Ο Βίκτορ Όρμπαν συνεχάρη τηλεφωνικά τον Μάγιαρ για τη νίκη του, αναγνωρίζοντας το αποτέλεσμα ως οδυνηρό αλλά σαφές. Ο Πέτερ Μάγιαρ ανέφερε καταγγελίες για νοθεία και δήλωσε ότι θα υπάρξει έρευνα και νομικές ενέργειες εναντίον όσων διέπραξαν ή υποκίνησαν εκλογική νοθεία.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είπε ότι «σήμερα κέρδισε η Ευρώπη».

Ιστορική ημέρα για την Ουγγαρία, καθώς ο Πέτερ Μάγιαρ εκθρόνισε μετά από 16 χρόνια στην εξουσία τον Βίκτορ Όρμπαν. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης κέρδισε με καταμετρημένο πάνω από το 95% των ψήφων 138 έδρες σε σύνολο 199, ενώ σε ανάρτησή του στο Facebook ανέφερε ότι ο Όρμπαν τον συνεχάρη τηλεφωνικά για τη νίκη του.

Ακόμα, το κόμμα Fidesz του Όρμπαν συγκεντρώνει 55 έδρες, σύμφωνα με τα στοιχεία του Europe Elects.

Μάγιαρ: «Ξεπεράσαμε μια τυραννία»

«Τα καταφέραμε», είπε ο Μάγιαρ, απευθυνόμενος στο πλήθος. «Ανακτήσαμε τη χώρα μας. Κερδίσαμε μια πρωτοφανή εντολή». Ο Πέτερ Μάγιαρ ευχαρίστησε τους 3,3 εκατομμύρια πολίτες που ψήφισαν το κόμμα του, υποσχόμενος «μια πιο ανθρώπινη Ουγγαρία για κάθε πολίτη».

Ο ηγέτης της Tisza υποστήριξε ότι το κόμμα του ξεπέρασε τα «εμπόδια» που, όπως είπε, οργανώθηκαν από το κράτος υπέρ της κυβέρνησης Fidesz.

«Ξεπεράσαμε μια τυραννία. Είπαν όχι στον φόβο, είπαν όχι στην προδοσία, είπαν όχι στην αποστασία. Ξεκινήσαμε με λίγους ανθρώπους, ήμασταν ο Δαβίδ απέναντι στον Γολιάθ και στο τέλος, με τη δύναμη της αγάπης, πετύχαμε μια ιστορική νίκη», πρόσθεσε Μαγιάρ.

Κατά την ομιλία του, ο ηγέτης της Tisza επισήμανε ότι η Ουγγαρία επιδιώκει να επανέλθει στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό.

«Η Ουγγαρία θέλει να είναι ξανά μια ευρωπαϊκή χώρα», δήλωσε και πρόσθεσε: «Θέλει να επιστρέψει στην Ευρώπη».

Παράλληλα, απηύθυνε κάλεσμα και προς τους πολίτες που δεν τον ψήφισαν, ζητώντας πνεύμα «εθνικής ενότητας» για την επόμενη ημέρα.

Όρμπαν: «Οδυνηρό το αποτέλεσμα, δεν τα παρατάμε ποτέ»

«Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν είναι ακόμη οριστικά, αλλά είναι κατανοητά και σαφή. Το αποτέλεσμα των εκλογών είναι οδυνηρό για εμάς, αλλά σαφές. Δεν μας δόθηκε η ευθύνη και η δυνατότητα διακυβέρνησης. Συγχαίρω τον νικητή. Δεν τα παρατάμε ποτέ, αυτό είναι το μόνο σίγουρο για εμάς. Οι ημέρες που έρχονται θα μας βοηθήσουν να θεραπεύσουμε τις πληγές μας», ανέφερε ο Όρμπαν σε ομιλία του προς τους ψηφοφόρους του κόμματος Fidesz και πρόσθεσε ότι η παράταξή του πλέον θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Ουγγαρίας από τη θέση της αντιπολίτευσης.

Ο Μάγιαρ τόνισε σε δηλώσεις του ότι η παράταξή του είχε λάβει  αρκετές καταγγελίες για νοθεία και προσπάθεια επιρροής του αποτελέσματος για τις οποίες όπως είπε θα υπάρξει έρευνα κι αν χρειαστεί θα κινηθεί νομικά.

«Όποιος διέπραξε ή υποκίνησε εκλογική νοθεία θα λογοδοτήσει ενώπιον του νόμου», είπε ο νέος ηγέτης της Ουγγαρίας.

Ο πολιτικός χρόνος είναι πολύτιμος και τους προσεχείς 17-18 μήνες μέχρι να φτάσουμε στην κάλπη, πρέπει να παράγεται καθημερινά έργο με θετικό αποτύπωμα για την οικονομία και την κοινωνία, εφόσον, ο Μητσοτάκης θέλει να είναι και πάλι πρώτο κόμμα η ΝΔ με ισχυρά ποσοστά.

Τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας είναι πολλά και πολυεπίπεδα, αλλά το βασικό είναι η ακρίβεια, η οποία αγγίζει οριζοντίως και καθέτως τα πολύ μικρά και μικρομεσαία εισοδήματα, οπότε πρέπει να υπάρξει οπωσδήποτε κάποιο αντιστάθμισμα. Σε μια ελεύθερη οικονομία, όπου αυξάνονται οι μισθοί, δεν μπορείς να... διατάξεις τη μείωση των τιμών των προϊόντων, αλλά μπορείς να παρέμβεις ώστε να τονωθούν τα εισοδήματα και να αυξηθεί η αξία του παγίου κεφαλαίου και του πλούτου που έχει συσσωρεύσει ο κάθε πολίτης.

Το πολύ "ευαίσθητο" σημείο...

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι γκρινιάζουν γιατί δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες νιώθουν ότι το Κράτος τους... ξεσκίζει με διάφορους τρόπους και οι αγρότες νιώθουν ότι ζουν στο περιθώριο εγκαταλελειμμένοι από "το Κράτος των Αθηνών".

Οι προαναφερόμενοι έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς: με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι ιδιοκτήτες ακινήτων. Κατέχουν διαμερίσματα, μονοκατοικίες, οικόπεδα και χωράφια. Δούλεψαν και δημιούργησαν περιουσίες, μικρές, μικρομεσαίες, μεσαίες και μεγάλες. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι νοικοκύρηδες και θέλουν να δημιουργούν γιατί έτσι νιώθουν ότι προοδεύουν. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι έχασαν τα πάντα ή κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, γιατί δεν μπόρεσαν να σταθούν όρθια και άρχισαν να "φεσώνουν" την Εφορία, τον ΕΦΚΑ, τις τράπεζες και απλούς ιδιώτες. Η παράμετρος αυτή αποτελεί μια άλλη ιστορία, η οποία θέλει... βιβλία ολόκληρα για να αναλυθεί.

Η κυβέρνηση με τις φοροελαφρύνσεις βάζει ένα λιθαράκι ώστε όλοι οι πολίτες να δουν κάποιο όφελος. Μισθωτοί, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιοκτήτες ακινήτων με εισοδήματα από ενοίκια και αγρότες, περιλαμβάνονται στην περίμετρο των μέτρων που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση. Όμως όλα αυτά δεν αρκούν, γιατί ο κόσμος περιμένει περισσότερα. Και όταν λέμε περισσότερα δεν περιμένει την κυβέρνηση να τινάξει στον αέρα τον προϋπολογισμό για να δώσει λεφτά. Υποθέτουμε ότι στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, η κυβέρνηση θα μεριμνήσει για να είναι σε καλύτερη μοίρα οι αγρότες με τις κοινοτικές επιδοτήσεις, αλλά και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, μέσω μιας τολμηρής φορολογικής πολιτικής, η οποία θα συνοδεύεται και από εξάλειψη της απίστευτης ηλεκτρονικής γραφειοκρατίας που βιώνουν.

Στα ακίνητα παίζεται το πολιτικό παιχνίδι, αρκεί να το πάρει... χαμπάρι η κυβέρνηση!

Οι φορολογικές ελαφρύνσεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αγγίζουν όλους τους πολίτες.

Χιλιάδες φορολογούμενοι θα δουν σημαντικό όφελος το 2026 και το 2027, άλλοι θα δουν... ψίχουλα και άλλοι δεν θα δουν τίποτα γιατί είναι κάτω από το αφορολόγητο. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις περιμένουν να ανοίξουν πιο εύκολα οι... πύλες για συμμετοχή σε διάφορα προγράμματα χρηματοδότησης ή στον τραπεζικό δανεισμό. Εκεί όμως που πραγματικά πρέπει η κυβέρνηση να ρίξει το μεγαλύτερο βάρος είναι στην αγορά των ακινήτων και στην οικοδομή, αναθεωρώντας πολλές από τις αποφάσεις που έχει λάβει και οι οποίες δεν έχουν αποδώσει τίποτα ή δείχνουν ότι θα αποδώσουν ελάχιστα.

Το πρόβλημα της στέγης στα μεγάλα αστικά κέντρα βγάζει... μάτια, αλλά ταυτόχρονα, υπάρχει τ περιθώριο να ενισχυθούν οι προοπτικές για αύξηση του οικοδομικού όγκου σε ολόκληρη την επικράτεια και κυρίως στην επαρχία. Δεν γίνεται να μιλάμε για υψηλά ενοίκια, κυκλοφοριακό πρόβλημα και... εμφράγματα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα, αντί να υποστηρίζεται γενικά η... αποκέντρωση της οικοδομής, εμείς να βάζουμε εμπόδια και να δημιουργούμε ένα θολό τοπίο.

Τα γενικά και τοπικά πολεοδομικά σχέδια αποτελούν ένα πολύτιμο εργαλείο για τις επενδύσεις και για τη διαμόρφωση πολιτικής και ελπίζουμε ότι δεν θα αργήσουν, οδηγώντας σε νέες χαμένες ευκαιρίες. Υπάρχει το περιθώριο από την πλευρά του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας να παρέμβει δυναμικά για τη δόμηση σε οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, γιατί τα μέτρα που έχει ανακοινώσει δεν αρκούν. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν νομικοί περιορισμοί, αλλά δεν γίνεται επί 6 χρόνια να γίνεται επεξεργασία νόμων, οι οποίοι απορρίπτονται από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κάτι δεν πάει καλά εδώ ή κάποιοι δεν ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Εμείς, αυτό που ξέρουμε είναι ότι χιλιάδες ιδιοκτήτες που ήξεραν μέχρι πρότινος ότι είχαν οικόπεδα εκτός σχεδίου, τώρα διαπιστώνουν ότι αυτά έχουν γίνει... παλιοχώραφα. Γνωρίζουμε απλά το σοκ που έχουν υποστεί και τίποτα περισσότερο...

Επιπλέον, η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε μια πιο γενναία φορολογική πολιτική για τα εισοδήματα από ενοίκια, αν θέλει να συγκρατηθεί η ξέφρενη πορεία ανόδου τους. Οι ιδιοκτήτες αυξάνουν τις απαιτήσεις τους γιατί ασφυκτιούν ανάμεσα σε... δύο φόρους: ο ένας είναι ο... πληθωρισμός και ο άλλος οι φορολογικοί συντελεστές. Με βάση την πολιτική οπτική, η ιδιοκτησία και η ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας μπορούν να αποτελέσουν για την κυβέρνηση τη μεγαλύτερη "δεξαμενή" άντλησης ψήφων.

Η αύξηση των συντελεστών δόμησης στην επαρχία, η ένταξη χιλιάδων ιδιοκτησιών στα σχέδια πόλης, η ευελιξία στα εκτός σχεδίου και η καλύτερη φορολογική μεταχείριση, πρέπει να αποτελούν "ευαγγέλιο" για την κυβέρνηση, γιατί "μεταφράζονται" σε εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια ψήφων! Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα κατά της ιδιοκτησίας με την αιτιολογία ότι οι βραχυχρόνιες μισθώσεις αποτελούν την αιτία του... κακού για τα υψηλά ενοίκια, δεν έχουν θέση σε μια ελεύθερη οικονομία και κάνουν ζημιά και στην κυβέρνηση. Μέλημα της πρέπει να είναι η συνεχής αύξηση της προσφοράς και όχι το στραγγάλισμα στο σκέλος της ζήτησης με περιορισμούς, φόρους, κόλπα και... ανοησίες.

Τα κλειστά διαμερίσματα που βρίσκονται στα χέρια των funds και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων παρουσιάζουν σοβαρές εκκρεμότητες και γι αυτό δεν μπορούν να διατεθούν. Επιπλέον, η γραφειοκρατία δεν βοηθάει στην ταχεία αποδέσμευση τους, ώστε να "πέσουν" στην αγορά. Αναφορικά με τα ακίνητα που είναι κληρονομιαία, τα περιθώρια παρέμβασης είναι σχετικά περιορισμένα και η επιβολή φόρων δεν αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση, όσο και αν στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι μπορεί να οδηγήσει σε αποτελμάτωση.

Από την άλλη πλευρά, το Δημόσιο κατέχει πολλά ακίνητα ή μέσω της κοινωνικής αντιπαροχής μπορεί να επιτύχει την ανάπτυξη χιλιάδων ακινήτων με τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα. Ωστόσο και αυτή η διαδικασία έχει πολλά εμπόδια, ενώ είναι και χρονοβόρα. Αν η κυβέρνηση πίσω απ΄ όλα αυτά βλέπει ως... εύκολη λύση την περαιτέρω συμπίεση της αγοράς βραχυχρόνιας μίσθωσης, τότε είναι σίγουρο ότι αυτό θα κάνει κακό στις επενδύσεις αλλά θα της προκαλέσει πρόβλημα και στην... κάλπη! Η κτηματαγορά, εκτός από την πολιτική σταθερότητα, "αναστήθηκε" τόσο από τη "Χρυσή Βίζα", όσο και από τις επενδύσεις στη βραχυχρόνια μίσθωση. Αυτό το γνωρίζουν στην κυβέρνηση, αλλά με τις αποφάσεις που λαμβάνουν, έχουμε την αίσθηση ότι τελούν υπό πίεση για να εμφανιστούν πιο φιλολαϊκοί στους ενοικιαστές, από τους οποίους ελάχιστες ψήφους θα λάβει η Νέα Δημοκρατία στις προσεχείς εκλογές.

Πρώτη δύναμη το... Κ.Ι.Α.

Οι κυβερνώντες πρέπει να καταλάβουν ότι το "Κόμμα Ιδιοκτητών Ακινήτων" (Κ.Ι.Α.) είναι η μεγαλύτερη πολιτική "δύναμη" στον τόπο.

Η ιδιοκτησία αποτελεί την κινητήριο δύναμη της οικονομίας, ενώ ειδικά η οικοδομή αποτελεί την "ατμομηχανή της ανάπτυξης", γιατί δημιουργεί εισοδήματα, αυξάνει τις θέσεις απασχόλησης παντού και αποφέρει έσοδα από φόρους εισοδήματος, ΦΠΑ και κεφαλαίου στο Δημόσιο. Αυτά τα απλά, σίγουρα τα γνωρίζουν ο Μητσοτάκης και ο Πιερρακάκης. Τα γνωρίζουν πολύ καλά ακόμη και οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου που διδάσκονται το μάθημα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας. Βέβαια, πολλές φορές, η επιστήμη και το πανεπιστημιακό σύγγραμμα μπορεί να απέχουν σημαντικά από την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Όμως, αποτελεί τον "μπούσουλα" για τη διαμόρφωση πολιτικών που θα ενισχύσουν τους πολλαπλασιαστές στην οικονομία προς όφελος και της κοινωνίας. Άλλωστε γι αυτό η οικονομία ανήκει στις κοινωνικές επιστήμες.

Κύριοι της κυβέρνησης, το ελληνικό success story βασίστηκε στην πολιτική σταθερότητα και έλαβε ώθηση από την οικονομική δραστηριότητα, με αιχμή την οικοδομή και με φόντο τον τουρισμό. Η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλη προσφορά διαφόρων κατηγοριών ακινήτων, όπου θα ανεγερθούν οικοδομές, οι οποίες μάλιστα, ούτως ή άλλως θα έχουν σχεδόν μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα. Η οικοδομή και η κτηματαγορά μέσα σε ένα φιλικό επενδυτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, αποτελούν κορωνίδες για τον σχηματισμό πλεονασμάτων, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους, αλλά και την επιστροφή "μερίσματος" στην κοινωνία.

Ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο ελεύθερος επαγγελματίας και ο αγρότης, στην καθημερινότητα τους μπορεί να "κατεβάζουν"... τροπάρια για την ακρίβεια, την ασφάλεια, την υγεία, την παιδεία και άλλους τομείς με προβληματική λειτουργία. Ωστόσο, είναι σίγουρο ότι ως ιδιοκτήτες ακινήτων μπορεί να υιοθετήσουν μια διαφορετική στάση όταν θα έρθει η ώρα να ψηφίσουν. Αρκεί ο Μητσοτάκης και οι συναρμόδιοι υπουργοί να αντιληφθούν πόσο κολοσσιαία σημασία έχουν η οικοδομή και το ακίνητο για την οικονομία και κυρίως για τους ιδιοκτήτες, προχωρώντας σε ανάλογες "επαναστατικού" χαρακτήρα κινήσεις.

Η οικοδομή και η κτηματαγορά ζητούν και χρειάζονται μια ομοβροντία θεσμικών, αντι-γραφειοκρατικών και φορολογικών μέτρων. Όταν ο ιδιοκτήτης αισθανθεί ότι η περιουσία του έχει αξία και αξίζει να επενδύσει και άλλα σ΄ αυτήν, τότε θα... ξεχάσει την γκρίνια που μπορεί να εκφράζει ως μισθωτός, συνταξιούχος, ελεύθερος επαγγελματίας ή αγρότης. Αν αυτό δεν το καταλάβουν στην κυβέρνηση και στο Μαξίμου, τότε, χαιρετίσματα, φιλάκια, όνειρα γλυκά και αντίο πολιτική σταθερότητα...

Από την 1η Ιουλίου 2027, η Ελλάδα θα έχει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα είναι... πρωτοφανές να μην έχουμε κυβέρνηση, που θα κληθεί να χειριστεί κρίσιμα θέματα, μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Οι εκλογές είναι ακόμη... μακριά, αλλά και τόσο... κοντά, καθώς οι πρωταγωνιστές της διαδικασίας, πρέπει να διαμορφώσουν στρατηγικές, τακτικές και φυσικά ένα πλαίσιο που να πείθει ή να... αποθαρρύνει το εκλογικό σώμα. Η Νέα Δημοκρατία έχει ως στόχο μια νίκη με αυτοδυναμία ή στη... χειρότερη περίπτωση, προσβλέπει σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ και όλοι οι υπόλοιποι έχουν ως στόχο "να φύγει ο Μητσοτάκης", ο οποίος μπορεί να έχει "αδυνατίσει" πολιτικά, αλλά παραμένει κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού και αδιαμφισβήτητος ρυθμιστής των εξελίξεων.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, αυτή τη στιγμή ο Μητσοτάκης είναι ανεπιθύμητος από μια μερίδα Καραμανλικών, από τους Σαμαρικούς, από τους Αριστερούς, τους "ψεκασμένους" και ό,τι... εκλεκτό κυκλοφορεί στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό. Δηλαδή, απ΄ όλους τους... άλλους! Και είναι... λογικό, όλοι οι προαναφερόμενοι να είναι... εκνευρισμένοι! Μια νέα θητεία του Μητσοτάκη θα τον κατατάξει στην πρώτη θέση του πίνακα με τους μακροβιότερους πρωθυπουργούς στη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της χώρας, ενώ θα καταστεί και ο μακροβιότερος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας! Προφανώς, τέτοιες... επιδόσεις ενοχλούν συνολικά το αντι-μητσοτακικό μπλοκ, καθώς και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που το χρηματοδοτούν ή βρίσκονται από πίσω, φανερά και κρυφά...

Τα επιτεύγματα της κυβέρνησης που κάνουν πάρα πολλούς να... μισούν τον Μητσοτάκη!

Ο Μητσοτάκης θέλει να περάσει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός της ευθύνης, της υπευθυνότητας, της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητας.

Το ελληνικό success story, για το οποίο μιλάει ολόκληρος ο πλανήτης είναι αποτέλεσμα της πολιτικής σταθερότητας των τελευταίων ετών, αλλά και της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης σε σχέση με τους γενικούς στόχους και τη μεγάλη εικόνα. Προφανώς, έχουν γίνει και πάρα πολλά λάθη ή σοβαρές αστοχίες και δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση ή ανάλυση...

Η χώρα μας έχει πετύχει τα τελευταία χρόνια πάρα πολλά. Όσο και να... μισεί κάποιος τον σημερινό πρωθυπουργό, τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Η Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και μάλιστα σε μια περίοδο, όπου οι μεγαλύτερες οικονομίες της, Γερμανία και Γαλλία, μπαίνουν σε εσωτερικά μνημόνια. Όσο και να μισεί κάποιος τον Μητσοτάκη, δεν γίνεται να αγνοήσει εντελώς το γεγονός ότι ο ίδιος μαζί με τον Πολωνό ομόλογο του και πρώην κορυφαίο αξιωματούχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ντόναλντ Τουσκ, ίδρωσαν για να συγκροτήσουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εν μέσω ενός πρωτόγνωρου γεωπολιτικού περιβάλλοντος, μετά τις συνέπειες της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά και αυτών της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Αν μη τι άλλο, ο ρόλος της Ελλάδας είναι ενισχυμένος και αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Επίσης, όποιος μισεί τον Μητσοτάκη για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική άμυνας και ασφάλειας της χώρας, μάλλον πρέπει να είναι εντελώς... ανόητος ή αντι-ευρωπαϊστής και "πουτινόφιλος"!

Όσο και να μισεί κάποιος τον Μητσοτάκη, δεν μπορεί να αδιαφορήσει για το γεγονός ότι η Ελλάδα δανείζεται φθηνότερα από τις αγορές, σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, την Ιταλία και τη Γαλλία. Μιλάμε πέντε χώρες, οι οικονομίες των οποίων εντάσσονται στις 7 top, του γνωστού G-7. Επιπλέον, όσο και να μισεί κάποιος τον Μητσοτάκη, δεν γίνεται να μη λάβει υπόψιν του ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας του έχει αυξηθεί τουλάχιστον κατά 60% τα τελευταία έξι χρόνια. Ούτε μπορεί να αγνοήσει ότι το Χρηματιστήριο Αθηνών έχει τριπλασιάσει τις αποδόσεις του επί των ημερών του Μητσοτάκη. Ούτε μπορεί να αγνοήσει ότι όλοι ψάχνουν εργαζόμενους και δεν τους βρίσκουν, με αποτέλεσμα οι κλάδοι της οικονομικής δραστηριότητας να έχουν μείνει... ρέστοι από πολλές δεκάδες χιλιάδες εργατικά χέρια.

Από μια άλλη οπτική, ο Μητσοτάκης έχει γίνει... μισητό πρόσωπο για τους Αριστερούς, καθώς η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύει καθημερινά ότι παίρνει το... σκαλπ από τους επονομαζόμενους "προστάτες της εργατικής τάξης, των συνταξιούχων και των αδύναμων". Η φιλεργατική πολιτική του παρελθόντος με τα δανεικά έχει καταρρεύσει. Η ΑΤΑ, οι αυξήσεις με δανεικά και όλα τα γνωστά αριστερά τερτίπια κατέρρευσαν οριστικά την περίοδο των μνημονίων. Το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά κυβέρνησαν και κρίθηκαν, ενώ τα δεδομένα έχουν αλλάξει θεαματικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που ήρθε και έβαλε ταφόπλακα στις "μαγικές συνταγές" του σοσιαλκομμουνισμού. Εδώ δεν μπορεί να πληρώσει τους εργαζομένους στα κομματικά μέσα του με τον ελάχιστο μισθό, πώς να εμπνεύσει το εκλογικό σώμα, ότι μπορεί να κάνει το παραπάνω; Εν ολίγοις, δεν μπορείς να είσαι φιλεργατικός με τα λεφτά των άλλων, ούτε να πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες σε όλους για πάντα. Κάποια στιγμή σε παίρνουν... χαμπάρι!

Το πλεονέκτημα της κυβέρνησης με φόντο εργαζόμενους και συνταξιούχους

Η Νέα Δημοκρατία, αξιοποιώντας την πολιτική σταθερότητα και διαμορφώνοντας συνθήκες οικονομικής προόδου έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες, οι οποίες είναι φυσικό να... ενοχλούν τους αντιπάλους της!

Η σημερινή κυβέρνηση αύξησε και θα αυξήσει και άλλο τον βασικό μισθό, ενώ ενεργοποίησε τις τριετίες. Επιπλέον, έδωσε για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, εφάρμοσε την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας και γενικά ενίσχυσε το πλέγμα προστασίας των εργαζομένων. Εν ολίγοις, κέρδισε την παρτίδα και άφησε στα... κρύα του λουτρού την Αριστερά. Έμαθε στον μέσο πολίτη (σε όσους το κατάλαβαν τέλος πάντων...), ότι η αύξηση των μισθών δεν... διατάσσεται όταν δεν υπάρχουν οι ανάλογες συνθήκες οικονομικής προόδου και δεν ικανοποιούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει νέο γύρο αυξήσεων για το δημόσιο τομέα το 2026, ενώ την 1η Απριλίου θα υπάρξει νέα αύξηση του κατώτατου μισθού στα 910 ή 920 ευρώ, ανεβάζοντας τις αποδοχές λόγω τριετιών και υπερωριών. Επίσης, το 2027 θα έρθει και νέος γύρος αυξήσεων στο Δημόσιο, ο κατώτατος μισθός θα φτάσει μέσα στην... προεκλογική περίοδο του 2027 στα 950 ευρώ και αντιστοίχως θα αυξηθούν οι τριετίες και η υπερωριακή αποζημίωση.

Όλες οι κινήσεις της κυβέρνησης για τη μισθωτή εργασία, αφορούν 2.500.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους και 700.000 δημοσίους υπαλλήλους. Δηλαδή, μιλάμε για μια δυνητική "δεξαμενή" άντλησης ψήφων περίπου 6.000.000 πολιτών, περιλαμβάνοντας ακόμη και όσους δεν έχουν το δικαίωμα ψήφου. Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και τα 2.500.000 συνταξιούχους με τις οικογένειες τους, οι οποίοι έλαβαν αυξήσεις για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια επί των ημερών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.

Ουδείς ισχυρίζεται ότι όλοι οι προαναφερόμενοι έγιναν... πλούσιοι και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχει πίεση λόγω της ακρίβειας. Όμως, αυτό που πρέπει να αναδειχθεί, είναι το στοιχείο ότι η Νέα Δημοκρατία έχει κάνει ένα σαρωτικό come back στον κόσμο της εργασίας και τους απόμαχους της ζωής, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο σε κανονική περίοδο. Όποιος συγκρίνει τις καταστάσεις με αυτές που ξέραμε τη δεκαετία του ΄80 είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αυτά που συνέβησαν τότε, οδήγησαν τον "ασθενή", δηλαδή την ελληνική οικονομία στο "έμφραγμα" του 2010 και στην αναπόφευκτη προσφυγή στα μνημόνια. Το συγκεκριμένο έτος αποτελεί ορόσημο για την ιστορία της χώρας. Ό,τι ξέραμε επί Ανδρέα δεν πρόκειται να επαναληφθεί και σχεδόν όλοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι ήταν ένα ψεύτικο όνειρο και πάει. Ό,τι μάθαμε τα τελευταία έξι χρόνια λόγω της πολιτικής σταθερότητας, της οικονομικής προόδου και του ελληνικού success story αποτελεί οδηγό για το μέλλον.

Κινήσεις ματ έναντι των αντιπάλων

Ο Μητσοτάκης με σχέδιο, μέθοδο, προγραμματισμό και στοχοπροσήλωση έχει αφήσει ένα πολύ δυνατό αποτύπωμα σε μισθωτούς και συνταξιούχους, δηλαδή, στο 80% των ελληνικών νοικοκυριών.

Η ΝΔ μπορεί να μη λαμβάνει... 80% στις εκλογές ή στις δημοσκοπήσεις, ωστόσο, με τις κινήσεις των τελευταίων ετών και όσα θα γίνουν έως τις εκλογές, δεν πρόκειται να υπάρξει ζωτικός χώρος για το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους πάσης φύσεως λαϊκιστές, ώστε να μας... συστηθούν και πάλι ως "προστάτες" των συμφερόντων, εργαζομένων και συνταξιούχων. Αν το κάνουν δεν πρόκειται να πετύχουν κάτι ουσιαστικά και για ακόμη μία φορά θα εκτεθούν.

Το κρίσιμο ακροατήριο που παρακολουθεί την πορεία της χώρας τα τελευταία χρόνια, εξακολουθεί να δίνει την πρώτη θέση στη Νέα Δημοκρατία και στον Μητσοτάκη, έστω και αν υπάρχει μεγάλη απογοήτευση και... γκρίνια στην πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Οι κινήσεις της κυβέρνησης σε σχέση με τον κόσμο της μισθωτής εργασίας, αλλά και τους συνταξιούχους έχουν απονευρώσει το αριστερό αφήγημα. Ουσιαστικά μιλάμε για ιδεολογικό lockdown, καθώς αν ίσχυε ότι το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι οι "προστάτες" των αδύναμων, τότε θα έπρεπε να λαμβάνουν αθροιστικά πάνω από 60%!

Το κατακερματισμένο αντι-μητσοτακικό μέτωπο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα συνονθύλευμα λαϊκιστών, τυχοδιωκτών, αμόρφωτων, οικονομικά αναλφάβητων και πολιτικά ακατάλληλων τύπων! Η εποχή των μνημονίων και η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει... ανοίξει τα μάτια σε όλους μας. Η περιπέτεια της δεκαετίας του 2010 πρέπει να μας κάνει όλους πιο σοφούς. Ιδεολογίες του... αέρα, ψεύτικα αφηγήματα με αριστερό πρόσημο και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, έχουν καταρρεύσει και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρες και... σία, δεν έχουν ισχυρά λαϊκά ερείσματα, ενώ έχουν εγκλωβιστεί άσχημα από το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης "τους τη βγήκε" από... αριστερά!

Με βάση τα προαναφερόμενα, είναι φυσικό και επόμενο, οι "προστάτες" των μισθωτών και των συνταξιούχων να βρίσκονται σε πολιτικό vertigo. Είναι αυτό το vertigo που τους οδηγεί σταθερά σε ιδεολογικό... lockdown στις εκλογές του 2027! Αν μάλιστα η κυβέρνηση καταφέρει να βελτιώσει την κατάσταση στο μέτωπο της ακρίβειας, τότε η ιδεολογική χρεοκοπία της Αριστεράς και των πάσης φύσεως λαϊκιστών, θα μπορούσε να προσλάβει... πανηγυρικό χαρακτήρα! Ο καιρός και η ζωή θα δείξουν...

Όπως επισημαίνει η ίδια, βουλευτής του κόμματος Inuit Ataqatigiit στο δανέζικο κοινοβούλιο, αυτή η εκλογική διαδικασία είναι διαφορετική λόγω της διεθνούς παρέμβασης. «Βλέπουμε επιρροές από τις ΗΠΑ, τη Δανία και άλλες χώρες, κάτι που δε συνέβαινε σε άλλες εκλογές» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η εμμονή του Τραμπ

Η αυξημένη διεθνής προσοχή αποδίδεται εν μέρει στις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επανέφερε το θέμα της απόκτησης της Γροιλανδίας «με οποιονδήποτε τρόπο». Η επιμονή του προκάλεσε ανησυχία τόσο στη Δανία, η οποία διατηρεί τον έλεγχο της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Γροιλανδίας, όσο και στην ίδια τη Γροιλανδία, που βλέπει την εκλογική διαδικασία της να αποκτά πρωτοφανή γεωπολιτική σημασία.

Οι πολιτικοί αναλυτές είναι επιφυλακτικοί ως προς την έκβαση της εκλογικής αναμέτρησης, δεδομένου ότι στη Γροιλανδία οι δημοσκοπήσεις είναι περιορισμένες. Ο κυβερνητικός συνασπισμός υπό τον πρωθυπουργό Μούτε Έγκεντε, του δημοκρατικού σοσιαλιστικού κόμματος Inuit Ataqatigiit, αντιμετωπίζει πρόκληση από το Naleraq, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, που προωθεί έντονα την ανεξαρτησία και την ενίσχυση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.

Η κοινωνία εμφανίζεται πιο διχασμένη από ποτέ, σημειώνει η Chemnitz Larsen, ενώ για πρώτη φορά πολιτικοί συνοδεύονται από προσωπική ασφάλεια στις προεκλογικές τους εκστρατείες.

Η εκλογική ατμόσφαιρα έχει επιβαρυνθεί από πρόσφατες αποκαλύψεις για το αποικιοκρατικό παρελθόν της Δανίας. Ένα ντοκιμαντέρ του δανέζικου δικτύου DR αποκάλυψε ότι η Κοπεγχάγη ενδέχεται να έχει αποκομίσει έως και 400 δισεκατομμύρια κορώνες (περίπου 45 δισ. λίρες) από ορυχεία κρυόλιθου στη Γροιλανδία μεταξύ 1854 και 1987. Αν και υπάρχουν διαφωνίες για την ακρίβεια του ποσού, το ντοκιμαντέρ έχει ενισχύσει την αίσθηση αδικίας μεταξύ των Γροιλανδών.

Ο Ράσμους Λίντερ Νίλσεν, επικεφαλής του Nasiffik, του κέντρου εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας, υπογραμμίζει τη σύγκρουση μεταξύ της καθημερινής πολιτικής και των γεωπολιτικών εξελίξεων. Αν και δεν αναμένει την ανεξαρτησία μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια, θεωρεί πιθανή μια αναδιαπραγμάτευση της σχέσης της Γροιλανδίας με τη Δανία.

Η Γροιλανδία στο επίκεντρο των διεθνών επενδύσεων

Η διεθνής προσοχή επεκτείνεται και στον επιχειρηματικό τομέα. Ο Ντρου Χορν, μέλος της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ και διευθύνων σύμβουλος της επενδυτικής εταιρείας GreenMet, ανέφερε ότι υπάρχουν «δεκάδες δισεκατομμύρια» δολάρια έτοιμα για επένδυση στη Γροιλανδία.

Ο Τομ Ντανς, πρώην επίτροπος του Τραμπ για την Αρκτική και επενδυτής, αναγνωρίζει ότι οι επενδύσεις στα ορυκτά απαιτούν χρόνο, αλλά περιγράφει τη Γροιλανδία ως μια νέα «συνοριακή» περιοχή με τεράστιες προοπτικές. «Μιλάμε για το διάστημα και το ταξίδι στον Άρη, ενώ η Νουούκ απέχει μόλις τρεις ώρες πτήσης από τη Νέα Υόρκη» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, οι εκλογικές περιφέρειες της Ανατολικής Γερμανίας συγκαταλέγονται στις πιο ευμετάβλητες της χώρας, με την πολιτική τους προτίμηση να αλλάζει διαρκώς. Αντιθέτως, μεγάλες περιοχές της Δυτικής και Νότιας Γερμανίας παραμένουν πιστές στα ίδια κόμματα από τη δεκαετία του ’90.

Στην πραγματικότητα, με εξαίρεση τις εκλογές του 2005, όπου η αναμέτρηση μεταξύ της Άνγκελα Μέρκελ (CDU) και του Γκέρχαρντ Σρέντερ (SPD) ήταν τόσο αμφίρροπη που και οι δύο αρχικά ισχυρίστηκαν τη νίκη, η Ανατολική Γερμανία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη κάθε καγκελαρίου από την ενοποίηση της χώρας και μετά.

Η διάσπαση μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας δεν σταμάτησε να υφίσταται με την πτώση του Τείχους το 1989. Μια «αόρατη» γραμμή συνεχίζει να χωρίζει τη χώρα, όπως φαίνεται από δημογραφικούς και οικονομικούς δείκτες.

Ορισμένοι αναλυτές αποδίδουν τις εκλογικές προτιμήσεις της Ανατολικής Γερμανίας σε συνεχιζόμενες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Το αφήγημα «είναι η οικονομία, ανόητε», που χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει τη δυσαρέσκεια των ανατολικογερμανών ψηφοφόρων απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα, παραμένει επίκαιρο. Επιπλέον, η αίσθηση υποεκπροσώπησης των πρώην ανατολικών κρατιδίων σε υψηλόβαθμες κυβερνητικές και κοινωνικές θέσεις εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις.

Παράλληλα, οι έρευνες δείχνουν ότι η συμπάθεια προς τη Ρωσία είναι πιο διαδεδομένη στην Ανατολική Γερμανία, γεγονός που εξηγεί γιατί κόμματα με φιλορωσικές θέσεις – τόσο στα άκρα της δεξιάς όσο και της Αριστεράς – σημειώνουν εκεί μεγαλύτερη απήχηση.

Η στήριξη προς την AfD αποδίδεται, από ορισμένους, στην πρόσφατη εμπειρία της Ανατολικής Γερμανίας με την απολυταρχία. Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του βουλευτή της CDU, Μάρκο Βάντερβιτς, το 2021, όταν υποστήριξε ότι οι πολίτες της Ανατολικής Γερμανίας «δεν έχουν φτάσει ακόμη στη δημοκρατία» λόγω της σοσιαλιστικής τους διαπαιδαγώγησης – μια δήλωση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.

Σύμφωνα με το Politico, πέρα από την AfD, ένα νέο κόμμα με αριστερό-λαϊκιστικό προσανατολισμό κερδίζει έδαφος στην Ανατολική Γερμανία: η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW), η οποία ιδρύθηκε από την πρώην ηγετική φυσιογνωμία της Αριστεράς, Σάρα Βάγκενκνεχτ. Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Μάρτιν Έλφ, η πλατφόρμα του BSW συνδυάζει παραδοσιακές αριστερές θέσεις για την οικονομία και το κοινωνικό κράτος, με μια σαφή στάση κατά της μετανάστευσης.

Το πολιτικό μέλλον της Ανατολικής Γερμανίας

Με την AfD να καταγράφει ισχυρές επιδόσεις στις ανατολικές περιοχές της χώρας, υπάρχει η ανησυχία ότι το αίσθημα απομόνωσης των ανατολικογερμανών ψηφοφόρων θα ενταθεί. Εάν η CDU χάσει έδρες στα ανατολικά εξαιτίας της ανόδου της AfD, τότε η εκπροσώπηση των ανατολικών κρατιδίων στην επόμενη κυβερνητική συμμαχία – η οποία πιθανότατα θα είναι συντηρητική – ενδέχεται να μειωθεί.

Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο Ζέπελιν, Γιοάχιμ Μπενκε, προειδοποιεί: «Αυτό είναι πρόβλημα, διότι οι πολίτες των ανατολικών κρατιδίων θα νιώσουν ότι δεν εκπροσωπούνται επαρκώς».

Αυτό καταγράφει το Open Secrets, ένας φορέας στις ΗΠΑ παρακολούθησης των δαπανών προεκλογικών εκστρατειών, τον οποίο επικαλείται αφιέρωμα της The Wall Street Journal ενόψει των εκλογών. Οι εκλογές ξεπερνούν δύο φορές το κόστος εκείνων του 2016 και τρεις φορές εκείνων των αρχών του 2000.

Ωστόσο, το πιο ακραίο με την εκλογική διαδικασία, το οποίο δεν έχουν συνειδητοποιήσει οι Αμερικανοί πολίτες, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι ότι οι εκλογές στις ΗΠΑ δεν συγκρίνονται με καμία από τις άλλες δημοκρατίες, ως προς τους προϋπολογισμούς, τη διάρκεια και την επιρροή ολιγαρχών.

Ενδεικτικά, η καμπάνια του Καναδά διαρκεί συνήθως από 36 έως 50 ημέρες. Ο συνολικός λογαριασμός της προεκλογικής εκστρατείας για τις εκλογές του 2021: 69 εκατ. δολ. σε σημερινά δολ.—περίπου το 1/27 της τιμής ανά ψηφοφόρο νότια των συνόρων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όλα τα κόμματα ξόδεψαν συνολικά 80 εκατ. δολ., σε σημερινές τιμές, στις εκλογές του 2019.

Οι εκλογές στις ΗΠΑ κοστίζουν περίπου 40 φορές περισσότερο ανά άτομο από το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γερμανία. Στη Γηραιά Αλβιόνα, η όλη διαδικασία έληξε μέσα σε έξι εβδομάδες, δίχως βομβαρδισμό πολιτικών μηνυμάτων στην τηλεόραση ενώ ο εκλεγμένος αναλαμβάνει αμέσως τατ το τιμόνι και όχι ύστερα από μήνες. Οι Αμερικανοί έχουν συνηθίσει στην ιδέα ότι η προεδρική κούρσα να κρατάει σχεδόν δύο χρόνια, που συνεπάγεται ότι ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολάρια για να βομβαρδίζονται ασταμάτητα με διαφημίσεις σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαφημιστικές πινακίδες και smartphone.

Κάμαλα και Σούνακ, μέρα με τη νύχτα

«Αυτή είναι μια μορφή αμερικανικής μοναδικότητας που δεν αντανακλά καλά τις ΗΠΑ», είπε ο Μάικλ Γουόλντμαν, πρώην σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον. Στη διάρκεια των βρετανικών εκλογών, ο νέος πρωθυπουργός Κρι Στάρμερ και το Εργατικό Κόμμα συγκέντρωσαν 12,3 εκατ. δολ. ενώ το Συντηρητικό Κόμμα του Ρίσι Σούνακ, μόλις 2,5 εκατ. δολ.

Αντίθετα, η Καμάλα Χάρις συγκέντρωσε 300 εκατ. δολ. τις δύο πρώτες εβδομάδες της από τότε που αντικατέστησε τον Πρόεδρο Μπάιντεν και έκτοτε έχει αντλήσει συνολικά 1 δις. δολ., έναντι 800 εκατ. δολ. για τον Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις εκστρατείες.

Ακόμα και σε επίπεδο γερουσιαστών, οι ΗΠΑ είναι πιο ακριβές από άλλες χώρες. Ενδεικτικά, ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Ράφαελ Γουόρνοκ, ξόδεψε 180,66 εκατ. δολ. το 2020 — πολύ λιγότερο από όλες τις προεκλογικές δαπάνες στο Ην. Βασίλειο, τη Γερμανία και τις τελευταίες εκλογές του Καναδά μαζί.

Ωστόσο, όπως αναφέρει η The Wall Street Journal, είναι μια διαδικασία που προκαλεί δυσφορία στους Αμερικανούς. «Οι ψηφοφόροι έχουν βαρεθεί να ακούν για την πολιτική για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και να πλήττονται από ασταμάτητα διαφημίσεις—οι περισσότεροι από αυτούς επιτίθενται σε διαφημίσεις. Οι Αμερικανοί δεν συμφωνούν σε πολλά αυτές τις μέρες, αλλά περισσότεροι από 8 στους 10 λένε ότι οι δωρητές έχουν υπερβολική επιρροή στους πολιτικούς και στα δύο κόμματα, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Pew Research.

Όλο και περισσότερο, οι καμπάνιες χρηματοδοτούνται από έναν μικρό αριθμό ζάμπλουτων ανθρώπων όπως ο Έλον Μασκ. Ενώ στις εκλογές του 2004, 23 Αμερικανοί δώρησαν συνολικά 58,9 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το Open Secrets, το 2024, 408 κροίσοι έδωσαν συνολικά 2,3 δισ. δολ.. Στην κορυφή της λίστας: Ο δισεκατομμυριούχος Timothy Mellon έχει διαθέσει 165 εκατομμύρια δολάρια για τους Ρεπουμπλικάνους.

Περίπου το 72% των Αμερικανών δηλώνουν ότι θέλουν όρια στις δαπάνες της εκστρατείας, έναντι 11% που δεν θέλουν, σύμφωνα με την Pew. Το να κυνηγούν χρήματα επηρεάζει επίσης τους ίδιους τους πολιτικούς, οι οποίοι ξοδεύουν έως και το ήμισυ της εβδομαδιαίας εργασίας τους μαζεύοντας χρήματα, συμπεριλαμβανομένης της ψυχρής κλήσης σε αγνώστους για να ζητήσουν δωρεές.

Ένα βασικός λόγος που οι αμερικανικές εκλογές διαρκούν τόσο πολύ και είναι τόσο δαπανηρές, σύμφωνα με το αμερικανικό δημοσίευμα, είναι πως πρόκειται για μια μεγάλη χώρα και κοστίζει χρήματα για να προσεγγίσει ψηφοφόρους σε ακριβές αγορές ΜΜΕ, όπως η Νέα Υόρκη.

Επειδή όμως αυτό δεν θεωρήθηκε και τόσο δημοκρατικό, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι προκριματικές εκλογές έγιναν ο κύριος δρόμος για την υποψηφιότητα, με εξαίρεση τη Χάρις. Οι πολιτικοί άρχισαν να επενδύουν πολλά στην προσπάθειά τους να κερδίσουν τις προκριματικές εκλογές.

«Σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, περνάς χρόνια στα χαρακώματα δουλεύοντας για το κόμμα και ανταμείβεσαι με το να μπεις σε μια λίστα υποψηφίων. Εδώ, κάθε άτομο μπορεί να προσπαθήσει να αποσπάσει την ετικέτα του κόμματος, αλλά χρειάζονται πολλά χρήματα», λέει η Ελάιν Κάμαρκ, συνεργάτιδα στη δεξαμενή σκέψης Ινστιτούτο Μπρούκινγκς.

Ένας άλλος μεγάλος λόγος που οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι τόσο δαπανηρές είναι το απεριόριστο ποσό που μπορούν να δαπανούν οι υποψήφιοι, καθώς η αμερικανική δικαιοσύνη ισχυρίζεται ότι τα όρια χρηματοδότησης της εκστρατείας δεν πρέπει να περιορίζουν την ελευθερία του λόγου. Δηλαδή το να μην επιτρέπεται σε κάποιον να ξοδεύει όσα χρήματα θέλει είναι να σαν να του περιορίζεται η ικανότητά του να μεταφέρει τις απόψεις του στους ψηφοφόρους.

Ενδεικτικά, ο Τζο Μπάιντεν το 2020 ξόδεψε 70 φορές περισσότερα από όσα ο Γάλλος Εμανουέλ Μακρόν για να κερδίσει, παρόλο που ο πληθυσμός των ΗΠΑ είναι μόλις πέντε φορές μεγαλύτερος.

Οι δαπάνες των Επιτροπών Πολιτικής Δράσης κατά τους δύο τελευταίους κύκλους έχουν εκτοξευθεί, από 847 εκατ. δολ. στις εκλογές του 2012 σε 5,7 δισ. δολ. που συγκεντρώθηκαν από 2.966 ομάδες μέχρι στιγμής σε αυτές τις εκλογές, σύμφωνα με το Open Secrets.

Ίσως, όμως το σημαντικότερο εύρημα της έρευνας του Open Secrets, που ενισχύει το επιχείρημα ότι οι ΗΠΑ δεν είναι και τόσο δημοκρατική χώρα είναι η ότι πολιτική στάση των υποψηφίων σταματάει να ευθυγραμμίζεται και τόσο με έναν χορηγό τους μόνο όταν αυτός… πεθάνει.

Όλα τα μηνύματα που φτάνουν στη Χαριλάου Τρικούπη και στα επιτελεία των έξι υποψηφίων αρχηγών παραπέμπουν στη μαζική προσέλευση κόσμου σε όλα τα σημεία της χώρας που έχουν επιλεγεί και όπου έχουν στηθεί εκλογικά τμήματα. Οι κάλπες θα ανοίξουν στις 7 το πρωί της Κυριακής και θα κλείσουν στις 7 το απόγευμα της ίδιας μέρας, εκτός και αν λόγω της μαζικής προσέλευσης κριθεί αναγκαία η παράταση της εκλογικής διαδικασίας- κάτι που είχε γίνει στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, το φθινόπωρο του 2021.

Η απόφαση της αρμόδιας Επιτροπής Δεοντολογίας αφορά στην οργάνωση 950 εκλογικών τμημάτων (στην επικράτεια και σε αρκετές πόλεις του εξωτερικού), ώστε μέσα σε ελάχιστα λεπτά, να μπορούν να ψηφίσουν τα μέλη και οι φίλοι που προσέρχονται, καταβάλλοντας το αντίτιμο των 3 ευρώ.

Για τη ψηφοφορία πρέπει να έχουν μαζί τους αποδεικτικά έγγραφα για την ταυτοποίηση (πχ αστυνομική ταυτότητα ή δίπλωμα οδήγησης). Ειδικά για τους νέους 16 ετών και τους αλλοδαπούς, που δεν περιλαμβάνονται στον Εθνικό εκλογικό κατάλογο, η ταυτοποίηση γίνεται, για τους μεν Έλληνες με ταυτότητα/διαβατήριο και ΑΜΚΑ, για τους αλλοδαπούς με άδεια παραμονής και AMKA και για τους Κύπριους με κυπριακή ταυτότητα και ΑΜΚΑ. Ο ΑΜΚΑ θα προκύπτει από δημόσιο έγγραφο (π.χ. e- ΕΦΚΑ), που θα επιδεικνύεται στην εφορευτική επιτροπή.

Αξίζει ακόμη να σημειωθεί ότι βάσει της εγκυκλίου, δικαίωμα ψήφου στον β’ γύρο έχουν μόνο όσοι έχουν ψηφίσει στον α’ γύρο. Οι εκλογείς του β’ γύρου μπορούν να ψηφίσουν κατά τον ίδιο τρόπο, δηλαδή σε οποιοδήποτε εκλογικό τμήμα που έχει οργανώσει η ΕΔΕΚΑΠ, ανεξάρτητα από το εκλογικό τμήμα που ψήφισαν στον α’ γύρο.

Δείτε εδώ όλα τα εκλογικά τμήματα κέντρα ανά την επικράτεια και στο εξωτερικό

Σε εκλογικά τμήματα της Αθήνας και της περιφέρειας θα ψηφίσουν οι έξι υποψήφιοι αρχηγοί αλλά και οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ. Πρώτος στην κάλπη θα φτάσει ο Χάρης Δούκας, ο οποίος έχει προγραμματίσει να ψηφίσει στις 9 το πρωί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50). Στο ίδιο εκλογικό τμήμα θα φτάσει στις 10.30 για να ψηφίσει η υποψήφια αρχηγός Άννα Διαμαντοπούλου και στις 12 το μεσημέρι ο Παύλος Γερουλάνος. Ακαδημίας 50 έχει επιλέξει και ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης ο οποίος θα ψηφίσει στις 12.30 το μεσημέρι- νωρίτερα και στο ίδιο τμήμα θα ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο Γιώργος Παπανδρέου, πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει στην Αχαία, όπου εκλέγεται βουλευτής και συγκεκριμένα, στις 11 π.μ. στο εκλογικό τμήμα του 2ου Γυμνασίου Πατρών (Μαιζώνος 156 και Τριών Ναυάρχων).

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και υποψήφιος αρχηγός,  Νίκος Ανδρουλάκης, θα ψηφίσει στις 10 το πρωί στο Δημαρχείο Κερατσινίου – Δραπετσώνας (Ελ. Βενιζέλου 200 Κερατσίνι).

Ειδικότερα τα αποτελέσματα από τις δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά τμήματα στο γερμανικό κρατίδιο δίνουν στο SPD το 31% και στην AfD το 30%.

Σε χαμηλότερα επίπεδα κινούνται οι Χριστινοδημοκράτες (CDU) με 12% και το νεότευκτο κόμμα της Ζάρα Βάγκενκνέχτ που απέσπασε το 12%, λίγους μόλις μήνες μετά την ίδρυσή του.

Εν τω μεταξύ, δεύτερη δημοσκόπηση έξω από τις κάλπες δίνει στο SPD το 32% και στην AfD το 29%. Το BSW της Βάγκενκνεχτ είναι στο 12%, το CDU στο 11,5% και οι Πράσινοι εκτός Βουλής στο 4,5%.

Και αυτές από το δεύτερο δίκτυο, το ZDF:

Η προσέλευση ήταν σαφώς μεγαλύτερη από τις προηγούμενες εκλογές το 2019. Ως τις 14:00 (τοπική ώρα) είχαν ψηφίσει το 46% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έναντι 31,9% στην προηγούμενη αναμέτρηση.

Πολλοί ψήφισαν επιστολικά, μεταξύ τους και ο κάτοικος Βρανδεμβούργου καγκελάριος Όλαφ Σόλτς που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Στο στρατόπεδο του SPD η αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα παραμένει, αναφέρουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αλλά από τις πρώτες αντιδράσεις τους, τα στελέχη του κόμματος φαίνονται ανακουφισμένα. Η ριψοκίνδυνη στρατηγική του πρωθυπουργού Ντίτμαρ Βόιντκε -να παραιτηθεί αν έρθει δεύτερος- φαίνεται ότι απέδωσε.

Αν, πάλι, επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις και το SPD τερματίσει στην πρώτη θέση, αυτό θα σταθεροποιήσει και τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς – ακόμη και αν ο Βόιντκε δεν ήθελε να εμπλακεί ο καγκελάριος στην προεκλογική εκστρατεία. Οι Σοσιαλδημοκράτες θα κέρδιζαν τις εκλογές στα ανατολικά, τις οποίες έπρεπε να κερδίσουν.

Από την πλευρά της η AfD μιλά για μια «τεράστια επιτυχία» και ευχαριστεί τους οπαδούς τους.

Στο στρατόπεδο του SPD η αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα παραμένει, αναφέρουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αλλά από τις πρώτες αντιδράσεις τους, τα στελέχη του κόμματος φαίνονται ανακουφισμένα. Η ριψοκίνδυνη στρατηγική του πρωθυπουργού Ντίτμαρ Βόιντκε -να παραιτηθεί αν έρθει δεύτερος- φαίνεται ότι απέδωσε.

Αν, πάλι, επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις και το SPD τερματίσει στην πρώτη θέση, αυτό θα σταθεροποιήσει και τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς – ακόμη και αν ο Βόιντκε δεν ήθελε να εμπλακεί ο καγκελάριος στην προεκλογική εκστρατεία. Οι Σοσιαλδημοκράτες θα κέρδιζαν τις εκλογές στα ανατολικά, τις οποίες έπρεπε να κερδίσουν.

Από την πλευρά της η AfD μιλά για μια «τεράστια επιτυχία» και ευχαριστεί τους οπαδούς τους.

Στο στρατόπεδο του SPD η αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα παραμένει, αναφέρουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αλλά από τις πρώτες αντιδράσεις τους, τα στελέχη του κόμματος φαίνονται ανακουφισμένα. Η ριψοκίνδυνη στρατηγική του πρωθυπουργού Ντίτμαρ Βόιντκε -να παραιτηθεί αν έρθει δεύτερος- φαίνεται ότι απέδωσε.

Αν, πάλι, επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις και το SPD τερματίσει στην πρώτη θέση, αυτό θα σταθεροποιήσει και τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς – ακόμη και αν ο Βόιντκε δεν ήθελε να εμπλακεί ο καγκελάριος στην προεκλογική εκστρατεία. Οι Σοσιαλδημοκράτες θα κέρδιζαν τις εκλογές στα ανατολικά, τις οποίες έπρεπε να κερδίσουν.

Από την πλευρά της η AfD μιλά για μια «τεράστια επιτυχία» και ευχαριστεί τους οπαδούς τους.

Υπενθυμίζεται ότι η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση (από το ZDF στις 19 Σεπτεμβρίου) δείχνει ότι το AfD προηγείται με 28%, έναντι 27% του SPD. Το CDU ήταν στο 14%, ενώ το BSW στο 13%. Οι Πράσινοι, το Κόμμα της Αριστεράς (4%) και η συμμαχία BVB/Freie Wähler (3,5%) δεν κατάφεραν να φτάσουν το όριο του 5%.

Το Βρανδεμβούργο είναι ένα από τα εκλογικά «κάστρα» του SPD στο οποίος καταγράφουν ισχυρά ποσοστά από το 1990 ως εκαι σήμερα με αποκορύφωμα το 54,1% του 1994. Εντυπωσιακή ήταν και η άνοδος της AfD που από ποσοστά γύρω στο 10% εκτινάχτηκε στο 30% που καταγράφεται σήμερα μέσα σε μόλις μία δεκαετία – στην προηγούμενη αναμέτρηση ήταν ήδη στο 23,5%.

Οι Πράσινοι, οι Φιλελεύθεροι και η Αριστερά την τελευταία δεκαετία καταποντίστηκαν και πλέον είναι φαίνεται ότι θα μείνουν εκτός Βουλής, αν και οι Πράσινοι μπορεί οριακά να βρεθούν στη Βουλή έστω και οριακά.

Τα σενάρια μετά τις εκλογές

Ο σχηματισμός κυβέρνησης την επόμενη ημέρα θα είναι δύσκολος. Προεκλογικά τα κόμματα είχαν αποκλείσει τη συνεργασία με την AfD.

Οι πιθανοί κυβερνητικοί συνασπισμοί, σύμφωνα με τα αποτελέσματα στο exit poll του ARD, είναι ο τρικομματικός SPD/CDU/BSW που θα έχει 54 έδρες στη βουλή, όταν απαιτούνται 45 για την πλειοψηφία. Εταίρος σε τρικομματικό συνασπισμό SPD/CDU/Πράσινοι θα μπορούσαν να είναι οι Πράσινοι αν μπουν στη Βουλή, οπότε ο συνασποισμός θα έχει 47. Πιθανή θα είναι και μια κυβέρνηση SPD/CDU αλλά με την ανοχή άλλων κομμάτων γιατί έχει μόλις 42 έδρες.

Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου σε άλλα δύο κρατίδια στο ανατολικό τμήμα της Γερμανίας, τη Θουριγγία και τη Σαξωνία, η AfD είχε καταγράψει εντυπωσιακά αποτελέσματα, κερδίζοντας στη Θουριγγία και τερματίζοντας δεύτερη με μικρή διαφορά στο άλλο κρατίδιο.

«Είμαστε όλοι μπροστά σε περίοδο δοκιμασίας, καθώς πλησιάζουν οι εκλογές. Όσο περισσότερα διακυβεύονται, τόσο περισσότερο εξάπτονται τα πάθη» σημείωσε ο δημοκρατικός πρόεδρος και πρόσθεσε: «Όσο σθεναρές και αν είναι, οι πεποιθήσεις μας δεν πρέπει ποτέ να μας οδηγήσουν να βυθιστούμε στη βία... Είναι ώρα να ηρεμήσουμε».

Παράλληλα, κάλεσε να «πέσει η θερμοκρασία» της πολιτικής ζωής, που τόνισε ότι δεν μπορεί να μετατραπεί σε «πεδίο φονικής μάχης». «Θέλω να σας μιλήσω απόψε για την ανάγκη να πέσει η θερμοκρασία της πολιτικής μας ζωής» ήταν η φράση με την οποία επέλεξε να αρχίσει το διάγγελμά του, την επομένη της απόπειρας κατά της ζωής του ρεπουμπλικάνου αντιπάλου του από νεαρό ένοπλο στην Πενσιλβάνια, ο οποίος έπεσε νεκρός από τις σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών της αστυνομίας αφού σκότωσε έναν παριστάμενο και τραυμάτισε τον ρεπουμπλικάνο πρώην πρόεδρο και υποστηρικτές του ανοίγοντας πυρ με ημιαυτόματο τουφέκι.

Η απόπειρα «καλεί όλους μας να κάνουμε ένα βήμα πίσω» είπε ο Τζο Μπάιντεν, τονίζοντας πως ευτυχώς ο Ντόναλντ Τραμπ δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

Το διάγγελμα ακολούθησε την απόφαση του κ. Μπάιντεν και της εκστρατείας του να αναβληθούν προεκλογικές συγκεντρώσεις και να αποσυρθούν εσπευσμένα τηλεοπτικά πολιτικά μηνύματα, τα οποία καταφέρονταν εναντίον του κ. Τραμπ, τον οποίο ο αρχηγός του κράτους έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένα «απειλή» για τη δημοκρατία στις ΗΠΑ.

Η παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου με διάρκεια μικρότερη από επτά λεπτά, είχε σκοπό να τονίσει το μήνυμα ότι δεν είναι δυνατό να επιτραπεί η (σ.σ.: πολιτική) βία να γίνει κοινοτοπία και ότι πρέπει να τερματιστεί το μίσος στη χώρα. «Η πολιτική ρητορική σε αυτή τη χώρα είναι πλέον υπερβολικά οξεία. Είναι καιρός να κατεβάσουμε τη θερμοκρασία. Όλοι μας έχουμε ευθύνη για αυτό» τόνισε.

Επρόκειτο για μόλις το τρίτο επίσημο διάγγελμα του Μπάιντεν από το Οβάλ Γραφείο, αφότου ανέλαβε την εξουσία το 2021. Τα προηγούμενα δύο αφορούσαν τους πολέμους στη Λωρίδα της Γάζας και στην Ουκρανία, και τη συμφωνία που έκλεισε με τους Ρεπουμπλικάνους για το όριο του δημόσιου χρέους.

Οι φονικές επιθέσεις με τη χρήση όπλων είναι καθημερινό φαινόμενο στις ΗΠΑ. Η πολιτική βία είναι αρκετά πιο ασυνήθιστη μεν, αλλά όχι ακριβώς σπάνια. Τέσσερις πρόεδροι των ΗΠΑ έχουν δολοφονηθεί, αρκετοί άλλοι επέζησαν έπειτα από απόπειρες κατά της ζωής τους. Αρκετοί υποψήφιοι για την προεδρία έχουν επίσης γίνει στόχοι επιθέσεων, ορισμένων μοιραίων.

Είναι ενδεικτική η ανακοίνωση την οποία εξέδωσε σήμερα η S&P Global Ratings, στην οποία οι αναλυτές του οίκου αξιολόγησης εκτιμούν ότι το νέο κοινοβουλευτικό περιβάλλον στη Γαλλία θα περιπλέξει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων πολιτικής. «Κατά την άποψή μας, η σημερινή έλλειψη ορατότητας γύρω από τη φύση  της επόμενης κυβέρνησης δημιουργεί αβεβαιότητα σχετικά με τις λεπτομέρειες της οικονομικής και δημοσιονομικής της στρατηγικής», ανέφεραν οι αναλυτές, οι οποίοι είχαν υποβαθμίσει την αξιολόγηση της Γαλλίας σε ΑΑ- από ΑΑ, στα τέλη Μαΐου.

Αν και η S&P περιμένει την κατάθεση του προϋπολογισμού του 2025, έως τις αρχές Οκτωβρίου, εντούτοις  τονίζει ότι η όποια κυβέρνηση σχηματιστεί θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει ουσιαστικά μέτρα πολιτικής και θα αντιμετωπίζει έναν επίμονο κίνδυνο ψήφου δυσπιστίας.

Μια νέα υποβάθμιση θα μπορούσε να έρθει εάν η ανάπτυξη της Γαλλίας αποδειχθεί χαμηλότερη των προσδοκιών ή εάν η χώρα δεν μπορέσει να μειώσει το έλλειμμά της, καταλήγουν οι αναλυτές.

Berenberg Bank: Το τέλος των μεταρρυθμίσεων

Όπως σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Berenberg Bank, Holger Schmieding, το λιγότερο αρνητικό αποτέλεσμα θα ήταν μια σταθερή κυβέρνηση υπό την ηγεσία της μετριοπαθούς αριστεράς, με τη στήριξη των κεντρώων και πιθανώς των Ρεπουμπλικάνων. Όμως, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό, καθώς η επιτυχία της συμμαχίας του Νέου Λαϊκού Μετώπου καθιστά δύσκολο το σχίσμα μετριοπαθών  αριστερών και ακροαριστερών και την εγκατάλειψη των πιο δαπανηρών σημείων του προγράμματός τους.

Η Berenberg δεν αποκλείει μια κυβέρνηση μειοψηφίας υπό έναν κεντρώο-αριστερό πρωθυπουργό,  ο οποίος να είναι αποδεκτός για τους κεντρώους.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο γερμανικός επενδυτικός οίκος εκτιμά ότι το αποτέλεσμα των εκλογών σημαίνει το τέλος των θετικών για την ανάπτυξη μεταρρυθμίσεων του Macron, καθώς οι κεντρώοι θα αναγκαστούν να δεχθούν κάποια αντιστροφή των αλλαγών (όπως τη κρίσιμης αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού) και πιθανώς προοδευτικές αυξήσεις φόρων για να περάσει ο προϋπολογισμός.

Μακροπρόθεσμα, σε συνδυασμό με το πλήγμα στο επενδυτικό προφίλ της Γαλλίας, οι εξελίξεις αυτές θα οδηγήσουν σε μείωση της δυνητικής ανάπτυξης και αύξηση του πληθωρισμού. Σε συνδυασμό με πιθανές υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας, το κόστος δανεισμού θα αυξηθεί και τα δημοσιονομικά προβλήματα θα ενταθούν.

ING: Συνεργασία ή πολιτική αστάθεια τα μοναδικά σενάρια για τη Γαλλία

Σύμφωνα με την ING, δύο είναι πλέον τα πιθανότερα σενάρια για τη Γαλλία. Το πρώτο είναι εκείνο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, αφού τα κόμματα εμμένουν στις θέσεις τους και εμφανίζονται απρόθυμα να κάνουν παραχωρήσεις για να εισέλθουν σε έναν ευρύ κυβερνητικό συνασπισμό. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική αστάθεια στη Γαλλία θα συνεχιστεί τουλάχιστον έως τον Ιούνιο του 2025, όταν και ο πρόεδρος θα  μπορεί να προκηρύξει νέες εκλογές.  Βέβαια, μια τέτοια πολιτική αστάθεια θα σημαίνει και οικονομική αστάθεια.

Το δεύτερο σενάριο μιλά για συνεργασία των κομμάτων, αφού όπως εξηγεί η ING, εάν εξαιρεθούν οι 80 βουλευτές της άκρας αριστεράς και οι 146 της άκρας δεξιάς υπάρχουν πάνω από 350 βουλευτές που  θα μπορούσαν να σχηματίσουν έναν ευρύ κυβερνητικό συνασπισμό, έτοιμο να κάνει μεταρρυθμίσεις στη Γαλλία.

Ασφαλώς, κανένα κόμμα δεν θέλει να φανεί πολύ πρόθυμο να μπει αμέσως σε τέτοιες συζητήσεις, καθώς θα φαινόταν σαν να προδίδει τους ψηφοφόρους του. «Όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν όταν η σκόνη των εκλογών κατακαθίσει», σημειώνουν οι αναλυτές της ING.

