Σε συνέντευξή της στο CNBC Make It, η Τέσσα Γουέστ μοιράστηκε τις απόψεις και την εμπειρία της γύρω από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις στον χώρο εργασίας, καθώς και πρακτικές συμβουλές για το πώς η ειλικρίνεια και η ουσιαστική ανατροφοδότηση μπορούν να οδηγήσουν σε επαγγελματική επιτυχία.

«Η αμηχανία και η ένταση που συχνά συνοδεύουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο, ώστε κοινωνικοί ψυχολόγοι – όπως εγώ – έχουν αφιερώσει την καριέρα τους στη μελέτη τους. Τις εντοπίζουμε σχεδόν παντού: από τις διαπραγματεύσεις για μισθούς, μέχρι τις φαινομενικά ασήμαντες συζητήσεις που διακόπτονται από σιωπές γεμάτες αμηχανία.

Οι περισσότεροι από εμάς ακολουθούμε μια απλή προσέγγιση για να ξεπεράσουμε την αμηχανία: Προσπαθούμε να δείχνουμε όσο το δυνατόν πιο θετικοί, χαμογελάμε έντονα, γελάμε ακόμη και χωρίς λόγο και χαμηλώνουμε το βλέμμα για να περάσουμε το μήνυμα: «Μην ανησυχείτε, όλα είναι υπό έλεγχο. Αυτή η αλληλεπίδραση θα κυλήσει ομαλά. Είμαι καλός και φιλικός».

Μήπως όμως είστε υπερβολικά καλοί;

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Υπάρχει μια θλιβερή ειρωνεία εδώ: όσο περισσότερο προσπαθούμε να κρύψουμε την αμηχανία ή το άγχος μας πίσω από την ευγένεια, τόσο πιο εύκολα οι συνάδελφοί μας το αντιλαμβάνονται.

Οι άνθρωποι είναι καλοί στο να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα, ακόμη κι όταν αυτά δεν εκφράζονται ρητά. Μη λεκτικά στοιχεία, όπως ο τόνος της φωνής ή η γλώσσα του σώματος, προδίδουν αυτό που πραγματικά αισθανόμαστε. Νομίζουμε πως καλύπτουμε το άγχος μας με ευγενικά σχόλια ή κομπλιμέντα, όμως, όταν αυτά συνοδεύονται από αφύσικα χαμόγελα και στημένες εκφράσεις, το αποτέλεσμα χάνει την αυθεντικότητά του — και το κοινό μας το αντιλαμβάνεται.

Όταν η ανατροφοδότηση είναι υπερβολικά θετική και ταυτόχρονα αόριστη, δίνει την εντύπωση πως δεν έχουμε δώσει προσοχή — και τις περισσότερες φορές, αυτό είναι αλήθεια, ειδικά όταν μας απασχολεί περισσότερο το πώς θα φανεί η συμπεριφορά μας παρά το περιεχόμενο της συζήτησης. Σταδιακά, οι άνθρωποι που λαμβάνουν τέτοιου είδους σχόλια αρχίζουν να γίνονται καχύποπτοι. Αυτό που πραγματικά χρειάζονται είναι συγκεκριμένες, ουσιαστικές πληροφορίες που θα τους βοηθήσουν να εξελιχθούν.

Τι μπορείτε να κάνετε διαφορετικά;

Σε πολλά εργασιακά περιβάλλοντα η υπερβολική ευγένεια έχει «καθιερωθεί» ως κοινωνικός κανόνας. Ωστόσο, είναι εφικτό να ενισχύσουμε μια διαφορετική κουλτούρα — μια κουλτούρα που στηρίζεται στην ειλικρινή, στοχευμένη και χρήσιμη ανατροφοδότηση. Αυτοί είναι τρεις πρακτικοί τρόποι για να συμβάλλετε σε αυτή την αλλαγή.

1. Αμφισβητήστε την «κουλτούρα της καλοσύνης»

Είναι σημαντικό να αναρωτηθούμε: Απολαμβάνουν όλοι γύρω μου αυτή την υπερβολική ευγένεια ή απλώς την ακολουθούν γιατί είναι ο κανόνας;

Οι κοινωνικές νόρμες παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των συμπεριφορών μας. Όσο πιο γρήγορα οι νέοι άνθρωποι εντάσσονται σε αυτές τις νόρμες, τόσο πιο εύκολα θεωρούνται ότι «ταιριάζουν» στην ομάδα. Για παράδειγμα, αν ένας νέος υπάλληλος παρατηρήσει ότι όλοι μοιράζονται κομπλιμέντα μετά από μια παρουσίαση που δεν ήταν ιδιαίτερα καλή, θα είναι πιθανό να ακολουθήσει το ίδιο μοτίβο.

Αν κανείς δεν αμφισβητεί ανοιχτά αυτή τη συμπεριφορά, το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι κοινωνικοί ψυχολόγοι αποκαλούν «πλουραλιστική άγνοια» – όλοι υποθέτουν ότι οι υπόλοιποι κάνουν υπερβολικά θετικά σχόλια επειδή πραγματικά το θέλουν. Όμως, στην πραγματικότητα, κανένας δεν το απολαμβάνει.

Ξεκινήστε μια συζήτηση για την αλλαγή αυτής της συμπεριφοράς και να καταλάβετε τι πραγματικά αισθάνονται οι άνθρωποι για την «κουλτούρα της υπερβολικής ευγένειας». Ένας τρόπος για να το πετύχετε είναι να προτείνετε εναλλακτικές λύσεις.

Για παράδειγμα, πριν από την επόμενη παρουσίαση, μπορείτε να ρωτήσετε τους συναδέλφους σας: «Πώς θα νιώθατε αν στο τέλος της παρουσίασης γράφαμε ο καθένας τρία συγκεκριμένα πράγματα που μπορούν να βελτιωθούν και τρία που πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθούν;».

2. Να είστε ακριβείς και συγκεκριμένοι

Είναι φυσικό να εξάγουμε συμπεράσματα από συμπεριφορές των άλλων για να σχηματίσουμε εντυπώσεις και να κάνουμε υποθέσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να κρίνουμε ότι κάποιος που αργεί συχνά είναι τεμπέλης. Ωστόσο, οι εντυπώσεις είναι συχνά υπερβολικά γενικές και επομένως δεν είναι πάντα χρήσιμες, ακόμα κι αν είναι θετικές.

Αντ’ αυτού, προσπαθήστε να δώσετε στοχευμένη ανατροφοδότηση, βασισμένη σε παρατηρήσιμες συμπεριφορές. Όσο πιο ακριβείς είστε στην περιγραφή του προβλήματος,  τόσο πιο αποτελεσματική και χρήσιμη θα είναι η ανατροφοδότηση σας. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε ότι μια παρουσίαση είχε υπερβολικά πολλές λεπτομέρειες αντί να πείτε απλώς «ήταν βαρετή».

