Του Σάκη Μουμτζή

Επίσης, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως πίσω από τους γνωστούς «εκτελεστές» του διαδικτύου κρύβεται ο ίδιος ο Α. Τσίπρας. Γνωρίζει πως μετά από μια νέα εκλογική ήττα η θέση του στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα τεθεί υπό αμφισβήτηση, ενώ τρέμει στην ιδέα πως μπορεί να διεξαχθούν εκλογές εντός του 2021. Γι΄αυτό και δεν ορρωδεί—όπως πάντα—μπροστά σε τίποτα.

Δυστυχώς, ακόμα και τώρα κάποιοι καλοπροαίρετοι σχολιαστές τού ζητούν να παρέμβει για να συγκρατήσει τα εξαχρειωμένα ηχεία του κόμματος του, μη αντιλαμβανόμενοι πως ο Τσίπρας δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, γιατί αυτός είναι το πρόβλημα. Αυτός μεθοδεύει, οι υπάλληλοι του εκτελούν. Και από εδώ και μπρος θα γινόμαστε μάρτυρες παρόμοιων συμπεριφορών.

Δεν υπάρχουν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ στελέχη που διαφωνούν με αυτήν την εικόνα που παρουσιάζει το κόμμα τους; Θέλω να πιστεύω πως εκεί μέσα υπάρχουν και κάποιοι με ηθικές αναστολές. Που δεν μετέρχονται όλα τα μέσα για να επιστρέψουν στην εξουσία. Που θέλουν να ασκούν πολιτική και να αντιπαρατίθενται πολιτικά με την κυβέρνηση. Δύο στελέχη αυτού του χώρου, οι κ.κ. Μπίστης και Τσέκερης, διαχώρισαν την θέση τους. Στον βαθμό όμως που οι περισσότεροι σιωπούν, καλύπτουν με αυτήν τη στάση τους τον αρχηγό τους.

Στην υπόθεση Λιγνάδη η ομάδα γύρω από τον Τσίπρα είδε το «θείο δώρο» για να αναπαράγει το νοσηρό κλίμα της περιόδου 2011—2015. Τότε η κάθετη τομή που αυτοί χάραξαν ήταν μεταξύ των γερμανοτσολιάδων και των πατριωτών, σήμερα μεταξύ των ανήθικων και των ηθικών. Επανεμφάνιση του «ή εμείς ή αυτοί».

Και αυτό είναι λογικό, γιατί μόνον έτσι γνωρίζουν να λειτουργούν. Να θολώνουν συνειδητά τα νερά κι εκεί μέσα να ψαρεύουν.

Σε αυτήν την προσπάθεια του Τσίπρα αρωγός ήρθε και η Τραμπική Δεξιά, των ανόητων συνωμοσιολόγων που μισούν την Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βαδίζουν σε αυτόν τον ολισθηρό δρόμο πιασμένοι χέρι—χέρι. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τους είναι σαν να τα έγραψε η ίδια γραφίδα—χωρίς αυτό να αποκλείεται.

Και η κυβέρνηση τι κάνει; Στην αρχή στάθηκε αμήχανη και ασυντόνιστη μπροστά σε αυτό το πρωτοφανές κύμα της πολιτικής αλητείας. Ο αστικός χώρος όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με παρόμοιες συμπεριφορές, αποδιοργανώνεται. Δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει.

Στην συνέχεια επικεντρώθηκε στον ίδιο τον Τσίπρα υποδεικνύοντας τον ως τον καθοδηγητή αυτής της εκστρατείας λάσπης. Θα μπορούσε να κινηθεί πιο επιθετικά, πιο αποτελεσματικά. Οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με ΜΚΟ την περίοδο 2015—2018 είναι γνωστές. Όπως είναι γνωστή και η αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα, επί το επιεικέστερο, για τους παιδεραστές.

Πάντως στην Νέα Δημοκρατία καλόν είναι να αντιληφθούν πως ο Τσίπρας παίζει τα ρέστα του και δεν θα διστάζει μπροστά σε τίποτα από εδώ και μπρος.

ΥΓ. Αλγεινή εντύπωση μού προκάλεσε η πολιτική των ίσων αποστάσεων του ΚΙΝΑΛ. Έβαλαν στην ίδια ζυγαριά την πολιτική ευθύνη με την πολιτική αλητεία. Δεν σεβάστηκαν πως η Μενδώνη ήταν δικό τους στέλεχος για πολλά χρόνια.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Tου Σάκη Μουμτζή
Πηγή: Liberal.gr 

Βέβαια, υπήρξαν οι γνωστοί καλοπροαίρετοι άνθρωποι που περίμεναν και ακόμα περιμένουν από τον Αλέξη Τσίπρα να καταδικάσει αυτό το πρωτοσέλιδο. Μάταια περιμένουν.

Στο μεταξύ ουδέν στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ διαχώρισε την θέση του. Απεναντίας όσοι τοποθετήθηκαν, το υπερασπίστηκαν. Αναφέρομαι στους Παππά, Ηλιόπουλο, Γ. Τσίπρα.

Ας μην εκπλησσόμαστε πλέον. Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η ηγετική ομάδα του. Αλλά κυρίως αυτός είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Διχαστικοί, επιθετικοί, λασπολόγοι.

Κάθε ημέρα αποδεικνύουν πως ποτέ δεν πρόκειται να μετατραπούν σε ένα κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας, έστω με αριστερό προσανατολισμό. Πέραν όλων των άλλων ακυρώνουν και τις φιλότιμες προσπάθειες των «γεφυροποιών», οι οποίοι βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τους εκθέτει, με την συμπεριφορά της, ανεπανόρθωτα και σε προσωπικό επίπεδο.

Είναι ολοφάνερο πως ο Τσίπρας και η παρέα του δέχθηκαν ισχυρό κτύπημα από το ιστορικό στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς, Στ. Κοντονή. Τους πόνεσε γιατί τα κτυπήματα προερχόταν από τα μέσα. Ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός της κυβέρνησης τους και τους κατήγγειλε, χωρίς περιστροφές, πως με νομοθετική παρέμβαση ευνόησαν τους υπόδικους νεοναζί.

Αυτή η καταγγελία πάγωσε τους πανηγυρισμούς τους για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

Έτσι, με το μυαλό που κουβαλάνε, έφτιαξαν το κατάπτυστο κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της «Αυγής». Πίστεψαν πως περνάνε στην αντεπίθεση. Το μόνο που κατάφεραν είναι να περιορίσουν ακόμα πιο πολύ το εύρος του πολιτικού βεληνεκούς του κόμματος τους.

Αηδίασαν ακόμα και προσωπικότητες που τους έβλεπαν με κάποια συμπάθεια. Που τους αναγνώριζαν πολλά ελαφρυντικά.

Όσο περνά ο καιρός γίνεται φανερό πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να μετατρέψει το κόμμα σε αρχηγικό. Μόνον έτσι θα επιβιώσει και ο Τσίπρας και οι ίδιοι.

Το αρχηγικό κόμμα όμως απαιτεί στιβαρό και υπεράνω κριτικής αρχηγό. Ένας αρχηγός που βάλλεται, που υφίσταται κριτική, ακυρώνει τον αρχηγικό ρόλο του. Είναι απλώς ένας primus inter pares. Και αυτό ο Αλέξης, η Ζανέτ, ο Γιώργος και η Μπέττυ, δεν το θέλουν. Και από δίπλα τους οι παρατρεχάμενοι προεδρικοί. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όντως μεταλλάσσεται, αλλά όχι προς την κατεύθυνση που επιθυμούν και επιδιώκουν οι «γεφυροποιοί». Γίνεται ένα κόμμα της οικογένειας Τσίπρα. Σε αυτό το κόμμα δεν υπάρχουν διαφωνίες, καθώς σταδιακά παίρνει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του αρχηγού του.

Ημιμάθεια, επιθετικότητα, χυδαιότητα, εξουσιομανία. Έχασαν την εξουσία και τρελάθηκαν. Και όσο οι προοπτικές επανόδου τους σε αυτήν ελαχιστοποιούνται, τόσο γίνονται πιο επιθετικοί, πιο διχαστικοί. Και τόσο αποκόβονται από πολίτες που επιζητούν έναν άλλο πολιτικό λόγο.

Ο Πολάκης και ο Καρτερός είναι προσωπικές επιλογές του Τσίπρα και, όπως έχω γράψει πριν από λίγες ημέρες, σε αυτούς οφείλει πολλά η κυβέρνηση. Αλλά αυτοί είναι τα κλαδευτήρια. Το χέρι που τα κινεί είναι του Τσίπρα.

ΥΓ. Εννοείται πως όσα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ—κυρίως τα προερχόμενα από την Ανανεωτική Αριστερά—δεν διαχωρίζουν την θέση τους από αυτόν τον βόθρο, λερώνονται και αυτά.

Προσωπική αδιαφορία; Έλλειψη συντονισμού; Υπόγεια κατεύθυνση;

Το ένα χειρότερο από το άλλο. Για μια ακόμα φορά η Νέα Δημοκρατία φάνηκε ανοργάνωτη -για να χρησιμοποιήσω μια κομψή και επιεική έκφραση.

Στο τέλος της ημέρας ο Π. Πολάκης μίλησε θριαμβευτικά για « ηθική και πολιτική νίκη».

Φαίνεται πως τουλάχιστον 80 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Λησμόνησαν κιόλας ποιος πρωταγωνίστησε στην παραπομπή δύο πρώην πρωθυπουργών και οκτώ υπουργών για την υπόθεση Novartis. Λησμόνησαν ποιος δήλωσε πως «αν δεν βάλουμε 2-3 στην φυλακή δεν κερδίζουμε εκλογές». Λησμόνησαν ποιος δήλωσε πως «η δεύτερη φορά Αριστερά, δεν θα είναι σαν την πρώτη», εννοώντας πως θα είναι πιο σκληρή και πιο αμείλικτη.

Και τέλος δεν αντιλήφθηκαν πως με την επιπόλαιη στάση τους ουσιαστικά αγνόησαν έναν δημοσιογράφο -θύμα του υβριστή- που έδωσε αγώνες, με προσωπικό κόστος, για να νικήσει η Νέα Δημοκρατία και αυτοί να είναι σήμερα βουλευτές.

Πολλά λάθη από πολλούς, χωρίς καμιά δικαιολογία.

Για να προλάβω τυχόν ενστάσεις, ξεκαθαρίζω πως η πολιτική δεν έχει σχέση με τον ρεβανσισμό. Στην πολιτική δεν χωρεί η εκδίκηση, καθώς έτσι αναπαράγεται ένα νοσηρό κλίμα.

Όμως δεν νοείται πολιτική χωρίς δικαιοσύνη. Δεν νοείται πολιτική χωρίς απόδοση πάσης φύσεως ευθυνών.

Η πολιτική είναι σε τελική ανάλυση ένα παίγνιο ισχύος. Είσαι μεγαλόψυχος απέναντι σε αυτόν που ξέρεις πως και αυτός θα φανεί μεγαλόψυχος και τιμωρός απέναντι σε αυτόν που ξέρεις -γιατί σου το έχει πει- πως θα φανεί σκληρός και αμείλικτος απέναντι σου.

Διαφορετικά να πάτε να γραφτείτε στους προσκόπους.

Στον αντίπαλο σου, που δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτα, δεν του προσφέρεις μιαν ανέλπιστη πολιτική και επικοινωνιακή νίκη. Με αυτούς τους ανθρώπους δεν είσαι ποτέ «υπεράνω».

Έγκλημα και τιμωρία.

Είναι λογικό αυτή η ανεύθυνη στάση βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας να έχει προκαλέσει πικρία, οργή, αγανάκτηση, απογοήτευση και κυρίως πολλά ερωτηματικά. Ερωτηματικά που αφορούν τόσο την οργανωτική επάρκεια της κοινοβουλευτικής ομάδας όσο και τις πολιτικές της ευαισθησίες.

Οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται να ξεχάσουν τα πεπραγμένα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και δεν πρέπει να τα ξεχάσουν. Και την ίδια απαίτηση έχουμε και από όλους τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Οι τελευταίοι, καλόν είναι να μην συγχέουν την πολιτική με τις δημόσιες σχέσεις. Πολιτικός πολιτισμός δεν επιδεικνύεται στους αγριάνθρωπους της πολιτικής. Μετά, μην διαμαρτύρονται όταν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τους απειλούν με την «δεύτερη φορά Αριστερά».

Σήμερα δεν ήταν μια καλή ημέρα για την Νέα Δημοκρατία.

Του Σάκη Μουμτζή
Πηγή: liberal.gr

Το πρωτοσέλιδο της επίσημης έκφρασης της Δεξιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν προχθές και προβοκατόρικο και αποκαλυπτικό των προθέσεων των συντακτών του.

Υποστήριζε πως βουλευτές και στελέχη του ΚΙΝΑΛ θα υπουργοποιηθούν στον επικείμενο κυβερνητικό ανασχηματισμό. Μάλιστα, κατά τρόπο αήθη, είχε και τις φωτογραφίες αυτών των βουλευτών.

Πού απέβλεπε ο συντάκτης αυτού του δημοσιεύματος; Ποια η στόχευση της Δεξιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Εστία» γνωρίζει πολύ καλά πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ανόητος για να «απαγάγει» βουλευτές άλλου κόμματος και μάλιστα του ΚΙΝΑΛ. Πέραν όλων των άλλων, τέτοιες πρακτικές δεν συνάδουν με την προσωπικότητα του.

Μια πρώτη, επιφανειακή ερμηνεία είναι πως ο δημοσιογράφος που έγραψε αυτό το πρωτοσέλιδο επεδίωκε να υπονομεύσει τις σχέσεις της κυβέρνησης με το ΚΙΝΑΛ. Ο τρόπος που επέλεξε είναι και χοντροκομμένος και κραυγαλέος. Το μόνο που πέτυχε είναι να εισπράξει βροχή διαψεύσεων.

Αν δούμε όμως λίγο βαθύτερα τα γεγονότα θα πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η πάγια στρατηγική επιδίωξη της Δεξιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η πολιτική απομόνωση της Νέας Δημοκρατίας και η περιχαράκωση της στα στενά όρια του συντηρητισμού. Να ασκηθεί μια πολιτική τρομοκράτηση όλων των ανένταχτων κεντρώων μεταρρυθμιστών που συνομιλούν με την κυβέρνηση.

Συγχρόνως, βλέποντας οι δημοσιογραφικοί εκπρόσωποι της Δεξιάς συνιστώσας σε τι τραγική κατάσταση βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ, που σπαράσσεται από εσωκομματικές έριδες, προσπαθούν να στήσουν γέφυρες με το ΚΙΝΑΛ, ώστε να πάρει ανάσες ο εκλεκτός τους Α.Τσίπρας. Και αυτό νομίζουν πως μπορεί να το πετύχουν με fake ειδήσεις που προβοκάρουν την Νέα Δημοκρατία και την κυβέρνηση της. Που κόβουν τις γέφυρες τού ΚΙΝΑΛ με αυτήν, σπρώχνοντας το στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι δεν είναι τυχαίο και το χθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Εστία» που προαναγγέλλει διάσπαση του ΚΙΝΑΛ.

Αυτή η στρατηγική είναι καταδικασμένη να αποτύχει, γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών του ΚΙΝΑΛ βρίσκονται στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ στρατόπεδο, και το κυριότερο, στο ίδιο στρατόπεδο βρίσκεται και η εκλογική βάση του.

Να περιμένουμε στο εγγύς μέλλον και άλλες προβοκάτσιες κατά της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ. Κτυπούν άλλες φορές στοχευμένα και άλλες φορές στα τυφλά, για να προκαλέσουν ζημία και στα δύο κόμματα και στις μεταξύ τους σχέσεις.

Είναι φανερό πως η σχέση της Δεξιάς συνιστώσας με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε περιστασιακή μορφή. Ήταν και παραμένει στρατηγικού χαρακτήρα.

Είναι χαρακτηριστική η πλήρης ώσμωση τού συστήματος ΣΥΡΙΖΑ με το σύστημα της Δεξιάς συνιστώσας στην υπεράσπιση του Δ.Παπαγγελλόπουλου. Επιδίωξη τους να «πέσει στα μαλακά» ο Ρασπούτιν και να μην συμπαρασύρει και άλλους στην πτώση του.

Είναι αφελείς να πιστεύουν πως με ανυπόστατα ρεπορτάζ θα ανατρέψουν τον σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένας ζωντανός οργανισμός που διευρύνεται, ανανεώνεται, εκσυγχρονίζεται. Γι΄αυτό και παραμένει το μεγαλύτερο κόμμα της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Είναι κρίμα που μια ιστορική εφημερίδα καταφεύγει σε τέτοιες μεθοδεύσεις.

Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr

Τελικός στόχος να αμαυρώσουν την εικόνα της Ελλάδος στο εξωτερικό, καθώς το εσωτερικό μέτωπο είναι αρραγές. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στηρίζει την στάση της κυβέρνησης.

Ας δούμε περιληπτικά τι διακίνησαν, αυτές τις ημέρες, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που σχεδόν πάραυτα διαψεύσθηκαν.

1.Εμφάνισαν έναν δήθεν νησιώτη να έχει κρεμασμένο στο ψαροντούφεκο του ένα παιδικό παπουτσάκι. Αμέσως οι μαινάδες της Αριστεράς ξεσπάθωσαν κατά του «αιμοσταγούς» νησιώτη, που επεδείκνυε το παπουτσάκι ενός παιδιού που μόλις είχε πνιγεί.

Τι αποδείχθηκε;

Ηταν ένας Ιταλός ηθοποιός, με ονοματεπώνυμο, που έκανε πλάκα με τους φίλους με το παπουτσάκι του παιδιού του. Οι αριστερούληδες δεν επανήλθαν, αλλά ούτε και επανόρθωσαν.

2.Βούιξαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του ΣΥΡΙΖΑ για τον εμβολισμό βάρκας από το Λιμενικό. Τελικά, ο εισαγγελέας Χίου άσκησε ποινική δίωξη σε εννέα αλλοδαπούς γιατί βούλιαξαν την βάρκα στην οποία επέβαιναν.

Αποσιωπήθηκε το γεγονός από τα έντυπα του ΣΥΡΙΖΑ. Εμειναν οι εντυπώσεις.

3.Ακόμα και πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγουν την προπαγάνδα του Ερντογάν πως οι Ελληνες πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν Σύρο. Καμιά απόδειξη, κανένα στοιχείο. Αφού το είπε ο Ερντογάν και στρέφεται κατά της Ελληνικής κυβερνήσεως, δεν μπορεί, θα είναι αλήθεια.

Αλήθεια, γιατί τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ φέρονται κατ΄αυτόν τον τρόπο; Δεν καταλαβαίνουν πως έτσι απομονώνονται ακόμα πιο πολύ; Τι τους ωθεί να υιοθετούν αυτά που υποστηρίζει ο εχθρός;

1.Δεν συνήλθαν ακόμα από το σοκ που υπέστησαν λόγω της ακαριαίας και αποτελεσματικής αντίδρασης της

Ελληνικής κυβέρνησης. Πίστευαν πως ο Μητσοτάκης θα ήταν άτολμος και θα άφηνε την Ελλάδα να γίνει ένα ξέφραγο αμπέλι, ώστε αυτοί, στην συνέχεια, να εισπράξουν τα πολιτικά οφέλη.

Επεσαν έξω και γι΄αυτό αντιδρούν σπασμωδικά.

2.Δεν πίστεψαν πως οι πολίτες θα στήριζαν με τόσο συντριπτική πλειοψηφία την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που την προηγούμενη εβδομάδα «βούλιαξε» στην Λέσβο και στην Χίο. Κι όμως, όταν διαπίστωσαν πως ο εχθρός αντιμετωπιζόταν με αποφασιστικότητα και σοβαρότητα, σε όλα τα μέτωπα, εντός και εκτός Ελλάδος, οι πολίτες συμπαρατάχθηκαν με τον πρωθυπουργό.

3.Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν πως χάνουν την μάχη των ιδεών. Βλέπουν πως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων τιμά την σημαία, συστρατεύεται στην φύλαξη των συνόρων, έχει εμπιστοσύνη στον Ελληνικό Στρατό και στην Αστυνομία. Κάτι τέτοιο συμβαίνει πρώτη φορά μετά την Μεταπολίτευση. Οι έννοιες και τα σύμβολα που είχε αποκαθηλώσει η Αριστερά, τώρα με την εχθρική επιβουλή, οι πολίτες τα επανατοποθετούν εκεί που πρέπει.

Για την Αριστερά ο πατριωτισμός είναι εθνικισμός. Οσοι τιμούν τον Ελληνικό Στρατό είναι στρατόκαυλοι. Οσοι ψάλλουν τον Εθνικό Υμνο είναι πολεμοκάπηλοι. Οσοι πολίτες φρουρούν τα σύνορα είναι παρακρατικοί.

Τώρα βλέπουν το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Παρ΄όλο το γεγονός πως οι προοδευτικούληδες αποτελούν την πλειοψηφία των διαμορφωτών της κοινής γνώμης, τα μηνύματα τους πέφτουν στο κενό.

Και στην απόγνωση τους, κατηγορούν την Ελληνική κυβέρνηση για όσα της καταλογίζει ο Ερντογάν. Είναι με τους Αφγανούς και τους Πακιστανούς, γιατί είναι εξαθλιωμένοι. Είναι συνεπείς με την ιδεολογία τους που βάζει το ταξικό πάνω από το εθνικό.

Πολύ φοβούμαι, πως δεν μας δουλεύουν, αλλά έχουν εντάξει τα ψέματα του Ερντογάν στο πολιτικό τους οπλοστάσιο.

Αυτοπυροβολούνται!

Του Σάκη Μουμτζή
Πηγή: liberal.gr

Του Σάκη Μουμτζή

Δηλαδή, μετά τις πρώτες εκλογές που θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής, κατά την διαδικασία των διερευνητικών εντολών, να σχηματισθεί κυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ—και ενδεχομένως και από κάποιο άλλο κόμμα της Αριστεράς που θα εισέλθει στην βουλή—μια κυβέρνηση που θα τύχει της ανοχής όλων των άλλων κομμάτων, πλην Νέας Δημοκρατίας.

Προφανώς αυτό το σενάριο δεν έχει καμιά ελπίδα πραγματοποίησης, καθώς το ΚΙΝΑΛ, δεν πρόκειται να συμπράξει με τον ΣΥΡΙΖΑ, για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων πως στις αμέσως επόμενες εκλογές που θα διεξαχθούν με την ενισχυμένη αναλογική, θα εξαϋλωθεί πολιτικά.

Η κυβέρνηση μειοψηφίας είναι ένα τρυκ που επινόησε ο Α.Τσίπρας για να δώσει μια προοπτική στα στελέχη του, που γνωρίζουν πως διαφορετικά βαδίζουν σε δύο συνεχόμενες εκλογικές ήττες.

Είναι λογικό ο πρωθυπουργός να θέλει να ακυρώσει τον νόμο της απλής αναλογικής, όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είναι όμως δεδομένο πως, ενόσω σοβεί η Ελληνοτουρκική κρίση, η πατρίδα μας δεν μπορεί επί εβδομήντα ημέρες, περίπου, να κυβερνάται από υπηρεσιακή κυβέρνηση.

Η Νέα Δημοκρατία απέδειξε πως, από την ίδρυση της, είναι ένα κόμμα που δεν παίζει την Ελλάδα στα ζάρια. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ένα κόμμα ιδεοληπτικών και τυχοδιωκτών. Συνεπώς, εκλογές μέσα στην άνοιξη φαντάζουν αδύνατες. Αν πρόκειται να διεξαχθούν προώρως, το πιο πιθανό χρονικό διάστημα είναι το φθινόπωρο.

Αυτό ακριβώς τρέμει ο Α.Τσίπρας και οι συνεργάτες του. Μια διπλή εκλογική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, αθροίζει συνολικά έξι ήττες για τον «άχαστο». Το πρόβλημα πλέον δεν θα είναι η εσωκομματική αμφισβήτηση, αλλά το γεγονός πως ο Α.Τσίπρας θα καταγραφεί στην κοινωνία ως ο loser.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης νομίζω πως έχει αντιληφθεί ότι τις δημοσκοπήσεις δεν τις κατασκευάζουν τα «βοθροκάναλα». Και φαντάζομαι να κατάλαβε πως οι «ευχάριστες» μετρήσεις τύπου Vox pop analysis, μόνον τον αποπροσανατολίζουν.

Ας θυμηθούμε πως παραμονές των ευρωεκλογών όλος ο περίγυρος του Τσίπρα του διαμηνούσε πως οι εκλογές είναι ντέρμπι. Και αυτός πίστευε αυτούς και όχι όλες τις δημοσκοπήσεις που κατέδειχναν θρίαμβο της Νέας Δημοκρατίας.

Ετσι, τώρα ο Α.Τσίπρας αντιλαμβάνεται πως δεν έχει περιθώριο άλλων δύο εκλογικών ηττών, όπως μαρτυρούν όλες οι δημοσκοπήσεις. Και ο πανικός του γίνεται μεγαλύτερος, καθώς εφτά σχεδόν μήνες από τις εθνικές εκλογές, δεν μπόρεσε να συγκροτήσει έναν πειστικό αντιπολιτευτικό λόγο. Και αυτό δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο, αλλά αφορά την ίδια την αντίληψη που έχει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για την μεταμνημονιακή πραγματικότητα.

Αδυνατεί να την συλλάβει και να την αναλύσει με εργαλεία διαφορετικά από αυτά που χρησιμοποιούσε την περίοδο 2011-2014. Ετσι, φαίνεται πως η Νέα Δημοκρατία—πλην δραματικού απροόπτου- θα κυριαρχήσει συντριπτικά στην πολιτική ζωή της Ελλάδος την δεκαετία του 2020.

Και αυτό θα πιστοποιηθεί—πέραν όλων των άλλων—και από την καταγραφή έξι συνεχόμενων ηττών του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτός ακριβώς είναι ο εφιάλτης του Α.Τσίπρα.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Πολλά, πάρα πολλά τα αρνητικά του. Θα μπορούσα να γράφω χιλιάδες λέξεις. Όμως αντισταθμίζονται όλα αυτά από ένα γεγονός. Ο Α.Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ με την διακυβέρνηση τους ξεφτέλισαν πλήρως την Αριστερά και τα ιδεολογήματα της.

Του Σάκη Μουμτζή

Η αχαλίνωτη ροπή τους προς την πολυτέλεια, απομυθοποίησε πλήρως την εικόνα του σεμνού και ολιγαρκούς αριστερού αγωνιστή.

Η αμορφωσιά τους και η ημιμάθεια τους διέλυσαν μια παγιωμένη, εδώ και πολλές δεκαετίες, αντίληψη πως οι αριστεροί είναι πιο μορφωμένοι, διαβάζουν πιο πολύ και ως εκ τούτου είναι πιο καλλιεργημένοι.

Τα απίστευτα ψέμματα που είπαν και εξακολουθούν να λένε, η εξαπάτηση των πολιτών, ο κυνισμός τους και η χαμέρπεια τους, ευτέλισαν πλήρως το περιλάλητο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς, που άκριτα το αναμασούσε η πλειοψηφία των πολιτών, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθετήσεως.

Το σύνθημα «σαμπάνια και χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη» έκανε και κάνει τον γύρο του διαδικτύου, γελοιοποιώντας την Αριστερά και τα σύμβολα της. Ξεπεσμός.

Και βέβαια η εικόνα ενός μαρξιστή πρωθυπουργού που απολαμβάνει τις διακοπές του στο κότερο εφοπλιστή, καπνίζοντας το πούρο του, έδωσε το τελειωτικό κτύπημα στο ήθος και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου. Ηθος και αξιοπρέπεια βέβαια, που ουδέποτε διέθετε.

Ας θυμηθούμε τις, όλο χλιδή, ντάτσες των Σοβιετικών στελεχών, τα παλάτια του Λένιν και του Στάλιν, τα ειδικά καταστήματα από το οποία αγόραζαν τα είδη πολυτελείας οι «απαράτσνικοι», τις λιμουζίνες τους και τα «τυχερά» τους.

Θα επαναλάβω κάτι που, επειδή έχει ειπωθεί εκατομμύρια φορές, είναι πλέον τετριμμένο.

Η ουτοπία του επίγειου παραδείσου, όπου όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι, πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε κόλαση όπου οι πολλοί, οι πάρα πολλοί, ήταν καταδικασμένοι να ζουν εξαθλιωμένα, για να καλοπερνούν οι λίγοι. Αυτοί που ανήκαν στο Κόμμα.

Στα καθ΄ημάς, ο Α. Τσίπρας μπορεί να μοιράζει επιδόματα των 300 ευρώ, όταν τόσο κοστίζει το κουτί με τα 25 πούρα που καπνίζει, πάνω στην θαλαμηγό ενός ολιγάρχη.

Κυκλοφόρησε, πριν από καιρό, μια φωτογραφία του Άδωνι Γεωργιάδη σε ένα φουσκωτό σκάφος και τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ ξεσήκωσαν τον κόσμο. Σήμερα, άκρα του τάφου σιγή. Κανένας τους δεν μιλά και δεν απολογείται για την συγκεκριμένη εικόνα του πρωθυπουργού.

Υποκρισία, ντροπή, ένοχη σιωπή.

Εχω την αίσθηση, πως για πολλά χρόνια η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θα ακούει για Αριστερά και θα αλλάζει πεζοδρόμιο.

Πλην, των αιθεροβαμόνων που εσαεί θα αναζητούν στο επέκεινα την δική τους Αριστερά και των ξεδιάντροπων που βουλεύτηκαν με την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό είναι το μεγάλο καλό που έκανε στην Ελληνική κοινωνία ο Τσίπρας και η συμμορία του.

ΠΗΓΗ: LIBERAL.GR

Του Σάκη Μουμτζή
Πηγή: Liberal.gr

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο υπουργός Επικρατείας Βερναρδάκης ήταν ξεκάθαροι χθες. Θα τροποποιήσουν τον κανονισμό της Βουλής για να μην χάσουν τα προνόμια της κοινοβουλευτικής ομάδας τα συνεταιράκια του ΣΥΡΙΖΑ, ο Π. Καμμένος και ο Στ. Θεοδωράκης. Είναι λογικό. Θα πρέπει να αμειφθούν και όχι να τιμωρηθούν για τις προσφερθείσες υπηρεσίες στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνον, και μάλιστα σε δύσκολες στιγμές.

Και ο Π.Καμμένος και ο Στ.Θεοδωράκης έπαιξαν αριστουργηματικά τον ρόλο που τους ανέθεσε ο μεγάλος σκηνοθέτης. Αρα, κάτι πρέπει να γίνει για να διασωθούν πολιτικά, προς το παρόν.

Ομως ό,τι και να κάνουν ο ευτελισμός και των τριών συνεταίρων θα είναι πλήρης. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ θα φανεί πως φοβάται τις απειλές του Π.Καμμένου και έτσι υποκύπτει σε αυτές. Ο Π.Καμμένος θα φανεί πως μεθόδευσε με τον Τσίπρα την δήθεν διαφωνία τους, αφού τώρα με παρέμβαση του πρωθυπουργού διασώζεται πολιτικά και ο Στ.Θεοδωράκης θα φανεί αυτό που φαίνεται. Το κρυφό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ στα δύσκολα.

Μα θα τολμήσουν να αλλάξουν τον κανονισμό της Βουλής; Είναι δυνατόν να γίνονται τόσο κραυγαλέες παρεμβάσεις, που αγγίζουν το όριο του πολιτικού σκανδάλου;

Στην Ελλάδα του Τσίπρα, του Καμμένου και του Θεοδωράκη όλα γίνονται. Μέχρι και μαγνητοφωνήσεις βουλευτών. Αυτοί που επαγγέλονταν το «καινούργιο» χρησιμοποιούν μεθόδους που είχαμε να τις δούμε από το «βρώμικο 89».

Αλλωστε, ποιος θα θυμάται αυτήν την συναλλαγή; Μετά τις εκλογές ο μεγάλος σκηνοθέτης κάπου θα τακτοποιήσει τα παιδιά του. Τελείωσαν μια «βρώμικη» δουλειά. Θα πάρουν όλοι το κατιτίς τους.

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι τρείς μαζί—υπό την υψηλή επιστασία του πρέσβη-- «έστησαν» την δουλειά. Ψήφος εμπιστοσύνης, συμφωνία για τις Πρέσπες. Και ας σκούζει ο Θεοδωράκης για την κατάντια του. Ηξερε πολύ καλά πως όταν συμμετέχει κάποιος σε ένα χοντρό κόλπο μπορεί και να συντριβεί. Ιδίως εάν είναι μικρός και άβγαλτος.

Συνεπώς, θα δούμε ένα ακόμα βήμα ευτελισμού του κοινοβουλίου. Μετά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ρεταλιών θα δούμε τώρα και κοινοβουλευτικές ομάδες—κουρελούδες. Αυτό είναι το καλό με αυτούς τους απίθανους τύπους. Δεν πλήττουμε ποτέ, καθώς κάθε ημέρα διαπιστώνουμε πως ο πάτος του βαρελιού μπορεί να πάει και παρακάτω.

Η πτώση δεν έχει τέλος!

Πραγματικά ζούμε το τέλος της Μεταπολίτευσης, υπό την έννοια πως μια πορεία δημοκρατικής νομιμότητας, με όλες τις ατέλειες της, δίνει την θέση της σε μια κατάσταση θεσμικής εκτροπής. Γιατί όλη αυτή η μεθόδευση των δύο ψηφοφοριών έτσι μόνον μπορεί να χαρακτηριστεί. Και ακόμα δεν τελειώσαμε. Τα «καλύτερα» τώρα έρχονται...

Αν δεν έχουμε δυσάρεστες εξελίξεις, μάλλον απίθανο, η Νέα Δημοκρατία το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει, θα είναι να επαναφέρει τις συνθήκες της Μεταπολιτευτικής πολιτικής κανονικότητας. Μιας κανονικότητας που την διαμόρφωσαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Κ.Σημίτη, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γ.Α.Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς.

Και την μαγάρισαν τα τρία συνεταιράκια.

Το deal ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Εμείς δεν ακουμπάμε την περίοδο 2004-2009 και εσείς μας δίνετε τον έλεγχο της κρατικής μηχανής στην οποία δεν έχουμε καμιά πρόσβαση. Περί αυτού πρόκειται.

Του Σάκη Μουμτζή

Ο συμβιβασμός δεν έγινε πάνω σε πολιτικές θέσεις. Ήταν μια χυδαία μοιρασιά της εξουσίας. Οι στόχοι που έθετε η κάθε πλευρά συνέκλιναν τελικά στο να μην γίνει πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης. Οι μεν δεν του συγχώρεσαν που τους πήρε το «μαγαζί» και οι δε, που θα τους πάρει την εξουσία.

Η Δεξιά συνιστώσα οχυρώθηκε πίσω από μιαν ανύπαρκτη ιδεολογία. Τον Καραμανλισμό. Ποτέ κανένας δεν κατάλαβε τι εκπροσωπεί αυτή η ιδεολογία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ένας οραματικός ηγέτης και συγχρόνως πολιτικός της δράσης. Και γι΄αυτό πέτυχε το θαύμα της Μεταπολίτευσης. Δεν άφησε όμως πίσω του ένα θεωρητικό έργο. Ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός ήταν τόσο σαφής όσο και ο δημοκρατικός σοσιαλισμός.

Σήμερα ο Καραμανλισμός είναι η ιδεολογία των επιτηδείων. Είναι η ιδεολογία όλων αυτών που θεωρούν την μεγάλη αυτή παράταξη ιδιοκτησία τους. Είναι τελικά το προκάλυμμα για την υπονόμευση της Νέας Δημοκρατίας στο δρόμο προς την εξουσία. Τον επικαλούνται γραφικές προσωπικότητες μαζί με βορβορώδεις φιγούρες που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλωστε, όλοι αυτοί γνώρισαν και γνωρίζουν την αποδοκιμασία του Κώστα Καραμανλή ο οποίος αναφανδόν στηρίζει τον Κ.Μητσοτάκη. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Δεν πρέπει να λησμονούμε πως διετέλεσε αρχηγός της παράταξης και πρωθυπουργός. Τυγχάνει δε του σεβασμού και της πλήρους υποστήριξης όλου του κομματικού μηχανισμού.

Συνεπώς, όσοι τον επικαλούνται διαπράττουν μια πολιτική απάτη. Έχουν αυτονομηθεί πλήρως από τον Κώστα Καραμανλή και αναζητούν ρόλους και δημοσιότητα στο καθεστώς του ΣΥΡΙΖΑ. Μα έχουν τόση πολιτική ισχύ; Και αν ναι, από πού την αντλούν;

Το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ είχε εγκαίρως αντιληφθεί—και λόγω ιδεολογικής συγγένειας με τον Τσαβισμό—πως όποιος ελέγχει την Δικαιοσύνη, ελέγχει και το πολιτικό σύστημα της χώρας. Άλλωστε, η Αριστερά δεν πιστεύει - και στο θεωρητικό επίπεδο - στην διάκριση των εξουσιών. Λοιπόν, τι έκαναν;

Έστησαν ένα παρακράτος μέσα στο σώμα των δικαστών, στο οποίο μετέχουν ελάχιστοι ευτυχώς δικαστές, το στεγανοποίησαν και ενέταξαν τις δραστηριότητες του στους δικούς τους πολιτικούς σχεδιασμούς. Δηλαδή στην ηθική και πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους.

Ας ανακαλέσουμε στην μνήμη την πρόταση που έκαναν στον Γ. Παπακωνσταντίνου: «δώσε μας τον Βενιζέλο για να γλιτώσεις», ή στο κατάδικο πλοίαρχο «δώσε μας τον Μαρινάκη, για να γλιτώσεις» ή στον Μανιαδάκη προχθές « δώσε μας τον Σαμαρά, τον Γεωργιάδη και τον Στουρνάρα, για να γλιτώσεις». Ψυχροί, αλλά συγχρόνως και γελοίοι, εκτελεστές.

Επειδή όμως η Αριστερά ουδεμία πρόσβαση είχε στον χώρο της Δικαιοσύνης το έργο αυτό το ανέθεσαν σε στελέχη της Δεξιάς συνιστώσας. Αυτό ζούμε αυτές τις ημέρες. Γι΄αυτό και τα μαύρα δάκρυα που χύνει το γνωστό δημοσιογραφικό συγκρότημα της «ψεκασμένης» Δεξιάς –και συγκεκριμένος δημοσιογράφος με στασίδι στην ΕΡΤ - για το φιάσκο Novartis. O προστάτης τους και προστατευόμενος τους Ρασπούτιν έχει υποστεί μια συντριπτική ήττα, με πολύ συγκεκριμένες συνέπειες για το μέλλον του.

Είναι προφανές πως μετά τις εκλογές, όλος αυτός ο εσμός της Δεξιάς συνιστώσας θα εξαϋλωθεί, καθώς δεν θα έχει λόγο ύπαρξης. Άλλωστε κάποιοι από αυτούς θα λογοδοτήσουν στην Δικαιοσύνη για τα πεπραγμένα τους. Μέχρι τότε, όμως, θα βυσσοδομούν κατά της Νέας Δημοκρατίας, με ευθύ ή με ύπουλο τρόπο, επιδιώκοντας να αποτρέψουν, παντί τρόπω, την αυτοδυναμία της.

ΠΗΓΗ: LIBERAL.GR

Δηλαδή ολόκληρον αντιπρόεδρο, αν ό μη γένοιτο, εμπλεκόμασταν σε σύρραξη, έστω περιορισμένη με τους γείτονες, αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η πολιτική επιβίωση των ΑΝΕΛ και όχι οι συνέπειες από μια τέτοια σύγκρουση. Ανοησία; Τυχοδιωκτισμός; ή κυνισμός;

Του Σάκη Μουμτζή

Είναι γεγονός πως η ώρα της κρίσεως, πρωτίστως, για τον Π. Καμμένο πλησιάζει. Η βουλή της FYROM, παρά τις εκτιμήσεις του, φαίνεται πως θα υπερψηφίσει τα τροποποιημένα άρθρα του Συντάγματος. Συνεπώς, πολύ σύντομα η συμφωνία των Πρεσπών θα έρθει και στην βουλή των Ελλήνων και εκεί τα ψέμματα τελειώνουν. Ή θα πέσει η κυβέρνηση ή θα αποσυντεθεί το κόμμα των ΑΝΕΛ. Πιο πιθανό φαίνεται το δεύτερο.

Ο Π. Καμμένος δεν θα βρεθεί μόνον εκτός κυβέρνησης. Ούτε μόνον θα είναι αρχηγός κόμματος χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα. Θα βρεθεί και εκτός της επόμενης βουλής, βορά στα δόντια των πολιτικών του αντιπάλων και των εισαγγελέων. Αυτό τρέμει.

Από την άλλη πλευρά ο πρωθυπουργός δεν έχει κανέναν λόγο να θέλει να αποφύγει αυτήν την ψηφοφορία. Ο,τι πολιτικό κόστος ήταν να καταβάλει, το κατέβαλε, κυρίως στην Β.Ελλάδα. Εκείνο που επιδιώκει να αποδείξει στον διεθνή παράγοντα είναι η αξιοπιστία του και η αποτελεσματικότητα του να τελειώνει «δουλειές». Άλλωστε, περιθώρια αμφιταλαντεύσεων δεν υπάρχουν καθώς εισέπραξε την προκαταβολή.

Οι δρόμοι των δύο συνεταίρων χωρίζουν; Έτσι φαίνεται. Μήπως λοιπόν αυτοί οι λεονταρισμοί του Π. Καμμένου και του Σγουρίδη δεν απευθύνονται στους γείτονες, αλλά στον Αλ.Τσίπρα; μήπως του στέλνουν μήνυμα για το τι είναι ικανοί να κάνουν; Υποθέσεις εργασίας, αλλά οι καιροί είναι πονηροί και οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι αδίστακτοι.

Ένα σοβαρό κράτος δεν απειλεί και δεν πουλά τσαμπουκά, αλλά μέσω παράλληλων διαύλων επικοινωνίας δείχνει την αποφασιστικότητα του στον αντίπαλο, χωρίς φιγούρες και φασαρίες. Ένα σοβαρό κράτος είναι προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει όλες τις ενδεχόμενες απειλές.

Δηλαδή υπάρχει κίνδυνος να εμπλακούμε σε μια περιπέτεια για τα μάτια του Καμμένου; Αν αναλογιστούμε πως τα Ίμια ήταν ενταγμένα στο παιχνίδι διαδοχής του Αν. Παπανδρέου, σήμερα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα. Απλώς λέμε «η Παναγιά να βάλει το χέρι της».

Η σημερινή εικόνα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δικαιώνει όλους εμάς που ευθύς εξαρχής υποστηρίζαμε πως η επικείμενη συμφωνία με την FYROM θα τινάξει στον αέρα τον κυβερνητικό συνασπισμό. Και δικαιώνει και την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, καθώς δεν άκουσε όλους αυτούς που την καλούσαν να συμμετάσχει «με νηφαλιότητα και υπευθυνότητα στην επίλυση ενός χρόνιου προβλήματος».

Την μοίρα του Π. Καμμένου και του Αλ.Τσίπρα θα την καθορίσουν οι πολίτες με την ψήφο τους. Είναι όμως χρέος όλων μας να φτάσουμε μέχρις εκεί με ομαλές διαδικασίες, χωρίς εθνικές περιπέτειες.

ΠΗΓΗ: LIBERAL.GR