Κράτος – Money Press

Επιτελικό Κράτος: Ποιοι ειδικοί κλάδοι συστήνονται

panos12 — Tue, 30 Jul 2019 06:00:17 +0000

Νέες και σύγχρονες ειδικότητες προστίθενται στο κλαδολόγιο του Δημοσίου με το νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος. Στο άρθρο 104, που αφορά την σύστασή τους, περιγράφονται αναλυτικά τα αντικείμενα εργασίας τους. Όσον αφορά τον αριθμό των οργανικών θέσεων των νέων κλάδων, αυτός θα καθορίζεται με διάταγμα που θα εκδίδεται κατόπιν πρότασης των αρμόδιων για θέματα δημόσιας διοίκησης και προϋπολογισμού υπουργών, δηλαδή των υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών.

Στο άρθρο 105 αναφέρονται τα προσόντα που πρέπει να πληρούν οι υποψήφιοι για διορισμό, ενώ στο άρθρο 106 περιγράφεται το ειδικό πλαίσιο που θα διέπει κάθε είδους μετακινήσεις.

Αναλυτικότερα τα άρθρα 104-106:

Άρθρο 104

Σύσταση κλάδων

Συνιστώνται κλάδοι προσωπικού για την υποστήριξη ειδικών λειτουργιών των φορέων της Κεντρικής Διοίκησης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 18 του παρόντος νόμου, ως εξής: (α) Κλάδος ΠΕ Αναλυτών Δημοσίων Πολιτικών, (β) Κλάδος ΠΕ Νομοτεχνών και (γ) Κλάδος ΠΕ Αναλυτών Ψηφιακής Πολιτικής.
Αντικείμενο εργασίας των υπαλλήλων του κλάδου ΠΕ Αναλυτών Δημοσίων Πολιτικών είναι η τεκμηριωμένη υποστήριξη της πολιτικής και διοικητικής ηγεσίας του φορέα στον οποίο υπηρετούν κατά το σχεδιασμό, την υλοποίηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των δημοσίων πολιτικών του τομέα πολιτικής ειδίκευσής τους, και η παροχή ενημέρωσης αναφορικά με τις επιλογές, τις παραμέτρους, τους περιορισμούς, τους κινδύνους και τις συνέπειες των δημοσίων πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, οι υπάλληλοι του κλάδου πρέπει να είναι σε θέση: (α) να συλλέγουν, ταξινομούν, αναλύουν, αξιολογούν και επικοινωνούν δεδομένα, πληροφορίες, έρευνες και μετρήσεις χρησιμοποιώντας αναγνωρισμένες ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους και εργαλεία, (β) να παρακολουθούν το κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και τεχνολογικό περιβάλλον εντός του οποίου οι δημόσιες πολιτικές σχεδιάζονται, εφαρμόζονται και ανασχεδιάζονται με ιδιαίτερη έμφαση στον έγκαιρο και συστηματικό εντοπισμό των τάσεων, εξελίξεων, καλών πρακτικών, στη Ελλάδα και διεθνώς, και των κάθε φορά υφιστάμενων κενών και προβλημάτων στους τομείς πολιτικής αρμοδιότητας των φορέων τους, (γ) να συνεργάζονται και διαβουλεύονται με ομάδες ερευνητών, αναλυτές δεδομένων, εμπειρογνώμονες και την κοινωνία ευρύτερα στο πλαίσιο εκπλήρωσης των καθηκόντων τους.
Αντικείμενο εργασίας των υπαλλήλων του κλάδου ΠΕ Νομοτεχνών είναι η υποστήριξη της πολιτικής και διοικητικής ηγεσίας του φορέα στον οποίο υπηρετούν κατά τη σύνταξη, αξιολόγηση και τροποποίηση σχεδίων νόμων, κανονιστικών πράξεων και λοιπών συνοδευτικών εγγράφων, της αρμοδιότητας τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι υπάλληλοι του κλάδου πρέπει να είσαι σε θέση: (α) να εφαρμόζουν τις αρχές και τα εργαλεία της καλής νομοθέτησης κατά τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, (β) να συντάσσουν απλά και κατανοητά νομοθετικά και κανονιστικά κείμενα με μέριμνα για τη χαμηλότερη, δυνατή επιβάρυνση των πολιτών και των επιχειρήσεων, καθώς και τα συνοδευτικά αυτών κείμενα, (γ) να έχουν γνώση των καλών πρακτικών, στην Ελλάδα και διεθνώς, του τομέα πολιτικής που διαχειρίζονται, (δ) να γνωρίζουν τις τεχνικές απλούστευσης, κωδικοποίησης και αναμόρφωσης του δικαίου.
Αντικείμενο εργασίας των υπαλλήλων του κλάδου ΠΕ Αναλυτών Ψηφιακής Πολιτικής είναι η υποστήριξη της πολιτικής και διοικητικής ηγεσίας του φορέα στον οποίο υπηρετούν κατά τον σχεδιασμό, την υλοποίηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση πολιτικών, προγραμμάτων και δράσεων ψηφιακού μετασχηματισμού του ελληνικού Κράτους και, εν γένει, της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι υπάλληλοι του κλάδου πρέπει να είναι σε θέση: (α) να αναλύουν, σχεδιάζουν και ανασχεδιάζουν διαδικασίες και υπηρεσίες, φιλικές προς τους χρήστες και χρήσιμες για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις – αξιοποιώντας εδραιωμένες και καινοτόμες τεχνολογίες πληροφορικής, επικοινωνιών και λοιπών τομέων της οικονομίας, (β) να παρακολουθούν και αξιολογούν τις τεχνολογικές εξελίξεις, να εντοπίζουν και να αναλύουν καλές πρακτικές, να διαγιγνώσκουν ευκαιρίες και απειλές και να συντάσσουν ολοκληρωμένες προτάσεις για το σχεδιασμό πολιτικών, προγραμμάτων και δράσεων με αντικείμενο τον ψηφιακό μετασχηματισμό του φορέα ή των φορέων που τους έχουν ανατεθεί, (γ) να σχεδιάζουν, να υλοποιούν και να διαχειρίζονται έργα ψηφιακού μετασχηματισμού σύμφωνα με τις αρχές της διοίκησης έργων και ανάλυσης κινδύνων, καλύπτοντας όχι μόνο το τεχνικό σκέλος αλλά όλες τις πτυχές του εγχειρήματος: οργανωτικές, οικονομικές και νομικές και (δ) να συνεργάζονται με εμπειρογνώμονες, αναλυτές και ερευνητές του χώρου για τη βέλτιστη εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Ο αριθμός των οργανικών θέσεων προσωπικού των κλάδων της παραγράφου 1 καθορίζεται με διάταγμα που εκδίδεται κατόπιν πρότασης των αρμόδιων για θέματα δημόσιας διοίκησης και προϋπολογισμού υπουργών. Οι οργανικές θέσεις του προηγούμενου εδαφίου κατανέμονται, με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού, στις υπηρεσίες των φορέων της Κεντρικής Διοίκησης όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 18 του παρόντος νόμου.

Άρθρο 105

Τρόπος και προσόντα διορισμού στους κλάδους

Οι οργανικές θέσεις των κλάδων προσωπικού του προηγούμενου άρθρου καλύπτονται με διορισμό, κατόπιν απόφασης του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης υπουργού, μετά την αποφοίτηση από εξειδικευμένα τμήματα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.
Οι θέσεις των ως άνω κλάδων μπορούν να καλύπτονται και με μετάταξη υπηρετούντων υπαλλήλων φορέων της γενικής κυβέρνησης με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, εφόσον είναι κάτοχοι πτυχίου ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης (πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα) της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένου μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Προϋπόθεση για τη μετάταξη είναι η προηγούμενη ελάχιστη προϋπηρεσία τεσσάρων ετών μετά τον διορισμό και η επιτυχής παρακολούθηση προγράμματος πιστοποίησης το οποίο οργανώνεται από το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης. Τα σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος καθορίζονται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΔΔΑ. Με την ίδια απόφαση μπορούν να εξειδικεύονται περαιτέρω οι προϋποθέσεις και τα ελάχιστα προσόντα για την παρακολούθηση των προγραμμάτων πιστοποίησης.
Όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες του άρθρου 7 του ν. 4440/2016 για την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου διενεργούνται αποκλειστικά από την Κεντρική Επιτροπή Κινητικότητας του άρθρου 5 του ν. 4440/2016 (Α’ 224). Οι αιτήσεις υποβάλλονται σε κάθε έναν από τους τρείς κύκλους κινητικότητας του άρθρου 6 του ν. 4440/2016 (Α’ 224). Για την ολοκλήρωση των μετατάξεων, εκδίδεται απόφαση από τον αρμόδιο για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργό στην οποία αναγράφονται κατ΄ ελάχιστο ο κλάδος, ο φορέας και η οργανική θέση όπου μετατάσσεται ο κάθε υπάλληλος. Κάθε θέμα σχετικό με την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου ρυθμίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού.

Άρθρο 106

Γενικές διατάξεις για τους ειδικούς κλάδους

Οι υπάλληλοι των κλάδων του παρόντος κεφαλαίου τοποθετούνται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού, στις οργανικές θέσεις όπως αυτές έχουν κατανεμηθεί βάσει της παραγράφου 5 του άρθρου 104 του παρόντος.
Η κάθε είδους υπηρεσιακή μεταβολή υπαλλήλου των ως άνω κλάδων που αφορά σε μετακίνηση, μετάταξη, απόσπαση, διάθεση σε θέση άλλου κλάδου ή άλλης υπηρεσίας, μπορεί να διενεργηθεί μόνο με απόφαση του αρμοδίου για θέματα δημόσιας διοίκησης υπουργού.
Σε περίπτωση που ο υπουργός της προηγούμενης παραγράφου διαπιστώσει με οποιοδήποτε τρόπο ότι υπάλληλος έχει μετακινηθεί σε υπηρεσία διαφορετική από εκείνη στην οποία τοποθετήθηκε ή ότι εκτελεί καθήκοντα διαφορετικά από εκείνα που προβλέπονται στο άρθρο 104, ανακαλεί άμεσα την τοποθέτηση του υπαλλήλου στον συγκεκριμένο φορέα και τον επανατοποθετεί με απόφαση του σε κενή οργανική θέση του ίδιου κλάδου σε άλλο φορέα.
Υπάλληλος που έχει διοριστεί ή μεταταχτεί στους κλάδους του παρόντος Κεφαλαίου δεν μπορεί να μεταταχτεί, αποσπαστεί, μετακινηθεί πριν παρέλθει πενταετία από την πράξη διορισμού ή μετάταξης στον κλάδο. Εξαιρέσεις από το προηγούμενο εδάφιο επιτρέπονται μόνο για εξαιρετικούς λόγους, οι οποίοι καθορίζονται με απόφαση του αρμοδίου για θέματα δημόσιας διοίκησης υπουργού.

ΣΕΒ: Έξι στα 10 ευρώ των μισθωτών στο Κράτος

panos12 — Fri, 28 Jun 2019 10:00:23 +0000

Ασύλληπτη αφαίμαξη εισοδήματος των Ελλήνων μισθωτών και υπέρμετρη επιβάρυνση για τις ελληνικές επιχειρήσεις, προκαλούν οι εισφορές και οι φόροι που εισπράττει το Κράτος επί της εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Όπως αποκαλύπτει το ΣΕΒ στην Ελλάδα η επιβάρυνση της εργασίας, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες, αυξάνει τόσο γρήγορα όσο αυξάνει και το εισοδηματικό κλιμάκιο, αναφέρει το newmoney.

Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα εισπράττει από φόρους στην εργασία 16% του ΑΕΠ, με υψηλούς έως υψηλότατους συντελεστές, ενώ οι άλλες χώρες της Ε.Ε. εισπράττουν κατά μέσο όρο 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ περισσότερα έσοδα με μικρότερη ποσοστιαία επιβάρυνση του κάθε εργαζόμενου.

Για καθαρές ετήσιες αποδοχές €20.000 (Δ1), το Ελληνικό κράτος «αφαιρεί» από τους μισθωτούς, μέσω φόρων και εισφορών, κατά μέσο όρο το 44% από το ποσό που πληρώνει ο εργοδότης. Μόνο 6 ευρωπαϊκές χώρες αφαιρούν περισσότερο. Η πρόσφατη εξαγγελία μείωσης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης μετατοπίζει την επιβάρυνση από φόρους και εισφορές στην περίπτωση αυτή στην 11η υψηλότερη θέση της ανάμεσα σε 26 κράτη μέλη, πάντα άνω του μέσου όρου. Για να είναι ανταγωνιστικό το ποσοστό επιβάρυνσης με φόρους και εισφορές επί του κόστους του εργοδότη θα έπρεπε να είναι γύρω στο 35%.

Για καθαρές αποδοχές €40.000 (Δ2) το χρόνο, «αφαιρείται» μέσω φόρων και εισφορών το 60% του ποσού που πληρώνει ο εργοδότης. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν αφαιρεί περισσότερο. Η πρόσφατη εξαγγελία μείωσης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης μειώνει αυτή την επιβάρυνση, αλλά δεν αλλάζει τη σχετική θέση της Ελλάδας. Ένα ανταγωνιστικό ποσοστό επιβάρυνσης θα ήταν γύρω στο 40%.

Τα έσοδα από φόρους είναι λίγα επειδή οι φόροι είναι υψηλοί!

Παρά αυτή την πολύ υψηλή επιβάρυνση με φόρους και εισφορές, τα έσοδα του ελληνικού κράτους από φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και από εισφορές στην εργασία υστερούν σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου (ως ποσοστό του ΑΕΠ (Δ3). Αυτό συμβαίνει παρά τη μεγάλη & προοδευτική αύξηση των συντελεστών φόρου τα τελευταία χρόνια (Δ4), ακριβώς επειδή λόγω των υψηλών φόρων διατηρείται αδύναμο, σε σχέση με άλλες χώρες, το μέρος της οικονομικής δραστηριότητας και απασχόλησης που αποτελεί τον μεγαλύτερο τροφοδότη των κρατικών εσόδων.

Σε ότι αφορά τη μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα οι υψηλοί φόροι (Δ2) ανά φορολογούμενο ταυτίζονται με χαμηλά έσοδα από φόρους και εισφορές στην εργασία και χαμηλή απασχόληση (Δ4). Αυτή η κατάσταση συνδέεται άμεσα και με τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας: Επειδή οι δουλειές και ακόμα περισσότερο οι καλές δουλειές είναι λίγες, οι οικογένειες μένουν φτωχές. Ως συνέπεια εξαρτώνται από τις χαμηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες όπως υγείας, παιδείας, φροντίδας ηλικιωμένων και μεταφορών και ορθολογικά αποφεύγουν να κάνουν παιδιά.

Στην Ελλάδα με την υψηλή φορολόγηση ειδικά της μισθωτής εργασίας του ιδιωτικού τομέα για κάθε 100 κατοίκους εργάζονται 25 μισθωτοί, ενώ στην Ευρώπη είναι 40 – δηλαδή 15 περισσότεροι για κάθε 100 κατοίκους.

Οι επιπτώσεις της υπερφορολόγησης στα δηλωμένα εισοδήματα και τα έσοδα από φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων

Η υπερφορολόγηση μειώνει και τα εισοδήματα και τους φορολογούμενους.

Το 2009 527.000 φυσικά πρόσωπα είχαν ετήσιο εισόδημα άνω των €30.000. Το 2014 ήταν 275.000, παρά τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Το 2017 ήταν 239.000.

Το 2009 τα φυσικά πρόσωπα είχαν ετήσιο εισόδημα άνω των €30.000 πλήρωσαν φόρο εισοδήματος €5,4 δισ. Το 2014 ήταν €4 δισ., παρά τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, την αύξηση των συντελεστών και την εισαγωγή της «έκτακτης» εισφοράς. Το 2017 ήταν €3,9 δισ., παρά την παραπέρα αύξηση της προοδευτικότητας των φόρων και της «ειδικής» πλέον εισφοράς και την αύξηση της κατά κεφαλήν επιβάρυνσης (€45,1 χιλιάδες αντί €36,3 χιλιάδες για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα άνω των€ 60.000 και €9,8 χιλιάδες αντί €9 χιλιάδες για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα €30-60.000).

Αυξάνοντας υπέρμετρα τους φόρους, το κράτος οδηγεί στην εξάλειψη αυτής της εισοδηματικής ομάδας που αποτελεί κάτω από το 3% των φορολογούμενων αλλά συνεισφέρει το 42% των συνολικών εσόδων του κράτους από το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και την ειδική εισφορά. Έτσι το κράτος μακροπρόθεσμα κινδυνεύει να χάσει αυτά τα έσοδα ή να αναγκαστεί να τα αναπληρώσει από τις χαμηλότερες εισοδηματικές ομάδες στις οποίες πλέον εγκλωβίζεται ο πληθυσμός.

Με μια σοβαρή εκλογίκευση των φόρων και εισφορών στη μισθωτή εργασία του ιδιωτικού τομέα το κράτους θα μπορούσε να εισπράττει 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ επιπλέον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Την περίοδο 2009 – 2013 η πτώση των δηλωμένων εισοδημάτων, των φορολογούμενων και του φόρου που αναλογούσε ειδικά στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια (άνω των €30.000 ετήσιο εισόδημα) συνοδεύει την ταχεία πτώση του ΑΕΠ (Δ5). Το 2014 η ενεργοποίηση της νέας φορολογικής νομοθεσίας διευρύνει την έννοια του φορολογητέου εισοδήματος και οδηγεί σε μια εφάπαξ αύξηση των δηλωμένων εισοδημάτων στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια, παρά τη συνεχή μείωση του αριθμού των φορολογούμενων σε αυτά τα κλιμάκια, ενώ αντίστοιχη επίπτωση έχει και η σταδιακή προσθήκη ενδεικτικά εισοδημάτων από τόκους και μερίσματα εξωτερικού.

Αλλά αυτές οι εξελίξεις δεν αρκούν για να ανακόψουν τη σταθερή και εμφανή υποχώρηση:

α) των εισοδημάτων που δηλώνει ειδικά η ανώτερη μεσαία τάξη,

β) του αριθμού των φυσικών προσώπων που εντάσσονται σε αυτήν

γ) τη σταθερή υποχώρηση των εσόδων του κράτους από αυτή την ομάδα, παρά τη συνεχή αύξηση των ποσοστιαίων συντελεστών που την επιβαρύνουν και την κατά κεφαλή επιβάρυνση με φόρο και εισφορά αλληλεγγύης σε όλο και μειωμένα εισοδήματα, ειδικά για τα ανώτερα μισθολογικά κλιμάκια (Δ6, Δ7).

Μάλιστα, η Ελλάδα έχει ακόμα μια ιδιαιτερότητα. Πέρα από τις υψηλές εισφορές, που όταν δεν είναι ανταποδοτικές ουσιαστικά, αποτελούν φόρο για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, το φορολογικό σύστημα είναι ιδιαίτερα προοδευτικό όχι μόνο επειδή αυξάνουν γρήγορα οι συντελεστές αλλά και λόγω της υψηλής επιστροφής φόρου (του αφορολόγητου). Αυτό δε δίνεται όμως με προϋποθέσεις, όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ενδεικτικά, πολλές χώρες της Ε.Ε. συνδυάζουν ένα πολύ λιγότερο γενναιόδωρο, ως προς το εισόδημα που σηματοδοτεί τη φτώχεια ή το μέσο μισθό, αφορολόγητο με πολύ ουσιαστικές αυξήσεις στο αφορολόγητο (ή την επιστροφή φόρου) όταν μια οικογένεια έχει παιδιά ή όταν ένας συνταξιούχος ξεπερνάει ένα όριο ηλικίας. Έτσι χρησιμοποιούν ενεργά το αφορολόγητο για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και συγκεκριμένα για τη στήριξη της εργαζόμενης οικογένειας και των ευπαθών ομάδων όπως είναι οι ηλικιωμένοι. Στην Ελλάδα η κοινωνική στόχευση του μέτρου είναι οριζόντια, δηλαδή αφορά όλους τους μισθωτούς και συνταξιούχους.