Η ακρίβεια έχει περιορίσει την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, τα λειτουργικά έξοδα έχουν αυξηθεί και η πρόσβαση σε χρηματοδότηση παραμένει δύσκολη. Το αποτέλεσμα είναι όλο και περισσότεροι έμποροι να δουλεύουν περισσότερο για να κρατήσουν τελικά λιγότερα χρήματα στο ταμείο.

Το «καμπανάκι» που χτυπά ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς λίγο πριν από τη ΔΕΘ δεν αφορά μόνο την αγορά του Πειραιά.

Αφορά συνολικά τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και κυρίως τα μικρά καταστήματα που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον όπου αυξάνονται τα κόστη και περιορίζεται το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των πελατών τους.

13,1 δισ. ευρώ τζίρος – Αλλά τι μένει στο ταμείο;

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν μια φαινομενικά θετική εικόνα. Στο λιανικό εμπόριο, εξαιρουμένων τροφίμων, οχημάτων και καυσίμων, ο ονομαστικός κύκλος εργασιών στο πρώτο εξάμηνο του 2026 διαμορφώθηκε στα 13,1 δισ. ευρώ.

Την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ήταν 12,9 δισ. ευρώ. Υπάρχει επομένως αύξηση. Το πρόβλημα είναι ότι η αύξηση του τζίρου σε ευρώ δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πωλούνται περισσότερα προϊόντα.

Όταν οι τιμές είναι υψηλότερες, μια επιχείρηση μπορεί να εμφανίζει αυξημένο τζίρο ακόμη και αν ο πραγματικός όγκος των πωλήσεών της παραμένει στάσιμος ή μειώνεται.

Άλλο τζίρος και άλλο κέρδος

Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις γύρω από την πραγματική κατάσταση της αγοράς. Μια επιχείρηση μπορεί να έχει μεγαλύτερο τζίρο από πέρυσι και ταυτόχρονα να έχει μικρότερο κέρδος.

Γιατί; Επειδή έχουν αυξηθεί ταυτόχρονα τα έξοδά της. Ενέργεια, μεταφορές, ενοίκια, μισθοδοσία, ασφαλιστικές εισφορές, κόστος προμηθειών, τραπεζικές χρεώσεις και χρηματοδότηση απορροφούν σημαντικό μέρος των εσόδων.

Έτσι, ο αριθμός που εμφανίζεται στον κύκλο εργασιών δεν αποτυπώνει απαραίτητα την πραγματική οικονομική κατάσταση ενός καταστήματος.

Η ακρίβεια χτυπά δύο φορές τον έμπορο

Η ακρίβεια δημιουργεί διπλή πίεση στο λιανεμπόριο. Από τη μία πλευρά αυξάνει το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης.

Από την άλλη μειώνει την αγοραστική δύναμη του πελάτη. Όταν ένα νοικοκυριό πρέπει να διαθέσει μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του για σούπερ μάρκετ, ενοίκιο, ενέργεια και μετακινήσεις, περιορίζει αναγκαστικά τις υπόλοιπες αγορές.

Ρούχα, παπούτσια, οικιακός εξοπλισμός και άλλες καταναλωτικές δαπάνες μπορούν να μετατεθούν χρονικά ή να περιοριστούν. Και αυτή η συμπεριφορά περνά άμεσα στο ταμείο του εμπορικού καταστήματος.

Οι εκπτώσεις δεν έλυσαν το πρόβλημα

Ακόμη και οι εκπτωτικές περίοδοι δεν αρκούν πλέον από μόνες τους για να αλλάξουν την κατάσταση. Οι επιχειρήσεις μπορούν να προσφέρουν μεγάλες μειώσεις τιμών, όμως εάν ο καταναλωτής δεν διαθέτει επαρκές εισόδημα, η αγορά απλώς δεν πραγματοποιείται.

Υπάρχει και ένα δεύτερο πρόβλημα. Οι συνεχείς προσφορές συμπιέζουν το περιθώριο κέρδους του εμπόρου. Έτσι, μπορεί να αυξάνονται οι πωλήσεις σε τεμάχια χωρίς να αυξάνεται αντίστοιχα η πραγματική κερδοφορία.

Το υψηλό κόστος χρηματοδότησης

Για μια μικρή επιχείρηση, η πρόσβαση σε τραπεζική χρηματοδότηση παραμένει καθοριστική.

Το εμπόριο χρειάζεται κεφάλαιο κίνησης. Ο επιχειρηματίας πρέπει να αγοράσει εμπόρευμα πριν το πουλήσει, να πληρώσει προμηθευτές, εργαζομένους, ενοίκιο και λογαριασμούς πριν εισπράξει το σύνολο των πωλήσεών του.

Όταν η χρηματοδότηση είναι ακριβή ή δύσκολα προσβάσιμη, αυτή η καθημερινή λειτουργία γίνεται πολύ πιο απαιτητική. Και εδώ οι μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των μεγαλύτερων ομίλων.

Ο ανταγωνισμός των διεθνών πλατφορμών

Υπάρχει και ένας ακόμη αντίπαλος που γίνεται όλο και ισχυρότερος: οι μεγάλες διεθνείς πλατφόρμες ηλεκτρονικού εμπορίου. Ο καταναλωτής μπορεί πλέον μέσα από το κινητό του να αγοράσει προϊόντα από ολόκληρο τον κόσμο.

Για ένα μικρό ελληνικό κατάστημα αυτό σημαίνει ανταγωνισμό όχι μόνο με το διπλανό κατάστημα ή μια μεγάλη ελληνική αλυσίδα, αλλά με εταιρείες παγκόσμιας εμβέλειας.

Οι έμποροι ζητούν πραγματικά ίσους όρους ανταγωνισμού, ιδιαίτερα απέναντι στις πλατφόρμες που διακινούν τεράστιους όγκους φθηνών προϊόντων από τρίτες χώρες.

Το πρόβλημα της ρευστότητας

Η λέξη-κλειδί για τη μικρομεσαία επιχείρηση είναι πλέον ρευστότητα.

