Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε χθες (02/09), «πολύ απογοητευμένος» με τον Πούτιν. Μάλιστα, σε μία αιχμηρή ανάρτησή του στο Truth Social έγραψε: «Είθε ο Πρόεδρος Σι και ο υπέροχος λαός της Κίνας να έχουν μια μεγάλη και διαρκή ημέρα εορτασμού. Παρακαλώ δώστε τους θερμότερους χαιρετισμούς μου στον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Κιμ Γιονγκ Ουν, καθώς συνωμοτείτε εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής».

Όταν ρωτήθηκε σχετικά από ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο, ο σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ εκτίμησε ότι ο Τραμπ ίσως ειρωνευόταν.

«Νομίζω ότι (ο πρόεδρος των ΗΠΑ) είπε, όχι χωρίς ειρωνεία, ότι αυτοί οι τρεις έμοιαζαν σαν να συνωμοτούσαν εναντίον των ΗΠΑ», επεσήμανε ο Ουσακόφ. «Θέλω να διευκρινίσω ότι κανείς δεν συνωμοτούσε, κανείς δεν σχεδίαζε τίποτα», πρόσθεσε.

Οι δύο χώρες έχουν συσφίξει τους δεσμούς τους, μετά τη συνάντηση Κιμ-Πούτιν τον Σεπτέμβριο και δεσμεύτηκαν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους, σε όλους τους τομείς. Άλλωστε οι επιλογές τους είναι περιορισμένες λόγω των διεθνών κυρώσεων: στη Ρωσία εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία, στη Βόρεια Κορέα εξαιτίας των προγραμμάτων της για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων.

Το ρωσικής κατασκευής αυτοκίνητο παραδόθηκε στον Κιμ στις 18 Φεβρουαρίου, μεταδίδει το KCNA συμπληρώνοντας ότι η αδερφή του βορειοκορεάτη ηγέτη «διαβίβασε τις ευχαριστίες του Κιμ Γιονγκ Ουν προς τον Πούτιν» κι υπογραμμίζοντας ότι το δώρο καταδεικνύει τις ξεχωριστές σχέσεις των δύο ηγετών σε προσωπικό επίπεδο.

Το δημοσίευμα δεν διευκρινίζει τον τύπο του αυτοκινήτου, ούτε πώς μεταφέρθηκε από τη Ρωσία. Ο Κιμ φέρεται να είναι λάτρης των τεσσάρων τροχών και να διατηρεί συλλογή από πολυτελή οχήματα που έχει φέρει παράτυπα στη χώρα του.

Τον Σεπτέμβριο, κατά την επίσκεψή του σε διαστημικό κέντρο της ρωσικής Άπω Ανατολής, ο Κιμ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την προεδρική λιμουζίνα Aurus Senat του Πούτιν και ο Ρώσος πρόεδρος τον προσκάλεσε στο πίσω κάθισμα.

Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης είχε φθάσει οδικώς στο κοσμοδρόμιο με μια λιμουζίνα Maybach που έφερε με το τρένο με το οποίο ταξίδεψε από την Πιονγκγιάνγκ.

Η εν λόγω λιμουζίνα και άλλες με τις οποίες έχει θεαθεί ο Κιμ –συμπεριλαμβανομένων αρκετών Mercedes, μιας Rolls-Royce Phantom και μιας Lexus– εμπίπτουν στη λίστα των ειδών πολυτελείας που, σύμφωνα με ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, απαγορεύεται η εξαγωγή τους στη Βόρεια Κορέα.

Η λιμουζίνα του Πούτιν

H Aurus κατασκευάζει στο νέο εργοστάσιο τη Senat, την έκδοση παραγωγής της λιμουζίνας του Πούτιν, σε απλή και θωρακισμένη επιλογή. Και οι δύο εκδόσεις έχουν στάνταρ τετρακίνηση, ενώ συνδυάζουνν έναν V8 κινητήρα 4,4 λίτρων, απόδοσης 600 ίππων με έναν ηλεκτροκινητήρα 40 ίππων, δημιουργώντας ένα ισχυρό υβριδικό σύστημα κίνησης.

Για τη θωρακισμένη εκδοχή της Senat, των 6,9 τόνων, το μοτέρ θα προσφέρει 0-100 km/h σε 9.0 sec, ενώ για τη μη θωρακισμένη έκδοση σε μόλις 6.0 sec.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών -η διαφορά μεταξύ των μετρητών που εισρέουν στη χώρα και των εκροών- ανήλθε σε μόλις 50,2 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, μειωμένο από το ρεκόρ των 238 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο τέλος του 2022, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία της κεντρικής τράπεζας που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή.

