Συνεχίζοντας είπε τα εξής: «Η τιμή του ελαιολάδου έχει κατρακυλήσει. Αυτή τη στιγμή, η τιμή πώλησης,  είναι λίγο πάνω από τα 3 ευρώ, τη στιγμή που το κόστος παραγωγής είναι 4 ευρώ έως 4.5 ευρώ. Το χειροτερο όλων είναι ότι μάλλλον έτσι θα είναι η κατάσταση από εδώ και πέρα».

Πόσο θα το αγοράσει ο καταναλωτής στα σούπερ μάρκετ το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ; Σύμφωνα με όσα είπε ο κος Κόκκινος τόνισε ότι: «Από εμάς φεύγει 3 ευρώ, εσείς θα το πάρετε κανονικά 6 με 7 ευρώ».

«Τη μερίδα του λέοντος, για το ελαιόλαδο, την παίρνουν τα σούπερ μάρκετ» είπε ακόμα ο κος Κόκκινος.

Την ίδια στιγμή, σημαντική είναι η διαφορά ανάμεσα στην τιμή πώλησης από τον παραγωγό και στην τελική τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής. Σύμφωνα με τον Χρήστο Λύδη, σε ορισμένες εμπορικές πράξεις για αγουρέλαιο, η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται στα 4 ευρώ το κιλό, ενώ η συσκευασία των 500 ml μπορεί να φτάσει στο ράφι τα 9 με 10 ευρώ.

Προβληματίζει το υψηλό κόστος των ημερομισθίων και η έλλειψη εργατικών χεριών

Ωστόσο, αυτό που προβληματίζει είναι  το υψηλό κόστος των ημερομισθίων  και η έλλειψη εργατικών χεριών.Όπως τόνισε ο Μανώλης Γιαννούλης, τα ποσά που απαιτούνται για τα εργατικά χέρια είναι πλέον «απαγορευτικά» σε σχέση με τις τιμές στις οποίες πωλείται το ελαιόλαδο.

Μάλιστα ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής, στις δηλώσεις του στην ΕΡΤ την Κυριακή,  αναφέρθηκε και στην εσωτερική κατανάλωση, η οποία ανέρχεται περίπου στους 100.000 τόνους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, περίπου 50.000 τόνοι, δηλαδή σχεδόν το ήμισυ της ελληνικής παραγωγής που προορίζεται για εξαγωγή, φεύγουν από τη χώρα χύμα, ενώ οι υπόλοιπες ποσότητες αφορούν εξαγωγές τυποποιημένου προϊόντος.

Ο Μανώλης Γιαννούλης εξήγησε ακόμα ότι το ελαιόλαδο αποτελεί διεθνώς εμπορεύσιμο προϊόν και, ως εκ τούτου, η τιμή του επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις τιμές στη διεθνή αγορά.

Από την πλευρά του ο παραγωγός και έμπορος λαδιού, Νίκος Καψαμπέλης, μιλώντας στο Action 24 και αναφερόμενος στην τιμή παραγωγού για το ελαιόλαδο, είπε ότι αυτή κυμαίνεται από 3.70 έβως 4.20 ευρώτο λίτρο, ενώ το μεροκάματο των εργατών ξεκινά από 60 ευρώ και φτάνει έως 80 ευρώ, ανάλογα με τις αποδόσεις του εργάτη. Αυτό σημαίνει ότι ο εργάτης για να πάρει το μεροκαματο των 80 ευρώ, πρέπει να μαζέψει έναν τενεκέ λάδι.

Με τα σημερινά δεδομένα, οι πρώτες ενδείξεις παραπέμπουν σε τιμές παραγωγού κοντά στα 4 ευρώ το κιλό για το καλής ποιότητας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, χωρίς να διαφαίνεται –τουλάχιστον στην παρούσα φάση– επιστροφή ούτε στα ακραία υψηλά των προηγούμενων ετών ούτε όμως και κατάρρευση της αγοράς.

Προς τους 300.000 τόνους η ελληνική παραγωγή

Οι πρώτες εκτιμήσεις για τη νέα περίοδο 2026/27 τοποθετούν την ελληνική παραγωγή μεταξύ 280.000 και 330.000 τόνων, με το επίπεδο των περίπου 300.000 τόνων να αποτελεί σήμερα το επικρατέστερο σενάριο. Σε αυτή την περιοχή συγκλίνουν οι εκτιμήσεις του προέδρου της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλη Γιαννούλη.

Πρόκειται για σημαντική βελτίωση σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, χωρίς όμως να χαρακτηρίζεται υπερπαραγωγή.

Η κατάσταση δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα. Οι υψηλές θερμοκρασίες και τα μεγάλα διαστήματα ξηρασίας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού δημιούργησαν προβλήματα σε ορισμένες περιοχές, ενώ το Olive Oil Times έχει επισημάνει ότι οι καύσωνες, η ανομβρία, αλλά και κατά τόπους προσβολές και πυρκαγιές έχουν αυξήσει την αβεβαιότητα για την τελική απόδοση των ελληνικών ελαιώνων.

Το μεγάλο «βαρόμετρο» λέγεται Ισπανία

Για την τελική διαμόρφωση των τιμών, πάντως, το σημαντικότερο μέγεθος δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. «Το βαρόμετρο είναι η Ισπανία», έχει επισημάνει ο Μανώλης Γιαννούλης. Οι αρχικές προσδοκίες έκαναν λόγο ακόμη και για παραγωγή 1,8 εκατ. τόνων, όμως μετά τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρασία του καλοκαιριού οι εκτιμήσεις που μεταφέρονται από την αγορά έχουν περιοριστεί στην περιοχή των 1,4-1,5 εκατ. τόνων.

Και αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη.

Η εξειδικευμένη πλατφόρμα OliveTerm υπολογίζει ότι μια ισπανική παραγωγή περίπου 1,3 εκατ. τόνων θα διατηρούσε ουσιαστικά ισορροπημένη την αγορά. Στους 1,4 εκατ. τόνους τα αποθέματα θα αυξάνονταν, ενώ μια παραγωγή 1,5 εκατ. τόνων θα μπορούσε να προσθέσει σχεδόν 180.000 τόνους στα τελικά ισπανικά αποθέματα, εφόσον οι υπόλοιπες μεταβλητές παρέμεναν σταθερές.

Γι’ αυτό και το πρώτο επίσημο ισπανικό «aforo», δηλαδή η εκτίμηση της σοδειάς που αναμένεται στις αρχές Οκτωβρίου, θα αποτελέσει πιθανότατα το πρώτο μεγάλο τεστ για τις τιμές της νέας σεζόν.

Τι δείχνουν ήδη οι διεθνείς τιμές

Στις 20 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τα δεδομένα της Oleista, η μέση τιμή έξτρα παρθένου ελαιόλαδου στην Ισπανία βρισκόταν περίπου στα 3,40 ευρώ/κιλό. Για την Ελλάδα η αντίστοιχη ένδειξη ήταν περίπου 3,75 ευρώ/κιλό, ενώ στην Ιταλία έφθανε τα 4,82 ευρώ.

Στην ελληνική αγορά, πάντως, οι πρόσφατες συναλλαγές καλής ποιότητας προϊόντος δίνουν υψηλότερα επίπεδα. Στη Μεσσηνία έξτρα παρθένο οξύτητας 0,3 είχε διαμορφωθεί στα 3,90 ευρώ/κιλό στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ πρόσφατες εμπορικές πράξεις στη Λακωνία έγιναν περίπου στα 4 ευρώ/κιλό.

Συνολικά, το καλής ποιότητας ελληνικό προϊόν κινείται αυτή την περίοδο περίπου στα 3,90-4,20 ευρώ το κιλό, πολύ χαμηλότερα από τα έως και 9,50 ευρώ που είχαν καταγραφεί στην κορύφωση της κρίσης προσφοράς.

Τι προβλέπουν οι ειδικοί για τη νέα σοδειά

Ο Μανώλης Γιαννούλης έχει εκτιμήσει ότι, εφόσον επιβεβαιωθεί ελληνική παραγωγή περίπου 300.000 τόνων, η τιμή παραγωγού μπορεί να διατηρηθεί γύρω από τα σημερινά επίπεδα, με μια απόκλιση της τάξης του 10%.Με αφετηρία τα 4 ευρώ, αυτό πρακτικά δημιουργεί μια ζώνη περίπου 3,60 έως 4,40 ευρώ το κιλό.

Παρόμοια εικόνα προκύπτει και από το εξωτερικό. Η OliveTerm προβλέπει για το ισπανικό έξτρα παρθένο εύρος 3,40-3,60 ευρώ/κιλό βραχυπρόθεσμα και 3,60-3,90 ευρώ/κιλό από την έναρξη της νέας περιόδου έως το τέλος του 2026. Η ανάλυσή της θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της προσδοκίας για αυξημένη παραγωγή έχει ήδη ενσωματωθεί στη σημαντική πτώση των τιμών που σημειώθηκε μέσα στο 2026.

Υπάρχουν, μάλιστα, παράγοντες που μπορούν να λειτουργήσουν αντίρροπα σε μια νέα πτώση. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, οι πρώτες ενδείξεις από την Απουλία δεν είναι ιδιαίτερα καλές, με την Coldiretti να εκτιμά μειώσεις παραγωγής από 20% έως και πάνω από 40% σε αρκετές σημαντικές περιοχές.

Μια μικρότερη ιταλική παραγωγή αυξάνει τις ανάγκες της χώρας για εισαγωγές, μεταξύ άλλων από Ελλάδα και Ισπανία, και μπορεί να στηρίξει τις τιμές.

Η εκτίμηση για την τιμή παραγωγού

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, το πιθανότερο βασικό σενάριο για το ελληνικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο κατά την έναρξη της συγκομιδής είναι μια τιμή περίπου 3,80 έως 4,20 ευρώ το κιλό, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με περιοχή, ποιότητα, οξύτητα και ποσότητα.

Ένα ευρύτερο εύρος 3,60-4,40 ευρώ/κιλό θεωρείται σήμερα πιθανό, μέχρι να υπάρξουν τα πρώτα ασφαλή στοιχεία από τα ελαιοτριβεία.

Η πιθανότητα σημαντικής πτώσης κάτω από αυτή τη ζώνη θα αυξανόταν εάν η Ισπανία εμφανίσει τελικά πολύ υψηλή παραγωγή και ταυτόχρονα καλές ελαιοπεριεκτικότητες. Αντίθετα, παραγωγή χαμηλότερη από τις προσδοκίες, χαμηλές αποδόσεις του καρπού ή αυξημένες αγορές από την Ιταλία θα μπορούσαν να οδηγήσουν το ποιοτικό ελληνικό προϊόν προς ή και πάνω από τα 4,30-4,40 ευρώ.

Ιδιαίτερη σημασία θα έχουν οι αποδόσεις του καρπού. Η Oleista επισημαίνει ότι η μεγάλη ποσότητα ελιάς στα δέντρα δεν σημαίνει αυτομάτως αντίστοιχα μεγάλη παραγωγή λαδιού. Οι βροχές, η υγρασία, οι θερμοκρασίες του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου και η τελική ελαιοπεριεκτικότητα μπορούν να αλλάξουν αισθητά τα πραγματικά μεγέθη της σοδειάς.

Πόσο είναι η τιμή ανά λίτρο

Υπάρχει, πάντως, μία τεχνική λεπτομέρεια: οι συναλλαγές μεταξύ παραγωγών, συνεταιρισμών και εμπόρων γίνονται κατά κανόνα σε ευρώ ανά κιλό και όχι ανά λίτρο.

Επειδή ένα λίτρο ελαιόλαδου ζυγίζει περίπου 0,91-0,92 κιλά, μια τιμή παραγωγού:

3,80 ευρώ/κιλό αντιστοιχεί περίπου σε 3,50 ευρώ το λίτρο
4,00 ευρώ/κιλό σε περίπου 3,65-3,70 ευρώ το λίτρο
4,20 ευρώ/κιλό σε περίπου 3,85 ευρώ το λίτρο
4,40 ευρώ/κιλό σε περίπου 4 ευρώ το λίτρο

Άρα, με τα σημερινά δεδομένα, το βασικό σενάριο για τη φετινή σοδειά μεταφράζεται χονδρικά σε 3,50 έως 3,85 ευρώ ανά λίτρο σε επίπεδο παραγωγού, πριν φυσικά προστεθούν τυποποίηση, συσκευασία, μεταφορικά, εμπορικά περιθώρια και ΦΠΑ μέχρι το προϊόν να φτάσει στο ράφι.

Το τοπίο θα γίνει πολύ πιο καθαρό μέσα στον Οκτώβριο. Τότε θα υπάρχει η επίσημη ισπανική πρόβλεψη, αλλά κυρίως θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι πρώτες πραγματικές αποδόσεις στα ελαιοτριβεία. Αυτές, περισσότερο από τις σημερινές εκτιμήσεις για τον αριθμό των καρπών στα δέντρα, θα κρίνουν τελικά αν τα περίπου 4 ευρώ θα αποτελέσουν το σημείο ισορροπίας της φετινής αγοράς.

Ξεπέρασε τα 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ η συνολική αξία των εξαγωγών του ελαιόλαδου και της φέτας το 2025, γεγονός που αναδεικνύει τα δύο προϊόντα σε βασικούς πυλώνες της ελληνικής αγροτικής παραγωγής.

Η φέτα συνιστά το σημαντικότερο ελληνικό τυροκομικό προϊόν. Η Ελλάδα διαθέτει συνολικά 25 καταχωρισμένες ονομασίες τυριών, από τις οποίες οι 23 είναι ΠΟΠ και οι δύο ΠΓΕ, με τη φέτα ΠΟΠ να κατέχει τη μερίδα του λέοντος. Υπ' αυτή την έννοια, είναι εύλογη η κραυγή αγωνίας των παραγωγών για τις μαζικές θανατώσεις αιγοπροβάτων λόγω της ευλογιάς των αιγοπροβάτων και του αφθώδους πυρετού.

Παρόλα αυτά, το 2025 η εγχώρια παραγωγή φέτας ανήλθε σε περίπου 152.700 τόνους, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 64% της καταγεγραμμένης παραγωγής τυριών της χώρας, χωρίς να συνυπολογίζονται τα τυριά τυρογάλακτος.

Για την παρασκευή της χρησιμοποιήθηκε το 75% του πρόβειου και το 41% του γίδινου γάλακτος που παρήχθη στην Ελλάδα, γεγονός που σημαίνει ότι συνολικά το 69% της εγχώριας παραγωγής αιγοπρόβειου γάλακτος κατευθύνθηκε στη φέτα.

Το 69% της παραγωγής πωλήθηκαν στο εξωτερικό - Η Γερμανία κορυφαία αγορά
Περίπου 105.000 τόνοι, δηλαδή το 69% της παραγωγής, κατευθύνθηκαν στο εξωτερικό, με την αξία τους να αγγίζει τα 835 εκατομμύρια ευρώ. Με την επίδοση αυτή, η φέτα καλύπτει πλέον το 9% της συνολικής αξίας των ελληνικών εξαγωγών τροφίμων.

Κορυφαία αγορά-στόχος παραμένει η Γερμανία, ενώ ακολουθούν η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τις πέντε αυτές χώρες να απορροφούν το 70% των εξαγωγών.

«Η φέτα και το ελαιόλαδο δεν είναι απλώς δύο από τα πιο γνωστά ελληνικά προϊόντα. Πίσω τους βρίσκονται χιλιάδες παραγωγοί, αγροτικές οικογένειες, μεταποιητικές επιχειρήσεις και ολόκληρες τοπικές οικονομίες. Αποτελούν μέρος της ταυτότητας της χώρας μας, αλλά και ισχυρά αναπτυξιακά και εξαγωγικά πλεονεκτήματα, τα οποία οφείλουμε να προστατεύουμε και να αξιοποιούμε ακόμη περισσότερο» δήλωσε στο ΑΠΕ ΜΠΕ ο γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Σπύρος Πρωτοψάλτης.

Ο κίτρινος «χρυσός» της οικονομίας
Αντίστοιχη είναι και η φήμη του ελαιόλαδου, με περίπου 700.000 παραγωγούς να δραστηριοποιούνται στον κλάδο. Στον επίσημο κατάλογο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων περιλαμβάνονται 33 καταχωρισμένες ελληνικές ονομασίες ελαιολάδων, εκ των οποίων 20 είναι ΠΟΠ και 13 ΠΓΕ, αποτυπώνοντας τον πλούτο των τοπικών ποικιλιών και των διαφορετικών ελαιοπαραγωγικών περιοχών της χώρας.

Το 2025, οι εξαγωγές ελληνικού ελαιολάδου ανήλθαν σε 1,31 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 12,4% των συνολικών εξαγωγών τροφίμων της χώρας. Για την τρέχουσα ελαιοκομική περίοδο 2025-2026, η παραγωγή υπολογίζεται σε περίπου 235.000 τόνους, με τις εξαγωγές να εκτιμώνται στους 139.000 τόνους.

Με βάση τον μέσο όρο της περιόδου 2022-2025, η Ελλάδα σταθεροποιείται στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, πίσω από την Ισπανία, την Τουρκία και την Τυνησία.

Τι είναι το Ελαιοκομικό Μητρώο
Σε αυτό το περιβάλλον έχει προχωρήσει η επικαιροποίηση του Ελαιοκομικού Μητρώου, ώστε το κράτος να διαθέτει καλύτερη εικόνα για τις εκμεταλλεύσεις, την παραγωγική βάση και τις ποσότητες που παράγονται.

Η υποχρεωτική υποβολή των Δηλώσεων Συγκομιδής Ελαιοκάρπου, με απόφαση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, έχει μετατεθεί για την ελαιοκομική περίοδο 2026-2027, με ημερομηνία έναρξης την 1η Οκτωβρίου 2026, ώστε να ολοκληρωθούν οι αναγκαίες τεχνικές προσαρμογές.

Παράλληλα, επιδιώκεται η διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων με την ΑΑΔΕ και η αξιοποίηση των στοιχείων του ΟΣΔΕ, σε συνεργασία με το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Στόχος είναι τα διαθέσιμα στοιχεία να αντλούνται ηλεκτρονικά και να αποφεύγονται η επανάληψη διαδικασιών, η ταλαιπωρία και το πρόσθετο κόστος για τους ελαιοπαραγωγούς.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι η εξοικονόμηση για τους Ευρωπαίους εξαγωγείς από τη μείωση των δασμών θα ανέρχεται έως και σε 4 δισ. ευρώ ετησίως.

Μεταξύ των κλάδων που αναμένεται να ωφεληθούν σημαντικά συγκαταλέγεται και ο αγροδιατροφικός τομέας, καθώς προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως το ελαιόλαδο και το κρασί, αποκτούν πρόσβαση σε μια αγορά όπου η μεσαία τάξη αυξάνεται σταθερά.

Σήμερα, οι ινδικοί δασμοί στα αγροδιατροφικά προϊόντα που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχονται κατά μέσο όρο στο 36%, ενώ σε ορισμένες κατηγορίες φτάνουν έως και το 150%. Το 2024, οι αγροδιατροφικές εξαγωγές της Ε.Ε. προς την Ινδία διαμορφώθηκαν στα 1,3 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 0,6% του συνολικού αγροδιατροφικού εμπορίου της Ένωσης, γεγονός που αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στους υψηλούς δασμούς.

Με τη νέα συμφωνία, οι εξαγωγές κρασιού, οι οποίες σήμερα επιβαρύνονται με δασμούς 150%, αναμένεται να δουν τους δασμούς να μειώνονται δραστικά στο εύρος 20%-30%. Τα οινοπνευματώδη ποτά, με δασμούς που φτάνουν επίσης έως το 150%, προβλέπεται να επωφεληθούν από μείωση σε σταθερό επίπεδο 40%, ενώ οι δασμοί στη μπύρα αναμένεται να υποχωρήσουν από 110% σε 50%.

Ιδιαίτερης σημασίας θεωρείται και η αλλαγή που αφορά στο ελαιόλαδο. Από το 45% στο οποίο ανέρχονται σήμερα οι δασμοί, με την εφαρμογή της συμφωνίας αναμένεται ο μηδενισμός τους, εξέλιξη που ανοίγει τον δρόμο για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών εξαγωγών.

«Με αυτή τη συμφωνία, τα ευρωπαϊκά κρασιά, τα οινοπνευματώδη, η μπύρα, το ελαιόλαδο, τα ζαχαρώδη και άλλα προϊόντα θα απολαμβάνουν προνομιακή πρόσβαση στη ραγδαία αναπτυσσόμενη ινδική αγορά», δήλωσε σχετικά και ο Επίτροπος Γεωργίας και Τροφίμων της Ε.Ε., Κριστόφ Χάνσεν. Όπως πρόσθεσε, ευαίσθητοι αγροτικοί τομείς, όπως το βοδινό κρέας, το κοτόπουλο, το ρύζι και η ζάχαρη, εξαιρούνται από την απελευθέρωση, διασφαλίζοντας την προστασία των Ευρωπαίων αγροτών. «Τα υψηλά πρότυπα ασφάλειας τροφίμων της Ε.Ε. διατηρούνται πλήρως και δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης», τόνισε.

Στο ελληνικό σκέλος, ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλης Γιαννούλης, μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων τόνισε ότι «οποιαδήποτε μείωση δασμών ή κόστους λειτουργεί θετικά για το ευρωπαϊκό και κατ’ επέκταση το ελληνικό ελαιόλαδο, διευκολύνοντας την πρόσβαση των καταναλωτών στις αγορές τρίτων χωρών».

Όπως σημείωσε, παρά το γεγονός ότι η Ινδία δεν διαθέτει ανεπτυγμένη κουλτούρα κατανάλωσης ελαιολάδου, η συμφωνία ενδέχεται να προσελκύσει ένα νέο, περιορισμένο κοινό με βασικό κριτήριο την τιμή, επισημαίνοντας ότι οι ελληνικές εξαγωγές ελαιολάδου ανέρχονται σε περίπου 45.000 τόνους παγκοσμίως.

Στις προοπτικές που ανοίγει η συμφωνία για τον αμπελοοινικό τομέα αναφέρθηκε και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, Στέλιος Μπουτάρης.

Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, μέχρι σήμερα οι πωλήσεις ελληνικού κρασιού στην Ινδία είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες, ωστόσο η συμφωνία και η άνοδος της μεσαίας εισοδηματικής τάξης στη χώρα αλλάζουν τα δεδομένα. Σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις αυτές αποδίδει και στη συμφωνία για απευθείας αεροπορικές πτήσεις, εκτιμώντας ότι τα επόμενα χρόνια θα διαμορφωθεί μια σταθερή και θετική σχέση Ελλάδας – Ινδίας, καθώς οι επισκέπτες της ασιατικής χώρας θα έρθουν σε επαφή με τα ποιοτικά αγροδιατροφικά προϊόντα της χώρα μας.

Ο ίδιος εκτίμησε ότι η μείωση των δασμών στο κρασί από το 150% στο 75%, με προοπτική περαιτέρω αποκλιμάκωσης έως και το 20% σε βάθος χρόνου.

Τέλος, στο πλαίσιο διερεύνησης της αγοράς, ο κ. Μπουτάρης ανέφερε ότι εξετάζεται η συμμετοχή της εταιρείας “Κυρ-Γιάννη” στην έκθεση ProWine India, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο Μουμπάι. Όπως σημείωσε τέλος “μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ουσιαστικό ενδιαφέρον για την ινδική αγορά λόγω των υψηλών δασμών, ωστόσο πλέον τα δεδομένα έχουν αλλάξει”.

Αναλυτικά, ανακοίνωση της Επιτροπής Ανταγωνισμού αναφέρει:

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ανακοινώνει την ολοκλήρωση δύο νέων ερευνητικών μελετών, οι οποίες χαρτογραφούν σε βάθος τους μηχανισμούς διαμόρφωσης τιμών στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και στην εγχώρια λιανική αγορά. Οι μελέτες, οι οποίες εκπονήθηκαν από την Ιωάννα Χριστοδουλάκη και τον Αθανάσιο Δήμα (τμήμα Χαρτογράφησης Αγορών και Έρευνας της ΕΑ), σε συνεργασία με καθηγητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Εργαστηρίου Εφαρμογών Πληροφορικής και Υπολογιστικών Οικονομικών (ΕΕΠΥΟ) κ.κ. Δημήτριο Παναγιώτου και Αθανάσιο Σταυρακούδη, αξιοποιούν σύγχρονα οικονομετρικά μοντέλα για την ανάλυση της εξέλιξης των τιμών και του ανταγωνισμού. Οι μελέτες αυτές αποτελούν συνέχεια του HCC Datathon που διοργανώθηκε τον Ιούνιο του 2025 για την προώθηση της ανάλυσης δεδομένων στην πράξη, στην αγορά έξτρα παρθένου ελαιόλαδου.

Η πρώτη μελέτη («Price dependence among the major EU extra virgin olive oil markets») εξετάζει την αλληλεξάρτηση των τιμών παραγωγού μεταξύ Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την Ισπανία ως τον κυρίαρχο ηγέτη καθορισμού τιμών (price setter) στη Μεσόγειο, με την ελληνική αγορά να λειτουργεί ως «ακόλουθος», προσαρμοζόμενη μακροχρόνια στις ισπανικές τάσεις. Η Ιταλία εμφανίζεται ως ο βασικός αγωγός μετάδοσης της μεταβλητότητας, αντιδρώντας εντονότερα σε βραχυχρόνια σοκ.

Η δεύτερη μελέτη («Price Connectedness in the Extra Virgin Olive Oil Retail Market in Greece») εστιάζει στην ελληνική αγορά σούπερ μάρκετ. Μέσω ανάλυσης παλινδρόμησης ποσοστημορίων (quantile regressions) στις τελικές τιμές πώλησης σε τέσσερις μεγάλες αλυσίδες, διαπιστώθηκε σημαντική ανομοιογένεια στις στρατηγικές τιμολόγησης. Η ανομοιογένεια αυτή εμφανίζεται σε επίπεδο σούπερ μάρκετ, αλλά και σε επίπεδο προϊόντος. Τα αποτελέσματα δεν υποδεικνύουν συντονισμένη συμπεριφορά, καθώς η αλληλεπίδραση των τιμών ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με το αν οι τιμές είναι χαμηλές ή υψηλές, ενώ παρατηρούνται ασύμμετρες αντιδράσεις μεταξύ των ανταγωνιστών.

Οι ερευνητικές μελέτες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Οι δράσεις αυτές εντάσσονται στην γενικότερη στρατηγική της επιτροπής για την εμβάθυνση στην κατανόηση της δομής της αγοράς τροφίμων, επιτρέποντας στοχευμένες παρεμβάσεις για την προστασία του ανταγωνισμού και του καταναλωτή.

Η παραγωγή ελαιόλαδου στις χώρες της Μεσογείου παρουσιάζει έντονες διαφοροποιήσεις. Η Τυνησία και το Μαρόκο αναμένεται να έχουν ιδιαίτερα υψηλές αποδόσεις, ενώ η Ισπανία, η Ιταλία και η Ελλάδα κινούνται κοντά στον μέσο όρο. Αντίθετα, η Τουρκία προβλέπεται να καταγράψει σημαντική μείωση.

Για την Ελλάδα, οι εκτιμήσεις κυμαίνονται μεταξύ 210.000 και 230.000 τόνων, εκ των οποίων 90.000 προέρχονται από την Πελοπόννησο, 50.000 από την Κρήτη, 30.000 από τα νησιά και 50.000 από την ηπειρωτική χώρα. Πρόκειται για μια καλή χρονιά, συγκριτικά με τις προηγούμενες ελλειμματικές περιόδους.

Οι τιμές του εξαιρετικά παρθένου ελαιόλαδου αναμένεται φέτος να διαμορφωθούν μεταξύ 4,5 και 5 ευρώ το κιλό, μεταφραζόμενες σε λιανική τιμή 7–8 ευρώ/λίτρο.

Η αποκλιμάκωση των τιμών αποτυπώνεται ήδη στα ράφια των σούπερ-μάρκετ: το εξαιρετικά παρθένο πωλείται από 7,95 ευρώ/λίτρο (έναντι 15 ευρώ πέρυσι), ενώ το κλασικό από 6,95 ευρώ/λίτρο. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, από το ιστορικό υψηλό του Ιουλίου 2024, οι τιμές έχουν μειωθεί κατά 62,8%, επιβεβαιώνοντας την επιστροφή στην κανονικότητα.

Με βάση τα στοιχεία της ΕΔΟΕ, περίπου το 25% της χαμένης κατανάλωσης έχει ήδη ανακτηθεί, μετά την πτώση έως και 40% των προηγούμενων ετών.

Η τιμή παραγωγού αναμένεται να κινηθεί φέτος μεταξύ 4 και 5 ευρώ το κιλό, κάτι που σημαίνει ότι η λιανική τιμή στο ράφι θα κυμανθεί γύρω στα 7 έως 8 ευρώ. Τα ημερομίσθια έχουν εκτοξευθεί στα 70 ευρώ, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το τελικό κόστος. Οι ελαιοπαραγωγοί εκτιμούν ότι, αν και η χρονιά δεν είναι τόσο δύσκολη όσο το 2022-2023, η χαμηλή προσφορά μπορεί να διαμορφώσει ανοδικές τάσεις στις τιμές.

Στην Πελοπόννησο, η παραγωγή αναμένεται να είναι 30%–40% μικρότερη από πέρυσι, με τις τιμές παραγωγού να κυμαίνονται πλέον στα 5–7 ευρώ ανά κιλό. Αντίστοιχα, στην Κρήτη, όπου η περιφέρεια δεν είχε προμηθευτεί εγκαίρως φάρμακα δακοκτονίας, η ποιότητα του καρπού αναμένεται να είναι υποδεέστερη. Οι τιμές κινούνται στα 4,5–5 ευρώ ανά κιλό, έναντι 5–5,5 ευρώ πέρυσι, ενώ η απόδοση της παραγωγής περιορίζεται στο 50%.

Η χαμηλή παραγωγή συνεπάγεται μειωμένες ποσότητες διαθέσιμες προς πώληση, με αποτέλεσμα αρκετοί μικροπαραγωγοί να δυσκολευτούν να καλύψουν ακόμη και τις ανάγκες των νοικοκυριών τους. Η μειωμένη προσφορά είναι πιθανό να οδηγήσει σε νέα άνοδο της τιμής στο ράφι, εντείνοντας την πίεση για τους καταναλωτές.

Οι εκτιμήσεις αγροτικών συνεταιρισμών και γεωπόνων συγκλίνουν στο ότι η παραγωγή ελαιόλαδου για το 2025 δεν θα ξεπεράσει τους 200.000 τόνους, σημαντικά χαμηλότερη από προηγούμενες χρονιές. Ωστόσο, η καλύτερη παραγωγή σε άλλες μεσογειακές χώρες –με την Ισπανία να φτάνει τα 1,4 εκατ. τόνους και την Ιταλία να ανακάμπτει στους 300.000– συγκρατεί τις τιμές σε διεθνές επίπεδο.

Παρά τη μειωμένη ελληνική παραγωγή, δεν αναμένονται φέτος τα ακραία 10 ευρώ/κιλό για το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο που παρατηρήθηκαν δύο σεζόν πριν, καθώς η σταθεροποίηση της παγκόσμιας αγοράς λειτουργεί εξισορροπητικά.