Όσο και αν αυτό μπορεί να προκαλεί ειρωνικά χαμόγελα στους «κατόχους λύσεων προόδου», στη ζωή, πετυχαίνουν αυτοί που ξέρουν τι θέλουν.

Ακολουθούν προτάσεις και τροφή για σκέψη για το πώς μπορεί ένας αποφασιστικός και αυτοπειθαρχημένος άνθρωπος να γίνει απαραίτητος:

• Να αναλαμβάνετε τη δουλειά που κανείς δε θέλει να πάρει. Μάθε¬τε κάτι που είναι απαραίτητο στην επιχείρηση και κάπως δύσκολο για να το μάθουν όλοι. Να είστε ο καλύτερος σε κάτι που κανείς άλλος δε θέλει ή δεν μπορεί να είναι.
• Κάντε ένα χιλιόμετρο παραπάνω. Να παίρνετε περισσότερη δουλειά από ό,τι σας αναθέτουν.
• Να προσφέρεστε εθελοντικά για βοήθεια σε εργασίες που χρειάζο¬νται σπρώξιμο.
• Δουλέψτε σκληρότερα όταν δε σας ελέγχουν, π.χ. Όταν λείπει ο προϊστάμενος σε διακοπές. Κάντε το αντίθετο από ότι κάνουν τότε όλοι οι άλλοι. Θα εκτιμηθεί ιδι¬αίτερα.
• Να παίρνετε την ευθύνη για τη δουλειά της ομάδας σας αυτονόητα και για τα καλά και για τα κακά.
• Κάντε τον προϊστάμενό σας να φαίνεται καλά κάνοντας τη δουλειά σας καλά και να ακουμπάει πάνω σας επαγγελματικά.
• Κερδίστε την εκτίμηση των πε¬λατών σας.
• Να είστε ο μέντωρ ιδιαίτερα για νεώτερους συναδέλφους σας.
• Να ξέρετε τις ανάγκες του προϊ¬σταμένου σας.
• Να έχετε αντίληψη του τί συμ¬βαίνει στην επιχείρηση γενικά.
• Προστατέψτε τον εαυτό σας. Μάθετε ακριβώς την περιγραφή του αντικειμένου σας (ή προκαλέστε το ξεκαθάρισμά του).
• Να μάθετε καλά τους στόχους της επιχείρησής σας, να δείτε με προσοχή τις εκδόσεις, τους ισολογι¬σμούς και ό,τι σχετικό διαφημιστικό.
• Κάντε γνωστές τις παραπάνω ικανότητές σας. Εκδώστε κάτι, γράψτε κάτι.
• Δημιουργήστε ευκαιρίες να μάθουν περισσότεροι άνθρωποι, εσάς και τις επιτυχίες σας. Να είστε ενεργό μέλος της ομάδας που ανήκετε.

Management

Γιατί η Αλλαγή Μπορεί να Αποτύχει?

Οι λόγοι για τους οποίους μια αλλαγή μπορεί να αποτύχει είναι πολλοί, αλλά οι περισσότεροι προέρχονται από μέσα από την ίδια την επιχείρηση. Ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι;

• Μη κατανόηση της φύσης της αλλαγής. Η αλλαγή είναι μια πορεία και όχι ο τελικός σταθμός.
• Έλλειψη προγραμματισμού και προετοιμασίας. Να κοιτάμε δηλαδή το τελικό αποτέλεσμα και να μη βλέπουμε τα ενδιάμεσα βήματα.
• Η παράλειψη παρουσίασης και ανάλυσης ενός ξεκάθαρου οράματος στο προσωπικό.
• Μπαίνουν στόχοι αλλά πολύ μακρυά στο μέλλον. Εξανεμίζεται εύκολα ο ενθουσιασμός αν δεν υπάρχουν βραχυπρόθεσμες επιτυχίες και αντίστοιχη αναγνώριση.
• Η λογική να γίνουν όλα γρήγορα. Η αλλαγή είναι κάτι περισσότερο από σεμινάρια μισής ημέρας, ανακοινώσεις, ή πανό.
• Κακή επικοινωνία. Δίνοντας δη¬αδή πληροφορίες για την αλλαγή με δόσεις, δίνουμε στο περιβάλλον την αφορμή να αρχίσουν και να δυναμώσουν οι ψίθυροι.
• Ο φόβος της αποτυχίας. Τί θα συμβεί; Τί θα χαθεί; Που θα βρεθώ; Πού θα καταλήξω; Μήπως δεν ται¬ριάζουν σε μένα όλα αυτά τα καινούργια;
• Κακή προηγούμενη εμπειρία από παρόμοιες εξαγγελίες, που φαίνεται να επαναλαμβάνεται.
• Αντίσταση του προσωπικού κυ¬ρίως από μεσαία στελέχη με πάνω από 15 χρόνια στην επιχείρηση.
• Αλλαγή με παράληψη θέσπισης κινήτρων σε αυτούς που θα τραβήξουν το φορτίο.
• Μη προετοιμασμένοι εργαζόμενοι, χωρίς δηλαδή την απαραίτητη συνεχή εκπαίδευση και ενημέρωση για το τι θα συμβεί.

Μάνατζμεντ είναι η αποτελεσματικότητα στο ανέβασμα της σκάλας της επιτυχίας. Η ηγεσία καθορίζει αν έχει στηρίξει την σκάλα σου στον σωστό τοίχο. Γιατί ο επικεφαλής μιας εταιρείας πρέπει να συνδυάζει και τους δυο «ρόλους».

Ο αποβιώσας γκουρού του μάνατζμεντ είχε αφιερώσει ένα από τα τελευταία άρθρα του στο Business Week στις διαφορές μεταξύ ηγεσίας και μάνατζμεντ.

Μία από τις πολύ σημαντικές συνήθειες που θα έπρεπε να έχει κάθε άνθρωπος που θέλει να πετύχει, είναι αυτή της ηγεσίας. Ιδιαιτέρως δε στον χώρο των επιχειρήσεων, στον οποίο η ηγεσία σαφώς προηγείται του μάνατζμεντ. Οι λόγοι είναι προφανείς. Το μάνατζμεντ δίνει έμφαση στο ζητούμενο: πώς μπορώ να εκτελέσω με τον καλύτερο τρόπο ορισμένα πράγματα. Η ηγεσία ασχολείται με το προαπαιτούμενο: ποια πράγματα θέλω να εκτελέσω; Όπως το διατύπωσαν τόσον ο Πήτερ Ντράκερ όσο και ο Γουώρεν Μπέννις, «μάνατζμεντ σημαίνει να κάνεις τα πράγματα σωστά· ηγεσία σημαίνει να κάνεις τα σωστά πράγματα». Μάνατζμεντ είναι η αποτελεσματικότητα στο ανέβασμα της σκάλας της επιτυχίας. Η ηγεσία καθορίζει αν έχει στηρίξει την σκάλα σου στον σωστό τοίχο.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Μπορείτε εύκολα να συλλάβετε την σημαντική διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο, αν φανταστείτε μια ομάδα ατόμων οι οποίοι ανοίγουν δρόμο μέσα από την ζούγκλα με τα ειδικά μαχαίρια, τα ματσέτε. Αυτοί είναι οι παραγωγοί, οι επιλυτές των προβλημάτων. Ανοίγουν δρόμο κόβοντας τα χαμόκλαδα και την άλλη βλάστηση με τα ματσέτε τους.

Οι μάνατζερς βρίσκονται πίσω τους. Ακονίζουν τα ματσέτε, συντάσσουν εγχειρίδια πολιτικής και διαδικασιών, εφαρμόζουν προγράμματα μυϊκής ανάπτυξης, λανσάρουν βελτιωμένες τεχνολογίες, κανονίζουν τα προγράμματα εργασίας και αποδοχών για τους χειριστές των ματσέτε. Ο ηγέτης είναι εκείνος που σκαρφαλώνει στο ψηλότερο δέντρο, επιθεωρεί την όλη κατάσταση και φωνάζει: «Λάθος ζούγκλα!».

Όμως, συχνά, πώς αντιδρούν οι αποτελεσματικοί παραγωγοί και μάνατζερς; «Βούλωστο! Προχωρούμε μια χαρά». Συχνά, ως άτομα, ομάδες και επιχειρήσεις, είμαστε τόσο απασχολημένοι με το να κόβουμε χαμόκλαδα ώστε ούτε καν συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε σε λάθος ζούγκλα. Το ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον στο οποίο ζούμε κάνει την αποτελεσματική ηγεσία περισσότερο καθοριστική παρά ποτέ, σε κάθε πτυχή της ανεξάρτητης και της αλληλεξαρτημένης ζωής.

Αυτό που περισσότερο χρειαζόμαστε είναι ένα όραμα, ένας προορισμός και μία πυξίδα –ένα σύνολο αρχών και κατευθύνσεων– και λιγότερο ένας χάρτης. Συχνά δεν ξέρουμε πώς θα είναι το έδαφος μπροστά μας ή τί θα χρειαστούμε για να το περάσουμε. Πολλά θα εξαρτηθούν από την κρίση μας την δεδομένη στιγμή. Αλλά η εσωτερική μας πυξίδα πάντα θα μάς βοηθά να βρούμε την κατεύθυνση. Η αποτελεσματικότητα –συχνά, μάλιστα, και η ίδια η επιβίωση– δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το πόση προσπάθεια καταβάλλουμε, αλλά από το αν η προσπάθεια που καταβάλλουμε διοχετεύεται στην σωστή ζούγκλα. Και η μεταμόρφωση που συντελείται σχεδόν σε κάθε κλάδο και επάγγελμα απαιτεί να δοθεί πρώτος ρόλος στην ηγεσία και δεύτερος στο μάνατζμεντ.

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, η αγορά αλλάζει με τόσο ταχείς ρυθμούς ώστε, πολλά προϊόντα και υπηρεσίες που ικανοποιούσαν επιτυχώς τις ανάγκες και τα γούστα των καταναλωτών πριν λίγα χρόνια, σήμερα έχουν γίνει παρωχημένα. Η επιδραστική ισχυρή ηγεσία πρέπει να παρακολουθεί διαρκώς τις αλλαγές του περιβάλλοντος, ιδιαιτέρως δε τις αγοραστικές συνήθειες και τα κίνητρα των καταναλωτών, και να προσφέρει την δύναμη που απαιτείται για την οργάνωση των πόρων προς την σωστή κατεύθυνση. Αλλαγές όπως η χαλάρωση των ρυθμίσεων στις αεροπορικές μεταφορές, η θεαματική εκτόξευση του κόστους της ιατρικής περίθαλψης και η μεγαλύτερη ποιότητα και ποσότητα εισαγόμενων αυτοκινήτων επηρεάζουν καθοριστικά τον περίγυρο.

Αν οι επιχειρήσεις δεν παρακολουθούν τον περίγυρο, συμπεριλαμβανομένων και των δικών τους εργασιακών ομάδων, αν δεν ασκούν την δημιουργική ηγεσία που θα τις κρατήσει σταθερά στην σωστή κατεύθυνση, μοιραία θα αποτύχουν –όσο καλό κι αν είναι το μάνατζμεντ.

Το αποτελεσματικό μάνατζμεντ χωρίς αποτελεσματική ηγεσία είναι, όπως το διατύπωσε κάποιος, «σαν να στερεώνεις καλύτερα τις καρέκλες του καταστρώματος στον Τιτανικό». Όσο μεγάλες κι αν είναι οι επιτυχίες του μάνατζμεντ, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν την αποτυχία της ηγεσίας. Αλλά η ηγεσία είναι δύσκολη υπόθεση, γιατί συχνά βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε παραδείγματα εμπνεόμενα από το μάνατζμεντ.

Με άλλα λόγια, πολλά στελέχη επιχειρήσεων και επιχειρηματίες παγιδεύονται σε θέσεις του μάνατζμεντ, δίνοντας προσοχή στον έλεγχο και την αποτελεσματικότητα, ή ακόμα και σε κανόνες, και παραβλέπουν ότι πρέπει να κατευθύνουν και να προσδίδουν σκοπό στο επιχειρηματικό όραμα. Κάτι τέτοιο, όμως, απαιτεί να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι οι αξίες τους.

«Η εφαρμογή πρακτικών ηθικής και κανονιστικής συμμόρφωσης είναι μία συνεχής προσπάθεια. Καθημερινά φροντίζουμε να προσφέρουμε τις καλύτερες υπηρεσίες και να δραστηριοποιούμαστε με σωστό και ηθικό τρόπο. Αυτό περιμένουν οι πελάτες και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη από εμάς. Η αναγνώριση από το Ethisphere Institute για 2^η χρονιά είναι τιμή για εμάς και ανήκει σε όλους τους εργαζομένους, οι οποίοι εργάζονται σύμφωνα με την κουλτούρα ηθικής του Ομίλου ΟΤΕ. Με τη βιώσιμη ανάπτυξη ως αναπόσπαστο κομμάτι της επιχειρηματικής στρατηγικής, και με έμφαση στις δράσεις για το περιβάλλον, την κοινωνία και τη διακυβέρνηση (ESG), βελτιώνουμε συνεχώς το θετικό μας αποτύπωμα, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου για όλους.», δήλωσε ο κ. Άρης Δημητριάδης, Executive Director Κανονιστικής Συμμόρφωσης, Διαχείρισης Εταιρικών Κινδύνων & Ασφάλισης Ομίλου ΟΤΕ.

«Σήμερα, οι ηγέτες των επιχειρήσεων αντιμετωπίζουν μια μεγάλη πρόκληση: να είναι ταυτόχρονα ηθικοί, υπεύθυνοι και αξιόπιστοι, έτσι ώστε να φέρνουν θετικές αλλαγές», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ethisphere, Timothy Erblich. «Για άλλη μια χρονιά οι τιμώμενες εταιρείες αποτελούν έμπνευση για όλους μας σχετικά με τη δέσμευση τους στην ακεραιότητα, στη βιώσιμη ανάπτυξη, στη διακυβέρνηση και στο θετικό αντίκτυπο για την κοινωνία. Συγχαρητήρια στον ΟΤΕ που περιλαμβάνεται στη λίστα “World’s Most Ethical Companies”.»

Η αξιολόγηση των εταιρειών βασίζεται στο Ethics Quotient (μεθοδολογία αξιολόγησης του Ethisphere Institute) και πραγματοποιείται μέσα από ένα ερωτηματολόγιο 200 ερωτήσεων σε θέματα σχετικά με την κουλτούρα ηθικής, τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές δράσεις, τις διαδικασίες συμμόρφωσης, τη διακυβέρνηση, την ηγεσία και τη φήμη. Για το 2022, ο ΟΤΕ σημείωσε ιδιαίτερα υψηλή βαθμολογία, που ξεπέρασε τον μέσο όρο των υπόλοιπων εταιρειών, στην κατηγορία της ηγεσίας.

Οι επενδυτές, οι εργαζόμενοι και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη εκτιμούν τις εταιρείες με ισχυρές ηθικές πρακτικές. Αυτές οι εταιρείες, σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέγει το Ethisphere Institute, έχουν καλύτερη απόδοση, αποτελούν καλύτερο περιβάλλον εργασίας και έχουν θετικό αντίκτυπο στις κοινότητες που δραστηριοποιούνται.