών και των πολιτών της κάθε χώρας» απαντά ο Βίζερ. «Θα πρέπει να ασκήσουν αυτοκριτική και να αναζητήσουν τις αιτίες της κρίσης. Από όλες τις χώρες της κρίσης αυτό το πέτυχε καλύτερα η Ιρλανδία. Καλά προχώρησε το πράγμα και στην  Ισπανία, κάπως λιγότερο καλά στην Πορτογαλία και την Κύπρο.

Στην Ελλάδα όμως δεν το βλέπουμε ακόμα. Εκεί υπάρχει η τάση να αποδίδονται οι ευθύνες στους ξένους. Μόνο όμως όταν μια κυβέρνηση ενστερνισθεί τους στόχους ενός προγράμματος, μπορεί να λειτουργήσει και η εφαρμογή του και να εξηγηθεί πειστικά στους πολίτες η αναγκαιότητά του… Αυτό δεν συνέβη στην Ελλάδα, με καμιά κυβέρνηση. Τα πράγματα βελτιώθηκαν ανέλπιστα μόνο τον τελευταίο χρόνο.»

Αντίθετα ο Τόμας Βίζερ θυμάται με δέος την πρώιμη φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με διαπραγματευτή τον Γιάνη Βαρουφάκη.

«Αυτό που θυμάμαι εντονότερα είναι ότι ο Βαρουφάκης μονολογούσε υπερβολικά και δεν ενδιαφερόταν για διάλογο. Αυτό εξηγείται και από το ότι εξαρχής ακολουθούσε τη στρατηγική να μην καταλήξει σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους εταίρους. Κι αυτό με σκοπό την τελευταία στιγμή και χάρη στον πανικό που θα δημιουργούνταν να αποσπάσει πολλά χρήματα χωρίς όρους. Επρόκειτο για μια λανθασμένη τακτική που κόστισε στον ελληνικό λαό πολύ χρήμα, ανάπτυξη και απασχόληση», είπε ο Ευρωπαίος αξιωματούχος.

ΠΗΓΗ: Deutche Welle

Η αποχώρηση του μανδαρίνου, όπως γράφει το πρακτορείο Bloomberg, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την «παλαιά φρουρά», αφού οι προσπάθειες έχουν πλέον στραφεί από τη διαχείριση του χάους στην αποτροπή του. Τον διαδέχεται ο Ολλανδός Χανς Βίλμπριφ, αναφέρει το in.gr.

Ελάχιστοι εκτός των θεσμών της ΕΕ γνωρίζουν τον πανέξυπνο Βίζερ, αλλά είναι ο άνθρωπος που έζησε την άνοδο της ευρωζώνης, τη μεταμόρφωσή της και την παρ’ ολίγον διάλυσή της, σημειώνεται στο ίδιο ρεπορτάζ. Η μυστικότητα ήταν χαρακτηριστική του Βίζερ που, ενώ ποτέ δεν βρισκόταν στο προσκήνιο, ήταν πάντα στο επίκεντρο αμέτρητων κρίσιμων προσπαθειών που εξασφάλισαν την επιβίωση του ευρώ και η Ελλάδα είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση. Όποτε η χώρα και οι πιστωτές της δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν, ήταν ένας από τους ελάχιστους που αναλάμβαναν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, ακόμη και όταν όλοι είχαν εγκαταλείψει την προσπάθεια.

Όταν η συνεδρίαση του Eurogroup τον Ιούλιο του 2015 έληξε πρόωρα επειδή η ατμόσφαιρα είχε γίνει εξαιρετικά τοξική, ο Βίζερ, μαζί με τον Ντάισελμπλουμ ξενύχτησαν και προς έκπληξη όλων πέτυχαν έναν αποδεκτό συμβιβασμό, μια εκδοχή του οποίου κατέληξε στην συμφωνία που τράβηξε την Ελλάδα από το χείλος της αβύσσου, καταλήγει το εν λόγω δημοσίευμα.

Συγκεκριμένα, ο απερχόμενος επικεφαλής του EuroWorking Group που θα έδινε την τελευταία του συνέντευξη Τύπου, έγινε δεκτός υπό τους ήχους του «Ζορμπά».

Δίπλα από το μικρόφωνό του, περίμεναν τον Τόμας Βίζερ πέντε φιάλες με αλκοολούχα ποτά, μία από κάθε χώρα που εντάχθηκαν σε προγράμματα διάσωσης, όπως υπογράμμισε ο ανταποκριτής των Financial Times, Πίτερ Σπίγκελ, στο twitter.

Συγκεκριμένα, τα δώρα προς τον Βίζερ ήταν κρασιά από την Κύπρο, την Ισπανία, την Πορτογαλία και ουίσκι από την Ιρλανδία και ούζο από την Ελλάδα.

Αν και σημειώνει ότι ακόμα δεν έχει τεθεί επί τάπητος ποια θα είναι η σχέση Αθήνας-δανειστών μετά τον Αύγουστο του 2018 που τελειώνει το τρίτο Μνημόνιο, εντούτοις προσθέτει ότι αυτό θα εξαρτηθεί από τις συμφωνίες που θα γίνουν όσον αφορά τη χρηματοδότηση της χώρας και κατά πόσο θα υπάρξει ελάφρυνση χρέους.

«Εάν υπάρξει περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους μετά το τέλος του προγράμματος, τότε λογικό είναι να επιτευχθεί μια περαιτέρω συμφωνία» δηλώνει ο Αυστριακός πολιτικός στην Καθημερινή.

Σύμφωνα με τον ίδιο το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι οι ξένες επενδύσεις δεν είναι ευπρόσδεκτες στη χώρα.

«Μόλις πρόσφατα έπαψε η Ελλάδα να αποτελεί τεράστιο ρίσκο για επενδύσεις καθώς τα τελευταία χρόνια κανένας λογικός επενδυτής δεν θα επένδυε» λέει χαρακτηριστικά.

Ο Τόμας Βίζερ αναφέρεται και στις διαπραγματεύσεις του πρώτου εξαμήνου του 2015 λέγοντας ότι «ξόδευαν τον χρόνο μας, οι παρατάσεις ήταν σχεδιασμένες να είναι κοροϊδία.

Ένα από τα βασικά μέλη της κυβέρνησης μου είχε πει εκείνο το διάστημα ότι η πρόθεσή τους ήταν να σπαταλήσουν τον χρόνο, καθώς στο τέλος εμείς θα υποκύπταμε και θα τους δίναμε χρήματα έτσι κι αλλιώς χωρίς να κάνουν τίποτα. Τότε του είχα πει σταμάτα να ονειρεύεσαι».

Εξειδικεύοντας, μάλιστα, ακόμα περισσότερο προσθέτει ότι «το πότε η Ελλάδα θα καταφέρει να φτάσει την αποπληρωμή στο 75% του χρέους εξαρτάται από τις συζητήσεις σχετικά με τις ωριμάνσεις αποπληρωμής».

Κλείνει, δε, το «χτύπημά» του με τη φράση «δεδομένου του μεγάλου ποσού και των μεγάλων περιόδων ωρίμανσης της αποπληρωμής, πιστεύω ότι θα υπάρξει μια σειρά από ζητήματα στην περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος που θα είναι πιο αυστηρή από ό,τι στην Ισπανία, για παράδειγμα».

Όσον αφορά την αξιολόγηση ο κ. Βίζερ στη συνέντευξή του στο Έθνος επαναλαμβάνει ότι είναι σημαντικό «να τελειώσει το συντομότερο δυνατόν, δηλαδή στο τέλος του έτους» συμπληρώνοντας ότι «η καλή εφαρμογή (σ.σ. των προαπαιτουμένων) είναι σημαντική».

Προειδοποιεί, επίσης, εμμέσως ότι τυχόν μη έγκαιρη εφαρμογή των μέτρων θα επηρεάσει την ανάπτυξη και τη σταθερότητα για την Ελλάδα.

Ειδικά για το χρέος επαναλαμβάνει, τέλος, ότι η παρέμβαση θα υπάρξει στο τέλος του προγράμματος και «μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος».