«Ο γύρος μισθολογικών διαπραγματεύσεων στο δημόσιο τομέα, όπως και όλοι οι επερχόμενοι γύροι, αφορά ιδιαίτερα την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης και συνεπώς της εγχώριας ζήτησης», δήλωσε ο επικεφαλής του συνδικάτου Verdi, Φρανκ Βέρνεκε, σε πρόσφατη δήλωσή του. «Αυτό είναι σημαντικό για την οικονομική ανάπτυξη στη Γερμανία», προσέθεσε.

Το αίτημα των περίπου 2,5 εκατομμυρίων εργαζομένων σε ομοσπονδιακό και δημοτικό επίπεδο λαμβάνει χώρα καθώς η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης αγωνίζεται να αποτινάξει μια παρατεταμένη περίοδο αδυναμίας. Η κυβέρνηση του Βερολίνου πρόσφατα περιόρισε τις προβλέψεις της για το 2024 και προβλέπει πλέον συρρίκνωση της οικονομίας κατά 0,2%.

Όπως αναφέρει το Bloomberg, οι βιομηχανικές επιχειρήσεις υποφέρουν από την υποτονική ζήτηση στο εξωτερικό, καθώς και από διαρθρωτικά προβλήματα στο εσωτερικό, όπως το υψηλό ενεργειακό κόστος και η διογκωμένη γραφειοκρατία.

Οι εργαζόμενοι στην γερμανική μεταποίηση εξακολουθούν να ζητούν αύξηση μισθών κατά 7%, την οποία οι εργοδότες έχουν χαρακτηρίσει μη ρεαλιστική στο σημερινό περιβάλλον.

Η Κάριν Βέλγκε, η οποία θα εκπροσωπήσει τους δήμους στις συνομιλίες για τον δημόσιο τομέα, δήλωσε επίσης ότι μια τόσο ισχυρή αύξηση δεν θα ήταν κατάλληλη λόγω των σφιχτών προϋπολογισμών και του πληθωρισμού ο οποίος βρίσκεται πλέον κοντά στον στόχο του 2%.

Οι διαπραγματεύσεις για τους γερμανικούς μισθούς αποτελούν βασική δοκιμασία για το σενάριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι μια σημαντική επιβράδυνση της αύξησης των μισθών το επόμενο έτος θα βοηθήσει να επανέλθει η αύξηση των τιμών στον πληθωριστικό στόχο με βιώσιμο τρόπο.

Ενώ μια αύξηση του 8% σε διάστημα 12 μηνών, όπως ζητά η Verdi, θα αμφισβητούσε αυτή την άποψη, το τελικό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων θα είναι πιθανότατα χαμηλότερο.

Εκτός από μεγαλύτερες αποδοχές, η Verdi απαιτεί επίσης πρόσθετες διακοπές και μεγαλύτερη ευελιξία στο ωράριο εργασίας.

«Οι συνέπειες των ακάλυπτων θέσεων και των ελλείψεων προσωπικού γίνονται όλο και περισσότερο αισθητές από τους εργαζόμενους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, των δήμων και των δημοτικών επιχειρήσεων», δήλωσε ο Bέρνεκε.

Η υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Νάνσι Φέιζερ, ανέφερε σε δήλωσή της ότι στοχεύει στην επίτευξη μιας «δίκαιης συμφωνίας», τονίζοντας ότι «οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του κράτους μας».

Παρ’ όλα αυτά, «οι απαιτήσεις των συνδικάτων είναι πολύ υψηλές», όπως τόνισε, προσθέτοντας πως «η κατάσταση του προϋπολογισμού είναι τεταμένη, ιδίως στους δήμους».

Εδώ μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τις δέκα ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας. Τώρα σας κακομαθαίνει η επιλογή: Ποια παραλία των ονείρων θέλετε να επισκεφτείτε στις επόμενες διακοπές σας και να απολαύσετε τον ήλιο;».

Αυτά αναφέρει ο γερμανικός ταξιδιωτικός οργανισμός HolidayCheck AG στην επιλογή των 10 πιο όμορφων παραλιών της Ελλάδας, όπου το Κλέφτικο και το Σαρακήνικο της Μήλου καταλαμβάνουν τη δεύτερη και τρίτη θέση των επιλογών και την πρώτη από τις Κυκλάδες.

Στη αναφορά για το Κλέφτικο σημειώνεται ότι «η απομονωμένη γραφική παραλία θα σας εντυπωσιάσει με τα σμαραγδένια νερά ανάμεσα σε μεγάλους λευκούς βράχους. Υπάρχουν παλιές πειρατικές σπηλιές στους βραχώδεις σχηματισμούς, στις οποίες μπορείτε να κολυμπήσετε κατευθείαν και να εξερευνήσετε.

Φροντίστε να έχετε μαζί σας έναν αναπνευστήρα και γυαλιά κατάδυσης για να ζήσετε από κοντά τον συναρπαστικό υποβρύχιο κόσμο. Υπάρχουν επίσης ξεναγήσεις ιστιοπλοΐας και κολύμβησης με αναπνευστήρα από διάφορους παρόχους στις εγκαταστάσεις.
Οι περιηγήσεις μισής ημέρας, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού γεύματος, είναι δημοφιλείς».

Εξίσου αποθεωτική είναι και η περιγραφή για το Σαρακήνικο: «Στα βόρεια του ελληνικού νησιού της Μήλου στην παραλία Σαρακήνικο θα βρείτε ένα εκπληκτικό φυσικό φαινόμενο: λευκοί πέτρινοι βράχοι από ελαφρύ ηφαιστειακό πέτρωμα φωλιάζουν απαλά γύρω από τα κρυστάλλινα νερά. Αυτό το γραφικό θέαμα είναι σίγουρο ότι θα σας συναρπάσει!

Πολλοί παραθεριστές αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε άλλο πλανήτη. Ως εκ τούτου, η παραλία Σαρακήνικο ονομάζεται και Moon Beach και αναφέρεται ως σεληνιακό τοπίο. Αν θέλετε να απολαύσετε αυτό το φαινόμενο με την ησυχία σας, θα πρέπει να είστε στην παραλία πριν από τις 8 το πρωί. Αν ο μεσημεριανός ήλιος ζεστάνει πολύ, προτείνουμε μια εκδρομή στο υπόγειο σύστημα σήραγγας του Σαρακήνικου».

Η HolidayCheck AG λειτουργεί ως μια πύλη αξιολόγησης και κρατήσεων που δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παραθεριστή να βρει και να κλείσει τις διακοπές που ταιριάζουν στις ιδιαίτερες ανάγκες του, χάρη στις αυθεντικές κριτικές, την τεχνογνωσία του δικού του ταξιδιωτικού γραφείου και τη γνώση της κοινότητας. Η εταιρεία είναι 100% θυγατρική της HolidayCheck Group AG, Μόναχο. Κύριος μέτοχος της HolidayCheck Group AG είναι η Burda Digital SE.

Σχεδόν ένας στους δύο Γερμανούς φοβάται ότι το κόστος της ενέργειας για τον ερχόμενο χειμώνα θα του προκαλέσει «μεγάλη επιβάρυνση», ενώ ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζουν οι καταναλωτές φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Μακροοικονομίας και Έρευνας Επιχειρηματικού Κύκλου (ΙΜΚ) του Ιδρύματος «Χανς Μπέκλερ», το ποσοστό των πολιτών που κάνουν λόγο για «μεγάλη επιβάρυνση» από τις τιμές ενέργειας έχει αυξηθεί κατακόρυφα τους τελευταίους μήνες.

Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές του Ινστιτούτου αναμένουν σημαντική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας τους προσεχείς μήνες, ως απάντηση στην απειλή απώλειας αγοραστικής δύναμης. Η πίεση για αποταμίευση εντείνεται διαρκώς στα μεσαία στρώματα, εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας Σεμπάστιαν Ντουλιέν και επισημαίνει ότι το 64% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θα μειώσει «κάπως» ή «σημαντικά» τις εξόδους για διασκέδαση.

Μάλιστα, το 63% σχεδιάζει να περιορίσει τα έξοδα για την αγορά οικιακών συσκευών και επίπλων και το 61% τις αγορές ειδών ρουχισμού και υπόδησης.

Ταυτόχρονα πάντως, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, διαπιστώνεται κάποια επιβράδυνση στην αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Τον περασμένο Μάιο η αύξηση ήταν 35,6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ τον Ιούνιο περιορίστηκε σε 33,9% και τον Ιούλιο σε 33,4%. Σε σύγκριση με τον Ιούνιο, οι τιμές του παραγωγού μειώθηκαν τον Αύγουστο κατά 0,8%.

Αντιθέτως, οι τιμές των ζωικών προϊόντων αυξήθηκαν τον Ιούλιο σημαντικά σε σχέση με το 2021. Ενδεικτικά, η τιμή του γάλακτος αυξήθηκε κατά 52%, του κοτόπουλου κατά 42%, της πατάτας κατά 33% και του κραμβέλαιου κατά 25%.

Mάλιστα, πολλοί Γερμανοί ουσιαστικά βασίζονται στις αποταμιεύσεις που κατάφεραν να κάνουν την περίοδο της πανδημίας, χάρη στην αναγκαστικά μειωμένη τότε κατανάλωση εξαιτίας των έκτακτων συνθηκών.

Σύμφωνα με τον Xέλμουτ Σλέβαϊς, επικεφαλής της Ένωσης Γερμανικών Ταμιευτηρίων, εξαιτίας των σημαντικών ανατιμήσεων σε πολλά προϊόντα αναμένεται ότι έως και το 60% των γερμανικών νοικοκυριών θα πρέπει να χρησιμοποιήσει φέτος το σύνολο των μηνιαίων εισοδημάτων για την κάλυψη των βασικών εξόδων διαβίωσης. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι, σύμφωνα με το βαρόμετρο της γερμανικής Sparkasse, πριν από ένα χρόνο μόνο το 15% των καταθετών στη Γερμανία δεν ήταν σε θέση να βάλει χρήματα στην άκρη.

Πιέσεις για πρόσθετη στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων και φοιτητών
Την ίδια ώρα, βαρύς προμηνύεται ο χειμώνας ιδιαίτερα για φοιτητές και χαμηλοσυνταξιούχους στη Γερμανία. Έτσι ο Χέντριχ Βιστ, ο Χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, δηλαδή του πολυπληθέστερου γερμανικού κρατιδίου, ζητά μέσω της Bild am Sonntag επιπλέον στοχευμένα μέτρα στήριξης αυτών των δύο κατηγοριών στο επόμενο πακέτο ελάφρυνσης της γερμανικής κυβέρνησης.

Kαι ο Σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας Στέφαν Βάιλ ζητά επιπλέον εφάπαξ επιδόματα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους. Αμφότερες τις προτάσεις των τοπικών πρωθυπουργών φαίνεται ότι απορρίπτει για την ώρα ο φιλελεύθερος υπ. Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ, υποστηρίζοντας ότι ειδικά οι συντάξεις έχουν ήδη αυξηθεί.

Από την πλευρά του, το Κόμμα της Αριστεράς τάσσεται υπέρ μιας πιο εκτεταμένης ελάφρυνσης των γερμανικών νοικοκυριών τον χειμώνα με εφάπαξ επίδομα 1.500 ευρώ για κάθε νοικοκυριό, συν 600 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του. Αυτό ανέφερε σε συνέντευξή του στη Rheinische Post o Nτίτμαρ Μπαρτς, επικεφαλής της Κ.Ο. της Αριστεράς στη γερμανική βουλή. Ο Μπαρτς εκτιμά ότι με ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσαν να ελαφρυνθούν κυρίως φοιτητές και χαμηλοσυνταξιούχοι, οι οποίοι δεν θα είναι σε θέση να σηκώσουν το βάρος των πρόσθετων επιβαρύνσεων. «Αυτές οι δύο κοινωνικές ομάδες είναι εντελώς ξεχασμένες», αναφέρει χαρακτηριστικά, ασκώντας κριτική στη συγκυβέρνηση και τα μέτρα στήριξης που έχει λάβει ενόψει του χειμώνα.

ΠΗΓΗ: DW

Η εφημερίδα σημειώνει: «Ωστόσο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα θα ληφθεί απόφαση όχι μόνο εναντίον των συνηθισμένων διαφωνούντων, της Πολωνίας και της Ουγγαρίας που δεν θέλουν να δώσουν στην Κομισιόν πρόσθετες εξουσίες, αλλά και εναντίον των χωρών της Νότιας Ευρώπης. Ο Έλληνας υπουργός Ενέργειας Κώστας Σκρέκας δήλωσε ότι του φάνηκε «περίεργο» το γεγονός ότι η Κομισιόν παρουσίασε την πρόταση χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με τις κυβερνήσεις. Το 70% του φυσικού αερίου που εισάγεται στην Ελλάδα θα πήγαινε στην ηλεκτροπαραγωγή. Συνεπώς, η εξοικονόμηση θα έθετε σε κίνδυνο τη λειτουργία των νοικοκυριών και των καταστημάτων. Επιπλέον, μια εξοικονόμηση 15% στην Ελλάδα δεν σημαίνει ότι μπορείς να κατευθύνεις 15% περισσότερο στη Γερμανία διότι δεν υπάρχουν αγωγοί για αυτό».

Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Οι Έλληνες πρέπει να αποταμιεύσουν για να μπορέσουν οι Γερμανοί να περάσουν τον χειμώνα εξαιτίας της εξάρτησής τους από το ρωσικό αέριο, για την οποία ευθύνονται οι ίδιοι. Η κυβέρνηση στην Αθήνα μάλλον θέλει να αποφύγει αυτή την εντύπωση, εξαιτίας της ανάμνησης της κρίσης του ευρώ, όταν οι Γερμανοί επέβαλλαν σκληρά μέτρα λιτότητας στους Έλληνες».

Η συμφωνία για τα ουκρανικά σιτηρά

Ως «Συμφωνία για τον κόσμο» χαρακτήρισε ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες την υπογραφή συμφωνίας στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ ΟΗΕ-Ρωσίας και Ουκρανίας για την εξαγωγή των ουκρανικών σιτηρών. Στο ρεπορτάζ, η Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρεται και στον ιδιαίτερο ρόλο της Άγκυρας.

«H Τουρκία έχει να παίξει βασικό ρόλο στην εφαρμογή της συμφωνίας, η τήρηση της οποίας θα παρακολουθείται από «ένα κέντρο ελέγχου» των Ηνωμένων Εθνών στην Κωνσταντινούπολη. Η Ουκρανία θα απομακρύνει μερικές από τις ναυτικές νάρκες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία διαβεβαιώνει ότι δεν θα εκμεταλλευθεί την κατάσταση για επίθεση. Τα άδεια πλοία σιτηρών που είναι καθ’ οδόν προς την Ουκρανία θα ελεγχθούν στα τουρκικά ύδατα, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν μεταφέρουν όπλα στην Ουκρανία».

Υπογραφή συμφωνίας για τα σιτηρά στην Κωνσταντινούπολη

Για το ίδιο θέμα η Neue Osnabrücker Zeitung σχολιάζει: «Aκόμη και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν καταλαβαίνει ότι η διεθνής πίεση έχει διογκωθεί, οπότε τώρα τουλάχιστον σε αυτό το σημείο υποχωρεί. Η ημερομηνία δεν είναι καθόλου τυχαία. Ο Λαβρόφ θα μεταβεί στην Αφρική ώστε να προσελκύσει τις αναπτυσσόμενες χώρες σε νέες συμφωνίες και να τις πείσει να μην ακολουθήσουν τις δυτικές κυρώσεις. Εάν επέμενε στον αποκλεισμό των σιτηρών θα ήταν δύσκολο. Εάν οι παραδόσεις γίνουν γρήγορα και εάν εφαρμοστεί αυτή η περίπλοκη συμφωνία, θα φανεί στην πράξη. Ό,τι ισχύει για το φυσικό αέριο ισχύει και εδώ. Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο Πούτιν θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη ανά πάσα στιγμή».

Πηγή: Deutsche Welle

Πηγή: DW

Δυστυχώς ένα επίσης αξιοσημείωτο ποσοστό 13% διαπιστώνει ότι το εισόδημά του έχει μειωθεί στην περίοδο της πανδημίας. Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται πολλά νοικοκυριά που ούτως ή άλλως ανήκαν στις χαμηλότερες εισοδηματικές κατηγορίες, με συνολικό εισόδημα κάτω από 1.500 ευρώ μηνιαίως. Αυτό σημαίνει ότι η ψαλίδα των ειδοσηματικών ανισοτήτων αυξάνεται, αν και οι 3 στους 4 Γερμανούς δεν βιώνουν κάποια επιδείνωση στην οικονομική τους κατάσταση λόγω κορωνοϊού.

Πώς εξηγούνται όλα αυτά; Ο Αντρέας Χάκεταλ, καθηγητής στο Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών SAFE του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, λέει ότι υπάρχει λογική εξήγηση και μάλιστα παρόμοια εικόνα είχε προκύψει από παλαιότερη έρευνα που είχε διεξάγει ο ίδιος το 2020. Περίπου το 80% των ερωτηθέντων έλεγε ότι δεν βλέπει κάποια επιδείνωση στην οικονομική του κατάσταση. «Αν δούμε το σύνολο της κοινωνίας, έχουμε από τη μία πλευρά τους αυτοαπασχολούμενους, που πράγματι έχουν υποστεί μεγάλο πλήγμα, καθώς και τους εργαζόμενους σε ευέλικτες μορφές εργασίας, πολλές φορές με χαμηλό εισόδημα» λέει ο Γερμανός αναλυτής. «Αλλά αυτοί δεν αποτελούν την πλειονότητα. Γιατί έχουμε και τους υψηλόμισθους ιδιωτικούς υπαλλήλους σε σταθερή σχέση εργασίας, έχουμε τους δημοσίους υπαλλήλους, τους συνταξιούχους. Όλοι αυτοί, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, πράγματι δεν έχουν δει επιδείνωση στην οικονομική τους κατάσταση».

Τα αυξημένα έσοδα προφανώς αυξάνουν και τη διάθεση για αποταμίευση. Ούτως ή άλλως ένα ποσοστό 10% των Γερμανών πάντα έβαζε χρήματα στην άκρη. Στην περίοδο της πανδημίας το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί στο 16,2%. «Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο, όλο και περισσότεροι πελάτες διαθέτουν όλο και περισσότερα χρήματα στο τέλος του μήνα», λέει η Αν Κάτριν Χάρτβιγκ, επικεφαλής του τμήματος εξυπηρέτησης της Commerzbank στην ARD. Που θα πάνε αυτά τα χρήματα; Ο οικονομολόγος Αντρέας Χάκενταλ έχει ήδη μία απάντηση: «Ένα μέρος θα διοχετευθεί αργότερα στην κατανάλωση, για να αναπληρωθεί η στέρηση της πανδημίας. Ένα άλλο κομμάτι θα πάει στο χρηματιστήριο ή για ιδιωτικά προγράμματα συντάξεων ή ακόμη και για αποπληρωμή παλαιότερων χρεών και δανείων».

Πηγή: Deutsche Welle

Ξαφνιάζει μάλιστα τους ειδικούς και η αυξημένη ζήτηση για πακέτα διακοπών που καταγράφεται στην Γερμανία, αμέσως μετά τα πρώτα σημάδια απελευθέρωσης των μετακινήσεων και με την προοπτική άρσης των συνοριακών περιορισμών.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του οικονομικού περιοδικού «WirtsachaftsWoche», όσο τα σύνορα της χώρας παραμένουν κλειστά, το προβάδισμα έχουν οι τουριστικοί προορισμοί εντός Γερμανίας, ωστόσο οι ειδικοί αναμένουν αύξηση του ενδιαφέροντος και για το εξωτερικό.

«Η αύξηση για διακοπές στην Γερμανία είναι πάνω από κάθε προσδοκία», αναφέρει το περιοδικό και παραθέτει στοιχεία έρευνας από την DS Destination Solutions, την μεγαλύτερη βάση δεδομένων για καταλύματα από την Βόρεια Θάλασσα έως τις 'Αλπεις.

Τον περασμένο Μάρτιο, πριν φθάσει ο κορωνοϊός στην χώρα, οι κρατήσεις σημείωναν ήδη αύξηση κατά 10% σε σχέση με το 2019, ενώ τον Απρίλιο, όπως ήταν αναμενόμενο, μειώθηκαν κατά 70-90% μεταδίδει η ανταποκρίτρια του ΑΠΕ-ΜΠΕ στη Γερμανία.

Την περασμένη εβδομάδα όμως, ειδικά σε ό,τι αφορά εξοχικά διαμερίσματα στη Βόρεια Θάλασσα, έγιναν οι διπλάσιες κρατήσεις από ό,τι κατά την ίδια περίοδο πέρυσι, επισημαίνει το περιοδικό.

Αντιθέτως, όσο ακόμη δεν είναι σαφές τι ακριβώς θα ισχύσει στα ξενοδοχεία, αυτού του είδους οι διακοπές σημειώνουν περιορισμένη ζήτηση, επισημαίνει ο διευθυντής της αλυσίδας ξενοδοχείων Steigenberger Τόμας Βιλς.

Επιπλέον, σε πολλά κρατίδια έχουν επιβληθεί αυστηροί περιορισμοί, όπως το 50% ως μέγιστο ποσοστό πληρότητας στην Κάτω Σαξονία ή το 60% στο Μεκλεμβούργο - Πομερανία, αλλά και ο κανονισμός σε πολλά κρατίδια ότι, μετά την αποχώρηση κάθε πελάτη, το δωμάτιο θα πρέπει να παραμένει ελεύθερο για τουλάχιστον επτά ημέρες.

Ο επικεφαλής του γερμανικού τουριστικού ομίλου ΗRS Τομπίας Ράγκε εκτιμά πάντως ότι και ο ξενοδοχειακός κλάδος θα ακολουθήσει σύντομα τις εξοχικές κατοικίες και θα σημειωθεί και σε αυτόν μεγάλη αύξηση.

Το στοιχείο που οι ειδικοί θεωρούν έκπληξη είναι η μεγάλη άνοδος που καταγράφεται αυτή τη στιγμή στα πακέτα κρουαζιέρας. «Οι προκρατήσεις είναι αυτή τη στιγμή κατά διψήφιο ποσοστό περισσότερες από πέρυσι», αναφέρει ο υπεύθυνος της ειδικής ιστοσελίδας «Ε-Hoi» Τιμ Κρέτκε και διευκρινίζει ότι μόνο οι μισές από αυτές αφορούν προηγουμένως ακυρωθείσες κρατήσεις.

Επιπλέον, από την στιγμή που στην Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε η συζήτηση για το άνοιγμα των συνόρων, ιδιαίτερη αύξηση σημειώνεται και στο ενδιαφέρον για κρουαζιέρες στην Μεσόγειο. Ειδικά για αυτές τις κρουαζιέρες, ενδιαφέρον διαπιστώνεται και για κρατήσεις ακόμη και για το 2021 ή το 2022.

Αναφερόμενος στα νέα στοιχεία, ο επικεφαλής της TUI Φριτς Γιούσεν εκφράζει την αισιοδοξία του για την εξέλιξη του φετινού καλοκαιριού. Όπως λέει, η Αυστρία είναι πιθανό να κάνει καλό ξεκίνημα, καθώς έχει συμφωνήσει ήδη για ανοιχτά σύνορα με την Γερμανία, ενώ αναμένει παρόμοια βήματα και σε ό,τι αφορά την Κροατία και τελικά μια απελευθέρωση για ταξιδιωτικούς προορισμούς οι οποίοι δεν έχουν πληγεί σχεδόν καθόλου από τον κορωνοϊό, όπως η Ελλάδα και η Μαγιόρκα, αναφέρει.

Οι φωνές, οι καβγάδες και οι εκρήξεις στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών δείχνει ότι κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι μας περιμένει όλους μια συμφορά ανάλογη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αν δεν βάλουν μυαλό και δεν προχωρήσουν με επιθετικές κινήσεις στην ανασυγκρότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Οι Ιταλοί καίνε τις σημαίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Γάλλοι θα φάνε το ξύλο της αρκούδας στην οικονομία και οι Ισπανοί θα βρεθούν σε αδιέξοδο, χωρίς ένα επιθετικό πακέτο μέτρων στήριξης.

Απέναντι σε όλες αυτές της χώρες, αλλά και στην Ελλάδα, οι βορειοευρωπαίοι απαιτούν νέα μνημόνια, αν είναι να δώσουν λεφτά!

Δεν θέλουν αμοιβαιοποίηση του χρέους αλλά την παροχή δανείων από τον ESM.

Αν συνεχίσουν έτσι, τότε είναι δεδομένο ότι οι αναπτυγμένες οικονομίες του βορρά και κυρίως η Γερμανία θα μετανιώσουν πικρά και θα πιουν το ποτήρι μέχρι τέλους. Παραμένουν ανόητοι και αμετανόητοι στην πιο δύσκολη στιγμή της ανθρωπότητας και της ευρωπαϊκής συνοχής...

Το άρθρο των Γερμανών οικονομολόγων

«Η πανδημία του κορωνοϊού πλήττει σκληρά την Ευρώπη, σε ανθρώπινο και οικονομικό επίπεδο. Οι συνέπειες της κρίσης θέτουν τα συστήματα υγείας μας σε μια ακραία δοκιμασία. Τα δραστικά πολιτικά μέτρα για τη δημόσια υγεία είναι αναπόφευκτα, αλλά μειώνουν την οικονομική δραστηριότητα και θέτουν σε κίνδυνο την ύπαρξη εταιρειών και θέσεων εργασίας.

Το κράτος πρέπει να μετριάσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις μέσω της παροχής ρευστότητας και άμεσων μεταφορών κεφαλαίων. Αυτό θα απαιτήσει πολύ υψηλή δημόσια χρηματοδότηση. Όλες οι χώρες πρέπει να είναι σε θέση να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσουν τους πολίτες, να σταθεροποιήσουν την οικονομία και να την αναζωογονήσουν γρήγορα μετά την κρίση.

Προκειμένου αυτό να καταστεί δυνατό για όλα τα κράτη μέλη, ανεξαρτήτως της δημοσιονομικής κατάστασης, η Ευρώπη πρέπει να μείνει οικονομικά ενωμένη σε αυτή την κρίση. Οι ισχυροί πρέπει να βοηθήσουν τους αδύναμους. Τώρα είναι η στιγμή να αποδείξει η Ευρώπη ότι είναι πραγματικά αυτό που επικαλείται συχνά, μια «κοινότητα πεπρωμένου».

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αμφισβητούν επί του παρόντος τη βούληση και την ικανότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Η απόδοση των ιταλικών δεκαετών ομολόγων έχει ήδη αυξηθεί αισθητά. Ακόμη και αν οι μεταρρυθμίσεις του τραπεζικού συστήματος, μετά την κρίση του 2008, δείχνουν ότι έχουν αποτέλεσμα και οι τράπεζες είναι πιο σταθερές, η μη προβλέψιμη διάρκεια της κρίσης και οι τεράστιες απώλειες εισοδημάτων που ήδη υπάρχουν εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για το μέλλον. Ένα βασικό δίδαγμα από την τελευταία κρίση είναι ότι απαιτούνται έγκαιρες και προορατικές (προνοητικές / προληπτικές) δράσεις, ώστε να μην υπάρξουν καν, εξαρχής αμφιβολίες για την σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και να καταπνιγούν εν τη γενέσει τους οι κερδοσκοπικές επιθέσεις.

Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτός o ηράκλειος άθλος; Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και ο επιμερισμός των κινδύνων μπορούν και πρέπει τώρα να συμβάλουν αποφασιστικά στην επίτευξή του. Η ιστορία δείχνει ότι τα κράτη-μέλη αλληλοϋποστηρίχτηκαν επανειλημμένα σε σοβαρές οικονομικές κρίσεις. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα εξέδωσε ένα κοινοτικό ομόλογο για την καταπολέμηση των συνεπειών της πετρελαϊκής κρίσης του 1974.

Οι χώρες της ευρωζώνης αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα ένα σοκ προσφοράς και ζήτησης. Η ύφεση της βιομηχανίας και η ύφεση της κατανάλωσης συμπίπτουν. Υγιείς επιχειρήσεις, με ένα καλό επιχειρηματικό μοντέλο, βλέπουν ξαφνικά τους εαυτούς τους λίγο πριν από την κατάρρευση λόγω σοβαρών προβλημάτων ρευστότητας. Χωρίς τεράστια κρατική βοήθεια, η ανεργία θα αυξηθεί ραγδαία, η κατανάλωση θα περιορισθεί και η κρίση θα κλιμακωθεί. Η στήριξη της ρευστότητας μέσω δανείων, εγγυήσεων και φορολογικών διευκολύνσεων, καθώς επίσης και η μείωση του κόστους εργασίας μέσω παροχής επιδομάτων σε μερικώς απασχολούμενους αποτελούν σημαντικά μέτρα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης, αλλά δεν θα επαρκέσουν.

Να εκδοθούν ομόλογα κρίσης 1 τρισεκατομμυρίου ευρώ

Απαιτείται εκτεταμένη κρατική ενίσχυση, ιδίως για τις πολλές μικρές επιχειρήσεις (ατομικές επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες, μικρές βιοτεχνίες, αυτοαπασχολούμενους), αλλά και για μεσαίες και μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Οι διεθνείς όμιλοι έχουν καλύτερες δυνατότητες για να εξισορροπήσουν την οικονομική τους κατάσταση, αλλά σε περίπτωση συνέχισης της κρίσης και η δική τους κατάσταση θα μπορούσε να γίνει επισφαλής.

Τα απαραίτητα δημοσιονομικά μέτρα υπό την έννοια του «whatever it takes»  θα απαιτήσουν πολύ μεγάλα κονδύλια σε όλες τις χώρες. Ωστόσο, τα ευρωπαϊκά κράτη έχουν διαφορετικά περιθώρια δράσης στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Πρέπει να αποφευχθεί να γίνει η κρίση το κορωνοϊού μια δεύτερη κρίση δημοσίου χρέους. Συνεπώς, η σημερινή κρίση χρειάζεται ένα κοινό ισχυρό μήνυμα στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ότι το να στοιχηματίζουν κατά της ευρωζώνης ή των επιμέρους κρατών-μελών δεν έχει νόημα. Σε σύγκριση με την κρίση του ευρώ, η δημοσιονομική πολιτική υπόκειται σε θεμελιωδώς μεταβληθέντες όρους. Συγκεκριμένα, η απαιτούμενη σήμερα ενίσχυση εκφεύγει της απαίτησης της οικονομικής παροχής υπό αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις (αιρεσιμότητα), η οποία ήταν δικαιολογημένη για τα μέτρα κατά τα έτη από το 2010.

Η στρατηγική την οποία προτείνουμε, βασίζεται σε ομόλογα-κρίσης με συλλογική ευθύνη, η οποία καθιστά έτσι την ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική συνυπεύθυνη. Σε αυτήν (σ.σ.την στρατηγική) περιλαμβάνεται ένας ισχυρός, αλλά συμπληρωματικός ρόλος για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως εγγυήτριας της σταθερότητας των αγορών και της μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής. Η ΕΚΤ έχει ήδη αντιδράσει στα αυξανόμενα ασφάλιστρα κινδύνου για τα ιταλικά κρατικά ομόλογα. Τώρα απαιτείται μια κοινή μη αμφισβητήσιμη δράση των κρατών.

Τα συλλογικά ομόλογα είναι τώρα απαραίτητα για να κατανείμουν το κόστος της κρίσης σε πολλούς ώμους. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να βοηθήσει κανείς τις χώρες που πλήττονται περισσότερο και να τις εμποδίσει να αντιμετωπίσουν μια κρίση φερεγγυότητας χωρίς καμιά δική τους υπαιτιότητα. Για το σκοπό αυτό, οι χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να εκδώσουν, περιοριστικά μόνο, για την αντιμετώπιση αυτής κρίση, συλλογικά ομόλογα ύψους 1.000 δισεκατομμυρίων ευρώ (περίπου 8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της ευρωζώνης).

Από αυτή τη δεξαμενή μπορούν να υποστηριχθούν κράτη-μέλη αν κινδυνεύουν να χάσουν την πρόσβασή τους στην κεφαλαιαγορά. Λόγω της κοινής ευθύνης, το χρέος των χωρών που πλήττονται περισσότερο θα αυξηθεί σχετικά λίγο. Αποφασιστικής σημασίας είναι το γεγονός ότι πρόκειται για ένα ταμείο έκτακτης ανάγκης για τη διαχείριση κρίσεων, δηλαδή ένα εφάπαξ μέτρο, όπως το συλλογικό ομόλογο την εποχή της πετρελαϊκής κρίσης. Ο διάρκεια εξόφλησης των ομολόγων πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη. Οι υποχρεώσεις καταβολής τόκων και η αποπληρωμή τους πρέπει να προσανατολίζονται προς τα ομόλογα τα οποία διατηρούν τα κράτη μέλη στο κεφάλαιο της ΕΚΤ.

Τα ομόλογα που δημιουργήθηκαν με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργούσαν επίσης «ασφαλή περιουσιακά στοιχεία» (Safe Assets) για τις τράπεζες της ευρωζώνης. Με αυτόν τον τρόπο θα μειωθεί ο κίνδυνος ενός φαύλου κύκλου (doom-loop) μεταξύ των προβληματικών/αφερέγγυων τραπεζών και των αδύναμων δημόσιων οικονομικών.

Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο προγραμματισμένος όγκος θα διατεθεί στην κεφαλαιαγορά με ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης. Διαφορετικά, θα πρέπει να ελεγχθεί, εάν οι εμπορικές τράπεζες θα εξυπηρετηθούν κατά προτεραιότητα κατά την εγγραφή τους, οι οποίες στη συνέχεια μπορούν να καταθέσουν τα εν λόγω ομόλογα στην ΕΚΤ για αναχρηματοδότηση.

