Η εξέλιξη απειλεί να επιβαρύνει περαιτέρω τις σχέσεις του Λευκού Οίκου με την ουκρανική ηγεσία και να υπονομεύσει τη νέα προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης για την επίτευξη συμφωνίας που θα οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου.

«Ο Ζελένσκι διαβάζει λάθος την κατάσταση. Συνεχίζοντας να πλήττει διυλιστήρια, υπονομεύει την καλή θέληση που έχει οικοδομήσει με τον Τραμπ τους τελευταίους έξι μήνες», δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος, σύμφωνα με το Axios.

Από την πλευρά του, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε στο ίδιο μέσο ότι αιφνιδιάστηκε από τη συμφωνία, χαρακτηρίζοντάς την «άδικη και ανέντιμη» και υποστηρίζοντας ότι συνιστά αδικαιολόγητο δώρο προς τον Ρώσο πρόεδρο.

Η ενεργειακή πίεση και οι επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια

Οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια τους τελευταίους μήνες είχαν σημαντικές επιπτώσεις στον ενεργειακό τομέα της Ρωσίας, προκαλώντας, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ενεργειακή κρίση στη χώρα. Η Μόσχα απάντησε επιβάλλοντας απαγόρευση στις εξαγωγές ντίζελ, εξέλιξη που επιβάρυνε περαιτέρω τις διεθνείς αγορές καυσίμων, οι οποίες ήδη δέχονται πιέσεις εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν.

Σύμφωνα με την αμερικανική πλευρά, ο Τραμπ επιθυμούσε να σταματήσει η Ουκρανία μονομερώς τις επιθέσεις στις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, καθώς εκτιμούσε ότι τα πλήγματα συνέβαλλαν στην αύξηση των τιμών των καυσίμων στις ΗΠΑ.

Ο ίδιος αξιωματούχος υποστήριξε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θεωρούσε τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια ισοδύναμες με τα ρωσικά πλήγματα κατά του ουκρανικού ηλεκτρικού δικτύου.

Ο Ζελένσκι είχε μεταφέρει στον Τραμπ και στους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ ότι ήταν διατεθειμένος να σταματήσει τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια, υπό την προϋπόθεση ότι η Ρωσία θα διέκοπτε τα πλήγματα στις ουκρανικές ηλεκτροπαραγωγικές εγκαταστάσεις.

Οι συνομιλίες στο Μαϊάμι και η αντιπαράθεση για τις αμερικανικές πιέσεις

Η διαφωνία ήρθε στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια οκτάωρων συνομιλιών στο Μαϊάμι την Παρασκευή, στις οποίες συμμετείχαν Αμερικανοί, Ουκρανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.

Σύμφωνα με το Axios, οι Γουίτκοφ και Κούσνερ ενημέρωσαν την ουκρανική διαπραγματευτική ομάδα ότι ο Τραμπ αναμενόταν να συνομιλήσει με τον Πούτιν και να προχωρήσει στην άρση των κυρώσεων στις ρωσικές εξαγωγές ντίζελ.

Κατά την ίδια πηγή, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι εξήγησαν ότι η απόφαση συνδεόταν με την άρνηση της Ουκρανίας να σταματήσει τις επιθέσεις, οι οποίες, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, επηρέαζαν άμεσα τους Αμερικανούς καταναλωτές.

Ουκρανός αξιωματούχος υποστήριξε, ωστόσο, ότι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών διατυπώθηκε η απειλή πως οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να διακόψουν την παροχή πληροφοριών προς την Ουκρανία, εάν το Κίεβο εξακολουθούσε να αγνοεί τα αμερικανικά αιτήματα.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος διέψευσε ότι διατυπώθηκε τέτοια απειλή. Όπως ανέφερε, οι Γουίτκοφ και Κούσνερ υπογράμμισαν ότι οι ΗΠΑ παραμένουν ισχυρός εταίρος της Ουκρανίας, παρέχοντας πυρομαχικά και πληροφορίες, και ότι το Κίεβο δεν θα πρέπει να προβαίνει σε ενέργειες που πλήττουν τους Αμερικανούς καταναλωτές.

«Οι επιθέσεις στα διυλιστήρια προκαλούν πόνο στη Ρωσία, αλλά προκαλούν πόνο και στις ΗΠΑ», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος αξιωματούχος.

Στο τραπέζι εγγυήσεις ασφαλείας και μεταπολεμική ανοικοδόμηση

Παρά την ένταση για το ενεργειακό ζήτημα, οι συνομιλίες στο Μαϊάμι είχαν ως βασικό αντικείμενο τη διαμόρφωση ενός πλαισίου για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι διαπραγματεύσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στην οριστικοποίηση των εγγυήσεων ασφαλείας που θα μπορούσαν να προσφέρουν στην Ουκρανία οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ στο πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας.