Η μείωση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι ανέμεναν οι αξιωματούχοι και έφερε το ετήσιο πλεόνασμα στο χαμηλότερο επίπεδο από την πανδημία του COVID το 2020. Οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 169 δισ. δολάρια στα 423 δισ. δολάρια, γεγονός που «οφείλεται κυρίως στις λιγότερο ευνοϊκές τιμές για βασικά ρωσικά εξαγωγικά αγαθά», ανέφερε η Τράπεζα της Ρωσίας στην ανακοίνωσή της.

Παράλληλα, οι εισαγωγές ανέκαμψαν στα 304 δισ. δολάρια.Η κεντρική τράπεζα ενδέχεται να αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις της για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καθώς πρόσθετα στοιχεία καθίστανται διαθέσιμα με καθυστέρηση.

Τα στοιχεία για τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο αναθεωρήθηκαν την Παρασκευή, ενώ τα στοιχεία για την περίοδο Ιουλίου-Οκτωβρίου αναθεωρήθηκαν τον περασμένο μήνα.

Τα έσοδα της Ρωσίας από τις εξαγωγές ενέργειας έπεσαν κατακόρυφα μετά την πλήρη εφαρμογή του ανώτατου ορίου τιμών πετρελαίου που επέβαλε η Ομάδα των G 7 ως απάντηση στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία πέρυσι, αναφέρει το Bloomberg.

Οι ροές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη έχουν περιοριστεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Η μέση τιμή του Ουράλς, του κύριου μίγματος αργού πετρελαίου που εξάγει η Ρωσία, μειώθηκε περισσότερο από 17% πέρυσι στα 62,99 δολάρια το βαρέλι, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών.

Τα έσοδα απο πετρέλαιο και φυσικό αέριο

Αυτό εξακολουθεί να είναι πάνω από το ανώτατο όριο των 60 δολαρίων το βαρέλι, αλλά οι τρέχουσες εκπτώσεις είναι σημαντικά πάνω από τον ιστορικό μέσο όρο των περίπου 2 έως 3 δολαρίων το βαρέλι. Η διαφορά έφτασε σχεδόν τα 14 δολάρια το βαρέλι τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία.

Τα έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξακολουθούν να αποτελούν βασική πηγή χρηματοδότησης του πολέμου, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων του προϋπολογισμού.

Το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών συρρικνώθηκε σε λιγότερο από 1 δισ. δολάρια τον Δεκέμβριο από 4,7 δισ. δολάρια τον Νοέμβριο, σύμφωνα με την κεντρική τράπεζα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της, το πλεόνασμα ανήλθε σε 10,7 δισ. δολάρια το τέταρτο τρίμηνο, μειωμένο κατά περίπου ένα τρίτο σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο και υπολείπεται των προσδοκιών των οικονομολόγων που συμμετείχαν σε έρευνα του Bloomberg.

Η Τράπεζα της Ρωσίας προέβλεψε ότι το ισοζύγιο μπορεί να αυξηθεί ελαφρώς στα 75 δισ. δολάρια φέτος, υπό την προϋπόθεση ότι οι μέσες παγκόσμιες τιμές του αργού θα παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα.

Αν και η κοινή γνώμη σε όλη την Ευρώπη, φαίνεται να έχει «διαλέξει στρατόπεδο» ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, 17 μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, δεν είναι ίδια η στάση όλων των κυβερνήσεων απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Στις αρχές Μαΐου, αναφέρεται στο άρθρο, «ο πρέσβης της Ρωσίας στη Γερμανία διοργάνωσε ένα πάρτι για να τιμήσει τη σοβιετική νίκη στον Β’ ΠΠ. Μεταξύ των επισκεπτών της Πρεσβείας ήταν και κάποιοι αξιωματούχοι: το τελευταίο αφεντικό της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας, Egon Krenz, ο Gerhard Schröder, καγκελάριος της Γερμανίας από το 1998 έως το 2005 (και, πιο πρόσφατα, λομπίστας για ρωσικές ενεργειακές εταιρείες), ο Tino Chrupalla, ο συνηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Alternative for Germany (afd)…

Δεκαεπτά μήνες μετά τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, η κοινή γνώμη στο Βερολίνο, όπως και σε όλη την Ευρώπη, θεωρεί τη Ρωσία ως επιτιθέμενο που πρέπει να αποφεύγεται και την Ουκρανία ως υπερασπιστή που αξίζει βοήθεια. Ό,τι κι αν φέρουν από το παρελθόν, οι διάφοροι χορηγοί ρωσικής επιρροής είναι πλέον περιορισμένοι. Ο Schröder, για παράδειγμα, προήδρευσε του διοικητικού συμβουλίου των κλειστών πλέον αγωγών Nord Stream που εξαρτούν τη Γερμανία από το ρωσικό αέριο. Το περασμένο καλοκαίρι η Ρωσία έκλεισε τους σωλήνες, τους οποίους στη συνέχεια ανατίναξαν μυστηριώδεις σαμποτέρ. Ο πρώην καγκελάριος αποκλείστηκε από τις λειτουργίες του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματός του (αν και παραμένει μέλος του), όσο για τον Chrupalla, η φιλία του ηγέτη του AFD με τη Ρωσία δεν ενόχλησε μόνο τα γερμανικά ταμπλόιντ. Τα μηνύματα που διέρρευσαν αποκάλυψαν απογοήτευση στους βουλευτές του ίδιου του κόμματός του.»

«Ωστόσο, ακόμη κι αν η προσπάθεια της Ρωσίας να ασκήσει πειστική δύναμη σε όλη την Ευρώπη δεν έχει πετύχει αρκετά, δεν έχει αποτύχει και εντελώς…. Κάποιοι έχουν αρχίσει να αμφισβητούν το μέγεθος της γενναιοδωρίας των κυβερνήσεών τους προς την Ουκρανία, η οποία μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 ανερχόταν σε περισσότερα από 60 δισεκατομμύρια ευρώ σε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις Βρυξέλλες και τα μεμονωμένα μέλη της ΕΕ (και 70 δισεκατομμύρια ευρώ εάν προστεθεί και η Βρετανία, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στη συνεισφορά της Αμερικής). Αλλά αν ο αγώνας της Ουκρανίας συνεχιστεί πολύ ή πάει στραβά, υπάρχουν πολλοί που περιμένουν για να παίξουν το παιχνίδι του «ποιος φταίει».

Το φάσμα των Χρήσιμων Ηλιθίων της Ευρώπης, ένας όρος του Ψυχρού Πολέμου για τους ασυνείδητους συμμάχους του κομμουνισμού, είναι ευρύ. Στην πολιτική, τα κόμματα τόσο της άκρας δεξιάς όσο και της άκρας αριστεράς διαφωνούν σε πολλά, αλλά στην Ουκρανία αυτά τα άκρα έχουν συχνά συγκλίνει απαιτώντας μια στιγμιαία «ειρήνη» που στην πραγματικότητα θα ανταμείβει τη ρωσική επιθετικότητα με γη.

Στα ΜΜΕ και την ακαδημαϊκή κοινότητα, οι διανοούμενοι… θρηνούν την ευρωπαϊκή εμπλοκή σε αυτό που αναλύουν ως πόλεμο δια αντιπροσώπων μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας, ή ίσως και μεταξύ Αμερικής και Κίνας. Και στον κόσμο των επιχειρήσεων, παρά τους πολλαπλούς γύρους δυτικών κυρώσεων, η Ρωσία έχει ακόμα πολλούς »φίλους»».

Οι «παθητικοί συνεργοί» του Πούτιν

«Στους ‘παθητικούς συνεργούς’ του Πούτιν περιλαμβάνονται πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ο Viktor Orban, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας από το 2010, ήταν ο πιο εμφανής. Ο λαϊκιστής ισχυρός άνδρας έχει επανειλημμένα επικρίνει τη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και συνέχισε τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου από την Ουγγαρία.

Η κυβέρνησή του αρνείται επίσης να επιτρέψει τη διαμετακόμιση των όπλων που δίνονται στην Ουκρανία από τα μέλη της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Η Αυστρία, πιο αθόρυβα αλλά εξίσου κερδοφόρα, παρέμεινε επίσης αμέτοχη σε μεγάλο βαθμό στον αγώνα, επικαλούμενη τη μη ένταξή της στο ΝΑΤΟ και τον αυτόκλητο ρόλο της ως γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, προσφέροντας λίγη βοήθεια στην Ουκρανία, ενώ το εμπόριο της με τη Ρωσία έχει αυξηθεί.»

Η αναφορά σε Ελλάδα και Κύπρο

«Η Ελλάδα, ένα άλλο μέλος της ΕΕ, συμμορφώνεται με τις κυρώσεις της ΕΕ, αλλά απέφυγε να ενισχύσει περαιτέρω τις κυρώσεις για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, ίσως επειδή οι ελληνικές εταιρείες τυγχάνει να κερδίζουν τόσα πολλά από το εμπόριο. Μόνο πρόσφατα και κάτω από έντονη αμερικανική πίεση, η Κύπρος, ένα υπεράκτιος οικονομικός παράδεισος, έκλεισε περίπου 4.000 τοπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς που κατείχαν Ρώσοι. Αντιμετωπίζοντας λιγότερες πιέσεις, χώρες εκτός ΕΕ, όπως η Τουρκία και η Σερβία, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να συγκαλύψουν τις προσοδοφόρες υπηρεσίες που παρέχουν στη Ρωσία πίσω από την πόρτα.

Στη συνέχεια, το άρθρο αναφέρεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και στη στάση που κρατούν απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία, ενώ αναφερόμενο στην Ιταλία, τονίζει ότι αν και η ακροδεξιά πρωθυπουργός, Giorgia Meloni, είναι σθεναρός υποστηρικτής της Ουκρανίας, ο Matteo Salvini, ο οποίος ηγείται του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος στον συνασπισμό της, είναι άλλος ένας αντίπαλος των κυρώσεων και, τουλάχιστον μέχρι την εισβολή, ήταν δηλωμένος θαυμαστής του Πούτιν….

Τα αφηγήματα των χρήσιμων ηλίθιων είναι απίστευτα δυνατά. Τα κύρια σημεία τους – ότι το ΝΑΤΟ «προκάλεσε» τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία και την τελική εισβολή στην Ουκρανία, ότι η Ουκρανία είναι μια «τεχνητή οντότητα εμφυτευμένη σε γη που είναι δικαιωματικά της Ρωσίας» και ότι η Αμερική χύνει με χαρά λάδι σε αυτή τη φωτιά για να πουλήσει όπλα και να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία της — ηχούν με διάφορους τρόπους….

Αυτό που φαίνεται να συνδέει την ακροδεξιά, την ακροαριστερή και την «διανοητική» αντίθεση της Ευρώπης με τη δυτική πολιτική είναι κάτι πιο απλό, ωστόσο. Είναι ένας βαρετός, ψυχροπολεμικός αντιαμερικανισμός», επισημαίνει το άρθρο στα καταληκτικά του σχόλια.

Τις δηλώσεις του Κασιάνοφ, στο δίκτυο Sky News στις 30 Σεπτεμβρίου, επικαλείται το Politico για να εστιάσει στη μετατόπιση της ισχύος εντός του Κρεμλίνου, ενώ ο Πούτιν φαίνεται να χάνει έδαφος και μέσα στην οργή του να «ξηλώνει» υψηλόβαθμους αξιωματούχους.

Για πρώτη φορά, εδώ και δύο δεκαετίες, οι αντίπαλοι του Ρώσου προέδρου πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να αποχωρήσει στο εγγύς μέλλον.

Οι «παίκτες» της διαδοχής 

Τις τελευταίες εβδομάδες, εσωτερικές διαμάχες στο Κρεμλίνο έχουν δει το φως της δημοσιότητας, με τους αξιωματούχους να επικρίνουν δημόσια ο ένας τον άλλον.

Άλλοι αντίπαλοι του Πούτιν έχουν μιλήσει για την αρχή του τέλους του «τσάρου» της Ρωσίας.

«Μπορεί να το αποφύγει; Δεν ξέρω», είπε στο Politico ο εξόριστος Ρώσος και εξέχων επικριτής του Πούτιν, Μιχαήλ Χοντορκόφσκι. Οι γνώστες του Κρεμλίνου και μεγάλοι πολιτικοί παράγοντες φαίνεται να επεξεργάζονται ήδη τη ζωή μετά τον Πούτιν, πρόσθεσε.

Ο Πριγκόζιν έχει αλλάξει το modus operandi του. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά παραδέχτηκε ότι ίδρυσε την Ομάδα Wagner, τη ρωσική παραστρατιωτική ομάδα που κατηγορείται ότι διέπραξε φρικαλεότητες στην Αφρική, τη Συρία και την Ουκρανία για λογαριασμό του Κρεμλίνου.

Ο Πριγκόζιν έχει επίσης υποστηρίξει την έκκληση του Καντίροφ να τιμωρηθούν οι διοικητές, να αφαιρεθούν ο βαθμός και τα μετάλλιά τους και να σταλούν στο μέτωπο. «Όμορφα, Ραμζάν, συνέχισε έτσι. Αυτοί οι τραμπούκοι θα πρέπει να μεταφερθούν στην πρώτη γραμμή ξυπόλητοι με πολυβόλα», είχε σημειώσει ο Πριγκόζιν σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Λεονίντ Βολκόφ, επικεφαλής του επιτελείου του Αλεξέι Ναβάλνι, του φυλακισμένου ηγέτη της αντιπολίτευσης, περιγράφει τον Πριγκόζιν ως «τον πιο επικίνδυνο εγκληματία στο περιβάλλον του Πούτιν».

Όποιος επιτίθεται στον Πριγκόζι, φαίνεται να ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί...

Ο πόλεμος «έθεσε σε κίνηση μια δημόσια κούρσα διαδόχων», σημείωσε ο Ρώσος δημοσιογράφος Αντρέι Πέρτσεφ. «Τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικοί ελιγμοί στη Ρωσία έμειναν στο περιθώριο, αλλά σε αυτή τη νέα εποχή, οι πολιτικές εξελίξεις έρχονται στο προσκήνιο», έγραψε σε πρόσφατη ανάλυση για το Carnegie Endowment.

Στην ίδια την πρωτεύουσα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πρόεδρος της Ουκρανίας, έχει αναδειχθεί σε σύμβολο αντίστασης. Σε αντίθεση με τον τοξικομανή Ναζί που περιγράφει ο Πούτιν στις ομιλίες του, ο Ζελένσκι έχει αναδειχθεί στη θέση του ως επικεφαλής ενός έθνους που διαπνέεται από θάρρος και πατριωτισμό.

Ο πόλεμος είναι ακόμα στην πρώτη του εβδομάδα. Ο πρόεδρος της Ρωσίας μπορεί να συγκεντρώσει στρατιωτικές εφεδρείες που θα χρησιμοποιούσει για να περικυκλώσει πόλεις της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου, με τρομερό κόστος για τους πολίτες και τους στρατιώτες και στις δύο πλευρές.

Είναι ακόμα ένας πόλεμος που μπορεί να κερδίσει ο κ. Πούτιν, καθώς θα μπορούσε τελικά να επιβάλει μια κυβέρνηση μαριονέτα στο Κίεβο ή στο Χάρκοβο, την αρχική σοβιετική πρωτεύουσα της Ουκρανίας.

Ωστόσο, με μια ευρύτερη έννοια, από τη στιγμή που ο κ. Πούτιν θα είναι υποχρεωμένος να διεξαγάγει έναν τέτοιο πόλεμο φθοράς, θα έχει ήδη χάσει. Στην Ουκρανία το πατριωτικό πνεύμα που σφυρηλατήθηκε από τη στόχευση πόλεων και των κατοίκων τους έχει ήδη εξασφαλίσει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση κυβερνά στο όνομά του Ρώσου προέδρου θα θεωρείται παράνομη.

Σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, θα θεωρείτο ακόμα πιο παρίας (απ’ ότι τώρα). Και στην χώρα του, θα προέδρευε σε μια κοινωνία στραγγαλισμένη από κυρώσεις και ποδοπατημένη υπό το κατασταλτικό του καθεστώς.

Φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα ότι η ρωσική ελίτ είναι τρομοκρατημένη —και εξαθλιωμένη— από τον παρανοϊκό του τυχοδιωκτισμό. Όσο χειρότερα πηγαίνουν τα σχέδιά του στην Ουκρανία, τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο καθεστώς του και τόσο περισσότερο ο ρωσικός λαός θα βγαίνει στους δρόμους.

Εάν ο κ. Πούτιν θέλει να κρατήσει το Κρεμλίνο, μπορεί να υποχρεωθεί να εφαρμόσει τρομοκρατία σε επίπεδα που η Ρωσία έχει να δει εδώ και δεκαετίες.

Το πρώτο λάθος του κ. Πούτιν ήταν να υποτιμήσει τον εχθρό του. Ίσως πίστευε τη δική του προπαγάνδα: ότι η Ουκρανία δεν είναι μια πραγματική χώρα, αλλά ένα κατασκεύασμα που έχει στήσει η CIA και διευθύνεται από απατεώνες που περιφρονούνται από τους ανθρώπους που κυβερνούν.

Αν περίμενε ότι η Ουκρανία θα καταρρεύσει στην πρώτη επίδειξη ρωσικής δύναμης, δεν θα μπορούσε να είχε κάνει μεγαλύτερο λάθος.

Το δεύτερο λάθος του κ. Πούτιν ήταν η κακοδιαχείριση των ενόπλων δυνάμεών του. Η αεροπορία του δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να κυριαρχήσει στους αιθέρες. Έχει καταβάλει πολλές προσπάθειες για να καθησυχάσει τον λαό του ότι η Ρωσία δεν εμπλέκεται σε πόλεμο, αλλά ακριβώς σε αυτό που αποκαλεί επιχείρηση «αποναζιστοποίησης».

Στρατιώτες, αβέβαιοι για το τι υποτίθεται ότι κάνουν, εμφανίστηκαν στην Ουκρανία περιμένοντας να τους καλωσορίσουν ως απελευθερωτές. Εάν διατάξει τα στρατεύματα να σφάξουν τους Ουκρανούς συγγενείς τους σε μεγάλους αριθμούς, μπορεί να μην υπακούσουν.

Εάν πολλά από τα στρατεύματά του πεθάνουν στην προσπάθεια να συντρίψουν πόλεις της Ουκρανίας, όπως είναι πιθανό, δεν θα μπορέσει να το συγκαλύψει στο εσωτερικό του.

Και το τρίτο του λάθος ήταν να υποτιμήσει τη Δύση. Και πάλι, ίσως πίστευε ότι ήταν πολύ παρακμασμένη και ομφαλοσκοπούσα για να καταφέρει να δώσει κάποια συγκροτημένη απάντηση. Ως δικτάτορας που μπορεί να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η πίστη των ανθρώπων στη δημοκρατία είναι γνήσια, έχει σχεδόν σίγουρα εκπλαγεί από την άνοδο της λαϊκής υποστήριξης προς την Ουκρανία— την υποστήριξη που κάνει τους Λονδρέζους να στέκονται προσοχή στην ανάκρουση του ουκρανικού εθνικού ύμνου και την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο να φωτίζεται με το μπλε και το χρυσό της ουκρανικής σημαίας.

Εμπνευσμένες από το ουκρανικό θάρρος και με παρότρυνση από τους ίδιους τους πολίτες τους, οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν βρει, επιτέλους, το θάρρος να περάσουν στην αντεπίθεση. Δικαιολογημένα απέφυγαν την ανάληψη άμεσης στρατιωτικής δράσης κατά της Ρωσίας, όπως την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Αντίθετα, στην τρίτη προσπάθειά τους, στις 26 Φεβρουαρίου, συμφώνησαν σε πραγματικά ισχυρές κυρώσεις κατά της κεντρικής τράπεζας της Ρωσίας και του χρηματοπιστωτικού της συστήματος. Αυτά μπορεί να εμποδίσουν την πρόσβαση στα αποθεματικά της χώρας και να υπονομεύσουν τις τράπεζές της.

Την επόμενη μέρα οι κυρώσεις αυτές αντιμετώπισαν μια οργισμένη ρωσική απάντηση. Ο κ. Πούτιν, έχοντας συμβουλευτεί τη στρατιωτική ηγεσία, έθεσε τις πυρηνικές δυνάμεις της χώρας σε υψηλότερη επιφυλακή, εξισώνοντας τις οικονομικές κυρώσεις με τον πυρηνικό πόλεμο.

Αυτό δεν είναι μόνο ηθικά επιλήψιμο, αλλά δημιουργεί και την προοπτική μιας καταστροφικής κλιμάκωσης. Η απάντηση του κ. Πούτιν δεν καθιστά σφάλμα τη χρήση των κυρώσεων από τη Δύση. Η επιθετικότητα κ. Πούτιν είναι απόδειξη του πόσο επικίνδυνος είναι. Το να οπισθοχωρήσει κανείς από φόβο για το τι θα μπορούσε να κάνει ο Πούτιν θα προσκαλούσε μόνο την επόμενη τεράστια κλιμάκωση.

Αντίθετα, η προειδοποίηση της Ρωσίας πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη σαφή δήλωση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και από όλες τις πυρηνικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας, ότι η εξαγγελλία πυρηνικών απειλών είναι απαράδεκτη. Ταυτόχρονα, οι ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματικοί πρέπει να παραμείνουν σε στενή επαφή με τους Ρώσους ομολόγους τους, για να τους προειδοποιήσουν ότι θα λογοδοτήσουν προσωπικά για τις πράξεις τους. Ο κόσμος δεν έχει την πολυτέλεια ο κ. Πούτιν ξανά να κάνει λάθος υπολογισμούς.