Γράφει ο Σπύρος Καπράλος

Ο Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζοντας τις προκλήσεις στο Αιγαίο βρήκε μετά τον Ούγγρο Όρμπαν στο πρόσωπο του κ. Σάντσεθ το ευρωπαϊκό στήριγμα για να ενισχύσει την στρατιωτική του ετοιμότητα και να στείλει το δικό του μήνυμα στις Βρυξέλλες ότι διαθέτει τα δικά του ερείσματα μέσα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Το χτύπημα κάτω από τη ζώνη του Ισπανού Πρωθυπουργού οφείλει να καταδικάσει σύσσωμη η Αντιπολίτευση, ήδη αντέδρασε το ΚΙΝΑΛ, αλλά και ο κατά τα άλλα ενεργός στα ευρωπαϊκά δρώμενα κ. Τσίπρας που φλερτάρει το τελευταίο καιρό με τα κέντρα αποφάσεων της Σοσιαλδημοκρατίας.

Την ίδια ώρα στο εσωτερικό της Ισπανίας καταγράφηκαν σημαντικές αντιδράσεις από την Αντιπολίτευση. Το νέο αυτό φλερτ Ισπανίας και Τουρκίας καταδεικνύει με σαφή τρόπο το πολιτικό έλλειμμα που παρουσιάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια περίοδο που η αλληλοστήριξη ανάμεσα στα μέλη συνιστά επιτακτική ανάγκη όχι μόνο για να σταλεί ένα σαφές μήνυμα στους πολίτες για την επόμενη μέρα, αλλά και να στηθεί ένα ανθεκτικό ανάχωμα για τους αντιευρωπαϊστές, τους λαϊκιστές και όσους με τη στάση τους υπονομεύουν ένα κοινό ευρωπαϊκό μέλλον και το δρόμο προς την ολοκλήρωση.

Μπορεί τα επιτελεία των δύο κομμάτων εξουσίας να βγάζουν προς τα έξω μια υπέρμετρη αυτοπεποίθηση στη λογική του «σιγά δεν έγινε και τίποτα», όμως τα πράγματα είναι πιο σύνθετα από ότι πραγματικά φαίνονται.

Τα πρόσωπα που ασχολούνται με τη στρατηγική και την επικοινωνία χρειάζεται να ασχοληθούν πιο σοβαρά με την επόμενη μέρα, αν δεν το κάνουν ήδη, ειδικά στην περίπτωση που ο πρώην Πρωθυπουργός εκλεγεί ξανά στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ.

Λαμβάνοντας υπόψη τα πολιτικά χαρακτηριστικά του κ. Παπανδρέου και την πιθανή κατεύθυνση που θα ακολουθήσει αμέσως μετά, μπορεί κανείς να βάλει στο τραπέζι της συζήτησης τρία ή τέσσερα σημαντικά στοιχεία που επηρεάζουν τις εξελίξεις.

Για τη Νέα Δημοκρατία, η εκλογή Παπανδρέου καθιστά το μεγάλο στόχο της Αυτοδυναμίας μονόδρομο, καθώς ο ίδιος δεν θα ήταν ποτέ διατεθειμένος να συμπράξει με τη «συντηρητική παράταξη» σε μία μελλοντική Κυβέρνηση συνεργασίας. 

Δηλαδή, η κυβερνητική παράταξη δεν μπορεί να αναζητήσει έναν αξιόπιστο εταίρο στην Κεντροαριστέρα, γιατί ακόμη κι αν διασπαστεί ένα κομμάτι της, πρέπει να καταγράψει ένα συγκεκριμένο ποσοστό για την είσοδο στη Βουλή.

Από την άλλη πλευρά, μια συμμαχία με το κόμμα του κ. Βελόπουλου δείχνει απαγορευτική, καθώς θα «χαλάσει» το αφήγημα του Κυριάκου Μητσοτάκη και ενδέχεται να οδηγήσει ένα ποσοστό των εκσυγχρονιστών σε επαναπατρισμό.

Για τον κ. Αλέξη Τσίπρα, η επικράτηση του κ. Παπανδρέου σηματοδοτεί έναν νέο σκληρό ανταγωνισμό με το ΠΑΣΟΚ, καθώς εκείνος μπορεί να προκαλέσει ρήγμα στον ΣΥΡΙΖΑ και να προσελκύσει ψηφοφόρους με αντιδεξιά χαρακτηριστικά που είχαν φύγει από το Κίνημα, δυσαρεστημένοι και από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 2012-2015. 

Άλλοι ερμηνεύουν την εξέλιξη αυτή ως μια ευκαιρία για τη δημιουργία μιας ισχυρής συνεργασίας με φόντο τις επόμενες Εκλογές. Οι δύο συγκεκριμένοι πόλοι θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να επιδιώξουν τη σχηματοποίηση ενός ενιαίου ψηφοδελτίου.

Ωστόσο, το ζητούμενο είναι ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο, καθώς μια πιθανή συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στο άμεσο μέλλον και μια δημοσκοπική ανάκαμψη του κόμματος μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα και να φέρουν το ΚΙΝΑΛ σε θέση ισχύος.

Εκτός των άλλων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια άλλη παράμετρος, ότι δηλαδή η σκληρή κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ απορρίπτει διαρρήδην μια συνεργασία με τον κ. Τσίπρα.

Στο ΠΑΣΟΚ αναζητούν μέσα από αυτή τη διαδικασία μια ευκαιρία να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για ένα δυναμικό come back του χώρου, σε μία χρονική συγκυρία που η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη φαίνεται να κερδίζει έδαφος.

Το εγχείρημα δεν είναι απλό, ωστόσο η αλλαγή ηγεσίας και η απουσία ισχυρής εναλλακτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να οδηγήσουν σε αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού με το ΠΑΣΟΚ να διεκδικεί ένα πιο αναβαθμισμένο ρόλο, στο πιο αισιόδοξο σενάριο αντίστοιχο με εκείνο του παρελθόντος, ως ο ένας εκ των δύο βασικών πυλώνων της αστικής δημοκρατίας στη χώρα.

Του Σπύρου Καπράλου

Τα πρόσωπα που ασχολούνται με τη στρατηγική και την επικοινωνία χρειάζεται να ασχοληθούν πιο σοβαρά με την επόμενη μέρα, αν δεν το κάνουν ήδη, ειδικά στην περίπτωση που ο πρώην Πρωθυπουργός εκλεγεί ξανά στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ.

Λαμβάνοντας υπόψη τα πολιτικά χαρακτηριστικά του κ. Παπανδρέου και την πιθανή κατεύθυνση που θα ακολουθήσει αμέσως μετά, μπορεί κανείς να βάλει στο τραπέζι της συζήτησης τρία ή τέσσερα σημαντικά στοιχεία που επηρεάζουν τις εξελίξεις.

Για τη Νέα Δημοκρατία, η εκλογή Παπανδρέου καθιστά το μεγάλο στόχο της Αυτοδυναμίας μονόδρομο, καθώς ο ίδιος δεν θα ήταν ποτέ διατεθειμένος να συμπράξει με τη «συντηρητική παράταξη» σε μία μελλοντική Κυβέρνηση συνεργασίας. 

Δηλαδή, η κυβερνητική παράταξη δεν μπορεί να αναζητήσει έναν αξιόπιστο εταίρο στην Κεντροαριστέρα, γιατί ακόμη κι αν διασπαστεί ένα κομμάτι της, πρέπει να καταγράψει ένα συγκεκριμένο ποσοστό για την είσοδο στη Βουλή.

Από την άλλη πλευρά, μια συμμαχία με το κόμμα του κ. Βελόπουλου δείχνει απαγορευτική, καθώς θα «χαλάσει» το αφήγημα του Κυριάκου Μητσοτάκη και ενδέχεται να οδηγήσει ένα ποσοστό των εκσυγχρονιστών σε επαναπατρισμό.

Για τον κ. Αλέξη Τσίπρα, η επικράτηση του κ. Παπανδρέου σηματοδοτεί έναν νέο σκληρό ανταγωνισμό με το ΠΑΣΟΚ, καθώς εκείνος μπορεί να προκαλέσει ρήγμα στον ΣΥΡΙΖΑ και να προσελκύσει ψηφοφόρους με αντιδεξιά χαρακτηριστικά που είχαν φύγει από το Κίνημα, δυσαρεστημένοι και από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 2012-2015. 

Άλλοι ερμηνεύουν την εξέλιξη αυτή ως μια ευκαιρία για τη δημιουργία μιας ισχυρής συνεργασίας με φόντο τις επόμενες Εκλογές. Οι δύο συγκεκριμένοι πόλοι θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να επιδιώξουν τη σχηματοποίηση ενός ενιαίου ψηφοδελτίου.

Ωστόσο, το ζητούμενο είναι ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο, καθώς μια πιθανή συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στο άμεσο μέλλον και μια δημοσκοπική ανάκαμψη του κόμματος μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα και να φέρουν το ΚΙΝΑΛ σε θέση ισχύος.

Εκτός των άλλων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια άλλη παράμετρος, ότι δηλαδή η σκληρή κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ απορρίπτει διαρρήδην μια συνεργασία με τον κ. Τσίπρα.

Στο ΠΑΣΟΚ αναζητούν μέσα από αυτή τη διαδικασία μια ευκαιρία να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για ένα δυναμικό come back του χώρου, σε μία χρονική συγκυρία που η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη φαίνεται να κερδίζει έδαφος.

Το εγχείρημα δεν είναι απλό, ωστόσο η αλλαγή ηγεσίας και η απουσία ισχυρής εναλλακτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να οδηγήσουν σε αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού με το ΠΑΣΟΚ να διεκδικεί ένα πιο αναβαθμισμένο ρόλο, στο πιο αισιόδοξο σενάριο αντίστοιχο με εκείνο του παρελθόντος, ως ο ένας εκ των δύο βασικών πυλώνων της αστικής δημοκρατίας στη χώρα.

Του Σπύρου Καπράλου

Στο βιβλίο μου «Συγκρούσεις και Πολιτική Επικοινωνία: Η ανατομία ενός War Room» (Παπαζήση 2019) έχω αναφερθεί διεξοδικά στο θετικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το crowdsourcing, ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον και η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, να δημιουργηθεί μια νέα καινοτόμα δεξαμενή προτάσεων και ιδεών, η οποία θα εμπλουτίσει τις γνώσεις σε όσους εμπλέκονται στη λήψη των αποφάσεων.

Πριν από μόλις λίγα εικοσιτετράωρα, η ΕΚΤ ανακοίνωσε τη νέα της καμπάνια, στο πλαίσιο επανεξέτασης της στρατηγικής της που θα ολοκληρωθεί το 2021, με την οποία καλεί τους πάντες να επισκεφθούν τη διαδικτυακή της πύλη «η ΕΚΤ σας ακούει».

Εκεί, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέσουν τις απόψεις τους και τις ιδέες τους σχετικά με τον τρόπο που ασκείται η νομισματική πολιτική στις χώρες της ζώνης του ευρώ. Μία ομολογουμένως ρηξικέλευθη πρωτοβουλία μέσα από την οποία οι εμπνευστές της πετυχαίνουν: αφενός να λάβουν άμεσα χωρίς φίλτρα, πληροφόρηση για το πώς βλέπουν οι πολίτες τα θέματα που αφορούν στην ΕΚΤ, αφετέρου να δημιουργήσουν μία πρωτόλεια δεξαμενή προτάσεων που προέρχεται κατευθείαν από τις τοπικές κοινωνίες και θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στη νέα στρατηγική αυτοβελτίωσης του Οργανισμού.

Το συγκεκριμένο παράδειγμα συνιστά, πέρα από κάθε αμφιβολία, ένα μοντέλο που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και άλλοι ευρωπαϊκοί οργανισμοί. Η εναρμόνιση με τις τάσεις της κοινωνίας θα δημιουργήσει μια νέα σχέση μεταξύ οργανισμού και κοινωνίας, η οποία άπαξ και γίνει πραγματικότητα, θα είναι μια σχέση που θα εμπεριέχει εμπιστοσύνη, οικειότητα και δέσμευση, στοιχεία που αναμένεται να λειτουργήσουν καταλυτικά την επόμενη μέρα, όταν η Ευρώπη θα αναζητεί ένα νέο βηματισμό στο δύσβατο δρόμο προς την ολοκλήρωση.

*περαίωση εργασιών και λήψη υπηρεσιών, ιδεών ή περιεχομένου από μια μεγάλη ομάδα εθελοντών ή μια κοινότητα

Σε μία δύσκολη συγκυρία, με την χώρα να παλεύει καθημερινά με τις επιπτώσεις της πανδημίας και της ύφεσης, το Μέγαρο Μαξίμου έχει ήδη μπει σε τροχιά υλοποίησης κορυφαίων συμφωνιών με στρατηγικούς κολοσσούς, ανοίγοντας μ' αυτόν τον τρόπο τον δρόμο για περισσότερη ανάπτυξη και διασφάλιση νέων θέσεων εργασίας.

Του Σπύρου Καπράλου

Από την προεκλογική περίοδο, ο κ. Μητσοτάκης έχει δώσει σαφές στίγμα των προθέσεων του και κινείται με σχέδιο και μεθοδικότητα συμπληρώνοντας το παζλ της αλλαγής του αναπτυξιακού χάρτη της Ελλάδας. Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη τονίζουν ότι η προσπάθεια αυτή είναι διαρκής και συνιστά το κατάλληλο αντίδοτο στην ύφεση που δημιουργεί οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πλάνου με τον κωδικό εξωστρέφεια, είναι η σημερινή κοινή ανακοίνωση της Κυβέρνησης με την Microsoft για την επένδυση της εταιρείας στην Ελλάδα στο πλαίσιο του προγράμματος στρατηγικής συνεργασίας #GrforGrowth.

Ο πρωθυπουργός δίνει μεγάλη βαρύτητα στο κεφάλαιο επενδύσεις και στρατηγικές συμφωνίες, καθώς εκτιμά ότι αυτό είναι το κλειδί για το πέρασμα της χώρας σε μία νέα πραγματικότητα, όπου η Ελλάδα θα έχει καταστεί στρατηγικός κόμβος για κορυφαίες εταιρίες, καινοτομία και ψηφιακή σύγκλιση.

Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι σε κάθε του ταξίδι στο εξωτερικό ο Κυριάκος Μητσοτάκης προετοιμάζεται διεξοδικά, ώστε επιστρέφοντας να έχει θέσει τα θεμέλια νέων ανοιγμάτων σε στοχευμένες αγορές. Στο πρωθυπουργικό γραφείο γίνεται σημαντική δουλειά στην κατεύθυνση αυτή και η ομάδα που έχει αναλάβει να προχωρήσει τα κυβερνητικά σχέδια εργάζεται νυχθημερόν υπό την αυστηρή καθοδήγηση του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Του Σπύρου Καπράλου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσεγγίζει ολιστικά τα κρίσιμα θέματα της εξωτερικής πολιτικής: από τη μία πλευρά αντιμετωπίζει με αυστηρότητα την τουρκική προκλητικότητα, ενώ από την άλλη, τηρεί πολιτική ανοιχτών θυρών για τη διεξαγωγή διαλόγου με τους γείτονες, υπό προϋποθέσεις.

Σ' αυτή την κρίσιμη περίοδο για τα εθνικά θέματα, ο πρωθυπουργός κινείται στους εξής άξονες:

-Κλείνει τα μέτωπα και ενισχύει το ρόλο της χώρας στην ευρύτερη περιοχή: Στην κατεύθυνση αυτή, ανοίγει διάλογο με την Αλβανία για την επίλυση διμερών διαφορών, όπως φάνηκε από τη χθεσινή συνάντηση με τον Αλβανό ομόλογο του.

-Συνάπτει στρατηγικές συμμαχίες με Ισραήλ, Αίγυπτο και αραβικό κόσμο: Οι στρατηγικές επιλογές για την σύσφιξη των σχέσεων σε οικονομικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, με χώρες όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη θέση της χώρας στην ανατολική Μεσόγειο.

-Θωρακίζει την άμυνα της χώρας: Οι πρόσφατες ανακοινώσεις στη Θεσσαλονίκη καταδεικνύουν τη βούληση της Κυβέρνησης να ενισχύσει αποτελεσματικά την άμυνα της χώρας με νέας τεχνολογίας όπλα και με την περαιτέρω αξιοποίηση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού.

-Υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα: Τα αυστηρά μηνύματα που εστάλησαν στην Τουρκία ήταν σαφή, ότι δηλαδή η Ελλάδα θα υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα με κάθε μέσο.

- Ενεργοποιεί τους Ευρωπαίους συμμάχους: Η Αθήνα πέτυχε με συντονισμένες κινήσεις να ενεργοποιήσει τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά και τους Θεσμούς, οι οποίοι τηρούν πλέον αυστηρή στάση απέναντι στην Άγκυρα και εκφράζουν τη στήριξη, η κάθε χώρα με διαφορετικό τρόπο, στην ελληνική κυβέρνηση. Στο πλαίσιο αυτό, η ομάδα των ευρωβουλευτών της κυβερνητικής παράταξης διαδραματίζει έναν σημαντικό και πολυσχιδή ρόλο στην ενημέρωση της κοινής γνώμης στο εξωτερικό, αλλά και στην προβολή των ελληνικών θέσεων μέσα στα ευρωπαϊκά όργανα.

Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση στέλνει σήματα ετοιμότητας για τη διενέργεια διαλόγου με την Τουρκία, εφόσον βέβαια ο κ. Ερντογάν σταματήσει τις συνεχείς προκλήσεις απέναντι στη χώρα και απεγκλωβιστεί από τη στρατηγική της διαρκούς έντασης.

Κοντολογίς, η Κυβέρνηση απορρίπτει διαρρήδην λογικές περιχαράκωσης και εσωστρέφειας, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα κατάλληλο διπλωματικό περιβάλλον όπου θα βρίσκεται σε θέση υπεροχής.

Στην παρούσα φάση η Νέα Δημοκρατία είναι κυρίαρχη πολιτικά. Βάζει την δική της ατζέντα, μιλά για τον λαϊκισμό, την κλιματική αλλαγή, τις νέες τεχνολογίες. Για να συντηρήσει την κυριαρχία της στο πολιτικό σκηνικό, οφείλει να περιφρουρεί καθημερινά τις σχέσεις εμπιστοσύνης που έχτισε με ένα μέρος της κοινωνίας, αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες ώστε να πείσει ακόμη περισσότερους όταν έρθει η ώρα της επόμενης κάλπης.

Του Σπύρου Καπράλου

Ας λάβει υπόψη ότι ένα μέρος εκείνων που την ψήφισαν δεν της έδωσαν θετική ψήφο, αλλά ήθελαν με κάθε τρόπο να απαλλαγούν από την Κυβέρνηση Τσίπρα.

Ας λάβει υπόψη ότι οι προσδοκίες των πολιτών είναι στα ύψη (όπως ψιθυρίζουν οι δημοσκόποι και όπως καταγράφεται το κλίμα στην κοινωνία), πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται έντονη προσπάθεια για να περάσει με επιτυχία τον πήχη.

Ας λάβει υπόψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε το 31,5% και είναι εκεί, κάνει υπομονή, αλλά περιμένει και μπορεί να ανακάμψει, εφόσον η Κυβέρνηση αποτύχει να αλλάξει τα δεδομένα.

Εξάλλου, στην πολιτική τίποτε δεν είναι δεδομένο. 

Σ΄αυτή την κρίσιμη για την Ελλάδα συγκυρία, η Κυβέρνηση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη εφαρμόζει την πολιτική της, με μειώσεις φόρων και σχέδια για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Παράλληλα, ο κομματικός μηχανισμός οφείλει να διαδραματίζει το δικό του ρόλο, να παράγει πολιτική, να συζητά με την κοινωνία, να γνωρίζει τα κρίσιμα θέματα που την απασχολούν, να αξιοποιεί διαδικασίες πληθοπορισμού για να αντλεί νέες ιδέες και χρήσιμες προτάσεις που μπορεί να προτείνει στο Μέγαρο Μαξίμου για να τις υλοποιήσει.

Είναι σημαντικό σε θέσεις κλειδιά να αξιοποιηθούν και άλλα πρόσωπα (κατά προτίμηση χωρίς προσωπική ατζέντα) που μπορούν να ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια.      

Είναι εξίσου σημαντικό να μιλούν με θετικό προγραμματικό λόγο. Οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τα λάθη που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τον έκρινε αυστηρά και τον έστειλε στα έδρανα της Αντιπολίτευσης. Τώρα η μπάλα είναι στο τερέν της Νέας Δημοκρατίας.

Η διατήρηση της εξουσίας είναι μια περίπλοκη υπόθεση.

Οι πολίτες περιμένουν πολλά. Θέλουν λύσεις στα προβλήματα τους και λιγότερο life style. Το μέτρο ποτέ δεν έβλαψε! Τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, αλλά αναμφίβολα χρειάζονται και άλλα. Οι πολίτες περιμένουν. Θα είναι σίγουρα σκληροί κριτές της παρούσας Κυβέρνησης, αλλά και της επόμενης. Τα χρόνια της οικονομικής κρίσης τους έπληξαν. Γι’ αυτό το λόγο δεν θα αρκεστούν σε ημίμετρα. Θέλουν χειροπιαστά αποτελέσματα για να αλλάξουν τη ζωή τους, τη δική τους και κυρίως των παιδιών τους.

Η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές υπήρξε αναπόφευκτη.

Του Σπύρου Καπράλου

Τα συμπεράσματα που βγήκαν:

Οι πολίτες έδειξαν την πόρτα στον κ. Τσίπρα. Ο λαϊκισμός υπέστη στρατηγική ήττα!

Απέρριψαν, τους φόρους, τους χειρισμούς στο Σκοπιανό, τις εξυπνάδες, τις μαγκιές, τα ψέματα, την προσβλητική στάση που έδειξε το Μέγαρο Μαξίμου στη λογική του «μετά από όσα έχω κάνει θα σας δώσω 300 ευρώ και θα σας πείσω».

Αντέδρασαν υγιώς στην επιχείρηση διχασμού που έστησαν τα δήθεν επικοινωνιακά τζιμάνια της Κουμουνδούρου.

Και κυρίως άναψαν το πράσινο φως σε μία νέου τύπου ηγεσία, που δεν υπόσχεται πολλά αλλά εκείνα που μπορεί πραγματικά να υλοποιήσει, που δεν διχάζει αλλά ενώνει, που εμπνέει εμπιστοσύνη για το μέλλον αυτού του τόπου και για την άμεση επανεκκίνηση της χώρας. Εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η Νέα Δημοκρατία έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα για την πολιτική αλλαγή. Το εύρος της χθεσινής νίκης εξέπληξε πολλούς, ακόμα και τον υπογράφοντα.

Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Η κεντροδεξιά να ανοίξει τα πανιά της σε ολόκληρη την κοινωνία και με τον θετικό προγραμματικό της λόγο να πείσει περισσότερους πολίτες να την ακολουθήσουν σε ένα ταξίδι δύσκολο μεν αλλά αναγκαίο δε. Που θα βάλει τις σωστές βάσεις για την επιστροφή σε μία κανονικότητα, που θα δικαιώσει τους νέους που φαίνεται να εμπιστεύονται την πολιτική αλλαγή.

Τώρα είναι η ώρα. Η ώρα για αυτοδυναμία, η ώρα της κοινωνικής βάσης, η ώρα της κοινής λογικής, η ώρα να δούμε αυτά που μας ενώνουν….
Είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία!

Σε μία ομολογουμένως κρίσιμη συγκυρία για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, πολλά βήματα μακριά από την ολοκλήρωση, φαινόμενα ευρωσκεπτικισμού, εξτρεμισμού και ακραίου λαϊκισμού συνιστούν πέρα από κάθε αμφιβολία έναν ορατό κίνδυνο για το μέλλον.

Του Σπύρου Καπράλου*

Οι πολίτες αντιμετωπίζουν τις ευρωεκλογές ως μία ευκαιρία είτε για να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους για τους κυβερνώντες σε εθνικό επίπεδο είτε για να τους στείλουν ένα μήνυμα αλλαγής πολιτικής. Με άλλα λόγια, οι ευρωεκλογές, μία διαδικασία με πολύ έντονο ενδιαφέρον και αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών, θυσιάζονται στο βωμό μίας εσωτερικής ατζέντας με αποτέλεσμα να χάνουν μέρος από τον ουσιώδη χαρακτήρα τους.

Αν και ένα σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής κοινωνίας βλέπει θετικά την ένταξη της χώρας του στην Ε.Ε (σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Ευρωβαρόμετρου του Μάιου 2018), εντούτοις η συμμετοχή έχει πολλά περιθώρια αύξησης. Για να γίνει αυτό πράξη, αφενός οι πολίτες οφείλουν να αντιληφθούν τη σπουδαιότητα των ευρωεκλογών, να ενημερωθούν για τις πολιτικές που οι Βρυξέλλες θέτουν σε εφαρμογή στην κατεύθυνση βελτίωσης της καθημερινότητας, αφετέρου η ίδια η Ευρώπη μέσα από μία ενισχυμένη επικοινωνιακή διαδικασία να αναδείξει αυτή τη σπουδαιότητα.

Να θέσει τους πολίτες ενεργούς συμμέτοχους, πετυχαίνοντας μ’ αυτό τον τρόπο την αλλαγή ή τη βελτίωση της αντίληψης που έχει ένα σημαντικό μέρος των τοπικών κοινωνιών. Η συμμετοχή, η συνεργασία, η ανταλλαγή απόψεων, η εμβάθυνση των σχέσεων εμπιστοσύνης (confidence) μεταξύ Θεσμών και πολιτών θα δημιουργήσει ένα νέο πλαίσιο ευρωπαϊκής κουλτούρας που εκτιμούμε θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ανάχωμα στα φαινόμενα ευρωσκεπτικισμού, εξτρεμισμού και αρνητικές εξελίξεις τύπου Brexit.

Σ’ αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι, η Ευρώπη οφείλει να υπερασπιστεί με κάθε δυνατό μέσο τις αρχές και τις αξίες της. Να ενισχύσει αυτό που λέμε resilience (ανθεκτική προσαρμοστικότητα)!

Σε λίγες εβδομάδες οι πολίτες παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους! Η μαζική συμμετοχή είναι επιτακτική ανάγκη. Οι Ευρωεκλογές μας αφορούν όλους και χρέος όσων πιστεύουν σ΄ αυτό το οικοδόμημα της ειρήνης και της ευημερίας, με τα όποια προβλήματα ή αρρυθμίες, είναι να συμβάλλουμε στην αναβάθμιση του, στηρίζοντας τις δυνάμεις εκείνες και τους εκπροσώπους που εμπνέονται από το ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Η Ευρώπη χρειάζεται να κάνει τα επόμενα σταθερά της βήματα στον επίπονο δρόμο για την ολοκλήρωση. Και όσοι απ’ αυτούς πιστεύουν πραγματικά σ΄ αυτό το αφήγημα μπορούν να το υπηρετήσουν. Αρκεί να έχουν την απαραίτητη λαϊκή νομιμοποίηση.

*Ο Σπύρος Καπράλος είναι δημοσιογράφος, επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας

Μας είπε ο κ. Τσίπρας ότι τελείωσαν τα μνημόνια και άρχισε να μοιράζει στους πολίτες προεκλογικά τυράκια.

Του Σπύρου Καπράλου

Μας είπε ότι θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ που δήθεν θα καταργούσε και μετά τον αύξησε στις λαϊκές συνοικίες. Μας είπε ότι θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές που τους πήγε στο 29% χωρίς να του το ζητήσουν οι θεσμοί. Δεν είπε τίποτα για το ΕΚΑΣ που κατάργησε.

Τις επικουρικές συντάξεις που πετσόκοψε. Τη φορολογία φυσικών προσώπων που εκτόξευσε στα ύψη. Έμοιαζε σαν τον πονηρό έμπορο που λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν οι εκπτώσεις ανεβάζει τις τιμές για να κοροϊδέψει εκ των υστέρων τους καταναλωτές. Έδειχνε χαμένος σε έναν φαύλο κύκλο, σε μια απέλπιδα προσπάθεια για να οδηγήσει τη χώρα εκεί που ήταν το 2014.

Αλλά αυτή η τετραετία του φαύλου κύκλου κόστισε πάρα πολύ στους πολίτες. Και δέσμευσε την Ελλάδα και τη δημόσια περιουσία της για πολλές δεκαετίες. Μας είπε ότι ήλθε η ώρα η χώρα να πάρει μπρος! Φυσικά είναι κοντά! Αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβεί είναι μία: να αποχωρήσει από την εξουσία το συντομότερο δυνατόν.

Η ένταξη της χώρας στην κανονικότητα θα γίνει πραγματικότητα όταν επιτευχθεί η πολιτική αλλαγή, η αλλαγή νοοτροπίας, η εφαρμογή ενός οδικού χάρτη που θα την βγάλει στο ξέφωτο, που θα βάλει ασφαλιστικές δικλείδες προκειμένου να μην κυλήσουμε στα λάθη του παρελθόντος. Αυτόν τον οδικό χάρτη θα περιγράψει το Σάββατο ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της ΔΕΘ. Χωρίς μεγάλα λόγια αλλά με πολύ ουσία. Με γνώμονα την αλήθεια και το πραγματικό συμφέρον της χώρας.

Με τον κ. Τσίπρα κλείνει ο κύκλος του λαϊκισμού, της παροχολογίας, της αναξιοπιστίας στην Πατρίδα μας. Κι ανοίγει ένας νέος. Η Ελλάδα θα μπει σύντομα στο "βέλος" και θα αναπτύξει μεγάλες ταχύτητες για να φτάσει με ασφάλεια στην ανάπτυξη, στην εξωστρέφεια, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, σε ένα δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης βασισμένο σε στέρεες βάσεις! Αυτή τη φορά η αλήθεια θα νικήσει, η ελπίδα ανεβαίνει Θεσσαλονίκη...

* O κ. Σπύρος Καπράλος είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας