● Ναζισμός και κομμουνισμός έχουν στόχο κοινό: Την εξάλειψη του κοινοβουλευτισμού.

ΙΙ. Κρίνοντας (και) επί πολιτικών ζητημάτων, οι δικαστές, οφείλουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν και τα ιστορικά μας δεδομένα.

●●● Ουδείς υποστήριξε ότι οι αντιβενιζελικές δυνάμεις αποτελούσαν αχυρανθρώπους του Βασιλέα που εστερείτο εκλογιμότητας.

● Το 1951 ιδρύεται η ΕΔΑ. Είναι, ασφαλώς, προπέτασμα του ΚΚΕ, τότε παράνομου.

Υπό την σημαία της ΕΔΑ εκλέγονται και πατεντάτοι κομμουνιστές όπως οι Μαν. Γλέζος και  Στεφ. Σαράφης.

Εν τούτοις, ο νικητής του Γράμμου Αλ. Παπάγος, μετά τις εκλογές της 16.11.52 γενναιοφρόνως δέχθηκε τον πρόεδρο της ΕΔΑ Γ. Πασαλίδη και φωτογραφήθηκε μαζί του.

● Επικείμενων των εκλογών της 16.2.1964, η ΕΔΑ εξήγγειλε αποχή από σειρά εκλογικών περιφερειών. Αυτό προς πριμοδότηση της Εν. Κέντρου. Ιδού πως λήφθηκε η απόφαση: …«…η ΕΔΑ με απόφαση της Εκτελεστικής της Επιτροπής και έγκριση του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ έκρινε ό,τι άνω αποφασίσθηκε…»…

●●●Το ΚΚΕ ήταν ακόμη εκτός νόμου (!).

●●●● Ουδείς -ποτέ- υποστήριξε πως η συγκρότηση της ΕΔΑ αποτελούσε μόρφωμα αχυρανθρώπων. Άρα ότι επρόκειτο για αυτό τούτο το εκτός νόμου ΚΚΕ.

ΙΙΙ. Η ελληνική πραγματικότητα έχει σφυρηλατήσει κανόνα ότι η πηγή των πολιτικών συνθημάτων και προγραμμάτων, δεν αποτελεί και νομικά κρινόμενη πολιτική παρουσία (!!!).

            ●● Έχει εδώ θέση το χαριτωμένο και αμίμητο του Γεωργ. Παπανδρέου …«…Η Δημοκρατία δεν υβρίζει ούτε απειλή. Χαμογελά και πείθει…»…

IV. Πιστεύω πως εάν οι Κριτές του Εκλογοδικείου ελάμβαναν υπ’ όψιν τα άνω δεδομένα, θα διαμόρφωναν διάφορη γνώμη.

            Γ.Κ. Στεφανάκης

Εάν καταφέρνει ορισμένη δικογραφία να τίθεται στο τέλος του πινακίου, τότε, ουσιαστικά εκδίδει και απόφαση.

ΙΙ. Ασκούμενος το 1968, άσκησα δικηγορία από το 1971.

●●● Η απονομή ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ προηγείτο του κόπου.

ΙΙΙ. Και το προκείμενο «ξήλωμα» επήλθε μετά την «αλλαγή» του 1981.

Γ.Κ. Στεφανάκης

●● Η κα Ursula von der Leyen, κατηγορείται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για απόκρυψη στοιχείων επικοινωνίας αναφορικά προς την προμήθεια εμβολίων, κατά του covid.

●● Η κα Marie Le pen καταδικάσθηκε στη Γαλλία για οικειοποίηση πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

●● Στην Ελληνική Βουλή ανέκυψε ζήτημα. Αυτό διότι εισήχθη προς ψήφιση διάταξη νόμου. Νόμου που επιτρέπει στους συγγενείς πολιτικούς να χρησιμοποιούν εταιρείες offshore (!!!) – «Εστία» 15/2/2025.

II. Τα πιο πάνω διαπιστούμενα ταυτόχρονα μαρτυρούν κατάρρευση -στην πράξη- της κοινοβουλευτικής πρακτικής.

●●● Αναδεικνύουν μηχανισμό ε ύ ν ο ι α ς προς κρατούντες.

ΙΙΙ. Τέτοια συμπτώματα ενισχύουν άλλα συστήματα. Εκείνα, δηλαδή, που δεν διακηρύσσουν τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά την Χάρτα του Ο.Η.Ε. Διακηρύσσουν, όμως, την διαρκή υλική βελτίωση των κατοίκων τους.

●●● Τέτοια χώρα είναι προεχόντως η Κίνα: Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

Και ο νοών νοείτω.

Γ.Κ. Στεφανάκης

ΙΙΙ. Τα πολιτικά κόμματα επιδιώκουν εκλογικά την επικράτησή τους. Αυτό, όμως, μ’ επιχορηγήσεις ενδιαφερομένων. Αλλ’ οι ενδιαφερόμενοι δεν δρουν ανιδιοτελώς.

●●● Έτσι αρχίζει και το ξήλωμα (!!!).

Μία Λύση

            V. Η τεχνητή νοημοσύνη παρέχει δυνατότητα κάθαρσης με την διεύρυνση της χρήσης λογαρίθμων,  δηλαδή με σειρά από λογικές ακολουθίες.

●●● Και αυτό εφέλκεται εκτεταμένη αντικειμενικοποίηση. Άρα όχι ελέγχους από ανθρώπους, τουλάχιστον σε πρώτη αξιολόγηση.

Συμπέρασμα: δραστικό περιορισμό των δυνατοτήτων διαφθοράς.

Γ.Κ. Στεφανάκης

• ●● Και πέθαναν αδίκως (!!!).

            ΙΙ. Δύο είναι τα κρίσιμα: 1. Η ικανότητα του αρμοδίου για την πορεία του συρμού 2. Το μεταφερόμενο φορτίο.

• ●● Το πρώτο των ζητημάτων προσεγγίζεται εύκολα. Ποιος πράγματι ήταν, ποιες είναι οι γνώσεις και η εμπειρία του. Επίσης, ποιος τον διάλεξε.
• ●●● Και το δεύτερο είναι δεκτικό απάντησης σαφούς. Φορτώθηκαν ή όχι εύφλεκτα υλικά. Και εάν ναι ποιος είναι ο φορτωτής και ποιος ο παραλήπτης.

            ΙΙΙ. Ένα βούλευμα (δικαστική απόκριση) πρέπει με σαφήνεια να πιθανολογήσει τους υπαίτιους. Και αυτοί ενώπιον του Δικαστηρίου πλέον θ’ απολογηθούν για τις υπόνοιες του Βουλεύματος.

1. IV. Μόνον έτσι, δηλαδή με την εφαρμογή του νόμου θα επέλθει κάθαρσης. Θα διαλευκανθεί, δηλαδή, η αιτία της τραγωδίας.

            Όλοι οι Έλληνες θλιβόμεθα δι’ ό,τι συνέβη.

Γ.Κ. Στεφανάκης

II. Η βασιλεία καταργήθηκε με το δημοψήφισμα της 9.12.74.

●●● Η κατάργηση δεν αφαίρεσε και το ελληνικό αίμα των έκπτωτων. Τα μέλη της έκπτωτης δυναστείας εξακολουθούν να είναι Έλληνες (!!!).

Είναι όλοι απόγονοι του Α.

ΙΙΙ. Άρνηση εγγραφής στα δημοτολόγια των άνω Ελλήνων πάσχει. Οι απόγονοι της έκπτωτης δυναστείας είχαν δυνατότητα να προσφύγουν στο δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο θα τους δικαίωνε.

●●● Αντί για το άνω προφανές, συγκρότησαν όνομα …«…de Grece…»…

●●● Ήδη, ο επιχειρούμενος εκδημοκρατισμός, έχει αντίθετο αποτέλεσμα. De Grece ελληνικά σημαίνει της Ελλάδος. Άρα όπως ο Γεώργιος της Αγγλίας, ο Λουδοβίκος της Γαλλίας, ο Ουμβέρτος της Ιταλίας, εμείς αποκτήσαμε και τους: Κωνσταντίνο, Αλεξία κ.λπ. της Ελλάδος. Τους δώσαμε, αφελώς, ονόματα με μοναρχικές απηχήσεις (!!!).

IV. Αποδίδεται στον Alb. Einstein, η παρατήρηση, ότι δύο είναι τα άπειρα μεγέθη: Το διάστημα και η ανθρώπινη ανοησία. Για το διάστημα διατυπώνεται και αμφιβολία, για την ανθρώπινη ανοησία, καμία.

    Γ.Κ. Στεφανάκης

Υπήρξε, ο εκλιπών, νόμιμος Αρχηγός του κράτους. Έχασε τον θρόνο, οριστικά, με το δημοψήφισμα της 9.12.1974.

            Όμως: χωρίς κομματική δικτύωση, (μάλιστα δια πολιτευτών κατά τόπους), εξασφάλισε το 30,82% του εκλογικού σώματος. Με εξαίρεση τον Καραμανλή, ουδείς των συγχρόνων του Αρχηγών γνώρισε τέτοια λαϊκή αποδοχή. Υπήρξε, έναντι αυτών, λαοφιλέστερος: Ο Κωστής Στεφανόπουλος ηγούμενος της Δημοκρατικής Ανανέωσης (ΔΗΑΝΑ) ουδέποτε υπερέβη το 1%. Ο Κάρολος Παπούλιας επιδίωκε δια του εκλογοδικείου επανείσοδό του στην βουλή. Τότε του προτάθηκε η Προεδρία. Στον Χρήστο Σαρτζετάκη δεν προτάθηκε, καν, δεύτερη θητεία.

● Ως άλλοτε νόμιμος ηγέτης του κράτους δικαιούται της αυτής τιμής, των λοιπών εξελθόντων της υπηρεσίας συναδέλφων του.

●● Είμαι δημοκρατικός κατά πεποίθηση και εκ καταγωγής, δισέγγονος γαρ της «γιαγιάς Κατίγκως», αδελφής του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Ακριβώς η δημοκρατική μου πεποίθηση υπαγορεύει ό,τι εδώ εκτίθεται.

●●● Οι μικρότητες των εμπαθών πλήττουν την σοβαρότητα του κράτους. Όχι την  ιστορική υπόσταση του μεταστάντος.

Γράφει ο Γιώργος Κ. Στεφανάκης

ii. Προσέκρουσε όμως, έτσι, στους Νεοέλληνες. Ο καθένας ενδιαφέρεται για τον εαυτό του. Συνολικά δε, οι περισσότεροι δεν επιθυμούν να είναι παραγωγικά εργαζόμενοι (!!!).

iii. Η γεωργία έχει εγκαταλειφθεί. Τα χωριά έχουν ερημώσει. Παιδιά δεν γεννιούνται. Μουσουλμάνοι καλλιεργούν ελληνική γη (!). Η οικοδομή έχει περιέλθει σε Αλβανούς (!). Οι χειρώνακτες Έλληνες έγιναν πλέον σπάνιο είδος.

iv. Οι Νεοέλληνες, δια της πάγιας και πλαγίας κομματικής οδού, πέτυχαν την επιθυμητή αναβάθμιση. Από εργαζόμενοι έγιναν μισθοδοτούμενοι. Αυτό δε κυρίως εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου (!!!).

v. Διάκριση σπάνια έχουμε πετύχει στην Εν. Ευρώπη. Και είναι θλιβερή. Πρωτεύουμε στο δημόσιο χρέος (δηλαδή στο άθροισμα των ελλειμμάτων) (!!!).

● Οι απόψεις Μάνου πολιτικά περιθωριοποιήθηκαν, δεν βρήκαν οπαδούς (!!!).

vi. Κάθε ασωτία, όμως,  έχει και το τέλος της. Η Τουρκία διευρύνει την εναντίον μας πολεμική. Η Ελλάς αυτοϋπονομεύεται: Η πραγματικότητα θα δικαιώσει τον Μάνο στο τέλος.

Είθε, τότε, να μην είναι πολύ αργά.