Της Μαρίας-Αλεξάνδρας Κεφαλά*

Μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, πανεπιστημιακά ιδρύματα, κοινωνία, επαγγελματικές οργανώσεις και συλλογικότητες επιδιώκουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Παλεύουμε για ένα σχολείο σύγχρονο, φιλικό, ανταγωνιστικό, αυτόνομο, ελκυστικό για τον μαθητή, ένα σχολείο προθάλαμο της κοινωνίας, με αρχές και επίπεδο παρεχόμενων γνώσεων αντάξιο των αναπτυγμένων κρατών. Με λίγα λόγια θέλουμε ένα ποιοτικό σχολείο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του 21ου αιώνα και τις ιδιαιτερότητες της πατρίδας μας.

Η ποιότητα, αυτό το καθολικά αποδεκτό και πολύ-παραγοντικό ζητούμενο ενός εκπαιδευτικού συστήματος και γενικότερα της παιδείας απασχολεί ειδικούς σε όλο τον κόσμο ώστε να ορίζεται, να μετριέται, να προσαρμόζεται κάθε φορά που
παρίσταται ανάγκη και κυρίως να διασφαλίζεται. Για αυτή τη διασφάλιση χρειαζόμαστε ένα σύνολο διαδικασιών που θα επιτρέψουν να πετύχουμε το βασικό μας στόχο.

Διαδικασίες αξιολόγησης, αποτίμησης της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, επανασχεδιασμού όπου και αν χρειάζεται και παρέμβασης βελτιωτικού χαρακτήρα για να έχουμε σαφή εικόνα σχετικά με το τι και πως προσφέρει ένα σύστημα, αλλά και ποιοι το πραγματώνουν, μόνο θετικά μπορούν να συμβάλλουν.

Ο καθρέφτης της αξιολόγησης απεικονίζει με σαφήνεια το είδωλό της. Την ποιότητα. Δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες και αχώριστες. Ακόμη και πέρα από τα στενά όρια που πραγματεύεται το προωθούμενο από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων νομοσχέδιο για την αναβάθμιση του σχολείου και την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, είτε αναφερόμαστε σε υπηρεσίες, είτε σε προϊόντα, η αξιολόγηση είναι μέσα στη ζωή μας.

Εμείς οι ίδιοι, συμπεριλαμβανομένων και των λίγων επικριτών της σχετικής ρύθμισης για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, γινόμαστε οι πρώτοι σε ένταση αξιολογητές σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας. Επιλέγουμε βάσει ποιοτικών κριτηρίων που οι ίδιοι θέτουμε, αυστηρότατα πολλές φορές, για το τι, το που, το πώς το γιατί και το ποιος σε ότι μας αφορά.

Είναι καιρός να δείξουμε την απαιτούμενη ωριμότητα και σε ό,τι αφορά τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές. Λόγοι τόσο κοινωνικοί όσο και παιδαγωγικοί έρχονται να ενισχύσουν τις προτεινόμενες διατάξεις. Το ελληνικό σχολείο δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το αφήσουμε να κινείται στον αυτόματο πιλότο. Από τις ανώνυμες αξιολογήσεις του γνωστικού επιπέδου των μαθητών μέχρι τις βελτιωτικού χαρακτήρα αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών μας ο στόχος μας είναι σαφής, η διασφάλιση της ποιότητας.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι αναγκαία και ουσιαστική ως μέρος της συνολικής προσπάθειας αναβάθμισης του σχολείου, παράλληλα με τη συνεχή βελτίωση τού εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο καλούνται να πραγματώσουν οι
εκπαιδευτικοί μας, τονίζοντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και διαλύοντας μια παρωχημένη αντίληψη, που τεχνηέντως συντηρείται από μια μικρή μειοψηφία, ότι αξιολόγηση σημαίνει να κρίνουμε τους εκπαιδευτικούς αν κάνουν καλά τη δουλειά τους και να λάβουμε αυστηρά, τιμωρητικά μέτρα για όσους υστερούν.

Η πραγματικότητα για άλλη μια φορά θα τους διαψεύσει και το ελληνικό σχολείο του μέλλοντος θα είναι ένα σχολείο ανοιχτό, σύγχρονο, ισάξιο των ευρωπαϊκών, με τους εκπαιδευτικούς μας περήφανους για το αποτέλεσμα, μιας και είναι αυτοί που μεταλαμπαδεύουν τις γνώσεις στους νέους μας.

*Η Μαρία-Αλεξάνδρα Κεφαλά είναι βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία

Άλλωστε κλίμα και ενέργεια αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους επηρεάζοντας και τις ζωές μας.

Συμφωνία του Παρισιού, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, πράσινη και μπλε ενέργεια, ηλιακή, αιολική και γεωθερμική ενέργεια, απολιγνιτοποίηση, ηλεκτροκίνηση, ενεργειακή αποδοτικότητα είναι έννοιες που έχουν μπει ή μπαίνουν στην καθημερινότητά μας, μας απασχολούν και θα μας απασχολήσουν και στο άμεσο μέλλον ακόμη περισσότερο.

Σε αυτή την κοινή, για ολόκληρο τον πλανήτη, πραγματικότητα η χώρα μας πρωτοστατεί στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής εφαρμόζοντας το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα.

Ένα στρατηγικό σχέδιο με αναλυτικό οδικό χάρτη για την επίτευξη συγκεκριμένων Ενεργειακών και Κλιματικών Στόχων έως το 2030, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα αναπτυξιακών και οικονομικών δραστηριοτήτων προς όφελος της Ελληνικής κοινωνίας.

Με στόχους ποσοτικοποιημένους και κοστολογημένους, με καθορισμένα χρονικά ορόσημα παρακολούθησης της πορείας των δράσεων, με παρεμβάσεις, συνέργειες και συμπληρωματικές δράσεις σε όλες τους τομείς/κλάδους της οικονομίας η δεκαετία που διανύουμε θα αποτελέσει ορόσημο για την ενεργειακή μετάβαση της χώρας μας.

Η μετάβαση αυτή συνδυαζόμενη με την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων και την προστασία των καταναλωτών, πρόκειται να εγκαθιδρύσει ένα πλαίσιο βιώσιμης ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας, αξιοποιώντας με το βέλτιστο τρόπο εθνικούς και ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και υιοθετώντας τους κατάλληλους μηχανισμούς αγοράς.

Αξίζει να σημειώσουμε πως μέχρι το 2030 οι πράσινες επενδύσεις στη χώρα αναμένεται να ξεπεράσουν τα 44 δισ. ευρώ μέσω 21 δράσεων που θα καλυφθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ανανεώνουμε συνεχώς το πρόγραμμα «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ-ΑΥΤΟΝΟΜΩ» με διάθεση σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ για τη διετία 2020-2021. Υλοποιούμε το πρόγραμμα «ΚΙΝΟΥΜΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ», με στόχο να ενθαρρύνουμε τους πολίτες να επιλέξουν το ηλεκτρικό όχημα της αρεσκείας τους.

Απολιγνιτοποιούμε το ενεργειακό μας μίγμα με ταχύτερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, προωθούμε το φυσικό αέριο τόσο για επαγγελματική όσο και για οικιακή χρήση.

Σημειωτέον πως το υδρογόνο που πρόκειται να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της ενεργειακής πολιτικής της χώρας και να παίξει ουσιαστικό ρόλο για την απανθρακοποίηση της οικονομίας μας, μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας στις λιγνιτικές περιοχές, ενισχύοντας σημαντικά τη δίκαιη μετάβαση.

Παρά το γεγονός ότι η πανδημία έχει επηρεάσει πολλούς κλάδους δραστηριοτήτων, πολλές εθνικές και μη δράσεις η χώρα μας δηλώνει παρούσα και είμαστε έτοιμοι να επανεκκινήσουμε, να τρέξουμε και να υλοποιήσουμε τους εθνικούς μας στόχους και στον τομέα της ενέργειας.

Στο μέλλον που σχεδιάζουμε η ενέργεια είναι καθαρή, φθηνή και άφθονη. Και με οδηγό ένα δίκαιο και αυστηρό πλαίσιο κανόνων γύρω από τη χωροταξία και την προστασία του περιβάλλοντος, θα απολαύσουμε συλλογικά τα οφέλη που κομίζει το πέρασμα σε μία νέα εποχή, συνεισφέροντας, παράλληλα όλοι σε αυτό, στον βαθμό και στον τρόπο που μας αναλογεί. Είναι ένα στοίχημα της Kυβέρνησης Μητσοτάκη το οποίο και θα κερδίσουμε.

* Η Μαρία-Αλεξάνδρα Κεφάλα είναι βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία

Της Μαρίας-Αλεξάνδρας Κεφάλα*

Η πανδημία βρήκε έναν πλανήτη απροστάτευτο και σαστισμένο να προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να αντιμετωπίσει τον εχθρό. Όχι έναν εχθρό συνηθισμένο, αλλά αόρατο. Έναν πόλεμο βιώνουμε άγνωστο για τη σύγχρονη κοινωνία, που θέτει σε νέες βάσεις πολλές από τις μέχρι σήμερα σταθερές μας.

Όπως σε κάθε πόλεμο κάποιοι είναι στην πρώτη γραμμή, κάποιοι στα μετόπισθεν και οι πολλοί που οφείλουμε να μείνουμε ενωμένοι και ψύχραιμοι να ακολουθήσουμε τις συστάσεις των ειδικών.

Σήμερα, παρά την νέα έξαρση της πανδημίας με τις διάφορες μεταλλάξεις του ιού, το φως στο τούνελ είναι ορατό. Οι υπεράνθρωπες προσπάθειες για την ανάπτυξη εμβολίων αποδίδουν καρπούς.

Μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας εμβολιάζονται σηκώνοντας το πολυπόθητο τείχος ανοσίας, με πρωτεργάτες της όλης προσπάθειας τους υγειονομικούς μας στο Ε.Σ.Υ. που μέρα-νύχτα δίνουν τον αγώνα τους.

Βέβαια, είναι απολύτως κατανοητό πως η κοινωνία κουράστηκε, η οικονομία δοκιμάζεται και οι αντοχές λιγοστεύουν. Το τέλος όμως είναι κοντά. Η επιστροφή στην κανονικότητα φαντάζει πιο εφικτή από ποτέ αρκεί να σταματήσουν φαινόμενα «Νέας Σμύρνης» που δυστυχώς ναρκοθετούν κάθε προσπάθεια να βγούμε επιτέλους από αυτή την κατάσταση. Και για να θέσουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

Τα απαράδεκτα καλέσματα σε πορείες και διαδηλώσεις εν μέσω πανδημίας και το «προσκλητήριο» για τη συγκέντρωση στη Νέα Σμύρνη αποτελούν ξεκάθαρη απειλή για τη δημοκρατία μας και το κράτος δικαίου. Δεν είναι δυνατό μια χούφτα ανεύθυνοι με το προσωπείου του αριστερού, -διότι δεν τολμώ να φανταστώ ότι ο μέσος αριστερός ταυτίζεται με τους αναρχομπαχαλάκηδες επαγγελματίες καταστροφείς- να θέτουν εν αμφιβόλω την τιτάνια προσπάθεια ενός ολόκληρου λαού για ένα ολόκληρο χρόνο.

Είμαστε εδώ οι πολλοί, με πρώτο τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, να μην επιτρέψουμε το διχασμό της κοινωνίας, της κοινωνίας αυτής που θα αποβάλει τους καλλιεργητές μίσους από το προσκήνιο.

Είναι η δική μας ώρα να δείξουμε την ωριμότητα που απαιτούν οι περιστάσεις και να δείξουμε με τις πράξεις μας πως η δημοκρατία, πράγματι, δεν μπαίνει σε καραντίνα.

* Η Μαρία-Αλεξάνδρα Κεφαλά βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει με έντονα γράμματα αυτή την περίοδο μέσα στο διάβα της ελληνικής ιστορίας.

Της Μαρίας - Αλεξάνδρας Κεφαλά*

Αυτά που όλοι μας θεωρούσαμε δεδομένα έως τότε, ήρθαν απέναντι στην Ελλάδα της κρίσης. Σε μια Ελλάδα που από το 2012 μέχρι και το τέλος του 2014 έκανε μεγάλες και πετυχημένες θυσίες επανάκαμψης.

Σε μια Ελλάδα που ξεπέρασε τους επικίνδυνους πειραματισμούς της περιόδου 2015-2019, αυτούς, που μας φτάσανε στο χείλος του γκρεμού, με όλους τους οίκους αξιολόγησης σταθερά να υποβαθμίζουν την πιστοληπτική μας ικανότητα.

Ευτυχώς για την πατρίδα μας ο κύκλος αυτός έκλεισε. Από το καλοκαίρι του 2019 μπήκαμε στις ράγες που με ασφάλεια και γνώση μας οδηγούν στο αύριο. Ένα αύριο ελπιδοφόρο, δομημένο σε στέρεες βάσεις. Δεν είναι απλά ένας διακαής πόθος. Είναι η ενσυνειδητότητα που ενεργοποίησε το σύνολο της κοινωνίας μας.

Τα κροκοδείλια δάκρυα του κ. Τσίπρα και των συνοδοιπόρων του δεν συγκινούν κανέναν. Νοικοκυριά, εργαζόμενοι και επιχειρήσεις έχουν αντιληφθεί την αλήθεια. Αυτό που βλέπουμε εμείς - η πλειοψηφία των Ελλήνων -το βλέπουν και οι οίκοι αξιολόγησης και οι αγορές.

Οι ίδιες αγορές που δεν χόρεψαν ποτέ στο ρυθμό του ΣΥΡΙΖΑ, αυτές που δεν «έβλεπαν» πουθενά Ελλάδα, είναι οι ίδιες που αναγνωρίζουν ότι στην Ελλάδα του σήμερα φυσά ένας άνεμος σταθερότητας και αναπτυξιακής προοπτικής. Μια ανάπτυξη εν αναμονή της τελική νίκης απέναντι στην πανδημία, με μια κοινωνία πιο ώριμη από ποτέ να ακολουθήσει τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα μας δώσουν τη σύγχρονη εικόνα που μας αξίζει, αφήνοντας μέσα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον πολιτικό πολακισμό της ασέβειας, της αμετροέπειας, της αδιαφορίας των κανόνων και του ψέματος.

Τον πολιτικό θίασο που ενώ θα έσκιζε τα μνημόνια με ένα άρθρο και ένα νόμο, που θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ, που θα απαγόρευε τις κατασχέσεις, με λόγια παχιά, άφησε το αποτύπωμά του με 17 περικοπές στις συντάξεις, με νέα μέτρα λιτότητας 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, με 29 νέους φόρους, με πάνω από ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες κατασχέσεις.

Τους είδαμε, τους μάθαμε, τους αποβάλλαμε οριστικά. Ευτυχώς…για την Ελλάδα

*Η Μαρία-Αλεξάνδρα Κεφαλά είναι βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία

Του Αντώνη Κεφαλά

Η μη εφαρμογή των νόμων αποτελεί σύγχρονη ελληνική παράδοση. Η περίοδος 2010-2019 τουλάχιστον, αυτό απέδειξε. Η ανυπακοή στους νόμους θεωρήθηκε τίτλος τιμής. Πρώτος στον κλεφτοπόλεμο ο πολιτικός κόσμος. Το κράτος ένας κοντινός δεύτερος, με την γραφειοκρατία ως όπλο. Και η κοινωνία αγάλλεται.

Με αυτές τις συνθήκες, όμως, το κράτος λειτουργεί κουτσά. Ο πολίτης σταματά να εξυπηρετείται. Τα δημόσια αγαθά υποβαθμίζονται, ο ιδιωτικός τομέας συρρικνώνεται, το επίπεδο ζωής καταρρέει. Στον παγκόσμια διασυνδεμένο κόσμο η χώρα αποκτά τα χαρακτηριστικά του γελοίου -αν όχι του παρία.

Στην δεκαετία των μνημονίων και των ελληνικών κυβερνήσεων που κορόιδευαν πρώτα-πρώτα τους εαυτούς τους και μετά τους πολίτες, δεν ήταν λίγες οι διεθνείς αναφορές στην Ελλάδα ως failed state.

Σήμερα, στην εποχή του κορωνοϊού, η υπακοή στους νόμους είναι πλέον προϋπόθεση επιβίωσης. Οικονομικής αλλά και φυσικής.

Ο κορωνοϊός δεν γνωρίζει σύνορα, φυλή, φύλο, πολιτικά φρονήματα. Αναπόφευκτα ο ρόλος του κράτους αυξάνεται.

Δικαιολογημένα τίθεται θέμα ισορροπίας – ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία και στον βαθμό εποπτείας που ασκεί το κράτος. Οι ανεξάρτητοι θεσμοί έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν και να παρεμβαίνουν – όπως οφείλουν. Σε τελευταία ανάλυση η δημοκρατία είναι θέμα της κοινωνίας των πολιτών και της ατομικής συνείδησης μας.

Το «άνοιγμα» της οικονομίας και της κοινωνίας ανέδειξε τα …προπατορικά αμαρτήματα της χώρας. Στην πλειοψηφία της η κοινωνία τηρεί υπεύθυνη στάση. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι προδιαγραφές των ειδικών δύσκολα εφαρμόζονται—και καλό θα ήταν να επανεξεταστούν ως προς τον ρεαλισμό τους. Σε λίγες περιπτώσεις η ανυπακοή στους νόμους θέτει σε κίνδυνο το κοινωνικό σύνολο και την οικονομία.

Τα πρώτα σημάδια κινδύνου φάνηκαν ήδη. Και δεν είναι μόνο γηγενή. Έρχονται και από το εξωτερικό. Σε μερικές ημέρες η σχετική απομόνωση που μας έσωσε μέχρι τώρα, θα καταργηθεί. Αν η κοινωνία δεν αυτοπειθαρχήσει, θα οδηγηθούμε σε πολλές τοπικές καραντίνες με απώτερη προοπτική ένα νέο lockdown. Οι συνέπειες θα είναι αβάσταχτες.

Το θέμα είναι ευρύ. Τα ταξίδια των κυριών που κυνηγούν την μόδα, οι συγκεντρώσεις μελών της λεγόμενης υψηλής κοινωνίας, τα πάρτι γόνων πλουσίων και καλλιτεχνών ενέχουν – όπως αποδείχθηκε σε μία περίπτωση με τρεις νεκρούς – μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ταλαίπωρους συνταξιούχους που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε μία γι’ αυτούς σχεδόν εξωπραγματική κατάσταση.

Οι εύποροι που έρχονται και σπάνε την καραντίνα με το έτσι θέλω, οι νεαροί που με άγνοια συνωστίζονται, οι καταστηματάρχες που επιπόλαια θυσιάζουν την υγεία του κοινωνικού συνόλου για το κέρδος, δεν έχουν θέση στην εποχή του κορωνοϊού.

Νόμοι που τιμωρούν αυτές τις συμπεριφορές υπάρχουν και μάλιστα δρακόντειοι. Η μερική εφαρμογή τους ισοδυναμεί με μη εφαρμογή. Και υποδηλώνει κράτος ανήμπορο.

Η Κυβέρνηση κέρδισε την εμπιστοσύνη των πολιτών με την επάρκεια της στην αντιμετώπιση της πρώτης φάσης της κρίσης. Γνωρίζοντας ότι το ελληνικό σύστημα υγείας είχε σχεδόν μηδενικές ανοχές κινήθηκε άμεσα και αποτελεσματικά.

Η επόμενη ημέρα αποδεικνύεται πιο δύσκολη. Η επάρκεια της δεν θα κριθεί στην οικονομία, όπως νομίζουν μερικοί, αλλά πριν απ’ αυτό, στην ρεαλιστική αντιμετώπιση του ανοίγματος και του επερχόμενου νέου κύματος λοιμώξεων.

Εκπτώσεις δεν χωρούν. Δεν υπάρχει τίποτα το ηθικά σχετικό με αναφορά στον κορωνοϊό. Η επιλογή είναι ανάμεσα στην ζωή και τον θάνατο.

Του Αντώνη Κεφαλά

Παραμένουν ευάλωτες στην έλευση μαύρων κύκνων, όπως ο κορωνοϊός, και έτσι σε σημαντικό βαθμό ανίκανες να ανταπεξέλθουν στον βασικό προορισμό τους – να προσφέρουν ρευστότητα σε μία οικονομία που διψά όπως ο ταξιδιώτης στην έρημο.

Λόγω της κατάστασης αυτής, η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα θα πρέπει να περιμένει ότι θα χυθεί πολύ αίμα. Σήμερα μπορεί να γίνονται σχέδια επί σχεδίων για να σωθεί η ραχοκοκαλιά της οικονομίας – η μικρομεσαία επιχείρηση, που στην ουσία είναι η μικρή (για να μην πούμε η πολύ μικρή) εταιρεία.

Στους επόμενους δώδεκα μήνες, όμως, η χώρα θα δει να κλείνουν πολλές εκατοντάδες εταιρείες. Θα ολοκληρωθεί, έτσι, με τον πιο απότομο τρόπο, μία σκληρή διαδικασία που ξεκίνησε το 2010 και ποτέ δεν κατέληγε διότι υπήρχε πάντα το πολιτικό κόστος και η ιδεοληψία κατά των μεγάλων επιχειρήσεων.

Από το 2018 και μετά οι τράπεζες έχουν καταβάλει φιλότιμες και σε σημαντικό βαθμό αποτελεσματικές προσπάθειες μείωσης των κόκκινων δανείων. Από μία άποψη «πλήρωναν» τις ακρότητες της δεκαετίας 2000-2010.

Από μία άλλη, υπήρξαν θύματα της Γερμανικής πολιτικής που με την συναίνεση του δικού μας πολιτικού κόσμου, έσωσε τις ευρωπαϊκές τράπεζες αλλά καταδίκασε τις ελληνικές. Άσχετα με τα αίτια, όμως, είναι γεγονός ότι στην σημερινή κρίση οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν την δυνατότητα να σώσουν παρά μόνο τις ήδη υγιείς επιχειρήσεις.

Τούτη την στιγμή λειτουργούν αγνοώντας τα κριτήρια της αγοράς. Το αργότερο από το τέλος του β΄ τριμήνου το μορατόριουμ αυτό θα καταργηθεί.

Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Είναι παγκόσμιο. Απλά, στην Ελλάδα, είναι μεγαλύτερο απ’ ότι σε πολλά άλλα κράτη.

Καταρχάς είναι σαφές ότι η εικόνα των κόκκινων δανείων θα αντιστραφεί: αντί για μείωση θα έχουμε ξανά αύξηση. Παρά την επάρκεια κεφαλαίων που σήμερα εμφανίζονται να έχουν, σύντομα οι τράπεζες θα υποχρεωθούν να βάλουν «δελτίο» στις πιστώσεις.

Στην διαδικασία αυτή θα ακολουθήσουν διεθνές πρότυπο. Για παράδειγμα, οι επιχειρήσεις ταξινομούνται σε κατηγορίες-ας πούμε: (α) ισχυρές και αγκυροβολημένες, (β) σε πλεύση αλλά με μεγάλη τρικυμία, (γ) σε πλεύση με τρικυμία και χωρίς έλεγχο του πηδαλίου, και, (δ) βυθιζόμενες. Η εποπτική εντολή είναι απλή: σώστε μόνο εκείνες που μπορούν να σωθούν. Δεν υπάρχουν χρήματα για όλες.

Αυτό σημαίνει ότι όσες επιχειρήσεις ανήκουν στην πρώτη κατηγορία θα σωθούν. Η επιλογή θα είναι αυστηρή για όσες ανήκουν στην 2η κατηγορία και ακόμη πιο αυστηρή για όσες στην 3η. Στην 4η κατηγορία είναι όλες καταδικασμένες – με την έννοια ότι τώρα ο θάνατος θα έρθει πιο γρήγορα και πιο απότομα.

Για τις τράπεζες, το δίλημμα είναι πάντα μεταξύ της παροχής ρευστότητας και της επίπτωσης στον ισολογισμό. Οι εξελίξεις αυτές θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη διαφάνεια ως προς την πραγματική οικονομική κατάσταση των πελατών αλλά και ως προς την δική τους οικονομική εικόνα. Τούτη τη φορά, η εκτίμηση και επιλογή θα είναι για κάθε πελάτη ξεχωριστά, έναν προς ένα.

Αλλαγές και στις τράπεζες

Μία σχολή υποστηρίζει ότι το τραπεζικό σύστημα θα λειτουργήσει για 1-2 χρόνια σε κατάσταση κρίσης και, στην συνέχεια, θα επιστρέψει στην κανονικότητα. Υποστηρίζεται, μάλιστα, ότι η περίοδος αυτή μπορεί να είναι και πιο σύντομη, επειδή οι ελληνικές τράπεζες έχουν αποκτήσει μεγάλη τεχνογνωσία στην διαχείριση κρίσεων.

Θεωρώ ότι το αντίθετο θα συμβεί. Το τίμημα θα είναι ακριβό και για τις ίδιες τις τράπεζες. Καταρχάς, θα υποχρεωθούν να αντιγράψουν πρακτικές λειτουργίας που ήδη εφαρμόζονται στην Ευρώπη. Ειδικότερα, θα αυξηθούν σε μεγάλο βαθμό οι τραπεζικές εργασίες που θα γίνονται μόνο μέσω του διαδικτύου, κι αυτό θα επηρεάσει πρωταρχικά την πλευρά της λιανικής.

Σταδιακά, η είσοδος στο κατάστημα θα γίνεται κυρίως με ραντεβού και για συγκεκριμένα θέματα. Αναπόφευκτα, θα μειωθεί ο αριθμός των καταστημάτων και οι θέσεις εργασίας. Η μεγάλη έξοδος της τελευταίας πενταετίας θα συνεχιστεί.

Το ένα μεγάλο ερώτημα είναι αν θα λειτουργούν οι αγορές ομολόγων (τιτλοποιήσεις) και ποια θα είναι η εκτίμηση τους και η «όρεξη» τους να απορροφήσουν ρίσκο. Αν οι αγορές επανέλθουν, τότε θα είναι ίσως εφικτή η συνέχιση της προσπάθειας που έχει αναληφθεί εδώ και 2 χρόνια περίπου για την μείωση των κόκκινων δανείων.

Αν όχι, τότε θα είναι η ώρα να υλοποιηθεί η πρόταση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα για την δημιουργία ενός είδους «κακής τράπεζας» με την μορφή της Assets Management Company (AMC).

Στο θέμα αυτό υπάρχουν αντιδράσεις κι αυτές μας οδηγούν στο δεύτερο μεγάλο ερώτημα: με τις νέες συνθήκες που δημιούργησε ο κορωνοϊός, μπορούν να επιβιώσουν και οι τέσσερις τράπεζες; Πριν από λίγα μόλις χρόνια, ένας από τους μεγαλύτερους και πιο διορατικούς Έλληνες τραπεζίτες, ο Γιάννης Κωστόπουλος της Alpha είχε πει πως η ελληνική αγορά μπορεί να «σηκώσει» μόνο 2 &1/2 τράπεζες.

Η τάση συρρίκνωσης που ξεκίνησε με την μεγάλη κρίση του 2010, που ήταν και τραπεζική κρίση, θα συνεχιστεί τώρα πιο έντονα λόγω της νέας κρίσης. Αν δημιουργηθεί μία AMC, τότε σίγουρα δεν θα υπάρχει πλέον χώρος και για τις τέσσερις τράπεζες – καθώς μέρος της δουλειάς τους θα πάει στην ΑΜC.

Χώρος που, έτσι κι αλλιώς, ίσως να μην υπάρχει ήδη. Κι αυτή θα είναι η μεγαλύτερη εξέλιξη με αφορμή τον κορωνοϊό. Μία τράπεζα είναι κιόλας μισή. Και μία θα απορροφηθεί.

Από την μία δεχόμαστε μια επίθεση από τον εξ ανατολών γείτονά μας, ο οποίος χρησιμοποιώντας ως ασπίδα και μετανάστες, και πρόσφυγες, παίζει ένα βρώμικο παιχνίδι τόσο απέναντι στην Ελλάδα όσο και απέναντι στην Ευρώπη σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εξελίξεων και αναταραχών στην ανατολική μεσόγειο.

Μας απειλεί ότι θα γεμίσει την Ευρώπη, και για να είμαστε πιο σαφείς την Ελλάδα, με εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες. Μόνο που αν θέλουμε να ακριβολογούμε δεν είναι μετανάστες αλλά λαθρομετανάστες, άρα και η απειλή είναι ασύμμετρη.

Απέναντι σε αυτό το φαινόμενο οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας στάθηκαν και εξακολουθούν να στέκονται σαν τοίχος επιτηρώντας και προστατεύοντας κάθε σπιθαμή της πατρίδας μας.

Με απόλυτη ετοιμότητα και περισσή αποφασιστικότητα φυλάσσουν τα σύνορά μας τόσο στον Έβρο όσο και στα νησιά με αξιοθαύμαστο τρόπο. Δίνουν καθημερινό αγώνα και αποτρέπουν χιλιάδες λαθραίων να εισβάλουν στην Ελλάδα μας. Προστατεύουν τα σύνορα της Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Δίπλα τους ο ελληνικός λαός με ομοψυχία και ομόνοια δείχνει ότι στα δύσκολα οι Έλληνες είμαστε ενωμένοι.

Από την άλλη, η απειλή του κορονοϊού που δεν γνωρίζει σύνορα, εθνικότητες, πλούτο, φτώχεια και πολιτισμούς. Ήρθε για να μας δοκιμάσει όλους.

Χθες μόλις (11/03/2020) ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, και επίσημα, τον χαρακτήρισε ως πανδημία καθώς η γεωγραφική του εξάπλωση και ο αριθμός των ανθρώπων που επηρεάζει πλέον είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Όλες οι χώρες και η Ελλάδα βρισκόμαστε σε κατάσταση συναγερμού για να αντιμετωπίσουμε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση.

Ο τρόπος αντιμετώπισης, μιας και δεν υπάρχει ξεκάθαρη θεραπεία ακόμη, μας φέρνει προ των ευθυνών συλλογικών αλλά και ατομικών του καθενός και της καθεμιάς από εμάς. Οι οδηγίες από τους ειδικούς είναι συγκεκριμένες και αγγίζουν όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου. Είναι μια δοκιμασία σε πολλά επίπεδα, αλλά δεν πρέπει να υποτιμήσουμε, επ’ ουδενί, τα λόγια των επιστημόνων.

Και ανάμεσα σε αυτές τις δύο πολύ σοβαρές καταστάσεις που καλούμαστε να ξεπεράσουμε βρίσκεται μια πολιτεία, ένας κρατικός μηχανισμός, μία κυβέρνηση και ένας Πρωθυπουργός που καλούνται να δράσουν άμεσα και αποτελεσματικά. Καλούνται να διαχειριστούν μια κρίση. Μία πολύ σοβαρή διπλή κρίση.

Ο βαθμός ετοιμότητας του μηχανισμού εξαιρετικός. Αξίζουν συγχαρητήρια στις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας της χώρας μας, στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που άοκνα όλες αυτές τις μέρες δίνουν κάθε ικμάδα των δυνάμεών τους ο καθένας στο μετερίζι του.

Και τέλος πάνω από όλους, ο Πρωθυπουργός μας, Κυριάκος Μητσοτάκης, αποδεικνύει τη στόφα του, ως μεγάλου ηγέτη της σύγχρονης εποχής. Από τη μία αστραπιαία και αποτελεσματικά ηγήθηκε της προσπάθειας αποτροπής παραβίασης των συνόρων μας, ενώ παράλληλα διεθνοποίησε και γνωστοποίησε την πραγματική κατάσταση στους συμμάχους μας στην Ευρώπη.

Από την άλλη με το χθεσινό του (11/03) διάγγελμα στον ελληνικό λαό, με ένα λόγο κατανοητό, ήρεμο και αποφασιστικό έδειξε να έχει πλήρη εικόνα της πανδημίας του κορονοϊού, των ληφθέντων μέτρων αλλά και της θέσης του. Μιας θέσης, ως Πρωθυπουργού, που βρίσκεται εδώ για να δείξει το δρόμο στον ελληνικό λαό, έναν δρόμο σιγουριάς και υπευθυνότητας.

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είμαστε τυχεροί που στο τιμόνι της χώρας σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ένας Πρωθυπουργός υπεύθυνος, αποτελεσματικός, κοντά στο λαό, με γνώση και αφοσίωση.

Ένας Πρωθυπουργός που μπορεί και στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

* Η Μαρία Κεφάλα είναι βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία

Για περίπου 40 χρόνια αιωρείται το αναπάντητο ερώτημα «ποιος έχει το δικαίωμα να πει όχι στην ψήφο κάποιου που ζει στο εξωτερικό, είτε λόγω ανάγκης είτε λόγω επιθυμίας;».

Της Μαρίας - Αλεξάνδρας Κεφάλα*

Είμαστε από τις λίγες χώρες, εξάλλου, που δεν έχουν νομοθετήσει για το δικαίωμα ψήφου των εκτός Επικρατείας πολιτών τους, ανάμεσα σε Αλβανία, Χιλή, Αρμενία.

Η εκπλήρωση της συνταγματικής επιταγής είναι, θεσμικά και τεχνικά, ώριμο αίτημα και υποχρέωση της Πολιτείας μας έναντι μιας σημαντικής κατηγορίας Ελλήνων πολιτών, που αυξήθηκε μάλιστα τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης.

Η Νέα Δημοκρατία έφερε το θέμα στο προσκήνιο, καταθέτοντας σχετικές προτάσεις νόμου στις αρχές του 2016 και ξανά στα τέλη του 2017.

Όμως, η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να τις θέσει προς συζήτηση στη Βουλή. Η Κυβέρνηση πλέον της Νέας Δημοκρατίας επανέφερε στο δημόσιο διάλογο την πρότασή της να μπορούν να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού από τον τόπο κατοικίας τους.

Ο Πρωθυπουργός της Χώρας, Κυριάκος Μητσοτάκης, μαζί με την ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών ξεκίνησαν διαβουλεύσεις με όλα τα κόμματα της Βουλής, ώστε να επιτευχθεί η ευρύτερη δυνατή συναίνεση και να εξασφαλιστεί η κατά το Σύνταγμα απαιτούμενη πλειοψηφία 2/3 επί του συνόλου των βουλευτών. Έτσι πρέπει να λειτουργεί μια υπεύθυνη Κυβέρνηση.

Και, για πρώτη φορά στη σύγχρονη Ιστορία μας, επετεύχθη μια τέτοια συμφωνία με τα περισσότερα κόμματα της Βουλής! Ήδη, το τελικό σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης τέθηκε υπόψη των κομμάτων και ακολούθως και σε δημόσια διαβούλευση.

Η πρόταση αυτή προβλέπει τον ισότιμο συνυπολογισμό της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού στο εκλογικό αποτέλεσμα της επικράτειας και επομένως στον υπολογισμό των εδρών που δικαιούται κάθε κόμμα.

Γιατί δεν μπορεί να υπάρχουν Έλληνες δυο κατηγοριών και ταχυτήτων. Θέλουμε η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού να είναι ισοδύναμη με την ψήφο των Ελλήνων στο εσωτερικό. Και δεν είναι ένα επιπλέον δικαίωμα αλλά μια διευκόλυνση.

Όσοι αρνούνται να διευκολύνουν τους Έλληνες να ψηφίζουν στον τόπο κατοικίας τους ουσιαστικά δίνουν το δικαίωμα να ψηφίζουν μόνο αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν στην Ελλάδα.

Εμείς, με την πρότασή μας, βοηθάμε τα παιδιά του «brain drain», όλους εκείνους που έφυγαν στα χρόνια της κρίσης, να μην αποκόπτουν τον ομφάλιο λώρο με την Ελλάδα. Αποτελεί, άλλωστε, ρητή συνταγματική υποχρέωση του Κράτους να μεριμνά για τη διατήρηση των δεσμών των απόδημων Ελλήνων με τη μητέρα Πατρίδα.

Είναι, λοιπόν, μια ώρα ευθύνης για το πολιτικό σύστημα, να δείξει ότι μπορεί να κάνει το λογικό και το αυτονόητο. Για να δούμε…

*Βουλευτής Ιωαννίνων ΝΔ