Eurasia Group: 2 σενάρια και στο βάθος η Marine Le Pen

Σύμφωνα με την Eurasia Group, θα χρειαστούν ενδεχομένως πολλές εβδομάδες για να ξεδιαλύνει το πολιτικό σκηνικό στη Γαλλία. Ο οίκος γεωπολιτικών αναλύσεων δίνει 55% πιθανότητες στον σχηματισμό ενός ευρύ κυβερνητικού συνασπισμού από τις μετριοπαθείς δυνάμεις του κοινοβουλίου και 45% σε μία υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα αναλάβει μέχρι τις επόμενες εκλογές, σε 12 μήνες από τώρα.

Σε κάθε περίπτωση, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει τώρα μία περίοδο βαθιάς πολιτικής σύγχυσης, την οποία η Marine Le Pen μπορεί να εκμεταλλευτεί. Καθώς οι άλλες δυνάμεις της δεξιάς, της αριστεράς και του κέντρου τσακώνονται,  θα δυσκολευτούν να συμφωνήσουν πάνω στα θέματα που απασχολούν τους ψηφοφόρους (μεταναστευτικό, κόστος ζωής, δημόσιες υπηρεσίες, εκτίναξη του ελλείμματος).

UBS: Η ακυβερνησία είναι το καλύτερο σενάριο

Σαν την καλύτερη πιθανή λύση για τους επενδυτές χαρακτηρίζει η UBS το γεγονός ότι κανένα κόμμα δεν εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Σε κάθε περίπτωση, ο οίκος θεωρεί ότι η μεταβλητότητα θα παραμείνει υψηλή, καθώς κάποιος βαθμός risk premium θα παραμείνει.

Οι αναλυτές του ελβετικού οίκου θεωρούν πιθανό ένα σενάριο «συγκατοίκησης», με τον πρωθυπουργό να προέρχεται από άλλο κόμμα σε σχέση με τον πρόεδρο.

Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία για την όποια επόμενη κυβέρνηση θα είναι η ψήφιση του προϋπολογισμού του 2025, που θα πρέπει να λάβει υπόψη τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε. Με το γαλλικό έλλειμμα να ξεπερνά το 5,5% του ΑΕΠ το 2023 και την Κομισιόν να εκτιμά ότι θα μειωθεί μόνο στο 5,3% φέτος, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να μπει σε τεχνικό διάλογο με την Επιτροπή κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Capital Economics: Η Γαλλία απέφυγε τα χειρότερα αλλά η δημοσιονομική κατάσταση είναι δύσκολη

Για τους επενδυτές, το χθεσινοβραδινό αποτέλεσμα-έκπληξη του δεύτερου γύρου των γαλλικών εκλογών σημαίνει ότι τα χειρότερα πιθανά σενάρια αποφεύχθηκαν στη Γαλλία, εκτιμά η  Capital Economics. Βέβαια, ένας κίνδυνος θα ήταν ο διορισμός του ακρο-αριστερού Jean-Luc Mélenchon ως πρωθυπουργού. Όμως, ακόμα εάν αυτό δεν συμβεί, η ακυβερνησία θα δυσκολέψει τις προσπάθειες της δημοσιονομικής προσαρμογής που απαιτείται στη Γαλλία, σημειώνουν οι αναλυτές.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι πιθανό ότι το Νέο Λαϊκό Μέτωπο θα μπορούσε να κυβερνήσει εάν μετριάσει το πρόγραμμά του. Ή θα μπορούσε να υπάρξει ένας συνασπισμός αριστερών, κεντρώων και δεξιών κομμάτων, εξαιρουμένου του RN της Marine Le Pen και ίσως ακόμη και του LFI του Mélenchon.επενδυτικοι οικοι, Γαλλια, εκλογές

Εάν δεν υπάρξει συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ο Macron θα μπορούσε να διορίσει μια τεχνοκρατική κυβέρνηση για να επιβλέπει την καθημερινή λειτουργία του κράτους μέχρι να μπορέσουν να προκηρυχθούν οι επόμενες εκλογές. Πάντως, το σύνταγμα δεν επιτρέπει στον πρόεδρο να ζητήσει άλλες εκλογές για τουλάχιστον 12 μήνες.

Σε κάθε περίπτωση, ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο σημαίνει ότι θα είναι δύσκολο για την όποια επόμενη κυβέρνηση να περάσει τις περικοπές στον προϋπολογισμό που απαιτούνται ώστε η χώρα να συμμορφωθεί με τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε. και να βάλει το χρέος της σε βιώσιμη τροχιά.

Barclays και Citi βλέπουν πολιτικό αδιέξοδο

Η βρετανική Barclays και η αμερικανική Citi συμφωνούν ότι ο νικητής στον δεύτερο γύρο στις βουλευτικές εκλογές της Γαλλίας είναι το πολιτικό αδιέξοδο αλλά διαφωνούν ως προς το γεγονός που αφορά στην αβεβαιότητα και την πορεία της από εδώ και πέρα.

Ο βρετανικός οίκος της Barclays επισημαίνει ότι τα αποτελέσματα δεν αφήνουν καμία ομάδα ικανή να σχηματίσει κυβέρνηση, πράγμα που σημαίνει ότι η υπάρχουσα κατάσταση (status quo) ισχύει προς το παρόν και απομακρύνει τα σενάρια κινδύνου από το τραπέζι. Η Citi, ωστόσο, προβλέπει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ανοίγει την «πόρτα» σε ένα σενάριο για έναν Γάλλο πρωθυπουργό προερχόμενο από την αριστερά, που τελικά οδηγεί σε αύξηση της αβεβαιότητας αντί για μείωσή της και η οποία είναι πιθανό η αβεβαιότητα να παραμείνει ακόμη και μετά τον τελικό σχηματισμό κυβέρνησης.

Η Barclays επισημαίνει ότι οι Γάλλοι ψηφοφόροι ανέτρεψαν το σενάριο, δίνοντας απροσδόκητα τις περισσότερες έδρες στο κοινοβούλιο σε έναν αριστερό συνασπισμό και σπρώχνοντας την ακροδεξιά στην τρίτη θέση. Το κεντρώο μπλοκ του προέδρου Μακρόν ήρθε δεύτερο. «Καθώς καμία ομάδα δεν είναι σε θέση να σχηματίσει άμεσα κυβέρνηση, αναμένουμε ότι οι συνομιλίες για τον συνασπισμό θα τραβήξουν σε μάκρος χρονικά και ότι οι πιο ακραίες πολιτικές προτάσεις θα αποσυρθούν από το τραπέζι. Αυτό σημαίνει status quo, προς το παρόν, αν και δεν περιμένουμε τα επιτόκια των ομολόγων να επιστρέψουν στο σημείο που βρίσκονταν πριν από την προκήρυξη των εκλογών, καθώς οι δημοσιονομικές προοπτικές ενδέχεται να θολώσουν από τις πολιτικές συναλλαγές», εξηγεί ο οίκος.

«Από την άλλη, η απομάκρυνση ορισμένων κινδύνων δεν σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αγοράσουμε ευρώ. Η ανταμοιβή κινδύνου ευνοεί την πώληση των ράλι του ευρώ, ενώ τα νομίσματα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που επηρεάστηκαν περισσότερο από την προοπτική μιας δεξιάς κυβέρνησης μπορεί να προσφέρουν κάποια πιθανή ανοδική ανακούφιση. Συνεχίζουμε να διατηρούμε τις τοποθετήσεις long (σ.σ. θέσεις αγοράς) στην Ισπανία έναντι της Γαλλίας στα δεκαετή ομόλογα και θεωρούμε ότι με τον εκλογικό κίνδυνο να έχει απομακρυνθεί», προβλέπει η Barclays.

Η αμερικανική Citi από την πλευρά της σημειώνει ότι οι γαλλικές βουλευτικές εκλογές καταλήγουν σε αδιέξοδο στο κοινοβούλιο, αν και η διαμόρφωση μιας ασθενέστερης απόδοσης του κόμματος της Λεπέν αποτέλεσε έκπληξη. Το τελικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο για τις αγορές από μια ακροδεξιά/αριστερή πλειοψηφία, αλλά η βασική έκπληξη είναι ότι ανοίγει την ‘πόρτα’ για έναν αριστερό πρωθυπουργό, μια πιθανότητα που η αγορά είχε προεξοφλήσει μετά το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου.

«Αυτή η πιθανότητα αποτελεί έναν αυξανόμενο κίνδυνο για τα γαλλικά ομόλογα σχετικά με τις πιο δύσκολες δημοσιονομικές επιπτώσεις και θα πρέπει να οδηγήσει σε μεταβλητότητα. Μεσοπρόθεσμα, το γεγονός αυτό αυξάνει επίσης την απότομη πίεση στην καμπύλη των γαλλικών ομολόγων έναντι των άλλων ευρωπαϊκών ομολόγων, αν και το δεκαετές είναι πιθανό να παραμείνει στα τρέχοντα επίπεδα του βραχυπρόθεσμα. Η μόνη πιθανότητα σύσφιξης των spreads των γαλλικών ομολόγων είναι αν υπάρξει ένας κεντρώος συνασπισμός με συμμετοχή όλων πλην των ακροδεξιών και ακροαριστερών κομμάτων (Rassemblement National – RN και La France Insoumise – LFI), ο οποίος εξακολουθεί να είναι αριθμητικά εφικτός, αλλά θα ήταν δύσκολο να πραγματοποιηθεί στην πράξη. Το αποτέλεσμα, συνολικά, φαίνεται να οδηγεί σε αύξηση της αβεβαιότητας αντί για μείωση της, η οποία είναι πιθανό να παραμείνει ακόμη και μετά τον τελικό σχηματισμό κυβέρνησης. Αυτό είναι πιθανό να συνεχίσει να επιβαρύνει τις αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων για μακρύ χρονικό διάστημα, κατά την άποψή μας», συμπεραίνει ο αμερικανικός οίκος.