Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Δεν θυμάμαι στα τεσσεράμισι χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην εξουσία να δείχνει την ίδια ζέση. Δεν θυμάμαι καμιά διαμαρτυρία για τις καθυστερήσεις, μια διαδήλωση, μια ανακοίνωση, κάτι τέλος πάντων. Ακόμη και όταν οι κατηγορούμενοι αποφυλακίζονταν ένας-ένας, αφού έληγε ο χρόνος της προφυλάκισης.

Η αλήθεια είναι ότι τα στελέχη της Χρυσής Αυγής συνελήφθησαν επί Νέας Δημοκρατίας – με θρυαλλίδα την δολοφονία του Παύλου Φύσσα – και η δικαστική απόφαση εκδίδεται πάλι επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας.

Η (αξέχαστη) εποχή ΣΥΡΙΖΑ, για την Χρυσή Αυγή ήταν ένα φωτεινό διάλειμμα.

Λογικό. Μαζί ανδρώθηκαν στην πλατεία, μαζί μας έβριζαν από το πρωί ως το βράδυ επί κυβέρνησης Σαμαρά, μαζί σηκώνονταν στις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας, μαζί ψήφιζαν στη Βουλή, μαζί ψήφισαν στο γελοίο δημοψήφισμα του 2015, μαζί έριξαν την κυβέρνηση το 2014, μαζί πήγαιναν βόλτα στα νησιά, μαζί ψήφισαν υπέρ της κ. Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Αυτή είναι η αλήθεια και σε όποιον αρέσει. Κι’ αν δεν του αρέσει, ας βγάλει το κεφάλι από την άμμο.

Απλά τώρα κάνουν θόρυβο για να κρύψουν την σκληρή πραγματικότητα. Άλλωστε, όσο πιο πολύ διαρρηγνύεις τα ιμάτιά σου, τόσο πιο πιστευτός φαίνεσαι.

Άλλος τους έστειλε στη φυλακή, άλλοι φωνασκούν

Αλλά η αλήθεια είναι εκεί: Ο Σαμαράς τους έβαλε στη φυλακή, δημιουργώντας μέτωπο μαζί τους ήδη από το 2012, και ο Μητσοτάκης ήταν αυτός που ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απαξίωσε πλήρως την Χρυσή Αυγή ως κοινοβουλευτικό κόμμα, αρνήθηκε να συμπλεύσει μαζί της σε οποιαδήποτε ψηφοφορία στη Βουλή.

Η Νέα Δημοκρατία, το πιο σοβαρό και βαθιά κοινοβουλευτικό κόμμα, το κόμμα που απεχθάνεται κάθε είδους ολοκληρωτισμό και υπηρετεί με πίστη και αφοσίωση τη Νέα Δημοκρατία, έδωσε και αυτήν την νικηφόρα μάχη.

Αντίθετα, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ ήδη από το 2012, όταν η Χρυσή Αυγή βρέθηκε στη Βουλή, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα αντιμνημονιακό μέτωπο, έδωσαν από την αρχή κοινοβουλευτική, πολιτική και ηθική νομιμοποίηση στο ναζιστικό μόρφωμα.

Παρίσταναν, κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, τους πολέμιους της Χρυσής Αυγής, αλλά κάθε φορά, στο τέλος της ημέρας συναριθμούσαν τις ψήφους τους με τις δικές της. Έτσι, για να δείχνουν ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός βουλευτών διαφωνεί με την κυβέρνηση (την τρικομματική στην αρχή και μετά την δικομματική).

Το 2012, κατά τις πρώτες συνεδριάσεις, από τη μια πόρτα έμπαινε ο ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη έβγαινε η Χ.Α. Και το αντίστροφο.

Μετά αποφάσισαν να τα ξεχάσουν όλα και να συνεργαστούν «κατά της χούντας Σαμαρά-Βενιζέλου».

Μέσα στη Βουλή το λεγόμενο «αντιμνημονιακό» μπλοκ ψήφιζε, συμπεριφερόταν και εκφραζόταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Και για όποιον προσπαθεί να διαφωνήσει, τα στοιχεία είναι εδώ:

Το Χρονικό των συμπράξεων

4 Οκτωβρίου 2012. Συζήτηση στη Βουλή επί της πρότασης νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Συμπαρατάχθηκαν Χρυσή Αυγή και ΑΝ.ΕΛ που υπερψήφισαν την πρόταση

10 Οκτωβρίου 2012. Η Χρυσή Αυγή (αλλά και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες) υπερψήφισαν την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ (στο νομοσχέδιο για τη συνέχιση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», που περιλάμβανε και την τροπολογία για την ρύθμιση των ασφαλιστικών εισφορών των μικρομεσαίων) με την οποία προτεινόταν να χαριστούν όλα αδιακρίτως τα δάνεια.

12 Οκτωβρίου 2012. Κατά την συζήτηση Επερώτησης των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για τους ΟΤΑ, η Χρυσή Αυγή έσπευσε να συμφωνήσει, χρησιμοποιώντας την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία.

30 Οκτωβρίου 2012. Ψήφισαν όλοι μαζί υπέρ της κλήτευσης του Γ. Παπανδρέου για τη Λίστα Λαγκάρντ, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.

7 Νοεμβρίου 2012. Κατά την συζήτηση για το Μεσοπρόθεσμο, σηκώθηκαν όλοι μαζί κατά την ένσταση αντισυνταγματικότητας. Μια ομορφιά να τους κοιτάζεις. Και κανείς δεν είπε «αφού σηκώθηκαν αυτοί, κάθομαι εγώ»!

29 Νοεμβρίου 2012. Υπερψήφισαν (άλλοι μετά πολλών επαίνων και άλλοι μετά… κριτικής) την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική για το Μνημόνιο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι έτσι θα παραγράφονταν και όσα δεν είχαν παραγραφεί – εδώ είχαμε και σύμπραξη του ΚΚΕ, αν και… διαφωνούσε.

6 Δεκεμβρίου 2012. Στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, ΣΥΡΙΖΑ και Χ.Α. ψηφίζουν μαζί υπέρ της συνέχισης εξέτασης μαρτύρων για τη Λίστα Λαγκάρντ.

12 Δεκεμβρίου 2012. Στην τελετή που διοργανώθηκε για τους Ολυμπιονίκες, την ώρα που για την Βουλή ήταν μια μέρα γιορτής, ο μεν ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε σε καταγγελίες για σκάνδαλα και η Χρυσή Αυγή επιτέθηκε στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και στο Κοινοβούλιο. Άναυδοι παρακολουθούσαν οι αθλητές μας την κατάντια…

8 Ιανουαρίου 2013. Σε νέα ένσταση αντισυνταγματικότητας, σηκώνονται μαζί ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ.ΕΛ, Χ.Α, ΚΚΕ.

9 Ιανουαρίου 2013. Με τον ίδιο τρόπο ψηφίζουν σε ονομαστική ψηφοφορία.

9 Ιανουαρίου 2013. Κοινή πρόταση Χ.Α. και ΑΝ.ΕΛ για να στηθεί κάλπη για τον Παπανδρέου σχετικά με Λίστα Λαγκάρντ. Οι βουλευτές τους ένωσαν τις υπογραφές τους για να συγκεντρώσουν τον αναγκαίο αριθμό υπογραφών.

10 Ιανουαρίου 2013. Ένσταση αντισυνταγματικότητας για το φορολογικό. Σηκώνονται μαζί ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ.ΕΛ, Χ.Α., ΚΚΕ.

16 Απριλίου 2013. Επιτροπή για τη Λίστα Λαγκάρντ. Χ.Α. και ΑΝ.ΕΛ τάσσονται υπέρ της… βίαιης προσαγωγής Παπανδρέου στην Επιτροπή. Τα άλλα κόμματα καταψήφισαν, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να απέχει.

2 Μαΐου 2013. Επίθεση του Χρυσαυγίτη Γερμενή κατά του τότε δημάρχου Αθηναίων Καμίνη για τα συσσίτια. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκδίδει ανακοίνωση με την οποία κρατά ίσες αποστάσεις.

Στο ίδιο τσουβάλι από τον Τσίπρα

18 Μαΐου 2013. Στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας βροντοφωνάζει:

«Η Δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από όσους είδαν φως και μπήκαν, από τους μισαλλόδοξους που έλεγαν πως είναι παιδιά των ηττημένων του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και τώρα λένε ότι είναι τα παιδιά των νικητών του εμφυλίου, σπέρνοντας μίσος και διχασμό στη χώρα, αλλά και από αυτούς που την μετέτρεψαν, με πρόσχημα την έκτακτη ανάγκη, σε δημοκρατία αλά καρτ». Και:

«Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που δεν έχουμε κίνδυνο να γυρίσουμε στο αλήστου μνήμης “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”, αλλά στο “Ελλάς Ελλήνων Επιστρατευμένων”».

Με λίγα λόγια, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έβαζε στο ίδιο τσουβάλι τη Χρυσή Αυγή και τα δημοκρατικά κόμματα της χώρας.

1 Ιουλίου 2013.  Η προκαταρκτική για τη Λίστα Λαγκάρντ ολοκληρώνει τις εργασίες της. ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α., ΑΝ.ΕΛ, ΚΚΕ ψηφίζουν υπέρ της παράτασης των εργασιών της.

16 Ιουλίου 2013. Ένσταση αντισυνταγματικότητας για το Πολυνομοσχέδιο. Το μέτωπο παρόν.

25 Ιουλίου 2013. Ένσταση αντισυνταγματικότητας για τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων. Και πάλι παρόν το μέτωπο.

31 Ιουλίου 2013. Νομοσχέδιο για αυθαίρετα. Όχι από ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ.ΕΛ,  Χ.Α, ΚΚΕ.

Συντονισμένες ύβρεις

9 Αυγούστου 2013. Πριν καν ολοκληρωθεί το ταξίδι Σαμαρά στις ΗΠΑ και ενώ ο ίδιος βρίσκεται ακόμη στο εξωτερικό, εκδίδουν αρνητικές ανακοινώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για «υποχωρητική στάση της κυβέρνησης» και η Χ.Α. για «πολιτική απόλυτης υποταγής στις ΗΠΑ».

30 Οκτωβρίου 2013. Συζήτηση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για τα ΕΑΣ (για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι) στην αρμόδια Επιτροπή. Υπερψηφίζουν όλοι, πλην ΣΥΡΙΖΑ και Χ.Α. που επιφυλάσσονται να τοποθετηθούν στον Ολομέλεια.

10 Νοεμβρίου 2013. Πρόταση δυσπιστίας για την ΕΡΤ από τον ΣΥΡΙΖΑ. Χρυσή Αυγή σπεύδει να δηλώσει ότι θα υπερψηφίσει και ζητά να δοθεί η άδεια να ψηφίσουν και οι τρεις (τότε) κρατούμενοι του Κορυδαλλού. Κατά της κυβέρνησης ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α. ΑΝ.ΕΛ και ΚΚΕ (το τελευταίο διαφοροποιούμενο). Άλλωστε, για το ίδιο θέμα, μαζί μιλούσαν για «χούντα».

13 Νοεμβρίου 2013. ΠΝΠ για ΕΑΣ. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίζει (προφανώς μετά από πιέσεις των εργαζομένων που ήθελαν να πληρωθούν). Χ.Α. λέει «όχι», το ίδιο και οι ΑΝ.ΕΛ (που στην Επιτροπή είχαν συμφωνήσει).

Μαζί δεν ήθελαν μείωση της τιμής των φαρμάκων

27 Νοεμβρίου 2013. Ψηφοφορία για μείωση της τιμής των φαρμάκων. Η Χ.Α. αποχωρεί με τη Ζαρούλια να φωνάζει «είστε παράνομοι». Ο ΣΥΡΙΖΑ εκδίδει ανακοίνωση λέγοντας ότι η ψηφοφορία είναι παράνομη, αντικανονιστική, αντισυνταγματική και αυθαίρετη. Οι ΑΝ.ΕΛ αποχωρούν και το ΚΚΕ ψηφίζει «παρών».

27 Νοεμβρίου 2013. Κύρωση μνημονίου συνεργασίας με την Τουρκία σε θέματα τεχνολογίας. Όχι από ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α., ΑΝ.ΕΛ, ΚΚΕ.  Κύρωση Συμφωνίας Εναερίου Χώρου (Blue Med), που είχε υπογραφεί στη Λεμεσό και άρα είχε την έγκριση της Κύπρου. Όχι από Χ.Α., ΑΝ.ΕΛ, ΚΚΕ και «παρών» από ΣΥΡΙΖΑ.

27 Νοεμβρίου 2013. Συζήτηση στην Επιτροπή για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ναι από Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ.  Όχι από ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α., ΚΚΕ (το τελευταίο με διαφοροποίηση σχετιζόμενη με τον φόβο αντικομμουνισμού).

27 Νοεμβρίου 2013. Συζήτηση στην Επιτροπή για τα πρόστιμα σε εργοδότες που εισφοροδιαφεύγουν. Όχι από ΣΥΡΙΖΑ (με την δικαιολογία ότι θα πάνε στον προϋπολογισμό και όχι στο ΙΚΑ). Χ.Α. και ΑΝ.ΕΛ ζητούν ο υπολογισμός να γίνει βάσει του τζίρου.

28 Νοεμβρίου 2013. Τροπολογία για να δώσουν όλοι οι φοιτητές όλα τα μαθήματα που οφείλουν (για να περιοριστούν τα έξοδα των οικογενειών). Παρών από ΑΝ.ΕΛ. Όχι από Χ.Α., ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ.

29 Νοεμβρίου 2013. ΠΝΠ για κατασχέσεις σε νυχτερινά μαγαζιά που χρωστούν πάνω από 50.000 ευρώ και για διενέργεια ελέγχων και κατά τα σαββατοκύριακα και κατά τον Αύγουστο. Παρών από ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ. Όχι από Χ.Α, ΑΝ.ΕΛ, ΔΗΜΑΡ.

17 Δεκεμβρίου 2013. ΠΝΠ για το νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν» (για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι και να δοθεί ασφαλιστική ενημερότητα. Όχι από ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ.ΕΛ, ΚΚΕ, Χ.Α.

19 Μαρτίου 2014. Συζήτηση στην Επιτροπή για Μεταναστευτικό Κώδικα. Παρών από ΣΥΡΙΖΑ, όχι από ΑΝ.ΕΛ, Χ.Α., ΚΚΕ.

30 Μαρτίου 2014. Πρόταση μομφής κατά Στουρνάρα. Η Χ.Α. δηλώνει πως «στηρίζουμε την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης», δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ίδια γραμμή με τον ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ, ΚΚΕ (το τελευταίο με διαφοροποίηση επειδή είναι αντίθετο με την συνολική πολιτική της κυβέρνησης).

31 Μαρτίου 2014. Στην πρόταση μομφής κατά του Προέδρου της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη που υποβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, υπέρ ψηφίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ, η Χρυσή Αυγή, κάποιοι από τους ΑΝΕΛ, ενώ απουσίαζαν οι υπόλοιποι των ΑΝΕΛ και το ΚΚΕ.

«Δεν διαχωρίζουμε τους ψηφοφόρους»

Μάιος 2014. Ευρωεκλογές, αλλά και περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Φωτιές ανάβουν οι δηλώσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τις οποίες είναι ευπρόσδεκτες όλες οι ψήφοι στον δεύτερο γύρο. «Ευπρόσδεκτη κάθε ψήφος που την αποσπάμε από τον ναζισμό και τον φασισμό», δηλώνει ο Σκουρλέτης. «Δεν διαχωρίζουμε τους ψηφοφόρους», δηλώνει ο Ν. Παππάς με αποκλειστική του δήλωση στο iefimerida.gr. «Διεκδικούμε μέχρι και την τελευταία ψήφο των πολιτών. Κάθε ψήφος κερδισμένη, είναι κέρδος για τη Δημοκρατία» αναφέρει, προσθέτοντας ότι «η απεγνωσμένη προσπάθεια των μνημονιακών δυνάμεων να διασωθούν θα πέσει στο κενό».

Αγκαλιά και στη «μάχη της ΔΕΗ»

Ιούλιος 2014. Με αφορμή το νόμο για τη ΔΕΗ, ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει τη συλλογή υπογραφών προκειμένου να ανοίξει η Βουλή (που είχε κλείσει για το καλοκαίρι και λειτουργούσαν ήδη τα θερινά τμήματα) προκειμένου να διεξαχθεί ψηφοφορία για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ως γνωστόν, η ψηφοφορία αυτή μπορούσε να γίνει μόνο στην Ολομέλεια και απαιτούσε τις ψήφους 120 βουλευτών. Αυτοί δεν υπήρχαν, εκτός και αν συναθροίζονταν οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής. Κάτι τέτοιο είχε γίνει αποδεκτό από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα, που μιλώντας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (26 Ιουλίου 2014, όπου ζήτησε να εκκινήσει νωρίτερα η διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας), είπε επί λέξει:  «Ιδού η Ρόδος. Αν είναι τόσο σίγουρος ότι τους έχει, ας μην περιμένει τον Φλεβάρη. Ωστόσο, όταν αρνείσαι να ανοίξεις τη Βουλή στο αίτημα 139 βουλευτών για την υπόθεση της ΔΕΗ, χωρίς να διστάζεις να παραβιάσεις το ίδιο το Σύνταγμα, μόνο και μόνο επειδή θα χάσεις τη Δεδηλωμένη, είναι αστείο να επικαλείσαι ότι έχεις εξασφαλίσει 180 για την προεδρική εκλογή». Επομένως, συναριθμούσε τις ψήφους της Χ.Α. Είχε προηγηθεί (11 Ιουλίου) η ψηφοφορία στο Α΄ Θερινό Τμήμα, στη διάρκεια της οποίας απορρίφθηκε το αίτημα συζήτησης στην Ολομέλεια για πρόταση δημοψηφίσματος, με την αντιπολίτευση να απουσιάζει.

Μιλώντας στη Βουλή, στις 9 Ιουλίου 2014, επί του νομοσχεδίου για τη «Μικρή ΔΕΗ», ο κ. Τσίπρας είπε: «Εμείς μεταφέραμε αυτό το αίτημα και στη Βουλή και στην κοινωνία και στα κόμματα και στους Βουλευτές, το αίτημα με το οποίο, με βάση το άρθρο 44 παράγραφος 2 του Συντάγματος, μαζεύονται οι υπογραφές για να διεξαχθεί η κανονική συζήτηση στην Ολομέλεια με το ερώτημα να πάει το ψηφισμένο, αν ψηφίσετε σήμερα, νομοσχέδιο στην ετυμηγορία του λαού» / «Οι Βουλευτές που ζητούν να ανοίξει η Ολομέλεια για το θέμα του δημοψηφίσματος για τη ΔΕΗ είναι ήδη πολύ περισσότεροι από τις απαιτούμενες εκατόν είκοσι». (Άρα… συναριθμούσε της ψήφους της Χ.Α. και σε καμία περίπτωση και με καμία δήλωση δεν τις αφαίρεσε).

Δυο μέρες πριν, στις 7 Ιουλίου, το ρεπορτάζ από κομματικές πηγές του ΣΥΡΙΖΑ (Αθηναϊκό Πρακτορείο), ανέφερε ότι υπήρχε κλίμα αισιοδοξίας για τη συγκέντρωση 120 υπογραφών και ότι «πρωταγωνιστικό ρόλο στις επαφές με τα άλλα κόμματα και τους ανεξάρτητους βουλευτές διαδραματίζουν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο Νίκος Βούτσης».

27 Αυγούστου 2014. Πανομοιότυπες δηλώσεις ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής, σχετικά με δηλώσεις Σόιμπλε. ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι αρκετά εύλογη η προσπάθεια του κ. Σόιμπλε να διαφημίσει τα “επιτεύγματα” του μνημονίου. Αυτό που δεν μπορεί κανένας όμως να δικαιολογήσει είναι τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία επιμένει στην ίδια συνταγή λιτότητας, παρά τις τραγικές της συνέπειες στην κοινωνία και την οικονομία. Και οι δύο φαίνεται ότι κάνουν την ίδια δουλειά, ο καθένας από διαφορετικό μετερίζι». Χρυσή Αυγή: «Ο Γερμανός αρχιτοκογλύφος άρχισε την προπαγάνδα υπέρ Σαμαρά και Βενιζέλου που είναι τα πιο πειθήνια όργανά του και ξεπουλούν την Ελλάδα».

Μαζί και στον αντιρατσιστικό νόμο που δεν ήθελε ο Ερντογάν!

-9 Σεπτεμβρίου 2014. Ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Μια ομορφιά! Για το πρώτο άρθρο (δημόσια υποκίνηση ρατσιστικής βίας ή μίσους), ονομαστική ψηφοφορία είχε ζητήσει η Χρυσή Αυγή. Υπέρ ψήφισαν μόνο οι βουλευτές Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και οι ανεξάρτητοι. Η Χρυσή Αυγή ψήφισε φυσικά κατά και ο ΣΥΡΙΖΑ «παρών». (Κατά είχε ψηφίσει και το ΚΚΕ, αλλά για τον φόβο της αντικομουνιστικής χρήσης).

Προσέξτε τώρα! Για το δεύτερο άρθρο (κακόβουλη άρνηση γενοκτονιών) ονομαστική ψηφοφορία είχαν ζητήσει ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή! Υπέρ ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ανεξάρτητοι βουλευτές και κατά ΣΥΡΙΖΑ, KKE, ΑΝΕΛ, Χρυσή Αυγή, η Μ. Ρεπούση της ΔΗΜΑΡ και κάποιοι ανεξάρτητοι, ενώ υπήρχαν και τρία «παρών» από ανεξάρτητους.

Για το τρίτο άρθρο (δίωξη των δραστών των παραπάνω αξιόποινων πράξεων, ακόμα και αν τα διαδικτυακά μέσα που χρησιμοποιούν βρίσκονται εκτός Ελλάδος), ονομαστική ψηφοφορία είχε ζητήσει η Χρυσή Αυγή. Υπέρ ψήφισαν οι βουλευτές ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ και ανεξάρτητοι βουλευτές), οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν «παρών» και αυτοί της Χρυσής Αυγής και του ΚΚΕ ψήφισαν κατά.

Σημειώστε ότι λίγες μόλις μέρες νωρίτερα, στις 5 Σεπτεμβρίου, κατά την συνάντηση Σαμαρά – Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Ουαλία, ο Ερντογάν είχε ζητήσει από τον Ερντογάν να… αποσυρθεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, καθώς ως γνωστόν οι γενοκτονίες είναι κόκκινο πανί για την Τουρκία. Ήταν τότε που ο Σαμαράς σηκώθηκε όρθιος και είπε την περίφημη φράση «Λοιπόν κ. Πρόεδρε, βρισκόμαστε ενώπιον ενός πραγματικού προβλήματος, μιας πραγματικής διαφοράς», βάζοντας τέλος στη συνάντηση. Λίγες μέρες αργότερα, έφερνε το νομοσχέδιο στη Βουλή.

ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή δεν ήθελαν ούτε το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα

14 Οκτωβρίου 2014. Πανομοιότυπες ανακοινώσεις και δηλώσεις ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής για την εξαγγελία της κυβέρνησης για το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Ο τότε υπεύθυνος της ΕΚΚΕ Εργασίας, βουλευτής (και μετέπειτα υπουργός) Δ. Στρατούλης δηλώνει ότι «το μόνο που εγγυάται η κυβέρνηση είναι η φτώχεια για όλο και περισσότερους», μιλώντας για «ψίχουλα κρατικής φιλανθρωπίας, για να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση που προκάλεσαν οι ανθρωποκτόνες πολιτικές τους». Και η Χρυσή Αυγή: «Το μόνο που πετυχαίνει η διαλυμένη συγκυβέρνηση με την ξενόδουλη πολιτική της είναι να εξαθλιώνει τους Έλληνες και να ερημώνει τη χώρα».

Νοέμβριος 2014. Το ζήτημα της συναίνεσης μπαίνει στον δημόσιο διάλογο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δια των στελεχών του αποκλείει κάθε τέτοια περίπτωση, υποστηρίζοντας πως ο μόνος λόγος για τον οποίο θα επισκεπτόταν ο κ. Τσίπρας τον κ. Σαμαρά ήταν για να του ζητήσει να παραιτηθεί. Η Χρυσή Αυγή με ανακοίνωσή της ζητά να «τελειώσουν τα παραμύθια περί συναίνεσης».

14 Νοεμβρίου 2014. Στις ονομαστικές ψηφοφορίες επί των τροπολογιών για τα «κόκκινα δάνεια» των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών και για την εξαίρεση των μη ληξιπρόθεσμων οφειλών από την ρύθμιση των 100 δόσεων, υπέρ ψήφισαν Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, κατά ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και ΚΚΕ, ενώ η Χρυσή Αυγή ψήφισε «παρών» στην πρώτη και κατά στη δεύτερη.

17 Νοεμβρίου 2014. Ο Καμμένος ζητά την παραίτηση Σαμαρά, επειδή η χώρα είναι όργανο της τρόικας και διοικείται με e-mails. Την επομένη, και η Χρυσή Αυγή ζητά «εθνικές εκλογές για μία ισχυρή Χρυσή Αυγή που είναι η μόνη δύναμη αντίστασης ενάντια στην ξενοκρατία». Η Χ.Α θα επανέλθει στις 24 Νοεμβρίου: «Άμεσα εθνικές εκλογές για να απαλλαγούμε από τους απατεώνες του Μνημονίου».

28 Νοεμβρίου 2014. Δημήτρης Στρατούλης, υπεύθυνος ΕΕΚΕ Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ: «Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου λίγο πριν φύγει τα δίνει όλα στην τρόικα». Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής: «Σαμαράς και Βενιζέλος τα έδωσαν όλα στους τοκογλύφους»…

Πάλι ένωσαν τις ψήφους τους

7 Δεκεμβρίου 2014. Μαζί καταψηφίζουν τον προϋπολογισμό και την επομένη, με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει πως «η χθεσινή ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό απέδειξε ότι δεν προκύπτει κυβερνητική πλειοψηφία αντίστοιχη του ελάχιστου αριθμού των 180 βουλευτών που απαιτεί το Σύνταγμα για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας». Δηλαδή, δέχονταν ευχαρίστως να συναθροίσουν τις ψήφους τους για τον προϋπολογισμό με αυτές της Χ.Α. ως πρόκριμα για την ψηφοφορία για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

-Δεκέμβριος 2014. Καταψηφίζουν σε όλες τις ψηφοφορίες (μαζί με τη ΔΗΜΑΡ) την υποψηφιότητα Δήμα για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Προηγουμένως ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή απείχαν από τη συγκρότηση σε Σώμα της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος.

Κυβέρνηση με στήριξη Χρυσής Αυγής

29 Ιανουαρίου 2015. Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής: «Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής η επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ μνημονίου επίπεδα με ταυτόχρονη κατάργηση των προνομίων της πολιτικής και οικονομικής ελίτ».

28 Φεβρουαρίου 2015. Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής για την εξεταστική επιτροπή για το μνημόνιο: «Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής η άμεση διενέργεια εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο, ώστε να αποδοθούν ποινικές ευθύνες σε όσους έδεσαν τη χώρα με τα δεσμά των διεθνών τοκογλύφων».

3 Μαρτίου 2015. Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής για το πρώτο νομοσχέδιο της κυβέρνησης Τσίπρα: «Η Χρυσή Αυγή θα υπερψηφίσει τα προτεινόμενα μέτρα κατά της φτώχειας, υπενθυμίζοντας ότι είναι το μοναδικό κόμμα που διέθεσε την κρατική του χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης μέσω συσσιτίων και με ποικίλες δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης».

4 Μαρτίου 2015. Η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου σε συνέντευξή της αμφισβητεί ψηφισμένους από την προηγούμενη κυβέρνηση νόμους, επειδή πολλές από αυτές τις διατάξεις… ψηφίστηκαν ενώ δεν είχε δοθεί άδεια από τις εισαγγελικές αρχές να προσέλθουν στις ψηφοφορίες οι βουλευτές της ΧΑ, με συνέπεια να ψηφιστούν με λιγότερες από 151 ψήφους! Η Χρυσή Αυγή παραληρεί από ενθουσιασμό: «Το Σύνταγμα των Ελλήνων προβλέπει τη λειτουργία της Βουλής με 300 βουλευτές, επομένως όσοι μνημονιακοί νόμοι και άλλα αντεθνικά νομοθετήματα ψηφίστηκαν χωρίς τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, που κρατούνται παράνομα στη φυλακή, είναι άκυρα και αντισυνταγματικά»!

8 Μαρτίου 2015. Απάντηση της Χρυσής Αυγής στον Βαρουφάκη που κάτι έχει ψελλίσει περί δημοψηφίσματος: «Το μεγάλο δημοψήφισμα ήταν οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου».

18 Μαρτίου 2015. Η πρόεδρος της Βουλής αποπειράται να επιβάλει την διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής του νομοσχεδίου για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Την ονομαστική ψηφοφορία είχαν ζητήσει την προηγουμένη οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Αλλά κατά την εκφώνηση των ονομάτων, απουσίαζαν οι προφυλακισμένοι βουλευτές του κόμματος στους οποίους ο αρμόδιος εισαγγελέας είχε απορρίψει το αίτημα για άδεια. Μετά τη διαπίστωση ότι δεν υπήρχε ο απαιτούμενος αριθμός των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, η κ. Κωνσταντοπούλου επικαλούμενη το άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού της Βουλής, που δίνει το δικαίωμα στον πρόεδρο της Βουλής να αποφασίσει σε περίπτωση που το κρίνει αναγκαίο, ανακοίνωσε την απόφασή της να διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία. Μπροστά στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, η κ. Κωνσταντοπούλου υποχωρεί και η ψηφοφορία διεξάγεται με την κανονική διαδικασία.

Μαζί και στο «Όχι»

28 Ιουνίου 2015. Την πρόταση της κυβέρνησης για διεξαγωγή δημοψηφίσματος όσον αφορά στην πρόταση Γιουνκέρ υπερψηφίζουν στην Ολομέλεια ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή. Καταψηφίζουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα. «Το ΟΧΙ θα είναι μια πράξη εθνικής υπερηφάνειας και ένας θρίαμβος», λέει ο Μιχαλολιάκος στη Real News.

Μαζί και στο Καστελόριζο

5 Δεκεμβρίου 2016. Ο υπουργός Άμυνας Π. Καμμένος πραγματοποιεί επίσκεψη σε Ρω και Καστελόριζο, συνοδευόμενος από 5 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έναν των ΑΝΕΛ και τριών της Χρυσής Αυγής. Οι βουλευτές μέλη της Επιτροπής που προέρχονται από τα άλλα κόμματα αρνούνται να ακολουθήσουν. Η παρουσία Κασιδιάρη, Παππά και Αϊβατίδη προκαλεί σάλο.

11 Δεκεμβρίου 2016. Σάλο προκαλούν οι δηλώσεις του τέως υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου στη «Βραδυνή της Κυριακής», σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα για το κάψιμο της σημαίας, αλλά και ότι θα πρέπει να στηριχθεί η Χρυσή Αυγή από το πολιτικό σύστημα αν κάνει βήματα προς εκδημοκρατισμό.

Όπως είπε, «η εικόνα της συνύπαρξης στο Καστελόριζο και στη Ρω σε πολλούς μας δεν άρεσε. Από την άλλη όμως πρέπει να αποφασίσουμε τι προτιμούμε: μια προσπάθεια ένταξης της Χρυσής Αυγής στο κλίμα της δημοκρατίας ή τη διαρκή ρήξη. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να προηγηθεί η ουσία μιας σύγκλισης. Η Χρυσή Αυγή πρέπει να δεχθεί έμπρακτα την υπαγωγή της στους θεσμούς της Δημοκρατίας. Και αυτή την στάση, αν και όταν εκδηλωθεί, πρέπει να τη στηρίξουν τα δημοκρατικά κόμματα».

Μαζί και για τη Θάνου

19 Δεκεμβρίου 2018. Η Βασιλική Θάνου διορίζεται από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Υπέρ του διορισμού τάσσονται ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων και Χρυσή Αυγή. Κατά δήλωσε η ΝΔ, η ΔΗΣΥ και το Ποτάμι. Το ΚΚΕ δήλωσε παρών. Δεδομένου ότι επί της υποψηφιότητας Θάνου είχε προηγηθεί επιστολή του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκη προς την ΕΕ, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Αϊβατίδης σχολίασε πως «προξενεί κατάπληξη η επιστολή του κ. Μητσοτάκη στην αρμόδια επίτροπο Ανταγωνισμού», προσθέτοντας πως «η επιστολή αυτή αποτελεί σοβαρή ένδειξη της διάθεσης της ΝΔ να εκχωρήσει εθνική κυριαρχία»!

Αργότερα, στις αρχές Ιανουαρίου 2019, ο αρθρογράφος της εφημερίδας της Χρυσής Αυγής «Εμπρός» Λευτέρης Πανούσης, γνωστός και από τις εμφανίσεις του στις διαδικτυακές εκπομπές της ναζιστικής οργάνωσης δίπλα στη διευθύντρια του Εμπρός και σύζυγο του Χρήστου Παππά, Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά, προσπαθεί να δικαιολογήσει την συγκεκριμένη απόφαση.

Αφού χαρακτηρίζει «βαριά και ασήκωτη πράξη» την υπερψήφιση της Θάνου, καθώς, όπως γράφει, με τον τρόπο αυτό «η Χρυσή Αυγή αποδέχεται τους μηχανισμούς του νεοφιλελεύθερου, κυνοβουλευτικού συμμοριτισμού», σπεύδει να εξηγήσει: «Όλοι μας ξέρουμε ότι η ηγεσία της Χρυσής Αυγής, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, είναι κατηγορούμενη για σοβαρότατο “αδίκημα”, που σηκώνει μέχρι και 20 χρόνια φυλάκιση (εγκληματική οργάνωση)… Αν εσάς σας είχαν τυλίξει στο σιδηρό πλέγμα μιας τέτοιας κατηγορίας τι θα κάνατε; Πόσο ήρωες θα είσαστε, όταν θα ξέρατε ότι ο δικαστής ετοιμάζεται να σας κατακρεουργήσει; Θα κάματε τη χάρη στην όποια αρχιδικαστίνα Θάνου, να την ψηφίσετε για πρόεδρο όπου αυτή γούσταρε για να μην έρθετε σε σύγκρουση με το δικαστικό κατεστημένο. Όταν μάλιστα από αυτά τα δικαστικά, παραδικαστικά, επιδικαστικά και καταδικαστικά κογκλάβια, κρεμόταν η ζωή σας;».

Έτσι έχουν τα πράγματα, λοιπόν. Και όλα όσα παρακολουθούμε αυτές τις μέρες δεν είναι παρά η επιτομή της υποκρισίας…

* Η κ. Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Και πως όσοι υποστηρίζουν ότι το lockdown κατέστρεψε την οικονομία, απλά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν πως στις πανδημίες η οικονομία αναγκαστικά φρενάρει και σταματά.

Γιατί η οικονομία είναι ψυχολογία. Και με χιλιάδες θανάτους ένα γύρω ουδείς έχει διάθεση να ασκήσει οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα. Ούτε και μπορεί…

Όπως όλοι γνωρίζουμε, στη Σουηδία δεν έκλεισε τίποτε. Τα παιδιά του δημοτικού συνέχισαν να πηγαίνουν στο σχολείο, μπαρ, εστιατόρια, καταστήματα, κινηματογράφοι και θέατρα έμειναν ανοικτά, απαγορεύτηκαν μόνο οι συναθροίσεις άνω των πενήντα ατόμων και οι επισκέψεις στους οίκους ευγηρίας.

Παρ’ όλα αυτά, η οικονομία της χώρας έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα – αν και η κεντροαριστερή κυβέρνηση υποστηρίζει πως δεν έλαβε τις αποφάσεις της με βάση οικονομικά κριτήρια, αλλά για να μην καταρρεύσει το δημόσιο σύστημα υγείας.

Με 4.854 θανάτους - επί πληθυσμού 10.343.403 ψυχών – ανεβαίνει συνεχώς ο αριθμός των θυμάτων και των μολύνσεων και το ποσοστό θνησιμότητας είναι από τα υψηλότερα της Ευρώπης. Υπάρχουν μάλιστα ημέρες που ξεπερνά ακόμη και της Βρετανίας και των ΗΠΑ.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση και ο επικεφαλής επιδημιολόγος Άντερς Τέγκνελ προσπαθούν να περάσουν στο mea culpa, χωρίς ωστόσο να παραδέχονται ότι βρέθηκαν στην εντελώς λάθος πλευρά.

Δεν σώθηκε η οικονομία

Η περίφημη ανοσία της αγέλης όχι μόνο δεν λειτούργησε στο υγειονομικό επίπεδο, αλλά και δεν βοήθησε την οικονομία – αντίθετα την κατακρήμνισε.

Στα μέσα Απριλίου η κυβέρνηση προέβλεπε για το 2020 πτώση του ΑΕΠ κατά 4%, αλλά πρόσφατα η Τράπεζα της Σουηδίας ανέβασε το ποσοστό στο 10% και η ίδια η υπουργός των Οικονομικών προειδοποιεί για περαιτέρω επιδείνωση και μεγάλη αύξηση της ανεργίας.

Γιατί συνέβη αυτό; Μα επειδή η σουηδική οικονομία στηρίζεται στις εξαγωγές που αντιστοιχούν στο 50% του ΑΕΠ. Και από τα προϊόντα που η Σουηδία εξάγει, σε ποσοστό 70% κατευθύνονται προς την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Ακόμη και αν μια χώρα δεν κλείσει, αυτό θα αφορά το εσωτερικό της. Δεν έχει νόημα να μένεις ανοιχτά, όταν όλοι οι άλλοι κλείνουν επιχειρήσεις, αεροδρόμια, λιμάνια. Οι οικονομίες είναι αλληλοεξαρτώμενες και επομένως όταν κλείνουν τα σύνορα, κλείνουν τα πάντα.

Αυτό η Σουηδία το έζησε στο πετσί της. Οι βιομηχανίες της, κυρίως οι αυτοκινητοβιομηχανίες, υποχρεώθηκαν εκ των πραγμάτων να διακόψουν την παραγωγή τους ήδη από τον Μάρτιο, καθώς οι εξαγωγές είχαν σταματήσει και δεν θα μπορούσαν να πουλήσουν τα προϊόντα τους.

Εδώ και λίγες μέρες οι μηχανές πήραν και πάλι μπροστά, αλλά όχι χωρίς δυσκολίες. Άλλωστε και στο εσωτερικό της χώρας η κατανάλωση μειώθηκε σχεδόν στο 25%. Στην πραγματικότητα, δεν υπήρξαν διαφορές από τις υπόλοιπες χώρες, κυρίως τις βόρειες.

Οι γείτονες έκλεισαν τα σύνορα

Το μεγάλο σοκ ήλθε πριν από λίγες μέρες, όταν η Νορβηγία ανακοίνωσε ότι από τις 15 Ιουνίου θα επιτρέψει τα ταξίδια προς την Φινλανδία, την Ισλανδία και το σουηδικό νησί Γκότλαντ, αλλά όχι προς την ηπειρωτική Σουηδία.

Αλλά και η Δανία και η Φινλανδία έχουν προχωρήσει σε άρση των περιορισμών όσον αφορά στα ταξίδια, πλην όμως όχι προς την Σουηδία, καθώς μελετούν τα επιδημιολογικά δεδομένα και έχει διαπιστωθεί ότι το ποσοστό θνησιμότητας στη Σουηδία είναι 4 φορές υψηλότερο από της Δανίας και 10 φορές από αυτό της Νορβηγίας.

Με λίγα λόγια, η Σουηδία έμεινε «ανοιχτή», αλλά την έχουν αποκλείσει ακόμη και οι πιο κοντινοί γείτονές της.

Αποδείχθηκε επίσης ότι η ατομική ευθύνη είναι χρήσιμη, αλλά δεν είναι αρκετή. Γι’ αυτό και η σουηδική κυβέρνηση θορυβήθηκε από τον μεγάλο όγκο των διαδηλώσεων μετά την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, καλώντας τον κόσμο να διαμαρτύρεται διαδικτυακά.

Πτώση και στις δημοσκοπήσεις

Σε πρώτη φάση, οι κυβερνητικές αποφάσεις επικροτήθηκαν από τον κόσμο, αλλά τώρα – και ειδικά μετά την απαράδεκτη συμπεριφορά προς τους ηλικιωμένους και τους υπερβολικά πολλούς θανάτους στους οίκους ευγηρίας - οι δημοσκοπήσεις δείχνουν κατακόρυφη πτώση στη δημοτικότητα κυβέρνησης και υπηρεσίας δημόσιας υγείας, ακόμη και είκοσι ποσοστιαίων μονάδων – από 63% τον Απρίλιο στο 45% τον Ιούνιο.

Οπότε, ήλθε η ώρα της αυτοκριτικής για όλους. Ο επικεφαλής επιδημιολόγος Τέγκνελ, αν και επιμένει πως ότι η γενική στρατηγική ήταν σωστή, ομολόγησε ότι θα μπορούσαν να είχαν γίνει περισσότερα και να ακολουθηθεί μια πιο «σφιχτή» περιοριστική πολιτική.

Τώρα, προσπαθούν όλοι να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες και ουσιαστικά να τις μεταθέσουν ο ένας στον άλλο.

Ο πρωθυπουργός επιμένει μεν ότι η συνολική στρατηγική για τον έλεγχο της νόσου, με την παράλληλη προστασία των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, ήταν η ορθή, αλλά παραδέχθηκε ότι το σύστημα δεν λειτούργησε στην περίπτωση της προστασίας των ηλικιωμένων. «Είναι προφανές. Υπερβολικά πολλοί ηλικιωμένοι πέθαναν εδώ», είπε σε συνέντευξή του.

Σε γραπτή της δήλωση προς το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters η υπουργός υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων Λένα Χάλενγκρεν δήλωσε ότι «η κυβέρνηση ήταν σε κάθε στιγμή έτοιμη να εισαγάγει περαιτέρω μέτρα αν τα είχαν εισηγηθεί οι εμπειρογνώμονες».

Από την πλευρά του, ο Τέγκνελ προσπαθεί να αλλάξει γραμμή πλεύσης, λέγοντας πως αν τα στοιχεία που υπάρχουν σήμερα για τη νόσο ήταν γνωστά από την αρχή, τότε πιθανόν να ακολουθούσε μια ενδιάμεση γραμμή ανάμεσα σε αυτό που έγινε στη Σουηδία και σε αυτό που ακολούθησαν οι υπόλοιπες χώρες.

Η αλήθεια είναι ότι η θεωρία του, η θεωρία της ανοσίας της αγέλης, έχει καταρρεύσει, καθώς τα τεστ αντισωμάτων έδειξαν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που προέβλεπαν τα μοντέλα της Υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας και βρέθηκε στο επίκεντρο της στρατηγικής του.

Πολλοί συνάδελφοί του, αλλά και ο ίδιος ο πρόεδρος των Βραβείων Νομπέλ έχουν καταγγείλει αυτή την στρατηγική ως απάνθρωπη και επονείδιστη.

Κάτω από την πίεση της αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός Λέβεν δέχθηκε τελικά να συσταθεί εξεταστική επιτροπή σύντομα και πάντως όχι μετά τη λήξη της κρίσης, όπως είχε αρχικά επιχειρήσει.

Με ένα μικρό επικοινωνιακό «διάλειμμα», καθώς ξαφνικά στη Σουηδία επανήλθε στην υπόθεση της δολοφονίας Πάλμε, μετά από 34 ολόκληρα χρόνια και εν μέσω πανδημίας. Για λίγες μέρες το θέμα έπαιξε δυνατά, καθώς πρόκειται για υπόθεση που προκαλεί το ενδιαφέρον σε όλον τον κόσμο – πόσο μάλλον στη Σουηδία.

Τελικά, ως ένοχος της δολοφονίας ανακοινώθηκε ένας ύποπτος από τα παλιά, ο γραφίστας Στιγκ Ένγκστρομ που είχε αυτοκτονήσει το 2000 και η υπόθεση έκλεισε το ίδιο βιαστικά όπως ξανάνοιξε. Οριστικά αυτή τη φορά…

Οι συνέπειες των κυβερνητικών κρίσεων

Ωστόσο, αν κανείς θέλει να γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει στη Σουηδία, δεν έχει παρά να στρέψει το βλέμμα προς την ασταθή πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, η οποία βρίσκεται σε κυβερνητική κρίση από το 2014.

Τότε, ο κεντροαριστερός Στέφαν Λέβεν βρέθηκε στην πρωθυπουργία ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης μειοψηφίας Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, με την ψήφο ανοχής της αριστεράς.

Τρεις μήνες μετά την ορκωμοσία του, η κυβέρνησή του έπεσε καθώς απέτυχε να ψηφίσει προϋπολογισμό. Η χώρα θα πήγαινε σε νέες εκλογές, αλλά τελικά επιτεύχθηκε μια συμφωνία, κυρίως όσον αφορά στο μεταναστευτικό.

Ως γνωστόν, η κοκκινοπράσινη συμμαχία είχε το 2015 ακολουθήσει γραμμή… Τσίπρα ανοίγοντας τα πορτοπαράθυρα, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της ακροδεξιάς.

Στις εκλογές του 2018, Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Αριστερά συγκέντρωσαν το 40,6% των ψήφων, η Κεντροδεξιά Συμμαχία το 40,1%, ενώ η ακροδεξιά βρέθηκε στο 17,8%!

Έκτοτε, η κοκκινοπράσινη κυβέρνηση μειοψηφίας πασχίζει να κρατηθεί. Στη Σουηδία δεν υπάρχει η αρχή της Δεδηλωμένης και επομένως οι νόμοι ψηφίζονται ένας-ένας και ανάλογα με τις συμμαχίες της στιγμής.

Έτσι, όταν η Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα καταφύγει στην Βουλή για να λάβει έκτακτες εξουσίες προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση του κορωνοϊού, η αντιπολίτευση διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να δώσει την έγκρισή της.

Και αυτός φαίνεται ότι ήταν ο πραγματικός λόγος που η Σουηδία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα, κρυπτόμενη πίσω από την ανοσία της αγέλης. Με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα…

Οπότε, η συνέχεια στην εξεταστική επιτροπή – προς γνώσιν και συμμόρφωσιν των υπερμάχων της απλής αναλογικής και των κυβερνήσεων συνεργασίας, μειοψηφίας και κάθε άλλης… ανακατωσούρας!

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Φυσικά τα μαθηματικά και η πραγματικότητα είναι ψιλά γράμματα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον αρχηγό του, ο οποίος, στις 22 Απριλίου, σε συνέντευξή του στο Newsbomb.gr, έφθασε στο σημείο να πει πως χώρες όπως «η Αλβανία, η Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία, έχουν εξίσου ή και καλύτερα αποτελέσματα από εμάς».

Προφανώς για τον κ. Τσίπρα σημαντικά στοιχεία όπως ο πληθυσμός, η
διεθνής κίνηση, τα επίπεδα τουρισμού, το μεταναστευτικό και το πήγαιν’ έλα των διαφόρων στελεχών ΜΚΟ είναι εντελώς αμελητέα ζητήματα. Και για κάποιον λόγο επιμένει να λέει πως η Ελλάδα πρέπει να κατατάσσεται στα Βαλκάνια και με αυτά να συγκρίνεται και… όχι στη Δυτική Ευρώπη.

Φυσικά, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, που αραδιάζουν νούμερα όπως τους βολεύουν, αποφεύγουν να αναφέρουν ότι στα Σκόπια, το πακέτο μέτρων για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης λόγω κορονοϊού βρίσκεται στο… 0,2% επί του ΑΕΠ!

Δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ – και ευτυχώς για την Ελλάδα – με όποια χώρα κι΄ αν επιχειρήσει να μας συγκρίνει, η Ελλάδα κερδίζει. Πολύ περισσότερο που όταν δεχθήκαμε την επίθεση του ιού, είχαμε ήδη δεχθεί και μια άλλα επίθεση, την απόπειρα εισβολής από τον Έβρο. Καμιά χώρα δεν βρισκόταν στην κατάσταση της Ελλάδας στις 28 του περασμένου Φεβρουαρίου. Απλά πράγματα!

Αλλά δεν παραβλέπει μόνο όλα αυτά ο κ. Τσίπρας. Κάνει πως δεν βλέπει ούτε τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική χώρα όλους αυτούς τους μήνες.
«Βουλή των Λαζάρων» και… κορονοεκλογές!

Αν και η υπηρεσιακή κυβέρνηση ελέγχεται σχεδόν σε απόλυτο βαθμό από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και τον Ζάεφ, ο τελευταίος, λόγω της αναβολής εξαιτίας του κορονοϊού των εκλογών της 12ης Απριλίου, προσπάθησε αρχικά να… αναστήσει το Κοινοβούλιο, δημιουργώντας μια «Βουλή των Λαζάρων» - για να θυμηθούμε και την δική μας Ιστορία.

Όταν αυτό δεν κατέστη αποδεκτό, καθώς τόσο η αντιπολίτευση όσο και οι συνταγματολόγοι αποφάνθηκαν πως η Βουλή έχει διαλυθεί και οι βουλευτές έχουν παραδώσει την εντολή – και επομένως δεν είναι δυνατόν να επιστρέψουν στα καθήκοντά τους – ο Ζάεφ άρχισε να πιέζει για συμφωνία προκειμένου να διενεργηθούν όσο το δυνατόν νωρίτερα οι εκλογές, τις οποίες η αντιπολίτευση έχει ονομάσει «κορονοεκλογές».

Και εδώ υπάρχουν αντιρρήσεις, με την αντιπολίτευση του VMRO να επιμένει πως εν μέσω πανδημίας δεν είναι δυνατόν να υπάρξει σοβαρή προεκλογική εκστρατεία και επαφή με τον λαό, κατηγορώντας τον Ζάεφ ότι θέλει να εκμεταλλευτεί τις περιστάσεις για να αποκομίσει εκλογικά οφέλη – πολύ περισσότερο πως λόγω κορονοϊού δεν θα ήταν δυνατόν να προσέλθουν στη χώρα οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ, ενώ και μετά την λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης οι περιορισμοί θα συνεχίσουν να υφίστανται.

Για να μην μιλήσουμε για το γεγονός ότι ακόμη και τότε, πολλοί ηλικιωμένοι θα διστάσουν να πάνε στην κάλπη και να σταθούν για πολλή ώρα στην ουρά με τις μάσκες.

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση από την πλευρά της, αφήνει να εννοηθεί ότι οι εκλογές θα μπορούσαν να προκηρυχθούν αμέσως μετά την λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ενώ άγνωστες είναι οι προθέσεις του Προέδρου Πενταρόφσκι, ο οποίος έχει εκλεγεί με την στήριξη του Ζάεφ.

Την ίδια ώρα, στη γειτονική χώρα διάφορα φιλικά προς τον Ζάεφ ιστολόγια ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, χρηματοδοτούνται και προπαγανδίζουν την ανάγκη για διεξαγωγή εκλογών το συντομότερο δυνατόν.

Μπροστά στο αδιέξοδο – και με τα αλβανικά κόμματα να έχουν αρνηθεί προεκλογική συνεργασία με τον Ζάεφ, καθώς πάντα προτιμούν να παζαρεύουν μετά – αυξάνουν οι πιέσεις προς τον πρόεδρο, προκειμένου να συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, προκειμένου να συζητηθούν οι επόμενες κινήσεις. Κάτι που προς το παρόν δεν έχει γίνει αποδεκτό.

Εσωκομματική σύγκρουση στο Κουμάνοβο

Η πολιτική σύγκρουση, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία κυβέρνησης, δεν μπορούσε παρά να έχει επιπτώσεις και στη μάχη κατά του κορωνοϊού. Πρώτο θύμα, όπως υποστηρίζει η αντιπολίτευση, ο δήμος του Κουμάνοβο που κατέγραψε αναλογικά με τον πληθυσμό του και τους περισσότερους νεκρούς. Άλλωστε, τόσο ο Ζόραν Ζάεφ όσο και ο Κρίστιαν Μίτσκοσκι του VMRO, μπήκαν στα μέσα Απριλίου σε καραντίνα μετά από επίσκεψή τους στο Κουμάνοβο.

Το ίδιο και ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Όλιβερ Σπασόφσκι, ο υπηρεσιακός υπουργός υγείας Βένκο Φίλιπτσε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουγιάρ Οσμάνι, οι οποίοι επίσης ήλθαν σε επαφή με τον δήμαρχο που λίγο μετά νόσησε.

Όπως συνέβη και σε πολλές άλλες χώρες, το Κουμάνοβο έπεσε θύμα των διαφωνιών μεταξύ της κυβέρνησης και του δημάρχου Μαξίμ Ντιμιτρίεφσκι, που όμως δεν ανήκει στο VMRO, αλλά στο κόμμα του Ζάεφ. Δηλαδή, η σύγκρουση είναι εσωκομματική!

Σε μια τηλεοπτική του συνέντευξη, ο Ντιμιτρίεφσκι ξέσπασε: «Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται την κρίση λένε ψέματα», είπε.

Κι’ αυτό, επειδή το πρώτο τεστ που του έγινε βγήκε θετικό και το δεύτερο αρνητικό – οπότε έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει πως είχε πέισει θύμα εσωκομματικών μαχαιρωμάτων και ήθελαν να τον εξουδετερώσουν πολιτικά!

Προερχόμενος και ο ίδιος, όπως και ο Σπασόφσκι από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα – οι δυο τους θεωρούνται πολιτικοί ανταγωνιστές εντός του κόμματος στο Κουμάνοβο - ο Ντιμιτρίεφσκι υποστηρίζει πως επανειλημμένα είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να επιβάλει επιπλέον μέτρα περιορισμού στην πόλη, αλλά οι αρμόδιοι κώφευαν.

Από την πλευρά του, ο υπουργός υγείας ανακοίνωσε ότι θα κινηθεί ποινική διαδικασία εναντίον του δημάρχου, επειδή οργάνωσε συνάντηση με κυβερνητικούς αξιωματούχους χωρίς να λάβει τα αναγκαία μέτρα, με αποτέλεσμα να βρεθούν όλοι στην καραντίνα!

Με λίγα λόγια οι μεν κατηγορούν για απόπειρα πολιτικής εξόντωσης τους δε, ενώ ανήκουν στο ίδιο κόμμα!

Και στη μέση ο Ήλιος της Βεργίνας!

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Ο δήμαρχος διαφωνεί με τον Ζάεφ όσον αφορά
στον χειρισμό του ονόματος και των συμβόλων και διαμαρτυρήθηκε δημόσια για την απομάκρυνση του Ήλιου της Βεργίνας από την γειτονική πόλη Κρίβα
Παλάνκα.

Μάλιστα σε μια ανάρτησή του, ο δήμαρχος κατηγόρησε τους συντρόφους του ότι εκμεταλλεύονται την κρίση του κορονοϊού για να αφαιρούν το αρχαίο σύμβολο κάτω από το οποία ο ίδιος υπηρέτησε στον στρατό και το οποίο, όπως λέει, οι Έλληνες… θεωρούν ιδιοκτησία τους! Και προειδοποίησε το κόμμα του ότι ο Ήλιος της Βεργίνας δεν θα απαλειφθεί από την «μακεδονική» πολιτιστική κληρονομιά.

«Μπορούμε να τα γκρεμίσουμε όλα και να τα ξαναχτίσουμε από την αρχή, αλλά δεν πρέπει να αγγίζουμε την ιστορία και την ταυτότητά μας. Αυτά είναι δικά μας, ανήκουν σε αυτούς που έζησαν και σ’ αυτούς που θα ζήσουν. Η Βεργίνα είναι μέρος της Ιστορίας μας και δεν μπορείτε να μας την πάρετε».

Επίσης, καταδίκασε δημόσια τις πιέσεις της Βουλγαρίας, προκειμένου τα Σκόπια να αναγνωρίσουν τον – έτσι κι’ αλλιώς κομιτατζή – Γκότσε Ντέλτσεφ ως βουλγαρικής καταγωγής.

Ερχόμαστε έτσι στο άλλο μεγάλο θέμα που απασχολεί τους γείτονες.

Τώρα διεκδικούν τη «μακεδονική» και οι Βούλγαροι!

Ως γνωστόν, η Σόφια απέστειλε επιστολή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, απαιτώντας η γλώσσα της γειτονικής χώρας να μην αναφέρεται ως «μακεδονική», αλλά ως «επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», καθώς επίσης να σταματήσουν τα Σκόπια να υποστηρίζουν ότι υπάρχει «μακεδονική» μειονότητα στη Βουλγαρία και να αποδεχθούν την βουλγαρική ταυτότητα διαφόρων ιστορικών προσωπικοτήτων.

Με λίγα λόγια, όσο υπήρχε το πρόβλημα με την Ελλάδα, ο Μπορίσοφ έκανε τα στραβά μάτια – με αποτέλεσμα ο κ. Τσίπρας να εφοδιάζεται με επιχειρήματα σε βάρος όσων διαφωνούσαν στην Ελλάδα – ώστε μετά να υποστηρίξουν πως και αυτοί μιλούν… «μακεδονικά». Σκόπευαν δηλαδή να οικειοποιηθούν και αυτοί την γλώσσα!

Έτσι, υποστηρίζουν πως μπορούν οι Σκοπιανοί να αποκαλούν τη γλώσσα τους «μακεδονική», αλλά δεν μπορούν να υποστηρίζουν πως είναι αποκλειστικά δική τους. Ο Μπορίσοφ μάλιστα, σε μια τηλεοπτική συνέντευξή του, είπε πως όπως η Γερμανία και η Αυστρία δεν μαλώνουν για το τίνος είναι τα γερμανικά που μιλούν και οι δύο λαοί, έτσι πρέπει να συμβεί και με τη Βουλγαρία και τα Σκόπια!

Καταλάβατε; (Και κυρίως όσοι έσπευσαν να δηλώσουν πως η Βουλγαρία έσωσε την δική μας τιμή;). Οι άνθρωποι λένε πως η «μακεδονική» γλώσσα ανήκει και σ’ αυτούς!

Και δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα. Ο Μπορίσοφ ζήτησε να συνεδριάσει επειγόντως (εν μέσω κορωνοϊού) η κοινή επιτροπή που ελέγχει τα θέματα ιστορικού ενδιαφέροντος μεταξύ των δύο χωρών και η οποία δημιουργήθηκε μετά την συμφωνία που ο ίδιος υπέγραψε με τον Ζάεφ το 2017.

Τίνος είναι ο Γκότσε Ντέλτσεφ;

Οι Σκοπιανοί ιστορικοί είχαν αποδεχθεί το βουλγαρικό αφήγημα όσον αφορά μια σειρά από ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Τσάρος Σαμουήλ, αλλά οι συνομιλίες διεκόπησαν όταν οι Σκοπιανοί ζήτησαν ανάλογη λύση και για τον Γκότσε Ντέλτσεφ (που ως γνωστόν κυριαρχεί στον εθνικό ύμνο των Σκοπίων).

Από την πλευρά του, ο Μπορίσοφ υποστηρίζει πως η χώρα του δεν πρόκειται να υποχωρήσει, καθώς στη Βουλγαρία υπάρχουν ακόμη και πόλεις που φέρουν τον όνομα του συγκεκριμένου κομιτατζή! Υποδεικνύει μάλιστα να συμφωνήσουν ότι ο Ντέλτσεφ ήταν Βούλγαρος που… αγωνίστηκε για την ελευθερία της «Μακεδονίας»!

Μέσα στη γενική σύγχυση, και ο Σκοπιανός Πρόεδρος Πενταρόφσκι δήλωσε σε μια τηλεοπτική συνέντευξή του πως «αν το τίμημα είναι να πάψουμε να είμαστε Μακεδόνες και η γλώσσα που μιλάμε να μην είναι τα μακεδονικά, τότε δεν χρειαζόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση»!

Πολλοί ξαφνιάστηκαν, βέβαια, διότι ο προερχόμενος από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Πενταρόφσκι υποστήριζε πάντα ότι η χώρα του δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την Ε.Ε. και κατηγορούσε τον Γκρούεφσκι για τις σκληροπυρηνικές απόψεις του.

Οπότε, πολλοί πιστεύουν ότι όλα αυτά λέγονται ενόψει εκλογών…

Την ίδια ώρα, το θέμα έσπευσε να κλείσει στις 2 Μαΐου και ο επικεφαλής της σκοπιανής αντιπροσωπείας στην Κοινή Επιτροπή Εκπαιδευτικών και Ιστορικών Θεμάτων με την Βουλγαρία, καθηγητής Ιστορίας Ντράγκι Γκιοργκίεφ.

Όπως είπε, «αν ο όρος είναι η μακεδονική γλώσσα, τότε οι διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. δεν πρέπει καν να ξεκινήσουν»!

«Κατά την γνώμη μου», συμπλήρωσε, «το θέμα της γλώσσας δεν πρέπει να μπει καν στο τραπέζι. Όσο και αν μοιάζουν οι γλώσσες, όσο και αν συνεννοούμαστε μεταξύ μας χωρίς την βοήθεια μεταφραστών, πρόκειται για δύο ξεχωριστές γλώσσες και αυτό το θέμα έχει κλείσει»!

Με λίγα λόγια, επιβεβαιώνεται πανηγυρικά ότι Σκόπια και Βουλγαρία μιλούν την ίδια γλώσσα, την βουλγαρική, συνεννοούνται μια χαρά και ο κ. Τσίπρας συμφώνησε να αποκληθεί «μακεδονική» η βουλγαρική γλώσσα! Και τώρα γυρεύουν και οι Βούλγαροι να αποκληθεί η γλώσσα τους «μακεδονική»!

Ποιος ήταν ο Γκότσε Ντέλτσεφ για τον οποίο ερίζουν οι δύο χώρες

Ο Γκότσε Ντέλτσεφ, που γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1872 και πέθανε το 1903, ήταν Βούλγαρος και ιδρυτικό μέλος της διαβόητης ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση), που πρωτοεμφανίστηκε ως Μακεδονο-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Επιτροπή (ΒΜΑΕΕ) και μετά ως Μυστική Μακεδονο-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση (ΜΜΑΕΟ).

Απόφοιτος του βουλγαρικού Εξαρχικού σχολείου στο Κιλκίς και του βουλγαρικού γυμνασίου αρρένων «Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος» στη Θεσσαλονίκη, όπου με τον συμμαθητή του Ντάμε Γκρούεφ, ίδρυσαν μυστική οργάνωση.

Η Βουλγαρική Εξαρχία συστήθηκε το 1870 ως αυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία με σουλτανικό φιρμάνι, κατά παράβαση των χριστιανικών διατάξεων και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και είναι γνωστό ότι οι Εξαρχικοί πρωτοστάτησαν σε βιαιότητες προκειμένου να αφελληνίσουν την Μακεδονία.

Ο Ντέλτσεφ φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή της Σόφιας, αποβλήθηκε και μετά εργάσθηκε ως δάσκαλος σε διάφορα εξαρχικά σχολεία, όπως και ο Ντάμε Γκρούεφ, συνεχίζοντας παράλληλα την παράνομη δραστηριότητά τους. Η οργάνωσή τους εξαπλώθηκε σε όλη την Μακεδονία και τη Θράκη, ενώ ο Ντέλτσεφ ίδρυσε εργοστάσιο πυρομαχικών για τον εφοδιασμό του ένοπλου αγώνα τους.

Οι οργανώσεις αυτές προέβαιναν σε διάφορες επιθέσεις του βομβιστικές ενέργειες κατά των Τούρκων, ωστόσο με τα μανιφέστα τους προς τους χριστιανικούς πληθυσμούς, καλούσαν σε αγώνα για την αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης.

Ο Ντέλτσεφ σκοτώθηκε σε μάχη το 1902, έναν χρόνο πριν από το Ίλιντεν, και ο τάφος του βρίσκεται στην Εκκλησία του Σωτήρος στα Σκόπια, θεωρείται ήρωας τόσο για τους Βούλγαρους όσο και για τους Σκοπιανούς. Μάλιστα οι Σκοπιανοί – στη γνωστή απόγνωσή τους να αποκτήσουν Ιστορία – τον ανακήρυξαν εθνικό ήρωα και Σλαβομακεδόνα αυτονομιστή.

Στα δε σχολικά εγχειρίδια και σε αρκετά ιστορικά βιβλία της γειτονικής χώρας υπάρχουν αναφορές για βουλγαρική εμπλοκή στον θάνατό του.

Άλλωστε, η Μυστική Μακεδονο-Ανδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση (ΜΜΑΕΟ), δήλωνε ανοικτή σε όλους τους Μακεδόνες και τους Θράκες, ανεξαρτήτως εθνικότητας, που ήθελαν να συμμετάσχουν στο κίνημα για την αυτονομία τους.

Κανονικός μύλος!

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Η κεντρική ιδέα, βέβαια, είναι η ίδια: Λεφτά υπάρχουν – θα πάρουμε 3 δις από το ΤΧΣ, 3 δις από την πάταξη της φορολογίας, 3 δις από την ανακατανομή πόρων από το ΕΣΠΑ, νέα σεισάχθεια, κατάργηση ΕΝΦΙΑ και τα λοιπά.

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: Άλλο ένα (τρίτο και αχρείαστο) μνημόνιο, παράδοση της δημόσιας περιουσίας στο υπερταμείο, παράδοση όλων των δανείων στα ξένα funds – γνωστά στη συριζαϊκή διάλεκτο και ως «κοράκια της καταστροφής» - και άλλα πολλά.

Εδώ, όμως, έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Δεν προτείνουν «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», αλλά ένα… πλανητικό πρόγραμμα! Και μάλιστα στην κυριολεξία.

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα προγράμματα αντιμετώπισης της κρίσης κορωνοϊού των άλλων χωρών (ακόμη – για την ακρίβεια κυρίως – αυτών με τις βιομηχανίες κολοσσούς και την μεγάλη παραγωγή) θα διαπιστώσει ότι όλοι έλαβαν κάποια άμεσα μέτρα, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία τα μέτρα τους είναι μεσομακροπρόθεσμα και σχετίζονται με την παροχή εγγυήσεων για δάνεια.

Θα διαπιστώσει επίσης ότι καμιά χώρα δεν έλαβε μέτρα όπως αυτά της Ελλάδας – στον οικονομικό τομέα, εννοώ, διότι στον υγειονομικό είναι απολύτως επιβεβαιωμένο και το αναγνωρίζουν φίλοι και αντίπαλοι.

Τι έδωσαν οι άλλοι

Όλες οι χώρες έλαβαν διάφορα και διαφορετικά μέτρα:

Άλλοι – η συντριπτική πλειοψηφία - έδωσαν μόνο εγγυήσεις για δάνεια και μετέφεραν τα πάντα (μισθούς, διατήρηση θέσεων εργασίας, φορολογικές υποχρεώσεις) στις επιχειρήσεις, που καλούνται να τα καλύψουν από τα δάνεια που ΘΑ πάρουν.

Άλλοι έδωσαν κάποια επιδόματα (600 ευρώ εδώ, 400 ευρώ εκεί, κουπόνια για σίτιση παραπέρα, μέριμνα μόνο για όσους βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας παραδίπλα) – και αυτά όχι όλα τα παραπάνω μέτρα από όλους συγχρόνως. Για παράδειγμα χρήματα μόνο στους φτωχούς έδωσαν η Αυστραλία και η Ινδία.

Άλλοι υποχρέωσαν τις επιχειρήσεις να πληρώσουν τους μισθούς, χωρίς καμιά αναβολή καταβολής φορολογικών υποχρεώσεων και με την παράλληλη υποχρέωση των εργαζομένων να αναπληρώσουν τις χαμένες εργατοώρες όταν περάσει η κρίση και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, δηλαδή να δουλέψουν μετά διπλές βάρδιες ως είλωτες.

(Αυτά - και κυρίως αυτό το τελευταίο - ισχύουν στην σοσιαλκομμουνιστική Ισπανία του Σάντσεθ και του Ιγκλέσιας, με τις τέσσερις εκλογές και σε τέσσερα χρόνια, που ακόμη δεν έχουν καταφέρει να ψηφίσουν τον προϋπολογισμό του 2020).

Άλλοι βάζουν την τοπική αυτοδιοίκηση να μοιράζει συσσίτια με απλή προκαταβολή των κονδυλίων που ούτως ή άλλως θα λάμβαναν οι δήμοι. (Αυτό στην Ιταλία της Κεντροαριστεράς με τις 66 κυβερνήσεις σε 77 χρόνια, ελέω απλής αναλογικής).

Άλλοι πληρώνουν το 75% των μισθών, αλλά δεν δίνουν καμιά αναβολή καταβολής φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, διότι υπολόγισαν πως τα ποσά από τους φόρους που θα εισπράξουν είναι περισσότερα από αυτά που θα δώσουν για μισθούς. (Η Δανία παραδείγματος χάριν, που είναι η χώρα με την πιο υψηλή φορολογία).

Άλλοι έστειλαν τους εργοδότες σε ειδικά Ταμεία Εργοδοτικών Οργανώσεων (δηλαδή στα δικά τους χρήματα), όπως έπραξε η Ολλανδία.

Άλλοι υποσχέθηκαν δάνεια στις πληττόμενες επιχειρήσεις τους και τώρα τσακώνονται με τις τράπεζές τους, που περίπου τους λένε ότι λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο. (Αυτό στην σοσιαλιστική Πορτογαλία, όπου ο Κόστα παλεύει για την ψήφο ανοχής από το Μπλόκο της Αριστεράς, τα νομοσχέδια ψηφίζονται ένα-ένα για να μην πέσει η κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Σόουζα αυτές τις μέρες μαλώνει με τις τράπεζες, καλώντας τις να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων).

Άλλοι (οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ) ανακοίνωσαν δάνεια και βοήθεια σε ρευστό, αλλά με την υποσημείωση ότι αναμένουν πότε η Ευρωπαϊκή Ένωση θα καταλήξει σε συμφωνία και θα στείλει τα τσουβάλια με τα χρήματα.

Και όλοι υπολόγισαν στο κόστος της κρίσης τα ποσά που θα λείψουν από την αναβολή καταβολής φορολογικών υποχρεώσεων – προφανώς τα οικονομικά τους επιτελεία είναι πολύ ανόητα και δεν σκέφθηκαν να μην τα υπολογίσουν όπως κάνουν οι κύριοι Τσίπρας και Τσακαλώτος. Τέτοια ξεφτέρια μόνο εμείς διαθέτουμε.

(Επί του θέματος, ο κ. Τσίπρας είπε στην συνέντευξή του στον Αντέννα και στο Νίκο Χατζηνικολάου ότι πρόκειται για αναβολή και ότι οι φόροι θα πληρωθούν μετά την περίοδο χάριτος των έξι μηνών. Συγγνώμη, αλλά πότε θα πληρωθούν; Ποιος θα είναι σε θέση να τα πληρώσει όλα μαζεμένα μετά την κρίση;

Προφανώς θα αρχίσουν οι ρυθμίσεις και πάντως δεν θα καταβληθούν μέσα στο 2020, οπότε αυτά τα χρήματα θα λείψουν από τον προϋπολογισμό της χρονιάς. Αλλά όταν η επιστήμη της οικονομίας συναντιέται με την τέχνη της δημαγωγίας, εκεί φθάνουμε).

Οι προτεραιότητες της Ελλάδας και το εθνικό στοίχημα

Μετά από τα παραπάνω, θα καταλάβατε ότι καμιά χώρα επί του πλανήτου δεν δημιούργησε ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα όπως αυτό της ελληνικής κυβέρνησης – 80 ευρώ σε σχεδόν 2 εκ πολίτες, 600 ευρώ σε 700.000 επαγγελματίες, αναβολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, μείωση ενοικίων, ενίσχυση νοσοκομείων, επαναπατρισμοί, αγορά μέσων προστασίας, άδειες ειδικού σκοπού στους γονείς, μείωση ΦΠΑ στα είδη πρώτης υγειονομικής ανάγκης, χρήματα για τους μαχητές της υγείας και τα λοιπά και τα λοιπά.

Και μάλιστα ενώ η χώρα βρέθηκε να αντιμετωπίζει δύο υπαρξιακές μάχες συγχρόνως – την απόπειρα εισβολής από τον Έβρο και την επιδρομή του κορωνοϊού.

Γιατί τα έκανε όλα αυτά η Ελλάδα; Μα επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έβαλε προτεραιότητες: Πρώτα η ζωή των ανθρώπων, την ίδια ώρα η κάλυψη των βασικών αναγκών όλων και συγχρόνως η δημιουργία προϋποθέσεων για να διατηρηθεί σε κατάσταση επανεκκίνησης η οικονομία, που παγκοσμίως έχει μπει σε χειμερία νάρκη.

Όλα αυτά δεν μπορούσαν να ανακοινωθούν συγχρόνως – πουθενά δεν έγινε κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, η Ιταλία έχει εκδώσει πάνω από δέκα διατάγματα, η Ιαπωνία μόλις τις προάλλες ανακοίνωσε το κανονικό πρόγραμμα.

Πολύ περισσότερο που αυτή τη στιγμή το μεγάλο εθνικό στοίχημα είναι να φύγει σε όλον τον κόσμο το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι μια ασφαλής χώρα, με σοβαρούς επιστήμονες, καλή υγειονομική περίθαλψη, αποτελεσματική αστυνομία, σταθερότητα πολιτική και κοινωνική.

Αυτό θα είναι από εδώ και πέρα το διαβατήριό μας, που θα φέρει έκρηξη τουρισμού, δηλαδή της βαριάς βιομηχανίας μας.

Όλα τα προγράμματα σε ένα

Ερχόμαστε τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ που επιδίδεται σε… αντιπολίτευση του κορωνοϊού. Μας παρουσίασαν ένα «πρόγραμμα» αντιμετώπισης της κρίσης.

Κατ’ αρχήν, δεν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο ώστε τα κόμματα να παρουσιάζουν τα προγράμματά τους και οι πολίτες να επιλέγουν.

Είμαστε στο μέσον μιας κρίσης, όπου ένα πρόγραμμα, το κυβερνητικό, εφαρμόζεται ήδη.

Τι καλείται να πράξει η κυβέρνηση; Να παρατήσει το δικό της πρόγραμμα και να πιάσει να εφαρμόζει αυτό του ΣΥΡΙΖΑ;

Απ’ ό,τι φαίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να συνεχιστούν οι παροχές της κυβέρνησης και αυτή να προσθέσει στο δικό της πρόγραμμα το «πρόγραμμα» ΣΥΡΙΖΑ.

Άρα, δεν μιλάμε ούτε για 24 δις, ούτε για 26. Μιλάμε για 50 τουλάχιστον, στα οποία πρέπει να προσθέσουμε και τα ποσά από τις αναβολές φόρων.

Όσον αφορά σ’ αυτό καθαυτό το «πρόγραμμα» ΣΥΡΙΖΑ:

Δεν είναι «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης». Είναι πρόγραμμα… πλανητικό!

Τι έκαναν δηλαδή οι εγκέφαλοι της Κουμουνδούρου; Έβαλαν κάτω τα προγράμματα όοοοοολων των άλλων χωρών, επέλεξαν μόνο τις παροχές – όπως τους βόλευε δηλαδή, από τον έναν τις πληρωμές των μισθών, από τον άλλον τις αναβολές των φόρων, από τον τρίτο την αναβολή καταβολής δόσεων δανείων, από τον τέταρτο το ένα επίδομα, από τον πέμπτο το άλλο επίδομα, από τον έκτο τις εγγυήσεις για δάνεια – τα ένωσαν όλα αυτά μαζί και μας τα παρουσίασαν ως… ένα πρόγραμμα αποκλειστικά για την Ελλάδα!

Και για να τελειώνουμε:

Από την κρίση του κορωνοϊού θα βγούμε σίγουρα λαβωμένοι – όπως και όλος ο κόσμος, ο οποίος στην κυριολεξία έκλεισε, με πάνω από 4 δις ανθρώπους να βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε οικειοθελή αυτοπεριορισμό.

Θα υπάρξουν, όμως, και θετικά σημεία:

Ο εξοπλισμός των νοσοκομείων μας και των ΜΕΘ (χάρη στη δυνατότητα που παρέσχε η Ε.Ε. για απεριόριστες δαπάνες σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά και χάρη στους δωρητές του Ιδιωτικού
τομέα, ο οποίος έτσι κι’ αλλιώς χρηματοδοτεί τέτοιου είδους δαπάνες από τους φόρους του).

Η δημιουργία κοινής πεποίθησης ότι δεν είναι υποχρεωτικό να είμαστε ένα απέραντο μπάχαλο.

Και, και…

Το τέλος της δημαγωγίας και η επίταξη εγκεφάλου

Και ίσως το τέλος της δημαγωγίας. Γράφω «ίσως» διότι η δημαγωγία είναι η διαχρονική επιδημία που πλήττει το Έθνος, το σαράκι που κατατρώει τις σάρκες μας και που προστίθεται στο άλλο προπατορικό μας αμάρτημα, τον εθνικό διχασμό.

Το 2015, ένα μεγάλο μέρος του λαού πίστεψε στις δημαγωγικές υποσχέσεις και υπέκυψε στις διχαστικές φωνές του μίσους. Σήμερα, με τα «προγράμματα» του ΣΥΡΙΖΑ δεν ασχολείται κανείς.

Τι απομένει σε όσους επιδίδονται σε αντιπολίτευση του κορωνοϊου; (Σκεφθείτε ότι καθημερινά το Αθηναϊκό Πρακτορείο δημοσιεύει πάνω από είκοσι ανακοινώσεις, δηλώσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ – που συγχρόνως καταθέτουν άπειρο αριθμό ερωτήσεων στη Βουλή, την ώρα που τα ινδάλματά τους στην Ισπανία έκλεισαν τη δική τους Βουλή).

Τι απομένει, λοιπόν; Η γκρίνια, η μουρμούρα και οι ιδεοληψίες περί ανάγκης επιτάξεων στον ιδιωτικό τομέα και τα λοιπά.

Δυστυχώς, για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει δυνατότητα… επίταξης εγκεφάλου…

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών της Ν.Δ, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ επιμένει να θέλει να κάνει κουμάντο, ανακοινώνοντας ότι «το δικαίωμα της υποβολής αιτήματος ασύλου δεν μπορεί να ανασταλεί».

Η εισβολή ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάσθηκε να κάνει πολλούς γύρους τηλεφωνημάτων για να ξεκαθαρίσουν, στις 2 Μαρτίου, ότι η Ελλάδα έχει δικαίωμα να υπερασπίσει τα σύνορα και την εδαφική της κυριαρχία και ακεραιότητα.

Οι δηλώσεις της ΕΕ και της Γερμανίας, δηλαδή της Μέρκελ και της Φον Ντερ Λάιεν, δηλαδή – τελικά – της Γερμανίας παραμένουν μη ικανοποιητικές.

«Αναγνωρίζω ότι η Τουρκία είναι σε δύσκολη θέση σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Όμως αυτό που βλέπουμε τώρα δεν μπορεί να είναι η απάντηση ή η λύση», είπε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

«Κατανοώ ότι η τουρκική κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Ερντογάν περιμένουν περισσότερα από την Ευρώπη, αλλά το θεωρώ απαράδεκτο ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν και η κυβέρνησή του εκφράζουν τώρα αυτή την δυσαρέσκειά τους προς εμάς, την Ε.Ε., αλλά "την πληρώνουν" οι πρόσφυγες. Αυτός είναι ο λάθος δρόμος», δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

Αναγνωρίζουν; Κατανοούν; Τι ακριβώς; Ότι η Τουρκία επιχειρεί από την πρώτη στιγμή στο έδαφος της Συρίας προκαλώντας θύματα και πρόσφυγες;

Επειδή τάχα πολεμάει το καθεστώς του Άσαντ, ενώ στην πραγματικότητα χτυπάει τους Κούρδους και συστηματικά πιέζει για την δημιουργία ζώνης ασφαλείας, την οποία θα θεωρήσει έδαφός της;

Βρίσκεται η Τουρκία «σε δύσκολη θέση σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες»; Και γιατί παρακαλώ βρίσκεται σε δύσκολη θέση; Και από τις δικές της επιθέσεις και τους δικούς της βομβαρδισμούς δεν έχει προκληθεί το κύμα των προσφύγων;

Ο Πρόεδρος Ερντογάν περιμένει περισσότερα από την Ευρώπη και την πληρώνουν οι πρόσφυγες; Σοβαρά; Είναι η Ευρώπη υποχρεωμένη να χρηματοδοτεί τις εκστρατείες του Ερντογάν;

Ο Τσίπρας, βέβαια, τα είχε αποδεχθεί όλα αυτά, λέγοντας ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία είναι θύματα αυτής της κατάστασης». Είχε αθωώσει τον Ερντογάν.

Αλλά ο Μητσοτάκης δήλωσε το ακριβώς αντίθετο: «Η Ελλάδα δεν φέρει καμία ευθύνη για τα τραγικά γεγονότα στη Συρία και δεν θα υποστεί τις συνέπειες των αποφάσεων άλλων».

Και προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι οι σύμμαχοί μας λες και περίμεναν να δουν τι θα γίνει (όπως τότε, στην Επανάσταση του 1821) για να διακηρύξουν έστω και αυτήν την «ισορροπημένη» συμπαράστασή τους.

Αν η Ελλάδα δεν κρατούσε, αν η χώρα πλημμύριζε (και ουσιαστικά καταλαμβανόταν) από μετανάστες, όλοι αυτοί θα εξέφραζαν τη λύπη τους για τα δεινά μας, θα έστελναν βοήθειες και θα επετύγχαναν αυτό που, όπως αποδεικνύεται, επιδίωκαν από την αρχή: Αυτοί να πολεμούν στη Συρία παράγοντας πρόσφυγες και στο δικό μας έδαφος να έχουν την αποθήκη τους για να συνεχίζουν ανενόχλητοι. Πήραν την απάντησή τους:

Ναι· αλλά τώρα αντιπαλεύει
κάθε τέκνο σου με ορμή,
που ακατάπαυστα γυρεύει
ή τη νίκη ή τη θανή.

Σ’ αυτό το σχέδιο έχουν, δυστυχώς, στο πλευρό τους δυνάμεις από το εσωτερικό της χώρας. Όλους αυτούς (βλέπε νεολαία ΣΥΡΙΖΑ) που διακηρύσσουν ακόμη και αυτή την ώρα του εθνικού συναγερμού ότι «με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες θα ζήσουμε μαζί».

Αυτούς (τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ) που συνεχίζουν να υβρίζουν, να κάνουν σα να μην συμβαίνει τίποτε, να καταγγέλλουν την κυβέρνηση για ανικανότητα, να καταθέτουν αλλοπρόσαλλες και εκτός τόπου και χρόνου «προτάσεις», να μην λέει λέξη για την άμυνα στον Έβρο, ούτε για τα παιδιά της Ελλάδας – τις Ένοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία, το Λιμενικό – που δίνουν μάχη για να υπερασπιστούν τα πατρώα εδάφη.

Σ’ αυτούς αξίζουν οι στίχοι του εθνικού ποιητή:

Ω τρακόσιοι! σηκωθείτε
και ξανάλθετε σ’ εμάς·
τα παιδιά σας θέλ’ ιδείτε
πόσο μοιάζουνε με σας.

Γιατί:

τρέχουν άρματα χιλιάδες
σαν το κύμα εις το γιαλό·
αλλ’ οι ανδρείοι παλικαράδες
δεν ψηφούν τον αριθμό.
Και:

Παλικάρια μου! οι πολέμοι
για σας όλοι είναι χαρά,
και το γόνα σας δεν τρέμει
στους κινδύνους εμπροστά.

Οι γενναίοι που υποστηρίζουν τα σύνορά μας, όπως και ο λαός που προσέτρεξε σε βοήθειά τους, δεν θα ξεχάσουν τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ, όσα χρόνια κι’ αν περάσουν, όσες εκλογικές αναμετρήσεις (με απλή αναλογική ή όχι) διεξαχθούν.
Τώρα πια, το μάθημά τους το πήραν όλοι – ελπίζω και αυτοί που ξυλοκοπούσαν τους αστυνομικούς στα νησιά. Τώρα πια έμαθαν πως:

Δεν νικιέσαι, είν’ ξακουσμένο,
στην ξηράν εσύ ποτέ·
όμως, όχι, δεν είν’ ξένο
και το πέλαγο για σε.

Στο μεταξύ… ζητούνται Φιλέλληνες – εντάξει δεν μιλάμε για Μπάιρον και Μάγιερ, δεν έχουμε τέτοιες απαιτήσεις.

Όσο για τους εγχώριους δήθεν ανθρωπιστές – τον ΣΥΡΙΖΑ που πετάει χαρταετό και τα στελέχη του που καταγγέλλουν… παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και όλους εκείνους που έκαναν μπίζνες στην πλάτη των προσφύγων – ας θυμούνται πως όταν οι Έλληνες απαγγέλλουν στίχους από τον Ύμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού, τον εθνικό μας ύμνο δηλαδή, καμιά δύναμη δεν μπορεί να τους σταματήσει.

Γιατί:

Α! το φως που σε στολίζει,
σαν ηλίου φεγγοβολή,
και μακρόθεν σπινθηρίζει,
δεν είναι, όχι, από τη γη·

λάμψιν έχει όλη φλογώδη
χείλος, μέτωπο, οφθαλμός·
φως το χέρι, φως το πόδι,
κι όλα γύρω σου είναι φως.

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος

Είναι μια βαθιά πολιτική είδηση. Μια καλή αφορμή για να θυμηθούμε τι συνέβη στη χώρα και να συνειδητοποιήσουμε πόσο εύκολα γκρεμίζεις και πόσο δύσκολα χτίζεις.

Της Σοφίας Βούλτεψη*

Στις 22 Νοεμβρίου 2014, παρά το γεγονός ότι διαρκούσαν οι πολύ δύσκολες διαπραγματεύσεις με την τρόικα, ο Fitch είχε διατηρήσει την βαθμολογία της Ελλάδας στο B, με σταθερές προοπτικές.

Η είδηση είχε τότε περάσει σχεδόν στα ψιλά, όπως και το γεγονός ότι ο οίκος έκανε ειδική αναφορά στην «αξιόλογη δημοσιονομική προσαρμογή» της χώρας μας τα τελευταία χρόνια, καθώς και στην πρόβλεψη για ανάπτυξη 0,5% του ΑΕΠ για το 2014 και 2,5% για το 2015, αλλά και στο γεγονός ότι ο προϋπολογισμός της Ελλάδας βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη του στόχου του 2014.

Όπως στα ψιλά πέρασε και το «αλλά» του οίκου, που δεν ήταν άλλο από τον διαφαινόμενο τότε κίνδυνο της πολιτικής αστάθειας. Όπως αναφερόταν στην ίδια έκθεση, «οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2015 είναι ένα πιθανό σενάριο και υπάρχει κίνδυνος η επόμενη ελληνική κυβέρνηση να υποστηρίζει λιγότερο τις οικονομικές και δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις».

Κανείς δεν μπορούσε δηλαδή να εγγυηθεί τίποτε για μια χώρα που μετά από έξι χρόνια ύφεσης ετοιμαζόταν να βγάλει το κεφάλι από το νερό, αλλά στην επιφάνεια την περιμένει χαμογελαστός αυτός που θα της κάνει την «πατητή».

Μια «πατητή» που προετοιμαζόταν συστηματικά, με υποσχέσεις και διακηρύξεις περί μη τήρησης των συμφωνιών, με τον Τσίπρα να κραυγάζει πως θα έσχιζε τα μνημόνια και θάταν ντάλα μεσημέρι και πως θα έδιωχνε τους τροϊκανούς με τις κλωτσιές.

Οι αναβαθμίσεις του 2014

Είχαμε κι’ άλλες καλές ειδήσεις από τους διεθνείς οίκους το 2014.

Στις 11 Απριλίου 2014, μετά την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, ο οίκος Fitch είχε αναφέρει πως «η επιστροφή της Ελλάδας στη διεθνή αγορά ομολόγων βοηθά στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του δημοσίου της και τονίζει το μέγεθος της δημοσιονομικής και οικονομικής προσαρμογής της χώρας στο πλαίσιο του προγράμματος της ΕΕ και του ΔΝΤ».

Πρόσθετε ωστόσο ότι «παραμένουν σημαντικοί κίνδυνοι για το αξιόχρεο του ελληνικού δημοσίου και ότι παραμένει υψηλός ο πολιτικός κίνδυνος».

Στις 12 Μαΐου 2014, ο ιαπωνικός οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης R & I (Rating and Investment Information) ανακοίνωσε την αναβάθμιση του αξιόχρεου της Ελλάδας σε ξένο και εγχώριο νόμισμα στη βαθμίδα Β- με σταθερή προοπτική από τη βαθμίδα CC.

Στις 23 Μαΐου 2014, ο οίκος Fitch είχε αναβαθμίσει το αξιόχρεο του ελληνικού δημοσίου στη βαθμίδα Β με σταθερή προοπτική.

Στις 20 Ιουνίου 2014, ο οίκος Fitch είχε αναβαθμίσει το αξιόχρεο των εγγυημένων από το ελληνικό δημόσιο ομολόγων υψηλής εξασφάλισης τριών ελληνικών τραπεζών -της Εθνικής, της Alpha Bank και της Eurobank Ergasias- στη βαθμίδα Β, από Β-.

Στις 11 Ιουλίου 2014, σε αναβάθμιση της μακροπρόθεσμης πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας σε «Β» από «CCC» είχε προχωρήσει ο καναδικός οίκος αξιολόγησης DBRS, ενώ, παράλληλα, είχε αναβαθμίσει το outlook σε σταθερό από αρνητικό – ενώ τώρα, όπως είδαμε, επιμένει στο CCC.

Στις 2 Αυγούστου 2014, ο οίκος Moody’s είχε προχωρήσει στην αναβάθμιση του ελληνικού μακροπρόθεσμου αξιόχρεου (των ομολόγων) κατά δυο βαθμίδες, από Caa3 σε Caa1, με σταθερή προοπτική.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο οίκος Standard & Poor's είχε αναβαθμίσει το μακροπρόθεσμο αξιόχρεο της Ελλάδας σε B από B-, εκτιμώντας ότι οι κίνδυνοι για την δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας είχαν αμβλυνθεί και με την σημείωση ότι αναμένει πως η ελληνική οικονομία θα βγει το 2015 από επτά χρόνια ύφεσης του ΑΕΠ της.

Όπως είπαμε, και τον Νοέμβριο ο οίκος Fitch επέμεινε στο Β, παρά το ότι είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη χώρα.

Αρχίζει η κατηφόρα

Και λίγο μετά, άρχισε η κατηφόρα:

Στις 16 Ιανουαρίου 2015, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές δηλαδή, ο Fitch προχώρησε στην αναθεώρηση της προοπτικής της Ελλάδας διαμορφώνοντάς τη σε «αρνητική» από «σταθερή», υποστηρίζοντας ότι η πολιτική αβεβαιότητα που επικρατούσε εν όψει των εκλογών μπορούσε να καθυστερήσει την πρόσβαση της χώρας στις αγορές και να βλάψει την ανάκαμψη της οικονομίας της.

Όπως αναφερόταν στη σχετική ανακοίνωση, «οι δημοσκοπήσεις για την 25η Ιανουαρίου δίνουν προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που έχει δημιουργήσει αμφιβολίες σχετικά με τη δημιουργία κυβερνητικής πολιτικής, ενώ παράλληλα καθιστά τις προοπτικές αβέβαιες».

Στις 27 Ιανουαρίου 2015, δυο μέρες μετά τις εκλογές που έφεραν στην εξουσία τους κ.κ. Τσίπρα και Καμμένο, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Moody’s ανακοίνωσε ότι το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών είναι πιστωτικά αρνητικό (credit negative) για την Ελλάδα, επειδή εντείνει τους κινδύνους αναχρηματοδότησης και ρευστότητας της χώρας, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των καταθετών και έχει δυσμενή επίπτωση στις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξής της.

Οπότε, στις 27 Μαρτίου 2015 ο Fitch υποβάθμισε το μακροπρόθεσμο αξιόχρεο της Ελλάδας σε CCC από B και το βραχυπρόθεσμο αξιόχρεο σε C από B.

Δηλαδή, ο ίδιος οίκος που από τον Μάιο της προηγούμενης χρονιάς μας είχε αναβαθμίσει στο Β, μας έριξε στα σκουπίδια (όπως ονομάζεται η κατηγορία CCC) δυο μήνες μετά την έλευση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία.

Και παραμείναμε στα «σκουπίδια»:

Στις 6 Φεβρουαρίου 2015, ο οίκος Standard & Poor's μας είχε υποβαθμίσει στο Β- με αρνητική προοπτική. Και στις 15 Απριλίου 2015, ο ίδιος οίκος μας υποβάθμισε από Β- σε CCC+ με αρνητική προοπτική. Στις 11 Ιουνίου 2015, μας υποβάθμισε από CCC+ σε CCC με επίσης αρνητική προοπτική.

Το ίδιο συνέβη και με όλους τους άλλους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Μας είχαν αναβαθμίσει στο Β στη διάρκεια του 2014 και μας καταβαράθρωσαν στο CCC το 2015.

Στις 27 Μαρτίου 2015 ο Fitch υποβάθμισε το μακροπρόθεσμο κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε CCC από B και το βραχυπρόθεσμο αξιόχρεο σε C από B.

Τον Απρίλιο του 2015 ο οίκος Moody’s υποβάθμισε την ελληνική οικονομία σε Caa2, από Caa1 διατηρώντας αρνητικό το outlook.

Τον ίδιο μήνα και ο οίκος Standard & Poor's υποβάθμισε το μακροπρόθεσμο αξιόχρεο του ελληνικού δημοσίου από B- σε CCC με αρνητική προοπτική.

Στις 15 Μαΐου 2015, σε υποβάθμιση των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας προχώρησε ο καναδικός οίκος αξιολόγησης DBRS, με τις προοπτικές να χαρακτηρίζονται αρνητικές. Η νέα αξιολόγηση διαμορφώθηκε στο CCC – δηλαδή στα σκουπίδια!

Η ταφόπλακα του «δημοψηφίσματος»

Στις 29 Ιουνίου 2015 ο Standard & Poor's υποβάθμισε το κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε CCC- από CCC, με αρνητική προοπτική, εκτιμώντας ότι η πιθανότητα η Ελλάδα να βγει από την ευρωζώνη ήταν πλέον 50%.

Στις 30 Ιουνίου 2015, ο Fitch υποβάθμισε το κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε CC, επικαλούμενος την αποτυχία στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Αθήνα και τους πιστωτές της και την ανακοίνωση της διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος το οποίο θεωρούσε κρίσιμο για το οικονομικό μέλλον της χώρας.

Παράλληλα, υποβάθμισε και το αξιόχρεο τεσσάρων ελληνικών τραπεζών, λόγω της επιβολής των capital control.

Την ίδια μέρα ήλθε και η υποβάθμιση από τον Standard and Poor's  για τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες, τις οποίες τοποθετούσε πλέον στη βαθμίδα της «μερικής χρεοκοπίας», μετά την επιβολή περιορισμών στις κινήσεις κεφαλαίων.

Στις 2 Ιουλίου 2015, όταν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ετοιμάζονταν για το γελοίο δημοψήφισμά τους, ο οίκος Moody's υποβάθμισε το μακροπρόθεσμο κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε Caa3 (από Caa2) με αρνητική προοπτική, λόγω των «κινδύνων που συνδέονται με τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος».

Και στις 26 Σεπτεμβρίου 2015, λίγες μέρες μετά τις δεύτερες εκλογές δηλαδή, ο οίκος Moody’s, επιβεβαίωσε την αξιολόγηση των κρατικών ομολόγων της Ελλάδας στο Caa3, βαθμολογία δηλαδή κατηγορίας «σκουπιδιών».

Και το χάλι συνεχίστηκε:

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 ο Fitch είχε κρατήσει αμετάβλητη στο CCC τη μακροπρόθεσμη αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας,  επιβεβαιώνοντας στο C τη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση της χώρας, σε εγχώριο και ξένο νόμισμα. Στις 9 Δεκεμβρίου 2016, επίσης ο οίκος DBRS επιβεβαίωσε το μακροπρόθεσμο αξιόχρεο της Ελλάδας στη βαθμίδα CCC (high).

Στις 20 Ιανουαρίου 2017, ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης S&P επιβεβαίωσε την βαθμολόγηση Β-/Β, ενώ τον Δεκέμβριο του 2016 ο οίκος Moody’s είχε χαρακτηρίσει ως πιστωτικά αρνητική εξέλιξη το προσωρινό πάγωμα των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος (θυμάστε, μετά την καταβολή της περίφημης «13^ης σύνταξης» που από την μια τσέπη μπήκε και από την άλλη βγήκε).

Στις 25 Φεβρουαρίου 2017, ο Fitch είχε διατηρήσει αμετάβλητο στην βαθμίδα CCC το κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας – ήταν τότε που πάλι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κραύγαζαν ότι… δεν θα υποχωρήσουν!

Χρειάστηκε να φθάσουμε στις 19 Αυγούστου του 2017 για να μας αναβαθμίσει ο Fitch σε Β-, το οποίο έγινε Β στις 16 Φεβρουαρίου 2018.

Συμπέρασμα: Ο Τσίπρας ο οποίος τον καιρό που πραγματοποιούσε την έφοδό του στην εξουσία μας καλούσε να πετάξουμε στα σκουπίδια τους οίκους αξιολόγησης, οδήγησε ολόκληρη τη χώρα στα σκουπίδια, παρέλαβε τις αξιολογήσεις στο Β και τις πέταξε στα CCC, υπέγραψε ένα τρίτο αχρείαστο μνημόνιο παραδίδοντας το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στο αιωνόβιο υπερταμείο και όλα τα δάνεια των Ελλήνων (εξυπηρετούμενα και μη) στα ξένα funds, τα «κοράκια της καταστροφής» όπως τα αποκαλούσε, και μετά άρχισε να πανηγυρίζει επειδή τρία χρόνια μετά την απόλυτη καταστροφή έγιναν κάποιες δειλές αναβαθμίσεις.

Η πρόσφατη αναβάθμιση, αποδεικνύει πόσο εύκολα πέφτει μια χώρα στα σκουπίδια και τι αγώνας απαιτείται για να βγάλει ξανά το κεφάλι από το νερό…

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος.

Την ώρα που οι Έλληνες ευρωβουλευτές διεκτραγωδούσαν την κατάσταση και στηλίτευαν την έλλειψη αλληλεγγύης από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως μάθαμε, οι συνάδελφοί τους από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφού περιέγραψαν τις συνθήκες ως «εκρηκτικές» και «ντροπιαστικές»… παρότρυναν τις αρχές της Ελλάδας να επισπεύσουν τη μετεγκατάσταση των αιτούντων άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα, δίνοντας προτεραιότητα στους πιο ευάλωτους ανθρώπους.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*

Την ίδια ώρα, αυτό που τους τελευταίους μήνες ακούμε συνεχώς από τις Βρυξέλλες, είναι πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει την… ετοιμότητά της να βοηθήσει τις ελληνικές αρχές.

Με λίγα λόγια εξακολουθούν να εθελοτυφλούν, να μην παραδέχονται τα ολέθρια λάθη τους και να μην αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.

Από το 2011, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία, η ΕΕ το μόνο που κάνει είναι να πηγαίνει από Συμβούλιο Κορυφής σε Συμβούλιο Κορυφής και κάθε φορά - μετά από διάφορα νυχτέρια – τους ακούμε να ανακοινώνουν θριαμβευτικά άλλη μια σπουδαία απόφασή τους, άλλη μια σημαντική συμφωνία τους.

Συσκέψεις, ταξίδια, επισκέψεις, συναντήσεις αρμοδίων υπουργών, συνομιλίες μεταξύ πρωθυπουργών και κάθε φορά βρισκόμαστε μπροστά στο ίδιο αδιέξοδο.

Πρέπει επιτέλους να το συνειδητοποιήσουν όλοι: Το κλειδί για την επίλυση της κρίσης το έχουμε εμείς, αλλά η κλειδαριά βρίσκεται στην Ευρώπη.

Αλλά εκεί «παρακολουθούν προσεκτικά την κατάσταση», «είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση», «πρέπει να φροντίσουν για την επανένωση των οικογενειών».

Μετά από κάθε απόφαση ακολουθεί ένα φιάσκο. Και μετά από κάθε επόμενη απόφαση ακολουθεί ένα επόμενο φιάσκο.

Και δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει το παραμικρό, αν η Ευρώπη δεν σταματήσει να παριστάνει την πολύφερνη νύφη που κάθε τόσο παίρνει τον δρόμο για το νυφοπάζαρο.

Αν δεν σταματήσει αυτή η απίστευτη συναλλαγή, που φαίνεται ξεκάθαρα σε κάθε ευρωπαϊκή απόφαση.

Θέλει η Ευρώπη να συμφωνήσει με την Τουρκία για μείωση των μεταναστευτικών ροών; Προχωρά σε μια Κοινή Δήλωση, μια συμφωνία, όπου από τη μια πλευρά της ζυγαριάς μπαίνει το μεταναστευτικό και από την άλλη η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Θέλει η Ευρώπη να «λύσει» το θέμα του ονόματος με τα Σκόπια; Βάζει από τη μια μεριά το όνομα και από την άλλη την ενταξιακή πορεία της γειτονικής χώρας.

Η συναλλαγή έχει εξελιχθεί σε πολιτική πρακτική! Έχουμε να κάνουμε με μια πρωτοφανή κατάσταση, μια απίστευτη ανικανότητα, μια επικίνδυνη εθελοτυφλία.

Η συμφωνία με την Τουρκία έπαψε να λειτουργεί δυο μήνες μετά, όταν εκδηλώθηκε η απόπειρα πραξικοπήματος, άρχισαν οι διώξεις και οι Βρυξέλλες πάγωσαν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Και δεν εφαρμόστηκε ούτε στο πιο εύκολο σκέλος της: Στη δέσμευση να στείλουν οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα εμπειρογνώμονες για το άσυλο! Συμφώνησαν, αλλά δεν έστειλαν κανέναν. Επειδή, όπως λένε, η κατάσταση στα νησιά είναι επικίνδυνη για τους πολίτες τους!

Δεν εφαρμόζουν ούτε τις κατοπινές αποφάσεις τους. Όπως αυτή της επανένωσης των οικογενειών. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα περισσότερα αιτήματα από την Ελλάδα απορρίπτονται συστηματικά.

Και την ώρα που έχουν τόσες φορές βρει την μαγική λύση, ξανασυνεδριάζουν για να βρουν την επόμενη, γιατί η προηγούμενη αποδείχθηκε μη εφαρμόσιμη.

Τον Ιούνιο του 2018 μας είχαν πανηγυρικά ανακοινώσει ότι είχαν (και πάλι) βρει τη λύση: Θα δημιουργούσαν πλατφόρμες μετεπιβίβασης σε τρίτες χώρες, επί των οποίων θα διεξάγονταν όλες οι διαδικασίες για την παροχή ή μη ασύλου.

Και αμέσως μετά, αποδείχθηκε πως δεν είχαν καν φροντίσει να λάβουν τη συγκατάθεση των τρίτων χωρών! Οι οποίες έσπευσαν να δηλώσουν πως δεν πρόκειται να δεχθούν καμιά συζήτηση επί του θέματος.

Κι’ όταν, στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια, φθάνουν σε άλλο ένα αδιέξοδο, έχουν και γι’ αυτό βρει τη λύση: Θα γίνει τούτο ή εκείνο, αλλά σε… εθελοντική βάση!

Δηλαδή η Ευρώπη που μοιράζει απειλές και πρόστιμα όταν μια χώρα δεν κυρώνει μια οδηγία της, έχει αποδεχθεί τη λογική της εθελοντικής βάσης στην πιο σημαντική πρόκληση στην Ιστορία της!

Και χρειάστηκε να φθάσει η κατάσταση στο απροχώρητο, για να ψελλίσουν κάτι που παραπέμπει σε αναθεώρηση της συμφωνίας με την Τουρκία.

Είναι προφανές ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ακούσουν εδώ και τώρα πως «ως εδώ»! Και να σταματήσουν να παριστάνουν τους Πόντιους Πιλάτους.

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να άνοιξε σκόπιμα τα πορτοπαράθυρα για να στήσει την μπίζνα του μεταναστευτικού – όσο πιο πολλοί έρχονταν τόσο πιο πολλά ευρωπαϊκά χρήματα με απευθείας αναθέσεις και εκτός ελέγχου της τρόικας – μπορεί αυτό να βόλευε κάποιους, μπορεί η Ελλάδα να είχε μια κυβέρνηση που δέχθηκε να της σφραγίσουν τα σύνορα – η πρώτη ελληνική κυβέρνηση που υπέγραψε για τον αυτοεγκλωβισμό της χώρας – αλλά αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Κι’ αν όλα αυτά συνέβαιναν υπό κανονικές συνθήκες, αυτόν τον καιρό βρισκόμαστε αντιμέτωποι και με ένα επιπλέον πρόβλημα: Η ΕΕ δεν διαθέτει κυβέρνηση.

Οι Επίτροποι δεν έχουν ακόμη διοριστεί στο σύνολό τους, η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση ασκείται από μια ιδιότυπο υπηρεσιακή κυβέρνηση και το Brexit έχει αναβληθεί, οπότε, μέσα στη γενική σύγχυση, οι Βρυξέλλες κάλεσαν και την Βρετανία να ορίσει Επίτροπο!

Και στο μεταξύ, λειτουργεί (λέμε τώρα) η παλιά Επιτροπή του Γιουνκέρ, που όμως, όπως μας ενημέρωναν, περιορίζεται σε «τρέχουσες υποθέσεις»!

Μας έχουν μάλιστα ενημερώσει επίσης πως δεν πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις που θα προκαταλαμβάνουν τις αποφάσεις της επόμενης Επιτροπής!

Μύλος!

Και επομένως, κάτι πρέπει να γίνει! Κάποιος πρέπει να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι!

Και να τεθούν όλοι αυτοί οι κύριοι και όλες αυτές οι κυρίες ενώπιον των ευθυνών τους!

Να καταλάβουν ότι το πανηγύρι της συναλλαγής – τόσο με τις τρίτες χώρες όσο και μεταξύ τους - πρέπει να τελειώσει εδώ και τώρα.

Γιατί αν κάποιοι πιστεύουν ότι βρήκαν το κόλπο της εθελοντικής βάσης, οφείλουν να ενημερωθούν πως οι εθελοντισμοί τελειώνουν εδώ!

*Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών Ν.Δ., πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος