Ο Ρον Σάιφερτ, ανώτερος συνεργάτης πελατών στην εταιρεία Korn Ferry και επικεφαλής ανταμοιβών και παροχών εργατικού δυναμικού για τη Βόρεια Αμερική, ανέφερε στο Business Insider ότι τόσο οι νέοι, όσο και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να υποβάλλουν δύο βασικές ερωτήσεις σε περίπτωση που ένα αίτημα για αύξηση απορριφθεί.

Σύμφωνα με τον Σάιφερτ, η πρώτη ερώτηση θα πρέπει να επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τις αμοιβές. Η ενδεικτική διατύπωση είναι η εξής:

«Πώς λαμβάνει ο οργανισμός αποφάσεις για τις αποδοχές της συγκεκριμένης θέσης, λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα της αγοράς, την εσωτερική ισότητα, την απόδοση, το εύρος ευθυνών και τον χρονισμό;»

«Στόχος της ερώτησης είναι η καλύτερη κατανόηση της φιλοσοφίας αποδοχών του οργανισμού, καθώς και των κριτηρίων που καθορίζουν τις σχετικές αποφάσεις. Οι καλά οργανωμένοι οργανισμοί αναμένεται να μπορούν να τεκμηριώσουν με σαφήνεια τις αρχές που διέπουν την πολιτική αμοιβών τους», λέει ο ίδιος.

«Δεν πρόκειται για αμφισβήτηση του εργοδότη με αμυντικό τρόπο», δήλωσε ο Σάιφερτ σε ηλεκτρονικό μήνυμα. «Στόχος είναι η κατανόηση του κατά πόσο η απόφαση βασίζεται σε ένα σαφές και τεκμηριωμένο πλαίσιο», πρόσθεσε.

Ο Σάιφερτ τόνισε πως, εάν ένας υπάλληλος είναι «ουσιαστικά κακοπληρωμένος» σε σχέση με τα επίπεδα της αγοράς ή τη συμβολή του, τότε δημιουργείται κίνδυνος για τον εργοδότη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αφοσίωση και προσπάθεια ή σε αυξημένη προθυμία του υπαλλήλου να εξετάσει προτάσεις από εταιρείες προσλήψεων.

Η υποβολή ερωτήσεων σχετικά με τη φιλοσοφία αμοιβών της εταιρείας, σύμφωνα με τον Σάιφερτ, «ενθαρρύνει τους εργοδότες να επιδείξουν αυτογνωσία και να εξετάσουν ενδεχόμενες περιπτώσεις υποτίμησης ενός υπαλλήλου».

Η δουλειά είναι δύσκολη. Η εβδομαδιαία μας ανασκόπηση για τον χώρο εργασίας την κάνει πιο εύκολη.

Επανεξέταση της αμοιβής

Η δεύτερη ερώτηση που συνιστά ο Σάιφερτ αφορά την αναθεώρηση της αμοιβής και ενδεικτικά διατυπώνεται ως εξής:

«Ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν ώστε να επανεξεταστεί η αμοιβή μου και πότε θα μπορούσε να συμφωνηθεί η σχετική επανεξέταση;».

Ο Σάιφερτ ανέφερε ότι η απλή κάλυψη των προσδοκιών «δεν αρκεί πάντοτε για να δικαιολογήσει μια αύξηση μισθού». Η διατύπωση αυτής της ερώτησης παρέχει στους εργαζομένους ένα πιο σαφές πλαίσιο χρονισμού και συγκεκριμένους στόχους, πάνω στους οποίους μπορούν να βασιστούν εφόσον αποδεχθούν μια θέση, καθώς και ένα σημείο αναφοράς για μελλοντική επαναξιολόγηση της συζήτησης.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται να εξετάζονται συγκεκριμένα αποτελέσματα, αυξημένες αρμοδιότητες, στόχοι απόδοσης και τυχόν αλλαγές στην αγορά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επανεξέταση της αμοιβής.

«Αυτό προσφέρει ένα σαφές σύνολο προσδοκιών και δημιουργεί τη δυνατότητα για μελλοντική επανεξέταση του θέματος», δήλωσε ο Σάιφερτ.

Θέσπιση συγκεκριμένων στόχων

Η διαμόρφωση στόχων στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης μισθού μπορεί να βοηθήσει ώστε οι μελλοντικές συζητήσεις για τις αποδοχές να γίνονται με μεγαλύτερη σαφήνεια και συγκεκριμένα δεδομένα.

«Είναι χρήσιμο οι υποψήφιοι να συνδέουν ένα αίτημα για αύξηση μισθού με έναν συγκεκριμένο στόχο, ώστε να υπάρχει καλύτερη ευθυγράμμιση μεταξύ προσδοκιών και κινήτρων», δήλωσε ο Τζον Γκέιτς, ιδρυτής της Salary Coach στο Business Insider.

Η Πατρίς Λίντο, διευθύνουσα σύμβουλος της Career Nomad, μιας πλατφόρμας που υποστηρίζει επαγγελματίες στη διαχείριση αλλαγών στην καριέρα τους, είχε επίσης αναφέρει ότι η συνεισφορά στους στόχους ενός οργανισμού «μπορεί να διευκολύνει την αιτιολόγηση ενός αιτήματος για αύξηση μισθού».

Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει αποδειχθεί αποτελεσματική και σε περιπτώσεις υψηλόμισθων στελεχών, όπως ο Έλον Μασκ, ο οποίος συνέδεσε το πακέτο αποδοχών του στην Tesla, ύψους έως και 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων, με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων της εταιρείας.

Πριν από οποιοδήποτε αίτημα, ο Σάιφερτ συνιστά επίσης την πραγματοποίηση έρευνας αγοράς, ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα της αγοραίας αξίας της θέσης εργασίας. Αυτό περιλαμβάνει την κατανόηση του εύρους αποδοχών για αντίστοιχους ρόλους, καθώς και της επιχειρηματικής αξίας που προσφέρεται στον οργανισμό.

Σύμφωνα με τον Σάιφερτ, σημαντικό είναι να λαμβάνονται υπόψη τα δεδομένα, οι τρέχουσες συνθήκες και η αξία που δημιουργείται για τον οργανισμό.

Πώς διαμορφώνονται οι μισθοί των κληρικών

Οι αποδοχές των ιερέων παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το εκκλησιαστικό αξίωμα, τα χρόνια προϋπηρεσίας και το επίπεδο εκπαίδευσης. Σήμερα, αρκετοί ιερείς υπηρετούν ταυτόχρονα σε δύο ή και τρεις ενορίες προκειμένου να ενισχύσουν τα εισοδήματά τους. Παράλληλα, υπάρχει σημαντικός αριθμός άμισθων κληρικών που εξαρτώνται αποκλειστικά από τα έσοδα των ιερών ακολουθιών όπως γάμοι, βαπτίσεις, κηδείες και μνημόσυνα.

Αποδοχές ανώτατης εκκλησιαστικής ιεραρχίας

Στην κορυφή της μισθολογικής κλίμακας βρίσκεται, όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα «Τα Νέα», ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος με μηνιαίες αποδοχές 2.600 ευρώ. Ακολουθούν οι Μητροπολίτες και οι Τιτουλάριοι Μητροπολίτες με μισθό 2.210 ευρώ, ενώ οι Τιτουλάριοι Επίσκοποι και οι Βοηθοί Επίσκοποι λαμβάνουν 1.820 ευρώ μηνιαίως.

Πόσα παίρνει ο παπάς της ενορίας σας ανάλογα με την εκπαίδευση

Ένας πρωτοδιοριζόμενος ιερέας με πανεπιστημιακή εκπαίδευση ξεκινάει με μισθό 678 ευρώ. Με δέκα χρόνια προϋπηρεσίας, οι αποδοχές του ανέρχονται σε 1.032 ευρώ, ενώ μετά από τριάντα χρόνια υπηρεσίας φτάνουν τα 1.410 ευρώ.

Για τους κληρικούς με απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης, ο αρχικός μισθός είναι 644 ευρώ. Μετά από τρεις δεκαετίες προϋπηρεσίας, ένας ιερέας απόφοιτος λυκείου λαμβάνει 1.099 ευρώ μηνιαίως.

Επιδόματα και πρόσθετες αποδοχές κληρικών

Οι κληρικοί που κατέχουν μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών δικαιούνται επιπλέον επιδόματα. Συγκεκριμένα, οι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος λαμβάνουν επιπρόσθετα 75 ευρώ μηνιαίως, ενώ οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου εισπράττουν από 40 έως 45 ευρώ επιπλέον στις αποδοχές τους.

Η πραγματικότητα των εισοδημάτων των ιερέων

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα επίσημα μισθολογικά κλιμάκια δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματική οικονομική κατάσταση των κληρικών. Πολλοί ιερείς συμπληρώνουν τα εισοδήματά τους από τα λεγόμενα «τυχερά», δηλαδή τις προσφορές των πιστών κατά τη διάρκεια των μυστηρίων και των ιερών ακολουθιών. Η κρατική επιδότηση των 198 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως καλύπτει αποκλειστικά τους βασικούς μισθούς, χωρίς να υπολογίζονται τα πρόσθετα έσοδα από τη λειτουργική δραστηριότητα των ενοριών.

Πόσα λεφτά σου χρωστάει ο εργοδότης σου αν δεν έχεις πάρει την άδεια σου

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του Νόμου 1346/1983, κάθε εργαζόμενος που αποχωρεί από την επιχείρηση χωρίς να έχει αξιοποιήσει την ετήσια άδειά του δικαιούται οικονομική αποζημίωση ισοδύναμη με τις αποδοχές που θα εισέπραττε αν είχε πραγματοποιήσει την άδεια. Αυτό το ποσό υπολογίζεται με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το πόσα χρόνια εργάζεσαι στην εταιρεία.

Τι ποσά δικαιούσαι το πρώτο έτος εργασίας

Κατά το πρώτο ημερολογιακό έτος που εργάζεσαι σε μια επιχείρηση, τα χρήματα που σου χρωστάει ο εργοδότης για την άδεια που δεν πήρες υπολογίζονται με βάση τους μήνες απασχόλησής σου. Συγκεκριμένα, για κάθε μήνα που εργάστηκες δικαιούσαι αποζημίωση ίση με 2 ημερομίσθια ή το 2/25 του μηνιαίου μισθού σου.

Επιπλέον, το επίδομα άδειας που σου αναλογεί υπολογίζεται στα 2 ημερομίσθια για κάθε μήνα εργασίας, με ανώτατο όριο το μισό του μηνιαίου μισθού σου ή τα 13 ημερομίσθια συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν εργάστηκες ολόκληρο το έτος, το επίδομα δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτό το ανώτατο όριο.

Υπολογισμός αποζημίωσης κατά το δεύτερο έτος

Στο δεύτερο ημερολογιακό έτος απασχόλησής σου, ο τρόπος υπολογισμού παραμένει ίδιος με το πρώτο έτος. Πόσα λεφτά σου χρωστάει ο εργοδότης σου αν δεν έχεις πάρει την άδεια σου εξακολουθεί να καθορίζεται από τον ίδιο τύπο: 2 ημερομίσθια ή 2/25 του μηνιαίου μισθού για κάθε μήνα που παρέμεινες στην υπηρεσία.

Το επίδομα άδειας διατηρείται επίσης στα ίδια επίπεδα, δηλαδή 2 ημερομίσθια ανά μήνα με ανώτατο όριο το ήμισυ του μηνιαίου μισθού ή τα 13 ημερομίσθια. Η νομοθεσία δεν κάνει διάκριση μεταξύ πρώτου και δεύτερου έτους όσον αφορά τον υπολογισμό αυτών των ποσών.

Δικαιώματα από το τρίτο έτος και μετά

Από το τρίτο ημερολογιακό έτος απασχόλησης και για όλα τα επόμενα χρόνια, τα πράγματα αλλάζουν σημαντικά υπέρ του εργαζομένου. Σε αυτή τη φάση, αν αποχωρήσεις από την εργασία σου χωρίς να έχεις λάβει την κανονική άδειά σου, δικαιούσαι ολόκληρες τις αποδοχές της πλήρους κανονικής άδειας που προβλέπει ο νόμος.

Αυτό σημαίνει ότι ο εργοδότης οφείλει να σου καταβάλει το πλήρες επίδομα άδειας, ακριβώς όπως θα το εισέπραττες αν είχες πραγματοποιήσει την άδειά σου τη στιγμή της λύσης της εργασιακής σχέσης. Δεν υπάρχουν πλέον περιορισμοί ή αναλογική μείωση βάσει μηνών εργασίας, αλλά λαμβάνεις το σύνολο των δικαιωμάτων που έχεις αποκτήσει.

Πώς να διεκδικήσεις τα χρήματα που σου οφείλονται

Για να διασφαλίσεις ότι θα λάβεις όλα τα χρήματα που σου χρωστάει ο εργοδότης για την άδεια που δεν πήρες, είναι σημαντικό να γνωρίζεις τα δικαιώματά σου και να τα διεκδικήσεις έγκαιρα. Η αποζημίωση άδειας και το επίδομα άδειας πρέπει να περιλαμβάνονται στην τελική εκκαθάριση που λαμβάνεις κατά την αποχώρησή σου από την επιχείρηση.

Σε περίπτωση που ο εργοδότης αρνείται να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά ή υπάρχει διαφωνία ως προς τον υπολογισμό τους, μπορείς να απευθυνθείς στην Επιθεώρηση Εργασίας ή να ζητήσεις νομική συμβουλή. Τα δικαιώματά σου προστατεύονται από τη νομοθεσία και είναι σημαντικό να μην τα παραιτηθείς χωρίς να έχεις λάβει την πλήρη αποζημίωση που σου αναλογεί.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρουν ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα «σκαρφάλωσε» πάνω από το «φράγμα» των 1.500 ευρώ το 2025 – έναν χρόνο νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα που είχε θέσει η κυβέρνηση, ως αποτέλεσμα μίας μεγάλης και ευρείας μετακίνησης εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων προς καλύτερα μισθολογικά κλιμάκια.

Όπως προκύπτει από την ετήσια έκθεση του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, ο μέσος μισθός για πλήρες ωράριο στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε το περασμένο έτος στα 1.516 ευρώ, έναντι 1.478 ευρώ το 2024, ενώ το μερίδιο της πλήρους απασχόλησης ανήλθε στο 78,5%, υψηλότερο κατά 2,1 μονάδες.

Παράλληλα, από την ανάλυση των δεδομένων μισθολογικής διαστρωμάτωσης γίνεται σαφές πως 280.000 εργαζόμενοι μετακινήθηκαν το 2025 σε μισθολογικά κλιμάκια άνω των 1.000 ευρώ σε σύγκριση με το 2024, σε μία ξεκάθαρη ένδειξη της ευρείας και συνεχιζόμενης βελτίωσης των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν απτά οφέλη τα οποία κατανέμονται σε μεγάλο τμήμα των μισθωτών, και δεν πρόκειται για μία στατιστική στρέβλωση που θα μπορούσε να προκύψει μόνο από αυξήσεις στα υψηλότερα κλιμάκια.

Συγκεκριμένα, η έκθεση της «ΕΡΓΑΝΗΣ» δείχνει πως σχεδόν δύο στους τρεις ιδιωτικούς υπαλλήλους (63,5%), δηλαδή 1,56 εκατομμύρια άτομα, αμείβονται πλέον με περισσότερα από 1.000 ευρώ ανά μήνα, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 ήταν 36,3% και αναλογούσε σε μόλις 720.000 μισθωτούς.

Αυτό σημαίνει πως σε διάστημα μόλις έξι ετών οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με μισθό άνω των 1.000 ευρώ αυξήθηκαν κατά 842.000, ήτοι υπερδιπλασιάστηκαν, παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, οι οποίες περιόρισαν δραστικά την οικονομική δραστηριότητα επί περίπου δύο χρόνια.

Ως αποτέλεσμα, πλέον οι δύο μεγαλύτερες ομάδες εργαζόμενων, οι οποίες αριθμούν συνολικά 992.000 άτομα, είναι αυτοί που λαμβάνουν 1.001 έως 1.200 ευρώ ανά μήνα και αυτοί που έχουν μισθό 1.201 έως 1.500 ευρώ, δηλαδή τα μεσαία στρώματα.

Μεγαλώνουν τα υψηλότερα κλιμάκια, μικραίνουν τα χαμηλότερα

Αυτό είναι απόρροια μίας ευρύτερης τάσης την τελευταία εξαετία. Από το 2019, τα κλιμάκια κάτω των 1.000 ευρώ συρρικνώθηκαν, επιβεβαιώνοντας και από αυτή την οπτική γωνία ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλης κλίμακας «αναρρίχηση» στη μισθολογική κλίμακα.

Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η μείωση σε βάθος εξαετίας των εργαζόμενων που αμείβονταν με έως 500 ευρώ. Μεταξύ 2019 και 2025 η ομάδα αυτή περιορίστηκε κατά περισσότερα από 223.000 άτομα, που ισοδυναμεί με πτώση της τάξης 56%, καθώς η σταδιακή υποχώρηση της μερικής απασχόλησης και η ανοδική πορεία των μισθών άλλαξαν τα δεδομένα στην αγορά.

Πέραν της βελτίωσης των απολαβών, τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ δείχνουν επίσης τη μεγάλη αύξηση της μισθωτής απασχόλησης στην Ελλάδα, η οποία συμβάλλει στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Από τον Δεκέμβριο του 2019 έως το Δεκέμβριο του 2025 έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, εύρημα που συνάδει με τη νεότερη έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με την οποία η ανεργία τον τελευταίο μήνα του 2025 υποχώρησε στο 7,5%, που αποτελεί το χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάιο του 2008.

Αναλυτική παρουσίαση της νέας φορολογικής κλίμακας

Το κεντρικό στοιχείο των μεταρρυθμίσεων αφορά τη μείωση των φορολογικών συντελεστών κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες για όσους έχουν εισόδημα πάνω από 10.000 ευρώ ετησίως. Η νέα διαβάθμιση διαμορφώνεται ως εξής:

Στο εισοδηματικό κλιμάκιο από 10.000 έως 20.000 ευρώ, ο φόρος μειώνεται στο 20% από το προηγούμενο 22%. Για εισοδήματα μεταξύ 20.000 και 30.000 ευρώ, ο συντελεστής διαμορφώνεται στο 26% αντί του 28%. Όσοι βρίσκονται στο κλιμάκιο 30.000 έως 40.000 ευρώ θα πληρώνουν 34% αντί για 36%. Επιπλέον, δημιουργείται νέο ενδιάμεσο κλιμάκιο με συντελεστή 39% για εισοδήματα από 40.000 έως 60.000 ευρώ, ενώ για ποσά άνω των 60.000 ευρώ ο μέγιστος συντελεστής καθορίζεται στο 44%.

Ειδικές ρυθμίσεις για νέους και γονείς

Το ανανεωμένο φορολογικό σύστημα ενσωματώνει σημαντικές ελαφρύνσεις για κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν έντονες οικονομικές πιέσεις λόγω της αυξημένης ακρίβειας.

Οι νέοι έως 25 ετών απολαμβάνουν πλήρη απαλλαγή από φόρο για εισόδημα έως 20.000 ευρώ. Για τους νέους ηλικίας 26 έως 30 ετών, ο συντελεστής στο πρώτο κλιμάκιο μειώνεται δραστικά στο 9%.

Τα νοικοκυριά με παιδιά επωφελούνται από μειωμένους συντελεστές ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων: 18% για ένα τέκνο, 16% για δύο τέκνα και 9% για τρία τέκνα. Οι πολύτεκνες οικογένειες με τέσσερα ή περισσότερα παιδιά δεν πληρώνουν καθόλου φόρο για εισόδημα έως 20.000 ευρώ.

Συγκεκριμένα παραδείγματα

Η πρακτική εφαρμογή των μέτρων μεταφράζεται σε σημαντική αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος σε ετήσια βάση. Ένας νέος 24 ετών που εργάζεται στον κλάδο της τεχνολογίας με μηνιαίο καθαρό εισόδημα 1.250 ευρώ, χάρη στην πλήρη απαλλαγή από φόρο, θα δει αύξηση 177 ευρώ μηνιαίως. Αυτό αντιστοιχεί σε ετήσιο όφελος 2.478 ευρώ, ισοδύναμο με δύο επιπλέον μισθούς.

Μια εργαζόμενη 28 ετών με ένα τέκνο θα δει το μηνιαίο καθαρό της εισόδημα να αυξάνεται από 1.260 ευρώ σε 1.353 ευρώ, κερδίζοντας 93 ευρώ επιπλέον κάθε μήνα. Ένα ζευγάρι με τρία παιδιά που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα μπορεί να απολαύσει συνολικό ετήσιο όφελος που φτάνει τα 2.996 ευρώ. Ακόμη και στον δημόσιο τομέα, ένα ζευγάρι με δύο τέκνα θα έχει συνολική ετήσια μείωση φόρου ύψους 1.500 ευρώ, βελτιώνοντας ουσιαστικά τη διαχείριση του οικογενειακού προϋπολογισμού από τις πρώτες μέρες του τρέχοντος έτους.

Μέχρι σήμερα, πολλοί εργαζόμενοι έμπαιναν στη διαδικασία συνέντευξης χωρίς καμία σαφή εικόνα για την αποδοχή που θα λάμβαναν, γεγονός που συχνά οδηγούσε σε καθυστερημένες διαπραγματεύσεις ή σε απογοήτευση όταν οι προσδοκίες δεν συμφωνούσαν με τις προσφορές. Με το νέο πλαίσιο, η πρωτοβουλία αυτή τοποθετεί τον μισθό στο επίκεντρο της διαδικασίας προσλήψεων, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να είναι πιο ξεκάθαρες από την αρχή.

Τι αλλάζει στο περιεχόμενο αγγελίας

Στο εξής, κάθε προσφορά εργασίας θα πρέπει να περιλαμβάνει είτε μια προτεινόμενη αρχική αμοιβή, είτε ένα εύρος μισθών που αντιστοιχεί στη θέση και τα απαιτούμενα προσόντα. Αυτό σημαίνει ότι οι υποψήφιοι θα γνωρίζουν εκ των προτέρων τι προσφέρει η εταιρεία, αποφεύγοντας να μπαίνουν σε πολύωρες διαδικασίες αξιολόγησης χωρίς να έχουν σαφή εικόνα για το οικονομικό σκέλος της θέσης. Παράλληλα, οι εργοδότες δεν θα μπορούν να ζητούν από τους υποψηφίους πληροφορίες για το μισθολογικό τους ιστορικό, με στόχο να μην αναπαράγονται ανισότητες που πηγάζουν από προηγούμενους μισθούς.

Αυτή η μεταρρύθμιση αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας να αντιμετωπιστούν δομικά προβλήματα στην αγορά εργασίας, όπως οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών και η έλλειψη διαφάνειας στην πρόσβαση σε υψηλά αμειβόμενες θέσεις. Με την υιοθέτηση των νέων κανόνων, οι υποψήφιοι θα έχουν τη δυνατότητα να συγκρίνουν ευκολότερα τις προσφορές, να διαπραγματεύονται με περισσότερη γνώση και να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την επαγγελματική τους πορεία.

Μια άλλη σημαντική αλλαγή είναι ότι οι εργοδότες θα πρέπει να έχουν έτοιμο το μισθολογικό εύρος πριν από την πρώτη επικοινωνία με τον υποψήφιο. Αυτό όχι μόνο αυξάνει την εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά βοηθά και στη μείωση του χρόνου που απαιτείται για τη διαδικασία πρόσληψης. Σε συνδυασμό με άλλες μεταρρυθμίσεις για τα εργασιακά δικαιώματα, η αναγραφή μισθών αναμένεται να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της αγοράς εργασίας συνολικά.

Τέλος, η νέα αυτή υποχρέωση ενισχύει την προσπάθεια για μείωση των μισθολογικών ανισοτήτων και για μεγαλύτερη διαφάνεια στις επιχειρησιακές πρακτικές. Καθώς η εφαρμογή της οδηγίας προχωρά, οι εταιρείες θα πρέπει να αναπροσαρμόσουν τα συστήματα τους και να διασφαλίσουν ότι οι μισθολογικές τους προσφορές είναι πλήρως κατανοητές και εμπιστευτικές, προβάλλοντας μια πιο δίκαιη και σύγχρονη προσέγγιση στην απασχόληση.

Οι μειώσεις φόρων στην πραγματικότητα είναι αυξήσεις μισθών και συντάξεων και για τους ελεύθερους επαγγελματίες είναι ουσιαστικά αύξηση εισοδήματος, την οποία θα ξεκινήσουν να βλέπουν από το εκκαθαριστικό που θα αφορά στο έτος 2026 που θα έχουν σαφέστατα μικρότερο φόρο.

Οι ιδιωτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα δουν λιγότερες κρατήσεις στον μισθό τους και κατά συνέπεια αύξηση του εισοδήματός τους στο τέλος κάθε μήνα.
Μετά τη μείωση μιας σειράς φόρων από την 1η Ιανουαρίου του 2026, η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει από την αρχή της θητείας της, δηλαδή από το 2019, συνολικά, σε 83 μειώσεις φόρων και εισφορών.

Στις μειώσεις φόρων που τέθηκαν σε ισχύ από την 1η.1.2026 συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

Η μείωση και αναμόρφωση της κλίμακας του φόρου εισοδήματος για μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες, με έμφαση στις οικογένειες με παιδιά και τη μεσαία τάξη.

Η εισαγωγή ενδιάμεσου συντελεστή 25% (από 35% που ήταν) στο φόρο εισοδήματος από ενοίκια.

Η μείωση κατά 50% του ΕΝΦΙΑ σε οικισμούς με πληθυσμό έως 1.700 κατοίκους το 2026 και η πλήρης κατάργησή του γι’ αυτούς τους οικισμούς το 2027.

Η αναπροσαρμογή και ο εξορθολογισμός του συστήματος τεκμηρίων διαβίωσης.

Η μείωση κατά 30% του συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, στον Νομό Έβρου και σε νησιά του Νομού Δωδεκανήσου με πληθυσμό έως 20.000 κατοίκους.

Επιπλέον, όλοι οι συνταξιούχοι θα δουν αυξήσεις τόσο λόγω της μείωσης των φορολογικών συντελεστών, όσο και από την αύξηση που θα λαμβάνουν βάση πληθωρισμού και ΑΕΠ.

Ακόμη, από την 1 η .1.2026 η προσωπική διαφορά μειώθηκε κατά 50% -και καταργείται πλήρως από το 2027- επομένως εκείνοι οι 670.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι έχουν προσωπική διαφορά βλέπουν αυξήσεις από μια ακόμη αιτία.

Με βάση αυτές τις κινήσεις, από τον Ιανουάριο του 2027 κάθε αύξηση θα φτάνει ολόκληρη στους συνταξιούχους.

Η Κυβέρνηση συνεχίζει να στηρίζει τους πολίτες με συγκεκριμένα μέτρα, σχέδιο και σεβασμό στους δημοσιονομικούς κανόνες:

-μειώνοντας σύμφωνα με τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας φόρους για όλους τους Έλληνες πολίτες,

-αυξάνοντας στην πραγματικότητα το εισόδημά τους,

-δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη μεσαία τάξη, στις οικογένειες με παιδιά, τους νέους και τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι,

-αποδίδοντας, παράλληλα, ξεχωριστή σημασία στην ελληνική περιφέρεια.

Συνολικά στην ΕΕ, το χάσμα απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών ανήλθε σε 10,0 ποσοστιαίες μονάδες το 2024, με το ποσοστό απασχόλησης για τους άνδρες ηλικίας 20-64 ετών να φτάνει το 80,8%, ενώ για τις γυναίκες το 70,8%. Αυτή η διαφορά αποτυπώνει τις διαχρονικές ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην αγορά εργασίας και την ανάγκη για εντατικές πολιτικές ισότητας.

Από τις 24 περιφέρειες της ΕΕ που καταγράφουν χάσμα μεγαλύτερο των 17,5 ποσοστιαίων μονάδων, 11 βρίσκονται στην Ελλάδα (εκτός από την Αττική και την Ήπειρο). Οι μεγαλύτερες ανισότητες καταγράφηκαν στις εξής περιοχές:

• Στερεά Ελλάδα: 31,2 μονάδες
• Απουλία (Ιταλία): 29,8 μονάδες
• Καμπανία (Ιταλία): 29,1 μονάδες
• Βασιλικάτα (Ιταλία): 28,1 μονάδες

Αντίθετα, σε περιοχές όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Γερμανία, οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στην αγορά εργασίας και σε πολλές περιφέρειες έχουν υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης από τους άνδρες. Υπάρχουν επίσης τέσσερις περιφέρειες στην ΕΕ όπου οι γυναίκες εργάζονται περισσότερο από τους άνδρες: τρεις στη Φινλανδία και η πρωτεύουσα της Κροατίας, το Grad Zagreb.

Το μεγάλο χάσμα στην Ελλάδα οφείλεται σε συνδυασμό παραμέτρων, όπως:

• Η μεγάλη αναλογία γυναικών που αναλαμβάνουν οικιακές υποχρεώσεις.
• Η περιορισμένη πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή φροντίδα των παιδιών.
• Οι διακρίσεις στην πρόσληψη, τις προαγωγές και την αμοιβή.
• Η επαγγελματική διάκριση με τις γυναίκες να συγκεντρώνονται σε χαμηλότερα αμειβόμενους κλάδους.

Η υποεκπροσώπηση των γυναικών σε ηγετικές θέσεις, που θα μπορούσαν να προωθήσουν πολιτικές ισότητας.

Αντίθετα, περιοχές με μικρότερα χάσματα συχνά συνδυάζουν υψηλά ποσοστά απασχόλησης και πολιτικές υποστήριξης των εργαζόμενων γυναικών, όπως η παροχή κατάλληλης παιδικής φροντίδας και η ενίσχυση των ευκαιριών προαγωγής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης για τον Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων, θέτει ως στόχο τη μείωση του χάσματος απασχόλησης στο μισό μέχρι το 2030, δηλαδή σε 5,6 ποσοστιαίες μονάδες. Ωστόσο, η Ελλάδα απέχει ακόμη πολύ από αυτόν τον στόχο, απαιτώντας άμεση δράση για την εφαρμογή πολιτικών που θα ενισχύσουν την ισότητα στην αγορά εργασίας.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα

Η Ελλάδα πρέπει να επικεντρωθεί σε στρατηγικές που περιλαμβάνουν:

• Πολιτικές υποστήριξης της φροντίδας των παιδιών
• Μέτρα κατά των διακρίσεων στον εργασιακό χώρο.
• Προώθηση της ισότιμης πρόσβασης των γυναικών σε ηγετικές θέσεις.

Ο μισθός των Ευρωβουλευτών

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία, όλοι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου λαμβάνουν την ίδια αποζημίωση βάσει του ενιαίου καθεστώτος που ισχύει από τον Ιούλιο του 2009. Η βουλευτική αποζημίωση ανέρχεται στο 38,5% των βασικών αποδοχών του δικαστή του Δικαστηρίου της ΕΕ και το 2025, η μηνιαία ακαθάριστη αποζημίωση ανέρχεται σε 11.255,26 ευρώ.

Η αποζημίωση καταβάλλεται από τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου και υπόκειται σε φόρο της ΕΕ και σε ασφαλιστικές εισφορές, μετά την παρακράτηση των οποίων η καθαρή μηνιαία αποζημίωση ανέρχεται σε 8.772,70 ευρώ. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να υποβάλλουν την αποζημίωση σε εθνικούς φόρους. Ταυτόχρονα, οι Ευρωβουλευτές δέχονται διάφορες αποζημιώσεις για την κάλυψη των εξόδων στα οποία υποβάλλονται κατά την άσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων.

Ευρωβουλή: Κάλυψη εξόδων για ταξίδια - Όλο το πλαίσιο

Αναλυτικότερα, προβλέπεται αποζημίωση γενικών εξόδων που σκοπό έχει να καλύψει, μεταξύ άλλων, τα έξοδα διαχείρισης και συντήρησης γραφείου, τα είδη γραφείου και την τεκμηρίωση, τον εξοπλισμό γραφείου, τις δραστηριότητες εκπροσώπησης ή τις διοικητικές δαπάνες. Μειώνεται κατά το ήμισυ προκειμένου για τους βουλευτές που απουσιάζουν αδικαιολόγητα τις μισές τουλάχιστον ημέρες των συνόδων της Ολομέλειας σε ένα κοινοβουλευτικό έτος (από Σεπτέμβριο έως Αύγουστο).

Για τα έξοδα ταξιδιού, με την προσκόμιση των σχετικών δικαιολογητικών, επιστρέφεται στους Ευρωβουλευτές το πραγματικό κόστος των ταξιδιωτικών τους εισιτηρίων για τη συμμετοχή τους στις εν λόγω συνεδριάσεις, με ανώτατο όριο τον αεροπορικό ναύλο κατηγορίας business D (ή παρόμοιο), τον σιδηροδρομικό ναύλο πρώτης θέσης ή έως 0,58 ευρώ ανά χιλιόμετρο για ταξίδια με αυτοκίνητο (έως 720 χλμ κατ’ ανώτατο όριο ανά ταξίδι και 60.000 χλμ ετησίως).

Επιπλέον, για την κάλυψη άλλων εξόδων ταξιδίου (διόδια, τέλη υπερβάλλουσας αποσκευής ή έξοδα κράτησης ή γεύματα, ποτά κ.λπ.), οι Ευρωβουλευτές δικαιούνται αποζημίωση ανάλογα με την απόσταση και τη διάρκεια του ταξιδιού. Οι αποζημιώσεις καταβάλλονται μόνο σε σχέση με ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής ανά εργάσιμη εβδομάδα μεταξύ ενός από τους τόπους εργασίας του Κοινοβουλίου ή ενός τόπου συνεδρίασης και του τόπου κατοικίας του βουλευτή ή άλλου σημείο αναχώρησης στο κράτος μέλους εκλογής.

Επειδή οι Ευρωβουλευτές συχνά υποχρεούνται να ταξιδεύουν εντός και εκτός του κράτους μέλους εκλογής κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους, για τις δραστηριότητες εντός του κράτους μέλους εκλογής τους, τα έξοδα ταξιδίου επιστρέφονται σύμφωνα με το σύστημα για τα συνήθη έξοδα ταξιδίου (ωστόσο, χωρίς να καταβάλλονται αποζημιώσεις απόστασης και διάρκειας), έως ένα μέγιστο ετήσιο ποσό αεροπορικών ή σιδηροδρομικών μετακινήσεων ή διανυθέντων χιλιομέτρων ανάλογα με το μέγεθος της χώρας.

Για δραστηριότητες εκτός του κράτους μέλους εκλογής τους, μπορούν να αποζημιώνονται για τα έξοδα ταξιδίου, διαμονής και τα συναφή έξοδα τους, με ανώτατο ετήσιο ποσό 5.500 ευρώ, το οποίο μπορεί να συνδέεται με τιμαριθμική αναπροσαρμογή σε ετήσια βάση. Παράλληλα, το Ευρωκοινοβούλιο καταβάλλει κατ’ αποκοπή αποζημίωση 350 ευρώ ανά ημέρα (το 2024), η οποία μπορεί να προσαρμόζονται τιμαριθμικά σε ετήσια βάση, για την κάλυψη όλων των εξόδων διαμονής των βουλευτών κατά τις περιόδους κοινοβουλευτικής δραστηριότητας, υπό την προϋπόθεση ότι αποδεικνύουν την παρουσία τους υπογράφοντας ένα από τα επίσημα μητρώα που διατίθενται για τον σκοπό αυτό.

Η αποζημίωση μειώνεται κατά το ήμισυ εάν οι βουλευτές δεν συμμετέχουν σε τουλάχιστον μισές από τις ψηφοφορίες με ονομαστική κλήση κατά τις ημέρες ψηφοφορίας στην Ολομέλεια, ακόμη και εάν είναι παρόντες. Για τις συνεδριάσεις που οργανώνονται εκτός της ΕΕ, η ημερήσια αποζημίωση ανέρχεται σε 175 ευρώ (πάντα υπό την προϋπόθεση της υπογραφής καταλόγου παρουσιών), ενώ τα έξοδα στέγασης επιστρέφονται χωριστά.

Η σύνταξη των Ευρωβουλευτών

Ταυτόχρονα, βάσει του καθεστώτος, οι πρώην βουλευτές δικαιούνται σύνταξη γήρατος από την ηλικία των 63 ετών. Η σύνταξη ισούται με το 3,5% του μισθού των Ευρωβουλευτών για κάθε πλήρες έτος άσκησης μιας εντολής και το 1/12 του ποσού αυτού για κάθε επιπλέον πλήρη μήνα θητείας, αλλά δεν υπερβαίνει το 70% του συνολικού μισθού των βουλευτών του ΕΚ. Το κόστος αυτών των συντάξεων καλύπτεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Οι Ευρωβουλευτές που εξελέγησαν πριν από τις 13 Ιουλίου 2009 (δηλαδή έως το τέλος της έκτης κοινοβουλευτικής περιόδου) μπορούσαν να ενταχθούν σε επικουρικό συνταξιοδοτικό σύστημα σε εθελοντική βάση ενώ εκείνοι που εξελέγησαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για πρώτη φορά μετά την ημερομηνία αυτή δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα να ενταχθούν στο εν λόγω σύστημα.

Οι απολαβές των βοηθών των Ευρωβουλευτών

Μάλιστα, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορούν να επιλέγουν οι ίδιοι τους βοηθούς τους. Το 2025 το μέγιστο ποσό που διατίθεται σε κάθε βουλευτή για όλες τις δαπάνες προσωπικού του ανέρχεται σε 30.769 ευρώ μηνιαίως. Οι βουλευτές δεν λαμβάνουν το ποσό αυτό, αλλά έχουν στη διάθεσή τους τη δυνατότητα να το χρησιμοποιήσουν για όλα τα έξοδα προσωπικού τους, κατόπιν εγκρίσεως από την αρμόδια υπηρεσία του Κοινοβουλίου.

Το ποσό αυτό χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, για την κάλυψη των μισθών, των αμοιβών και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης των κοινοβουλευτικών βοηθών και των παρόχων υπηρεσιών που απασχολούν ή χρησιμοποιούν οι βουλευτές. Ο 35χρονος πρώην γκαρντ έχει 3 διαπιστευμένους βοηθούς και έναν τοπικό βοηθό, με τις δύο εν λόγω κατηγορίες να διαχωρίζονται ως εξής:

1. Οι διαπιστευμένοι βοηθοί, που προσλαμβάνονται στις Βρυξέλλες (ή στο Λουξεμβούργο/Στρασβούργο), εξαρτώνται άμεσα από τη διοίκηση του Κοινοβουλίου. Οι βουλευτές του ΕΚ μπορούν να προσλάβουν έως και τέσσερις διαπιστευμένους βοηθούς. Τουλάχιστον το 40% του συνολικού ποσού για τους κοινοβουλευτικούς βοηθούς προορίζεται για αυτή την κατηγορία.
2. Τοπικοί βοηθοί επικουρούν τους βουλευτές στο κράτος μέλος της εκλογής τους. Τις συμβάσεις για τους βοηθούς οι οποίες συνάπτονται προσωπικά με τον βουλευτή τις διαχειρίζονται εντολοδόχοι πληρωμών, που εγγυώνται τη συμμόρφωση με τη σχετική εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Οι τοπικοί βοηθοί συνάπτουν με τους ευρωβουλευτές είτε σύμβαση εργασίας, είτε σύμβαση παροχής υπηρεσιών.

Τα μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν φυσικά ή νομικά πρόσωπα (π.χ. εταιρείες) που τους παρέχουν εξειδικευμένες και σαφώς προσδιορισμένες υπηρεσίες. Επιπλέον, οι περίοδοι πρακτικής άσκησης μπορούν να προσφέρονται από βουλευτές είτε στους τόπους εργασίας του Κοινοβουλίου είτε στο κράτος μέλος στο οποίο εκλέγεται ο βουλευτής. Το συνολικό κόστος για τους τοπικούς βοηθούς και τους ασκούμενους δεν μπορεί να υπερβαίνει το 60% του συνολικού κονδυλίου για τη βουλευτική επικουρία.

Ωστόσο το κόστος μόνο για τους παρόχους υπηρεσιών δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% αυτού του συνολικού κονδυλίου. Η αμοιβή των εντολοδόχων πληρωμών δεν μπορεί να υπερβαίνει το 4% της μηνιαίας αποζημίωσης βουλευτικής επικουρίας. Πλείονες βουλευτές μπορούν να συγκροτήσουν μεταξύ τους ομάδα για την πρόσληψη ενός ή περισσοτέρων διαπιστευμένων ή τοπικών βοηθών ή ασκουμένων. Σε αυτή την περίπτωση, οι εν λόγω ευρωβουλευτές αποφασίζουν μεταξύ τους πώς θα κατανέμουν το κόστος.

Οι Ευρωβουλευτές δεν μπορούν να προσλαμβάνουν στενούς συγγενείς ως βοηθούς που πρέπει να απέχουν από κάθε συμπεριφορά που έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντά τους ή με τα συμφέροντα του Κοινοβουλίου. Τα ονόματα ή οι εταιρικές επωνυμίες όλων των βοηθών δημοσιεύονται στον ιστότοπο του Κοινοβουλίου καθ' όλη τη διάρκεια των συμβάσεών τους, εκτός εάν τους χορηγηθεί εξαίρεση, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως για λόγους προστασίας της ασφάλειάς τους.

Σύμφωνα με την επεξεργασία των «Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων Ασφαλισμένων Ιδιωτικού Δικαίου» που υποβλήθηκαν στον ΕΦΚΑ, ο μέσος μισθός στη μερική απασχόληση ανέρχεται σε 558,74 ευρώ (μεικτά), ενώ στα οικοδομοτεχνικά έργα σε 889,61 ευρώ (μεικτά).

Στις επιχειρήσεις με λιγότερους από δέκα μισθωτούς (όπως τα μικρά εμπορικά καταστήματα και οι βιοτεχνίες), ο μέσος μισθός είναι μικρότερος και ανέρχεται στα 1.023,86 ευρώ, και στις επιχειρήσεις με πάνω από δέκα μισθωτούς ανέρχεται σε 1.467,39 ευρώ.

Το μέσο ημερομίσθιο των γυναικών στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση (54,76 ευρώ) αντιπροσωπεύει το 87,38% του αντίστοιχου ημερομισθίου των ανδρών (62,67 ευρώ), ενώ στη μερική απασχόληση το 91,39% (32,04 ευρώ στις γυναίκες vs 35,06 ευρώ στους άνδρες).

Ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 3,48% (από 2.455.092 ασφαλισμένους τον 3ο/2024 σε 2.540.626 ασφαλισμένους τον 3ο/2025), στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 9,09% (από 62.544 σε 68.231 ασφαλισμένους) και στο σύνολο των επιχειρήσεων αυξήθηκε κατά 3,62% (από 2.517.636 σε 2.608.857 ασφαλισμένους).

Ο αριθμός των ασφαλισμένων με πλήρη απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 5,53%, ενώ με μερική απασχόληση μειώθηκε κατά 3,28%. Ο αριθμός των αλλοδαπών ασφαλισμένων αυξήθηκε κατά 7,78% (από 269.662 σε 290.654 ασφαλισμένους).

Το ποσοστό των ασφαλισμένων γυναικών επί του συνόλου των ασφαλισμένων μειώθηκε από 47,23% σε 47,05%.

Υπενθυμίζεται πως η αναλογία ανδρών-γυναικών ασφαλισμένων στο σύνολο των επιχειρήσεων είναι 52,95% - 47,05%.

Από το σύνολο των ασφαλισμένων, το 21,08% είναι ηλικίας έως 29 ετών και το 43,71% ηλικίας έως 39 ετών. Η πλειοψηφία των εργαζομένων (το 60,95% του συνόλου) είναι ηλικίας από 25 έως 49 ετών.

Στο σύνολο των ασφαλισμένων το 88,86% έχουν Ελληνική υπηκοότητα, το 1,53% άλλης χώρας Ε.Ε. και το 9,61% χώρας εκτός Ε.Ε.

Στο σύνολο των αλλοδαπών ασφαλισμένων 47,50% έχουν Αλβανική υπηκοότητα και ακολουθούν οι υπήκοοι του Πακιστάν με 12,15%, της Αιγύπτου με 6,19%, της Ρουμανίας με 5,88% και της Βουλγαρίας με 5,65%.

Στο σύνολο των ασφαλισμένων, το 21,08% απασχολείται στον κλάδο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», το 12,89% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες», το 12,80% στον κλάδο «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια» και το 6,18 % των ασφαλισμένων απασχολείται στις «Κατασκευές».

Η κατηγορία επαγγέλματος στην οποία απασχολείται ο μεγαλύτερος αριθμός ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις, είναι οι «Υπάλληλοι Γραφείου» (απασχολείται το 24,69% του συνόλου).

Σε ότι αφορά τους μη μισθωτούς ασφαλισμένους που υπόκεινται σε ασφαλιστικές εισφορές για τον κλάδο κύριας σύνταξης ανέρχονται σε 1.423.532, εκ των οποίων το 61,6% είναι άνδρες και το 38,4% γυναίκες. Η συνολική μέση ηλικία είναι 49,43 έτη.

Το 68,3% του συνόλου των μη μισθωτών καταβάλλει εισφορές της 1ης ασφαλιστικής κατηγορίας και το 14,4% της 2ης ασφαλιστικής κατηγορίας. Οι αγρότες υπάγονται κατά 84,9% στην 1η ασφαλιστική κατηγορία, ενώ το υπόλοιπο 15,1% κατανέμεται στις 5 επόμενες κατηγορίες.

Ως προς τον φορέα προέλευσης, το 60,5% των μη μισθωτών υπάγονται στην ασφάλιση του τ.ΟΑΕΕ, το 27,6% του τ.ΟΓΑ και το 10,5% του τ.ΕΤΑΑ. Καταγράφονται 595 ασφ/νοι του τ.ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και 2.086 πωλητές λαϊκών αγορών, ενώ υπάρχουν 17.467 μη μισθωτοί με ασφάλιση σε άνω του ενός τ.ΦΚΑ.

Τέλος ως προς την υπηκοότητα, οι Έλληνες αποτελούν το 95,6% του συνόλου των ασφαλισμένων. Από τους αλλοδαπούς συχνότερη χώρα προέλευσης είναι η Αλβανία, αντιπροσωπεύοντας το 31,7% των αλλοδαπών, και ακολουθούν η Βουλγαρία (7,0%), η Ρουμανία (6,0%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (4,6%).