Με τον τίτλο «Νέα εποχή», το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας επισημαίνει: «Προσβλέπουμε με αισιοδοξία στη νέα εποχή που θα ξεκινήσει σύντομα για το μακρύ ταξίδι στο μέλλον».

Αναλυτικά το κεντρικό άρθρο έχει ως εξής:

Νέα Εποχή

Μετά από μια μακρά και επίπονη δοκιμασία ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη από σήμερα αλλάζει σελίδα για να περάσει το συντομότερο σε μια νέα εποχή με σιγουριά και αυτοπεποίθηση.

Με την υπογραφή των συμβάσεων μεταβίβασης εκ μέρους της Ειδικής Διαχείρισης στη νέα εταιρεία του Ευάγγελου Μαρινάκη τελειώνει ένας ολόκληρος κύκλος ζωής που έχει αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην Ιστορία του τόπου.

Η νέα εποχή για «Τα Νέα», «Το Βήμα» και τα άλλα μέσα ενημέρωσης του Οργανισμού θα ξεκινήσει εντός ολίγων ημερών ώστε με ασφάλεια να κινηθεί στο μέλλον.

Θα απαιτηθεί αυτή η αναγκαία απουσία προκειμένου να διευθετηθούν πρακτικά και τεχνικά ζητήματα απολύτως απαραίτητα.

Ανήκουν εύσημα και αναγνώριση σε όσους έφεραν όρθιο τον ΔΟΛ έως εδώ και είναι πολλοί, αλλά πρωτίστως η τιμή ανήκει στους χιλιάδες των αναγνωστών μας που μας στήριξαν σε όλες τις εποχές.

Προσβλέπουμε με αισιοδοξία στη νέα εποχή που θα ξεκινήσει σύντομα για το μακρύ ταξίδι στο μέλλον.

Με απόφαση του Πρωτοδικείου της Αθήνας επικυρώθηκε το αποτέλεσμα της διαδικασίας πλειστηριασμού που διεξήγαγε ο ειδικός διαχειριστής του ιστορικού συγκροτήματος και εντός των επομένων ημερών θα κληθεί ο εφοπλιστής Ευάγγελος Μαρινάκης να υπογράψει τις σχετικές συμβάσεις μεταβίβασης.

Η πρόεδρος του δικαστηρίου Ελένη Πεδιαδίτη με την απόφασή της επικύρωσε μία ιστορική μετάβαση για τα μέσα ενημέρωσης του ΔΟΛ (με κυριότερα Το Βήμα, Τα Νέα, το in.gr και το ΒΗΜΑ FM) και απέρρψε την παρέμβαση που είχε ασκήσει η εταιρεία DIMERA, συμφερόντων του επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, η οποία είχε αντιταχθεί στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης αμφισβητώντας την διαδικασία.

Κατά την διάρκεια της συζήτησης της αίτησης επικύρωσης στο τμήμα Εκούσιας Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στις αρχές Ιουλίου, είχαν ασκήσει παρεμβάσεις και οι συνδικαλιστικές ενώσεις ΕΣΗΕΑ, ΕΣΠΗΤ και ΕΤΙΤΑ, μαζί με 94 εργαζόμενους του Οργανισμού, την αναγνώριση της διαδικασίας και τη μεταβίβαση των τίτλων του ΔΟΛ στον κ. Μαρινάκη, τονίζοντας πως αν δεν αναγνωριστεί ως υπερθεματιστής η εταιρεία θα οδηγηθεί σε πτώχευση.

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου (γιατί τον παππού δεν τον γνώρισα καν, μόνο από διηγήσεις ότι ξέρω), στο σπίτι έμπαινε καθημερινώς μόνο το «ΒΗΜΑ» του συγκροτήματος Λαμπράκη, το οποίο και επιτρεπόταν να διαβάζουμε και εγώ και η αδελφή μου και βεβαίως ξεκοκαλίζαμε…

Ο άλλος παππούς από την πλευρά της μάνας μου έμπορος από την Παρασκευή Αιγίου, ήταν βασιλικός οπαδός του Λαϊκού κόμματος, είχε κατάστημα υφασμάτων στο Αίγιο, αλλά δεν πήγε καλά, το έκλεισε και ασχολήθηκε με τις σταφιδοφυτείες του, έγινε δηλαδή αγρότης.

Φιλοβασιλικοί και οπαδοί του Λαϊκού κόμματος ήταν και τα παιδιά του, ειδικά ο ένας αδελφός της μάνας που είχε πολεμήσει το 1918 στη Ρωσσία, το 1922 στη Μικρασία και το 1940 στην Αλβανία (συνολικά υπηρέτησε την πατρίδα 12 χρόνια με τον βαθμό του έφεδρου Λοχαγού…), ήταν φανατικός και δεν σήκωνε κουβέντα… Στο σπίτι αυτού του παππού που τον πρόλαβα λίγα χρόνια πριν πεθάνει, έμπαινε μόνο η «Καθημερινή» η οποία διαβαζόταν σαν… Ευαγγέλιο από όλους…

Εννοείται ότι στο δικό μου σπίτι άκουγα μόνο ύμνους για τον Παπανδρέου και την Ε.Κ., ενώ στο άλλο ύμνους για τους βασιλιάδες, την πατρίδα και το έθνος… Μεταξύ τους οι δύο οικογένειες ποτέ δεν «κοντραρίστηκαν» για τα πολιτικά, ούτε συζητούσαν καν … Περισσότερο διαφωνούσαν για τις τέχνες και τα γράμματα, ειδικά την ποίηση, παρά γα τα πολιτικά… Το παιδικό μυαλό όμως, ευρισκόμενο μεταξύ δύο διαφορετικών ιδεολογιών αποθήκευε και αξιολογούσε τα επιχειρήματα διαμορφώνοντας τη δική του άποψη… ότι καλύτερο για τον άνθρωπο που έμαθε από μικρός να ασπάζεται την διαφορετική γνώμη και άποψη…

Στην διαμόρφωση της πολιτικής σκέψης βοηθούσε πάνω από όλα όμως, η αναλυτική ανάγνωση του «Βήματος» που την περίοδο εκείνη διέθετε τον «ανθό» της ελληνικής δημοσιογραφίας και διανόησης, αλλά και οι συζητήσεις στις παρέες του πατέρα μου, όλες Ενωσοκεντρικές, όλες με κεντρικό «δια ταύτα» την Δημοκρατία, την ελευθερία, την ανεκτικότητα, την ανοικτή κοινωνία. Το χώρο του μεταρρυθμιστικού κέντρου δηλαδή που δυστυχώς στην Ελλάδα συνθλίφτηκε ανάμεσα στις συμπληγάδες της Δεξιάς και της ψευτο-αριστεράς του ΠΑΣΟΚ που διαμόρφωσε η ακραία μεταπολιτευτική πόλωση.

Στην διάρκεια της Χούντας, αλλά κυρίως στα «ηρωικά» χρόνια της μεταπολίτευσης, ήταν αδιανόητο να μην περάσεις ένα φεγγάρι και από τα «σαλόνια» της Αριστεράς και τις ποικίλες παραφυάδες της, στις οποίες είχε προσχωρήσει το 90% της σούπερ-πολιτικοποιημένης νεολαίας… Σ’ αυτές τις αριστερές παραφυάδες εισχώρησα, ευτυχώς για μικρό χρονικό διάστημα, κάνοντας αριστερή αντιπολίτευση στα Αριστερά … κόμματα !…

Οι ρίζες όμως του Δημοκρατικού Κέντρου της οικογενειακής παράδοσης που είχαν μπολιαστεί από την ανάγνωση των έντυπων του ΔΟΛ, μετά το «ΒΗΜΑ», συνέχισα με τα «ΝΕΑ», τον «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ» και τον «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ», ακόμα και την «Ομάδα» στα Αθλητικά, ήσαν ισχυρή παρακαταθήκη που καθόρισαν μια αστική στάση ζωής, πολύ κοντά στην νοοτροπία του Έλληνα…
Γιατί τα θυμήθηκα σήμερα όλα αυτά;

Γιατί ο ΔΟΛ το ιστορικό συγκρότημα που διαμόρφωσε και μένα αλλά και γενιές Ελλήνων, το συγκρότημα που είχε σαν επιδίωξη «να μορφώσει και όχι να πουλήσει φούμαρα» όπως πολύ σωστά έγραψε ένα από τα στελέχη του, ο Θανάσης Παπανδρόπουλος, πέρασε μετά από 100 χρόνια σε μια άλλη εποχή, αναμενόμενη αν αναλογιστούμε την τεράστια αλλαγή στα ΜΜΕ, που έγινε όχι μόνο στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια…

Πέρασε στα χέρια του εφοπλιστή Ε. Μαρινάκη που ελπίζουμε ότι θα σεβαστεί την ιστορία του οργανισμού, αναγνωρίζοντας την συμβολή του στην εξέλιξη της χώρας και την διαχρονική παρουσία του στα Γράμματα , τις Τέχνες, τον Πολιτισμό, και εν γένει στην πνευματική ζωή του τόπου.

Μια ιστορία, που τουλάχιστον σε εμένα συνετέλεσε να διαμορφώσω την κουλτούρα και τις αρχές, της αντικειμενικής ενημέρωσης, να δώσω στην διάρκεια της δημοσιογραφικής μου καριέρας μάχες ιδεών, δικαιωμάτων, αξιοπρέπειας, αυτοσεβασμού, αλλά και αγώνες για την πρόοδο και την εξέλιξη της κοινωνίας μας, για 40 ολόκληρα χρόνια μέσω του δικού μου εντύπου «Βήματος της Αιγιάλειας» (1975-2015), η επιλογή του τίτλου του οποίου δεν έγινε τυχαία , αλλά επηρεασμένα από τον τίτλο της… ναυαρχίδας του συγκροτήματος !…

Γι’ αυτό το λόγο, αποχαιρετώντας μια εποχή και καλωσορίζοντας μια νέα, αισθάνθηκα την ανάγκη να καταθέσω και την δική μου προσωπική μαρτυρία στις τόσες που ακούστηκαν για το ιστορικό συγκρότημα. Να ευχηθώ ότι το καλύτερο στο νέο ξεκίνημα, απαραίτητο όσο ποτέ στην σημερινή άσχημη συγκυρία που βιώνουν η μεσαία, αστική τάξη, η ελευθερία της έκφρασης και η ελευθεροτυπία, ειδικά μετά την εμφάνιση του Διαδικτύου.

*Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.