Το ίδιο ισχύει και για τον έπαινο. Αν αναφέρετε ακριβώς τι έκανε κάποιος καλά ή ποιο στοιχείο της δουλειάς του ήταν εξαιρετικό, η ανατροφοδότησή σας θα φαίνεται πιο αυθεντική και θα έχει μεγαλύτερη αξία.

Η αποφυγή γενικών και αόριστων σχολίων έχει το επιπλέον όφελος ότι μειώνει την αίσθηση απειλής για το άτομο που δέχεται την ανατροφοδότηση, ειδικά όταν αυτή είναι αρνητική ή επικριτική.

3. Αν είστε νέοι σε αυτό, ξεκινήστε με μικρές και ουδέτερες παρατηρήσεις

Μπορεί να αισθάνεστε πως κάνετε ένα μεγάλο βήμα, μεταβαίνοντας από μια υπερβολικά ευγενική σε μια πιο ειλικρινή και ουσιαστική ανατροφοδότηση.

Ξεκινήστε από μικρά πράγματα. Επιλέξτε θέματα που είναι σχετικά ασήμαντα, αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέρουν τους ανθρώπους, όπως για παράδειγμα το τι να αποθηκεύσετε στην κουζίνα του γραφείου. Αποφύγετε οτιδήποτε θα μπορούσε να δημιουργήσει ένταση ή να κάνει τους ανθρώπους να νιώσουν άβολα. Ο στόχος είναι να ενδυναμώσετε την ικανότητά σας να δίνετε ανατροφοδότηση. Με αυτόν τον τρόπο, όταν κληθείτε να συζητήσετε πιο δύσκολα ή ευαίσθητα θέματα, οι κανόνες γύρω από την ειλικρίνεια θα έχουν ήδη αρχίσει να διαφοροποιούνται.

Καθώς προσπαθείτε να αλλάξετε την κουλτούρα της υπερβολικής ευγένειας, να είστε υπομονετικοί. Οι κοινωνικές νόρμες χρειάζονται πολύ χρόνο για να διαμορφωθούν και εξίσου πολύ χρόνο για να αλλάξουν».

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν πως το να πιέζετε συνεχώς τον εαυτό σας πέρα από τα όριά του δεν είναι βιώσιμο. Αντίθετα, η προσεκτική ακρόαση των αναγκών του σώματος μπορεί να σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε πότε χρειάζεται να κάνετε ένα διάλειμμα.

Τρία σημάδια ότι χρειάζεστε άδεια

1. Μειωμένη ενέργεια και κούραση
Εάν νιώθετε διαρκή κόπωση ή δυσκολεύεστε να ανταπεξέλθετε στις καθημερινές σας εργασίες, πιθανότατα χρειάζεστε ξεκούραση. Όταν ακόμη και οι απλές υποχρεώσεις μοιάζουν με βαρύ φορτίο, είναι ένδειξη ότι οι ενεργειακές σας αποθήκες έχουν εξαντληθεί.

2. Δυσανάλογες αντιδράσεις σε μικρά προβλήματα
Αν παρατηρείτε ότι μικρές ενοχλήσεις, όπως μια καθυστέρηση σε ένα email ή μια δυσλειτουργία στο γραφείο, σας εκνευρίζουν υπερβολικά, μπορεί να είναι σημάδι υπερκόπωσης. Η αυξημένη ευερεθιστότητα σε καθημερινές καταστάσεις δείχνει πως χρειάζεστε μια παύση για να ανακτήσετε την ψυχραιμία σας.

Όταν οι δραστηριότητες που κανονικά σας βοηθούν να χαλαρώσετε – όπως το διάβασμα, η μουσική ή η κοινωνικοποίηση – δεν προσφέρουν την ανακούφιση που συνήθως προσδοκάτε, τότε είναι πιθανό ότι χρειάζεστε κάτι περισσότερο από μια απλή αλλαγή ρουτίνας.

Ο κανόνας 2-2-2: Ένας έξυπνος τρόπος για αποφόρτιση

Αφού αποφασίσετε να κάνετε ένα διάλειμμα, είναι σημαντικό να το αξιοποιήσετε σωστά. Ο κανόνας «2-2-2» προτείνει ένα τριφασικό μοντέλο χαλάρωσης:

– 2 ώρες: Αφιερώστε χρόνο σε μια δραστηριότητα που σας ευχαριστεί, είτε είναι μια χαλαρή συζήτηση με έναν φίλο είτε μια απλή δουλειά που σας ηρεμεί.
– 2 ημέρες: Οργανώστε ένα πλήρες διήμερο ξεκούρασης, αποφεύγοντας την εργασία και δίνοντας έμφαση στην αναπλήρωση ενέργειας μέσω ύπνου και χαλάρωσης.

Πώς να αξιοποιήσετε μικρές παύσεις αν δεν μπορείτε να πάρετε άδεια

Ακόμη και αν δεν είναι εφικτή μια εκτεταμένη άδεια, μικρές και στοχευμένες παύσεις μέσα στην ημέρα μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Αντί να σπαταλάτε τον ελεύθερο χρόνο σας σε δραστηριότητες που δεν σας προσφέρουν ανακούφιση, επιλέξτε πρακτικές που ενισχύουν την ευεξία, όπως ένας σύντομος διαλογισμός, ένα χαλαρωτικό περπάτημα ή μερικές στιγμές αποσύνδεσης από την οθόνη.

Η αναγνώριση της ανάγκης για ξεκούραση και η αξιοποίηση του χρόνου με τον σωστό τρόπο μπορούν να συμβάλουν στην ψυχική και σωματική σας υγεία, βελτιώνοντας την ποιότητα τόσο της δουλειάς όσο και της ζωής σας, σύμφωνα πάντα με το CNBC.

Αυτά προκύπτουν από δημοσκοπική έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ποιότητα της εργασίας στην Ελλάδα, που δίνει σήμερα στη δημοσιότητα.

με τα ευρήματα της έρευνας, ένας στους δύο συμμετέχοντες δήλωσε ότι η εργασία του απαιτεί σημαντική σωματική καταπόνηση από επαναλαμβανόμενες κινήσεις, ορθοστασία, άρση βαριών αντικειμένων και παραμονή αρκετής ώρας σε πολύ ζεστό ή κρύο περιβάλλον.

«Γενικό το πρόβλημα ποιότητας της εργασίας στην Ελλάδα»

«Τα ευρήματα αναφορικά με τις επιπτώσεις του φυσικού περιβάλλοντος της εργασίας στην υγεία των εργαζομένων επιβεβαιώνουν την ανάγκη χάραξης πολιτικής για την αντιμετώπιση πολλών ζητημάτων στον τομέα των συνθηκών εργασίας», σημειώνεται στα συμπεράσματα της έρευνας.

«Η έρευνά μας παρέχει δεδομένα που αποτυπώνουν το γενικό πρόβλημα της ποιότητας της εργασίας στην Ελλάδα, αφού είναι πολύ υψηλό το ποσοστό των εργαζομένων που νιώθει ότι το φυσικό περιβάλλον της εργασίας του επηρεάζει αρνητικά την υγεία του».

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, τα ευρήματα δείχνουν επίσης την παγίωση ανισοτήτων μεταξύ των φύλων και ομάδων διαφορετικού επιπέδου εκπαίδευσης ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του εργασιακού περιβάλλοντος. Τα κλαδικά ευρήματα και εκείνα που αφορούν το μέγεθος των επιχειρήσεων αποτυπώνουν την αρνητική επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος της εργασίας στην υγεία των εργαζομένων αναδεικνύοντας το πρόβλημα της παραγωγικής διάρθρωσης και της βιωσιμότητας του αναπτυξιακού υποδείγματος και την ανάγκη παραγωγικής και επιχειρησιακής αναδιάρθρωσης.

Έμφυλη διάσταση

Εξετάζοντας την Έμφυλη διάσταση των ίδιων ερωτημάτων, αξιοσημείωτο είναι το εύρημα ότι το ποσοστό των γυναικών που αντιμετωπίζουν εργασιακές συνθήκες σημαντικής σωματικής καταπόνησης είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο των ανδρών.

Πιο συγκεκριμένα, το 46% των ανδρών του δείγματος και το 50% των γυναικών δήλωσαν πως η εργασία τους απαιτούσε σημαντική σωματική καταπόνηση, ενώ πολύ υψηλό είναι το ποσοστό των ανδρών και των γυναικών (72% και 76% αντίστοιχα) που πάντα ή συχνά επιστρέφει από την εργασία του εξαντλημένο. Παράλληλα, το 63% των ανδρών και το 58% των γυναικών θεωρούν πως η εργασία τους έχει επηρεάσει τη σωματική τους υγεία.

Ηλικιακή ομάδα

Η σωματική καταπόνηση στην εργασία είναι υψηλή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Θετική ήταν η απάντηση του 48% των ηλικιακών ομάδων 17-34 ετών και 35-54 ετών και του 44% της ηλικιακής ομάδας 55+ ετών. Πολύ υψηλό (77%) είναι το ποσοστό των ερωτηθέντων ηλικίας 35-54 ετών που επιστρέφει πάντα ή συχνά από την εργασία του νιώθοντας πραγματική εξάντληση, ενώ την ίδια απάντηση έδωσε το68% του ερωτηθέντων του δείγματος ηλικίας 17-34 ετών και το 69% ηλικίας 55+ ετών.

Επίπεδο εκπαίδευσης

Η σωματική καταπόνηση κατά τη διάρκεια της εργασίας, η σωματική εξάντληση και γενικά οι επιπτώσεις της εργασίας στην υγεία των εργαζομένων διαφοροποιούνται σημαντικά ανά επίπεδο εκπαίδευσης.

Παράλληλα, ένα πολύ υψηλό ποσοστό (83%) των ερωτηθέντων με τεχνική και επαγγελματική κατάρτιση δήλωσε πως συχνά ή πάντα επιστρέφει από τη δουλειά νιώθοντας σωματική εξάντληση. Παρόμοια στο ίδιο ερώτημα απάντησε το 75% εκείνων που διέθεταν απολυτήριο λυκείου και το 74% όσων είχαν ολοκληρώσει έως και το γυμνάσιο. Αξιοσημείωτο είναι ότι αντίστοιχη απάντηση στο ίδιο ερώτημα έδωσε το 61% όσων είχαν πτυχίο ΤΕΙ/ΑΕΙ και το 64% εκείνων που κατείχαν δίπλωμα μεταπτυχιακού ή διδακτορικού επιπέδου.

Είναι σημαντικό επίσης πως ένα υψηλό ποσοστό από όλα τα εκπαιδευτικά επίπεδα του δείγματος θεωρούσε πως η εργασία του είχε επηρεάσει τη σωματική του υγεία. Ειδικότερα, στο σχετικό ερώτημα θετική ήταν η απάντηση του 72% του ερωτηθέντων με τεχνική και επαγγελματική κατάρτιση, του 61% των αποφοίτων λυκείου, του 57% με εκπαίδευση από το δημοτικό έως και το γυμνάσιο, του 57% εκείνων με δίπλωμα ΤΕΙ/ΑΕΙ και του 58% των κατόχων μεταπτυχιακού ή διδακτορικού διπλώματος.

Επίπεδο εισοδήματος

Το φυσικό περιβάλλον της εργασίας και ειδικότερα η σωματική καταπόνηση και εξάντληση από την εργασία και οι αρνητικές επιπτώσεις στη σωματική υγεία των εργαζομένων σχετίζονται και με το επίπεδο του εισοδήματος.

Σημαντική σωματική καταπόνηση κατά την εργασία δήλωσε το 56% του ερωτηθέντων με εισόδημα έως 7.000 ευρώ και το 53% με εισόδημα από7.001 έως 16.000 ευρώ. Στις εισοδηματικές αυτές κατηγορίες, που προφανώς ανήκουν επαγγέλματα χαμηλής εξειδίκευσης ή/και μερικής απασχόλησης, οι εργαζόμενοι φαίνεται ότι πιθανά βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν συνδυασμό προβλημάτων που αφορούν τη σωματική και την ψυχική τους υγείας αλλά και τη διασφάλιση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης. Η σχετική εικόνα βελτιώνεται στους εργαζομένους με υψηλότερα εισοδήματα, καθώς σε συνθήκες σημαντικής σωματικής καταπόνησης δήλωσε πως εργάζεται το 23% του δείγματος με εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ και το 37% με εισόδημα από 16.001 έως 30.000 ευρώ.

Παρόλο που η σωματική καταπόνηση κατά την εργασία διαφοροποιείται σημαντικά ανά επίπεδο εισοδήματος, εντούτοις ένα σημαντικά υψηλό ποσοστό των ερωτηθέντων από όλα τα εισοδηματικά επίπεδα δήλωσε πως επιστρέφει πάντα ή συχνά από την εργασία του νιώθοντας πραγματική εξάντληση.

Ειδικότερα, αυτή την απάντηση στο σχετικό ερώτημα έδωσε το 77% του ερωτηθέντων με εισόδημα έως7.000 ευρώ, το 76% με εισόδημα από 7.001 έως 16.000 ευρώ, το 71% όσων είχαν εισόδημα από 16.000 έως 30.000 ευρώ και το 64% με εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ, αντανακλώντας, πιθανά, την υψηλή εντατικοποίηση της εργασίας στην ελληνική οικονομία.

Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει και από τις απαντήσεις των ερωτηθέντων στο ερώτημα εάν η εργασία τους έχει επηρεάσει τη σωματική τους υγεία. Θετικά αποκρίθηκε το 66% των ερωτηθέντων με εισόδημα έως 7.000 ευρώ και το 65% με εισόδημα από 7.001 έως 16.000 ευρώ. Στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια, από 16.001 έως 30.000 ευρώ και πάνω από 30.000 ευρώ, τα ποσοστά ήταν 60% και 52% αντίστοιχα.

Κλάδοι

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αξιολόγηση της επίδρασης του φυσικού περιβάλλοντος της εργασίας στην υγεία των εργαζομένων έχει η διερεύνηση του κλάδου δραστηριότητας, του μεγέθους και της νομικής μορφής των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα όπου απασχολούνταν οι ερωτώμενοι, καθώς συσχετίζει το φυσικό περιβάλλον και την ποιότητας της εργασίας με τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του αναπτυξιακού υποδείγματος της χώρας μας.

Στο ερώτημα εάν η εργασία τους απαιτεί σημαντική σωματική καταπόνηση απάντησε θετικά το 64% εκείνων που απασχολούνταν την περίοδο της έρευνας σε δραστηριότητες παροχής καταλύματος και υπηρεσιών εστίασης, το 56% εκείνων που απασχολούνταν στις μεταφορές και το 55% όσων εργάζονταν στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, καθώς και στην επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων.

Αντίστοιχη ήταν και η απάντηση του 43% των ερωτηθέντων του δείγματος που εργάζονταν στις κατασκευές και στη μεταποίηση, του 42% εκείνων που η εργασία τους αφορούσε δραστηριότητες για την ανθρώπινη υγεία και την κοινωνική μέριμνα και του 29% εκείνων που εργάζονταν στην εκπαίδευση.

Παράλληλα, σημαντική σωματική καταπόνηση κατά την εργασία του δήλωσε πως υφίστατο την περίοδο της έρευνας το 18% όσων εργάζονταν σε επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες καθώς και στην ενημέρωση και την επικοινωνία.

Επίσης πολύ υψηλό είναι και το ποσοστό των εργαζομένων σε όλους τους υπό εξέταση κλάδους δραστηριοποίησης οι οποίοι επέστρεφαν από την εργασία τους εξαντλημένοι. Ειδικότερα, πάντα ή συχνά εξαντλημένοι από την εργασία τους δήλωσαν ότι επέστρεφαν την περίοδο της έρευνας το 83% των ερωτηθέντων που εργάζονταν στους κλάδους της παροχής υπηρεσιών καταλύματος και της εστίασης, το 76% εκείνων που εργάζονταν στο χονδρικό/λιανικό εμπόριο και στις επισκευές μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και το 76% όσων εργάζονταν στον κλάδο των μεταφορών και της αποθήκευσης. Επίσης, πραγματική εξάντληση μετά τη εργασία ένιωθε πάντα ή συχνά το 72% των εργαζομένων στις κατασκευές, το 72% των εργαζομένων στην εκπαίδευση και το 70%εκείνων που εργάζονταν στη μεταποίηση. Αντίστοιχη ήταν η απάντηση του 66% των εργαζομένων που δραστηριοποιούνταν στους τομείς της ανθρώπινης υγείας και της κοινωνικής μέριμνας, του 63% όσων εργάζονταν στον τομέα της ενημέρωσης και της επικοινωνίας και του 61% των εργαζομένων σε επιχειρήσεις στον τομέα των επιστημονικών και των τεχνικών δραστηριοτήτων.

Αναφορικά με τη σύνδεση της φύσης της εργασίας με τη σωματική υγεία, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο καθώς και στην επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων σε ποσοστό 67% δήλωσαν πως η φύση της εργασίας τους έχει επηρεάσει τη σωματική τους υγεία. Αντίστοιχη ήταν και η απάντηση του 66% των ερωτηθέντων που εργάζονταν στις μεταφορές και στην αποθήκευση, του 64% όσων εργάζονταν στις κατασκευές, του 63% εκείνων που εργάζονταν σε υπηρεσίες παροχής καταλύματος και στην εστίαση, του 59% όσων εργάζονταν σε επιχειρήσεις που σχετίζονταν με επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, του 56% εκείνων που εργάζονταν σε επιχειρήσεις τον τομέα της υγείας και της κοινωνικής μέριμνας, και του 56% των εργαζομένων στην ενημέρωση και την επικοινωνία.

Ανά μέγεθος επιχείρησης (αριθμός απασχολουμένων)

Η αναπτυξιακή διάσταση της παραπάνω κλαδικής εικόνας των συνθηκών εργασίας και της επίδρασής τους στην υγεία των εργαζομένων αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν διερευνώνται τα ίδια ερωτήματα σε επίπεδο μεγέθους των επιχειρήσεων. Το 57% των εργαζομένων που δήλωσαν σωματική καταπόνηση κατά την εργασία τους εργαζόταν σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 1έως 9 άτομα. Σημαντική σωματική καταπόνηση κατά την εργασία δήλωσε και το 48%του δείγματος που εργαζόταν σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 10 έως 49 άτομα. Αξιοσημείωτο είναι το εύρημα ότι στις επιχειρήσεις που απασχολούσαν 50 έως 250 άτομα το ποσοστό των εργαζομένων που δήλωσαν σωματική καταπόνηση κατά την εργασία τους μειώνεται στο 39%, ενώ αυξάνεται στο 44% στις επιχειρήσεις με απασχολουμένους άνω των 250 ατόμων.

Σε αντίθεση με τη σωματική καταπόνηση κατά την εργασία, που βάσει των απαντήσεων του δείγματος συνδέεται περισσότερο με την εργασία σε μικρότερες επιχειρήσεις, πραγματική σωματική εξάντληση μετά την εργασία ένιωθε το 80% των ερωτηθέντων που εργάζονταν σε μεγάλες επιχειρήσεις με απασχολουμένους άνωτων 250 ατόμων, το 75% εκείνων που εργάζονταν σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 10 έως 50 άτομα και το 73% των εργαζομένων σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 1έως 10 άτομα. Σχετικά χαμηλότερο (69%) ήταν το ποσοστό των ερωτηθέντων που εργάζονταν σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 50 έως 250 άτομα και ένιωθαν σωματική εξάντληση μετά την εργασία.

Στο ερώτημα κατά πόσο η φύση της εργασίας σας έχει επηρεάσει τη σωματική σας υγεία θετικά απάντησε το 67% των εργαζομένων σε πολύ μεγάλες επιχειρήσεις με πάνω από 250 εργαζομένους, το 63% όσων εργάζονταν σε επιχειρήσεις με 10 έως 49 εργαζομένους, το 61% εκείνων που εργάζονταν σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν 50 έως 250 άτομα και το 57% όσων απασχολούνταν σε μικρές επιχειρήσεις με 1 έως 9 εργαζομένους.

Ανά νομική μορφή επιχειρήσεων

Συνδέοντας τις απαντήσεις των ερωτηθέντων της έρευνας με τη νομική μορφή των επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονταν, διαπιστώνουμε ότι σημαντική σωματική καταπόνηση κατά την εργασία τους υφίσταντο το 54% εκείνων που εργάζονταν σε ατομικές/ΟΕ/ΕΕ/ΙΚΕ επιχειρήσεις, το 41% των ερωτηθέντων που εργάζονταν σε ΑΕ/ΕΠΕ και το 37% όσων εργάζονταν σε επιχειρήσεις άλλης νομικής μορφής.

Παράλληλα, από εκείνους που εργάζονταν σε επιχειρήσεις ατομικές/ΟΕ/ΕΕ/ΙΚΕ το75% δήλωσε ότι μετά την εργασία ένιωθε πάντα ή συχνά πραγματική σωματική εξάντληση, ενώ το 59% πως η φύση της εργασίας του είχε επηρεάσει τη σωματική του υγεία. Tο 72% εκείνων που εργάζονταν σε ΑΕ/ΕΠΕ ένιωθαν πάντα ή συχνά σωματική εξάντληση μετά την εργασία τους, ενώ το 61% θεωρούσε πως η φύση της εργασίας του είχε επηρεάσει τη σωματική του υγεία. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τους ερωτηθέντες που εργάζονταν σε επιχειρήσεις άλλης νομικής μορφής ήταν 70% και 63%.

Η έρευνα

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα 20 Οκτωβρίου-23 Νοεμβρίου 2023 από τη δημοσκοπική Eταιρεία Ερευνών Κοινής Γνώμης και Εφαρμογών Prorata. Ο πληθυσμός-στόχος της έρευνας ήταν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα. H πλειονότητα του δείγματος (61%) ήταν άνδρες, ενώ το 39% γυναίκες. Πάνω από το μισό του δείγματος (56%) ανήκε στην ηλιακή ομάδα 35-56 ετών, ενώ ακολουθούν οι ηλικιακές ομάδες 17-34 ετών και 55+ ετών με ποσοστά 29% και 15% αντίστοιχα.

Η δουλειά δεν είναι απλά μια πηγή εισοδήματος, αλλά είναι και ένας κρίσιμος παράγοντας για την ψυχική μας υγεία. Επομένως, είναι σημαντικό να εντοπίσει κανείς τα σημάδια που του λένε ότι πρέπει να αλλάξει δουλειά.

Και σύμφωνα με την El Pais, ένα από τα πιο εμφανή σημάδια είναι το λεγόμενο «Σύνδρομο της Κυριακής».

Για όσους δεν είναι ευχαριστημένοι με την δουλειά τους, η Κυριακή είναι συνήθως μια κακή ημέρα, καθώς αρχίζουν να νιώθουν το βάρος της Δευτέρας που έρχεται.

Το «Σύνδρομο της Κυριακής» δεν είναι απλά ένα δυσάρεστο συναίσθημα που όλοι έχει τύχει να νιώσουμε όταν ξέρουμε ότι ξεκινά μια δύσκολη εβδομάδα στη δουλειά.

Για όσους πάσχουν από αυτό το σύνδρομο, η Κυριακή γίνεται ένα πραγματικό μαρτύριο, με απότομες εναλλαγές συναισθημάτων και ψυχοσωματικά συμπτώματα, όπως πονοκέφαλοι και στομαχόπονοι.

Εάν κάποιος θέλει να διαπιστώσει εάν η δουλειά του τον «τρώει», θα πρέπει να ψάξει για τα σημάδια. Εάν έχει χάσει το κίνητρό του, δεν βλέπει νέες ευκαιρίες να μαθαίνει και δεν συναντά νέες προκλήσεις, ίσως είναι καιρός να πάει παρακάτω. Όταν μια δουλειά δεν μας δίνει κάτι περισσότερο από έναν μισθό, οι ενδείξεις είναι ορατές: Οι ώρες στο γραφείο περνούν υπερβολικά αργά, το αίσθημα ότι χαραμίζουμε τις ικανότητές μας δεν περνά και η μόνη χαρά έρχεται από το Σαββατοκύριακο ή τις αργίες.

Βέβαια, κάποια σημάδια μπορεί να είναι πιο αισθητά από άλλα: Συγκρούσεις στον εργασιακό χώρο που είναι δύσκολο να επιλυθούν, συνάδελφοι που μας κάνουν τη ζωή δύσκολη, τοξικοί προϊστάμενοι ή η αίσθηση ότι δεν πιστεύουμε πια στην εταιρεία.

Πρόκειται για καταστάσεις που υπονομεύουν την ψυχική υγεία και δείχνουν ότι κάποιος θα πρέπει να αρχίσει να ψάχνει για μια νέα θέση.

Όταν ένας εργοδότης αναγκάζεται να σας κάνει μία αντιπρόταση για να μην υποβάλετε την παραίτησή σας, η σχέση σας με την εταιρεία ενδέχεται να αλλάξει δραματικά. Ο εργοδότης μπορεί να αισθανθεί ότι τον κρατάτε «όμηρο», κάτι που θα δημιουργήσει δυσπιστία. Μπορεί να αναρωτηθεί, τι σας εμποδίζει να επαναλάβετε την ίδια τακτική στο μέλλον, ζητώντας ξανά και ξανά περισσότερα. Αυτή η αμφιβολία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την επαγγελματική σας πορεία.

Η εταιρεία πιθανώς, να μην σας εμπιστεύεται πλέον για σημαντικά έργα ή ευκαιρίες ανάπτυξης, καθώς θα φοβάται πως έχετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας, την παραίτηση. Επίσης, τα bonus και οι προαγωγές που μπορεί να αξίζετε θα είναι πιο δύσκολο να έρθουν, καθώς η εταιρεία ίσως επιλέξει να επενδύσει σε εργαζόμενους που δεν θέτουν την παρουσία τους υπό αμφισβήτηση.

Σύμφωνα με το BusinessInsider, το μόνο κατάλληλο χρονικό σημείο για να διαπραγματευτείτε τον μισθό σας είναι όταν σας γίνεται η αρχική προσφορά εργασίας. Τότε είναι λογικό και αναμενόμενο να συζητήσετε τους όρους της απασχόλησής σας. Ωστόσο, μόλις καθιερωθείτε στη θέση σας, τα πράγματα αλλάζουν.

Η σκληρή αλήθεια

Αν η τρέχουσα εταιρεία σας είναι πρόθυμη να σας προσφέρει περισσότερα χρήματα μόνο όταν απειλείτε να φύγετε, πρέπει να αναρωτηθείτε γιατί δεν το έκανε νωρίτερα. Συχνά, η αντιπρόταση δεν είναι σημάδι αναγνώρισης της αξίας σας, αλλά μια κίνηση πανικού από την πλευρά της εταιρείας.

Αν λάβετε μια προσφορά από άλλη εταιρεία, σκεφτείτε καλά αν θέλετε να προχωρήσετε. Αν αποφασίσετε να παραμείνετε στην ίδια δουλειά, κάντε το χωρίς να χρησιμοποιήσετε την εξωτερική προσφορά ως εργαλείο πίεσης. «Η συμβουλή μου είναι να μην περιμένετε αντιπρόταση από τον εργοδότη σας, καθώς αυτή μπορεί να μην έρθει και, ακόμη και αν έρθει, η σχέση σας με την εταιρεία θα έχει αλλάξει για πάντα», υποστηρίζει ο Γουίλιαμς.

Η επιτυχία έρχεται σε όλα τα σχήματα και μεγέθη και για τον καθένα σημαίνει κάτι διαφορετικό. Εάν όμως θέλετε να έχετε μία μακρά και ανοδική πορεία στην καριέρα σας, ο καθηγητής  Τζόζεφ Φούλερ είναι κατηγορηματικός ότι ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας είναι το απόλυτο κλειδί για να τα καταφέρετε στον κόσμο της εργασίας.

Κι αυτό δεν είναι άλλο από την προσαρμοστικότητα.

«Δεν μιλάμε για ανθρώπους προσκολλημένους… είναι ανοιχτοί σε ευκαιρίες και αγκαλιάζουν τις αλλαγές αντί να τις φοβούνται», εξηγεί ο ίδιος μιλώντας στο CNBC.

«Αυτού του είδους η πεισματική νοοτροπία δεν θα σας πάει μακριά»

Επισημαίνει πως το να χαράξετε μία προκαθορισμένη πορεία καριέρας είναι μεν σπουδαίος, αλλά είναι σημαντικό να μην είστε και πολύ αυστηροί.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι «αγνοείτε τι σας κινητοποιεί ή σας ενδιαφέρει και αντί αυτού αφήνετε τις άκαμπτες προσδοκίες να καθοδηγούν την καριέρα σας», εξηγεί.

«Αυτού του είδους η πεισματική νοοτροπία δεν θα σας πάει μακριά», προσθέτει.

Ουσιαστικά, η προσήλωση σε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι θα μπορούσε να είναι πιο επιβλαβής για την καριέρα σας.

Είναι κάτι με το οποίο συμφωνεί και ο αντιπρόεδρος του LinkedIn, Aneesh Raman.

Η έκθεση, από το LinkedIn, ονόμασε την προσαρμοστικότητα ως την «δεξιότητα της στιγμής», καθώς και 10 άλλες δεξιότητες ως τις πιο περιζήτητες για το 2024.

Αυτές είναι:

• Επικοινωνία
• Εξυπηρέτηση πελατών
• Ηγεσία
• Διαχείριση έργων
• Διαχείριση
• Ανάλυση
• Ομαδική εργασία
• Πωλήσεις
• Επίλυση προβλημάτων
• Έρευνα

Σε άλλα νέα για την επαγγελματική σταδιοδρομία, ένας ειδικός αποκάλυψε το κομμάτι της συνέντευξης για δουλειά που είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Ο Dr. George Sik είναι ψυχολόγος και ειδικός σε θέματα εργασίας. Λέει ότι η κουβεντούλα είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς «προσφέρει στον υποψήφιο την ευκαιρία να κάνει μία πρώτη και διαρκής εντύπωση».

«Σε μια θάλασσα βιογραφικών σημειωμάτων, αυτή είναι η ευκαιρία να ξεχωρίσετε πραγματικά από τους άλλους υποψηφίους και για τους υπεύθυνους της συνέντευξης να σας γνωρίσουν πραγματικά», δήλωσε ο Sik.

Όπως μεταδίδει το CNBC, η Μπριάνα Ντο συνήθιζε να αισθάνεται έτσι. Όταν η επαγγελματίας του μάρκετινγκ ξεκίνησε την καριέρα της πριν από περίπου μια δεκαετία, συχνά έφτανε νωρίς στο γραφείο και δούλευε πολλές ώρες «για να δείξω ότι έχω την ορμή και το κίνητρο και ότι θέλω να εξελιχθώ μέσα στην εταιρεία».

Η Ντο ήταν πρόθυμη να δείξει στον προϊστάμενό της και στους ανθρώπους σε άλλα τμήματα ότι μπορούσε «να κάνει το κάτι παραπάνω» και ένιωσε ότι «ένας πολύ καλός τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να είναι η πρώτη που εμφανίζεται και η τελευταία που φεύγει», λέει η ίδια στο CNBC Make It.

Κοιτάζοντας πίσω, η Ντοε αναγνωρίζει ότι οι καλοπροαίρετες συμβουλές συχνά συνοδεύονται από την προειδοποίηση ότι η πολύωρη εργασία δείχνει την αφοσίωσή σας στη δουλειά σας εις βάρος του προσωπικού σας χρόνου και της ζωής σας.

«Δεν είχα κανενός είδους ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής», λέει η Ντο, η οποία τώρα διευθύνει τη δική της εταιρεία μάρκετινγκ, τη Verbatim. Στις μέρες μας, λέει, «πιστεύω ότι αυτή είναι μια ξεπερασμένη άποψη, ειδικά τώρα που έχουμε εισέλθει σε αυτή τη νέα εποχή που θέτει όρια και δίνει προτεραιότητα στην ψυχική σας υγεία».

«Νομίζω ότι οι άνθρωποι είναι αρκετά ενημερωμένοι στις μέρες μας ώστε να γνωρίζουν ότι το γεγονός ότι κάθεστε στο γραφείο οκτώ ώρες την ημέρα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είστε ένας παραγωγικός εργαζόμενος», λέει η ίδια.

Ένας καλύτερος τρόπος για να ξεχωρίσετε

Αντ’ αυτού, υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για να χρησιμοποιήσετε τον χρόνο σας για να δείξετε ότι είστε ενθουσιασμένοι με τη δουλειά σας και θέλετε να εξελιχθείτε.

Οι εργαζόμενοι της γενιάς Z, ειδικότερα, είναι μπορούν να δώσουν προτεραιότητα στην οικοδόμηση εργασιακών σχέσεων που μπορούν να τους βοηθήσουν χρόνια αργότερα, λέει ο Haller: «Αυτό πρέπει να κάνετε στο γραφείο. Μην εστιάζετε στο να πηγαίνετε νωρίς και να μένετε μέχρι αργά μόνο και μόνο για να πιστέψετε ότι είστε σκληρά εργαζόμενος. Αυτό δεν πρόκειται να αποδώσει».

Αυτό το μήνυμα πρέπει επίσης να προέρχεται από την κορυφή. Η Ντο πιστεύει ότι οι εργοδότες θα πρέπει να επανεξετάσουν τις προσδοκίες τους, αν επικεντρώνονται στο χρόνο που περνάει ένας εργαζόμενος στο γραφείο του και όχι στο τι projects ολοκληρώνει ή πώς εκφράζει τη φιλοδοξία του.

Τηρήστε την εταιρική κουλτούρα: Να είστε στην ώρα σας, να μην αργείτε, να μην χάνετε συναντήσεις και «να μην έχετε άθλιες δικαιολογίες», λέει η Haller.

Τέλος , επισημαίνει, «αν όλοι είναι εκεί 8:30 με 6, να είστε εκεί 8:30 με 6. Αλλά αν έρχεστε στις 7 μόνο και μόνο για να αποδείξετε κάτι στον εαυτό σας, αυτό είναι λίγο τρελό».

Όταν ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1980, ο κανόνας ήταν ότι έπρεπε να μένεις σε μια δουλειά για μια πενταετία — τρία χρόνια το ελάχιστο.

Το πρώτο πράγμα που διδάχτηκαν οι διευθυντές προσλήψεων να αναζητούν σε ένα βιογραφικό ήταν πόσο καιρό ήταν οι υποψήφιοι σε κάθε δουλειά και να παρακολουθούν τα κενά. Ήθελαν να δουν τουλάχιστον τρία έως πέντε χρόνια σε κάθε δουλειά και σίγουρα όχι μια σειρά από σύντομες αλλεπάλληλες θητείες. Έτσι το Business Insider ζήτησε να μοιραστεί τα “φώτα” του.

Η αναζήτηση εργασίας θεωρούνταν σημάδι ανησυχίας, ανωριμότητας και αδυναμίας επιμονής σε δύσκολες καταστάσεις, αλλά και απιστία στον εργοδότη.

Σήμερα, το εκκρεμές κινείται και αντίστροφα: Οι νεότεροι προσλαμβάνοντες βλέπουν έναν υπάλληλο με 10 χρόνια σε μια εταιρεία και ρωτούν ποιο ήταν το πρόβλημα. Οι μεγαλύτερες παραμονές έχουν γίνει κόκκινη σημαία και αυτό που κάποτε θεωρούνταν ως η ελάχιστη θητεία τώρα σε θέτει σε κίνδυνο να θεωρηθείς λείψανο.

Λοιπόν, πόσος καιρός είναι πολύς και πόσος λίγος; Όπως οι περισσότερες δύσκολες ερωτήσεις, η απάντηση είναι ότι εξαρτάται.

Τα επιτεύγματα είναι πιο σημαντικά από τη παραμονή

Δεν εξαρτάται από τον χρόνο. Αυτό που έχει σημασία στη θητεία της εργασίας δεν είναι πόσο καιρό ήσουν εκεί αλλά πόσα κατάφερες.

Αυτό που αναζητά ένας καλός διευθυντής προσλήψεων είναι εάν έχεις επηρεάσει θετικά την επιχείρηση και εάν είσαι κάποιος που μπορεί να καταφέρει πράγματα:

Έχεις συμμετάσχει ή διευθύνει κάποιο μεγάλο έργο που έκανε τη διαφορά στην επιχείρηση;

Έχετε κάνει κάποια αλλαγή στα έσοδα, την κερδοφορία ή την ικανοποίηση των πελατών που μέτρησε;

Θέλουν να δουν αυτού του είδους τα επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της θητείας σας.

Αν μπορείς να προσληφθείς, να κάνεις κάτι σημαντικό και να προχωρήσεις σε μόλις ένα χρόνο, αυτό είναι υπέροχο. Αν μείνεις σε μια δουλειά για πάνω από μια δεκαετία, αλλά υπάρχει συνεχώς καλή απόδοση, θαυμάσια.

Αυτός είναι ο λόγος που τόσοι πολλοί που συμβουλεύουν για βιογραφικά τονίζουν την ανάγκη να υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα για κάθε θέση εργασίας. Θέλουν να δουν ότι ο χρόνος σε κάθε θέση άξιζε.

Οι διευθυντές προσλήψεων δεν θέλουν να δουν να πηγαίνεις από δουλειά σε δουλειά, έχοντας μικρή επίδραση στην επιχείρηση. Τότε φαίνεστε ανήσυχοι και ανίκανοι να δουλέψετε σκληρά για να λύσετε προβλήματα.

Επίσης, δεν θέλουν να δουν κάποιον που έκανε κάτι σπουδαίο και επαναπαύτηκε. Δίνει την εντύπωση ότι δεν έχεις κίνητρα.

Πότε θα πρέπει να σκεφτείς την αναζήτηση εργασίας;

Είναι γνωστό ότι ο γρηγορότερος τρόπος για να πάρεις μεγαλύτερους μισθούς σήμερα είναι να αλλάξεις δουλειά, γιατί είναι πολύ πιο εύκολο από το να προαχθείς εσωτερικά.

Αυτό συμβαίνει επειδή οι εταιρείες δίνουν προτεραιότητα σε προσλήψεις σε σχέση με το υπάρχον προσωπικό. Θεωρούν ότι χρειάζονται περισσότερα ταλέντα σε μια σφιχτή αγορά εργασίας και στις περισσότερες εταιρείες, ο προϋπολογισμός προσλήψεων είναι μεγαλύτερος από τον προϋπολογισμό για προαγωγές και αυξήσεις.

Υπάρχει επίσης πολύ μεγαλύτερη κατανόηση μοναδικών καταστάσεων από τους προσλαμβάνοντες σήμερα. Κατανοούν μια σύντομη θητεία σε μια δουλειά που δεν σου ταιριάζει, και δεν φοβούνται το κενό στην απασχόληση για τη φροντίδα του παιδιού ή της οικογένειας ή για εκπαίδευση.

Καταλαβαίνουν επίσης εάν βρέθηκες σε άχαρη θέση, σε έναν αδύναμο ρόλο, σε μια εταιρεία σε ύφεση ή σε έναν διευθυντή που κάνει τη ζωή δύσκολη.

Ως αποτέλεσμα, οι θητείες που κάποτε χαρακτηρίζονταν ως εναλλαγές εργασίας είναι πλέον στάνταρ. Τρεις δουλειές σε πέντε χρόνια, κάποτε η πιο κόκκινη από τις κόκκινες σημαίες, σήμερα είναι κατανοητό με ελάχιστες εξηγήσεις.

Πότε πρέπει να σκεφτείς να παραμείνεις στη δουλειά μακροπρόθεσμα;

Από την άλλη πλευρά, εάν βγάζεις αρκετά και η δουλειά εξακολουθεί να είναι ενδιαφέρουσα, η αλλαγή μπορεί να μην είναι η σωστή επιλογή.

Η αλλαγή εργασίας εξακολουθεί να έχει κάποιο σοβαρό κόστος.

Χάνεις όλη τις εσωτερικές διασυνδέσεις που έχεις χτίσει με κόπο. Χάνεις επίσης όλη τη φήμη που έχεις αναπτύξει. Εάν είσαι πολύτιμος υπάλληλος, η φήμη σου προηγείται σε κάθε νέα ευκαιρία. Πηγαίνεις σε κάθε νέα κατάσταση με θετικές προσδοκίες και υπεραξία. Ξεκινώντας μια νέα δουλειά, δεν έχεις τίποτα από αυτά.

Και υπάρχουν οι απλούστερες, πιο πεζές προκλήσεις για μια νέα δουλειά: να παλέψεις με νέες διαδικασίεςα, να βρεις τα κανάλια επικοινωνίας και να μάθεις τους πόρους για την επίλυση προβλημάτων. Μερικές φορές ένα νέο περιβάλλον είναι αναζωογονητικό, συχνά, είναι απλώς ένας πονοκέφαλος.

Κάντε τη διαφορά όπου βρίσκεστε

Εστίασε την προσοχή σου όχι στο πόσο καιρό κατέχεις μια θέση αλλά στο τι κατόρθωσες όσο ήσουν εκεί. Προσπάθησε να κάνεις τη διαφορά σε κάθε ρόλο.

Δείξε ότι η παραμονή σου, ασχέτως χρόνου, είχε την σωστή διάρκεια.

Μια εργασία που μπορεί να ταιριάζει στα κριτήρια πολλών εργαζομένων είναι ο αναλογιστής. Ο μέσος μισθός τους είναι 113.990 δολάρια ετησίως, σύμφωνα με το Γραφείο Στατιστικής Εργασίας, και πολλοί μπορούν να εργαστούν είτε υβριδικά είτε πλήρως εξ αποστάσεως, σύμφωνα με το CNBC.

Οι αναλογιστές αξιολογούν τους κινδύνους των δραστηριοτήτων των πελατών τους, συχνά για λογαριασμό ασφαλιστικών εταιρειών. Χρησιμοποιούν σχετικά δεδομένα όσον αφορά τη θνησιμότητα, τα ατυχήματα, τις ασθένειες, την αναπηρία κ.λπ. για να κατασκευάσουν μοντέλα πιθανότητας για διάφορα σενάρια και να συμβουλεύσουν αναλόγως.

Η θέση εργασίας συχνά απαιτεί πτυχίο, ειδικά εστιασμένο σε έναν τομέα όπως τα μαθηματικά ή η στατιστική, και εμπειρία στο ρόλο.

Οι αναλογιστές «συνήθως πρέπει να ξέρουν να κωδικοποιούν ή να γνωρίζουν λογισμικό», λέει η Βίκι Σαλέμι, ειδική σε θέματα καριέρας στο Monster, προσθέτοντας ότι χρειάζονται επίσης κοινωνικές δεξιότητες και επικοινωνιακές ικανότητες για να είναι σε θέση να «αναλύουν και να ερμηνεύουν αυτά τα δεδομένα και να τα παραδίδουν». Ορισμένες εταιρείες μπορεί επίσης να θέλουν οι υποψήφιοι να είναι μέλη ομάδων αναλογιστών, όπως η Casualty Actuarial Society, η οποία απαιτεί από τα μέλη να περάσουν μια σειρά εξετάσεων.

Πέρα από την υψηλή αμοιβή και την ευελιξία της, η εργασία αυτή έχει επίσης μεγάλη ζήτηση. Η BLS προβλέπει ότι η απασχόληση των αναλογιστών θα αυξηθεί κατά 23% μεταξύ 2022 και 2032. «Αυτό είναι πολύ πιο γρήγορα από τον μέσο όρο», λέει η Σαλέμι. «Αυτό θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα παραγόντων όπως οι αλλαγές στο κλίμα, λέει. Μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη να εκτιμηθεί πώς θα είναι ο κίνδυνος, ας πούμε, για ανεμοστρόβιλους, πλημμύρες, τυφώνες κ.λπ.».

Η θέση των αναλογιστών στην κατάταξη ήταν στο νούμερο 57. Η Σαλέμι αναφέρει παράγοντες όπως το 40ωρο εβδομαδιαίας εργασίας και η σχετική σταθερότητα ως λόγους για τους οποίους η εργασία αυτή είναι άγχος.

Και όπως σε όλα τα ξεκινήματα, έτσι και σε αυτό, οι περισσότεροι θέλουν να θέσουν τις σωστές βάσεις, ξεκινώντας με ειλικρίνεια.

Ωστόσο υπάρχουν μερικά θέματα, στα οποία, σύμφωνα με την υπεύθυνη προσλήψεων προσωπικού Bonnie Dilber, καλό είναι να λέει κανείς ψέματα, αν θέλει να αυξήσει τις πιθανότητες να προσληφθεί, σύμφωνα με τη New York Post.

Ακολουθούν τα τρία μικρά, αλλά πολλές φορές θαυματουργά, ψέματα που προτείνει να πει κάποιος:

1. Ο λόγος για τον οποίο φεύγετε από την δουλειά σας

Όπως λέει η ίδια, αν κάποιος φεύγει επειδή δεν του αρέσει η δουλειά του ή επειδή δεν τα πηγαίνει καλά με τους συναδέλφους και το αφεντικό του, καλό θα ήταν να πει ψέματα και να επικαλεστεί κάποιον άλλο λόγο. Και αυτό γιατί εάν πει την αλήθεια, τότε κινδυνεύει να θεωρηθεί δύσκολος στη συνεργασία. Αντί για αυτό, μπορεί να πει πως θέλει να αλλάξει δουλειά γιατί αναζητά μεγαλύτερες προκλήσεις.

2. Ο λόγος για τον οποίο θέλετε τη δουλειά

Η Dilber αναγνωρίζει ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι θέλουν μία δουλειά είναι για τις απολαβές και τα προνόμια, όπως η ασφάλεια. Αλλά αυτή η απάντηση, δεν θα ξεχωρίσει αυτόν που δίνει συνέντευξη από όλους τους άλλους. Η ίδια προτείνει να απαντήσει κανείς εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους είναι παθιασμένος με την αποστολή της εταιρείας, να πει ότι αυτή θα ήταν η δουλειά των ονείρων του, καθώς και το ότι ταιριάζει απόλυτα σε αυτό τον ρόλο.

3. Τα μελλοντικά σας σχέδια

Η Dilber υπογραμμίζει πως κανένας εργοδότης δεν θέλει να ακούσει ότι κάποιος ψάχνει δουλειά για μόλις 6 μήνες, διότι μετά ξεκινάει το μεταπτυχιακό του. Πολύ περισσότερο ότι κάποιος σκοπεύει να φύγει από την εταιρεία μόλις βρει κάτι καλύτερο. Οταν ρωτούν κάποιον σε συνέντευξη ποια είναι τα πλάνα του για τα επόμενα πέντε χρόνια, θα πρέπει να απαντήσει πως σχεδιάζει όχι μόνο να βρίσκεται στην εταιρεία, αλλά να έχει εξελιχθεί κιόλας μέσα σε αυτή.