Στο τραπέζι τέθηκαν επίσης νέες προτάσεις για εδαφικές διευθετήσεις, καθώς και ένα μεταπολεμικό πακέτο για την Ουκρανία, το οποίο παρουσίασαν οι Γουίτκοφ και Κούσνερ. Το σχέδιο περιλάμβανε προτάσεις για τη χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης, την ανασυγκρότηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που έχουν προκύψει εξαιτίας του πολέμου.

Οι συμμετέχοντες συζήτησαν ακόμη έναν οδικό χάρτη για την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και τη μελλοντική σχέση της χώρας με το ΝΑΤΟ μετά το τέλος των εχθροπραξιών.

Παράλληλα, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι έθεσαν την προοπτική ενός ευρύτερου μεταπολεμικού πλαισίου ασφαλείας μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, το οποίο, σύμφωνα με την αμερικανική πλευρά, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό και από τις δύο πλευρές.

Οι Γουίτκοφ και Κούσνερ ενημέρωσαν επίσης τους Ουκρανούς και τους Ευρωπαίους για πιθανές ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία, τις οποίες η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση των τιμών της ενέργειας και να ενθαρρύνουν τη Μόσχα να προχωρήσει σε παραχωρήσεις στο πλαίσιο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.

Πιθανές επισκέψεις στη Μόσχα και το Κίεβο – Χωρίς δέσμευση από τον Πούτιν

Οι Αμερικανοί απεσταλμένοι εξετάζουν το ενδεχόμενο να επισκεφθούν τη Μόσχα και το Κίεβο την επόμενη εβδομάδα, προκειμένου να συζητήσουν τις προτάσεις για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Αμερικανό αξιωματούχο, δεν είναι ακόμη σαφές πώς θα επηρεάσει αυτές τις κινήσεις η νέα αντιπαράθεση με την ουκρανική πλευρά.

Παρά την πρόθεση της Ουάσινγκτον να προωθήσει ένα νέο σχέδιο ειρήνευσης, η στάση του Κρεμλίνου παραμένει αβέβαιη.

Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας διάρκειας 90 λεπτών με τον Τραμπ, ο Πούτιν δεν δεσμεύτηκε ότι θα επαναλάβει άμεσα τις ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ουκρανία, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο σύμβουλός του για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Γιούρι Ουσάκοφ.

Ο Ουσάκοφ υποστήριξε ότι οι ουκρανικές επιθέσεις στη Μόσχα και σε άλλες ρωσικές πόλεις, κατά τη διάρκεια των ρωσικών βουλευτικών εκλογών, «υπονόμευσαν τη δυνατότητα άμεσης επανέναρξης της διαπραγματευτικής διαδικασίας».

«Ο πρόεδρος είπε ότι θα σκεφτούμε πότε μπορούν να επαναληφθούν αυτές οι διαπραγματεύσεις», πρόσθεσε.

Ο πόλεμος φτάνει πιο κοντά στους Ρώσους

Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη της σύγκρουσης, οι συνέπειές της γίνονται περισσότερο αισθητές στο εσωτερικό της Ρωσίας. Οι ουκρανικές επιθέσεις με drones έχουν φτάσει βαθιά στη ρωσική επικράτεια, πλήττοντας διυλιστήρια, στρατιωτικές και άλλες εγκαταστάσεις.Η εικόνα αυτή έχει αλλάξει και την καθημερινότητα. Στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη αυξάνεται η ζήτηση για ειδικές προστατευτικές μεμβράνες στα παράθυρα, ενώ μεγαλύτερο ενδιαφέρον καταγράφεται και για ασφαλιστικά συμβόλαια που καλύπτουν ζημιές από επιθέσεις drones.Σύμφωνα με στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας που επικαλείται το Reuters, τα ασφάλιστρα κατοικιών αυξήθηκαν κατά 18% σε ετήσια βάση το πρώτο εξάμηνο του 2026, με την αυξημένη ζήτηση για προστασία από επιθέσεις να αποτελεί έναν από τους παράγοντες.

Ο φόβος μιας νέας επιστράτευσης

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλούν οι φήμες για πιθανή νέα επιστράτευση μετά τις εκλογές.Το Κρεμλίνο έχει επανειλημμένα διαψεύσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ο Πούτιν δήλωσε πρόσφατα ότι, με τα σημερινά δεδομένα, δεν υπάρχει σενάριο που να απαιτεί επιστράτευση. Αυτό, ωστόσο, δεν έχει εξαφανίσει τους φόβους.Το Reuters καταγράφει περιπτώσεις ανδρών που έχουν ήδη φύγει προσωρινά από τη Ρωσία μαζί με τις οικογένειές τους, φοβούμενοι ότι μετά τις κάλπες μπορεί να υπάρξει νέα κλήση για ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων.

Η «Ενωμένη Ρωσία» παραμένει κυρίαρχη

Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν αναμένεται να προκαλέσει ανατροπή στους πολιτικούς συσχετισμούς. Η Ενωμένη Ρωσία παραμένει με μεγάλη διαφορά η ισχυρότερη πολιτική δύναμη και αναμένεται να διατηρήσει τον έλεγχο της Κρατικής Δούμας.Για το Κρεμλίνο, ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία θα έχουν η συμμετοχή και τα ποσοστά, καθώς μπορούν να λειτουργήσουν ως ένδειξη για το επίπεδο κοινωνικής κόπωσης από έναν πόλεμο που διαρκεί πολύ περισσότερο από όσο αρχικά αναμενόταν.Παράλληλα, η Ρωσία δεν προσκάλεσε παρατηρητές του ΟΑΣΕ για τις εκλογές, με τον Οργανισμό να εκφράζει σοβαρή ανησυχία και να επισημαίνει ότι η απόφαση δεν συνάδει με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει τα συμμετέχοντα κράτη.

Το πραγματικό πολιτικό μήνυμα της κάλπης, επομένως, μπορεί να μην βρίσκεται στο ποιος θα κερδίσει, αλλά στο πόσο βαθιά έχει επηρεάσει ο παρατεταμένος πόλεμος τη ρωσική κοινωνία και οικονομία.

]]> https://www.moneypress.gr/poytin-kamia-symmaxia-me-tin-kina-kai/ Wed, 03 Sep 2025 09:00:28 +0000 https://www.moneypress.gr/?p=195493 Διαψεύδει το Κρεμλίνο ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν «συνωμοτεί» εναντίον των ΗΠΑ με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ και τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν, απαντώντας στο σχόλιο του Ντόναλντ Τραμπ για την παρουσία του στη στρατιωτική παρέλαση στο Πεκίνο για τον εορτασμό των 80 χρόνων από τη λήξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε χθες (02/09), «πολύ απογοητευμένος» με τον Πούτιν. Μάλιστα, σε μία αιχμηρή ανάρτησή του στο Truth Social έγραψε: «Είθε ο Πρόεδρος Σι και ο υπέροχος λαός της Κίνας να έχουν μια μεγάλη και διαρκή ημέρα εορτασμού. Παρακαλώ δώστε τους θερμότερους χαιρετισμούς μου στον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Κιμ Γιονγκ Ουν, καθώς συνωμοτείτε εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής».

Όταν ρωτήθηκε σχετικά από ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο, ο σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ εκτίμησε ότι ο Τραμπ ίσως ειρωνευόταν.

«Νομίζω ότι (ο πρόεδρος των ΗΠΑ) είπε, όχι χωρίς ειρωνεία, ότι αυτοί οι τρεις έμοιαζαν σαν να συνωμοτούσαν εναντίον των ΗΠΑ», επεσήμανε ο Ουσακόφ. «Θέλω να διευκρινίσω ότι κανείς δεν συνωμοτούσε, κανείς δεν σχεδίαζε τίποτα», πρόσθεσε.

Οι δύο χώρες έχουν συσφίξει τους δεσμούς τους, μετά τη συνάντηση Κιμ-Πούτιν τον Σεπτέμβριο και δεσμεύτηκαν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους, σε όλους τους τομείς. Άλλωστε οι επιλογές τους είναι περιορισμένες λόγω των διεθνών κυρώσεων: στη Ρωσία εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία, στη Βόρεια Κορέα εξαιτίας των προγραμμάτων της για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων.

Το ρωσικής κατασκευής αυτοκίνητο παραδόθηκε στον Κιμ στις 18 Φεβρουαρίου, μεταδίδει το KCNA συμπληρώνοντας ότι η αδερφή του βορειοκορεάτη ηγέτη «διαβίβασε τις ευχαριστίες του Κιμ Γιονγκ Ουν προς τον Πούτιν» κι υπογραμμίζοντας ότι το δώρο καταδεικνύει τις ξεχωριστές σχέσεις των δύο ηγετών σε προσωπικό επίπεδο.

Το δημοσίευμα δεν διευκρινίζει τον τύπο του αυτοκινήτου, ούτε πώς μεταφέρθηκε από τη Ρωσία. Ο Κιμ φέρεται να είναι λάτρης των τεσσάρων τροχών και να διατηρεί συλλογή από πολυτελή οχήματα που έχει φέρει παράτυπα στη χώρα του.

Τον Σεπτέμβριο, κατά την επίσκεψή του σε διαστημικό κέντρο της ρωσικής Άπω Ανατολής, ο Κιμ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την προεδρική λιμουζίνα Aurus Senat του Πούτιν και ο Ρώσος πρόεδρος τον προσκάλεσε στο πίσω κάθισμα.

Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης είχε φθάσει οδικώς στο κοσμοδρόμιο με μια λιμουζίνα Maybach που έφερε με το τρένο με το οποίο ταξίδεψε από την Πιονγκγιάνγκ.

Η εν λόγω λιμουζίνα και άλλες με τις οποίες έχει θεαθεί ο Κιμ –συμπεριλαμβανομένων αρκετών Mercedes, μιας Rolls-Royce Phantom και μιας Lexus– εμπίπτουν στη λίστα των ειδών πολυτελείας που, σύμφωνα με ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, απαγορεύεται η εξαγωγή τους στη Βόρεια Κορέα.

Η λιμουζίνα του Πούτιν

H Aurus κατασκευάζει στο νέο εργοστάσιο τη Senat, την έκδοση παραγωγής της λιμουζίνας του Πούτιν, σε απλή και θωρακισμένη επιλογή. Και οι δύο εκδόσεις έχουν στάνταρ τετρακίνηση, ενώ συνδυάζουνν έναν V8 κινητήρα 4,4 λίτρων, απόδοσης 600 ίππων με έναν ηλεκτροκινητήρα 40 ίππων, δημιουργώντας ένα ισχυρό υβριδικό σύστημα κίνησης.

Για τη θωρακισμένη εκδοχή της Senat, των 6,9 τόνων, το μοτέρ θα προσφέρει 0-100 km/h σε 9.0 sec, ενώ για τη μη θωρακισμένη έκδοση σε μόλις 6.0 sec.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών -η διαφορά μεταξύ των μετρητών που εισρέουν στη χώρα και των εκροών- ανήλθε σε μόλις 50,2 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, μειωμένο από το ρεκόρ των 238 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο τέλος του 2022, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία της κεντρικής τράπεζας που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή.

Η μείωση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι ανέμεναν οι αξιωματούχοι και έφερε το ετήσιο πλεόνασμα στο χαμηλότερο επίπεδο από την πανδημία του COVID το 2020. Οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 169 δισ. δολάρια στα 423 δισ. δολάρια, γεγονός που «οφείλεται κυρίως στις λιγότερο ευνοϊκές τιμές για βασικά ρωσικά εξαγωγικά αγαθά», ανέφερε η Τράπεζα της Ρωσίας στην ανακοίνωσή της.

Παράλληλα, οι εισαγωγές ανέκαμψαν στα 304 δισ. δολάρια.Η κεντρική τράπεζα ενδέχεται να αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις της για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καθώς πρόσθετα στοιχεία καθίστανται διαθέσιμα με καθυστέρηση.

Τα στοιχεία για τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο αναθεωρήθηκαν την Παρασκευή, ενώ τα στοιχεία για την περίοδο Ιουλίου-Οκτωβρίου αναθεωρήθηκαν τον περασμένο μήνα.

Τα έσοδα της Ρωσίας από τις εξαγωγές ενέργειας έπεσαν κατακόρυφα μετά την πλήρη εφαρμογή του ανώτατου ορίου τιμών πετρελαίου που επέβαλε η Ομάδα των G 7 ως απάντηση στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία πέρυσι, αναφέρει το Bloomberg.

Οι ροές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη έχουν περιοριστεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Η μέση τιμή του Ουράλς, του κύριου μίγματος αργού πετρελαίου που εξάγει η Ρωσία, μειώθηκε περισσότερο από 17% πέρυσι στα 62,99 δολάρια το βαρέλι, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών.

Τα έσοδα απο πετρέλαιο και φυσικό αέριο

Αυτό εξακολουθεί να είναι πάνω από το ανώτατο όριο των 60 δολαρίων το βαρέλι, αλλά οι τρέχουσες εκπτώσεις είναι σημαντικά πάνω από τον ιστορικό μέσο όρο των περίπου 2 έως 3 δολαρίων το βαρέλι. Η διαφορά έφτασε σχεδόν τα 14 δολάρια το βαρέλι τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία.

Τα έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξακολουθούν να αποτελούν βασική πηγή χρηματοδότησης του πολέμου, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων του προϋπολογισμού.

Το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών συρρικνώθηκε σε λιγότερο από 1 δισ. δολάρια τον Δεκέμβριο από 4,7 δισ. δολάρια τον Νοέμβριο, σύμφωνα με την κεντρική τράπεζα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της, το πλεόνασμα ανήλθε σε 10,7 δισ. δολάρια το τέταρτο τρίμηνο, μειωμένο κατά περίπου ένα τρίτο σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο και υπολείπεται των προσδοκιών των οικονομολόγων που συμμετείχαν σε έρευνα του Bloomberg.

Η Τράπεζα της Ρωσίας προέβλεψε ότι το ισοζύγιο μπορεί να αυξηθεί ελαφρώς στα 75 δισ. δολάρια φέτος, υπό την προϋπόθεση ότι οι μέσες παγκόσμιες τιμές του αργού θα παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα.

Αν και η κοινή γνώμη σε όλη την Ευρώπη, φαίνεται να έχει «διαλέξει στρατόπεδο» ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, 17 μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, δεν είναι ίδια η στάση όλων των κυβερνήσεων απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Στις αρχές Μαΐου, αναφέρεται στο άρθρο, «ο πρέσβης της Ρωσίας στη Γερμανία διοργάνωσε ένα πάρτι για να τιμήσει τη σοβιετική νίκη στον Β’ ΠΠ. Μεταξύ των επισκεπτών της Πρεσβείας ήταν και κάποιοι αξιωματούχοι: το τελευταίο αφεντικό της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας, Egon Krenz, ο Gerhard Schröder, καγκελάριος της Γερμανίας από το 1998 έως το 2005 (και, πιο πρόσφατα, λομπίστας για ρωσικές ενεργειακές εταιρείες), ο Tino Chrupalla, ο συνηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Alternative for Germany (afd)…

Δεκαεπτά μήνες μετά τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, η κοινή γνώμη στο Βερολίνο, όπως και σε όλη την Ευρώπη, θεωρεί τη Ρωσία ως επιτιθέμενο που πρέπει να αποφεύγεται και την Ουκρανία ως υπερασπιστή που αξίζει βοήθεια. Ό,τι κι αν φέρουν από το παρελθόν, οι διάφοροι χορηγοί ρωσικής επιρροής είναι πλέον περιορισμένοι. Ο Schröder, για παράδειγμα, προήδρευσε του διοικητικού συμβουλίου των κλειστών πλέον αγωγών Nord Stream που εξαρτούν τη Γερμανία από το ρωσικό αέριο. Το περασμένο καλοκαίρι η Ρωσία έκλεισε τους σωλήνες, τους οποίους στη συνέχεια ανατίναξαν μυστηριώδεις σαμποτέρ. Ο πρώην καγκελάριος αποκλείστηκε από τις λειτουργίες του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματός του (αν και παραμένει μέλος του), όσο για τον Chrupalla, η φιλία του ηγέτη του AFD με τη Ρωσία δεν ενόχλησε μόνο τα γερμανικά ταμπλόιντ. Τα μηνύματα που διέρρευσαν αποκάλυψαν απογοήτευση στους βουλευτές του ίδιου του κόμματός του.»

«Ωστόσο, ακόμη κι αν η προσπάθεια της Ρωσίας να ασκήσει πειστική δύναμη σε όλη την Ευρώπη δεν έχει πετύχει αρκετά, δεν έχει αποτύχει και εντελώς…. Κάποιοι έχουν αρχίσει να αμφισβητούν το μέγεθος της γενναιοδωρίας των κυβερνήσεών τους προς την Ουκρανία, η οποία μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 ανερχόταν σε περισσότερα από 60 δισεκατομμύρια ευρώ σε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις Βρυξέλλες και τα μεμονωμένα μέλη της ΕΕ (και 70 δισεκατομμύρια ευρώ εάν προστεθεί και η Βρετανία, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στη συνεισφορά της Αμερικής). Αλλά αν ο αγώνας της Ουκρανίας συνεχιστεί πολύ ή πάει στραβά, υπάρχουν πολλοί που περιμένουν για να παίξουν το παιχνίδι του «ποιος φταίει».

Το φάσμα των Χρήσιμων Ηλιθίων της Ευρώπης, ένας όρος του Ψυχρού Πολέμου για τους ασυνείδητους συμμάχους του κομμουνισμού, είναι ευρύ. Στην πολιτική, τα κόμματα τόσο της άκρας δεξιάς όσο και της άκρας αριστεράς διαφωνούν σε πολλά, αλλά στην Ουκρανία αυτά τα άκρα έχουν συχνά συγκλίνει απαιτώντας μια στιγμιαία «ειρήνη» που στην πραγματικότητα θα ανταμείβει τη ρωσική επιθετικότητα με γη.

Στα ΜΜΕ και την ακαδημαϊκή κοινότητα, οι διανοούμενοι… θρηνούν την ευρωπαϊκή εμπλοκή σε αυτό που αναλύουν ως πόλεμο δια αντιπροσώπων μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας, ή ίσως και μεταξύ Αμερικής και Κίνας. Και στον κόσμο των επιχειρήσεων, παρά τους πολλαπλούς γύρους δυτικών κυρώσεων, η Ρωσία έχει ακόμα πολλούς »φίλους»».

Οι «παθητικοί συνεργοί» του Πούτιν

«Στους ‘παθητικούς συνεργούς’ του Πούτιν περιλαμβάνονται πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ο Viktor Orban, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας από το 2010, ήταν ο πιο εμφανής. Ο λαϊκιστής ισχυρός άνδρας έχει επανειλημμένα επικρίνει τη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και συνέχισε τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου από την Ουγγαρία.

Η κυβέρνησή του αρνείται επίσης να επιτρέψει τη διαμετακόμιση των όπλων που δίνονται στην Ουκρανία από τα μέλη της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Η Αυστρία, πιο αθόρυβα αλλά εξίσου κερδοφόρα, παρέμεινε επίσης αμέτοχη σε μεγάλο βαθμό στον αγώνα, επικαλούμενη τη μη ένταξή της στο ΝΑΤΟ και τον αυτόκλητο ρόλο της ως γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, προσφέροντας λίγη βοήθεια στην Ουκρανία, ενώ το εμπόριο της με τη Ρωσία έχει αυξηθεί.»

Η αναφορά σε Ελλάδα και Κύπρο

«Η Ελλάδα, ένα άλλο μέλος της ΕΕ, συμμορφώνεται με τις κυρώσεις της ΕΕ, αλλά απέφυγε να ενισχύσει περαιτέρω τις κυρώσεις για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, ίσως επειδή οι ελληνικές εταιρείες τυγχάνει να κερδίζουν τόσα πολλά από το εμπόριο. Μόνο πρόσφατα και κάτω από έντονη αμερικανική πίεση, η Κύπρος, ένα υπεράκτιος οικονομικός παράδεισος, έκλεισε περίπου 4.000 τοπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς που κατείχαν Ρώσοι. Αντιμετωπίζοντας λιγότερες πιέσεις, χώρες εκτός ΕΕ, όπως η Τουρκία και η Σερβία, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να συγκαλύψουν τις προσοδοφόρες υπηρεσίες που παρέχουν στη Ρωσία πίσω από την πόρτα.

Στη συνέχεια, το άρθρο αναφέρεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και στη στάση που κρατούν απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία, ενώ αναφερόμενο στην Ιταλία, τονίζει ότι αν και η ακροδεξιά πρωθυπουργός, Giorgia Meloni, είναι σθεναρός υποστηρικτής της Ουκρανίας, ο Matteo Salvini, ο οποίος ηγείται του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος στον συνασπισμό της, είναι άλλος ένας αντίπαλος των κυρώσεων και, τουλάχιστον μέχρι την εισβολή, ήταν δηλωμένος θαυμαστής του Πούτιν….

Τα αφηγήματα των χρήσιμων ηλίθιων είναι απίστευτα δυνατά. Τα κύρια σημεία τους – ότι το ΝΑΤΟ «προκάλεσε» τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία και την τελική εισβολή στην Ουκρανία, ότι η Ουκρανία είναι μια «τεχνητή οντότητα εμφυτευμένη σε γη που είναι δικαιωματικά της Ρωσίας» και ότι η Αμερική χύνει με χαρά λάδι σε αυτή τη φωτιά για να πουλήσει όπλα και να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία της — ηχούν με διάφορους τρόπους….

Αυτό που φαίνεται να συνδέει την ακροδεξιά, την ακροαριστερή και την «διανοητική» αντίθεση της Ευρώπης με τη δυτική πολιτική είναι κάτι πιο απλό, ωστόσο. Είναι ένας βαρετός, ψυχροπολεμικός αντιαμερικανισμός», επισημαίνει το άρθρο στα καταληκτικά του σχόλια.

Τις δηλώσεις του Κασιάνοφ, στο δίκτυο Sky News στις 30 Σεπτεμβρίου, επικαλείται το Politico για να εστιάσει στη μετατόπιση της ισχύος εντός του Κρεμλίνου, ενώ ο Πούτιν φαίνεται να χάνει έδαφος και μέσα στην οργή του να «ξηλώνει» υψηλόβαθμους αξιωματούχους.

Για πρώτη φορά, εδώ και δύο δεκαετίες, οι αντίπαλοι του Ρώσου προέδρου πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να αποχωρήσει στο εγγύς μέλλον.

Οι «παίκτες» της διαδοχής 

Τις τελευταίες εβδομάδες, εσωτερικές διαμάχες στο Κρεμλίνο έχουν δει το φως της δημοσιότητας, με τους αξιωματούχους να επικρίνουν δημόσια ο ένας τον άλλον.

Άλλοι αντίπαλοι του Πούτιν έχουν μιλήσει για την αρχή του τέλους του «τσάρου» της Ρωσίας.

«Μπορεί να το αποφύγει; Δεν ξέρω», είπε στο Politico ο εξόριστος Ρώσος και εξέχων επικριτής του Πούτιν, Μιχαήλ Χοντορκόφσκι. Οι γνώστες του Κρεμλίνου και μεγάλοι πολιτικοί παράγοντες φαίνεται να επεξεργάζονται ήδη τη ζωή μετά τον Πούτιν, πρόσθεσε.

Ο Πριγκόζιν έχει αλλάξει το modus operandi του. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά παραδέχτηκε ότι ίδρυσε την Ομάδα Wagner, τη ρωσική παραστρατιωτική ομάδα που κατηγορείται ότι διέπραξε φρικαλεότητες στην Αφρική, τη Συρία και την Ουκρανία για λογαριασμό του Κρεμλίνου.

Ο Πριγκόζιν έχει επίσης υποστηρίξει την έκκληση του Καντίροφ να τιμωρηθούν οι διοικητές, να αφαιρεθούν ο βαθμός και τα μετάλλιά τους και να σταλούν στο μέτωπο. «Όμορφα, Ραμζάν, συνέχισε έτσι. Αυτοί οι τραμπούκοι θα πρέπει να μεταφερθούν στην πρώτη γραμμή ξυπόλητοι με πολυβόλα», είχε σημειώσει ο Πριγκόζιν σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Λεονίντ Βολκόφ, επικεφαλής του επιτελείου του Αλεξέι Ναβάλνι, του φυλακισμένου ηγέτη της αντιπολίτευσης, περιγράφει τον Πριγκόζιν ως «τον πιο επικίνδυνο εγκληματία στο περιβάλλον του Πούτιν».

Όποιος επιτίθεται στον Πριγκόζι, φαίνεται να ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί...

Ο πόλεμος «έθεσε σε κίνηση μια δημόσια κούρσα διαδόχων», σημείωσε ο Ρώσος δημοσιογράφος Αντρέι Πέρτσεφ. «Τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικοί ελιγμοί στη Ρωσία έμειναν στο περιθώριο, αλλά σε αυτή τη νέα εποχή, οι πολιτικές εξελίξεις έρχονται στο προσκήνιο», έγραψε σε πρόσφατη ανάλυση για το Carnegie Endowment.

Στην ίδια την πρωτεύουσα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πρόεδρος της Ουκρανίας, έχει αναδειχθεί σε σύμβολο αντίστασης. Σε αντίθεση με τον τοξικομανή Ναζί που περιγράφει ο Πούτιν στις ομιλίες του, ο Ζελένσκι έχει αναδειχθεί στη θέση του ως επικεφαλής ενός έθνους που διαπνέεται από θάρρος και πατριωτισμό.

Ο πόλεμος είναι ακόμα στην πρώτη του εβδομάδα. Ο πρόεδρος της Ρωσίας μπορεί να συγκεντρώσει στρατιωτικές εφεδρείες που θα χρησιμοποιούσει για να περικυκλώσει πόλεις της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου, με τρομερό κόστος για τους πολίτες και τους στρατιώτες και στις δύο πλευρές.

Είναι ακόμα ένας πόλεμος που μπορεί να κερδίσει ο κ. Πούτιν, καθώς θα μπορούσε τελικά να επιβάλει μια κυβέρνηση μαριονέτα στο Κίεβο ή στο Χάρκοβο, την αρχική σοβιετική πρωτεύουσα της Ουκρανίας.

Ωστόσο, με μια ευρύτερη έννοια, από τη στιγμή που ο κ. Πούτιν θα είναι υποχρεωμένος να διεξαγάγει έναν τέτοιο πόλεμο φθοράς, θα έχει ήδη χάσει. Στην Ουκρανία το πατριωτικό πνεύμα που σφυρηλατήθηκε από τη στόχευση πόλεων και των κατοίκων τους έχει ήδη εξασφαλίσει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση κυβερνά στο όνομά του Ρώσου προέδρου θα θεωρείται παράνομη.

Σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, θα θεωρείτο ακόμα πιο παρίας (απ’ ότι τώρα). Και στην χώρα του, θα προέδρευε σε μια κοινωνία στραγγαλισμένη από κυρώσεις και ποδοπατημένη υπό το κατασταλτικό του καθεστώς.

Φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα ότι η ρωσική ελίτ είναι τρομοκρατημένη —και εξαθλιωμένη— από τον παρανοϊκό του τυχοδιωκτισμό. Όσο χειρότερα πηγαίνουν τα σχέδιά του στην Ουκρανία, τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο καθεστώς του και τόσο περισσότερο ο ρωσικός λαός θα βγαίνει στους δρόμους.

Εάν ο κ. Πούτιν θέλει να κρατήσει το Κρεμλίνο, μπορεί να υποχρεωθεί να εφαρμόσει τρομοκρατία σε επίπεδα που η Ρωσία έχει να δει εδώ και δεκαετίες.

Το πρώτο λάθος του κ. Πούτιν ήταν να υποτιμήσει τον εχθρό του. Ίσως πίστευε τη δική του προπαγάνδα: ότι η Ουκρανία δεν είναι μια πραγματική χώρα, αλλά ένα κατασκεύασμα που έχει στήσει η CIA και διευθύνεται από απατεώνες που περιφρονούνται από τους ανθρώπους που κυβερνούν.

Αν περίμενε ότι η Ουκρανία θα καταρρεύσει στην πρώτη επίδειξη ρωσικής δύναμης, δεν θα μπορούσε να είχε κάνει μεγαλύτερο λάθος.

Το δεύτερο λάθος του κ. Πούτιν ήταν η κακοδιαχείριση των ενόπλων δυνάμεών του. Η αεροπορία του δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να κυριαρχήσει στους αιθέρες. Έχει καταβάλει πολλές προσπάθειες για να καθησυχάσει τον λαό του ότι η Ρωσία δεν εμπλέκεται σε πόλεμο, αλλά ακριβώς σε αυτό που αποκαλεί επιχείρηση «αποναζιστοποίησης».

Στρατιώτες, αβέβαιοι για το τι υποτίθεται ότι κάνουν, εμφανίστηκαν στην Ουκρανία περιμένοντας να τους καλωσορίσουν ως απελευθερωτές. Εάν διατάξει τα στρατεύματα να σφάξουν τους Ουκρανούς συγγενείς τους σε μεγάλους αριθμούς, μπορεί να μην υπακούσουν.

Εάν πολλά από τα στρατεύματά του πεθάνουν στην προσπάθεια να συντρίψουν πόλεις της Ουκρανίας, όπως είναι πιθανό, δεν θα μπορέσει να το συγκαλύψει στο εσωτερικό του.

Και το τρίτο του λάθος ήταν να υποτιμήσει τη Δύση. Και πάλι, ίσως πίστευε ότι ήταν πολύ παρακμασμένη και ομφαλοσκοπούσα για να καταφέρει να δώσει κάποια συγκροτημένη απάντηση. Ως δικτάτορας που μπορεί να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η πίστη των ανθρώπων στη δημοκρατία είναι γνήσια, έχει σχεδόν σίγουρα εκπλαγεί από την άνοδο της λαϊκής υποστήριξης προς την Ουκρανία— την υποστήριξη που κάνει τους Λονδρέζους να στέκονται προσοχή στην ανάκρουση του ουκρανικού εθνικού ύμνου και την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο να φωτίζεται με το μπλε και το χρυσό της ουκρανικής σημαίας.

Εμπνευσμένες από το ουκρανικό θάρρος και με παρότρυνση από τους ίδιους τους πολίτες τους, οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν βρει, επιτέλους, το θάρρος να περάσουν στην αντεπίθεση. Δικαιολογημένα απέφυγαν την ανάληψη άμεσης στρατιωτικής δράσης κατά της Ρωσίας, όπως την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Αντίθετα, στην τρίτη προσπάθειά τους, στις 26 Φεβρουαρίου, συμφώνησαν σε πραγματικά ισχυρές κυρώσεις κατά της κεντρικής τράπεζας της Ρωσίας και του χρηματοπιστωτικού της συστήματος. Αυτά μπορεί να εμποδίσουν την πρόσβαση στα αποθεματικά της χώρας και να υπονομεύσουν τις τράπεζές της.

Την επόμενη μέρα οι κυρώσεις αυτές αντιμετώπισαν μια οργισμένη ρωσική απάντηση. Ο κ. Πούτιν, έχοντας συμβουλευτεί τη στρατιωτική ηγεσία, έθεσε τις πυρηνικές δυνάμεις της χώρας σε υψηλότερη επιφυλακή, εξισώνοντας τις οικονομικές κυρώσεις με τον πυρηνικό πόλεμο.

Αυτό δεν είναι μόνο ηθικά επιλήψιμο, αλλά δημιουργεί και την προοπτική μιας καταστροφικής κλιμάκωσης. Η απάντηση του κ. Πούτιν δεν καθιστά σφάλμα τη χρήση των κυρώσεων από τη Δύση. Η επιθετικότητα κ. Πούτιν είναι απόδειξη του πόσο επικίνδυνος είναι. Το να οπισθοχωρήσει κανείς από φόβο για το τι θα μπορούσε να κάνει ο Πούτιν θα προσκαλούσε μόνο την επόμενη τεράστια κλιμάκωση.

Αντίθετα, η προειδοποίηση της Ρωσίας πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη σαφή δήλωση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και από όλες τις πυρηνικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας, ότι η εξαγγελλία πυρηνικών απειλών είναι απαράδεκτη. Ταυτόχρονα, οι ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματικοί πρέπει να παραμείνουν σε στενή επαφή με τους Ρώσους ομολόγους τους, για να τους προειδοποιήσουν ότι θα λογοδοτήσουν προσωπικά για τις πράξεις τους. Ο κόσμος δεν έχει την πολυτέλεια ο κ. Πούτιν ξανά να κάνει λάθος υπολογισμούς.