Ο Κίσινγκερ έδωσε συνέντευξη στον Niall Ferguson, τον συγγραφέα του βιβλίου Κίσινγκερ: Ο ιδεολόγος, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα στους Sunday Times, αναφέρει το euro2day.

Το πιο περίεργο ήταν ότι ο Κίσινγκερ δεν είπε τίποτα τέτοιο. Υποστηρίζοντας ότι κάποιο είδος ειρήνης πρέπει τελικά να διαπραγματευτεί, δήλωσε απλώς ότι «η διαχωριστική γραμμή [μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας] θα πρέπει να είναι μια επιστροφή στο status quo ante» — εννοώντας την κατάσταση πριν από τις 24 Φεβρουαρίου, όταν τμήματα του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ ήταν υπό τον έλεγχο των αυτονομιστών υπέρ της Μόσχας και η Κριμαία ήταν μέρος της Ρωσίας, όπως συνέβαινε από το 2014. Αυτό έχει πει ο ίδιος ο Ζελένσκι σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, αν και ορισμένοι εκπρόσωποι της Ουκρανίας υποστήριξαν πρόσφατα την επιστροφή στα σύνορα προ του 2014.

Οι διχασμένες ΗΠΑ και τα προβλήματα ηγεσίας

Ο Ferguson τον ρωτά αν οι ΗΠΑ είναι περισσότερο διχασμένες σήμερα από ό,τι την εποχή του Βιετνάμ. «Ναι, άπειρα περισσότερα», απαντά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, λέει, «το εθνικό συμφέρον ήταν ένας ουσιαστικός όρος, δεν ήταν από μόνο του αντικείμενο συζήτησης. Αυτό έχει τελειώσει. Κάθε κυβέρνηση αντιμετωπίζει τώρα την αδιάκοπη εχθρότητα της αντιπολίτευσης… Η μη δηλωμένη αλλά πολύ πραγματική συζήτηση στην Αμερική αυτή τη στιγμή είναι για το εάν οι βασικές αξίες της Αμερικής έχουν ισχύ».

Ρεπουμπλικανός από τη δεκαετία του 1950, ο Κίσινγκερ αποφεύγει να δηλώσει ρητά ότι υπάρχουν στοιχεία στην αμερικανική δεξιά που τώρα φαίνεται να αμφισβητούν αυτές τις αξίες. Αλλά σαφώς δεν ενθουσιάζεται από τους λαϊκιστές. Στην προοδευτική αριστερά, λέει, οι άνθρωποι τώρα υποστηρίζουν ότι «αν δεν ανατραπούν αυτές οι βασικές αξίες και δεν αλλάξουν οι αρχές εκτέλεσής τους, δεν έχουμε ηθικό δικαίωμα ούτε να ασκούμε τη δική μας εσωτερική πολιτική, πόσο μάλλον την εξωτερική μας πολιτική». . Αυτή «δεν είναι μια κοινή άποψη ακόμη, αλλά είναι αρκετά επιθετική για να οδηγήσει όλα τα άλλα προς την κατεύθυνσή της και να αποτρέψει ενοποιητικές πολιτικές… [Είναι μια άποψη που έχει] μια μεγάλη ομάδα της πνευματικής κοινότητας, που πιθανώς κυριαρχεί σε όλα τα πανεπιστήμια και πολλά μέσα ενημέρωσης».

«Μπορεί κάποιος ηγέτης να το διορθώσει αυτό;»

«Αυτό που συμβαίνει εάν έχετε αγεφύρωτες διαιρέσεις είναι το εξής: Είτε η κοινωνία καταρρέει και δεν είναι πλέον ικανή να φέρει εις πέρας τις αποστολές της υπό καμία ηγεσία, είτε τις ξεπερνά…».

«Χρειάζεται εξωτερικό σοκ ή εξωτερικό εχθρό;»

«Αυτός είναι ένας τρόπος να το κάνεις. Ή θα μπορούσατε να έχετε μια μη διαχειρίσιμη εσωτερική κρίση».

Η ηγεσία έχει γίνει πιο δύσκολη, λέει, «εξαιτίας του συνδυασμού των κοινωνικών δικτύων, των νέων στυλ δημοσιογραφίας, του Διαδικτύου και της τηλεόρασης, τα οποία εστιάζουν στη βραχυπρόθεσμη προσοχή».

Αυτό μας φέρνει στην πολύ ξεχωριστή άποψή του για την ηγεσία. Τα κοινά σημεία των ηγετών της εποχής του ήταν πέντε ιδιότητες: έλεγαν σκληρές αλήθειες, είχαν όραμα και ήταν τολμηροί. Αλλά ήταν επίσης ικανοί να περνούν χρόνο μόνοι τους, στη μοναξιά. Και δεν φοβήθηκαν ότι θα διχάσουν.

Ο Ferguson σημειώνει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μπόρις Τζόνσον, είναι σχεδόν το αντίθετο ενός ηγέτη όπως το ορίζει ο Κίσινγκερ. Σίγουρα δεν υπήρξε πολλή από την αδιάκοπη αυτοπειθαρχία του Ντε Γκωλ στην Ντάουνινγκ Στριτ τα τελευταία χρόνια. Και πάλι, η απάντηση του Κίσινγκερ εκπλήσσει:

«Όσον αφορά τη βρετανική ιστορία, είχε μια εκπληκτική καριέρα — άλλαξε την κατεύθυνση της Βρετανίας στην Ευρώπη, κάτι που σίγουρα θα καταγραφεί ως μία από τις σημαντικές μεταβάσεις στην ιστορία.

«Αλλά συμβαίνει συχνά οι άνθρωποι που ολοκληρώνουν ένα σπουδαίο έργο να μην μπορούν να αποδώσουν στην εκτέλεσή του, που είναι πώς να το θεσμοθετήσουν». Μεταβαίνοντας προσεκτικά στη συζήτηση για τους σημερινούς ηγέτες γενικά, προσθέτει: «Δεν θα έλεγα την αλήθεια αν έλεγα ότι το επίπεδο [της ηγεσίας] είναι κατάλληλο για τις προκλήσεις».

Ο πόλεμος στην Ουκρανία

Ο Ferguson αντιλέγει ότι σίγουρα αποτελεί παράδειγμα ηγεσίας ο πρόεδρος της Ουκρανίας, η απίθανη φιγούρα του κωμικού που έγινε ήρωας πολέμου.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ζελένσκι πραγματοποίησε μια ιστορική αποστολή», συμφωνεί ο Κίσινγκερ. "Προέρχεται από ένα υπόβαθρο που δεν εμφανίστηκε ποτέ στην ουκρανική ηγεσία σε καμία περίοδο της ιστορίας" - μια αναφορά στο ότι ο Ζελένσκι είναι, όπως ο Κίσινγκερ, Εβραίος. «Ήταν ένας τυχαίος πρόεδρος λόγω της απογοήτευσης με την εσωτερική πολιτική. Και τότε βρέθηκε αντιμέτωπος με την προσπάθεια της Ρωσίας να επαναφέρει την Ουκρανία σε μια εντελώς εξαρτημένη και υποδεέστερη θέση. Και έχει συσπειρώσει τη χώρα του και την παγκόσμια γνώμη πίσω από αυτό με έναν ιστορικό τρόπο. Αυτό είναι το μεγάλο του επίτευγμα».

Το ερώτημα παραμένει, ωστόσο, «Μπορεί να υποστηρίξει την επίτευξη ειρήνης, ειδικά μια ειρήνη που συνεπάγεται κάποια περιορισμένη θυσία;»

Στη συνέχεια η συζήτηση στρέφεται στον αντίπαλο του Ζελένσκι, τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο ο Κίσινγκερ έχει συναντήσει σε πολλές περιπτώσεις, αρχής γενομένης στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο Πούτιν ήταν αντιδήμαρχος της Αγίας Πετρούπολης.

«Νόμιζα ότι ήταν ένας στοχαστικός αναλυτής», λέει ο Κίσινγκερ, «βασισμένος σε μια άποψη για τη Ρωσία ως μια μυστικιστική οντότητα που έχει κρατηθεί ενωμένη παρά τη χαώδη της έκταση χάρη σε ένα είδος πνευματικής προσπάθειας. Και σε αυτό το όραμα η Ουκρανία έπαιξε έναν ιδιαίτερο ρόλο. Οι Σουηδοί, οι Γάλλοι και οι Γερμανοί πέρασαν από αυτό το έδαφος [όταν εισέβαλαν στη Ρωσία] και εν μέρει ηττήθηκαν γιατί τους εξάντλησε. Αυτή είναι η άποψή του Πούτιν».

Ωστόσο, αυτή η άποψη έρχεται σε αντίθεση με εκείνες τις περιόδους της ιστορίας που η Ουκρανία διαφοροποιήθηκε από τη ρωσική αυτοκρατορία. Το πρόβλημα του Πούτιν, λέει ο Κίσινγκερ, είναι ότι «είναι επικεφαλής μιας παρακμάζουσας χώρας» και «έχασε την αίσθηση του μέτρου σε αυτή την κρίση». Δεν υπάρχει «καμία δικαιολογία» για αυτό που έκανε φέτος.

Ο Κίσινγκερ θυμίζει το άρθρο που έγραψε το 2014, την εποχή της ρωσικής προσάρτησης της Κριμαίας, στο οποίο τόνιζε την αντίθεσή του στην ιδέα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, προτείνοντας αντ' αυτού ένα ουδέτερο καθεστώς όπως αυτό της Φινλανδίας και προειδοποιώντας ότι αν η χώρα συνέχιζε να μιλά για ένταξη στο ΝΑΤΟ κινδύνευε με πόλεμο. Τώρα, φυσικά, είναι η Φινλανδία που προτείνει ένταξη στο ΝΑΤΟ, μαζί με τη Σουηδία. Είναι πλέον υπερβολικά μεγάλο το συνεχώς διευρυνόμενο ΝΑΤΟ;

«Το ΝΑΤΟ ήταν η σωστή συμμαχία για να αντιμετωπίσει μια επιθετική Ρωσία όταν αυτή ήταν η κύρια απειλή για την παγκόσμια ειρήνη», απαντά. «Και το ΝΑΤΟ έχει εξελιχθεί σε έναν θεσμό που αντανακλά την ευρωπαϊκή και αμερικανική συνεργασία με σχεδόν μοναδικό τρόπο. Επομένως, είναι σημαντικό να διατηρηθεί. Αλλά είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα μεγάλα ζητήματα θα λάβουν χώρα στις σχέσεις της Μέσης Ανατολής και της Ασίας με την Ευρώπη και την Αμερική. Και το ΝΑΤΟ σε σχέση με αυτό είναι ένας θεσμός του οποίου οι συνιστώσες δεν έχουν απαραίτητα συμβατές απόψεις. Υπήρξε ενιαία στάση για την Ουκρανία γιατί αυτό θύμιζε παλιότερες απειλές και τα κατάφεραν πολύ καλά, και υποστηρίζω αυτό που έκαναν».

«Το ερώτημα τώρα θα είναι πώς θα τερματιστεί αυτός ο πόλεμος. Στο τέλος της πρέπει να βρεθεί μια θέση για την Ουκρανία και μια θέση για τη Ρωσία — αν δεν θέλουμε η Ρωσία να γίνει φυλάκιο της Κίνας στην Ευρώπη».

Το νέο δίπολο ΗΠΑ-Κίνας

Ο Ferguson του θυμίζει μια συζήτηση που είχαν στο Πεκίνο στα τέλη του 2019, όταν τον είχε ρωτήσει αν βρισκόμασταν ήδη στον «Β' Ψυχρό Πόλεμο», αλλά με την Κίνα να παίζει τώρα το ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης. Είχε απαντήσει ότι «βρισκόμαστε στους πρόποδες ενός νέου ψυχρού πολέμου». Που βρισκόμαστε τώρα;

«Δύο χώρες με την ικανότητα να κυριαρχούν στον κόσμο» - οι ΗΠΑ και η Κίνα - «βρίσκονται αντιμέτωπες ως οι απόλυτοι διαγωνιζόμενοι. Διέπονται από ασύμβατα εγχώρια συστήματα. Και αυτό συμβαίνει όταν η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο ώστε ένας πόλεμος να μπορεί να καθυστερήσει τον πολιτισμό, αν όχι να τον καταστρέψει».

Με άλλα λόγια, ο Ψυχρός Πόλεμος II είναι δυνητικά ακόμη πιο επικίνδυνος από τον Ψυχρό Πόλεμο Α; Η απάντηση του Κίσινγκερ είναι ναι, γιατί και οι δύο υπερδυνάμεις έχουν πλέον συγκρίσιμους οικονομικούς πόρους (που δεν συνέβη ποτέ στον Ψυχρό Πόλεμο Α') και οι τεχνολογίες καταστροφής είναι ακόμη πιο τρομακτικές, ιδίως με την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης.

Δεν έχει καμία αμφιβολία ότι η Κίνα και η Αμερική είναι πλέον αντίπαλοι. «Η αναμονή για δυτικοποίηση της Κίνας» δεν είναι πλέον μια εύλογη στρατηγική. «Δεν πιστεύω ότι η παγκόσμια κυριαρχία είναι μια κινεζική έννοια, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν τόσο ισχυροί. Και αυτό δεν είναι προς το συμφέρον μας». Ωστόσο, λέει, οι δύο υπερδυνάμεις «έχουν μια ελάχιστη κοινή υποχρέωση να αποτρέψουν μια καταστροφική σύγκρουση». Αυτό ήταν στην πραγματικότητα το κύριο σημείο του στο Νταβός, αν και πέρασε σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητο.

«Αυτό είναι που με ανησυχεί βαθιά για το πού πάμε. Και άλλες χώρες θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν αυτόν τον ανταγωνισμό, χωρίς να κατανοήσουν τις μοναδικές πτυχές του», μια νύξη για τον αυξανόμενο αριθμό χωρών που αναζητούν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τη μία ή την άλλη υπερδύναμη. «Οπότε μπαίνουμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο».

Ρωτάω αν ο Κίσινγκερ θεωρεί τον εαυτό του ηγέτη. «Όταν ξεκίνησα μάλλον όχι», απαντά. «Αλλά τώρα ναι. Όχι με την πλήρη έννοια… [αλλά] προσπαθώ να είμαι ηγέτης. Όλα τα βιβλία που έχω γράψει έχουν ένα στοιχείο «Πώς φτάνεις στο μέλλον;»

Γράφει ο Τζώρτζ Κίσινγκερ *

Βεβαίως ο Νίκος Δένδιας κατάφερε να κερδίσει το παιχνίδι σε επίπεδο επικοινωνίας και είναι σίγουρο ότι θα επιχειρήσει να κεφαλαιοποιήσει την παράσταση που έδωσε μπροστά στις κάμερες, στην έδρα του Τσαβούσογλου.

Το νέο δόγμα που επέβαλε στην εξωτερική πολιτική ο υπουργός Εξωτερικών αναμένεται να υπονομεύσει τα ανοίγματα Μητσοτάκη στην Κεντροαριστερά, τα κορυφαία στελέχη της οποίας δεν συγκινούνται από τέτοιου είδους παραληρήματα και τάσσονται υπέρ ενός σοβαρού διαλόγου για την επίλυση των εκκρεμών προβλημάτων με την Τουρκία.

Πάντως με την τακτική του ο Νίκος Δένδιας κατάφερε να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της λεγόμενης Καραμανλικής πτέρυγας η οποία φαίνεται ότι απέκτησε σημείο αναφοράς, με ό,τι συνεπάγεται μια τέτοια εξέλιξη για τις ισορροπίες στην κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία.

*Ο Λυκαβηττός ως γνωστόν, φιλοξενεί όλες εκείνες τις απόψεις τις οποίες θεωρεί σοβαρές και τεκμηριωμένες, χωρίς βεβαίως και υποχρεωτικά να τις υιοθετεί 

Ο Κίσινγκερ, σε άρθρο του στη "Wall Street Journal" με τίτλο "Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη", επεσήμανε πως μια αποτυχία στην αντιμετώπιση της κρίσης "θα βάλει φωτιά σε όλο τον κόσμο".επιλο

Ο 96χρονος πολιτικός πιστεύει πως ο Λευκός Οίκος μέχρι στιγμής έχει κάνει "συμπαγή δουλειά για να αποφύγει τις άμεσες καταστροφικές επιπτώσεις", αλλά προσθέτει πως η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί αποτελεσματικά και πολύ γρήγορα προκειμένου όχι μόνο να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά για να νικήσει την ασθένεια.

Γράφει χαρακτηριστικά: "Όταν η πανδημία του κορονοϊού τελειώσει, πολλοί θεσμοί των κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι. Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος μετά τον κορονοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά γίνεται δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει".

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να δουλέψουν γρήγορα για να βρουν μια θεραπεία, διακηρύσσει την ιδέα η Αμερική να ξαναχτίσει την παγκόσμια οικονομία και να προστατεύσει τη "φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη". Ωστόσο, προσθέτει πως "ούτε οι ΗΠΑ μπορούν σε μια αποκλειστικά εθνική προσπάθεια να ξεπεράσουν τον ιό".

"Πρέπει να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες και τεχνικές για έλεγχο των μολύσεων, καθώς και τα κατάλληλα εμβόλια σε μεγάλους πληθυσμούς. Οι πόλεις, οι πολιτείες αλλά και τα κράτη πρέπει συνεχώς να προετοιμάζονται για την προστασία των ανθρώπων από πανδημίες, μέσω της αξιοποίησης της επιστήμης", σημειώνει.

Το επόμενο βήμα είναι "να θεραπεύσουμε τις πληγές της παγκόσμιας οικονομίας". Όπως σημειώνει αναφορικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, "οι παρούσες συνθήκες είναι ακόμη πιο περίπλοκες, εξαιτίας της παγκόσμιας κλίμακας της πανδημίας, τα σχολεία είναι κλειστά, οι επιχειρήσεις καταρρέουν και επεκτείνεται η κοινωνική απομόνωση".

Ο Κίσινγκερ υποστηρίζει πως θα απαιτηθούν ειδικά προγράμματα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από το shutdown, ενώ δεν παραλείπει να υπερθεματίσει πως "οι αρχές της φιλελεύθερης οικονομίας και του φιλελεύθερου τρόπου σκέψης πρέπει να διασωθούν και να προστατευθούν. Μέλημα της κυβέρνησης πρέπει να είναι η ασφάλεια, η τάξη, η δικαιοσύνη και η ευημερία της κοινωνίας".

"Η πανδημία προκάλεσε έναν αναχρονισμό, μια αναβίωση της περιφραγμένης πόλης σε μια εποχή που η ευημερία εξαρτάται από το παγκόσμιο εμπόριο και την κίνηση των ανθρώπων". Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός πρώην ΥΠΕΞ, "οι Δημοκρατίες πρέπει να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν τις αξίες του Διαφωτισμού. Μια παγκόσμια υποχώρηση από την εξισορρόπηση της ισχύος μέσω της νομιμότητας θα προκαλέσει αποσύνθεση του κοινωνικού συμβολαίου, τόσο εγχώρια όσο και διεθνώς".

Εκτιμά, τέλος, ότι αυτό το μεγάλο θέμα της ισχύος και της νομιμότητας δεν μπορεί να διευθετηθεί ταυτόχρονα με την προσπάθεια να νικηθεί η πανδημία. "Είναι, όμως, απαραίτητη η αυτοσυγκράτηση απ’ όλες τις πλευρές, τόσο στις εσωτερικές πολιτικές, όσο και στη διεθνή διπλωματία. Πρέπει να υπάρχουν προτεραιότητες".

Ο Κίσινγκερ, σε άρθρο του στη "Wall Street Journal" με τίτλο "Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη", επεσήμανε πως μια αποτυχία στην αντιμετώπιση της κρίσης "θα βάλει φωτιά σε όλο τον κόσμο".

Γράφει χαρακτηριστικά: "Όταν η πανδημία του κορονοϊού τελειώσει, πολλοί θεσμοί των κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι. Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος μετά τον κορονοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά γίνεται δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει".

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να δουλέψουν γρήγορα για να βρουν μια θεραπεία, διακηρύσσει την ιδέα η Αμερική να ξαναχτίσει την παγκόσμια οικονομία και να προστατεύσει τη "φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη". Ωστόσο, προσθέτει πως "ούτε οι ΗΠΑ μπορούν σε μια αποκλειστικά εθνική προσπάθεια να ξεπεράσουν τον ιό".

"Πρέπει να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες και τεχνικές για έλεγχο των μολύσεων, καθώς και τα κατάλληλα εμβόλια σε μεγάλους πληθυσμούς. Οι πόλεις, οι πολιτείες αλλά και τα κράτη πρέπει συνεχώς να προετοιμάζονται για την προστασία των ανθρώπων από πανδημίες, μέσω της αξιοποίησης της επιστήμης", σημειώνει.

Το επόμενο βήμα είναι "να θεραπεύσουμε τις πληγές της παγκόσμιας οικονομίας". Όπως σημειώνει αναφορικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, "οι παρούσες συνθήκες είναι ακόμη πιο περίπλοκες, εξαιτίας της παγκόσμιας κλίμακας της πανδημίας, τα σχολεία είναι κλειστά, οι επιχειρήσεις καταρρέουν και επεκτείνεται η κοινωνική απομόνωση".

Ο Κίσινγκερ υποστηρίζει πως θα απαιτηθούν ειδικά προγράμματα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από το shutdown, ενώ δεν παραλείπει να υπερθεματίσει πως "οι αρχές της φιλελεύθερης οικονομίας και του φιλελεύθερου τρόπου σκέψης πρέπει να διασωθούν και να προστατευθούν. Μέλημα της κυβέρνησης πρέπει να είναι η ασφάλεια, η τάξη, η δικαιοσύνη και η ευημερία της κοινωνίας".

"Η πανδημία προκάλεσε έναν αναχρονισμό, μια αναβίωση της περιφραγμένης πόλης σε μια εποχή που η ευημερία εξαρτάται από το παγκόσμιο εμπόριο και την κίνηση των ανθρώπων". Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός πρώην ΥΠΕΞ, "οι Δημοκρατίες πρέπει να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν τις αξίες του Διαφωτισμού. Μια παγκόσμια υποχώρηση από την εξισορρόπηση της ισχύος μέσω της νομιμότητας θα προκαλέσει αποσύνθεση του κοινωνικού συμβολαίου, τόσο εγχώρια όσο και διεθνώς".

Εκτιμά, τέλος, ότι αυτό το μεγάλο θέμα της ισχύος και της νομιμότητας δεν μπορεί να διευθετηθεί ταυτόχρονα με την προσπάθεια να νικηθεί η πανδημία. "Είναι, όμως, απαραίτητη η αυτοσυγκράτηση απ’ όλες τις πλευρές, τόσο στις εσωτερικές πολιτικές, όσο και στη διεθνή διπλωματία. Πρέπει να υπάρχουν προτεραιότητες".

«Αυτό σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, ότι μια περίοδος έντασης είναι ανάγκη να ακολουθείται από μια άλλη περίοδο που οι αιτίες της έντασης θα εξηγούνται στους πολίτες, ώστε να τις κατανοήσουν, παράλληλα με τη δέσμευση των δυο πλευρών της έντασης να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να τις υπερβούν», ανέφερε ο Κίσινγκερ σε συνέδριο που διοργάνωσε το Οικονομικό Φόρουμ.

Ο βετεράνος πολιτικός ανέφερε επίσης ότι η Κίνα και οι ΗΠΑ είναι δυο χώρες που έχουν μεγαλύτερη διεθνή εμβέλεια από όσο είχαν (στον παλιό Ψυχρό Πόλεμο) η Σοβιετική Ένωση και η Αμερική, ενώ συγχρόνως είναι και οι δυο ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Οι δυο τους, είναι «κλειδωμένες» σε έναν παρατεταμένο εμπορικό πόλεμο ο οποίος υποχρεώνει καθεμιά τους να «μπαίνουν στα χωράφια της άλλης» σε όλο τον κόσμο, με την έννοια της εμπλοκής της μιας στους σκοπούς της άλλης.

«Επομένως, μια συζήτηση για τους κοινούς στόχους των δυο και μια προσπάθεια περιορισμού των επιπτώσεων των συγκρούσεων μεταξύ τους, μου φαίνεται απαραίτητη» πρόσθεσε. «Εάν μια σύγκρουση μπορεί να εξελίσσεται χωρίς προσπάθειες ανάσχεσης της, το τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο από ό,τι συνέβη στην Ευρώπη. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε εξαιτίας μιας σχετικά μικρής κρίσης, που δεν μπορούσε να ελεγχθεί».

Ο Κίσινγκερ, 96 ετών σήμερα, δήλωσε επίσης ότι ελπίζει πως οι εμπορικές διαπραγματεύσεις θα ανοίξουν το δρόμο και για πολιτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

«Όλοι γνωρίζουν ότι οι εμπορικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες ελπίζω ότι θα πετύχουν και των οποίων την επιτυχία στηρίζω, μπορεί να είναι μόνο μια μικρή αρχή για μια σε βάθος πολιτική συζήτηση που ελπίζω να πραγματοποιηθεί», ανέφερε επίσης.

Στο συνέδριο ο Κίσινγκερ μίλησε λίγο μετά από τον αντιπρόεδρο της Κίνας Ουάνγκ Κισάν, ο οποίος απευθύνθηκε στο Φόρουμ λέγοντας ότι η χώρα του έχει δεσμευτεί υπέρ της ειρήνης και θα ακολουθήσει πολιτικές μεταρρυθμίσεις, παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της και διεθνώς.

«Μεταξύ πολέμου και ειρήνης, ο κινεζικός λαός επιλέγει σταθερά την ειρήνη. Η ανθρωπότητα λατρεύει την ειρήνη», είπε, και πρόσθεσε: «Πρέπει να εγκαταλείψουμε τη νοοτροπία με την οποία σκεπτόμασταν στον Ψυχρό Πόλεμο, τη θεωρία του Μηδενικού Αθροίσματος».

ΗΠΑ και Κίνα προσπαθούν να καταλήξουν σε μια εμπορική συμφωνία μέσα σε ένα περιβάλλον εντάσεων, που εκτείνονται από τις ανησυχίες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ και την κράτηση μουσουλμάνων στην περιοχή Ξινγιάνγκ της Κίνας, έως τον στρατηγικό ανταγωνισμό στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ο Κίσινγκερ ανέφερε ότι έχει σκεφτεί πως μια λύση για τις αναταραχές στο Χονγκ Κονγκ είναι δυνατή, κι είχε την ελπίδα ότι θα επιλυθεί μέσω διαπραγματεύσεων.

Το Φόρουμ της Νέας Οικονομίας διοργανώνεται από την Bloomberg Media Group, ένα τμήμα του ομίλου Bloomberg LP, της μητρικής εταιρείας της Bloomberg News. Άλλοι εισηγητές ήταν, ενδεικτικά, ο ιδρυτής της Microsoft Corp. Μπιλ Γκέιτς και ο πρώην υπουργός Οικονομικών των Η.Π.Α. Χανκ Πόλσον.