Τέτοια συλλογικά ομόλογα θα ήταν ένα σαφές μήνυμα ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει ενωμένη την κρίση, ενα μήνυμα το οποίο δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί. Δεν εμφανίζεται ως ικέτης μια μεμονωμένη υπερχρεωμένη χώρα, αλλά οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν την κρίση από κοινού. Δεν θα υπάρχει κανένα στίγμα μέσω του δημόσιου χρέους.

Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕSM) είναι ένας θεσμός από μια διαφορετική εποχή. Επομένως, δεν πρέπει να αναλάβει δράση στην κατάσταση αυτή. Ωστόσο, θα πρέπει να εξεταστεί εάν δεν θα μπορούσε να ανατεθεί στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕSM) η ταχεία και φερέγγυα έκδοση των ομολόγων αλληλεγγύης και η καθοδήγηση της χρηματοδότησης στα κράτη μέλη, χωρίς να υπάρξουν άσκοπες καθυστερήσεις λόγω των περιττών εμποδίων που θα προκαλούσαν οι εθνικές αρμοδιότητες έγκρισης.

Επιπλέον, η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση, όπως αποδέσμευσε 750 δισ. ευρώ με το νέο πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση της πανδημίας, να σταθεροποιήσει τις αγορές ομολόγων. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, μπορεί να αποτρέψει από την αρχή την κερδοσκοπία σχετικά με τη σταθερότητα των δημόσιων οικονομικών και συνεπώς την αναχρηματοδότηση παλαιών χρεών. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να τεθούν προσωρινά εκτός ισχύος οι απαιτήσεις/υποχρεώσεις για τα προγράμματα ESM. Αυτό είναι το κεντρικό στοιχείο για τη διασφάλιση της ρευστότητας και της ακεραιότητας των αγορών ομολόγων και παράλληλα ένα συνοδευτικό μέτρο κατά της κερδοσκοπίας.

Συλλογική ευθύνη

Τέλος, θα απαιτηθούν μεγαλύτεροι πόροι για τη δημιουργία ενός δικτύου ασφαλείας για τις τράπεζες της ζώνης του ευρώ. Οι υφιστάμενοι θεσμοί όπως είναι ο ΕSM και οι εμπειρογνώμονές του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν γι αυτό. Στόχος είναι να υπάρχουν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Τα διαθέσιμα για το σκοπό αυτό κεφάλαια του ΕSM πρέπει να αυξηθούν από 60 δισ. ευρώ σε 200 δισ. ευρώ. Αυτό θα συνέβαλε στο να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ευρωστία των τραπεζών. Ο μηχανισμός αυτός πρέπει να είναι ευέλικτος και να συγκροτηθεί τότε μόνο όταν εξαντλούνται οι πόροι του οικείου κράτους μέλους. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να αποτραπεί η επικίνδυνη αυτοενδυνάμωση των αδύναμων τραπεζών και η μείωση της εμπιστοσύνης της αγοράς στη σταθερότητα των δημόσιων οικονομικών.

Αυτή η κρίση είναι υψηλής και μη προβλέψιμης δυναμικής. Επομένως, χρειάζεται ισχυρά μηνύματα πολιτικής ικανότητας δράσης. Το πρόσφατο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ σηματοδότησε ότι η ΕΚΤ κάνει ό, τι πρέπει να πράξει για να σταθεροποιήσει τις αγορές στη ζώνη του ευρώ. Αλλά η πολιτική βούληση για δράση δεν πρέπει τώρα να αποδυναμωθεί. Αυτή η δυναμική παρατηρήθηκε συχνά στην κρίση του ευρώ: μετά από κάθε αποφασιστική παρέμβαση της ΕΚΤ, οι πολιτικές προσπάθειες μειώθηκαν. Αυτό μας κόστισε ακριβά.

Τώρα επιβάλλεται να μη χαθεί χρόνος. Όσο περισσότερο διαρκεί η κρίση, τόσο σαφέστερες θα γίνουν οι διαφορές στη δημοσιονομική κατάσταση της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο θα διαιρούσε την Ευρώπη, ενώ θα έπρεπε να είναι ενωμένη».

Συνυπογράφουν:

Peter Bofinger, μέλος της επιτροπής σοφών από το 2004 -2019

Sebastian Dullien, διευθυντής του -προσκείμενου στα συνδικάτα- Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών IMK με έδρα το Ντίσελντορφ

Gabriel Felbermayr, Πρόεδρος του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW) του Κιέλου

Christoph Trebesch, επικεφαλής του τμήματος χρηματοοικονομικής αγοράς IfW

Michael Hüther, διευθυντής του -προσκείμενου στους εργοδότες- Ινστιτούτου για τη γερμανική οικονομία (IW) της Κολωνίας

Moritz Schularick Καθηγητής Oικονομικών (Πανεπιστήμιο Βόννης)

Jens Südekum Καθηγητής Oικονομικών (Πανεπιστήμιο Ντίσελντορφ)