Γράφει ο Γιάννης Μιχαήλ

Την ώρα που βουτάει στα γαλανά νερά του Αιγαίου, πληροφορείται ότι ο Άρειος Πάγος, εξέδωσε, ύστερα από δύο χρόνια, το πόρισμα για την πολύκροτη υπόθεση των υποκλοπών. Και εν τω άμα ο Στέφανος, μόλις ο Τάιλερ του δίνει την πετσέτα για να σκουπιστεί μετά την έξοδο από τη θάλασσα, κάνει την βαρυσήμαντη δήλωση: «Η εμπιστοσύνη μου προς την Δικαιοσύνη έχει κλονιστεί σοβαρά». Και ξεκαθάρισε πως αυτή τη φορά μιλά ως πολίτης και όχι ως αρχηγός κόμματος.

Και κατέληξε ότι «διάχυτη αίσθηση του ελληνικού λαού με την οποία ταυτίζεται είναι ότι η Δικαιοσύνη, δεν είναι το τελευταίο καταφύγιο των αδικημένων». Μετά από την πομπώδη αυτή διακήρυξη, πήγε με την παρέα του να πιει μια παγωμένη σαμπάνια, εις υγείαν του «αδικημένου λαού». Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Αβραάμ Λίνκολν (1809- 1865), είχε πει: «Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, αλλά όχι όλους όλον τον καιρό». Μεγάλη αλήθεια.

Μόλις παρέλαβαν τα εκλογικά ‘χαμπέρια’ , την επόμενη κιόλας ημέρα άλλαξαν τροπάριο. Κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, επανήλθαν αυθωρεί και παραχρήμα στα έωλα σενάρια τα οποία μόνοι τους τα κατασκευάζουν και τα διακινούν. Και όλα αυτά γίνονται για να μπορέσουν να διατηρήσουν στην επικαιρότητα την ουτιδανή πολιτική τους οντότητα.

Του Γιάννη Μιχαήλ 

Αφού απέτυχαν να νικήσουν τον Μητσοτάκη, ξεκίνησαν τις παρασκηνιακές ζυμώσεις για να δημιουργηθεί μια μεγάλη κεντροαριστερά, η οποία ως ‘προοδευτική συμμαχία’, με αρχηγό τον εκλεγμένο από το αριστερό κέρας, θα αλλάξει (όχι τον αδόξαστο πιστεύω) τον ρουν της ιστορίας.

Άλλωστε όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι αριστεροί αγωνιστές, έχουν δώσει δείγματα γραφής στις μεγάλες ‘τομές και αλλαγές’ που έχουν συντελεστεί στην ελληνική επικράτεια. Στην επικαιρότητα τελευταίως, ανεσύρθη και το όνομα του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος θα αναδειχθεί σε ηγέτη της Κεντροαριστεράς, μέσω της αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ.

Δεν γνωρίζω τι πρεσβεύει ο Ανδρουλάκης, ο οποίος πιέζεται από στελέχη του Κινήματος να προσφύγει σε εσωκομματικές εκλογές.

Όμως γνωρίζοντας πολύ καλά την πρόσφατη ιστορία του ΠΑΣΟΚ, που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, πιστεύω ότι οι οπαδοί του Κινήματος, θέλουν να μην καταπατηθούν οι παρακαταθήκες όλων όσοι ομνύουν στο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Οι οποίες έχουν μεγάλη απόσταση από τα όσα πρεσβεύουν οι οπαδοί του Κασσελάκη και του Τσίπρα, ο οποίος έφερε τον Ζάεφ στην Αθήνα, για να ‘εορτάσουν’ την μεγάλη συμφωνία των Πρεσπών.

Αλλά πέρα από τα φληναφήματα όσων ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, είμαι βέβαιος ότι κανείς στο ΠΑΣΟΚ, δεν θα ήθελε το Κίνημα να γίνει ‘Δουκάτο’. Και ο νοών νοείτω…

Εάν μιλήσουμε στην απλή λαϊκή γλώσσα, θα πούμε ένας «αχταρμάς».

Του Γιάννη Μιχαήλ

Από την ημέρα κατά την οποία εμφανίστηκε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς- Προοδευτική Συμμαχία (ΣΥΡΙΖΑ) το μακρινό 2004, συγκροτήθηκε από πολιτικά στελέχη, τα οποία είχαν αριστερό προσανατολισμό και πάρα πολλά είχαν θητεία και στο ορθόδοξο Κομμουνιστικό Κόμμα το ΚΚΕ. Από την ηγεσία του πέρασαν γνωστοί πολιτικοί (Ν. Κωνσταντόπουλος, Αλ. Αλαβάνος) και από το 2013, τα ηνία ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος το 2015 εξελέγη πρωθυπουργός και κυβέρνησε μέχρι το 2019.

Δεν θα μακρηγορήσω, αλλά θα τονίσω μόνον ότι η εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται στο γεγονός ότι είχε σηκώσει την παντιέρα εναντίον του μνημονίου, με την υπόσχεση ότι θα το καταργήσει. Και επειδή όχι μόνον δεν το κατήργησε, αλλά υπέγραψε ένα νέο- πιο επαχθές- πλήρωσε τα επίχειρα των ενεργειών του, καθώς οι πολίτες αντελήφθησαν όχι μόνον την απάτη του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, αλλά και την πλήρη πολιτική του ανεπάρκεια.

Όλα αυτά είναι ένα μέρος της πρόσφατης ιστορίας η οποία πληρώθηκε με ακριβό τίμημα από τον Τσίπρα, ο οποίος αποχώρησε από την ηγεσία του κόμματος με σκυμμένο το κεφάλι και χωρίς να κάνει καμία απολύτως δήλωση, για τα πεπραγμένα της πολιτικής του διαδρομής. Εθισμένος στο παρασκήνιο και στην «μυστήρια» σιωπή, μετά την απόφαση του να «μονάσει», επέλεξε ως διάδοχό του, έναν Αμερικανοτραφή νεανία, ο οποίος απεδείχθη το ίδιο ανερμάτιστος με τον ευεργέτη του.

Ο Στέφανος Κασσελάκης ανέλαβε τα ηνία του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα παρατηρούμε ότι στελέχη (πρώην) του κόμματος τον χαρακτηρίζουν «απάτη» (Όρα Σκουρλέτη). Αυτή είναι σήμερα η εικόνα του αριστερού μορφώματος, το οποίο καθεύδει προς την πλήρη διάλυση, γιατί είναι ένας κομματικός σχηματισμός, χωρίς κανένα πολιτικό υπόβαθρο. Κύριο χαρακτηριστικό, η εχθροπάθεια, όσων δεν συμφωνούν με τις Πολλάκιες δοξασίες στις οποίες ομνύει ο Στέφανος, ο οποίος εκτός των άλλων είναι πολιτικά κενός περιεχομένου.

Σε όλο αυτό το δράμα που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η σιωπή του Αλέξη Τσίπρα. Είναι μια στάση η οποία προσβάλει τους οπαδούς του κόμματος, οι οποίοι τον ανέδειξαν στο ύπατο αξίωμα. Τώρα, λοιπόν, που γίνονται τα αποκαλυπτήρια για την αφωνία του, θα μπορούσαν πολλοί ψηφοφόροι – οπαδοί του να αναφωνήσουν. «Τοιούτος έπρεπεν ημίν αρχιερεύς»….

Διότι άλλο Πρωθυπουργός που λύνεις και δένεις και άλλο αρχηγός ενός κόμματος με άδηλο μέλλον. Ενθυμούμενος μάλιστα το ισχνό 3%.

Επιπροσθέτως, απέκτησε και νέα συμπλέγματα, πέραν των καταβολικών που κουβαλούσε στην πλάτη του, ανάμεσα στα οποία, ήταν η ελλιπής Παιδεία και βεβαίως η ατελής επαγγελματική του κατάρτιση.

Κατά μια έννοια, δικαιολογείται, γιατί ο Αλέξης Τσίπρας, από την μαθητική του ακόμα ηλικία, είχε εξασκηθεί στις καταλήψεις των σχολείων. Επομένως, δεν περίσσευε καιρός για γνώσεις. Μετά την εκλογική του συντριβή- ενώ κορδωνόταν ως υπερφίαλος που είναι- ότι «εγώ από τον Μητσοτάκη δεν χάνω», προσγειώθηκε σε μια πραγματικότητα την οποία δεν ανέμενε.

Αντελήφθη ότι ο Κυριάκος είναι ένας πολύ δυνατός αντίπαλος, τον οποίο δύσκολα μπορείς να καταβάλεις, όμως έχεις κάποιες ελπίδες να τον «γρατσουνίσεις», εάν εφαρμόσεις την τακτική, με χτυπήματα κάτω από την μέση. Και αμ’ έπος αμ έργον, ξεκίνησε μια χυδαία επίθεση εναντίον του Μητσοτάκη προσωπικά, αλλά και της οικογενείας του, συνεπικουρούμενος από τους κολαούζους οι οποίοι, νυχθημερόν τον λιβανίζουν.

Θέλοντας, μάλιστα, να υπερβεί την ανύπαρκτη οντότητα του, οδηγείται σε έωλες κατηγορίες και παράλογες θεωρίες συνωμοσίας, ωσάν να βρίσκεται σε βέρτιγκο, δηλαδή σε πλήρη και όχι μετρία σύγχυση. Τα συμπεράσματα αυτά βγαίνουν αβίαστα, εάν παρακολουθήσουμε ελάχιστες, μόνον από τις τοποθετήσεις του και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί.

Τον Μητσοτάκη, αφού τον χαρακτηρίζει ανύπαρκτο πολιτικό, ανίδεο και «ακροδεξιό φασίστα», τον καταγγέλλει ως αποκλειστικό υπεύθυνο, για ότι συμβαίνει επί γης:

• Φταίει για την πανδημία, όταν όλη η υφήλιος ταλανίζεται
• Φταίει για τις πυρκαγιές, όταν όλη η Νότιος Ευρώπη και χώρες πέραν του Ατλαντικού δοκιμάζονται από το «πυρ το εξώτερον», εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου
• Φταίει γιατί κάποιοι εγκληματίες δολοφονούν τις γυναίκες τους
• Φταίει για τα μέτρα που λαμβάνονται για την πανδημία, με εισήγηση έγκριτων επιστημόνων και γι’ αυτό- άκουσον- άκουσον –ζητά να συγκροτηθεί «ολιγομελής επιστημονική επιτροπή, με πρόσωπα κοινής αποδοχής από όλα τα κόμματα». Επειδή αυτή η πρόταση, μόνον καγχασμό προκαλεί, αφού δεν έγινε παρόμοια σε κανένα κράτος της υφηλίου, για να ευθυμήσουμε την βαριά ατμόσφαιρα, να θυμηθούμε μια παροιμιώδη πρόταση του καλού ποδοσφαιριστή Νίκου Βαμβακούλα, ο οποίος συζητώντας με συναδέλφους του είχε πει το αμίμητο: «Να κάνουμε μια τριμελή επιτροπή από πέντε- έξι άτομα».

Ανάμεσα σε όλες τις φαεινές ιδέες του Τσίπρα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας ήταν να σταματήσει να νομοθετεί η Βουλή, ενώ την πιο κρίσιμη στιγμή, διατείνονταν προς τον Μητσοτάκη ότι ψεύδεται, γιατί εμβόλιο δεν υπάρχει, ενώ για ένα τύπο εμβολίου υποστήριζε ότι το δίνουν για ξεστοκάρισμα. Αυτά τα ελάχιστα, είναι ανάμεσα στα έργα και τις ημέρες του Αλέξη.

Μιλάμε για τον πολιτικό εκείνο, που κατήγγειλε την ελληνογαλλική συμφωνία και είπε θα την ανατρέψει, όταν «έλθει εν τη βασιλεία του», όπως και για μια παρόμοια συμφωνία με τις ΗΠΑ. Δηλαδή, αντί να τις στηρίξει τις κατήγγειλε προς τέρψιν των Τούρκων, οι οποίοι ορέγονται τα νησιά μας και την υφαλοκρηπίδα. Βεβαίως, όλα αυτά έχουν σχέση, με την γνωστή άποψη ότι «δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα».

Δυστυχώς, έτσι οραματίζονται την «φτωχή πλην τιμία Ελλάδα», οι απανταχού ψευδόμενοι υποκριτές και Φαρισαίοι. Και για να μην ολοφύρονται και κλαυθμηρίζουν για τα θύματα του κορωνοϊού, όπως οι μωρές παρθένες, ας σταθούν για μια έστω φορά, στο ύψος των περιστάσεων.

Η λύση είναι μία. Επειδή, όλοι οι ανορθολογιστές και οι αντιεμβολιαστές προέρχονται από το αριστερό κέρας του πολιτικού πεδίου της χώρας μας, ας κάνει την μεγάλη κίνηση ο Τσίπρας- εάν δεν φοβάται τον μπρουτάλ Κρητικό Παύλο Πολάκη,- ο οποίος τον επηρεάζει καθ’ ολοκληρίαν και να βγει δημοσίως, να ζητήσει από τους αντιρρησίες να εμβολιαστούν. Έτσι, θα μετριαστεί θεαματικά η πανδημία. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν.

Αντέχει να το διαβεί, άραγε, ο Αλέξης;

Ουδέν το μεμπτόν. Άλλωστε, ο νέος σύμβουλος, είχε όλα τα τυπικά προσόντα, για την συγκεκριμένη θέση, αφού όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιογραφικό του, ήταν αδιόριστος εκπαιδευτικός - σερβιτόρος και είχε ευδόκιμο προϋπηρεσίας στην ΚΝΕ, ως το ’92 και κατόπιν υπήρξε ιδρυτικό μέλος της νεολαίας του ΣΥΝ, όμως, όπως αυτοχαρακτηρίζεται, υπήρξε αρνητής στράτευσης και μέλος της Επιτροπής Αντιρρησιών Συνείδησης. Εάν υπάρχουν ενστάσεις γι’ αυτό το «υμνολόγιο» , διευκρινίζουμε ότι δεν ήταν δυνατόν να μην σχολιάσουμε την «πισώπλατη μαχαιριά», που επεφύλαξε στον ευεργέτη του Αλέξη Τσίπρα, ο Καρανίκας. 

Ξαφνικά, ο σύμβουλος του τέως, ο οποίος είναι γνωστός για τις προκλητικές δηλώσεις που έκανε κατά καιρούς, οι οποίες είχαν προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις ακόμα και στο ίδιο του το κόμμα, σήμερα ανάρτησε ένα κείμενο, με το οποίο αποθεώνει την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, για τις «μεγάλες μεταρρυθμίσεις» που είχε κάνει, από τότε που ανέλαβε την εξουσία στις «18 Οκτώβρη 1981», ενώ παράλληλα εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ για διστακτικότητα και για αλλαγές που δεν έκανε.

Μάλιστα, δημοσιεύει έναν κατάλογο με τις μεταρρυθμίσεις και τονίζει ότι με αφορμή την διεύρυνση που δεν έγινε στον ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, «λέγονται διάφορες αριστερίστικες βλακείες και η κριτική εστιάζεται στην διαφθορά και όχι στις αλλαγές».

Με το κείμενο αυτό, ο Καρανίκας ξεσκεπάζει τα έργα και τις ημέρες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και αποδομεί πλήρως όλα όσα καθημερινώς, ψευδόμενος διαχέει ο αμετροεπής Τσίπρας στην δημόσια αγορά. Δεν πιστεύουμε ότι ο επί τετραετία «πιστός Άργος», του τέως Πρωθυπουργού ήθελε να «τσαλακώσει» τον ευεργέτη του. Απλούστατα ξεσκεπάζει «τις αριστερίστικες βλακείες», τις οποίες ο κόσμος τις έχει «τούμπανο και ο ΣΥΡΙΖΑ κρυφό καμάρι».

Είναι, βέβαιον, ότι οι Ηρακλείς της Κουμουνδούρου, θα αφήσουν να περάσει ο κουρνιαχτός, για όσα είπε «γραφικός Καρανίκας». Ευτυχώς, όμως, οι ουτιδανοί πολιτικάντηδες ξεσκεπάζονται εκ των έσω. Και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη τιμωρία, που θα αποδείξει, γιατί «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Εξαιτίας αυτής της αδυναμίας του, βρίσκεται μονίμως σε πλήρη (και όχι μετρία) σύγχυση, γι’ αυτό και κάνει διάφορες απονενοημένες κινήσεις, μήπως και ακούσει κανείς συντοπίτης μας τις κραυγές απόγνωσης. Αλλά επί ματαίω. Ουδείς συγκινείται με τα υπαρξιακά προβλήματα του Αλέξη.

Για τον λόγο αυτό προσφεύγει στην Βουλή, καλώντας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντήσει σε ερωτήματα, για τα οποία η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, γνωρίζει ότι οι λύσεις που έχουν δοθεί, βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση.

Όμως, η άποψη, του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται στην άκρως αντίθετη φορά, με όσα επιτάσσει η κοινή λογική. Δεν θα αναφερθούμε, στην κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όλα όσα διεπράχθησαν στην αλήστου μνήμης περίοδο από το 2015 μέχρι το 2019, έχουν καταγραφεί στον σκληρό δίσκο που διατηρεί στο μυαλό του, ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα.

Θα αναφερθούμε μόνον στην αντιπολιτευτική συμπεριφορά του Τσίπρα, η οποία- πέρα από τα ασύστολα ψεύδη που διασπείρει – ξεπερνά ακόμα και τα όρια «της οργής του πεζοδρομίου», που είχε ακολουθήσει από το 2010 μέχρι το 2015 και τον βοήθησε να πάρει την εξουσία.

Μερικές σκηνές από την παρανοϊκή στάση του αρχηγού της αριστεράς. Λέει κατηγορηματικά «όχι», στις συμφωνίες που υπέγραψε η Ελλάδα με την Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αν μη τι άλλο, προστατεύουν τη χώρα μας, από την αρπακτική βουλιμία των κοράκων της Άγκυρας. Τη στάση αυτή, την αποδοκιμάζει η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας.

Και έρχεται σαν συνέχεια, της τακτικής του Τσίπρα «ΟΧΙ» σε όλα. Δηλαδή, όχι στη φύλαξη των Πανεπιστημίων (μόλις πριν από λίγες ημέρες κάποια καλόπαιδα έχτιζαν στο Πολυτεχνείο… καφενείο αναψυχής), όχι στα μέτρα για την πανδημία, τα οποία υπονόμευσε ο Αλέξης μαζί με τον Πολάκη από την πρώτη στιγμή, όχι στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ, όχι στην ανάπλαση του Ελληνικού, όχι στην συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ, όχι- όχι –όχι, σε ένα ατέρμονα κατάλογο αντίδρασης, ο οποίος εν πρώτοις αφορά την πρόοδο της χώρας και κατ’ επέκταση του ελληνικού λαού.

Ευτυχώς, που οι νουνεχείς και σώφρονες Έλληνες πολίτες, έχουν γνώση και κρίση, προκειμένου να βρεθούν με την θετική πλευρά της ιστορίας. Και να απομονώσουν τους ανορθολογιστές και όσους απεργάζονται την καθήλωση της πατρίδας μας στη μιζέρια και την οπισθοδρόμηση.

Του Γιάννη Μιχαήλ

Σχοινοτενής ο πρόλογος, αλλά δικαιολογημένα… ξεχειλώθηκε, γιατί το ρήμα δολιχοδρομώ σπανίως χρησιμοποιείται. Αποδίδει όμως πληρέστατα, τον χαρακτήρα του Αλέξη, ο οποίος, διακρίνεται για την αργοπορία του και τα πισωγυρίσματα του. Δυόμιση, σχεδόν χρόνια, μετά τις τρεις εκλογικές συντριβές, ο ΣΥΡΙΖΑ- ακόμη- δεν έχει αναλύσει τα αίτια της ήττας. Και όχι, μόνον αυτό, αλλά δεν έχει γίνει η παραμικρή νύξη για το ενδεχόμενο Συνέδριο, το οποίο παραμένει όνειρο απατηλό. Προφανέστατα, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλει να εμπλακεί σε εσωκομματικές διαδικασίες για να έχει το κεφάλι του ήσυχο.

Είναι ολοφάνερο ότι δολιχοδρομεί, γι’ αυτό πάει μπρος- πίσω, ως επαΐων στα πισωγυρίσματα, γιατί δεν μπορεί να αποφασίσει από την κομματική Κοκώ και την Κική, ποια να διαλέξει. Έτσι βρίσκεται εγκλωβισμένος, ανάμεσα στους 53+ (λέγε με Τσακαλώτο), την Ομπρέλα (φοβάται ότι χωρίς αυτήν θα βραχεί), την Ρόζα (την ναζιάρα) και τους διάφορους που εισπήδησαν από το ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μάλιστα, επέβαλαν και το δεύτερο συνθετικό του ΣΥΡΙΖΑ, ως προοδευτική συμμαχία (έργο Μπίστη).

Ο μοναχικός λύκος που του συμπαραστέκεται, είναι ο μπρουτάλ Σφακιανός Παύλος Πολάκης, αλλά παρά το μπόι του, δεν αρκεί. Μετά από όλα αυτά, ο Αλέξης άγεται και φέρεται, χωρίς να μπορεί να πάρει κάποιες θέσεις πολιτικές, οι οποίες θα συνάδουν με τις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας. Αυτό άλλωστε, τεκμαίρεται και από την δημοσκοπική του καθήλωση, η οποία υπολείπεται κατά πολύ από την αποδοχή του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Δεν θα αναφερθώ, αναλυτικά στα πολλά γεγονότα που αφορούν τις δημόσιες παρεμβάσεις, του τέως Πρωθυπουργού. Όλες όζουν ναφθαλίνης και εκτός από ξεπερασμένες, ενέχουν πολλές δηλητηριώδεις δόσεις ανορθολογισμού, εχθροπάθειας και μίσους κατά των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά και όλων όσων δεν συμφωνούν με τα κηρύγματα και τις δοξασίες του.

Θα σταθώ μόνον στα όσα κατά καιρούς έχει πει για τα εμβόλια (δεν πίστευε ότι θα κυκλοφορήσουν και μάλιστα ειρωνευόταν), για την κριτική του στην αντιμετώπιση από την κυβέρνηση της πύρινης λαίλαπας (όταν όλες σχεδόν, οι χώρες του Ευρωπαϊκού νότου είχαν δοκιμαστεί από τον εφιάλτη) και τώρα τελευταία για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ.

Σημειώνω μόνον, ότι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η εταιρεία έχει καταρρεύσει, αλλά εκείνο το γεγονός δεν εμπόδισε τον Τσίπρα να καταγγείλει πάλι για ρεμούλες και φαγοπότι. Μάλιστα, έσπευσε να συναντηθεί με τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ, τους διαδόχους του περιβόητου Φωτόπουλου, προκειμένου να αντλήσει ολίγον φως για ενδεχόμενες κινητοποιήσεις, ως «αντίσταση» για το γεγονός ότι η ΔΕΗ θα εισπράξει πάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ από την ιδιωτικοποίηση. Άλλη μια υστερόβουλη κίνηση του Αλέξη, ο οποίος πιστεύει ότι είμαστε στην δεκαετία του 2010, όταν έταζε στους Έλληνες λαγούς με πετραχήλια (σεισάχθεια, διαγραφή του χρέους, σκίσιμο των μνημονίων, ελεύθερα διόδια, αυξήσεις σε όλους τους Έλληνες και άλλα ηχηρά παρόμοια).

Στον επίλογο θα χρησιμοποιήσω 12 λέξεις από το τραγούδι «Μαρκίζα», τους στίχους τους οποίους έγραψε ο σπουδαίος ποιητής, πεζογράφος και στιχουργός Μάνος Ελευθερίου και μελοποίησε – ο επίσης υπέροχος- Γιάννης Σπανός. «Εσύ όπου να πας σε όποιο ταξίδι, σε λάθος στάση θα κατεβείς». Οι ποιητές, πάντοτε με λίγα λόγια, εννοούν πολλά. Και ο νοών νοείτω.

Του Γιάννη Μιχαήλ

Δεν θα αμφισβητήσουμε το αίτημα, όμως, μας έκανε εντύπωση, η ταχύτητα της αντίδρασης των μαθητών, οι οποίοι «έλυσαν τα ζωνάρια τους», πριν αρχίσουν καλά- καλά τα μαθήματα. Ο δήμαρχος, πήγε στο σχολείο, έσπασε το λουκέτο που είχε τοποθετηθεί στην πόρτα και ανακάλυψε μέσα σε αίθουσα, τέσσερις όλους κι όλους καταληψίες, οι οποίοι δεν ήταν ούτε καν εκπρόσωποι του 15μελούς, ούτε είχαν εκλεγεί με κάποια διαδικασία.

Τι δηλοί, ο συγκεκριμένος μύθος; Ότι η αυθαιρεσία, από όπου κι εάν προέρχεται πρέπει να πατάσσεται εν τη γενέσει της. Ιδιαίτερα, μάλιστα φαινόμενα, που αποτελούν- διαχρονικά- όνειδος για την ελληνική εκπαίδευση. Και εάν κάποιος ομοϊδεάτης των νεαρών μαθητών, έχει κάποιες αντιρρήσεις για την πρωτοβουλία του δημάρχου, πρέπει να γνωρίζει, ότι σε καμία άλλη χώρα της υφηλίου δεν υπάρχει το φαινόμενο των καταλήψεων σε Γυμνάσια, όπως συμβαίνει κατ’ έθιμον στην χώρα μας.

Να υπενθυμίσουμε, πάντως, ότι ένας από τους πρώτους διδάξαντες στις καταλήψεις Λυκείων, ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Την δεκαετία του ’80 ως Πρόεδρος του 15μελούς, στο Λύκειο της Γκράβας, άνοιξε τον δρόμο για ένα φαινόμενο, που μόνον δεινά προκάλεσε έκτοτε στην Δημόσια Εκπαίδευση.

Έκτοτε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, μπήκε στον στίβο της πολιτικής, ως «πολικός αστέρας» και λόγω… πρότερου βίου, σιωπά αιδημόνως- και πολλές φορές επικροτεί όλες τις παραβατικές συμπεριφορές που συντελούνται στα Γυμνάσια, αλλά και στα Πανεπιστήμια. Ελπίζουμε, πάντως, ότι το θάρρος του δημάρχου Γαλατσίου, να το υιοθετήσουν και άλλοι συνάδελφοι του σε όλη τη χώρα. Για να μην αναφωνούν πια οι πολίτες την γνωστή κραυγή «που είναι το κράτος».

Του Γιάννη Μιχαήλ

Βεβαίως, είναι γνωστή η εγχώρια ρήση, ότι «ουδείς προφήτης εις την εαυτού πατρίδα», όμως ειδικά από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που έχει ξεπεράσει τα εσκαμμένα του ορθολογισμού, τα επιχειρήματα που επικαλείται, προκειμένου να αμφισβητήσει κάθε μέτρο της κυβέρνησης, είναι όχι μόνον έωλα και παιδαριώδη, αλλά και εμμονικά που έχουν μόνιμο στόχο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Οτιδήποτε και εάν ανακοινώσει, ο πρόεδρος της κυβέρνησης, ανασύρεται αμέσως από τα συρτάρια της Κουμουνδούρου, ένα πολυφορεμένο, τσαλακωμένο, παλαιομοδίτικο σλόγκαν, το οποίο όζει μούχλας και αποτελεί σήμα κατατεθέν του αριστερού μορφώματος.

Ο Μητσοτάκης, λένε με περισσή οίηση βάζοντας και το κερασάκι στην τούρτα, «έδειξε πάλι το πραγματικό πρόσωπο της δεξιάς». Οι ποιητές της πρώτη φορά αριστεράς, έχουν καταγράψει στο μυαλό τους, ότι τα κόμματα έχουν πρόσωπα, αλλά προφανώς αγνοούν, ότι η δική τους παράταξη χρησιμοποιεί «προσωπεία».

Ποιο είναι το πλέον ελκυστικό πρόσωπο, το αποφασίζουν πρώτα απ’ όλους οι ψηφοφόροι. Και απ' ότι έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία του τελευταίου αιώνα, μόνον μια ευκαιρία 4 ετών έδωσαν στην αριστερά και γι’ αυτήν μετενόησαν. Δεύτερη δεν θα δώσουν στους κομπορρήμονες, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται δήθεν αριστερά.

Κι αυτό γιατί είναι αποστεωμένοι από ιδέες, είναι παλαιομοδίτες, γιατί τους λείπουν η φαντασία και οι αποφάσεις της κοινής λογικής. Άλλωστε, είναι γνωστό, ότι ο Τσίπρας και το κομβόι που τον ακολουθεί, ομνύουν στα αλήστου μνήμης καθεστώτα, που υπήρξαν ολετήρες για τις χώρες στις οποίες και σήμερα διαφεντεύουν. Εάν θέλουν να επιβιώσουν πολιτικά, θα πρέπει να απεκδυθούν τα «αμπέχονα» που φορούν ακόμα. Ο κόσμος αλλάζει και αφήνει πίσω του, όσους είναι εγκλωβισμένοι στη μιζέρια του παρελθόντος.

Του Γιάννη Μιχαήλ

Εκτός, όμως, όλων αυτών οι δηλώσεις εκείνες απεκάλυψαν τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τον Αλέξη με τον καθοδηγητή και μέντορά του αψύ κρητικό Παύλο Πολάκη, τους φετφάδες του οποίου ακολουθεί κατά γράμμα.

Τί ακριβώς είπε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ;

«Ένα μεγάλο μπράβο στους ανθρώπους, σε αυτούς που αγνόησαν τις πολλές φορές ακόμα και τις εντολές να απομακρυνθούν, με κίνδυνο της ζωής τους για να σώσουν ότι μπορούσε να σωθεί…».

Τί είχε πει προ ημερών ο Πολάκης; «Όσο θα καθίζει η στάχτη της φωτιάς τόσο θα φαίνεται το γιατί αφέθηκε να εξελιχτεί αυτό σε Βαρυμπόμπη και Εύβοια ιδιαίτερα, θα το πληρώσετε ακριβά το σχέδιο “εκκενώστε και ας καεί το σύμπαν” για να έρθουν οι επενδυτές του real estate στο Τατόι και οι ανεμογεννήτριες (και) στη Βόρεια Εύβοια!!!».

Προκαλεί πραγματικά σοκ αυτή η θέση, ότι κάηκαν αυτές οι εκτάσεις για να μπουν ανεμογεννήτριες, όμως, την ίδια ώρα καταγγέλλεται, ότι υπήρχε ένα σχέδιο εκκένωσης, για να μην καούν άνθρωποι και γι’ αυτό δίδονται έπαινοι σε αυτούς που έμειναν πίσω, για να σβήσουν τον πύρινο εφιάλτη. Πράγματι, θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες ξεπερνούν ακόμα και τα όρια της πιο νοσηρής επιστημονικής φαντασίας.

Τί μας λένε, Τσίπρας – Πολάκης τυφλωμένοι από την ανόητη αφέλειά τους. Έπρεπε να μην υπάρχει σχέδιο εκκένωσης ακόμα και για τις εσκεμμένες πυρκαϊές, γι’ αυτό «μπράβο σε όσους έμειναν πίσω».

Δεν λένε, όμως, ότι σαν λυκόρνια περίμεναν στην γωνία και εάν υπήρχε έστω και ένας νεκρός, τότε θα έβγαιναν στο μεϊντάνι για να κραυγάζουν ότι ο Μητσοτάκης εγκλημάτησε.

Αυτή είναι η αλήθεια η οποία κρύβεται πίσω από τα «μπράβο» του Αλέξη. Εάν κουβαλάει κάποιο βάρος στην συνείδησή του από τους νεκρούς στο Μάτι, είναι βέβαιον ότι δεν θα αποκαθαρθεί ποτέ από εκείνες τις ευθύνες του και να γνωρίζει ότι συμψηφισμοί πάνω σε ερείπια και θύματα δεν μπορεί να γίνουν.

Η Ελλάδα πλήρωσε πολύ ακριβά όλο τον τελευταίο αιώνα το μίσος και τον διχασμό. Όσοι θα συνεχίσουν να βαδίζουν σε τέτοιο ολισθηρό δρόμο, να είναι σίγουροι ότι θα παραμείνουν ουραγοί στην πορεία της… χώρας.