Με την ομόφωνη υπ’ αρ. 41/2025 απόφασή του το Μισθοδικείο έκρινε ότι «η κατάργηση με τον ν. 4093/2012 των επιδομάτων εορτών και αδείας για τους δικαστικούς λειτουργούς και η διατήρηση της κατάργησης αυτής στη συνέχεια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ότι θέτει σε διακινδύνευση την αξιοπρεπή διαβίωση των δικαστικών λειτουργών κατά τρόπο μη συνάδοντα προς το κύρος του λειτουργήματός τους ούτε ότι παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και τη δικαστική ανεξαρτησία».

Αφορμή για την επίμαχη απόφαση, που εκδόθηκε την ώρα που η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνει το θέμα για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, στάθηκε αγωγή δικαστικού λειτουργού ο οποίος προέβαλε τον ισχυρισμό ότι παρανόμως το Δημόσιο δεν κατέβαλε τα επιδόματα εορτών και αδείας κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2021 έως 31.10.2023.

Στην περίληψη της απόφασης, όπως αυτή δημοσιοποιήθηκε αναφέρονται τα εξής:

«Επιβεβαίωσε την πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία το Σύνταγμα (άρθρα 26, 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2) επιτάσσει την ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των δικαστικών λειτουργών, υπό την έννοια ότι οι αποδοχές τους πρέπει όχι μόνο να είναι τουλάχιστον ίσες προς τις αποδοχές των αντιστοίχων προς αυτούς οργάνων των άλλων δύο λειτουργιών, λόγω της ισοτιμίας της λειτουργίας αυτής προς τις άλλες δύο, αλλά και επαρκείς να εξασφαλίσουν αφ’ ενός μεν την αξιοπρεπή διαβίωσή τους, δηλαδή τη διαβίωσή τους κατά τρόπο συνάδοντα προς το κύρος του λειτουργήματος που ασκούν και την αποστολή τους ως οργάνων της τρίτης πολιτειακής λειτουργίας και αφ’ ετέρου την απερίσπαστη άσκηση των καθηκόντων τους. Ο κοινός νομοθέτης υποχρεούται όχι μόνο να θεσπίζει εφ’ άπαξ το ειδικό μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών, αλλά και να το αναπροσαρμόζει μέσω πρόσφορης διαδικασίας περιοδικής εξέτασης των εν λόγω αποδοχών σε συσχετισμό και με τις αποδοχές των αντίστοιχων οργάνων των άλλων δύο λειτουργιών του Κράτους.

Ελαβε υπόψη ότι με τον ν. 4093/2012, με τον οποίο εγκρίθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, καταργήθηκαν από 1.1.2013 τα δώρα στον δημόσιο τομέα προκειμένου να προκύψει ετήσιο δημοσιονομικό όφελος 496.6000.000 ευρώ. Η κατάργηση αυτή αποτελεί μέτρο με οριζόντιο αποτέλεσμα, το οποίο δεν θέτει τους δικαστικούς λειτουργούς σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με άλλες κατηγορίες δημοσίων λειτουργών ή υπαλλήλων, αφού δεν θεσπίσθηκε μονομερώς επί των αποδοχών μόνο των δικαστικών λειτουργών, αλλά αφορά τα εισοδήματα όλων των λειτουργών, υπαλλήλων και μισθωτών του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ., και Ο.Τ.Α., καθώς και των μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Έλαβε ακόμη υπόψη ότι η κατάργηση αυτή των επιδομάτων εορτών και αδείας επιβλήθηκε ως καθολικό και οριζόντιο μέτρο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, το οποίο αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής («Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 – 2016») και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, αποσκοπεί δε τόσο στην κάλυψη των άμεσων οικονομικών αναγκών της Χώρας και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερα αυξημένων ελλειμμάτων όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής κατάστασής της, δηλαδή στην εξυπηρέτηση σκοπών που συνιστούν σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, δυνάμενους να δικαιολογήσουν, κατ’ αρχήν, τη λήψη μέτρων περιστολής μισθολογικών δαπανών του Δημοσίου.

Έκρινε κατ’ αρχάς ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το ανωτέρω μέτρο δεν ήταν αναγκαίο, δεδομένου ότι με αυτό, εφαρμοζόμενο γενικά σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα και συνεπώς και στους δικαστικούς λειτουργούς, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης. Άλλωστε, με την από 22.6.2018 Συμφωνία της Ευρωομάδας (Eurogroup) σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από το τριετές Πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας [«τρίτο Μνημόνιο Συνεννόησης», βλ. άρθρο 3 παρ. Γ του ν. 4336/2015 (Α΄ 94)] προβλέφθηκε δέσμη μέτρων για την ελάφρυνση του δημοσίου χρέους, καθώς και σειρά δεσμεύσεων που απορρέουν αφενός από το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφετέρου από το εν λόγω Πρόγραμμα του ΕΜΣ [που ολοκληρώθηκε στις 20.8.2018], προκειμένου να διασφαλισθεί η διατήρηση των αποτελεσμάτων του· οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος, καθώς και την επίτευξη ετήσιου πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ έως το έτος 2022 και μέσου ετήσιου πλεονάσματος 2,2% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2023 έως και 2060.

Έκρινε περαιτέρω ότι, ως εκ του οριζοντίου χαρακτήρα του εν λόγω μέτρου, η κατάργηση με τις διατάξεις του ν. 4093/2012 των επιδομάτων εορτών και αδείας που καταβάλλονταν στους δικαστικούς λειτουργούς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οδήγησε στην απόληψη από αυτούς μειωμένων αποδοχών σε σχέση με άλλους λειτουργούς και υπαλλήλους του δημόσιου τομέα. Ελλείψει δε διακριτικής μεταχείρισης σε βάρος των δικαστικών λειτουργών ως προς την κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, δεν απαιτείται ειδική τεκμηρίωση για τη λήψη του μέτρου αυτού καθ’ ο μέρος αφορά ειδικά τις αποδοχές των τελευταίων.

Έκρινε, τέλος, ότι, εν όψει των παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο νομοθέτης διαθέτει μεγάλη ελευθερία επιλογής στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, ιδίως όταν η επιλογή αυτή αναφέρεται σε χορήγηση παροχών και εντάσσεται σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που αποσκοπεί στη δημοσιονομική εξυγίανση, τυχόν μη εξέταση εναλλακτικών λύσεων από τον νομοθέτη δεν καθιστά από μόνη της μη αιτιολογημένη την εν λόγω ρύθμιση.

Έλαβε, εξ άλλου, υπόψη ότι οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών επανήλθαν, ως προς τον βασικό μισθό και τα επιδόματα του άρθρου 30 περ. Α παρ. 3 και 5 του ν. 3205/2003, στα επίπεδα προ του ν. 4093/2012 [βλ. άρθρα 181 παρ. 1 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143) και 86 παρ. 6 του ν. 4307/2014 (Α΄ 246]).

Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο έκρινε ότι η κατάργηση με τον ν. 4093/2012 των επιδομάτων εορτών και αδείας και η διατήρησή της στη συνέχεια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θέτει σε διακινδύνευση την αξιοπρεπή διαβίωση των δικαστικών λειτουργών κατά τρόπο μη συνάδοντα προς το κύρος του λειτουργήματός τους ούτε ότι παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και τη δικαστική ανεξαρτησία».

Στο Ε.Σ. είχε προσφύγει πρώην πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Νίκος Αγγελάρας, μετά την υπ΄ αριθμ. 255/2021 απόφαση του Μισθοδικείου με την οποία είχε δικαιωθεί ως προς το θέμα των περικοπών των συντάξεων των απόμαχων δικαστών.

Ειδικότερα, οι σύμβουλοι του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκριναν (απόφαση 1330/2023) ότι είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα η σιωπηρή άρνηση της διοίκησης-Πολιτείας για επανακανονισμό της σύνταξης του κ. Αγγελάρα, διότι όφειλε η Διοίκηση- Πολιτεία να υπολογίσει τη σύνταξή του μη εφαρμόζοντας τις κριθείσες από το Μισθοδικείο ως αντισυνταγματικές τις σχετικές διατάξεις του νόμου 4387/2016, αλλά τις προϊσχύσασες αυτών.

Σύμφωνα με το ΕΣ εφαρμοστέες για τον καθορισμό του ύψους των συντάξεων των πρώην δικαστών, εισαγγελέων και μελών Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) είναι οι προϊσχύσασες διατάξεις του «νόμου Κατρούγκαλου» (νόμος 4387/2016).

Οι συντάξεις των δικαστών επανέρχονται στα επίπεδα που ίσχυαν προ του 2012, δηλαδή προ του καθεστώτος που είχε διαμορφωθεί πριν το νόμο 4093/2012.

Επίσης, το καταβλητέο ποσό της σύνταξης υπόκειται μόνο στις περικοπές και τις κρατήσεις που δεν αντίκεινται σε υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, σύμφωνα με όσα έχουν κριθεί από το Μισθοδικείο και το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Κατά συνέπεια οι συντάξεις των πρώην δικαστών, μετά την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πρέπει να προσδιοριστούν σε επίπεδα πάνω του 60% των αποδοχών των ενεργεία συναδέλφων τους, όπως έχει αποφανθεί και το Μισθοδικείο.

Σε άλλο σημείο η απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρει ότι «αρμόδιο για τον καθορισμό του χρονικού σημείου έναρξης των αποτελεσμάτων απόφασης επί τρίτων προσώπων, στα οποία εκτείνεται κατά το Σύνταγμα η δικαιοδοσία του, είναι το ειδικό κατά το άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος Δικαστήριο».

Πάντως, η επίμαχη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου καταλαμβάνει μόνο όσους έχουν προσφύγει στο Ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο. Για τους λοιπούς συνταξιούχους είναι θέμα της κυβέρνησης να αποφανθεί.

Τέλος, η μειοψηφία των τριών μελών της Ολομέλειας του ΕΣ, επισήμανε ότι πρέπει να δοθεί στην κυβέρνηση ο απαιτούμενος χρόνος προσαρμογής προς την επίμαχη απόφαση.

Οι δικαστές θα έχουν την ίδια μεταχείριση με τους κρατούμενους μέχρι την λήξη του “πειράματος” αύριο όπως διευκρίνισε η ίδια.

“Οι δικαστές προφανώς γνωρίζουν πως είναι η κατάσταση μέσα σε μια φυλακή αλλά το να αποκτήσουν οι ίδιοι την εμπειρία τους παρέχει μια μοναδική ευκαιρία, η οποία θα μπορούσε να τους βοηθήσει να επιβάλλουν τις ποινές με πλήρη επίγνωση”, συνέχισε ο υπουργός.

“Αυτό αναμφίβολα θα τους βοηθήσει να σκεφτούν αν η στέρηση της ελευθερίας είναι η καλύτερη λύση για κάποιον που έχει κάνει κάποιο λάθος στη ζωή του”, είπε ο υπουργός.

Η πρωτοβουλία ανήκει από κοινού στον υπουργό Δικαιοσύνης, την Σωφρονιστική Υπηρεσία και το Ινστιτούτο Κατάρτισης Δικαστικών Λειτουργών.

Η νέα φυλακή στο Χάρεν θα αντικαταστήσει τις φυλακές Βορστ, Σεντ-Ζιλί και Μπέρκεντελ με την βασική διαφορά ότι είναι ουσιαστικά ένα σωφρονιστικό χωριό με μικρότερα κτίρια και ξεχωριστούς θαλάμους για τους κρατούμενους το καθένα εκ των οποίων χωράει περίπου 30. Με αυτό τον τρόπο οι κρατούμενοι θα χωρίζονται ανάλογα με την ηλικία και την φύση του αδικήματός τους.

Με δύο διατάξεις δίνεται η δυνατότητα για περικοπή μισθού και κόψιμο της άδειας που θα επιβάλλονται απευθείας από τον προϊστάμενο του δικαστηρίου που υπηρετεί ο δικαστής.

Οι διατάξεις

Η πρώτη διάταξη για την περικοπή μισθού αναφέρει στο άρθρο 50 παρ. 3:

«Δεν οφείλεται μισθός για το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο δικαστικός λειτουργός από δική του υπαιτιότητα δεν παρέχει υπηρεσία. Ως μη παροχή υπηρεσίας νοείται και η, κατά την κρίση των οργάνων, που αναφέρονται στην παρ. 4, κατ’ επανάληψη αδικαιολόγητη καθυστέρηση παράδοσης σχεδίων αποφάσεων και δικογραφιών που του ανατίθενται προς επεξεργασία, καθώς και η αδικαιολόγητη μη συμμετοχή στις συνεδριάσεις των οργάνων του δικαστηρίου ή η αδικαιολόγητη μη εκτέλεση υπηρεσίας που του ανατέθηκε αρμοδίως».

Η δεύτερη διάταξη για το κόψιμο της άδειας αναφέρει στο άρθρο 52 παρ. 12:

«Δικαστικός λειτουργός δεν έχει δικαίωμα να κάνει χρήση κανονικής αδείας, εφόσον, κατά την κρίση του οικείου προϊσταμένου, υπάρχει κίνδυνος ουσιώδους καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων ή βουλευμάτων σε επείγουσες υποθέσεις, εκτός αν συντρέχουν εξαιρετικά σοβαροί λόγοι υγείας».Με την αναμόρφωση του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Δικαστικών Λειτουργών επιχειρείται η εξάλειψη δυσλειτουργιών του συστήματος που καθυστερούν την απονομή της Δικαιοσύνης και περιορίζουν την αποτελεσματικότητά της.

Επιπλέον, εισάγονται σημαντικές καινοτομίες ως προς την οργάνωση και λειτουργία των Δικαστηρίων και ρυθμίσεις για την εφαρμογή της στρατηγικής για την ηλεκτρονική Δικαιοσύνη. Παράλληλα, αναμορφώνεται το σύστημα διενέργειας των επιθεωρήσεων των δικαστών.

Να σημειωθεί ότι από τον περασμένο Δεκέμβριο έως τώρα έχουν απολυθεί από την Πειθαρχική Ολομέλεια του ΑΠ, συνολικά 15 δικαστές και εισαγγελείς.

Ειδικότερα, στην Πειθαρχική Ολομέλεια με πρόεδρο τη Μαρία Γεωργίου και με τη συμμετοχή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλη Πλιώτα, παραπέμφθηκαν με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης 6 δικαστές και εισαγγελείς. Εξ αυτών, οι δυο απολύθηκαν οριστικά, σε μία επιβλήθηκε προσωρινή παύση 6 μηνών, απηλλάγη ένας Πρωτοδίκης και δύο υποθέσεις αναβλήθηκαν.

Τους αρεοπαγίτες τους απασχόλησε η παραπομπή με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης εισαγγελέως Πρωτοδικών η οποία όταν υπηρετούσε στην Κέρκυρα είχε 3.010 εκκρεμείς δικογραφίες.

Από τις εκκρεμείς 3.010 δικογραφίες που είχε η εν λόγω εισαγγελέας, οι 1.800 περίπου βρέθηκαν στο σπίτι της, οι 324 κατασχέθηκαν σε φιλικό της σπίτι, άλλες 626 -μετά από έρευνα- βρέθηκαν σε άλλο φιλικό της σπίτι και κατασχέθηκαν, ενώ 31 δικογραφίες ήταν ενσωματωμένες μέσα σε άλλες. Μάλιστα, αναζητούνται ακόμη άλλες 153 δικογραφίες. Σε βάρος της έχει ασκηθεί ήδη ποινική δίωξη για κατάχρηση εξουσίας και υπεξαίρεση δημοσίων εγγράφων.

Κατά την έναρξη της διαδικασίας η επίμαχη εισαγγελική λειτουργός διά μέσω «αγγελιοφόρου» δικηγόρου, υπέβαλε αίτημα αναβολής επικαλούμενη ότι έχει υπέρταση, προσκομίζοντας ιατρική βεβαίωση που συνιστούσε τη μη μετακίνησή της επί πέντε ημέρες, μέσα στις οποίες ήταν και η ημέρα σύγκλησης της Πειθαρχικής Ολομέλειας και ότι ο δικηγόρος της έχει άλλες δίκες εκτός Αθηνών και δεν μπορεί να παραβρεθεί.

Το αίτημα αναβολής απορρίφθηκε και ο εισηγητής-αρεοπαγίτης επισήμανε ότι η ελεγχόμενη εισαγγελέας έχει επιδείξει βαριά αμέλεια, παντελή έλλειψη δικαστικής συνείδησης και πρότεινε την οριστική παύση της από το εισαγγελικό σώμα.

Ο κ. Πλιώτας ανέφερε ότι η συμπεριφορά της εισαγγελέως Πρωτοδικών έχει μοναδικότητα και αποτελεί μια θλιβερή κατάσταση που έθιξε το κύρος της Δικαιοσύνης. Παράλληλα, εξέφρασε τα ερωτήματα πώς είναι δυνατόν να παρέμεινε στην Κέρκυρα επί 18 ολόκληρα χρόνια (2002 έως 2020), αλλά και γιατί δεν γινόταν ενημέρωση των βιβλίων της γραμματείας για τις καταθέσεις μηνύσεων και άλλων ένδικων μέσων, όπως και για την πορεία των υποθέσεων.

Κατόπιν αυτών η Πειθαρχική Ολομέλεια ομόφωνα την απέλυσε οριστικά, λόγω υπηρεσιακής ανεπάρκειας και δεν της έδωσε τη δυνατότητα να απασχοληθεί σε άλλη θέση του δημοσίου τομέα.

Παράλληλα, πρόεδρος Πρωτοδικών Αθηνών πριν από 3,5 μήνες βρέθηκε και πάλι ενώπιον της Πειθαρχικής Ολομέλειας με το ερώτημα της οριστικής παύσης, λόγω υπηρεσιακής ανεπάρκειας, κ.λπ. Τότε επικαλέστηκε λόγους υγείας του παιδιού της και της δόθηκε μια ευκαιρία να μηδενίσει τις εκκρεμείς υποθέσεις, πολύ περισσότερο επειδή βελτιωνόταν η κατάσταση του παιδιού της όπως ισχυρίσθηκε και η ίδια δεσμεύθηκε ότι θα ολοκληρώσει τις εκκρεμείς υποθέσεις. Παρ’ όλα αυτά, τον περασμένο Μάρτιο είχε ακόμα στα χέρια της 282 εκκρεμείς υποθέσεις (ειδικά εργατικών διαφορών), εκ των οποίων οι 49 ήταν από το παρελθόν, ενώ οι καταγγελίες δικηγόρων και πολιτών συνεχιζόντουσαν για υπέρμετρες καθυστερήσεις σε αποφάσεις που χειριζόταν.

Η εισηγήτρια πρότεινε να απολυθεί οριστικά λόγω υπηρεσιακής ανεπάρκειας, καθώς δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις της, πολύ περισσότερο επειδή η κατάστασή της είναι μη αναστρέψιμη κάτι που είναι σε βάρος του κύρους της Δικαιοσύνης. Η ίδια η ελεγχόμενη για τις καθυστερήσεις επικαλέστηκε και πάλι λόγους υγείας του παιδιού της οι οποίοι την ανάγκασαν να έχει τις καθυστερήσεις.

Από την πλευρά του, ο κ. Πλιώτας τόνισε ότι πριν από 3,5 μήνες, τον περασμένο Δεκέμβριο, της δόθηκε μια ευκαιρία, την οποία δεν εκμεταλλεύθηκε, ενώ συνεχίζουν να υπάρχουν επανειλημμένες διαμαρτυρίες για καθυστερήσεις. Κλείνοντας, ανέφερε ότι δεν διαφαίνεται να υπάρχει βελτίωση και πρότεινε να παυθεί οριστικά και να πάει στο Δημόσιο.

Τελικά, ομόφωνα η Πειθαρχική Ολομέλεια την έπαυσε οριστικά και της έδωσε τη δυνατότητα να απασχοληθεί στο Δημόσιο.

Ακόμη, μία εισαγγελέας Πρωτοδικών παραπέμφθηκε στην Πειθαρχική Ολομέλεια με το ερώτημα της οριστικής παύσης για μεγάλης διάρκειας και αυθαίρετες απουσίες από την υπηρεσία της όταν υπηρετούσε σε νησί του Αιγαίου.

Στην εισαγγελική λειτουργό αποδίδονται αιφνιδιαστικές και μεγάλης διάρκειας απουσίες από τα καθήκοντά της. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε αποχώρησε από το νησί που υπηρετούσε και μέσα από το πλοίο ενημέρωσε για την αιφνίδια αναχώρησή της, ενώ σε άλλη περίπτωση από τη Θεσσαλονίκη έστειλε βεβαίωση του ιατρού άνδρα της, στην οποία βεβαίωνε ότι ασθένησε και δεν μπορεί να επιστρέψει στο νησί. Επίσης, επικαλούμενη ασθένεια του παιδιού της ή της ίδιας αποχωρούσε απροειδοποίητα από την Εισαγγελία που υπηρετούσε, ενώ σημείωνε καθυστερήσεις και στην επιστροφή της.

Η εισηγήτρια- αρεοπαγίτης επισήμανε ότι δεν υπήρξε συνεπείς και δεν αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το λειτούργημά της, ενώ η προϊσταμένη της την χαρακτήρισε «παράξενη». Η εγκαλούμενη αρνήθηκε σχεδόν τα πάντα και επικαλέστηκε ότι ήταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση, λόγω της υγείας του παιδιού της.

Ο κ. Πλιώτας χαρακτήρισε απαράδεκτη τη συμπεριφορά της, σημειώνοντας ότι έχει πέσει σε βαρύτατα αδικήματα, επιβαρύνοντας παράλληλα τους συναδέλφους της, ενώ η Πειθαρχική Ολομέλεια κατά πλειοψηφία της επέβαλε προσωρινή παύση 6 μηνών από τα καθήκοντά της.

Καθήκον της Πολιτείας είναι να περιφρουρήσει τους λειτουργούς της, να διασφαλίσει τις συνθήκες εκείνες που επιτρέπουν την ανεπηρέαστη άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου και να καταδικάσει απερίφραστα τέτοιες απειλές που συνιστούν πρόκληση για τη Δημοκρατία».

Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για τις πρόσφατες απειλές δικαστικών λειτουργών από τον Ρουβίκωνα με αφορμή την αναμενόμενη απόφαση για το αίτημα του πολυισοβίτη της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα περί χορήγησης νέας αδειας από τις φυλακές του Βόλου μετά το εισαγγελικό βέτο.

Αναλυτικά, η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελεων αναφέρει:

«Στη Δημοκρατία υπάρχουν όρια για να μπορεί αυτή να λειτουργεί ως ιδανικό πολίτευμα για όλους και όχι για λίγους.

Προχθές εκτοξεύτηκαν βαριές απειλές σε βάρος δικαστικών λειτουργών μέσω διαδικτύου από ηγετικό στέλεχος αναρχικής ομάδας.

Για πολύ καιρό τώρα η Ένωσή μας έδειξε αρκετά δείγματα ανεκτικότητας και κατανόησης σε κάθε μορφή διαμαρτυρίας ατόμων και συλλογικοτήτων που έγιναν ακόμα και μέσα σε Δικαστήρια της Χώρας.

Αναγνωρίζουμε τόσο το συνταγματικό δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών όσο και την κοινωνική ανάγκη της νόμιμης διαμαρτυρίας σε κάθε μορφή εξουσίας, φυσικά και της δικαστικής.

Ωστόσο η απειλή της ζωής δικαστικών λειτουργών, που καλούνται να λάβουν μια απόφαση όχι μόνο είναι αποκρουστέα και εγκληματική πράξη, αλλά δυσφημεί και πλήττει ανυπολόγιστα τους έντιμους κοινωνικούς αγώνες που δόθηκαν και δίνονται καθημερινά σε όλα τα επίπεδα και σε όλο τον κόσμο μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας.

Η απειλή χρήσης βίας προκειμένου να καμφθεί η ελεύθερη βούληση των ατόμων συνιστά κλασική φασιστική μέθοδο. Είναι ωστόσο ατελέσφορη γιατί δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί απέδειξαν στην πράξη ότι δεν κάνουν εκπτώσεις στη συνείδησή τους.

Καθήκον της Πολιτείας είναι να περιφρουρήσει τους λειτουργούς της, να διασφαλίσει τις συνθήκες εκείνες που επιτρέπουν την ανεπηρέαστη άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου και να καταδικάσει απερίφραστα τέτοιες απειλές που συνιστούν πρόκληση για τη Δημοκρατία».

Παράλληλα, για την εκτελεστική επιτροπή ανεδείχθησαν οι Γεώργιος -Διονύσιος Τσαπράζης, Σταυρούλα Φίλη και Γεώργιος Ρέκκας.

Τα νέα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωση θα συγκληθούν μέσα στο επόμενο διάστημα προκειμένου να συγκροτηθεί σε σώμα.

Να σημειωθεί ότι κατά τις αρχαιρεσίες ανεδείχθησαν δύο νέα μέλη στο Δ.Σ. τα οποία δεν συμμετείχαν στο απελθόν συμβούλιο, που είναι οι Κυπριανή Νικολοπούλου και Βανέσσα-Παναγιώτα Ντέγκα.

Ακόμα, μετά το πέρας της προχθεσινής (9.2.2019) τακτικής γενικής συνέλευσης της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, εκδόθηκε ψήφισμα στο οποίο, μεταξύ των άλλων, επισημαίνεται η διαπίστωση της διαχρονικής αδράνειας της πολιτείας, αλλά και η ασχεδίαστη τακτική της Κυβέρνησης στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Διοικητική Δικαιοσύνη, ενώ υπογραμμίζεται ότι απαιτείται η ανάκτηση βασικών δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών και η άρση των πολύμορφων εμποδίων πρόσβασης στη Διοικητική Δικαιοσύνη.

Το ψήφισμα

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος έχει ως εξής:

Οι διοικητικοί δικαστές:

1. Διαπιστώνουμε την διαχρονική αδράνεια της πολιτείας, αλλά και την ασχεδίαστη τακτική της κυβέρνησης στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η διοικητική δικαιοσύνη, η οποία καλείται να ανταποκριθεί σε ένα περιβάλλον συνεχών αυξανόμενων διοικητικών διαφορών που γεννώνται από την απορρύθμιση του κοινωνικού κράτους και την οικονομική καχεξία που χαρακτηρίζει την εποχή της κρίσης.

2. Επισημαίνουμε ότι α) η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση των δικαστηρίων, η έλλειψη δικαστικών υπαλλήλων, οι θλιβερές συνθήκες στέγασης κυρίως των διοικητικών δικαστηρίων της περιφέρειας και η παντελής απουσία υποστηρικτικών δομών διαμορφώνουν ένα ανεπαρκές πλαίσιο λειτουργίας των δικαστηρίων,

β) η διατήρηση των υφιστάμενων εμποδίων πρόσβασης των πολιτών στη δικαιοσύνη καθιστούν την δικαιοσύνη αγαθό πολυτελείας. Ταυτόχρονα, η συμπίεση του δικαστικού ελέγχου σε συγκεκριμένες κατηγορίες διοικητικών διαφορών με σκοπό την κάλυψη των ταμειακών αναγκών σε συνδυασμό με την απόπειρα περαιτέρω συρρίκνωσης του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων υποσκάπτει ευθέως τη δικαστική λειτουργία,

γ) οι διοικητικοί δικαστές εγγυώνται την εφαρμογή του κράτους δικαίου. Καλούνται να αντέξουν τις πανταχόθεν πιέσεις για κορύφωση της ποσοτικής απόδοσής τους και με αίσθημα ευθύνης και ανεξαρτησίας να επιλύσουν τα προβλήματα που η ίδια η πολιτική μεταφέρει στα δικαστήρια.

3. Καταγγέλουμε ότι οι αντισυνταγματικές μειώσεις των συντάξεων και των δικαστικών λειτουργών δεν έχουν ακόμα αποκατασταθεί παρά την έκδοση σχετικών δικαστικών αποφάσεων από τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας, με συνέπεια, την κατάργηση της δικαστικής λειτουργίας και την αποδόμηση του κράτους δικαίου καθώς και την αύξηση του αριθμού των εισαγόμενων στα διοικητικά δικαστήρια υποθέσεων, η εκδίκαση των οποίων καθίσταται σχεδόν αδύνατη σε χρόνο επίκαιρο.

4. Απαιτούμε: α) Τον εκσυγχρονισμό της Διοικητικής Δικαιοσύνης με την αύξηση της χρηματοδότησης, την κάλυψη των ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές και την επίλυση του χρονίζοντος κτηριακού προβλήματος πολλών διοικητικών δικαστηρίων,

β) Την ανάκτηση βασικών δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών και την άρση των πολύμορφων εμποδίων πρόσβασης στη Διοικητική Δικαιοσύνη,

γ) την άμεση προώθηση προς ψήφιση στη Βουλή του νέου Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών,

δ) την αποκατάσταση των συντάξεων και των δικαστικών λειτουργών σε συμμόρφωση προς τις αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων.