Όπως είχε γράψει το Πρώτο Θέμα τον Αύγουστο η επικεφαλής του ΔΝΤ στο κουαρτέτο Ντέλια Βελκουλέσκου επιθυμούσε από το καλοκαίρι να αποχωρήσει από τις αποστολές στην Ελλάδα, αναφέρει το protothema.

Η είδηση δεν άργησε να επιβεβαιωθεί καθώς ο αντικαταστάτης της, ο Αμερικανός Πίτερ Ντόλμαν, βρέθηκε στο Hilton Οκτώβριο μαζί με την Βελκουλέσκου για να ενημερωθεί σε μια αποστολή αντικατάστασης, hand over mission, όπως ονομάζεται στη γλώσσα του ΔΝΤ.
Όπως ανέφερε το βράδυ της Τετάρτης το cnn.gr και επιβεβαιώνουν πήγες από την Ουάσινγκτον η ανακοίνωση της αντικατάστασης της Ρουμάνας οικονομολόγου είναι θέμα ωρών.

Ο κ. Ντόλμαν ήταν μέχρι πρόσφατα ο επικεφαλής της αποστολής του Ταμείου στη Λευκορωσία και σύντομα αναμένεται να αναλάβει τα ηνία στην Ελλάδα στη θέση της κυρίας Βελκουλέσκου.

Γιατί φεύγει

Σύμφωνα με πληροφορίες, αιτία της αποχώρησης είναι η απόσταση της Ελλάδας από τις ΗΠΑ, το υπερατλαντικό ταξίδι και το γεγονός ότι είναι μητέρα τριών παιδιών. Σύζυγος της Βελκουλέσκου είναι ο διεθνούς φήμης ογκολόγος Βίκτορ Βελκουλέσκου (υποψήφιος για βραβείο Νόμπελ) και η μόνιμη κατοικία τους είναι στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ. Μετά τη συμπλήρωση δύο ετών υπηρεσίας σε υπερατλαντική αποστολή τα στελέχη του Ταμείου μπορούν να ζητήσουν μετάθεση. Στην Ελλάδα η Ρουμάνα οικονομολόγος ήρθε για πρώτη φορά το 2009 και από το καλοκαίρι του 2015 ανέλαβε επικεφαλής της αποστολής στη θέση του Ινδού Ρίσι Γκογιάλ, ο οποίος είχε κάνει έξω φρενών με την άκαμπτη στάση του και την κυβέρνηση Σαμαρά και την κυβέρνηση Τσίπρα.

Στα δύο χρόνια της θητείας της στην Αθήνα, η Βελκουλέσκου συνέδεσε το όνομά της με μια σειρά από διενέξεις και επεισόδια με εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης, στα οποία δικαίωσε τη φήμη της ανυποχώρητης και σιδηράς κυρίας.

Η υποκλοπή-μπούμερανγκ

Αυτό που θα μας μείνει αξέχαστο είναι η υποκλοπή της συνομιλίας της με τον προϊστάμενό της και διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν. Η Βελκουλέσκου μιλούσε από το δωμάτιο του ξενοδοχείου της. Επέλεξε το σταθερό και έπεσε στον κοριό. Η γκάφα της υποκλοπής -άγνωστο ποιος την οργάνωσε- γύρισε τελικά μπούμερανγκ και ισχυροποίησε τη θέση της στην τρόικα, καθώς το ζήτημα εξέθεσε την Ελλάδα. Η συνομιλία της με τον Τόμσεν ήρθε στο φως από τον ιστότοπο WikiLeaks την Κυριακή 2 Απριλίου του 2016 και η κυβέρνηση επιχείρησε να εκμεταλλευτεί το θέμα για να κερδίσει πόντους στη διαπραγμάτευση. Πρωί-πρωί της ίδιας ημέρας, μάλιστα, ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Παρά τις προσδοκίες ότι η δημοσιοποίηση της συνομιλίας Τόμσεν - Βελκουλέσκου θα άλλαζε το κλίμα στις διαπραγματεύσεις, η υπόθεση δημιούργησε αρνητικό κλίμα για τη χώρα και τελικά έκανε ζημιά. Ως γνωστόν, η πρώτη αξιολόγηση έκλεισε με τις εισφορές του νόμου Κατρούγκαλου που «πνίγουν» σήμερα τους ελεύθερους επαγγελματίες.

«Δεν σ’ αντέχω άλλο»

Η Βελκουλέσκου ήρθε στην Αθήνα με πολύ κακές συστάσεις από την Κύπρο, όπου είχε προκαλέσει ουκ ολίγες φορές την έκρηξη του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και υπουργών της κυβέρνησης. Βρέθηκε εκεί το 2013 εν μέσω ανεπανάληπτης κρίσης και κουρέματος καταθέσεων. Οι απαιτήσεις της για τις τράπεζες σε μια σύσκεψη που έγινε τον Μάρτιο του 2013 στο Προεδρικό Μέγαρο οδήγησαν εκτός ορίων τον κ. Αναστασιάδη. «Δεν σε αντέχω, δεν μπορώ να διαπραγματευτώ άλλο μαζί σου», φέρεται να της είπε οργισμένος πετώντας κάτω με δύναμη μια καρέκλα.

Στη Λευκωσία η Βελκουλέσκου υποστήριξε ότι για να μπορέσει η κυπριακή οικονομία να σταθεί στα πόδια της θα πρέπει να μειωθούν οι μισθοί των Κυπρίων κατά 25% και έφερε ως παράδειγμα την πατρίδα της τη Ρουμανία και άλλες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Μόλις το άκουσε αυτό η τότε υπουργός Εργασίας Σωτηρούλα Χαραλάμπους, της απάντησε οργισμένη ότι αυτός είναι μάλλον ο λόγος που γέμισε η Κύπρος Ρουμάνους μετανάστες και τα μπαρ Ρουμάνες και ότι στην Κύπρο έχουν μεταναστεύσει πολλοί πολίτες του πρώην ανατολικού μπλοκ ακριβώς εξαιτίας των πολιτικών που επέβαλε το ΔΝΤ. Τα δύο περιστατικά διέρρευσαν στον κυπριακό Τύπο που απέδωσε στη Βελκουλέσκου το προσωνύμιο «Δρακουλέσκου».

Η οικονομολόγος του Ταμείου, 42 ετών σήμερα, είναι απόφοιτος του Λυκείου «Γκέοργκε Λαζάρ», του σχολείου της νομενκλατούρας του Βουκουρεστίου επί των ημερών Τσαουσέσκου. Το 1992, τρία χρόνια μετά την εκτέλεση του δικτάτορα, μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου σπούδασε Οικονομικά με υποτροφία προτού ενταχθεί στο δυναμικό του ΔΝΤ.

Σκληρότητα προς τον Βενιζέλο, εισφορές προς... τον Κατρούγκαλο

Στην Ελλάδα η Βελκουλέσκου ήταν από την αρχή η στενότερη συνεργάτιδα του Πολ Τόμσεν. Τη θυμούνται από τον Απρίλιο του 2010 στα τεχνικά κλιμάκια τόσο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που τον διαδέχτηκε το 2011 στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Συνήθως ήταν στις ομάδες για τα εργασιακά. Στελέχη που διαπραγματεύτηκαν μαζί της το πρώτο μνημόνιο θυμούνται ακόμη τη σκληρότητά της και πως όταν άκουγε κάτι από την ελληνική πλευρά που θεωρούσε ανακριβές έσκυβε αμέσως στο αυτί του Τόμσεν και μιλώντας γρήγορα και χαμηλόφωνα του εξηγούσε ότι έχει δίκιο η ίδια και όχι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Μετά την εμπειρία της Κύπρου, στην παρουσία της πλέον ως επικεφαλής της αποστολής στην Αθήνα από το 2015, προσπάθησε να μετριάσει της αρνητικές εντυπώσεις, αλλά παρέμεινε σκληρή και επίμονη και οδήγησε σε μεγάλες υποχωρήσεις στην κυβέρνηση, χωρίς στην ουσία να δώσει τίποτα ως αντάλλαγμα, εφόσον η ρύθμιση του χρέους παραπέμφθηκε στις καλένδες.

Σε ό,τι αφορά το ελληνικό πρόγραμμα, η Βελκουλέσκου διαφώνησε με την αρχιτεκτονική του ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου, εκφράζοντας τη γραμμή του ΔΝΤ που θεωρούσε ότι σε αυτό το ζήτημα η πρόταση της κυβέρνησης επιβαρύνει δυσανάλογα τους σημερινούς εργαζομένους.

Το πρόβλημα ήταν όμως ότι η Βελκουλέσκου δέχτηκε τελικά τις εισφορές του τότε υπουργού Εργασίας Γιώργου Κατρούγκαλου για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Η κυβέρνηση πίστευε ότι με τις πολύ υψηλές εισφορές που αποφασίστηκαν τον Μάιο του 2016 θα έλυνε το Ασφαλιστικό και ότι το ΔΝΤ δεν θα ζητούσε πια μείωση των συντάξεων. Το σχέδιο απέτυχε.

Από Αχτσιόγλου πήρε ό,τι ήθελε

Η Βελκουλέσκου περίμενε υπομονετικά πολλούς μήνες ώσπου τον Μάρτιο του 2017 επέβαλε και την περικοπή των συντάξεων έχοντας απέναντί της τον κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο και την υπουργό Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου.

Η Ελληνίδα υπουργός είχε την ατυχία να κάνει τα πρώτα της βήματα ως υπουργός στο τραπέζι των διαβουλεύσεων απέναντι σε ένα πολύ έμπειρο στέλεχος του Ταμείου. Η Βελκουλέσκου ακολούθησε με ευλάβεια την τακτική που είχε συμφωνήσει με τον Τόμσεν χωρίς να υποχωρεί ποτέ. Πίεζε τις καταστάσεις, ακόμη και με τον χρόνο άφιξης και αναχώρησης από την Αθήνα.

Εφτανε καθυστερημένα στην Ελλάδα, τελευταία από το κουαρτέτο (σε μια περίπτωση με τη δικαιολογία ότι έπρεπε να παραστεί σε μια κηδεία στελέχους του ΔΝΤ), ενώ άλλες φορές έφευγε νωρίτερα λέγοντας π.χ. ότι πρέπει να προλάβει την Ημέρα των Ευχαριστιών, όπως συνέβη τον Νοέμβριο του 2016. Μπαίνοντας στην τελική ευθεία, στις αρχές Μαρτίου του 2017, Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου και Βελκουλέσκου πέρασαν πάνω από 30 ώρες στην αίθουσα «Thalia II» του ξενοδοχείου «Χίλτον» συζητώντας για τις συντάξεις. Το στέλεχος του ΔΝΤ διεμήνυσε στην Ελληνίδα υπουργό ότι δεν δέχεται τίποτα λιγότερο από το κόψιμο των συντάξεων, μια κι έξω, από το 2019, σε αντίθεση με την κυρία Αχτσιόγλου, η οποία είχε αντιπροτείνει πάγωμα των αυξήσεων και περικοπή της προσωπικής διαφοράς κατά 900 εκατ. ευρώ σταδιακά από το 2020.

Η Βελκουλέσκου σηκώθηκε και έφυγε από την Αθήνα προκαλώντας οργή στην ελληνική πλευρά. Στην επόμενη επίσκεψή της πήρε ακριβώς αυτό που ζητούσε: περικοπή των συντάξεων κατά 1,8 δισ. ευρώ, μια κι έξω, από το 2019...

Οπως λένε πηγές από την Ουάσινγκτον, αιτία ήταν η απόσταση της Ελλάδας από τις ΗΠΑ, το υπερατλαντικό ταξίδι και το γεγονός ότι είναι μητέρα τριών παιδιών. Σύζυγος της Βελκουλέσκου είναι ο διεθνούς φήμης ογκολόγος Βίκτορ Βελκουλέσκου (υποψήφιος για βραβείο Νόμπελ) και η μόνιμη κατοικία τους είναι στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ. Μετά τη συμπλήρωση δύο ετών υπηρεσίας σε υπερατλαντική αποστολή τα στελέχη του Ταμείου μπορούν να ζητήσουν μετάθεση. Στην Ελλάδα η Ρουμάνα οικονομολόγος ήρθε για πρώτη φορά το 2009 και από το καλοκαίρι του 2015 ανέλαβε επικεφαλής της αποστολής στη θέση του Ινδού Ρίσι Γκογιάλ, ο οποίος είχε κάνει έξω φρενών με την άκαμπτη στάση του και την κυβέρνηση Σαμαρά και την κυβέρνηση Τσίπρα, αναφέρει το protothema.

