Η περίπτωση της ΜΕΓΑ αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική βιομηχανία βρίσκεται σε μία από τις παραγωγικότερες φάσεις της τελευταίας δεκαετίας, με τις επενδύσεις και την εξωστρέφεια να αποτελούν δύο από τους βασικούς μοχλούς ανάπτυξης.

Μια ανάσα από τα €300 εκατ.

Ο κύκλος εργασιών της ΜΕΓΑ αυξήθηκε από 287,44 εκατ. ευρώ το 2024 σε 296,88 εκατ. ευρώ το 2025, καταγράφοντας άνοδο 3,28%.

Η αύξηση ήταν οργανική και στηρίχθηκε τόσο στην ελληνική αγορά όσο και στη διεύρυνση των δραστηριοτήτων στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή, το μικτό αποτέλεσμα παρέμεινε ουσιαστικά σταθερό στα 111,85 εκατ. ευρώ, από 111,35 εκατ. ευρώ έναν χρόνο νωρίτερα.

Η εικόνα έχει ενδιαφέρον και σε σύγκριση με άλλες ελληνικές επιχειρήσεις του ευρύτερου κλάδου καταναλωτικών προϊόντων, όπου η ενίσχυση των εξαγωγών λειτουργεί ως βασικός μοχλός αύξησης των πωλήσεων.

Κέρδη €18,9 εκατ. αλλά με πίεση στα περιθώρια

Η αύξηση των πωλήσεων δεν μεταφράστηκε σε αντίστοιχη αύξηση της κερδοφορίας.

Τα EBITDA υποχώρησαν κατά 7,09%, στα 38,64 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων μειώθηκαν στα 24,43 εκατ. ευρώ από 26,82 εκατ. ευρώ.

Τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους διαμορφώθηκαν στα 18,90 εκατ. ευρώ, έναντι 20,66 εκατ. ευρώ το 2024, σημειώνοντας πτώση 8,55%. Βασικός παράγοντας ήταν η επιβάρυνση από το αυξημένο κόστος των πρώτων υλών.

Το ζήτημα του κόστους παραμένει ευρύτερη πρόκληση για τη μεταποίηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τιμές εισαγωγών στη βιομηχανία είχαν καταγράψει ετήσια αύξηση 6,9% τον Ιούνιο, επηρεάζοντας το κόστος παραγωγής πολλών ελληνικών επιχειρήσεων.

Οι εξαγωγές έφτασαν το 43,51% του τζίρου

Το ισχυρότερο χαρτί της ΜΕΓΑ είναι πλέον η διεθνής παρουσία της.

Οι εξαγωγές αντιστοιχούν στο 43,51% του συνολικού κύκλου εργασιών, ενώ η εταιρεία διαθέτει προϊόντα σε περισσότερες από 40 χώρες και πέντε ηπείρους. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι, σε επίπεδο όγκου προϊόντων, οι πωλήσεις εκτός Ελλάδας έχουν πλέον ξεπεράσει τις εγχώριες πωλήσεις.

Η εξαγωγική δραστηριότητα έχει υπερδωδεκαπλασιαστεί την τελευταία δεκαπενταετία, ενώ προϊόντα όπως οι βρεφικές πάνες Babylino έχουν αποκτήσει παρουσία σε πολλές διεθνείς αγορές.

Η πορεία αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση, καθώς η ελληνική εξαγωγική βάση εμφανίζει ανθεκτικότητα ακόμη και σε ένα δυσκολότερο διεθνές περιβάλλον.

€277,2 εκατ. επενδύσεις από το 2010

Πίσω από την εξαγωγική ανάπτυξη βρίσκεται ένα μεγάλο και πολυετές επενδυτικό πρόγραμμα.

Οι σωρευτικές επενδύσεις της ΜΕΓΑ την περίοδο 2010–2025 ανήλθαν σε 277,2 εκατ. ευρώ, με κεφάλαια που κατευθύνθηκαν στην παραγωγική δυναμικότητα, στον μηχανολογικό εξοπλισμό, στην αυτοματοποίηση και στις εγκαταστάσεις.

Μόνο το 2025 πραγματοποιήθηκαν επενδύσεις 23,16 εκατ. ευρώ. Από αυτά, περίπου 12,44 εκατ. ευρώ αφορούσαν μηχανολογικό εξοπλισμό και 8,89 εκατ. ευρώ ακίνητα.

Η διατήρηση υψηλών επενδύσεων αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής παραγωγής, ιδιαίτερα καθώς η χώρα επιχειρεί να αυξήσει το μερίδιο της μεταποίησης στην οικονομία. Οι βιομηχανικές επενδύσεις αντιπροσωπεύουν περίπου το 19% των συνολικών επενδύσεων της χώρας.

Δύο νέα εργοστάσια σε Ασπρόπυργο και Σχηματάρι

Το 2025 αποτέλεσε κομβική χρονιά και για την παραγωγική υποδομή της εταιρείας.

Η ΜΕΓΑ έθεσε σε λειτουργία δύο νέες παραγωγικές μονάδες στον Ασπρόπυργο και στο Σχηματάρι, αυξάνοντας σημαντικά τη δυνατότητα παραγωγής και δημιουργώντας τη βάση για περαιτέρω επέκταση στις αγορές του εξωτερικού.

Η στρατηγική αυτή ακολουθεί την ευρύτερη επιστροφή μεγάλων επενδύσεων στην παραγωγική οικονομία, με νέες μονάδες και εκσυγχρονισμό εγκαταστάσεων. Αντίστοιχες κινήσεις καταγράφονται σε διαφορετικούς βιομηχανικούς κλάδους, από τις νέες παραγωγικές επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας έως τα νέα επενδυτικά προγράμματα ελληνικών επιχειρήσεων.

833 εργαζόμενοι και ισχυρότερη καθαρή θέση

Η ανάπτυξη συνοδεύτηκε και από αύξηση της απασχόλησης. Ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε από 806 το 2024 σε 833 το 2025.

Παράλληλα, η καθαρή θέση της ΜΕΓΑ ενισχύθηκε κατά 14,23%, από 104,70 εκατ. ευρώ σε 119,59 εκατ. ευρώ, ενώ οι συνολικές υποχρεώσεις διαμορφώθηκαν στα 117,64 εκατ. ευρώ.

Η εταιρεία συνέχισε επίσης να επιβραβεύει τους μετόχους της, διανέμοντας μέρισμα 4 εκατ. ευρώ από τα κέρδη της χρήσης, έναντι 5 εκατ. ευρώ το προηγούμενο έτος.

Το στοίχημα του 2026

Για το 2026 η διοίκηση διατηρεί θετικές αλλά συγκρατημένες εκτιμήσεις. Προβλέπει ότι η εταιρεία θα παραμείνει κερδοφόρα και ότι ο κύκλος εργασιών θα κινηθεί εκ νέου ανοδικά, με τις νέες παραγωγικές εγκαταστάσεις να προσφέρουν πρόσθετη δυναμικότητα.

Οι κίνδυνοι παραμένουν: γεωπολιτική αβεβαιότητα, πρώτες ύλες, ενεργειακό κόστος και διακυμάνσεις στις διεθνείς αγορές. Η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει σε μέτρα ενεργειακής στήριξης της βιομηχανίας, καθώς η ανταγωνιστική τιμή ενέργειας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τις ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις.

Για τη ΜΕΓΑ, ωστόσο, το μεγάλο στοίχημα βρίσκεται πλέον εκτός συνόρων. Με σχεδόν €300 εκατ. πωλήσεις, €277,2 εκατ. σωρευτικές επενδύσεις, δύο νέες μονάδες και παρουσία σε πάνω από 40 χώρες, η επόμενη πρόκληση είναι η αξιοποίηση της αυξημένης παραγωγικής δυναμικότητας για ακόμη μεγαλύτερη διεθνή ανάπτυξη.

Ωστόσο, αυτή η θετική τροχιά, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή στον ενεργειακό τομέα, δοκιμάζοντας την ανθεκτικότητα του κλάδου. Η ανάγκη για παρεμβάσεις που θα διασφαλίσουν ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας είναι σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ, ώστε η τρέχουσα ανάπτυξη της βιομηχανίας να λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά.

Όπως αναφέρει η Alpha Bank, ένα μήνα μετά την έναρξη της σύγκρουσης ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν, η έλλειψη σαφών ενδείξεων αποκλιμάκωσης αναδεικνύει τον ενεργειακό παράγοντα ως βασικό καταλύτη των μακροοικονομικών εξελίξεων βραχυπρόθεσμα. Τα εκατέρωθεν πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, σε συνδυασμό με την παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας από τα Στενά του Ορμούζ έχουν εντείνει τις ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο επιστροφής σε συνθήκες στασιμοπληθωρισμού στις -εξαρτώμενες από τις εισαγωγές ενέργειας- ευρωπαϊκές οικονομίες.

Οι εξελίξεις αυτές αντανακλώνται ήδη στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, οι οποίες καταγράφουν άνοδο κατά 49% και 75% από την έναρξη της σύγκρουσης , ενώ σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα που ακολούθησε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η αρχική αντίδραση των τιμών είναι αναλογικά οξύτερη.

Μολονότι οι εκτιμήσεις για τη διάρκεια και τις μακροοικονομικές συνέπειες της σύγκρουσης παραμένουν ιδιαίτερα επισφαλείς, εξετάζεται δέσμη παρεμβάσεων, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, με στόχο τον μετριασμό των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις από την άνοδο του ενεργειακού κόστους. Σημειώνεται ότι οι πρόσφατες παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν από την Κυβέρνηση αφορούν κυρίως τα φυσικά πρόσωπα και τον πρωτογενή τομέα.

Σε ένα δυσμενές σενάριο παρατεταμένης σύρραξης, η βιομηχανία -ως ενεργοβόρος τομέας- αναμένεται να επηρεαστεί πιο άμεσα συγκριτικά με τον τομέα των υπηρεσιών, όπου η πλειονότητα των κλάδων είναι εντάσεως εργασίας. Πέραν της τρέχουσας συγκυρίας, η ελληνική βιομηχανία αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, με κυριότερη το υψηλότερο ενεργειακό κόστος σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης , γεγονός που πλήττει την ανταγωνιστικότητα. Aκόμη, ωστόσο, και αν ο πόλεμος τερματιζόταν άμεσα, η πλήρης ομαλοποίηση θα απαιτούσε μήνες, καθώς η αποκατάσταση της παραγωγής, των μεταφορών και της διύλισης απαιτεί χρόνο με αποτέλεσμα οι αγορές ενέργειας να παραμείνουν υπο-εφοδιασμένες.

Η νέα γεωπολιτική αναταραχή βρίσκει την ελληνική βιομηχανία με ενισχυμένο ρόλο στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της ελληνικής οικονομίας, η οποία βρίσκεται σε μία περίοδο μετασχηματισμού του παραγωγικού της προτύπου. Συγκεκριμένα, την τελευταία διετία η πραγματική Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία (ΑΠΑ) της βιομηχανίας αυξήθηκε με σημαντικά υψηλότερους ρυθμούς σε σύγκριση με τη συνολική ΑΠΑ , με αποτέλεσμα το μερίδιο της πρώτης στην τελευταία να έχει αυξηθεί ελαφρώς από 14,8% το 2023 σε 15,2% το 2025, παραμένοντας, ωστόσο, χαμηλότερα έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (19,2%).

Οι αντίστοιχες επιδόσεις της μεταποίησης η οποία αποτελεί περίπου το 70% της ΑΠΑ της βιομηχανίας ήταν εξίσου ισχυρές την τελευταία διετία . Επιπρόσθετα, η ανοδική πορεία της ελληνικής βιομηχανίας και της μεταποίησης πιστοποιείται από μια σειρά από οικονομικούς δείκτες όπως, ενδεικτικά, είναι ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής, ο κύκλος εργασιών, οι εγγραφές νέων επιχειρήσεων, η απασχόληση και η παραγωγικότητα της εργασίας.

Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι η χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας είναι μία από τις σημαντικότερες αδυναμίες που καλείται να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία (βλ. Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων της 31.10.2025). Συγκεκριμένα, στη βιομηχανία η παραγωγικότητα της εργασίας με βάση τον αριθμό των απασχολουμένων αυξήθηκε σωρευτικά τη διετία 2024-25 κατά περίπου 12% ενώ με βάση τις ώρες εργασίας κατά 13%, με τα αντίστοιχα ποσοστά στη μεταποίηση να διαμορφώνονται σε 10% και 12% .

Τέλος, οι βιομηχανικές επενδύσεις αντιπροσωπεύουν περίπου το 19% των συνολικών επενδύσεων και οι βιομηχανικές εξαγωγές το 70% των συνολικών εξαγωγών αγαθών , μετριάζοντας συνδυαστικά με τις ταξιδιωτικές εισπράξεις το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Επιπρόσθετα, οι προοπτικές για τη βιομηχανία, όπως αντανακλώνται στην εξέλιξη πρόδρομων δεικτών οικονομικής δραστηριότητας, ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές πριν την έναρξη της σύγκρουσης. Αναλυτικότερα, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στη βιομηχανία διαμορφώθηκε στις 108,9 μονάδες κατά μέσο όρο το 2025, σημαντικά υψηλότερα από τον μακροχρόνιο μέσο, ενώ η μέτρηση του Φεβρουαρίου του 2026 ήταν ακόμα υψηλότερη (110,7 μονάδες).

Παράλληλα, ο δείκτης PMI στη μεταποίηση ανήλθε στις 54,4 μονάδες τον Φεβρουάριο, η οποία είναι η υψηλότερη μέτρηση μεταξύ των οκτώ κρατών-μελών της Ευρωζώνης που συμμετέχουν στην έρευνα , παραμένοντας για τρία χρόνια πάνω από τις 50 μονάδες, το όριο δηλαδή που υποδηλώνει επέκταση του κλάδου.

Μέσα στις επόμενες 15 ημέρες αναμένεται να ανακοινωθούν τα μέτρα στήριξης στον κλάδο της ελληνικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με τον κύριο δείκτη υπευθύνων προμηθειών για την ελληνική μεταποίηση (PMI) της S&P Global, η βελτίωση αποδίδεται στην ανάκαμψη της παραγωγής και των νέων παραγγελιών. Σημειώνεται πως ο ρυθμός αύξησης της παραγωγής ήταν ο σφοδρότερος που έχει καταγραφεί σε διάστημα ενός έτους και ταχύτερος από την γενική τάση που επικρατεί στην ιστορία της έρευνας της S&P Global.

Ειδικότερα, ο δείκτης ανήλθε στις 51.7 μονάδες τον Φεβρουάριο από 49,2 μονάδες τον Ιανουάριο και καταδεικνύει βελτίωση των λειτουργικών συνθηκών για τις εταιρείες του ελληνικού μεταποιητικού τομέα, δίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα τέλος στο διάστημα επτά μηνών συνεχούς επιδείνωσης.

Στο πλαίσιο αυτό, νέα αύξηση παρατηρήθηκε τον Φεβρουάριο στα επίπεδα απασχόλησης, καθώς η μεγαλύτερη ζήτηση από την πλευρά των πελατών υποστήριξε την ενίσχυση της εμπιστοσύνης σχετικά με τις προοπτικές. Οι συνεχιζόμενες καθυστερήσεις στις παραδόσεις των προμηθευτών και οι προσπάθειες εξάντλησης των αποθεμάτων ασφαλείας οδήγησαν στη συρρίκνωση των αποθεμάτων τόσο των προμηθειών όσο και των ετοίμων προϊόντων.

Εν τω μεταξύ, το κόστος εισροών αυξήθηκε με αισθητά ασθενέστερο ρυθμό. Η αύξηση ήταν η βραδύτερη που έχει καταγραφεί από τον Αύγουστο του 2020, λόγω των αναφορών για μείωση του κόστους ορισμένων πρώτων υλών. Παρόλα αυτά, οι εταιρείες προσπάθησαν να αντισταθμίσουν τις αυξήσεις στις τιμές των προμηθευτών όπου αυτό ήταν δυνατόν, καθώς οι χρεώσεις εκροών αυξήθηκαν έντονα και πάλι τον Φεβρουάριο.

Στήριξη από την ισχυρή ζήτηση

Η Siân Jones, οικονομολόγος στην S&P Global Market Intelligence δήλωσε σχετικά: «Οι Έλληνες κατασκευαστές υπέδειξαν θετικές εξελίξεις σε όλο το εύρος του τομέα κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, καθώς οι παραγωγή, οι νέες παραγγελίες και η απασχόληση επέστρεψαν σε πλαίσια ανάπτυξης. Η αύξηση της παραγωγής υποστηρίχθηκε από τις ισχυρότερες συνθήκες ζήτησης, καθώς οι εταιρείες επεσήμαναν τη μείωση της αβεβαιότητας και της διστακτικότητας μεταξύ των πελατών. Ενισχυμένος από τις αυξημένες νέες παραγγελίες, ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη ενισχύθηκε στο υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί σε διάστημα ενός έτους.

Εν τω μεταξύ, οι κοστολογικές πιέσεις εξασθένησαν και πάλι, καθώς οι τιμές των υλικών και άλλων εισροών αυξήθηκαν με τον βραδύτερο ρυθμό που έχει καταγραφεί σε διάστημα δυόμισι ετών, συμβάλλοντας έτσι στην ελάφρυνση της επιβάρυνσης των δαπανών που δέχθηκαν οι κατασκευαστές κατά τη διάρκεια του 2021 και του 2022. Ωστόσο, οι εταιρείες εξακολουθούν να είναι πρόθυμες να προσπαθήσουν να ανακτήσουν τις αυξήσεις του κόστους, καθώς ο ρυθμός αύξησης των χρεώσεων παρέμεινε αισθητός.»

Όπως είναι γνωστό, η Ε.Ε. στο πλαίσιο της στρατηγικής για το Fit for 55 προωθεί την αναθεώρηση του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών με τη σταδιακή κατάργηση των δωρεάν δικαιωμάτων, αλλά και την εισαγωγή του Μηχανισμού Συνοριακής Προσαρμογής Άνθρακα, μέτρα που θα δημιουργήσουν σημαντικό ανταγωνιστικό μειονέκτημα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία.
Με βάση τη μελέτη του ΙΟΒΕ, προκύπτει σημαντική επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις η οποία κλιμακώνεται από 197 εκατ. ευρώ το 2023 στο 1,1-1,3 δισ. το 2035, με επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα, τις εξαγωγές και την απασχόληση.

Η επίπτωση στο ΑΕΠ μπορεί να αυξηθεί στα 1,95 δισ. στην περίπτωση κατάργησης της αντιστάθμισης του κόστους έμμεσων εκπομπών, ενώ στο ακραίο σενάριο της πλήρους απώλειας των εξαγωγών σε τρίτες χώρες λόγω διαρροής άνθρακα η επίπτωση στο ΑΕΠ θα ήταν της τάξης των 5,1 δις ευρώ (2,6% του ΑΕΠ).

Μιλώντας στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο ΥΠΕΝ Κ. Σκρέκας, αναφερόμενος στις πολλαπλές προκλήσεις λόγω της ενεργειακής κρίσης και τώρα του πολέμου στην Ουκρανία, τόνισε ότι «ζούμε πλέον σε έναν νέο κόσμο». Επισήμανε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση, παρά τις προκλήσεις, παραμένει απόλυτα προσηλωμένη στην πράσινη μετάβαση, την οποία, όπως είπε πρέπει να επιταχύνουμε με ρεαλιστικούς όρους, αλλά και στο όραμα για μια βιομηχανία «ισχυρή και ανταγωνιστική», παράλληλα όμως, στην αιχμή της καινοτομίας ώστε να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της κλιματικής ουδετερότητας.

Ο κ. Σκρέκας έκανε αναφορά στα μέτρα στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων άνω των 2 δις ευρώ, που έχουν ήδη ληφθεί, καθώς και στα νέα μέτρα και τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί από την κυβέρνηση στην Ε.Ε. ενώ υπογράμμισε τα κίνητρα για φθηνή “πράσινη” ενέργεια στη βιομηχανία και την απλούστευση της αδειοδότησης των ΑΠΕ με νομοσχέδιο που αποσκοπεί στη μείωση της διάρκειας της διαδικασίας, από 5 χρόνια σε 14 μήνες.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου του ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, Ανδρέας Σιάμισιης τόνισε ότι για να είναι βιώσιμη η ανάπτυξη πρέπει να είναι ισορροπημένη, δηλαδή να λαμβάνει υπόψη τόσο την κλιματική επίδοση όσο και την οικονομική ανάπτυξη. “Η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει γείτονες που δεν ανήκουν στην ΕΕ και δεν έχουν την ίδια ευαισθησία σε θέματα κλιματικής αλλαγής. Πρέπει να το λάβουμε υπόψη και αυτό στις πολιτικές που θα ακολουθηθούν”, σημείωσε.

Ο ευρωβουλευτής Πέτρος Κόκκαλης, τόνισε ότι “η δημιουργία ενός μηχανισμού άνθρακα στα σύνορα της Ένωσης θα ενισχύσει την αξιοπιστία και την νομιμότητα της, στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και στην προστασία των θέσεων εργασίας και της βιομηχανίας της. Έχουμε μια μοναδική ευκαιρία που δημιουργείται με τη σύνδεση μεταξύ της πραγματικής προστασίας του κλίματος, της καταπολέμησης του αθέμιτου ανταγωνισμού και του ντάμπινγκ για το κλίμα, και της βιομηχανικής καινοτομίας χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αυτή η δυναμική μπορεί να συμβάλει στην επαναβιομηχάνιση της Ευρώπης και στη δημιουργία θέσεων εργασίας του αύριο”.

Στην εκδήλωση τοποθετήθηκαν ακόμη ο Πέτρος Βαρελίδης, Γενικός Γραμματέας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων του ΥΠΕΝ και ο Γιώργος Ζερβός, Ειδικός Γραμματέας  Διαχείρισης Προγραμμάτων Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ταμείου Συνοχής.