Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης

Αν και αρκετά στελέχη ήξεραν εδώ και καιρό ότι οι «γαλάζιοι» θα κινούνταν στην κατεύθυνση αυτή και, άρα, δεν εξεπλάγησαν τις τελευταίες ημέρες, η πραγματικότητα είναι πως η εμφάνιση του Άδωνι Γεωργιάδη στη Βουλή ήταν εκκωφαντική και κατέστησε προς όλους σαφές ότι ο δρόμος προς τις εκλογές μπορεί να θυμίζει και... λασπόλουτρο.

Ξαναζεσταμένο φαγητό

Είναι ενδεικτικό ότι, όπως προέκυψε από την ομιλία Γεωργιάδη και τα δημοσιεύματα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο που αυτή πυροδότησε –όπως και τα σχόλια σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις- η επίθεση για συμψηφισμό διεξάγεται ακόμη και με... ξαναζεσταμένο φαγητό που έχει απαντηθεί επαρκώς: για παράδειγμα, η υποτιθέμενη «βίλα Τσίπρα» στο Σούνιο έχει τελεσίδικα κριθεί και από τη Δικαιοσύνη, με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να έχει δικαιωθεί πανηγυρικά. Ταυτοχρόνως, το θέμα με το σπίτι του Γιάννη Ραγκούση, καίτοι δεν συμψηφίζεται αφού μιλάμε για ένα εξοφλημένο δάνειο, είχε πρωτοαποκαλυφθεί το... μακρινό 2012 και έκτοτε δεν έχει αλλάξει τίποτα. Κι όμως, προχθές προβλήθηκε ως η μείζων αποκάλυψη στο πολιτικό σκηνικό, με
εμφανή τη στόχευση της Ν.Δ.

Άλλωστε, το αποκάλυψε ο ίδιος ο «αυτουργός» της συγκεκριμένης υπόθεσης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, που εξέφρασε την «έκπληξή» του επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για τοξικότητα όταν «λέει ψέματα για τον Νίκο Παπαθανάση». Το μήνυμα, μ' άλλα λόγια, σαφές: «όσο εσείς μιλάτε για τον Παπαθανάση, τους Πάτσηδες, τη Νικολάου και τον Καπάτο, τόσο εμείς θα μιλάμε για τη βίλα στο Σούνιο (sic), το σπίτι του Ραγκούση και την επένδυση του Μαμουλάκη».

«Τίποτα δε θα πέφτει κάτω»

Όπως και να έχει, αυτή η τακτική του συμψηφισμού που οδηγεί στο «όλοι ίδιοι είναι» αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού σε όλες τις μετρήσεις φαίνεται ότι σε αυτό που λέμε «ηθικό τομέα», στην διαφάνεια και τα σκάνδαλα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει εμφανές προβάδισμα –αυτό που λέμε «ηθικό πλεονέκτημα».

Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, στην Κουμουνδούρου έχουν αποφασίσει να φυλάξουν σαν κόρη οφθαλμού το «ηθικό πλεονέκτημα» αντιδρώντας ακριβώς όπως ο Γιάννης Ραγκούσης: με τεκμηριωμένες απαντήσεις, εξώδικα και αγωγές, αν χρειαστεί, καθιστώντας σαφή δύο πράγματα: πρώτον, ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δε θα αφήνουν τίποτα να πέφτει κάτω και, δεύτερον, ότι όσο «ξαναζεσταμένο φαγητό» κι αν σερβιριστεί, οι «Πάτσηδες» και τα υπουργικά συμβούλια με μεγαλοοφειλέτες υπουργός είναι ίδιον της Ν.Δ. και όχι... όλων.

Όμως, σε επίπεδο σεναριολογίας, η συζήτηση που δειλά-δειλά ανοίγει για το ενδεχόμενο να «θυσιάσει» η Νέα Δημοκρατία τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να δοθεί πολιτική λύση και να αρθεί τυχόν αδιέξοδο, δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Η συγκεκριμένη συζήτηση έχει πυροδοτηθεί, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η στήλη, σε πολιτικά, δημοσιογραφικά, αλλά και κάποια επιχειρηματικά γραφεία, που… τρέχουν και προσπαθούν να «δουν» μετά τις επαναληπτικές εκλογές -αν φτάσουμε σ’ αυτές.

Αν, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν κόψει το νήμα και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις αλλά δεν υπάρχει αυτοδυναμία και υπό την προϋπόθεση ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης θα επιμείνει (για την ακρίβεια, θα «αντέξει» να επιμείνει…) στην «κόκκινη γραμμή» του να μην τον κάνει πρωθυπουργό, τότε τα γεγονότα μπορεί να αυτονομηθούν. Κι αυτό διότι, με ενεργό το σκάνδαλο των υποκλοπών και τη διερεύνησή του, αρκετοί θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα «δικαιούται» να επιμένει όχι σε ένα καπρίτσιο ή σε μία «ντρίμπλα» στην διαπραγμάτευση μεταξύ των κομμάτων, αλλά σε ένα θέμα αμιγώς ηθικό, που ελάχιστοι μπορούν να τού προσάψουν κάτι: ότι, δηλαδή, υπάρχει ηθικό πρόβλημα και ζήτημα αυτογελοιοποίησης για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση που στέρξει ώστε να κάνει πρωθυπουργό τον άνθρωπο που κατηγορεί ότι τον παρακολούθησε -και που, εδώ που τα λέμε, έχει κάνει και τα πάντα για να το συγκαλύψει, με τρόπο απροσχημάτιστο.
Αμφισβήτηση

Τότε, λοιπόν, αν όντως κυριαρχήσει στην κοινή γνώμη η εύλογη αξίωση του Νίκου Ανδρουλάκη να μην ζητούν από τον ίδιο να «στείλει» για δεύτερη θητεία στο Μαξίμου τον κατηγορούμενο από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ως «εθνικό κοριό», τότε δεν αποκλείεται να αναπτυχθούν απρόβλεπτες εξελίξεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.
Εξάλλου, παρά την παρατεταμένη σιωπή των «καραμανλικών» και την αξιοσημείωτη «πειθαρχία» όλων των «γαλάζιων» βουλευτών σε ένα Μαξίμου που επιδεικτικά επί σχεδόν τέσσερα χρόνια τούς αγνοεί, ένας ή δύο κορυφαίοι αν μιλήσουν, τα πράγματα μπορεί να πάρουν τον δρόμο τους.

Να ζητηθεί, δηλαδή, αμέσως μετά την 2α Ιουλίου, η «θυσία» του Κυριάκου Μητσοτάκη από όσους θα θέλουν να επιλυθεί το πολιτικό αδιέξοδο και θα τού στείλουν, με καθυστέρηση ενός έτους, τον (εσωκομματικό) λογαριασμό των υποκλοπών. Άλλωστε, η Ν.Δ. έχει δείξει ότι είναι κόμμα εξουσίας και πως ενίοτε κάνει ό,τι χρειάζεται για να διεκδικεί ή να νέμεται την εξουσία αυτή.

Παρότι για το θέμα του αναπληρωτή υπουργού Ανάπτυξης επικρατεί «θολούρα», αφού εκείνος επιμένει ότι το δάνειο υφίσταται και δεν έχει υποστεί κανένα «κούρεμα», υπάρχουν ενδείξεις σοβαρές που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η τράπεζα διαχειρίστηκε την υπόθεση του Νίκου Παπαθανάση με τρόπο ευνοϊκότερο από τους «φτωχοδιαβόλους» δανειολήπτες, που νιώθουν το βαρύ πέλεκυ των servicers και των «κορακιών» να επικρέμαται επί των κεφαλών τους. Και, σε κάθε περίπτωση, είναι αυτονόητο ότι ακόμη κι αν στην περίπτωση του αναπληρωτή υπουργού  έχουν όλα γίνει κανονικά, όσο δεν δίνονται στη δημοσιότητα το δάνειο με όλες του τις λεπτομέρειες, όπως και η ρύθμιση που έχει συμφωνηθεί επ’ αυτού, δικαιούται κανείς να είναι καχύποπτος για το τί ακριβώς έχει συμβεί.

Ηθικό πλεονέκτημα

Τούτων δοθέντων, αλλά και με δεδομένο ότι για την ΝΔ έχουν αρχίσει να... μαζεύονται πολλά, στο δρόμο προς τις εκλογές είναι αυτονόητο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα υπενθυμίζει διαρκώς όλες τις υποθέσεις που έχουν φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, προκαλώντας τον εκνευρισμό και τη δυσφορία των πολιτών. Εν αναμονή και των αποφάσεων του Μοσχάτου για το κατά πόσον ο τέως βουλευτής Θέμης Χειμάρας θα μετέχει στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, στην Κουμουνδούρου σχεδιάζουν να πάμε σε εκλογές με «Πάτσηδες», «Νικολάου», «Χειμάρες» αλλά και... «Παπαθανάσηδες», στο μέτρο ασφαλώς που δεν δοθούν στη δημοσιότητα όλα τα απαραίτητα παραστατικά που θα δείχνουν ότι οι δανειακές υποχρεώσεις του υπουργού έτυχαν ακριβώς της ίδιας μεταχείρισης με κάθε Έλληνα επιχειρηματία που έχει δανειακές υποχρεώσεις τέτοιου τύπου.

Όπως και να έχει, παρότι στο τέλος της μέρας έχει αποδειχθεί ότι δεν κερδίζει το «ηθικό πλεονέκτημα» αλλά όποιος κερδίζει τις καρδιές και τις προτιμήσεις των πολιτών στα ζητήματα οικονομίας και καθημερινότητας, είναι σαφές ότι όλα στις εκλογές λειτουργούν προσθετικά. Πολλώ δε μάλλον όταν μιλάμε για ένα «ευαίσθητο» θέμα που, όπως αποδείχθηκε και στην περίπτωση των αποκαλύψεων για τον Ανδρέα Πάτση, «κοστίζει» στη ΝΔ πολύ γιατί «αγγίζει» μία διπλή ευαίσθητη χορδή των Ελλήνων: αφενός, το περίφημο «κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι» μας, που έχει πλέον εγγραφεί στο συλλογικό μας DNA. Αφετέρου, στη δαμόκλειο σπάθη των πλειστηριασμών που επαπειλεί αυτό το «κεραμίδι» και που αναμένεται να αποτελέσει σοβαρό κριτήριο ψήφου...