Στα δύο χρόνια της θητείας της στην Αθήνα, η Βελκουλέσκου συνέδεσε το όνομά της με μια σειρά από διενέξεις και επεισόδια με εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης, στα οποία δικαίωσε τη φήμη της ανυποχώρητης και σιδηράς κυρίας.

Η υποκλοπή-μπούμερανγκ

Αυτό που θα μας μείνει αξέχαστο είναι η υποκλοπή της συνομιλίας της με τον προϊστάμενό της και διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν. Η Βελκουλέσκου μιλούσε από το δωμάτιο του ξενοδοχείου της. Επέλεξε το σταθερό και έπεσε στον κοριό. Η γκάφα της υποκλοπής -άγνωστο ποιος την οργάνωσε- γύρισε τελικά μπούμερανγκ και ισχυροποίησε τη θέση της στην τρόικα, καθώς το ζήτημα εξέθεσε την Ελλάδα. Η συνομιλία της με τον Τόμσεν ήρθε στο φως από τον ιστότοπο WikiLeaks την Κυριακή 2 Απριλίου του 2016 και η κυβέρνηση επιχείρησε να εκμεταλλευτεί το θέμα για να κερδίσει πόντους στη διαπραγμάτευση. Πρωί-πρωί της ίδιας ημέρας, μάλιστα, ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Παρά τις προσδοκίες ότι η δημοσιοποίηση της συνομιλίας Τόμσεν - Βελκουλέσκου θα άλλαζε το κλίμα στις διαπραγματεύσεις, η υπόθεση δημιούργησε αρνητικό κλίμα για τη χώρα και τελικά έκανε ζημιά. Ως γνωστόν, η πρώτη αξιολόγηση έκλεισε με τις εισφορές του νόμου Κατρούγκαλου που «πνίγουν» σήμερα τους ελεύθερους επαγγελματίες.

«Δεν σ’ αντέχω άλλο»

Η Βελκουλέσκου ήρθε στην Αθήνα με πολύ κακές συστάσεις από την Κύπρο, όπου είχε προκαλέσει ουκ ολίγες φορές την έκρηξη του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και υπουργών της κυβέρνησης. Βρέθηκε εκεί το 2013 εν μέσω ανεπανάληπτης κρίσης και κουρέματος καταθέσεων. Οι απαιτήσεις της για τις τράπεζες σε μια σύσκεψη που έγινε τον Μάρτιο του 2013 στο Προεδρικό Μέγαρο οδήγησαν εκτός ορίων τον κ. Αναστασιάδη. «Δεν σε αντέχω, δεν μπορώ να διαπραγματευτώ άλλο μαζί σου», φέρεται να της είπε οργισμένος πετώντας κάτω με δύναμη μια καρέκλα.

Στη Λευκωσία η Βελκουλέσκου υποστήριξε ότι για να μπορέσει η κυπριακή οικονομία να σταθεί στα πόδια της θα πρέπει να μειωθούν οι μισθοί των Κυπρίων κατά 25% και έφερε ως παράδειγμα την πατρίδα της τη Ρουμανία και άλλες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Μόλις το άκουσε αυτό η τότε υπουργός Εργασίας Σωτηρούλα Χαραλάμπους, της απάντησε οργισμένη ότι αυτός είναι μάλλον ο λόγος που γέμισε η Κύπρος Ρουμάνους μετανάστες και τα μπαρ Ρουμάνες και ότι στην Κύπρο έχουν μεταναστεύσει πολλοί πολίτες του πρώην ανατολικού μπλοκ ακριβώς εξαιτίας των πολιτικών που επέβαλε το ΔΝΤ. Τα δύο περιστατικά διέρρευσαν στον κυπριακό Τύπο που απέδωσε στη Βελκουλέσκου το προσωνύμιο «Δρακουλέσκου».

Η οικονομολόγος του Ταμείου, 42 ετών σήμερα, είναι απόφοιτος του Λυκείου «Γκέοργκε Λαζάρ», του σχολείου της νομενκλατούρας του Βουκουρεστίου επί των ημερών Τσαουσέσκου. Το 1992, τρία χρόνια μετά την εκτέλεση του δικτάτορα, μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου σπούδασε Οικονομικά με υποτροφία προτού ενταχθεί στο δυναμικό του ΔΝΤ.

Σκληρότητα προς τον Βενιζέλο, εισφορές προς... τον Κατρούγκαλο

Στην Ελλάδα η Βελκουλέσκου ήταν από την αρχή η στενότερη συνεργάτιδα του Πολ Τόμσεν. Τη θυμούνται από τον Απρίλιο του 2010 στα τεχνικά κλιμάκια τόσο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που τον διαδέχτηκε το 2011 στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Συνήθως ήταν στις ομάδες για τα εργασιακά. Στελέχη που διαπραγματεύτηκαν μαζί της το πρώτο μνημόνιο θυμούνται ακόμη τη σκληρότητά της και πως όταν άκουγε κάτι από την ελληνική πλευρά που θεωρούσε ανακριβές έσκυβε αμέσως στο αυτί του Τόμσεν και μιλώντας γρήγορα και χαμηλόφωνα του εξηγούσε ότι έχει δίκιο η ίδια και όχι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Μετά την εμπειρία της Κύπρου, στην παρουσία της πλέον ως επικεφαλής της αποστολής στην Αθήνα από το 2015, προσπάθησε να μετριάσει της αρνητικές εντυπώσεις, αλλά παρέμεινε σκληρή και επίμονη και οδήγησε σε μεγάλες υποχωρήσεις στην κυβέρνηση, χωρίς στην ουσία να δώσει τίποτα ως αντάλλαγμα, εφόσον η ρύθμιση του χρέους παραπέμφθηκε στις καλένδες.
Σε ό,τι αφορά το ελληνικό πρόγραμμα, η Βελκουλέσκου διαφώνησε με την αρχιτεκτονική του ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου, εκφράζοντας τη γραμμή του ΔΝΤ που θεωρούσε ότι σε αυτό το ζήτημα η πρόταση της κυβέρνησης επιβαρύνει δυσανάλογα τους σημερινούς εργαζομένους. Εκ των πραγμάτων, η θέση αποδείχτηκε σωστή, όπως παραδέχονται σήμερα σε ιδιωτικές συζητήσεις ακόμη και στελέχη της κυβέρνησης. Το πρόβλημα ήταν όμως ότι η Βελκουλέσκου δέχτηκε τελικά τις εισφορές του τότε υπουργού Εργασίας Γιώργου Κατρούγκαλου για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Η κυβέρνηση πίστευε ότι με τις πολύ υψηλές εισφορές που αποφασίστηκαν τον Μάιο του 2016 θα έλυνε το Ασφαλιστικό και ότι το ΔΝΤ δεν θα ζητούσε πια μείωση των συντάξεων. Το σχέδιο απέτυχε παταγωδώς.

Από Αχτσιόγλου πήρε ό,τι ήθελε

Η Βελκουλέσκου περίμενε υπομονετικά πολλούς μήνες ώσπου τον Μάρτιο του 2017 επέβαλε και την περικοπή των συντάξεων έχοντας απέναντί της τον κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο και την υπουργό Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου. Η Ελληνίδα υπουργός είχε την ατυχία να κάνει τα πρώτα της βήματα ως υπουργός στο τραπέζι των διαβουλεύσεων απέναντι σε ένα πολύ έμπειρο στέλεχος του Ταμείου. Η Βελκουλέσκου ακολούθησε με ευλάβεια την τακτική που είχε συμφωνήσει με τον Τόμσεν χωρίς να υποχωρεί ποτέ. Πίεζε τις καταστάσεις, ακόμη και με τον χρόνο άφιξης και αναχώρησης από την Αθήνα. Εφτανε καθυστερημένα στην Ελλάδα, τελευταία από το κουαρτέτο (σε μια περίπτωση με τη δικαιολογία ότι έπρεπε να παραστεί σε μια κηδεία στελέχους του ΔΝΤ), ενώ άλλες φορές έφευγε νωρίτερα λέγοντας π.χ. ότι πρέπει να προλάβει την Ημέρα των Ευχαριστιών, όπως συνέβη τον Νοέμβριο του 2016. Μπαίνοντας στην τελική ευθεία, στις αρχές Μαρτίου του 2017, Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου και Βελκουλέσκου πέρασαν πάνω από 30 ώρες στην αίθουσα «Thalia II» του ξενοδοχείου «Χίλτον» συζητώντας για τις συντάξεις. Το στέλεχος του ΔΝΤ διεμήνυσε στην Ελληνίδα υπουργό ότι δεν δέχεται τίποτα λιγότερο από το κόψιμο των συντάξεων, μια κι έξω, από το 2019, σε αντίθεση με την κυρία Αχτσιόγλου, η οποία είχε αντιπροτείνει πάγωμα των αυξήσεων και περικοπή της προσωπικής διαφοράς κατά 900 εκατ. ευρώ σταδιακά από το 2020. Η Βελκουλέσκου σηκώθηκε και έφυγε από την Αθήνα προκαλώντας οργή στην ελληνική πλευρά. Στην επόμενη επίσκεψή της πήρε ακριβώς αυτό που ζητούσε: περικοπή των συντάξεων κατά 1,8 δισ. ευρώ, μια κι έξω, από το 2019...

Οι υποψήφιοι διάδοχοι

Ο διάδοχος της Βελκουλέσκου θα αναλάβει βαριά καθήκοντα, καθώς κάθε φορά που ένα πρόγραμμα πλησιάζει στο τέλος του (όπως θα συμβεί με το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018) λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις που αφορούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το πλαίσιο της εποπτείας μετά τη λήξη του. Επιπλέον, στην περίπτωση της Ελλάδας οι σχέσεις του Ταμείου με τους Ευρωπαίους παραμένουν τεταμένες -κυρίως- για το ζήτημα του χρέους. Οπως έχουν τα πράγματα, πιθανή αντικαταστάτρια της Βελκουλέσκου είναι η άμεση υφισταμένή της στην ελληνική αποστολή Ιβα Πέτροβα, η οποία συμμετέχει στα κλιμάκια που επισκέπτονται την Ελλάδα από το πρώτο μνημόνιο το 2010. Ενδεχόμενη ανάληψη της θέσης της επικεφαλής της αποστολής από τη Βουλγάρα οικονομολόγο θα συνδυαστεί με προαγωγή, ώστε να μπορεί και τυπικά να αναλάβει αυτό το πόστο. Πέρα από την κυρία Πέτροβα ακούγονται τα ονόματα του Ουκρανού Βιτάλι Κραμαρένκο, ο οποίος βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα για συνομιλίες που δεν σχετίζονται με το μνημόνιο, και αυτό του Αμερικανού Πίτερ Ντόλμαν, που μέχρι πρόσφατα ήταν ο επικεφαλής της αποστολής του Ταμείου στη Λευκορωσία.

Στο πλαίσιο αυτό, η επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα προκρίνει τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και τη μείωση της δαπάνης για τις συντάξεις με στόχο την αποκλιμάκωση της φορολόγησης.

Κυρίως όμως ζητά «το συντομότερο δυνατό» τη μείωση του στόχου τον οποίο «η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι της» συμφώνησαν για το πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2022.

Απορρίπτει δε το επιχείρημα της ελληνικής κυβέρνησης ότι το αποτέλεσμα του 2016 ήταν κατά βάση διαρθρωτικό: προέκυψε με «εξαιρετική συμπίεση» των δαπανών, «πέρα από τα ποσά που είχαν εγγραφεί στον προϋπολογισμό», και με άλλα «ad-hoc μέτρα».

Παρουσιάζοντας μάλιστα αναλυτικά τις προτεραιότητες ενόψει της γ’ αξιολόγησης του προγράμματος, εστίασε στους συμβασιούχους και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα capital controls, καθώς και στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές και την απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων.

Για την κυρία Βελκουλέσκου «οι ελληνικές αρχές έχουν ακόμη μια φουλ ατζέντα μπροστά τους. Η σταθερή εφαρμογή των πολιτικών θα είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία του προγράμματος και την επιστροφή της εμπιστοσύνης, της ανάπτυξης και της πρόσβασης στη χρηματοδότηση από τις αγορές».

Όσο για τη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές «θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τους στόχους του προγράμματος, και τους στόχους βιωσιμότητας του χρέους».

Ως προς το ασφαλιστικό, η επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα επισημαίνει ότι «οι εισφορές που επιβάλλονται στις γενιές της εργασίας δεν επαρκούν για να πληρώνουν τις τρέχουσες συντάξεις», σημειώνοντας ότι το έλλειμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος στην Ελλάδα είναι «σχεδόν τέσσερις φορές υψηλότερο από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ».

«Παρά τους διάφορους γύρους μεταρρυθμίσεων, το συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας παραμένει μη βιώσιμο και μη προσιτό» τόνισε μεταξύ άλλων η κυρία Βελκουλέσκου.

Αναφορικά με το ελληνικό χρέος, διευκρίνισε ότι το πρόβλημα αφορά τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα και ουσιαστικά προκύπτει όταν η Ελλάδα θα σταματήσει να δανείζεται με τα ευνοϊκά επιτόκια του ESM και θα χρηματοδοτείται με τα σαφώς υψηλότερα επιτόκια των αγορών.

Όσο για το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης; «Έγκειται στην ΕΚΤ να αποφασίσει για την πρόσβαση στο QE.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, ενώ η πρόσβαση στο QE θα μπορούσε να είναι επωφελής για την ενδυνάμωση της εμπιστοσύνης, δεν είναι ουσιώδης για τη βιώσιμη επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές».

-Σε ερώτηση της εφημερίδας για την τρίτη αξιολόγηση, η Ντέλια Βελκουλέσκου δίνει μια πλήρη εικόνα:

Βελκουλέσκου: Το πρόγραμμα προσαρμογής της Ελλάδας περιλαμβάνει μια σειρά μεταρρυθμίσεων προς υλοποίηση με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα που τέθηκε από τις αρχές και συμφωνήθηκε με τους εταίρους του προγράμματος.

Οι αξιολογήσεις του προγράμματος είναι μια ευκαιρία για περιοδική καταγραφή της προόδου στην εφαρμογή πολιτικών, επιθεώρηση της οικονομικής κατάστασης και έλεγχο για τυχόν αλλαγές στη στρατηγική του προγράμματος.

Η επόμενη αξιολόγηση θα εκτιμήσει έτσι τις μακροοικονομικές εξελίξεις και τις πολιτικές, εστιάζοντας στην εφαρμογή τόσο των πρόσφατων όσο και των επικείμενων μεταρρυθμίσεων:

Στον δημοσιονομικό τομέα, θα αναθεωρούσαμε τα δημοσιονομικά αποτελέσματα σε σχέση με τους στόχους και την παρακολούθηση των σχεδίων για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, με τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων για την προσωρινή απασχόληση, καθώς και με την αξιολόγηση του πλαισίου εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών, μεταξύ άλλων θεμάτων.

Στον χρηματοπιστωτικό τομέα, θα επαναξιολογούσαμε τη συνολική εποπτική στρατηγική για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και τη διασφάλιση μιας επαρκούς κεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Στο πλαίσιο αυτό, θα εξετάσουμε επίσης προσεκτικά την αποτελεσματικότητα των πρόσφατων χρηματοπιστωτικών μεταρρυθμίσεων (π.χ. νόμος εξωδικαστικής επίλυσης, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, κ.λπ.), οι οποίες είναι κρίσιμες για τη διευκόλυνση της αναδιάρθρωσης του χρέους· θα ελέγξουμε τις επικείμενες προγραμματισμένες τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για την προστασία των εξασφαλισμένων πιστωτών και την ενίσχυση της πιστωτικής επέκτασης· και θα επιθεωρήσουμε την πρόοδο της στρατηγικής για τη χαλάρωση των capital controls.

Στον διαρθρωτικό τομέα, θα εξετάσουμε την αποτελεσματικότητα των πρόσφατων μεταρρυθμίσεων (π.χ. την απελευθέρωση του εμπορίου τις Κυριακές, την απλοποίηση της αδειοδότησης επενδύσεων και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων) και θα προχωρήσουμε προγραμματισμένες αλλαγές στους κανόνες που διέπουν τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι μπορούν να εγκρίνουν απεργίες, και στην εφαρμογή των υπόλοιπων συστάσεων του ΟΟΣΑ, μεταξύ άλλων πραγμάτων.

Συνοψίζοντας, οι ελληνικές αρχές έχουν ακόμη μια φουλ ατζέντα μπροστά τους. Η σταθερή εφαρμογή των πολιτικών θα είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία του προγράμματος και την επιστροφή της εμπιστοσύνης, της ανάπτυξης και της πρόσβασης στη χρηματοδότηση από τις αγορές.

Παρότι χαιρέτισε την απόφαση του Eurogroup όπου καταγράφηκε «κάποια πρόοδος» για το χρέος όπως χαρακτηριστικά είπε πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα του χρέους στηριζόμενη μόνο στις δικές τις δυνάμεις».

Η κυρία Βελκουλέσκου σχολίασε επίσης αρνητικά το ύψος και τη διάρκεια των πλεονασμάτων που συμφωνήθηκαν στο Eurogroup. «Η διατήρηση πλεονασμάτων 3,5% ή ακόμη και 2% για δεκαετίες (...) απλά δεν είναι ρεαλιστική» ανέφερε. Μεταξύ άλλων επέμεινε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να διατηρήσει ανάπτυξη πάνω από 1% και πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 1,5% μακροπρόθεσμα». Είπε επίσης ότι υπάρχουν προβολές που δείχνουν ότι το εργατικό δυναμικό θα μειωθεί κατά το ένα τρίτο ως το 2060 με δεδομένη τη γήρανση του πληθυσμού και ότι αυτό δείχνει μια αρνητική τάση στην ανάπτυξη, αναφέρει το protothema.

Να μην αλλάξουν τα εργασιακά
Οπως και τα υπόλοιπα μέλη του κουαρτέτου, η Ντέλια Βελκουλέσκου ζήτησε εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων καθώς συχνά «σκαλώνουν στη φάση της εφαρμογής». Η ίδια έδωσε βάρος στην επιθετική αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες με τη χρήση διαφόρων εργαλείων και τόνισε ότι το να περιμένουν να λυθεί το πρόβλημα από μόνο του «δεν αποτελεί επιλογή».

Πέραν των αναφορών στην ανάγκη απελευθέρωσης στις αγορές προϊόντων η κυρία Βελκουλέσκου υπερασπίστηκε τη θέση του ΔΝΤ ότι δεν πρέπει η κυβέρνηση να πάρει πίσω τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην αγορά εργασίας ούτε μετά το 2018.

Διάλογος με Παπαδημητρίου
«Είναι δύσκολο να διατηρείς μοντέλα που να προβλέπουν την ανάπτυξη για 45 χρόνια, είναι τουλάχιστον αβέβαιη αυτή η πρόβλεψη» απάντησε στην κυρία Βελκουλέσκου ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου ο οποίος συμμετείχε στο ίδιο πάνελ. Πρόσθεσε ότι κανένας δεν θα έλεγε όχι σε μια παρέμβαση για το χρέος σαν αυτή που προτείνει το ΔΝΤ αλλά θύμισε στην κυρία Βελκουλέσκου ότι η Ελλάδα πρέπει να συνεννοηθεί και με τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Αμέσως μετά η κυρία Βελκουλέσκου ανταπάντησε ότι μεσοπρόθεσμα η ανάπτυξη μπορεί να είναι πάνω από 1% αλλά ότι δεν πρέπει να αγνοούνται οι δημογραφικοί παράγοντες. Σημείωσε επίσης ότι η ελάφρυνση του χρέους από μόνη της δεν μπορεί να λύσει τα διαρθρωτικά προβλήματα, ότι χρειάζονται και τα δύο (χρέος και μεταρρυθμίσεις) σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου από ότι συζητείται σήμερα.

Βλέπει αγορές χωρίς QE
Ο κ. Παπαδημητρίου είπε ότι είναι δυνατόν να επιτευχθεί ανάπτυξη 2% και τόνισε όπως και ο κ. Χουλιαράκης ότι υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στις αγορές χωρίς το QE.

«Η Ελλάδα είναι στο δρόμο της ανάκαμψης» δήλωσε ο κ. Παπαδημητρίου και έκανε ειδική αναφορά στην εθνική αναπτυξιακή τράπεζα την οποία μνημονεύει το ανακοινωθέν του Eurogroup.

Ο κ. Παπαδημητρίου τόνισε ότι το νέο μοντέλο της οικονομίας προβλέπει την ενίσχυση των εξαγωγικών επιχειρήσεων και την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων από ιδιώτες στη χώρα με στόχο τη μείωση της ανεργίας.