«Έχει τεθεί σε παύση», δήλωσε ο Ελ-Εριάν σε τηλεφωνική συνέντευξη με το MarketWatch. «Είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν η ζημιά που έχει προκληθεί είναι μη αναστρέψιμη». Ωστόσο, προσέθεσε ότι οι δασμολογικοί πόλεμοι και η αβεβαιότητα που τους συνοδεύει πρέπει να σταματήσουν.

Ο Ελ-Εριάν, ο οποίος είναι επί του παρόντος πρόεδρος του Queens’ College στο Πανεπιστήμιο του Cambridge και υποψήφιος για την εκλογή του επόμενου πρύτανη του πανεπιστημίου, δήλωσε ότι δεν είναι «κατ’ αρχήν» κατά των δασμών.

Ο Ελ-Εριάν επεσήμανε ότι μια δεύτερη παράπλευρη συνέπεια των δασμών θα μπορούσε να είναι η επιβολή δασμών από άλλες χώρες στην Κίνα ή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα τη διαρθρωτική αύξηση των τιμών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συζητώντας την πρόσφατη έξοδο των ξένων επενδυτών από τις αγορές περιουσιακών στοιχείων των ΗΠΑ, ο αναλυτής ήταν επιφυλακτικός στην εκτίμησή του για το αν αυτή η μετατόπιση ήταν στρατηγική ή τακτική.

Παρατήρησε ότι ο κόσμος βρέθηκε να έχει υπερβολική έκθεση σε περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ όταν ξεκίνησαν οι εμπορικοί πόλεμοι, αλλά αυτή η θέση δικαιολογούνταν σε μεγάλο βαθμό από τον εξεζητημένο χαρακτήρα των ΗΠΑ, την επιχειρηματική τους ευφυΐα και την καινοτομία τους.

Αυτοί οι παράγοντες δικαιολογούσαν «την εξωτερική ανάθεση των αποταμιεύσεων του κόσμου στην Αμερική», είπε. Ευλογημένη με την μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και ώριμους θεσμούς, η Αμερική θα δικαιολογούσε πιθανώς πάντα μια μακροπρόθεσμη, μακροχρόνια επενδυτική τάση.

Όταν αμφισβητήθηκε ότι η τεχνική καινοτομία μπορεί να είναι απλώς αποτέλεσμα του εξαιρετικά χαμηλού κόστους κεφαλαίου που προκύπτει από το καθεστώς του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, ο Ελ-Εριάν υποστήριξε ότι η Ευρώπη και η Ιαπωνία επωφελήθηκαν από το ίδιο χαμηλό κόστος κεφαλαίου, αλλά δεν ανέπτυξαν συγκρίσιμες επαναστατικές τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη για την αύξηση της παραγωγικότητας.

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η Fed θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ξανά την ποσοτική χαλάρωση, αλλά η τεχνητή καταστολή των επιτοκίων έχει δυσάρεστες παρενέργειες: κυρίως, την κακή κατανομή του κεφαλαίου, την επανεμφάνιση του ηθικού κινδύνου και της «οικονομίας των ζόμπι» και φυσικά, τον κίνδυνο να υπάρξει νέα αύξηση του πληθωρισμού.

Για τη δεκαετία μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ο ίδιος σημείωσε ότι αυτή ήταν μια πολιτική λιγότερο επικίνδυνη, επειδή δεν υπήρχε πληθωρισμός στο σύστημα. Τώρα, η απειλή του πληθωρισμού αναζωπυρώνεται.

Ωστόσο, το ερώτημα πόσος «πόνος» αναμένεται να προκληθεί από τα προωθούμενα μέτρα παραμένει: η οικονομία των ΗΠΑ αναπτύχθηκε κατά 2,8% πέρυσι.

Για φέτος, ο μέσος όρος των προβλέψεων των οικονομολόγων που συγκέντρωσε το Bloomberg δείχνει προσδοκία ανάπτυξης 2,3%. Παρόλα αυτά, πρόσφατα, οι εκτιμήσεις έχουν μειωθεί ως αποτέλεσμα της αναταραχής των δασμών πρώτου τριμήνου.

Το «καμπανάκι» Ελ-Εριάν

Προς το παρόν, ο Ελ-Εριάν βλέπει την ανάπτυξη φέτος να καταλήγει στο 1,5% έως 2%. Λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα ύφεσης στο 25% έως 30%, από μια προηγούμενη πρόβλεψη πιθανότητας μόνο 10%.

Ωστόσο, τονίζει ότι η ύφεση «δεν είναι το βασικό σενάριο» λόγω της «δομικής ισχύος της οικονομίας των ΗΠΑ», καθώς και των υποσχέσεων για απορρύθμιση, φορολογικές περικοπές και φθηνή ενέργεια.

Όπως το βλέπει ο διάσημος οικονομολόγος, το όραμα της κυβέρνησης Τραμπ για την αναδιοργάνωση της οικονομίας και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι τετραπλό:

• «Ένα δικαιότερο σύστημα συναλλαγών, ώστε τα αμερικανικά προϊόντα να μην υφίστανται διακρίσεις στο παγκόσμιο εμπόριο».
• «Θέλουν να αποτοξινώσουν την οικονομία από την υψηλή εξάρτησή της από τον δημόσιο τομέα».
• «Θέλουν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης».
• «Θέλουν να απελευθερώσουν τον ιδιωτικό τομέα μέσω της απορρύθμισης και της ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης».

Οι επενδυτές φάνηκαν σε γενικές γραμμές να συμφωνούν με αυτούς τους στόχους μετά τις εκλογές, εκτινάσσοντας τις μετοχές στα ύψη. Ωστόσο, η ασταθής και άνιση εφαρμογή των δασμών έχει πλέον πλήξει τις αγορές και έχει αυξήσει τη σημασία της σχεδιαζόμενης επέκτασης των φορολογικών περικοπών και άλλων πολιτικών της κυβέρνησης για να προσπαθήσει να συμβάλει στην ανάπτυξη.

Όπως είπε ο Ελ-Εριάν, «λαμβάνουμε μια αλληλουχία όπου τα αρνητικά αποτελέσματα γίνονται πρώτα αισθητά και τα θετικά αποτελέσματα αφορούν υποσχέσεις για το μέλλον. Και αυτό είναι που συνηθίζει η αγορά».

Εάν οι αρνητικές επιπτώσεις επιβραδύνουν την οικονομική ανάπτυξη στο 1% ή λιγότερο, η διαδικασία θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο δύσκολη.

"Δεν πρέπει μόνο να φέρει υπό έλεγχο τον πληθωρισμό, αλλά πρέπει να αποκαταστήσει και την αξιοπιστία της", δήλωσε ο Ελ Εριάν σε συνέντευξη του στο CBS News την Κυριακή. "Ναι λοιπόν, φοβάμαι ότι αντιμετωπίζουμε μια πολύ υψηλή πιθανότητα μιας επιζήμιας ύφεσης που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε".

Σχολιάζοντας εξάλλου την πρόσφατη απόφαση του ΟΠΕΚ+ να μειώσει την παραγωγή του κατά 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα, ο Ελ Εριάν σημείωσε ότι αν και η απόφαση αυτή "πληγώνει τις ΗΠΑ", δεν θα έπρεπε να έχει αιφνιδιάσει κανέναν.

"Ο ΟΠΕΚ επιδιώκει να προστατεύσει τις τιμές του πετρελαίου στο πλαίσιο της μείωσης της κατανάλωσης", ανέφερε. "Αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί μεγάλη έκπληξη. Αυτό κάνουν. Αυτή είναι η ιστορία τους, αλλά σίγουρα δεν είναι καλά νέα για την οικονομία των ΗΠΑ".

Ο επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Allianz επισημαίνει ότι για να κατανοήσει κανείς γιατί τόσοι πολλοί επενδυτές αγοράζουν χρυσό ως μακροπρόθεσμη επιλογή, αρκεί μόνο να δει τις πραγματικές αποδόσεις των κρατικών ομολόγων μετά την προσαρμογή τους με βάση τον πληθωρισμό. Οι επενδυτές που επιλέγουν το χρυσό απαρνούνται λιγότερο εισόδημα από ό,τι θα έκαναν αν οι αποδόσεις των ομολόγων ήταν υψηλότερες. Επίσης, αντισταθμίζουν τη δραματική μείωση που θα είχε η αξία αυτών των ομολόγων, εάν οι κεντρικές τράπεζες σταματούσαν να προσπαθούν να διατηρήσουν τα επιτόκια χαμηλά.

Κάποιοι πιστεύουν ότι ο χρυσός θα προστατεύσει τους επενδυτές από τυχόν περαιτέρω υποτίμηση του αμερικανικού δολαρίου αναφέρει ο Ελ Εριάν ενώ άλλοι τον θέλουν για να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης και μιας κατάρρευσης στις χρηματιστηριακές αγορές. Αυτοί είναι οι λόγοι που ο  χρυσός εξελίσσεται σε ένα «must-have» περιουσιακό στοιχείο γεγονός που οδηγεί το ράλι  ακι την εκτίναξη της τιμής σε κάπως υπερβολικά επίπεδα.