Το πρόβλημα άλλωστε στον τομέα του κρασιού είναι γνωστό και εντοπισμένο. Την περασμένη Πέμπτη, μιλώντας σε εκδήλωση της ΚΕΟΣΟΕ, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, υπογράμμισε ότι παρά την αύξηση των εξαγωγών το 2025, ο κλάδος αντιμετωπίζει διαχρονικές παθογένειες, όπως η εγκατάλειψη του αμπελώνα κατά 30% την τελευταία 15ετία, η μείωση της έκτασης των αμπελώνων, η ισχνή παραγωγή, αλλά και το μικρό μέγεθος του κλήρου.

Αντίστοιχα, σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας η ελληνική παραγωγή κρασιού, καταγράφει μείωση 15,07% το 2025-2026.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ελλάδα είναι το νούμερο 20 στην παραγωγή κρασιού, με την Ιταλία να κρατάει τα σκήπτρα, ακολουθούμενη από τη Γαλλία και την Ισπανία. Πάντως η χώρα μας ήταν από τις λίγες της 20άδας που σημείωσαν διψήφια αύξηση, μαζί με την Βραζιλία (+81%), την Μολδαβία (+53%), τη Νέα Ζηλανδία (+32%), τη Νότια Αφρική (+16%), την Αυστρία (+17%), την Ρωσία (+12%) και την Ουγγαρία (+10%). Στον αντίποδα, σημαντική πτώση καταγράφηκε για την Ισπανία (-8%), την Πορτογαλία (-14%), την Κίνα (-18%) και τη Χιλή (-10%).

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης State of the world wine sector in 2025 του OIV, η παγκόσμια παραγωγή κρασιού εκτιμάται στα 227 εκατομμύρια εκατόλιτρα το 2025, μόλις 0,6% υψηλότερα από το ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 2024. Πρόκειται για την τρίτη συνεχόμενη χρονιά χαμηλής παγκόσμιας παραγωγής, γεγονός που αντανακλά τον συνδυασμό κλιματικής αστάθειας και προσαρμογών στην παραγωγή λόγω της ασθενέστερης ζήτησης.

Βέβαια, κατά τον Οργανισμό, στο σημερινό περιβάλλον της αγοράς, η παραγωγή κάτω από τον μέσο όρο εκτιμάται ότι θα συμβάλει στη σταδιακή αποκλιμάκωση των πιέσεων στα αποθέματα, αντί να προκαλέσει εκτεταμένες ελλείψεις στην προσφορά.

Ακόμα, η παγκόσμια έκταση αμπελώνων μειώθηκε κατά 0,8% το 2025, στα 7,0 εκατομμύρια εκτάρια, καταγράφοντας την έκτη διαδοχική χρονιά συρρίκνωσης. Βάση έκτασης των αμπελώνων, η Ελλάδα κατατάσσεται ξανά στο νούμερο 20 παγκοσμίως και έμεινε στα 93.000 εκτάρια το 2025.

Στο χαμηλότερο σημείο από το 2000 η παγκόσμια κατανάλωση κρασιού

Πιο δυσμενές είναι το τοπίο στο μέτωπο της κατανάλωσης παγκοσμίως, που υπολογίζεται στα 208 εκατομμύρια εκατόλιτρα το 2025, μειωμένη κατά 2,7% σε σύγκριση με το 2024.

Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τον συνδυασμό μακροπρόθεσμων διαρθρωτικών αλλαγών στις ώριμες αγορές, μεταβολών στη συμπεριφορά των καταναλωτών και των πρόσφατων οικονομικών πιέσεων στην αγοραστική δύναμη.

Με εννέα από τις δέκα μεγαλύτερες αγορές κρασιού παγκοσμίως να καταγράφουν χαμηλότερους όγκους κατανάλωσης, η προσαρμογή της ζήτησης παραμένει μία από τις βασικές προκλήσεις για τον κλάδο, αν και ορισμένες αγορές εξακολουθούν να εμφανίζουν ανθεκτικότητα.

Αντίστοιχα, όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα, η παγκόσμια κατανάλωση βρέθηκε στο χαμηλότερο σημείο από το 2000.

Aβεβαιότητα λόγω δασμών Τραμπ και ασθενέστερης ζήτησης

Το παγκόσμιο εμπόριο κρασιού το 2025 επηρεάστηκε κυρίως από την αυξημένη εμπορική αβεβαιότητα που συνδέεται με τους δασμούς των ΗΠΑ, καθώς και από την ασθενέστερη ζήτηση σε αρκετές μεγάλες εισαγωγικές αγορές.

Οι παγκόσμιες εξαγωγές κρασιού μειώθηκαν στα 94,8 εκατομμύρια εκατόλιτρα (-4,7%), ενώ η αξία των εξαγωγών υποχώρησε στα 33,8 δισεκατομμύρια ευρώ (-6,7%), αντανακλώντας τόσο τους χαμηλότερους όγκους εμπορίου όσο και τη μέτρια προσαρμογή των τιμών.

Παρ’ όλα αυτά, το επίπεδο διεθνοποίησης παρέμεινε ιστορικά υψηλό, καθώς σχεδόν ένα στα δύο μπουκάλια καταναλώθηκε εκτός της χώρας προέλευσής του, επιβεβαιώνοντας τον διαρθρωτικό ρόλο του διεθνούς εμπορίου στον οινικό κλάδο.

Η τελική παραγωγή, που προκύπτει από τις δηλώσεις των οινοποιείων και των μεταποιητών, παρουσίασε αύξηση 15% σε σύγκριση με την περίοδο 2024-2025. Ωστόσο, για τρίτη συνεχιζόμενη χρονιά, η ελληνική αμπελοοινική παραγωγή δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών της εσωτερικής αγοράς, δημιουργώντας πιέσεις στη λειτουργία των οινοποιείων και οδηγώντας σε αύξηση των τιμών στη χονδρική αγορά, χωρίς ωστόσο να παρατηρείται αντίστοιχη αύξηση στις τιμές των σταφυλιών, σύμφωνα με την ΚΕΟΣΟΕ.

Επιπλέον, η παραγωγή της περιόδου 2025-2026 παρουσίασε μείωση 15,07% σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι παγετοί του Μαρτίου και του Απριλίου, και η έντονη ξηρασία την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Σύμφωνα με την ΚΕΟΣΟΕ, τα στοιχεία δείχνουν ότι η ελληνική οινοπαραγωγή έχει απομακρυνθεί σημαντικά από τα επίπεδα της εικοσαετίας 1993-2013, όταν η μέση ετήσια παραγωγή ήταν περίπου 3.577.000 εκατόλιτρα. Εκτός από τις κλιματικές συνθήκες, η συρρίκνωση των εκτάσεων αμπελοκαλλιέργειας συνέβαλε και αυτή στη μείωση της παραγωγής.

Μεταβολές ανά κατηγορία οίνου

Σε σχέση με την περίοδο 2024-2025, παρατηρούνται διαφοροποιήσεις στις κατηγορίες οίνου. Οι οίνοι Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) μειώθηκαν κατά 10,25%, ενώ οι οίνοι Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ) αυξήθηκαν κατά 11,15%. Σημαντική αύξηση παρουσίασαν οι ποικιλιακοί οίνοι (+38,92%) και οι οίνοι χωρίς γεωγραφική ένδειξη (+15,09%). Η κατηγορία «άλλοι οίνοι και γλεύκη» παρουσίασε αύξηση 228,57%.

Οι οίνοι χωρίς γεωγραφική ένδειξη αντιπροσωπεύουν σχεδόν το μισό της παραγωγής με ποσοστό 49,29% (810.947 εκατόλιτρα). Ακολουθούν οι οίνοι ΠΓΕ με 25,05% (412.103 εκατόλιτρα), οι ποικιλιακοί οίνοι με 17,18% (282.712 εκατόλιτρα) και οι οίνοι ΠΟΠ με 8,20% (134.939 εκατόλιτρα). Οι λοιποί οίνοι αντιστοιχούν σε ποσοστό 0,28%, υποδηλώνοντας ότι περίπου το μισό της ελληνικής παραγωγής αφορά οίνους μαζικής κατανάλωσης.

Η παραγωγή των λευκών οίνων κυριαρχεί, με ποσοστό 66,27% της συνολικής παραγωγής, δηλαδή 1.090.332 εκατόλιτρα. Οι ερυθροί, οι ερυθρωποί και οι λοιποί οίνοι αντιστοιχούν στο 32,09% της παραγωγής (527.888 εκατόλιτρα).

Η περιορισμένη διαθεσιμότητα οίνου το 2023, λόγω της χαμηλής παραγωγής και των μειωμένων αποθεμάτων, οδήγησε σε σημαντική αύξηση των εισαγωγών. Το 2024, οι εισαγωγές οίνου αυξήθηκαν κατά 39,95%, ενώ το 2025 σημειώθηκε περαιτέρω άνοδος κατά 18,73%.