Ο Μπέκαμ δεν είναι το μόνο άτομο άνω των 40 που του αρέσει να παίζει με Lego. Η λεγόμενη «οικονομία kidult» ανθεί. Η λέξη, που προέρχεται από το συνδυασμό «παιδί» και «ενήλικας» στα αγγλικά, αναφέρεται σε όσους είναι άνω των 18 και αγοράζουν παιχνίδια για τον εαυτό τους.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι σε μερικές χώρες, το 25% των πωλήσεων παιχνιδιών, αφορούν ενήλικες.

Οι εταιρείες παιχνιδιών —που ανησυχούν για τη μείωση των πωλήσεων σε παιδιά— έχουν εντοπίσει αυτή την ευκαιρία και ενεργούν ανάλογα, μεταδίδει η el pais.

Επιστροφή στην παιδική ηλικία

«Τα [kidult] είναι ενήλικες που σε αυτά τα παιχνίδια, βρίσκουν μια στιγμή να επιστρέψουν στην παιδική ηλικία», επισημαίνει η ψυχολόγος María Dolores Delblanch. Αυτή η διάγνωση απέχει πολύ από το λεγόμενο «σύνδρομο Πίτερ Παν», όταν οι ενήλικες απορρίπτουν τις υποχρεώσεις της ηλικίας τους «λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης ή φόβου αποτυχίας» και περνούν τη ζωή τους «παίζοντας, ως τρόπο να κρυφτούν και να αποφύγουν τη ζωή». Η Delblanch διευκρινίζει ότι «αυτό το φαινόμενο δεν είναι καθόλου έτσι».

Η ίδια πιστεύει ότι η πανδημία σηματοδότησε ένα σημείο καμπής σε αυτήν την τάση. Μετά την έκρηξη στις πωλήσεις παιχνιδιών που σημειώθηκε τότε, οι ειδικοί εντόπισαν ότι υπήρχε μια ομάδα που δεν σταμάτησε να αγοράζει παιχνίδια, ακόμη και μετά τα lockdown. Όλο και περισσότεροι ενήλικες ενδιαφέρθηκαν ξαφνικά για προϊόντα όπως επιτραπέζια παιχνίδια, Lego ή παζλ.

«Δεν βλέπεις τους φίλους σου όλη την εβδομάδα, συναντιέστε, φτιάχνετε βραδινό, παίζετε παιχνίδια… και παράλληλα κουβεντιάζετε. Την επόμενη μέρα, νιώθεις καλά, σε σχέση με το να είχες βγει για ποτό και να είχες hangover, και δεν έχεις ξοδέψει ούτε δεκάρα!», τονίζει ο 25χρονος Γκονζάλο , ο οποίος περνάει τα Σαββατόβραδά του παίζοντας επιτραπέζια με τους φίλους του.