Μια επιχείρηση μπορεί να είναι θεωρητικά βιώσιμη αλλά να βρεθεί σε αδιέξοδο εάν δεν έχει τα χρήματα που απαιτούνται τη στιγμή που πρέπει να πληρώσει τις υποχρεώσεις της. ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος, ασφαλιστικές εισφορές, μισθοί, προμηθευτές, ενοίκια και λογαριασμοί δεν περιμένουν.

Αν οι εισπράξεις καθυστερούν ή το περιθώριο κέρδους έχει περιοριστεί, το πρόβλημα εμφανίζεται αμέσως.

Σεπτέμβριος: Ο δύσκολος μήνας για το ταμείο

Ο Σεπτέμβριος μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο απαιτητικός.

Μετά το τέλος της θερινής περιόδου, πολλές επιχειρήσεις καλούνται να καλύψουν ταυτόχρονα φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, να ανανεώσουν τα εμπορεύματά τους για το φθινόπωρο και να διατηρήσουν επαρκή ρευστότητα.

Τα νοικοκυριά, την ίδια στιγμή, έχουν μπροστά τους σχολικά είδη, φροντιστήρια, φοιτητική στέγη και τις υπόλοιπες αυξημένες υποχρεώσεις της επιστροφής στην καθημερινότητα. Άρα το διαθέσιμο ποσό για καταναλωτικές αγορές μπορεί να παραμείνει περιορισμένο.

Οι έμποροι κοιτούν προς τη ΔΕΘ

Γι' αυτό το ενδιαφέρον της αγοράς στρέφεται στις οικονομικές εξαγγελίες της ΔΕΘ. Ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς ζητά η οικονομική πολιτική να φτάσει στην πραγματική αγορά και τελικά στο ταμείο της μικρομεσαίας επιχείρησης.

Μεταξύ των βασικών αιτημάτων βρίσκονται η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, η καλύτερη πρόσβαση των ΜμΕ στη χρηματοδότηση, η μείωση του λειτουργικού και μη μισθολογικού κόστους και ένα σταθερότερο και δικαιότερο φορολογικό περιβάλλον.

Το φορολογικό παραμένει στο επίκεντρο

Για μια μικρή επιχείρηση δεν έχει σημασία μόνο ο φορολογικός συντελεστής. Σημασία έχει το συνολικό βάρος των υποχρεώσεων. Φόροι, προκαταβολή φόρου, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές και σειρά άλλων υποχρεώσεων επηρεάζουν άμεσα τη διαθέσιμη ρευστότητα.

Γι' αυτό οι επαγγελματικοί φορείς επιμένουν ότι οποιαδήποτε πολιτική στήριξης της επιχειρηματικότητας πρέπει να εξετάζει συνολικά το πραγματικό κόστος λειτουργίας.

Το μικρό κατάστημα δεν πρέπει απλώς να επιβιώνει

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα που στέλνει σήμερα η αγορά.

Δεν μπορεί η συζήτηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να περιορίζεται κάθε χρόνο στο εάν θα καταφέρουν να επιβιώσουν ακόμη μία δύσκολη χρονιά.

Μια υγιής εμπορική επιχείρηση πρέπει να μπορεί να παράγει κέρδη.

Να μπορεί να επενδύει.

Να ανακαινίζει το κατάστημα.

Να ψηφιοποιείται.

Να προσλαμβάνει εργαζομένους.

Να αυξάνει τους μισθούς.

Και φυσικά να μπορεί να δημιουργεί ένα οικονομικό απόθεμα για την επόμενη δύσκολη περίοδο.

Το πραγματικό «σήμα κινδύνου»

Το πρόβλημα του ελληνικού εμπορίου δεν είναι λοιπόν απλώς εάν ο συνολικός τζίρος θα εμφανίσει αύξηση 1%, 2% ή 3%.

Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσες επιχειρήσεις από αυτόν τον τζίρο καταφέρνουν να δημιουργήσουν επαρκές καθαρό κέρδος και να παραμείνουν βιώσιμες.

Γιατί πίσω από τα δισεκατομμύρια των στατιστικών βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες μικρά καταστήματα.

Οικογενειακές επιχειρήσεις.

Ελεύθεροι επαγγελματίες.

Εργαζόμενοι.

Και ολόκληρες τοπικές αγορές που εξαρτώνται από την κατανάλωση.

Η προειδοποίηση των εμπόρων λίγο πριν από τη ΔΕΘ είναι επομένως σαφής. Ο τζίρος μπορεί να ανεβαίνει στα χαρτιά, αλλά εάν δεν αυξάνεται το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών και δεν περιορίζεται το κόστος λειτουργίας, τα ταμεία των μικρών επιχειρήσεων θα συνεχίσουν να πιέζονται.

Οι βιτρίνες είναι γεμάτες προσφορές, οι εκπτώσεις φτάνουν σε υψηλά ποσοστά, όμως σε πολλά καταστήματα τα ταμεία παραμένουν άδεια. Το ελληνικό λιανεμπόριο βρίσκεται αντιμέτωπο με μια βαθιά αλλαγή: η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών περιορίζεται, οι διεθνείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες κερδίζουν έδαφος και τα μικρά φυσικά καταστήματα δίνουν καθημερινή μάχη για να παραμείνουν ανοιχτά.

Η φράση ότι τα καταστήματα λιανικής «πεθαίνουν» μπορεί να ακούγεται σκληρή. Για ένα σημαντικό τμήμα της μικρομεσαίας αγοράς, όμως, περιγράφει τον φόβο που επικρατεί.

Δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται το λιανεμπόριο. Σημαίνει ότι το παραδοσιακό μοντέλο του μικρού φυσικού καταστήματος πιέζεται από πολλές πλευρές ταυτόχρονα και ένα κομμάτι του κινδυνεύει να μην μπορέσει να ακολουθήσει τη μετάβαση.

Τα τελευταία στοιχεία των θερινών εκπτώσεων του 2026 λειτουργούν σαν προειδοποιητικό καμπανάκι. Στον Πειραιά, το 55% των επιχειρήσεων που συμμετείχαν σε δειγματοληπτική έρευνα δήλωσε χαμηλότερο τζίρο από πέρυσι, το 33% στασιμότητα και μόλις το 12% αύξηση.

Ο καταναλωτής μπαίνει στο κατάστημα, αλλά σκέφτεται δύο φορές πριν αγοράσει

Το πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα είναι απλό: το διαθέσιμο εισόδημα δεν φτάνει με την ίδια ευκολία για μη απαραίτητες αγορές.

Στην ίδια έρευνα, το 73% των επιχειρήσεων θεωρεί ότι η περιορισμένη αγοραστική δύναμη αποτελεί τον βασικό λόγο για την υποτονική πορεία των πωλήσεων.

Όταν προηγούνται το ενοίκιο ή η δόση του στεγαστικού, το σούπερ μάρκετ, η ενέργεια, οι μετακινήσεις και οι υπόλοιπες ανελαστικές υποχρεώσεις, η αγορά ενός καινούργιου ρούχου, ενός ζευγαριού παπουτσιών ή ενός οικιακού είδους μπορεί πολύ πιο εύκολα να αναβληθεί.

Και αυτή η αλλαγή συμπεριφοράς περνά απευθείας στο ταμείο του εμπόρου.

Ο μεγάλος τζίρος δεν σημαίνει ότι όλοι κερδίζουν

Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες παγίδες στην ανάγνωση των οικονομικών στοιχείων.

Μπορεί ο συνολικός τζίρος του λιανεμπορίου να εμφανίζει αντοχές και οι θερινές εκπτώσεις να δημιουργούν δισεκατομμύρια ευρώ σε πωλήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα χρήματα μοιράζονται ομοιόμορφα στην αγορά.

Άλλο μια μεγάλη αλυσίδα με εκατοντάδες σημεία πώλησης, οργανωμένο e-shop, τεράστια διαφημιστική δυνατότητα και ισχυρή διαπραγματευτική θέση απέναντι στους προμηθευτές και άλλο ένα οικογενειακό κατάστημα με ένα ή δύο σημεία.

Ο δεύτερος πρέπει κάθε μήνα να πληρώσει ενοίκιο, μισθοδοσία, ασφαλιστικές εισφορές, ηλεκτρικό ρεύμα, προμηθευτές, φόρους και ΦΠΑ – ανεξάρτητα από το πόσοι πελάτες πέρασαν την πόρτα.

Η μάχη δεν γίνεται πλέον μόνο στον εμπορικό δρόμο

Ο ανταγωνιστής του μικρού καταστήματος δεν βρίσκεται απαραίτητα απέναντι.

Μπορεί να βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Οι διεθνείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες έχουν αλλάξει δραματικά τους όρους του παιχνιδιού. Ο καταναλωτής μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά από το κινητό του να συγκρίνει εκατοντάδες προϊόντα και τιμές και να παραγγείλει χωρίς να επισκεφθεί καν ένα φυσικό κατάστημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιχειρήσεις του Πειραιά τοποθετούν τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από τις διεθνείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες και το e-commerce αμέσως μετά την περιορισμένη αγοραστική δύναμη ως βασική πηγή πίεσης.

Ο μικρός έμπορος δεν μπορεί να κάνει πόλεμο τιμών

Μια μεγάλη πλατφόρμα μπορεί να λειτουργήσει με τεράστιους όγκους πωλήσεων.

Μια πολυεθνική αλυσίδα μπορεί να αγοράσει εκατοντάδες χιλιάδες τεμάχια και να διαπραγματευτεί διαφορετικές τιμές με τους προμηθευτές.

Το μικρό κατάστημα δεν διαθέτει αυτή τη δύναμη.

Και όταν προσπαθεί να απαντήσει αποκλειστικά με εκπτώσεις, δημιουργείται ένας επικίνδυνος φαύλος κύκλος:

χαμηλότερες τιμές → μικρότερο περιθώριο κέρδους → μικρότερη ρευστότητα → δυσκολότερη κάλυψη των σταθερών εξόδων.

Κάποια στιγμή, οι εκπτώσεις παύουν να αποτελούν εργαλείο αύξησης πωλήσεων και μετατρέπονται σε αγώνα για επιβίωση.

Ακόμη και οι εκπτώσεις δεν αρκούν

Η εικόνα του φετινού καλοκαιριού είναι αποκαλυπτική.

Οι θερινές εκπτώσεις θεωρούνται παραδοσιακά μια από τις σημαντικότερες περιόδους για την αγορά. Το ΕΒΕΠ τις είχε χαρακτηρίσει πριν από την έναρξή τους «σωσίβιο της αγοράς» για το δεύτερο εξάμηνο του 2026.

Κι όμως, παρά τις προσφορές, το 55% των επιχειρήσεων στο δείγμα του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς ανέφερε πτώση τζίρου.

Αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό μήνυμα.

Εάν ένα κατάστημα δυσκολεύεται να αυξήσει τις πωλήσεις του ακόμη και στην περίοδο των μεγάλων εκπτώσεων, τι θα συμβεί στους «νεκρούς» εμπορικά μήνες;

Οι μεγάλες αλυσίδες έχουν ένα διαφορετικό παιχνίδι

Την ίδια στιγμή, δεν αντιμετωπίζει ολόκληρο το λιανεμπόριο την ίδια κρίση.

Ισχυρές αλυσίδες εξακολουθούν να επενδύουν σε νέα καταστήματα, logistics, ανακαινίσεις και ψηφιακές υποδομές. Χαρακτηριστικό είναι ότι στον οργανωμένο κλάδο των σούπερ μάρκετ βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλα επενδυτικά προγράμματα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Επομένως, δεν «πεθαίνει» το λιανεμπόριο.

Αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων μέσα στο λιανεμπόριο.

Και αυτό είναι πιθανότατα ακόμη σημαντικότερο.

Κίνδυνος για τα εμπορικά κέντρα των πόλεων

Η συρρίκνωση των ανεξάρτητων καταστημάτων δεν είναι μόνο επιχειρηματικό ζήτημα.

Αλλάζει τις ίδιες τις πόλεις.

Ένας εμπορικός δρόμος με πολλά κλειστά καταστήματα χάνει επισκεψιμότητα. Η χαμηλότερη επισκεψιμότητα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τις επιχειρήσεις που έχουν απομείνει.

Και δημιουργείται ένας δεύτερος φαύλος κύκλος:

λουκέτα → λιγότερη κίνηση → μικρότερος τζίρος → νέα λουκέτα.

Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος για πολλές τοπικές αγορές.

Το φυσικό κατάστημα πρέπει να ξαναβρεί λόγο ύπαρξης

Η λύση δύσκολα μπορεί να είναι η προσπάθεια του μικρού εμπόρου να νικήσει μια παγκόσμια πλατφόρμα στην τιμή.

Χρειάζεται διαφορετικό μοντέλο.

Προσωπική εξυπηρέτηση, εξειδίκευση, άμεση παράδοση, ισχυρή τοπική παρουσία, συνδυασμός φυσικού και ηλεκτρονικού καταστήματος και προϊόντα που δεν αποτελούν απλώς ακόμη έναν κωδικό μέσα σε μια αχανή διαδικτυακή πλατφόρμα.

Το φυσικό κατάστημα πρέπει να δώσει στον καταναλωτή έναν πραγματικό λόγο να περάσει την πόρτα του.

Το μεγάλο ερώτημα για την επόμενη ημέρα

Η ελληνική αγορά βρίσκεται μπροστά σε μια διαδικασία αναδιάρθρωσης που δύσκολα θα σταματήσει.

Οι ισχυρότεροι και περισσότερο ψηφιοποιημένοι παίκτες μπορούν να βγουν ακόμη μεγαλύτεροι. Οι επιχειρήσεις που διαθέτουν κεφάλαια μπορούν να επενδύσουν. Οι διεθνείς πλατφόρμες μπορούν να συνεχίσουν να διεκδικούν μεγαλύτερο μέρος της καταναλωτικής δαπάνης.

Στη μέση βρίσκεται ο μικρός έμπορος.

Με μεγαλύτερα λειτουργικά έξοδα, περιορισμένη δυνατότητα επενδύσεων και έναν πελάτη που μετρά πλέον πολύ προσεκτικά κάθε ευρώ.

Γι' αυτό η συζήτηση δεν πρέπει να περιορίζεται στο εάν ο συνολικός τζίρος της αγοράς είναι 6,9 ή 7 δισ. ευρώ.

Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσα καταστήματα θα μπορούν να παραμείνουν ανοιχτά και κερδοφόρα τα επόμενα χρόνια.

Γιατί το λιανεμπόριο δεν πρόκειται να εξαφανιστεί.

Το παραδοσιακό κατάστημα, όμως, όπως το γνωρίζαμε επί δεκαετίες, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια μάχη επιβίωσης.

Παρά τις ελλείψεις προσωπικού, η πρόσληψη εργαζομένων από χώρες εκτός ΕΕ παραμένει περιορισμένη. Μόλις μία στις επτά ΜΜΕ τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα επιχείρησε να προσλάβει υπηκόους τρίτων χωρών κατά την τελευταία διετία.

Μεταξύ των επιχειρήσεων που προχώρησαν σε τέτοιες προσλήψεις -ποσοστό 14% του δείγματος στην ΕΕ και 15% στην Ελλάδα- περισσότεροι από τους μισούς εργοδότες στην ΕΕ (54%) χαρακτήρισαν τη διαδικασία δύσκολη. Αντίθετα, στην Ελλάδα μόνο το 25% τη θεωρεί δύσκολη, ενώ το 64% την περιγράφει ως εύκολη.

Θετικότερη εμφανίζεται και η εικόνα ως προς την ένταξη των εργαζομένων από τρίτες χώρες στο εργασιακό περιβάλλον. Το 73% των ελληνικών επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα αξιολογεί τη διαδικασία ένταξης ως εύκολη, έναντι 61% στην ΕΕ.

Οι τομείς στους οποίους οι ελληνικές ΜΜΕ αναζητούν συχνότερα εργαζομένους από τρίτες χώρες είναι η καθαριότητα και οι υποστηρικτικές υπηρεσίες (15%, έναντι 12% στην ΕΕ), οι κατασκευές (13%, έναντι 17% στην ΕΕ) και η προετοιμασία και επεξεργασία τροφίμων (10%, έναντι 14% στην ΕΕ).

Ως σημαντικότερα εμπόδια στις διεθνείς προσλήψεις οι επιχειρήσεις στην ΕΕ αναφέρουν την πολυπλοκότητα των διοικητικών και μεταναστευτικών διαδικασιών (31%), τη δυσκολία εξεύρεσης κατάλληλων υποψηφίων (25%) και τα γλωσσικά εμπόδια (24%).

Σύμφωνα με την έρευνα, το 85%-90% των επιχειρήσεων διαχειρίζεται απευθείας τις προσλήψεις εργαζομένων από χώρες εκτός ΕΕ, ενώ η ενημέρωση σχετικά με τα διαθέσιμα προγράμματα δημόσιας στήριξης παραμένει περιορισμένη. Παράλληλα, η χρήση ιδιωτικών γραφείων εύρεσης εργασίας είναι σημαντικά συχνότερη στις διεθνείς προσλήψεις.

Οι επιχειρήσεις εκτιμούν ότι η διαδικασία προσλήψεων από τρίτες χώρες θα μπορούσε να βελτιωθεί μέσω χρηματοδοτικής στήριξης (31%), καλύτερης ενημέρωσης και καθοδήγησης (25%), βοήθειας στην αναζήτηση υποψηφίων (23%), υποστήριξης για την ένταξη στον χώρο εργασίας (20%) και διευκόλυνσης της μετανάστευσης και μετεγκατάστασης (18%).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι η υπό ανάπτυξη «Δεξαμενή Ταλέντων της ΕΕ» (EU Talent Pool), η πρώτη πανευρωπαϊκή πλατφόρμα διεθνών προσλήψεων, αναμένεται να συμβάλει στην κάλυψη ελλείψεων εργατικού δυναμικού και δεξιοτήτων, συνδέοντας κενές θέσεις εργασίας σε επαγγέλματα με ελλείψεις με εργαζομένους από χώρες εκτός ΕΕ.

Τα ευρήματα του Ευρωβαρόμετρου συνάδουν με τις πρωτοβουλίες που έχει παρουσιάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της στρατηγικής της για τις θεωρήσεις εισόδου και της στρατηγικής για τη διαχείριση του ασύλου και της μετανάστευσης. Οι δύο στρατηγικές δίνουν έμφαση στην απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών προσέλκυσης εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης προσόντων και δεξιοτήτων.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επιδιώκει την ενίσχυση υφιστάμενων και νέων συνεργασιών με τρίτες χώρες μέσω εταιρικών σχέσεων προσέλκυσης ταλέντων. Εξάλλου, το πρόσφατο μνημόνιο συνεργασίας με την Ινδία περιλαμβάνει πρόνοιες για την ενίσχυση της κινητικότητας εξειδικευμένου προσωπικού προς την Ευρώπη.

Ως πρώτο βήμα αυτής της συνεργασίας, η ΕΕ εγκαινίασε πιλοτικά το πρώτο ευρωπαϊκό κέντρο πληροφόρησης «one-stop shop», το οποίο παρέχει πληροφορίες και υποστήριξη για τη μετακίνηση φοιτητών, ερευνητών και επαγγελματιών του τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών.

Αναλυτικά, το 30% των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν κάρτες πραγματοποιούν πάνω από το 50% των δαπανών τους μέσω αυτής της μεθόδου, με τη τάση αυτή να είναι πιο έντονη στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, όπου το 40% των επιχειρήσεων με κύκλο εργασιών κάτω των 50.000 ευρώ επιλέγουν τις κάρτες για το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών τους. Το 54% των ΜΜΕ πραγματοποιούν επίσης online αγορές μέσω καρτών, κάνοντάς τες τον πιο συνηθισμένο τρόπο πληρωμής.

Πλεονεκτήματα της χρήσης καρτών
Οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν κάρτες επισημαίνουν ως κυριότερα πλεονεκτήματα την ταχύτητα και ευκολία των συναλλαγών (74%), ενώ η μείωση της χρήσης μετρητών και ο καλύτερος έλεγχος των δαπανών αξιολογούνται εξίσου σημαντικά. Η ασφάλεια και η προστασία από απάτες αναγνωρίζονται επίσης ως κρίσιμος παράγοντας (16%).

Παρά την αυξανόμενη χρήση καρτών, ένα σημαντικό ποσοστό επιχειρήσεων (23%) εκφράζει την ανάγκη για ενημέρωση σχετικά με τις δυνατότητες που προσφέρουν οι εταιρικές κάρτες. Περίπου 15% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι επιθυμούν περισσότερη καθοδήγηση για τη μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων αυτών των πληρωμών.

Η Visa, επενδύοντας στην ασφάλεια των ηλεκτρονικών συναλλαγών, υπογραμμίζει τη σημασία των ψηφιακών πληρωμών για την ανάπτυξη των ΜΜΕ. Η ασφαλής και εύκολη διαχείριση των πληρωμών βελτιώνει τη λειτουργική αποδοτικότητα και ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων, επιτρέποντάς τους να εξυπηρετούν περισσότερους πελάτες και να ενισχύουν τη συνολική ανταγωνιστικότητά τους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το 85% των επιχειρήσεων κατέγραψε μείωση τζίρου, ενώ μόλις το 7,5% δήλωσε καλύτερη εικόνα σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Σχεδόν οι μισές επιχειρήσεις (44,6%) είδαν τις πωλήσεις τους να υποχωρούν πάνω από 21%, εξέλιξη που θέτει ευθέως ζήτημα βιωσιμότητας για μεγάλο μέρος του μικρομεσαίου εμπορίου.

Το πρόβλημα επιτείνεται από την έλλειψη ρευστότητας, καθώς το 43,2% των καταστημάτων έκλεισε την εκπτωτική περίοδο με υψηλά αδιάθετα αποθέματα (21%–30%), δεσμεύοντας κεφάλαια που είναι απαραίτητα για τη νέα εμπορική σεζόν.

Τη συνολική εικόνα περιγράφει με ιδιαίτερα σκληρούς τόνους ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, Θάνος Τσαγγάρης. «Η έρευνα του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών σε 426 εμπορικά σημεία καταγράφει μια πραγματικότητα που δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις», λέει ο κ. Τσαγγάρης, και συνεχίζει: «Οι φετινές χειμερινές εκπτώσεις δεν λειτούργησαν ως μοχλός τόνωσης της αγοράς. Αντίθετα, ανέδειξαν το βάθος του προβλήματος. Ο Ιανουάριος έκλεισε με πτώση τζίρου από 10% έως 20%, ενώ ο Φεβρουάριος κατέγραψε ακόμη μεγαλύτερη μείωση, από 20% έως 40%. Παρά τις μεγάλες εκπτώσεις και τη χρονική τους διάρκεια, η κατανάλωση παρέμεινε υποτονική».

Όπως υπογραμμίζει, βασική αιτία της εικόνας αυτής είναι «η δραματική μείωση του διαθέσιμου καταναλωτικού εισοδήματος λόγω της ακρίβειας», καθώς «όταν το εισόδημα εξανεμίζεται για την κάλυψη βασικών αναγκών, οι αγορές περιορίζονται ακόμη και σε περίοδο μεγάλων εκπτώσεων». Την ίδια στιγμή, επισημαίνει τη μεταφορά τζίρου από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις προς μεγάλες αλυσίδες και διεθνείς ψηφιακές πλατφόρμες, γεγονός που «εντείνει τον άνισο ανταγωνισμό και αποδυναμώνει τον εμπορικό ιστό των πόλεων».

Παράλληλα, η έρευνα καταγράφει και σημαντική μεταφορά τζίρου προς το ηλεκτρονικό εμπόριο, με τις διεθνείς, και κυρίως ασιατικές, πλατφόρμες να απορροφούν αισθητό μέρος της κατανάλωσης. Ενδεικτικά, σημαντικό ποσοστό των επιχειρήσεων εκτιμά ότι άνω του 20% του τζίρου της εκπτωτικής περιόδου κατευθύνθηκε εκτός φυσικού καταστήματος, επιτείνοντας τις πιέσεις στο παραδοσιακό λιανεμπόριο.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στο θεσμικό πλαίσιο, τονίζοντας ότι «ο Νόμος 4965/2022 και η πλήρης απελευθέρωση των προσφορών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους οδήγησαν σε καθεστώς μόνιμων εκπτώσεων», με αποτέλεσμα να απαξιωθεί το βασικό εργαλείο ρευστοποίησης αποθεμάτων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δηλαδή οι θεσμοθετημένες εκπτώσεις.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα ποσοτικά ευρήματα της έρευνας, καθώς το 99,8% των εμπόρων θεωρεί ότι οι εκπτώσεις έχουν αποδυναμωθεί ως εμπορικό εργαλείο, ενώ το 97,4% ζητά άμεση αλλαγή του πλαισίου προσφορών και αυστηρότερους κανόνες για την αποκατάσταση της ισορροπίας στην αγορά.

Ενδεικτικό του ασφυκτικού περιβάλλοντος είναι ότι το 86,4% των εμπόρων απαντά πως το μεγαλύτερο πρόβλημα για το άμεσο μέλλον της επιχείρησής του είναι ο συνδυασμός όλων των παραγόντων: η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, η αύξηση του λειτουργικού κόστους και ο έντονος, συχνά άνισος, ανταγωνισμός.

«Εάν δεν υπάρξουν άμεσα διορθωτικές παρεμβάσεις και ιδιαίτερα στο θεσμικό πλαίσιο των προσφορών, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια το 50% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων κινδυνεύει να βάλει λουκέτο», προειδοποιεί ο κ. Τσαγγάρης, επισημαίνοντας ότι το διακύβευμα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και κοινωνικό, καθώς οι ΜμΕ «κρατούν ζωντανές τις πόλεις, δημιουργούν απασχόληση και διατηρούν την κοινωνική συνοχή».

Την ίδια στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία αξιολόγησης pillar assessment, η οποία θα επιτρέψει στην ΕΑΤ να διαχειρίζεται απευθείας ευρωπαϊκούς πόρους. Η ολοκλήρωσή της το καλοκαίρι θεωρείται κομβικής σημασίας, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει στη μεταφορά αδιάθετων πόρων ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, οι οποίοι εκτιμάται ότι δεν θα συμβασιοποιηθούν έως τη λήξη της σχετικής προθεσμίας τον Αύγουστο.

Αντίστοιχη πιστοποίηση έχουν ήδη εξασφαλίσει αναπτυξιακές τράπεζες χωρών όπως η Ολλανδία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, ενώ, όπως ανέφερε η διευθύνουσα σύμβουλος της ΕΑΤ Ισμήνη Παπακυρίλλου, η επιτυχής ολοκλήρωση της διαδικασίας θα καταστήσει την ΕΑΤ τον πρώτο ελληνικό οργανισμό με αυτή την ιδιότητα.

Νέα κεφάλαια άνω των 780 εκατ. ευρώ

Η επανεκκίνηση του ΤΕΠΙΧ III συνοδεύεται από:

• 240 εκατ. ευρώ για το Ταμείο Δανείων

• 540 εκατ. ευρώ για το Ταμείο Εγγυήσεων

Τα ποσά αυτά, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή των τραπεζών, θα κατευθυνθούν στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα.

Ευνοϊκοί όροι στο Ταμείο Δανείων

Το Ταμείο Δανείων προβλέπει ιδιαίτερα ελκυστικούς όρους χρηματοδότησης:

• 40% κάθε δανείου άτοκο

• Επιδότηση επιτοκίου έως 3% στο υπόλοιπο ποσό για δύο έτη

• Συνολική μείωση επιτοκίου έως και 70% κατά την αρχική περίοδο

Ύψη και διάρκεια δανείων:

• Δάνεια κεφαλαίου κίνησης: 10.000 – 500.000 ευρώ

• Επενδυτικά δάνεια: 20.000 – 8 εκατ. ευρώ

• Διάρκεια επενδυτικών δανείων: 5 έως 12 έτη, με περίοδο χάριτος έως 24 μήνες

• Διάρκεια κεφαλαίου κίνησης: 2 έως 5 έτη, με περίοδο χάριτος έως 12 μήνες

Οι απαιτούμενες εμπράγματες εξασφαλίσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 100% του κεφαλαίου του δανείου.

Ταμείο Εγγυοδοσίας: Μειωμένο κόστος και χαμηλές εξασφαλίσεις

Παράλληλα, το Ταμείο Εγγυοδοσίας παρέχει εγγυημένα δάνεια:

• επενδυτικού σκοπού

• ειδικού κεφαλαίου κίνησης

• ανακυκλούμενης πίστωσης

Η ΕΑΤ επιδοτεί το επιτόκιο:

• κατά 2% για επιχειρήσεις σε Αττική και Νότιο Αιγαίο

• κατά 3% για επιχειρήσεις στις υπόλοιπες περιφέρειες
  για τα δύο πρώτα χρόνια της χρηματοδότησης.

Οι συμμετέχουσες τράπεζες υποχρεούνται να προσφέρουν επιτόκια χαμηλότερα από τον μέσο όρο της αγοράς, ενώ οι απαιτούμενες εξασφαλίσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 30% του κεφαλαίου του δανείου.

Δύο υποταμεία – Στόχευση σε νέες και υφιστάμενες επιχειρήσεις

Το Ταμείο Εγγυοδοσίας λειτουργεί μέσω δύο υποταμείων:

• «Γενική Επιχειρηματικότητα», για το σύνολο των ΜμΕ

• «Επιχειρηματικότητα Νεοσύστατων Επιχειρήσεων», για πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις έως 5 ετών

Ανώτατα ποσά χρηματοδότησης:

• Γενική επιχειρηματικότητα:

  • Επενδυτικά δάνεια έως 10 εκατ. ευρώ

  • Κεφάλαιο κίνησης έως 500.000 ευρώ

• Νεοσύστατες επιχειρήσεις:

  • Επενδυτικά δάνεια έως 1,5 εκατ. ευρώ

  • Κεφάλαιο κίνησης έως 200.000 ευρώ

Η εγγύηση της ΕΑΤ καλύπτει 70% έως 80% του δανείου, μειώνοντας σημαντικά τον πιστωτικό κίνδυνο για τις τράπεζες. Τα δάνεια παρέχονται χωρίς προμήθεια εγγύησης, ενισχύοντας περαιτέρω την ελκυστικότητα του προγράμματος για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Ο κ. Θεοδωρικάκος σημείωσε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη κινείται με ταχύτατους ρυθμούς και ότι «μεταβάλλει τα δεδομένα της οικονομίας, των σχέσεων εργασίας, της παιδείας και της έρευνας». Όπως τόνισε, μπορεί να συμβάλλει «στο να κάνουμε την οικονομία μας πιο παραγωγική και το κράτος πιο αποτελεσματικό», υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι ταυτόχρονα υπάρχουν σοβαροί ηθικοί κίνδυνοι που πρέπει να ληφθούν υπόψη. «Η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να παραμείνει εργαλείο στα χέρια του ανθρώπου και όχι το αντίστροφο», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Ύπουργός Ανάπτυξης, αναφερόμενος στον Αναπτυξιακό Νόμο, επεσήμανε ότι δίνει προτεραιότητα «στη βιομηχανία, στις νέες τεχνολογίες και στην καινοτομία», σημειώνοντας ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος «αν θέλουμε να έχουμε μια πιο ανταγωνιστική και παραγωγική οικονομία, με περισσότερες εξαγωγές και καλύτερους μισθούς». Όπως ανέφερε, εγκρίθηκαν για τα δύο πρώτα καθεστώτα 112 επενδυτικά σχέδια συνολικού προϋπολογισμού άνω των 550 εκατ. ευρώ με δημόσια ενίσχυση 290 εκατ. ευρώ, τα οποία αφορούν - μεταξύ άλλων - τη μεταποίηση, τη βαριά βιομηχανία, τη χημική και τη μεταλλευτική βιομηχανία, δημιουργώντας περισσότερες από 1.500 νέες θέσεις εργασίας.

Ιδιαίτερη έμφαση, όπως σημείωσε, δίνεται στη Βόρεια Ελλάδα, «στη Μακεδονία μας και στη Θράκη», όπου κατευθύνεται περίπου το 50% των επενδύσεων, ενισχύοντας έμπρακτα την παραγωγική βάση και την περιφερειακή ανάπτυξη.

Για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, ο κ. Θεοδωρικάκος υπογράμμισε ότι «εδώ και τέσσερα χρόνια έχουν ξαναζωντανέψει», υπογραμμίζοντας τη σημασία της συμβολής των Ηνωμένων Πολιτειών: «Η κρατική αναπτυξιακή τράπεζα των ΗΠΑ, η DFC, έδωσε ένα ομολογιακό δάνειο 125 εκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο εγγυηθήκαμε με νόμο του ελληνικού κράτους». Όπως ανέφερε, τα ναυπηγεία «έχουν πάρει μπροστά και χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται», ενώ με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση δόθηκε η δυνατότητα να επεκταθούν περαιτέρω οι δραστηριότητες τους «στον ενεργειακό,στον διαμετακομιστικό, τον εμπορικό και τον λιμενικό τομέα». Έκανε μάλιστα ειδική αναφορά στην υπογραφή της στρατηγικής συμφωνίας με μια τεράστια κορεάτικη επιχείρηση, ώστε να ενισχυθεί η παραγωγική δραστηριότητα και στον τομέα της παραγωγής τροχαίου υλικού.

Για την προωθούμενη συνταγματική αναθεώρηση, ο Υπουργός Ανάπτυξης χαρακτήρισε την πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη «εξαιρετικά αναγκαία», προσθέτοντας ότι «δεν μπορεί να μιλάς για συνταγματική αναθεώρηση σήμερα χωρίς να πάρεις υπόψη σου τόσο κολοσσιαίες μεταβολές, όπως είναι αυτές που φέρνει το AI».

Αναφερόμενος στη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, υπογράμμισε ότι «πρέπει να γίνει ένα άλμα υπευθυνότητας και ωριμότητας» και πρόσθεσε: «Πρόκειται για υπόθεση που μας αφορά όλους. Πρέπει να δημιουργήσουμε συγκλίσεις και συναινέσεις, γιατί μιλάμε για το Σύνταγμα της χώρας».

Ο κ. Θεοδωρικάκος ανέφερε ότι οι δημοσκοπήσεις απηχούν προσωρινές καταστάσεις και εξέφρασε την εκτίμηση ότι «τα αποτελέσματα στις εκλογές θα είναι αρκετά διαφορετικά από αυτά που δείχνουν σήμερα οι δημοσκοπήσεις».

Τέλος, σε ό,τι αφορά στη δημόσια συζήτηση γύρω από την κα Μαρία Καρυστιανού, υπογράμμισε ότι υπάρχει κατανόηση και σεβασμός για την ανθρώπινη διάσταση, «σε ό,τι αφορά στην τραγωδία που βίωσε», σημειώνοντας ότι τα Τέμπη ήταν μια εθνική τραγωδία «για την οποία όλοι περιμένουμε να αποδοθεί δικαιοσύνη». Τόνισε, ωστόσο, ότι «είναι άλλο πράγμα αυτό και άλλο πράγμα το πολιτικό πρόσωπο και αρχηγός κόμματος. Δε βλέπω πολιτικές θέσεις που μπορεί να έχουν σοβαρή απήχηση στην ελληνική κοινωνία».

Τους πρώτους μήνες του 2026 αναμένεται η νέα δράση «Παράγουμε Εδώ» που θα ενισχύσει με 50 εκατ. ευρώ παραγωγικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως: Φαρμακευτικά προϊόντα, ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός και υλικά, χημικά προϊόντα και πλαστικά, βασικά μέταλλα, ηλεκτρονικά, ηλεκτρικός εξοπλισμός και συσκευές, βιομηχανικά μηχανήματα, μεταφορικός εξοπλισμός καθώς και καταναλωτικά βιομηχανικά προϊόντα (ένδυση, υπόδηση, έπιπλα).

Σύμφωνα με την προδημοσίευση της δράσης το «Παράγουμε Εδώ» έχει ως στόχο την ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της χώρας και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας σε τομείς με υψηλό εξωτερικό προσανατολισμό.

Αίτηση για επιδοτήσεις θα μπορούν να κάνουν υφιστάμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τουλάχιστον 2 χρόνια λειτουργίας που δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση και σε κλάδους με σημαντική ανισορροπία μεταξύ εγχώριας προσφοράς και ζήτησης για επενδυτικά σχέδια προϋπολογισμού τουλάχιστον 100 χιλιάδων ευρώ.

Ακόμη τους πρώτους μήνες του 2026 θα ξεκινήσει και μια δράση προϋπολογισμού 70 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση της αυτοαπασχόλησης πτυχιούχων που ενδιαφέρονται να αναπτύξουν νέα επιχειρηματική δραστηριότητα. Ουσιαστικά θα επιδοτείται η έναρξη επιχείρησης από νέους μηχανικούς, γιατρούς, δικηγόρους και επιστήμονες άλλων ειδικότητων.

Ταυτόχρονα θα ξεκινήσει και ξεχωριστό πρόγραμμα για την ενίσχυση νεοσύστατων επιχειρήσεων από πτυχιούχους στην Περιφέρεια Θεσσαλίας με προϋπολογισμό 12 εκατ. ευρώ

Νέα χρηματοδοτικά ταμεία

Στο προγραμματισμό του Ανταγωνιστικότητα προβλέπεται και η θεσμοθέτηση νέων ταμείων το 2026, όπως το Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας (έως 170 εκατ. ευρώ), το Ταμείο Εγγυοδοσίας DeLFI Plus (έως 500 εκατ. ευρώ) και το Patent Fund (41,4 εκατ. ευρώ) για τη στήριξη της κατοχύρωσης ευρεσιτεχνιών.

Επιπλέον 250 εκατομμύρια ευρώ προστίθενται στον προϋπολογισμό της πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων χρηματοδότησης στη δράση «Ενίσχυση της ίδρυσης και λειτουργίας νέων τουριστικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων» του προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» ΕΣΠΑ 2021-2027.

Voucher: Διαδικασία έκδοσης και ενεργοποίησης

Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να αξιοποιήσουν το voucher θα πρέπει αρχικά να ελέγξουν ηλεκτρονικά αν η διεύθυνση της έδρας ή του υποκαταστήματός τους εντάσσεται στις καλυπτόμενες περιοχές. Στη συνέχεια, μέσω σύνδεσης με κωδικούς Taxisnet, υποβάλλουν αίτηση στην πλατφόρμα και λαμβάνουν αυτόματα τον κωδικό του voucher στο email και στο κινητό τους. Η ενεργοποίηση πραγματοποιείται έπειτα σε συνεργασία με τον πάροχο της επιλογής τους, ο οποίος αναλαμβάνει την υλοποίηση της σύνδεσης βάσει των προδιαγραφών του προγράμματος.

Οι πάροχοι υπηρεσιών internet που συμμετέχουν στο πρόγραμμα οφείλουν να προσφέρουν ταχύτητες download τουλάχιστον 250 Mbps ή συμμετρική σύνδεση 100 Mbps ακόμη και στις ώρες αιχμής, να παρέχουν τον απαιτούμενο τερματικό εξοπλισμό (modem/router), καθώς και να διασφαλίζουν καθαρή έκπτωση 200 ευρώ έναντι των τιμοκαταλόγων που ίσχυαν πριν την έναρξη της δράσης.

Καταληκτικές ημερομηνίες για το voucher 

Η υποβολή αιτήσεων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ολοκληρώνεται στις 15 Δεκεμβρίου 2025, ενώ η εξαργύρωση του voucher πρέπει να πραγματοποιηθεί έως τις 16 Φεβρουαρίου 2026. Από την πλευρά τους, οι πάροχοι ηλεκτρονικών επικοινωνιών έχουν προθεσμία εγγραφής έως τις 28 Νοεμβρίου 2025 και κατάθεση προσφορών έως τις 5 Δεκεμβρίου 2025. Το πρόγραμμα τερματίζεται πλήρως στις 31 Μαρτίου 2026, γεγονός που σημαίνει ότι όσες επιχειρήσεις δεν έχουν ακόμη αξιοποιήσει την επιδότηση θα πρέπει να κινηθούν άμεσα.

Το «Gigabit Voucher» αποτελεί σημαντικό εργαλείο ενίσχυσης της ψηφιακής μετάβασης για τον επιχειρηματικό κόσμο, ειδικά σε μια περίοδο που η ταχύτητα, η ευστάθεια και η ποιότητα των συνδέσεων αποτελούν κρίσιμους παράγοντες ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξης.