Αυτό υπογράμμισε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος παρέστη σήμερα στην τελετή παράδοσης – παραλαβής της προεδρίας του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) στον καθηγητή του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Παναγιώτη Λιαργκόβα, από τον καθηγητή του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλαο Θεοχαράκη.

Στην ομιλία του ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε μεταξύ άλλων:

Επέλεξα τον κ. Λιαργκόβα για πρόεδρο, γιατί ήθελα να δώσω στίγμα πόσο σοβαρά λαμβάνουμε τη λειτουργία του ΚΕΠΕ στην ασκούμενη οικονομική πολιτική. Ο κ. Λιαργκόβας δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Πέραν της ακαδημαϊκής του καριέρας, κατά τη θητεία του στο Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, κέρδισε την εκτίμηση και τον σεβασμό όλων των πτερύγων του Κοινοβουλίου, άσκησε κριτική στις κυβερνήσεις όταν έπρεπε, και συνέβαλε από εκείνη την θέση στην εμπέδωση ενός αισθήματος αξιοπιστίας, κάτι που η Ελλάδα έχει μεγάλη ανάγκη.

Σήμερα, είμαστε σε κρίσιμη οικονομικά στιγμή. Η Ελλάδα εξέρχεται της κρίσεως και τώρα πρέπει να αποφασίσουμε προς το πού θα πάει, με ποια ταχύτητα θα πάει, τι θ’ αναπτύξει περισσότερο, ποια είναι τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και πώς μπορεί αυτά να τα αξιοποιήσει. Σε όλα αυτά, το ΚΕΠΕ δεν μπορεί παρά να έχει κεντρικό ρόλο στο σχεδιασμό και την ενημέρωση της κυβέρνησης στο σύνολό της.

Στην χθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών που ήταν εστιασμένη στα προβλήματα της οικονομίας και της αγοράς, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, και τα παριστάμενα μέλη της διοικητικής επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου, αναφέρθηκαν ιδιαίτερα ατα πολλαπλά εμπόδια για το επιχειρείν και έθεσαν στον κ. Λιαργκόβα μία σειρά από ερωτήματα, αναφέρει το newmoney.

Ο Παναγιώτης Λιαργκόβας έθεσε ως πρώτιστη προτεραιότητα τη μείωση της φορολογίας στο 20%, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο φόρο εισοδήματος, τον ΦΠΑ και τον φόρο στις επιχειρήσεις. Το κόστος της μείωσης αυτής, όπως είπε, εκτιμάται στα 6,7 δισ. ευρώ, και θα μπορούσε, σύμφωνα με τον καθηγητή, να καλυφθεί από τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, το «συμμάζεμα του κράτους» -χωρίς απολύσεις- και την επιτάχυνση πρωτοβουλιών, όπως η επισκόπηση των δαπανών, οι συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα κ.ά.

Αναφορικά με τους κινδύνους για τους νωχελικούς, όπως είπε, ρυθμούς ανάπτυξης, σε συνδυασμό με το δημογραφικό ζήτημα και τη συνέχιση της διαρροής επιστημόνων στο εξωτερικό (brain drain), ο Παναγιώτης Λιαργκόβας υποστήριξε ότι για να ανακάμψει η χώρα και η οικονομία χρειάζεται να μειωθούν οι στόχοι για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά και η φορολογία, να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις, καθώς και η απορρόφηση του ΕΣΠΑ, που συνδυαστικά θα συμβάλλουν επίσης στην αύξηση των εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο περιθώριο εκδήλωσης με τίτλο «Αναζητώντας το αύριο στην ελληνική οικονομία» που διοργάνωσε το think tank «Παρέμβαση», με την υποστήριξη του Συνδέσμου Εξαγωγέων - ΣΕΒΕ, ο Παναγιώτης Λιαργκόβας εκτίμησε ότι η ελληνική οικονομία, εν μέσω χαλάρωσης που φέρνει η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος, έχει αντοχές μέχρι την άνοιξη του 2019.

«Δώσαμε ένα χαρτί στους Γερμανούς, στον Σόιμπλε, ο οποίος από τότε άλλαξε στάση και προσανατολίστηκε στα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, λέγοντας ότι ‘’αφού τα καταφέρνετε συνεχίστε με αυτό το ρυθμό’’ άρα με τη λιτότητα» εξήγησε ο κ. Λιαργκόβας. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση πανηγύριζε για τα σαφώς υψηλότερα των στόχων πρωτογενή πλεονάσματα.

Το Eurogroup δεν έφερε ριζική λύση για την ελάφρυνση του χρέους. Θα υπάρξει λιτότητα με συνεχή επιτήρηση της ελληνικής οικονομίας έως το 2060 σχολίασε ακόμα ο οικονομολόγος.

«Δεν υπήρξε οριστική ριζική λύση του χρέους, το χρέος δεν απομειώθηκε, ρυθμίστηκε. Κλωτσήσαμε το τενεκεδάκι να πάει λίγο πιο κάτω και βλέπουμε… Πρόκειται για νίκη των Γερμανών» σχολίασε ο κ. Λιαργκόβας.

«Εφόσον υπάρχει η υπερφορολόγηση, η λιτότητα είναι εκφρασμένη έως το 2022, αλλά επεκτείνεται έως το 2060» τόνισε. Θα δοθούν από το περίσσευμα και κάποια αντίμετρα – υπό προϋποθέσεις, αλλά τα περιθώρια είναι μικρά διευκρίνισε ο κ. Λιαργκόβας. Σύμφωνα με όσα είπε η επιτυχία η μείωση των στόχων για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα θα συνιστούσε μεγάλη επιτυχία, καθόσον θα βοηθούσε σημαντικά την ανάπτυξη.

«Ο κορσές της επιτήρησης είναι στενός, οι Ευρωπαίοι δεν μας εμπιστεύονται με αποτέλεσμα να μην υπάρξει ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας και να έχουμε συνεχή παρακολούθηση» τόνισε.

Ο κ. Λιαργκόβας άφησε αιχμές προς την Κυβέρνηση τονίζοντας:  «Γινόμασταν μη αρεστοί αυτό σημαίνει ότι κάναμε τη δουλειά μας… Προβλεπόταν και δεύτερη θητεία, δεν ήθελε η κυβέρνηση, η Βουλή».

Αναφερόμενος εξάλλου στον νέο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού Φραγκίσκο Κουτεντάκη, διερωτήθηκε «πώς θα μπει ένα μέχρι πρόσφατα κυβερνητικό στέλεχος στη θέση του κριτή ενώ πριν ήταν κρινόμενος;»

Το ξεκίνημα με την τοποθέτηση Κουτεντάκη, προειδοποίησε ο Παναγιώτης Λιαργκόβας, δεν είναι κάλο, πλήττει την ανεξαρτησία ενός δημοσιονομικού θεσμού και όταν πλήττεται η ανεξαρτησία πλήττεται και η αξιοπιστία και χωρίς αξιοπιστία η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά.

Πηγή: parapolitika.gr

Στο εισαγωγικό κείμενο Γίνεται αναφορά στις θετικές προοπτικές της οικονομίας, στην ασθενική ανάπτυξη που όπως αναφέρεται είναι πολύ χαμηλότερη από τις προβλέψεις αλλά και στα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει η χώρα τα επόμενα χρόνια.

Περιγράφοντας με μελανά χρώματα τις πολιτικές των τελευταίων ετών το γραφείο προϋπολογισμού αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «Η χώρα έχει βρεθεί σε μία παγίδα λιτότητας όπου η συνεχής αύξηση φορολογίας και μείωσης δαπανών μειώνουν το ΑΕΠ αυξάνουν το χρέος και φτωχοποιούν τον πληθυσμό».

Ομως ερωτηματικά προκαλεί η αναφορά ως προς τα πολλά εμπόδια που πρέπει να υπερκεραστούν καταρχάς ως το τέλος του τρέχοντος προγράμματος τον Αύγουστο του 2018.

Οπως αναφέρεται στην έκθεση και μάλιστα με υπογράμμιση «σημειώνουμε ακόμη ότι έχουν ψηφιστεί για το 2019 και το 2020 μέτρα προσαρμογής του ασφαλιστικού και της φορολογίας και δημοσιονομικοί στόχοι ως το 2021. Αυτο το δεσμευτικό πλαίσιο θα πρέπει να εμπλουτιστεί κατά πάσα πιθανότητα με περαιτέρω στοιχεία τους επόμενους μήνες».

Αν και αυτή η φράση είναι υπογραμμισμένη δεν διευκρινίζεται αν στην έκθεση υπονοείται η λήψη επιπλέον μέτρων το επόμενο διάστημα.

Η αναφορά συνεχίζει: «οι τράπεζες παραδείγματος χάρη έχουν ετοιμάσει ένα πρόγραμμα πλειστηριασμών για τους επόμενους μήνες και τα χρόνια μετά το τέλος του μνημονίου, θα υπάρξουν επίσης σημαντικές εκκρεμότητες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στο σχεδιασμό της επόμενης μέρας καθώς η οικονομική πολιτική μας θα παρακολουθείτε σε κάθε περίπτωση από τους θεσμούς και τις αγορές»

Ακόμα το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής αναφέρει ότι «παραμένει αδιευκρίνιστο τι θα συμβεί μετά το τέλος του προγράμματος και μάλιστα παραθέτει δήλωση του Γιώργου Χουλιαρακη ότι «είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο επανόδου στις παλιές κακές δημοσιονομικές συνήθειες και συνεπώς δεν είναι μικρός ο κίνδυνος ενός δημοσιονομικού παραστρατήματος καθώς το 2019 θα είναι εκλογικό έτος».

Το γραφείο προϋπολογισμού κρούει τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας πως η έξοδος στις αγορές δεν σημαίνει το τέλος της εποπτείας δηλαδή την είσοδο σε μία κατάσταση χωρίς δημοσιονομικούς κι άλλους περιορισμούς.

Ακόμη αναφέρει πως η έξοδος στις αγορές δεν ισοδυναμεί και με το τέλος της λιτότητας καθώς η χώρα έχει δεσμευθεί θεσμοθετώντας μια σειρά συγκεκριμένων δημοσιονομικών στόχων για τα χρόνια μετά το 18 και δεύτερον πως θα πρέπει στη συνέχεια να διατηρεί υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2% μέχρι το 2060.

Ειδική αναφορά κάνει στην υπερφορολόγηση τονίζοντας πως τα τελευταία χρόνια υπήρξε μία συνεχής αύξηση του φορολογικού βάρους και κατά συνέπεια το κέντρο βάρους της δημοσιονομικής προσαρμογής θα πρέπει στο μέλλον να μετατεθεί περισσότερο στην περιστολή της κακοδιαχείρισης στο Δημόσιο όπου υπάρχουν ακόμα περιθώρια, στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και στην σταδιακή μείωση των φόρων.

Το γραφείο προϋπολογισμού κάνει και πολιτικές αναφορές όσον αφορά την συναίνεση και την συνεννόηση τονίζοντας πως «η συναίνεση είναι απαραίτητη για να υπάρξει οργανωμένη εθνική προσπάθεια προσαρμογής στο μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Καμιά χώρα που ήταν πρόγραμμα δεν κατάφερε να βγει από την κρίση χωρίς να διαθέτει μια αποφασισμένη ηγεσία και ένα ελάχιστο συναίνεσης χωρίς δηλαδή έχει αποκαταστήσει ένα πνεύμα εθνικής και κοινωνική συνεννόησης για να πετύχει τους στόχους της».

Η ΕΚΘΕΣΗ του Γραφείου Πρϋπολογισμου της Βουλής

Παράλληλα, προειδοποιεί τους Έλληνες ότι ο δρόμος για τις αγορές δεν είναι τόσο ρόδινος όσο τον περιγράφουν οι κυβερνώντες.

Σε συνέντευξή του στον “Φιλελεύθερο”, ο Παναγιώτης Λιαργκόβας σημειώνει ότι η «καθαρή έξοδος» στις αγορές ωφελεί πρώτα και κυρίως τις ίδιες τις «αγορές», που σίγουρα προτιμούν να δανείζουν την Ελλάδα με επιτόκια κατά πολύ υψηλότερα από αυτά με τα οποία δανείζει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης.

Ακόμα, υποστηρίζει ότι για την Ελλάδα, το κυβερνητικό σχέδιο για την μετά τον Αύγουστο εποχή συνεπάγεται αναμφισβήτητα τριπλάσιο κόστος δανεισμού, διαρκή και αυστηρότερη εποπτεία της οικονομίας και κίνδυνο δημοσιονομικής χαλάρωσης.

«Η χώρα έχει δεσμευθεί σε σειρά συγκεκριμένων δημοσιονομικών στόχων για τα χρόνια μετά το 2018 (πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα στο ασφαλιστικό σύστημα το 2019 και στη φορολογία το 2020 συνολικά της τάξης του 2% του ΑΕΠ, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% ΑΕΠ). Στη συνέχεια, η χώρα θα πρέπει να διατηρήσει υψηλά (και μάλλον ανέφικτα) πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2% μέχρι το 2060», σημειώνει ο Παναγιώτης Λιαργκόβας.

«Φοβάμαι πως αυτές ακριβώς οι προσδοκίες για το ‘τέλος της λιτότητας’ μπορεί να έχουν την ανεπιθύμητη παράπλευρη επίπτωση ότι στις τρέχουσες δυσκολίες προσαρμογής θα προστεθούν νέες απαιτήσεις κοινωνικών ομάδων και οργανώσεων συμφερόντων», καταλήγει ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής.