Από στοιχεία-σοκ που κατατέθηκαν πρόσφατα στη Βουλή αποκαλύπτεται ότι, εξαιτίας σημαντικών καθυστερήσεων στη διενέργεια των ελέγχων στις 3 αυτές λίστες, οι υποθέσεις μεγαλοκαταθετών που κατέστη δυνατό να ελεγχθούν κατά το χρονικό διάστημα από το 2014 μέχρι και το τέλος Μαρτίου 2018 δεν υπερβαίνουν το 6% του συνόλου των 38.000 ελεγκτέων υποθέσεων. Όπως γράφει το money-money.gr τα έσοδα που τελικά εισπράχθηκαν ήταν απελπιστικά πενιχρά, καθώς ανήλθαν μόλις σε 114,4 εκατ. ευρώ!

Στην εξέλιξη αυτή οδήγησε το γεγονός ότι οι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί που είχαν ήδη εγγενείς αδυναμίες, υπονομεύτηκαν και αποσυντονίστηκαν με τις χρονοβόρες αναδιαρθρώσεις οι οποίες επεβλήθησαν από τους δανειστές στο πλαίσιο των μνημονίων, όπως π.χ. η μεταφορά των αρμοδιοτήτων του ΣΔΟΕ στην ΑΑΔΕ. Οι αναδιαρθρώσεις αυτές είχαν ως συνέπεια να αποδιοργανωθούν πλήρως -και στην ουσία να παραλύσουν - οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί, που ήδη κατακλύζονταν από πληθώρα υποθέσεων στις οποίες δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν.

Τα στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή επιβεβαιώνουν εξάλλου ότι, εξαιτίας του ... μπαράζ παραγραφών που έλαβε χώρα το 2017, ελάχιστοι έλεγχοι φορολογικών υποθέσεων που περιλαμβάνονται στις λίστες αυτές είναι πλέον δυνατό να διενεργηθούν και από δω και στο εξής τα έσοδα που θα βεβαιώνονται και θα εισπράττονται από τους όποιους ελέγχους ολοκληρώνονται επί των υποθέσεων αυτών θα είναι αμελητέα.

Με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις που διαμορφώθηκαν από το υπουργείο Οικονομικών και την πρώην Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε.) και νυν Α.Α.Δ.Ε. στο πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων, δρομολογήθηκαν άσκοπες και χρονοβόρες διαδικασίες "αναδιαρθρώσεων" φοροελεγκτικών υπηρεσιών που είχαν ως συνέπεια χιλιάδες φάκελοι και ηλεκτρονικά αρχεία που αφορούν σε υποθέσεις μεγαλοκαταθετών του εξωτερικού να βρίσκονται, διαρκώς τα τελευταία τρία χρόνια, σε διαδικασία "μετακόμισης" από την μία υπηρεσία στην άλλη. Έτσι, χάθηκε πολύτιμος χρόνος και πολλές υποθέσεις κατέστη αδύνατον να ελεγχθούν ή άρχισαν να ελέγχονται με μεγάλη καθυστέρηση. Ήδη δε, πολλές από τις υποθέσεις αυτές έχουν παραγραφεί. Οι "αναδιαρθρώσεις" που συνέβαλαν στην παραγραφή πολλών υποθέσεων ξεκίνησαν το 2015 με βάση "μνημονιακές" νομοθετικές ρυθμίσεις που προέβλεπαν την αποψίλωση του Σ.Δ.Ο.Ε. από τις αρμοδιότητες διενέργειας φορολογικών και τελωνειακών ελέγχων και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων του αυτών σε υπηρεσίες της Α.Α.Δ.Ε. (στα Ελεγκτικά Κέντρα και τις κατά τόπους Δ.Ο.Υ.). Οι χρονοβόρες "αναδιαρθρώσεις" συνεχίζονται και σήμερα με άλλες "μνημονιακές" νομοθετικές ρυθμίσεις, που ήδη εφαρμόζονται και προβλέπουν τη δημιουργία μιας νέας ελεγκτικής υπηρεσίας, η οποία θα αναλάβει να διεκπεραιώνει τους φορολογικούς ελέγχους που διατάσσονται κατόπιν εισαγγελικών παραγγελιών.

Πηγή: Protothema.gr

Όπως ειδικότερα γίνεται γνωστό με έγγραφο της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία από τα συστήματα ELENXIS και TAXIS έως 31.12.2017, προκύπτει ότι, από τη λίστα Λαγκάρντ ξεκίνησε έλεγχος σε 701 υποθέσεις, ολοκληρώθηκε ο έλεγχος σε 445 υποθέσεις, τα βεβαιωθέντα ποσά (σ.σ. ποσά αρχικής βεβαίωσης) ανήλθαν σε 323.060.126,23 ευρώ, τα εισπραχθέντα ποσά ανήλθαν σε 44.622.731,89 ευρώ, αναφέρει το in.gr.

Από τη λίστα Μπόργιανς, ξεκίνησε έλεγχος σε 333 υποθέσεις, ολοκληρώθηκε για 135 υποθέσεις, βεβαιώθηκαν 115.318.651,96 ευρώ, εισπράχθηκαν 16.895.210,18. Στο σκέλος του ελέγχου εμβασμάτων, ξεκίνησε έρευνα για 2.400 υποθέσεις, ολοκληρώθηκε για 1.354 υποθέσεις, βεβαιώθηκαν 480.657.380,49 ευρώ και εισπράχθηκαν 45.788.234,18 ευρώ. Συνολικά για τις δύο λίστες και τα εμβάσματα, ξεκίνησε έλεγχος σε 3.433 υποθέσεις, ολοκληρώθηκε σε 1.934 υποθέσεις, βεβαιώθηκαν 919.036.158,68 ευρώ και εισπράχθηκαν 107.306.176,25 ευρώ.

Στην ερώτηση που είχε καταθέσει ο Γιώργος Αμυράς ζητούσε στοιχεία διότι, όπως ανέφερε, χιλιάδες υποθέσεις φορολογίας εισοδήματος ετών 2006-2011 που αφορούν φορολογούμενους με ιδιαίτερα μεγάλα εισοδήματα που ερευνώνται για φοροδιαφυγή, καθώς και υποθέσεις που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ θεωρούνται οριστικά παραγεγραμμένες, βάσει δύο αποφάσεων που εξέδωσε το ΣτΕ το 2017 και τριών γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με τα απαντητικά έγγραφα που διαβιβάστηκαν στη Βουλή γίνεται γνωστό ότι έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος των χρήσεων που παραγράφονταν στις 31.12.2017 και συνεχίζονται οι έλεγχοι για τις μη παραγεγραμμένες υποθέσεις.

Τα φυσικά πρόσωπα και οι επιχειρήσεις των οποίων τα ονόματα δίνονται στη δημοσιότητα εμφανίζουν οφειλές με καθυστερήσεις πληρωμών για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από ένα χρόνο.

Στις λίστες δεν περιλαμβάνονται οφειλέτες στους οποίους έχει χορηγηθεί ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής υπό την προϋπόθεση ότι είναι συνεπείς με τους όρους της ρύθμισης. 

Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ακολουθώντας τη σχετική γνωμοδότηση της αρχής προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει εξαιρέσει φυσικά πρόσωπα των οποίων η οριστικοποίηση της οφειλής δεν έχει ακόμη τελεσιδικήσει.

Σχετικά με τις οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως αναφέρει το Euro2day.gr, από τα ΑΦΜ που αντιστοιχούν σε επιχειρήσεις με οφειλές άνω των 150.000 ευρώ, 992 ΑΦΜ βρίσκονται σε οριστική διακοπή, 945 σε πτώχευση και 156 σε καθεστώς εκκαθάρισης.

Πατήστε εδώ και δείτε τους οφειλέτες – νομικά πρόσωπα

Πατήστε εδώ και δείτε τους οφειλέτες – φυσικά πρόσωπα

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην γνωμοδότηση του ΝΣΚ:

– για τον αν θα έχει γενική εφαρμογή η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για το όριο 5ετίας στην παραγραφή και δεν θα έχει εφαρμογή μόνο για τους διαδίκους θα αποφασίσει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Αλλά σε κάθε περίπτωση, όπως λένε αξιόπιστες δικαστικές πηγές, όποιος υπόχρεος προσφύγει στα δικαστήρια θα δικαιωθεί με βάση την απόφαση του ΣτΕ.

– όλες οι χρήσεις που η παραγραφή τους παρατάθηκε με διατάξεις που ψηφίστηκαν έως και το 2016 έχουν ήδη παραγραφεί καθώς οι σχετικές διατάξεις παράτασης κρίθηκαν αντισυνταγματικές. Αυτό όμως ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει ενεργοποιηθεί η 10ετής προθεσμία παραγραφής με την επίκληση νέων στοιχείων. Και αυτό όμως εκκρεμεί στην 7μελή σύνθεση του ΣτΕ, κατά πόσον δηλαδή είναι νέα στοιχεία οι καταθέσεις σε τράπεζες εσωτερικού που ήρθαν στη διάθεση της διοίκησης πρόσφατα. Και αυτό γιατί τα διοικητικά δικαστήρια αναφέρουν ότι η Διοίκηση με βάση την τεχνολογία τα γνώριζε όλα αυτά, ή θα έπρεπε να τα γνωρίζει, συνεπώς δε τα θεωρούν νέα στοιχεία.

– η απόφαση του ΣτΕ δεν πλήττει την προθεσμία 10ετούς παραγραφής που προβλέπεται όταν έρχονται υπόψη της φορολογικής διοίκησης νέα στοιχεία, όπως είναι οι διάφορες λίστες καταθετών της αλλοδαπής.

– παραμένει μέχρι να κριθεί από τη δικαιοσύνη η 20ετής παραγραφή για τις υποθέσεις φοροδιαφυγής για τις χρήσεις μετά την 1-1-2014.

– η απόφαση του ΣτΕ, ακόμη και για παραγεγραμμένες χρήσεις, δεν δημιουργεί υποχρέωση του δημοσίου να επιστρέψει ποσά που έχει εισπράξει. Αυτό γίνεται μόνο με αποφάσεις της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών ή των δικαστηρίων. Ούτως ή άλλως σύμφωνα με νομικές πηγές, με τις προσφυγές στα δικαστήρια ή χωρίς θα αναγκαστεί να τα επιστρέψει.

– όσοι φορολογούμενοι εντάχθηκαν στη ρύθμιση για την εθελοντική αποκάλυψη κεφαλαίων και δεν έχουν ακόμη πληρώσει τα σχετικά ποσά, δεν τα γλιτώνουν. Και αυτό διότι σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του ΝΣΚ προσήλθαν οικειοθελώς και η υποβολή τροποποιητικών φορολογικών δηλώσεων αποτελεί εκτελεστό τίτλο για το δημόσιο. Τα πρόσωπα αυτά δε έχουν ουσιαστικά ομολογήσει ότι έχουν φοροδιαφύγει.

Με βάση όλα τα παραπάνω συνάγονται, από έμπειρους νομικούς και φοροτεχνικούς τα εξής:

– οι χρήσεις έως και το 2005 έχουν σε κάθε περίπτωση παραγραφεί αλλά χωρίς το δημόσιο να υποχρεώνεται (ακόμη) να επιστρέψει ποσά

– οι χρήσεις 2006 έως και 2010 είναι ζωντανές μόνο εφόσον υπάρχουν πρόσθετα στοιχεία για τους φορολογούμενους που παραπέμπουν σε φοροδιαφυγή (π.χ. παρουσία τους σε λίστες)

– οι χρήσεις από το 2011 έως και το 2016 είναι ζωντανές με βάση τη γενική 5ετή προθεσμία παραγραφής.

Ποινικές διώξεις

Σύμφωνα με το προσχέδιο για όλες τις χρήσεις που έχουν παραγραφεί θα πρέπει να παύσει και η ποινική δίωξη, δηλαδή τα πρόσωπα αυτά δεν πρέπει να αντιμετωπίσουν ποινικές κυρώσεις καθώς ήδη έχει παραγραφεί η φορολογική αξίωση του δημοσίου.

Η γνωμοδότηση λέει πως αν το Διοικητικό Δικαστήριο έχει αποφασίσει πως υπάρχει παραγραφή ΔΕΝ είναι συνταγματικά ανεκτό να συνεχιστεί η ποινική διαδικασία ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η παραγραφή (στην ποινική διαδικασία) για το κακούργημα της φοροδιαφυγής είναι 15ετής. Δηλαδή τέλος και οι ποινικές δίκες αν υπάρχει παραγραφή στο διοικητικό σκέλος.

Νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ουσιαστικά καθιστά μετέωρο το αποτέλεσμα ελέγχου που υπέστη φορολογούμενος ο οποίος είχε αποστείλει με έμβασμα ποσά στο εξωτερικό κατά την τριετία 2009-2011.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Capital.gr, το ανώτατο δικαστήριο, βασιζόμενο και σε παλαιότερη νομολογία του, έκρινε ότι ο χρόνος που εστάλη το έμβασμα στο εξωτερικό δεν είναι ο χρόνος κατά τον οποίο διαπιστώνεται προσαύξηση περιουσίας, αλλά ως τέτοιος μπορεί να χαρακτηριστεί ο χρόνος κατά τον οποίο εισέρρευσαν τα επίμαχα ποσά στον τραπεζικό λογαριασμό του φορολογούμενου από τον οποίο «έφυγε» το έμβασμα για τον τραπεζικό λογαριασμό του ίδιου προσώπου στο εξωτερικό.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε φορολογούμενος ο οποίος το 2009 έστειλε στο εξωτερικό ένα έμβασμα ποσού 733,21 ευρώ, το 2010 δέκα εμβάσματα συνολικού ποσού 3.100.000 ευρώ και το 2011 τρία εμβάσματα συνολικού ποσού 540.000 ευρώ, δηλαδή συνολικό ποσό εμβασμάτων 3.640.733,21 ευρώ.

Το ελεγκτικό κέντρο δέχτηκε ότι ο φορολογούμενος μπορούσε να επικαλεστεί ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών περίπου 163.000 ευρώ και έτσι έκρινε ότι ποσό ύψους 3,47 εκατ. ευρώ στις χρήσεις 2010 και 2011 είναι προϊόν αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας και του επέβαλε υπέρογκα πρόστιμα, πρόσθετους φόρους και προσαυξήσεις (περίπου 3,3 εκατ. ευρώ).

Μάλιστα, δεν δέχτηκε τα επιχειρήματα του ελεγχόμενου ότι τα ποσά αυτά καλύπτονται από ρευστοποίηση επενδυτικών προϊόντων, από χρήματα που είχε φέρει στην Ελλάδα με τη ρύθμιση επαναπατρισμού κεφαλαίων του 2004 καθώς και δάνεια που είχε λάβει από τράπεζες.

Η φορολογική αρχή ουσιαστικά χαρακτήρισε το ποσό των 3,47 εκατ. ευρώ ως εισόδημα που προέρχεται από άγνωστη και μη δικαιολογημένη πηγή των ετών 2010 και 2011, δηλαδή κατά το χρόνο που πραγματοποιήθηκαν τα εμβάσματα.

Μάλιστα, η σχετική απόφαση επικυρώθηκε και από το Εφετείο στο οποίο προσέφυγε ο ελεγχόμενος.

Ωστόσο, προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο τον δικαίωσε κρίνοντας – επικαλούμενο μάλιστα και παλαιότερη νομολογία του – ότι:
– Η μεταφορά, με έμβασμα, χρηματικού ποσού από τραπεζικό λογαριασμό του φορολογούμενου (στον οποίο δεν υπάρχει συνδικαιούχος) σε άλλο τραπεζικό λογαριασμό του ίδιου προσώπου δεν ενέχει προσαύξηση της περιουσίας του.

– Το ποσό τραπεζικού λογαριασμού που τροφοδότησε το έμβασμα φορολογείται ως εισόδημα της χρήσης/διαχειριστικής περιόδου κατά την οποία (προκύπτει ότι) εισήχθη το ποσό αυτό στην περιουσία του δικαιούχου του λογαριασμού και, συνεπώς, κρίσιμος δεν είναι, τουλάχιστον κατ’ αρχήν, ο χρόνος διενέργειας του εμβάσματος, αλλά ο χρόνος της κατάθεσης του επίμαχου ποσού (ή, σε περίπτωση τμηματικής κατάθεσής του, ο χρόνος που κατατέθηκε καθένα από τα τμήματά του) στον τραπεζικά λογαριασμό, του δικαιούχου, μέσω του οποίου έγινε το έμβασμα, είτε ο προγενέστερος αυτού χρόνος κατά τον οποίο
(προκύπτει ότι) επήλθε η αντίστοιχη προσαύξηση της περιουσίας του.

Στην πράξη η υπόθεση επιστρέφει στο Εφετείο το οποίο, βάση της απόφασης του ΣΤΕ, θα καλέσει με νέα απόφασή του τη φορολογική διοίκηση να θεωρήσει ως έτη απόκτησης του εισοδήματος που δεν μπόρεσε –κατά την κρίση της- να δικαιολογήσει ο φορολογούμενος τα έτη – χρήσεις κατά τα οποία τροφοδοτήθηκε ο τραπεζικός λογαριασμός του φορολογούμενου με τα ποσά που στη συνέχεια εμβάστηκαν στο εξωτερικό.

Πρόκειται στην ουσία για νέο έλεγχο και μεταφορά των ποσών που δεν δικαιολογήθηκαν σε παλαιότερες χρήσεις.

Όπως λένε έμπειρα στελέχη της φορολογικής διοίκησης ουσιαστικά ο έλεγχος θα πρέπει να επαναληφθεί με υπολογισμό ανά έτος των ποσών που δεν δικαιολογούνται από τις φορολογικές δηλώσεις του φορολογούμενου.