Αναλυτικά η ομιλία του

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Κάθε γενιά παραδίδει κάτι στην επόμενη.

Μπορεί να της παραδώσει περισσότερες δυνατότητες ή περισσότερα βάρη. Ένα κράτος ισχυρότερο ή ένα κράτος εγκλωβισμένο στις αδυναμίες του. Μπορεί να της παραδώσει χρέη, τα οποία η ίδια δημιούργησε, θεσμούς που αρνήθηκε να αλλάξει, ευκαιρίες που φοβήθηκε να εκμεταλλευτεί.

Εμείς έχουμε μία ευθύνη. Να μην παραδώσουμε στα παιδιά μας τον λογαριασμό της δικής μας αδράνειας. Αυτό είναι, για μένα, το βαθύτερο νόημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης.

Σήμερα, αποφασίζουμε τι χώρα θέλουμε να κληροδοτήσουμε σε όσους έρχονται μετά από εμάς. Και αν υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο γνωρίζουμε πόσο βαριές μπορεί να είναι οι επιλογές μιας γενιάς για την επόμενη, αυτό δεν είναι άλλο από την οικονομία.

Η δική μου γενιά γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει όταν μια χώρα μεταφέρει για χρόνια το κόστος των επιλογών της στο μέλλον. Η Ελλάδα αυτό το έζησε με τον πιο επώδυνο τρόπο. Διανύσαμε μια δεκαετία κατά την οποία χάσαμε πάρα πολύ σημαντικό μέρος της οικονομικής μας κυριαρχίας, όπου η κοινωνία κλήθηκε να πληρώσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο συσσωρευμένα λάθη, λάθη δεκαετιών, και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι αναζήτησαν στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που δεν μπορούσε τότε να τους προσφέρει η χώρα μας.

Έχοντας βιώσει αυτήν τη δραματική εμπειρία, η δημοσιονομική υπευθυνότητα είναι ζήτημα εθνικής αυτονομίας, δημοκρατικής ευθύνης και, πάνω απ’ όλα, Δικαιοσύνης ανάμεσα στις γενιές. Η κατεύθυνση που δίνουμε με το άρθρο 79, ώστε ο προϋπολογισμός να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία της χώρας, υπηρετεί ακριβώς αυτή την αρχή.

Εδώ, όμως, θα ήθελα να είμαι απολύτως σαφής. Δεν προτείνουμε έναν σκληρό και μηχανιστικό δημοσιονομικό κόφτη, αντίστοιχο π.χ., με εκείνον που γνωρίζουμε από τη Γερμανία. Και προσωπικά θα διαφωνήσω με έναν τέτοιο άκαμπτο κανόνα. Μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αντιδρά όταν η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ύφεση, με μια πανδημία, με μια φυσική καταστροφή, με μια μεγάλη γεωπολιτική κρίση. Η οικονομική πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με αυτόματο πιλότο. Αλλά, άλλο η αναγκαία ευελιξία, άλλο η δημοσιονομική ανευθυνότητα.

Αυτό που θέλουμε εδώ να διασφαλίσουμε είναι ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξαγοράζει το πολιτικό της παρόν υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον της χώρας. Η Ελλάδα δεν πρέπει ποτέ ξανά να οδηγηθεί σε μνημόνια και τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ ξανά να κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό που παρέλαβαν από τους προηγούμενους. Αυτή δεν είναι μια ιδεολογία λιτότητας. Είναι μια αντίληψη ελευθερίας, γιατί μια χώρα που χάνει τη δημοσιονομική της αξιοπιστία, αργά ή γρήγορα χάνει και μέρος της δυνατότητας του να αποφασίζει μόνη της.

Στην ίδια φιλοσοφία ευθύνης εντάσσονται το άρθρο 78, με τη δυνατότητα σταθερού φορολογικού καθεστώτος για στρατηγικές επενδύσεις, το άρθρο 82, με την ετήσια έγκριση και δημόσια συζήτηση του Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής, αλλά και το άρθρο 21 που εισάγει τη Διαγενεακή Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη στον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών. Οι αποφάσεις μιας κυβέρνησης μπορεί να έχουν ορίζοντα τετραετίας, οι συνέπειές τους, όμως, πολύ συχνά διαρκούν δεκαετίες. Η ευθύνη της πολιτικής είναι να βλέπει πέρα από τον εκλογικό κύκλο και να διασφαλίζει ότι οι επιλογές του σήμερα δεν θα περιορίσουν τις δυνατότητες του αύριο.

Στον ορίζοντα του μέλλοντος βρίσκεται και μια δεύτερη μεγάλη πρόκληση της εποχής μας: η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν μια εικόνα που θεωρώ ότι αποδίδει τη διττή φύση της. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, με όρους 20ου αιώνα, μοιάζει ταυτόχρονα με την κούρσα για την κατάκτηση της Σελήνης, αλλά και με τον ανταγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Ενσωματώνει, δηλαδή, την υπόσχεση μιας τεράστιας προόδου στην ιατρική, στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, στη δημόσια διοίκηση. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και κινδύνους που αγγίζουν την εργασία, την ασφάλεια, την πληροφορία, τη δημοκρατία, ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ίδια την αλήθεια.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ούτε ο άκριτος τεχνολογικός ενθουσιασμός, ούτε ο φόβος αποτελούν απάντηση. Χρειάζονται κανόνες. Χρειάζεται συνεργασία μεταξύ των κρατών -σαφώς- γιατί καμία χώρα, όσο μεγάλη και ισχυρή και αν είναι, δεν μπορεί μόνη της να ρυθμίσει αποτελεσματικά μια τεχνολογία που από τη φύση της δεν γνωρίζει σύνορα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, κοινές αρχές και διεθνή συνεργασία, ώστε η καινοτομία να προχωρά χωρίς ο άνθρωπος να μένει απροστάτευτος.

Αυτό ακριβώς αποτυπώνει το νέο άρθρο 5Β, ορίζοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας, ώστε να μετριάζονται οι κίνδυνοι και να αξιοποιούνται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει. Το Σύνταγμα προφανώς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα είναι η τεχνολογία το 2040 ή το 2050 -αλίμονο. Μπορεί, όμως, να καθορίσει κάτι πολύ σημαντικότερο: να ιεραρχήσει τις αξίες μας, να κατοχυρώσει ότι η τεχνολογία θα υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο, όχι ο άνθρωπος την τεχνολογία.

Αυτή η λογική ενός σύγχρονου κράτους διατρέχει και τις υπόλοιπες αλλαγές που συζητούμε. Από την προστασία της περιουσίας και την αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων για κοινωνικούς σκοπούς στο άρθρο 17, μέχρι τον ισχυρότερο συνταγματικό έλεγχο στο άρθρο 100, τη χρηστή διοίκηση, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την αξιοκρατία, τη στήριξη της Περιφέρειας στο άρθρο 101, καθώς και την ουσιαστικότερη αποκέντρωση στο άρθρο 102. Η κατεύθυνση είναι ενιαία: ένα κράτος που σχεδιάζει καλύτερα, λογοδοτεί περισσότερο και προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εποχής του.

Και αυτό με φέρνει και στο άρθρο 16. Σε μια διάταξη που, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σε αυτή την Αναθεώρηση, συμπυκνώνει τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα που κληρονομήσαμε και στην Ελλάδα που θέλουμε να παραδώσουμε.

Για εμένα αυτή η συζήτηση έχει και μια ιδιαίτερη προσωπική διάσταση, γιατί ως Υπουργός Παιδείας είχα την τιμή να εισηγηθώ τον νόμο που επέτρεψε τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Θυμάμαι πολύ καλά τη συζήτηση εκείνης της περιόδου, τις αντιδράσεις, τις βεβαιότητες ότι αυτό δεν θα μπορούσε και δεν έπρεπε να γίνει, τις προειδοποιήσεις ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα υπονόμευε το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Ο νόμος ψηφίστηκε. Η μεταρρύθμιση προχώρησε. Το Συμβούλιο της Επικρατείας την έκρινε ως Συνταγματική. Και σήμερα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς πώς εκείνοι που την καταψήφισαν, προσπαθούν πλέον να τοποθετηθούν απέναντι σε μια πραγματικότητα που έχει αλλάξει, όχι μόνο πλέον διεθνή αλλά και εθνική.

Η ΕΛ.Α.Σ., για παράδειγμα, μας λέει από τη μία πλευρά, ότι δεν πρόκειται να καταργήσει το νέο πλαίσιο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά και, από την άλλη, ότι δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, λέει το ανάποδο. Μας λέει ότι θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά ότι ταυτόχρονα εξακολουθεί να απορρίπτει τον νόμο που άλλαξε τον δρόμο προς αυτή την αλλαγή, και με δεδομένο ότι το συνταγματικό αυτό πλαίσιο υποστηρίχθηκε από έγκριτους συνταγματολόγους της εν λόγω παράταξης.

Η αντίφαση είναι πια εκκωφαντική. Η αντιπολίτευση δεν αναμετράται εδώ με την κυβέρνηση, αλλά με τις ίδιες της τις θέσεις και με την απόσταση που χωρίζει αυτές τις θέσεις από την πραγματικότητα του 2026.

Σήμερα δεν μιλάμε πια με υποθέσεις. Μιλάμε με το μέγεθος μιας ευκαιρίας που εδώ και χρόνια χάσαμε. Η μελέτη της Deloitte εκτιμά ότι η μεταρρύθμιση αυτή μπορεί μέσα σε πέντε χρόνια να προσθέσει 10,2 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, 1,9 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα και περίπου 73.500 θέσεις εργασίας. Γιατί στον 21ο αιώνα η γνώση είναι εθνικό κεφάλαιο, παραγωγική δύναμη και συγκριτικό πλεονέκτημα.

Έχουμε τη δυνατότητα να κρατήσουμε περισσότερους νέους εδώ, να φέρουμε φοιτητές και επιστήμονες από το εξωτερικό και να μετατρέψουμε την Ελλάδα από χώρα εξαγωγής ανθρώπινου κεφαλαίου σε διεθνή προορισμό γνώσης και εκπαίδευσης.

Προφανώς αυτό δεν αποδυναμώνει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το απελευθερώνει από μια συζήτηση δεκαετιών που μετρούσε τη δύναμή του με βάση το τι απαγορεύεται γύρω του. Ένα ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν χρειάζεται τείχη για να προστατευθεί. Χρειάζεται πόρους -ναι-, ποιότητα, έρευνα, εξωστρέφεια. Βασικά χρειάζεται αυτοπεποίθηση για να ανταγωνιστεί τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει αυτή τη μετάβαση, με ελευθερία αλλά και αυστηρούς κανόνες, με κρατική εποπτεία, με αξιολόγηση, με υψηλές ακαδημαϊκές απαιτήσεις. Και ναι διορθώσει και μια βαθιά κοινωνική στρέβλωση, γιατί η απαγόρευση όπως ίσχυε, δεν εμπόδισε ποτέ τον εύπορο Έλληνα να επιλέξει μη κρατικό πανεπιστήμιο. Απλώς τον υποχρέωνε να το επιλέξει στο εξωτερικό. Εκείνον που περιόριζε πραγματικά ήταν αυτόν που δεν μπορούσε να πληρώσει το κόστος της φυγής, εφόσον το επιθυμούσε.

Το άρθρο 16 είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια συζήτηση για μη κρατικά πανεπιστήμια. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα κλείνει έναν κύκλο δεκαετιών και που αποφασίζει ότι η γνώση δεν θα έχει πλέον σύνορα που φτιάξαμε μόνοι μας, που εμείς οι ίδιοι υψώσαμε ως τείχη. Πριν από λίγα χρόνια συζητούσαμε για το αν αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει. Ξεκίνησε να γίνεται. Σήμερα συζητούμε πόσο μακριά μπορεί πλέον να μας πάει.

Κυρίες και κύριοι,

Η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν γίνεται για να προστατεύσουμε το χθες, αλλά για να προετοιμάσουμε τη χώρα για όσα έρχονται μπροστά μας.

Κάθε γενιά έχει μια στιγμή που αποφασίζει τι θα παραδώσει στην επόμενη: εκκρεμότητες του παρελθόντος ή δυνατότητες του μέλλοντος;

Αυτή είναι η δική μας στιγμή. Αυτή είναι η κοινή ευθύνη μας απέναντι στην Ιστορία.

Σας ευχαριστώ πολύ

Όλα όμως αναμένεται να κριθούν στην επόμενη, την αναθεωρητική Βουλή. Γιατί όπως έδειξε και η ψηφοφορία στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πρόκειται να παράσχουν θετική ψήφο σε αυτή τη φάση, κρατώντας, για τον εαυτό τους, το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα της διαμόρφωσης του τελικού περιεχομένου των προς αναθεώρηση διατάξεων για την επόμενη Βουλή.

Μέσα σε τρεις ημέρες, η ολομέλεια θα συζητήσει και τελικά θα αποφασίσει αν υπάρχει η ανάγκη αναθεώρησης σε 30 και πλέον διατάξεις του Συντάγματος.

Διαβάστε περισσότερα στο Lykavitos.gr

Αυξημένη πλειοψηφία καταγράφηκε και στο νομοσχέδιο για τον «Προσωπικό Βοηθό ΑμεΑ» και την «Πρώιμη Παρέμβαση» για παιδιά με αναπηρία, στο οποίο είχε ενταχθεί ως τροπολογία η ρύθμιση για τις συντάξεις χηρείας. «Ναι» επί της αρχής του νομοσχεδίου του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας είπαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «Όχι» το ΚΚΕ, ενώ «Παρών» δήλωσαν ΣΥΡΙΖΑ, Ελληνική Λύση και ΚΟ Νίκη. Αυξημένες πλειοψηφίες καταγράφηκαν επίσης, στα άρθρα του νομοσχεδίου που απαγορεύουν τη χρήση ηλεκτρικών πατινιών σε ανήλικους κάτω των 17 ετών.

Σύμφωνα με τους οικονομολόγους του γραφείου, το βασικό παράδοξο της ελληνικής αγοράς κατοικίας είναι ότι οι τιμές αυξάνονται έντονα, παρότι σημαντικό μέρος του οικιστικού αποθέματος παραμένει κενό.

Στο σενάριο που στην αγορά επιστρέψει σε ορίζοντα 6ετίας ένας τέτοιος αριθμός κενών κατοικιών ώστε ο αριθμός τους να βρεθεί στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί, κι αυτό έγινε το 2001, τότε μια τέτοια αύξηση προσφοράς σύμφωνα με το δοκίμιο, θα ασκούσε σημαντική πίεση στις τιμές και θα τις οδηγούσε σε υποχώρηση από 15,5% έως 24,6% ανάλογα με τις επιμέρους υποθέσεις του σεναρίου.

Μια αποτελεσματική στεγαστική πολιτική σύμφωνα με το γραφείο δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε παρεμβάσεις από την πλευρά της ζήτησης ή στην ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας. Πρέπει να περιλαμβάνει και παρεμβάσεις στο σκέλος της προσφοράς.

Προς αυτήν την κατεύθυνση προτείνονται:

• Παρεμβάσεις επιτάχυνσης της επίλυσης κληρονομικών και κτηματολογικών εκκρεμοτήτων
• Παροχή φορολογικών κινήτρων για μακροχρόνιες μισθώσεις. Ο επικεφαλής του γραφείου καθηγητής Γιάννης Τσουκαλάς διευκρίνισε ότι ως φορολογικά κίνητρα δεν εννοεί απαραίτητα την αύξηση της φορολόγησης στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, αλλά περαιτέρω κίνητρα για το άνοιγμα των κλειστών ακινήτων.
• Στήριξη ανακαινίσεων υπό όρους επανένταξης των ακινήτων στη μακροχρόνια αγορά
• Στοχευμένη ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε περιοχές υψηλής πίεσης
• Δημόσιες επενδύσεις σε κοινωνική και προσιτή κατοικία.

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ του 2021, τα κλειστά ακίνητα στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 2.277.615 επί συνόλου 6.596.761. Δηλαδή, χοντρικά 1 στα 3 σπίτια στην Ελλάδα είναι κλειστό. (Σε σχέση με το 2011 και την προηγούμενη απογραφή τα συνολικά κενά σπίτια αυξήθηκαν 1,2%)

Από αυτά όμως, οι 406.859 διατίθενται προς ενοικίαση (μειωμένα κατά 10,4% σε σχέση με το 2021) και άλλες 59.530 προς πώληση (μειωμένα κατά 33,1% σε σχέση με το 2021). Επομένως, δεν βρίσκονται εκτός αγοράς.

Η αφαίρεση τους από το στοκ των κενών, μας δίνει 1.811.226 ακίνητα, τα οποία είναι εντελώς εκτός αγοράς για διάφορους λόγους (νομικά και κληρονομικά ζητήματα, κακή κατάσταση, εποχική χρήση, γεωγραφική αναντιστοιχία με τη ζήτηση κ.α).

Σε αυτά τα 1.811.226 προσμετρώνται και όλα όσα διατίθενται στη βραχυχρόνια μίσθωση.

Η αύξηση επομένως των τιμών δεν αντανακλά μόνο την περιορισμένη παραγωγή νέων κατοικιών, αλλά και το γεγονός ότι μέρος του υπάρχοντος αποθέματος – και σημαντικό μάλιστα - δεν διοχετεύεται στην αγορά.

Εφόσον το αίτημα υποβάλλεται από τον απαραίτητο αριθμό βουλευτών (συμπληρώνονται δηλαδή τα 2/5 των μελών της Επιτροπής), η κλήση της διοίκησης του Υπερταμείου καθίσταται υποχρεωτική.

Το κοινό αίτημα των τριών κομμάτων:

"ΘΕΜΑ: Αίτηση για σύγκληση συνεδρίασης της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων με θέμα την κλήση της διοίκησης του Υπερταμείου / Growthfund

Αξιότιμε κύριε Αντιπρόεδρε, 

Οι υπογράφοντες Βουλευτές, μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, ζητούμε τη σύγκληση συνεδρίασης της Επιτροπής με αντικείμενο την κλήση της διοίκησης του Υπερταμείου (Growthfund), προκειμένου να ενημερώσει την Επιτροπή και να ασκηθεί ουσιαστικός κοινοβουλευτικός έλεγχος αναφορικά με τον ρόλο, τις επιλογές, τη στρατηγική και τις προτεραιότητές του.

Κατόπιν των ανωτέρω, παρακαλούμε για τις άμεσες ενέργειές σας προς σύγκληση της Επιτροπής, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον Κανονισμό της Βουλής.

Με εκτίμηση

Οι αιτούντες Βουλευτές

Μπιάγκης Δημήτριος

Αποστολάκη Μιλένα

Γερουλάνος Παύλος

Κατρίνης Μιχάλης

Κουκουλόπουλος Παρασκευάς (Πάρις)

Σπυριδάκη Αικατερίνη

Σταρακά Χριστίνα

Γεροβασίλη Όλγα

Καραμέρος Γιώργος

Μαμουλάκης Χάρης

Μπάρκας Κώστας

Παππάς Νίκος

Αχτσιόγλου Ευτυχία (Έφη)

Τσακαλώτος Ευκλείδης

Χαρίτσης Αλέξανδρος (Αλέξης)".

Όπως ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Γεωργαντάς, για την παραπομπή ή μη του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Σπήλιου Λιβανού, ψήφισαν 286 βουλευτές και για τη Φωτεινή Αραμπατζή ψήφισαν 285 βουλευτές.

Δείτε περισσότερα στο Lykavitos.gr

«Υπέρ» του νομοσχεδίου επί της Αρχής ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, ενώ το καταψήφισαν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Οι τρείς υπουργικές τροπολογίες επίσης ψηφίσθηκαν με την θετική ψήφο μόνο από την ΝΔ, τις καταψήφισαν όλα τα κόμματα πλην του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ που τοποθετήθηκε με το παρών.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, νωρίτερα, ολοκληρώνοντας την συζήτηση του νομοσχεδίου τόνισε ότι «αυτό αποτελεί μια συλλογική εργασία μεταξύ Υπουργείων και υπήρξε ευρεία πολύμηνη διαβούλευση μεταξύ και κοινωνικών φορέων για την ουσία, αλλά και τα έργα που θα πρέπει να ενταχθούν». Απαντώντας στην Αντιπολίτευση είπε ότι «θα θέλαμε να μας θυμίσετε μια απόφαση που πήρατε όταν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ κυβερνούσατε για την Πράσινη Μετάβαση».

Αναφορικά με την απολιγνιτοποίηση, ο αναπληρωτής υπουργός είπε ότι το 2011 - 2012 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ,αλλά και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε γίνει τίποτα και δεν είχε πέσει ούτε ένα ευρώ στην Δυτική Μακεδονία και την Μεγαλόπολη. Αντίθετα, πρόσθεσε, «η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έστρεψε την προσοχή της στις περιοχές αυτές» και πρόσθεσε ότι «μπορεί να μην είχε κλείσει τοι 66% σε σχέση με την απολιγνιτοποίηση, αλλά δεν φροντίσατε να ανανεώσετε ούτε τις άδειες για τις μονάδες παραγωγής ενέργειας. Συνεπώς, ήταν μονοσήμαντη η πορεία του κλεισίματος των λιγνιτικών μονάδων ενέργειας».

Ο κ. Παπαθανάσης επισήμανε ότι μετά το κόστος που επιβάλλεται στις μονάδες παραγωγής από λιγνίτη προφανώς και δεν συμφέρει η παραγωγή αυτής της ενέργειας και αυτό που θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όσο πιο γρήγορα ενταχθούν στο σύστημά μας οι ΑΠΕ τόσο οι τιμές θα μπορούν να παραμείνουν μειωμένες, όπως είχαμε το τελευταίο διάστημα». Ο αναπληρωτής υπουργός επισήμανε ότι τα προγράμματα ΕΣΠΑ για την Δυτική Μακεδονία έχουν μεγάλη απορροφητικότητα και τώρα είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε και έναν νέο κύκλο προκειμένου να πάνε να εγκατασταθούν εκεί επιχειρήσεις. Όπως επίσης σημαντικά είναι τα έργα και τα Προγράμματα για την περιοχή της Μεγαλόπολης.

Για το Ταμείο Ανάκαμψης, είπε ο κ. Παπαθανάσης πως σήμερα κλείνουν όλες οι διαχειριστικές υποχρεώσεις με τις διατάξεις που πρέπει να συμπληρωθούν στο 8ο αίτημα, Το αίτημα θα υποβληθεί στις 30 Απριλίου, στην συνέχεια θα υποβληθεί το αίτημα αναμόρφωσης του σχεδίου, έως τις 4 Μάιου. Θα ολοκληρωθεί το δανειακό σκέλος έως τις 29 Μάϊου, δεν υπάρχει παράταση . Το Ταμείο θα κλείσει στο τέλος Αυγούστου και η υποβολή του 9ου αιτήματος θα γίνει μέχρι το τέλος Αυγούστου. Έως τώρα έχουμε λάβει 13 δισ. ευρώ σε ότι αφορά στο σκέλος των επιδοτήσεων και έχουμε πληρώσει 13,9 δισ. ευρώ. Ο στόχος για το 2026 είναι να αντληθούν πόροι ύψους 7 δις ευρώ και να τον πετύχουμε όπως έγινε πέρυσι που είχαμε θέσει ένα πολύ υψηλό στόχο στα 5 δισ. ευρώ, που ήταν και πιο δύσκολος και τα καταφέραμε και να τον πετύχουμε.

Η Ελλάδα είπε ο αναπληρωτής υπουργός «δεν πρέπει να χάσει ούτε ένα ευρώ» γιατί οι δράσεις αυτές αφορούν την κοινωνία, την καθημερινότητα του πολίτη και την οικονομία».

Επί της αρχής υπέρ ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ενώ «παρών» δήλωσαν ΣΥΡΙΖΑ, Ελληνική Λύση, Νίκη και Πλεύση Ελευθερίας.

Καταψήφισαν ΚΚΕ και Νέα Αριστερά.

Όπως τόνισε ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Γ. Κώτσηρας, κατά το κλείσιμο της συζήτησης του σχετικού νομοσχεδίου στην ολομέλεια, τα μέτρα είναι στοχευμένα και κοστολογημένα προκειμένου να υπάρξει ένα σημαντικό “ανάχωμα’ των δύο μηνών, Απριλίου και Μαΐου, σε μία σύνθετη κρίση. Πρόκειται για μία σημαντική γεωπολιτική αναταραχή που επηρεάζει τις οικονομίες των κρατών και σε αυτή ακριβώς τη δύσκολη συγκυρία η χώρα μας είναι διπλωματικά, αμυντικά και οικονομικά πιο ισχυρή από ποτέ, είπε ο κ. Κώτσηρας.

Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι «οφείλουμε παραλλήλως με την προσπάθεια που κάνουμε να στηρίξουμε την κοινωνία, να κρατήσουμε τις κατάλληλες εφεδρείες προκειμένου να αντέξουμε μία οικονομική πίεση που υπάρχει, της οποίας τις συνέπειες και τη χρονική της έκταση δεν γνωρίζουμε».

Υπενθυμίζεται ότι με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου θεσπίζονται μέτρα επιδότησης καυσίμων και στήριξης πολιτών, αγροτών και μεταφορών, λόγω της αύξησης του ενεργειακού κόστους από την κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, και ισοδυναμούν με δημοσιονομική παρέμβαση ύψους 300 εκατ. ευρώ.

Τα μέτρα στήριξης

1. Επιδότηση diesel κίνησης

Η επιδότηση του diesel κίνησης στην αντλία ανέρχεται σε 20 λεπτά ανά λίτρο (με ΦΠΑ) και θα ισχύσει για το δίμηνο Απριλίου – Μαΐου.

2. Fuel Pass – Ενίσχυση πολιτών

Η ενίσχυση μέσω ψηφιακής κάρτας για χρήση σε πρατήρια καυσίμων, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και ταξί αντιστοιχεί σε επιδότηση περίπου 36 λεπτών ανά λίτρο βενζίνης.

Η επιδότηση μέσω fuel pass διαμορφώνεται ως εξής:

-Για τα αυτοκίνητα:

>60 ευρώ για τις νησιωτικές περιοχές

>50 ευρώ για την υπόλοιπη Ελλάδα

-Για τις μοτοσικλέτες:

>35 ευρώ για τις νησιωτικές περιοχές

>30 ευρώ για την υπόλοιπη Ελλάδα

Τα μέτρα θα ισχύσουν για το δίμηνο Απριλίου – Μαΐου.

3. Επιδότηση λιπασμάτων

Προβλέπεται επιδότηση 15% στην αξία των τιμολογίων αγοράς λιπασμάτων, με αναδρομική ισχύ από τις 15 Μαρτίου και διάρκεια έως το τέλος Μαΐου.

4. Θεσπίζεται αποζημίωση προς επιχειρήσεις, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, που ασχολούνται με την παραγωγή τυριού στη Λέσβο, για όσο διάστημα θα διαρκέσουν τα μέτρα απαγόρευσης διάθεσης γαλακτοκομικών προϊόντων λόγω κρουσμάτων αφθώδους πυρετού. Το μέτρο αυτό έχει αναδρομική ισχύ από 15 Μαρτίου 2026.

Με τη θετική ψήφο τόσο της Νέας Δημοκρατίας, όσο και του ΠΑΣΟΚ, εγκρίθηκε επί της αρχής του το νομοσχέδιο για τις συμβάσεις του ελληνικού Δημοσίου με την κοινοπραξία CHEVRON και Helleniq για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογοναθράκων στις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

Πρόκειται για τα άρθρα του Β’ Μέρους του σχεδίου νόμου (από το άρθρο 13 έως το 25) τα οποία εγκρίθηκαν με 201 ψήφους και ειδικότερα από τους 156 της ΝΔ, τους 32 του ΠΑΣΟΚ και από 13 ανεξάρτητους. Η Πλεύση Ελευθερίας ψήφισε μόνο ορισμένες διατάξεις του Β’ Μέρους.

Αναλυτικά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για τα άρθρα που εισάγουν για πρώτη φορά τη δυνατότητα στους εκλογείς του εξωτερικού να ψηφίζουν με επιστολή έχει ως εξής:

Αρ. 13: Υπέρ 207 , κατα 61, παρών 28

Αρ. 14: Υπέρ 201, κατά 61, παρών 34

Αρ. 15: Υπέρ 201, κατά 61, παρών 34

Αρ. 16: Υπέρ 201, κατά 61, παρών 34

Αρ. 17: Υπέρ 201, κατά 61, παρών 34

Αρ. 18: Υπέρ 201, κατά 66, παρών 29

Αρ. 19: Υπέρ 201, κατά 61, παρών 34

Αρ. 20: Υπέρ 201, κατά 48, παρών 47

Αρ. 21: Υπέρ 201, κατά 62, παρών 33

Αρ. 22: Υπέρ 201, κατά 67, παρών 28

Αρ. 23: Υπέρ 201, κατά 67, παρών 28

Αρ. 24: Υπέρ 201, κατά 62, παρών 33

Αρ. 25: Υπέρ 202, κατά 88, παρών 6

Να σημειωθεί ότι τα άρθρα για τη δημιουργία νέας τριεδρικής περιφέρειας εξωτερικού εγκρίθηκαν κατά πλειοψηφία και θα ισχύσουν στις εκλογές που θα διεξαχθούν τουλάχιστον 18 μήνες μετά την πρώτη αναμέτρηση.