Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής:

«Η διαμάχη φαίνεται τελικά ότι αρχίζει να ξεμπλοκάρει. Ιστορική συνάντηση των υπουργών Πολιτισμού Ελλάδας και Βρετανίας με θέμα τα αρχαία γλυπτά του Παρθενώνα που φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο αναμένεται να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν, ανακοίνωσε την Τρίτη η Unesco, η οποία συνοδεύει τις συζητήσεις που διεξάγονται μεταξύ των δύο χωρών.

Αν και παλαιότερα ήταν σθεναρά αντίθετος σε οποιαδήποτε αποκατάσταση των γλυπτών του Παρθενώνα, ο Τζόνσον είχε μετριάσει τη θέση του σε αυτήν την περίπτωση, επιβεβαιώνοντας ότι θα εναπόκειται στο Βρετανικό Μουσείο να αποφασίσει για την πιθανή επιστροφή τους. Ωστόσο, η συμμετοχή του μουσείου στις συνομιλίες που ανακοίνωσε η Unesco δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Ενταγμένα στις συλλογές του Βρετανικού Μουσείου στο Λονδίνο από τις αρχές του 19ου αιώνα, τα Ελγίνεια μάρμαρα αποτελούν αντικείμενο επίσημων διεκδικήσεων της Ελλάδας από το 1982.

Παραμένοντας επί μακρόν σε νεκρό σημείο, η μοίρα των Ελγινείων μαρμάρων έχει γίνει και πάλι θέμα επικαιρότητας και τριβής μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου τα τελευταία χρόνια. Αυτή η αναβίωση καθοδηγείται από ένα ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο, που χαρακτηρίζεται από πολλές αποκαταστάσεις. Έτσι, το περασμένο φθινόπωρο, η Γαλλία επέστρεψε στο Μπενίν 26 κομμάτια του βασιλικού θησαυρού του Abomey, ενώ η Γερμανία έχει επίσης δεσμευτεί να επιστρέψει στη Νιγηρία μέρος της πολιτιστικής περιουσίας που λεηλατήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.

Στην κατεύθυνση της επιστροφής των αθηναϊκών έργων στην Ελλάδα κινείται και η βρετανική κοινή γνώμη. Τον Νοέμβριο, μια δημοσκόπηση έδειξε ότι το 59% των Βρετανών πίστευε ότι τα Ελγίνεια Μάρμαρα “ανήκουν στην Ελλάδα”. Αυτή η ευνοϊκή ατμόσφαιρα δεν πέρασε απαρατήρητη από την ελληνική κυβέρνηση. “Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη στιγμή από τώρα για να επανενωθεί το χαμένο μέρος των Γλυπτών του Παρθενώνα στη γενέτειρά τους, στην Ελλάδα“, επέμεινε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ομιλία του στην Unesco στις 12 Νοεμβρίου. Σημάδι της αλλαγής των καιρών: Ένα πρώτο κομμάτι του Παρθενώνα βρέθηκε τον Ιανουάριο στο Μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο εκθέτει τα ευρήματα του αρχαίου χώρου. Δεν ήταν, όμως, ένα βρετανικό μάρμαρο, αλλά ένα κομμάτι δανεικό από την Ιταλία».

Η Ελλάδα, όπως υπογράμμισε, είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας μαρμάρου και πλακών διεθνώς και το 75% της παραγωγής της κατευθύνεται σε 120 χώρες, με τον κλάδο να σημειώνει θετική ποσοστιαία μεταβολή σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις του εκτός ελληνικών συνόρων, κατά 25% το 2021, έναντι του 2020, γεγονός που τον κατέταξε στην 12η θέση της λίστας των προς εξαγωγή ελληνικών προϊόντων.

Διευκρίνισε μάλιστα ότι μέσω της οικονομικής κρίσης, ο κλάδος πάτησε «γκάζι» σε ό,τι αφορά την εξωστρέφειά του και έτσι σήμερα, «περίπου το 50% του εξαγώγιμου μαρμάρου της Ελλάδας πηγαίνει στην Κίνα, με το ποσοστό να αγγίζει το 80% όταν πρόκειται για ακατέργαστο μάρμαρο». Εξήγησε ότι πολλές από τις εταιρείες στην Κίνα που εισάγουν ελληνικό ακατέργαστο μάρμαρο, είτε το χρησιμοποιούν για εγχώρια έργα, είτε το μεταπωλούν και επισήμανε «το να πάρουμε μερίδιο από την κινεζική αγορά με τα μάρμαρά μας είναι μια ελληνική ιστορία επιτυχίας».

Θέλοντας δε να υπογραμμίζει τη σημασία του κλάδου για την εθνική οικονομία, η κ. Χαϊδά σημείωσε ότι για κάθε ευρώ που προέρχεται από την παραγωγή του μαρμάρου, «συνεισφέρουμε περίπου 2,19 ευρώ στην οικονομία, που σημαίνει ότι έχουμε υπερδιπλάσια συνεισφορά».

Η ίδια ανέφερε ότι ο κλάδος απασχολεί 6.500 εργαζόμενους άμεσα και 18.000 εργαζόμενους έμμεσα και ανέλαβε τη δέσμευση ότι η ελληνική βιομηχανία μαρμάρου θα αυξήσει την παραγωγή της, καθώς τα προϊόντα της είναι δημοφιλή εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Άμεσα υπήρξε κινητοποίηση και στο σημείο έφτασε η Πυροσβεστική, η Αστυνομία αλλά και ασθενοφόρα. 

Μετά από μεγάλες προσπάθειες, οι εργάτες απεγκλωβίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, με τους δυο να είναι σοβαρά τραυματισμένοι, ωστόσο ο τρίτος, 35 ετών, ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του και λίγο αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Οι δυο τραυματίες εργάτες νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Ζακύνθου.

Σύμφωνα με το ΣΚΑΙ που δημοσιεύει αποσπάσματα της συνέντευξης, ο Ντάουντεν χρησιμοποιεί το επιχείρημα ότι η επιστροφή ενός πολιτιστικού θησαυρού στους διεκδικητές του θα απειλούσε τα μουσεία με απώλεια των εκθεμάτων τους, ουσιαστικά παραγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα των Γλυπτών που βρίσκονται στο Λονδίνο ως μέρος ενός ενιαίου έργου τέχνης που έχει κατακερματιστεί.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο Βρετανός Υπουργός Πολιτισμού έχει ζητήσει από τους υπεύθυνους της εθνικής κληρονομιάς και των μουσείων να υπερασπιστούν τον πολιτισμό και την ιστορία της χώρας από μία «θορυβώδη μειονότητα ακτιβιστών».

«Όταν αρχίσεις να τραβάς αυτή την κλωστή, πραγματικά πού καταλήγεις; Θα επιμέναμε στην επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ; Αμερικανικά ιδρύματα είναι ασφυκτικά γεμάτα από βρετανικά αριστοτεχνήματα. Η Ιαπωνία έχει πληθώρα κινεζικών και κορεατικών αριστοτεχνημάτων. Είναι εξαιρετικά υψηλός ο πήχυς για αυτό... διότι απλά δε βλέπω πού σταματά. Μπαίνεις σε μια τρύπα και δένεις τα χέρια των ιδρυμάτων μας. Νομίζω ότι είναι απλά αδύνατο να πας πίσω και να ξεμπλέξεις όλα αυτά τα πράγματα», λέει ο κ. Ντάουντεν.

Στη συνέχεια χαρακτηρίζει το Βρετανικό Μουσείο ως ένα μεγαλοπρεπές πολιτιστικό ίδρυμα όπου ο επισκέπτης εμπλουτίζεται βλέποντας μαζί «θαυμάσια κομμάτια πολιτιστικής κληρονομιάς» από όλο τον κόσμο. «Και δεν είναι μόνο για τον βρετανικό λαό. Είναι ένα μουσείο του κόσμου για τον κόσμο και ξέρω ότι έχει πολλές σημαντικές συνεργασίες», προσθέτει ο Βρετανός υπουργός.

Ο ίδιος σχολιάζει ότι ενώ αγαπά τα Μπρούτζινα του Μπενίν που εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο, «ποτέ δεν είχε δεθεί τόσο πολύ με τα Γλυπτά του Παρθενώνα», μέχρι που τον ξενάγησε ο διευθυντής του μουσείου Χάρτβιχ Φίσερ και του εξιστόρησε σε βάθος περί τίνος πρόκειται, «αποκαλύπτοντας ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο καλλιτεχνίας το οποίο βρήκα πραγματικά πηγή έμπνευσης».

Ο κ. Ντάουντεν λέει: «Θα είχαν επιβιώσει από τους μαινόμενους Ναζί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου; Είναι ένα ελαφρώς τετριμμένο επιχείρημα, αλλά κρύβει αλήθεια».