Άρα για μία «ιστορία» γίνεται η συζήτηση. Με «αν», «οπότε συμπεραίνεται», «επομένως δεν μπορεί παρά να είναι έτσι», «μου είπαν, άκουσα» κι άλλα τέτοια «τροχήλατα».

Αφού «ιστορίες» λέμε, γιατί να μην πούμε κι άλλη μία; Την ίδια, αλλά «πιασμένη» από πιο νωρίς. Η οποία παραδόξως καταλήγει στο εξής «κακόβουλο» ερώτημα: Μήπως όσοι έχουν κάνει τη «λίστα Βαξεβάνη» σημαία και καμώνονται ότι δεν ξέρουν π.χ. ούτε τον Λαβράνο ούτε τον Μπίτζιο είναι αυτοί που τους έφεραν -μαζί με τα κακόβουλα λογισμικά- στη χώρα; Οπότε, λέμε τώρα, μήπως είναι κι αυτοί που τροφοδότησαν με στοιχεία και ονόματα τις «λίστες», πουλώντας εκδούλευση σε όποιον κάνει την πολιτική εκμετάλλευσή τους;

Άλλωστε -χωρίς να αμφισβητείται η ύπαρξη αυτής της λίστας και των παρακολουθήσεων!- εκ του αποτελέσματος προκύπτει πολιτικό όφελος μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος μέσω του «Ντοκουμέντο» εμφανίζει ουσιαστικά τη Ν.Δ. να παρακολουθεί τη… Ν.Δ. Παράξενο θα πει κανείς. Το μυστήριο μπορεί να ξεδιαλυθεί με τις επόμενες λίστες που έρχονται. Κι όπως φαίνεται, θα έρθουν. Καθώς στο κάδρο των παρακολουθούμενων μπορεί να μπουν κι άλλα πρόσωπα και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ώστε να γίνει λίγο πιο πειστικό το αφήγημα. Στην πρώτη λίστα μπήκαν μόνο τα γνωστά πρόσωπα από την αντιπολίτευση: Ν. Ανδρουλάκης, Χρ. Σπίρτζης, Ο. Γεροβασίλη. Όλοι τους είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Άρα ήταν γνωστές οι υποθέσεις τους.

Η ουσία όμως δεν θα επιβεβαιωθεί, αν δεν προσκομιστούν αποδείξεις ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι ο «εγκέφαλος των παρακολουθήσεων». Αφήνοντας ανοιχτό το αφηγηματικό ενδεχόμενο, κάποιοι που είχαν ή εμπορεύονταν το Predator να έδωσαν τα στοιχεία, προκειμένου να «πέσει» ο Μητσοτάκης.

Και τα έδωσαν για να «καθαρίσουν», δεδομένου ότι ενδεχόμενη έρευνα μπορεί να ανασύρει ποινικά κολάσιμα αδικήματα. Στέκει δεν στέκει η σκέψη, έστω κι αν στερείται αποδείξεων; Στέκει ο μύθος; Στέκει. Πόσω μάλλον αν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις.

Πάμε πίσω στο 2016. Κυβερνούν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Το έγκυρο εργαστήριο Citizen Lab με έκθεσή του λέει ότι μεταξύ των 45 χωρών όπου γίνονται υποκλοπές είναι και η Ελλάδα.

Όχι με το Predator το οποίο ήρθε στη χώρα το 2020, αλλά με ένα άλλο κακόβουλο λογισμικό, το Pegasus, μέσω της Otenet S.A., το οποίο χρησιμοποιούσε και η ΕΥΠ! Δηλαδή το επίσημο ελληνικό κράτος και η τότε κυβέρνηση. Επομένως με το παράνομο ισραηλινό λογισμικό δεν θα μπορούσε να παρακολουθείται π.χ. ο
Κ. Μητσοτάκης; Το Pegasus θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί μέσω του κόμβου Blackbird, που εμπλέκεται στην πολύκροτη υπόθεση της δολοφονίας του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι;

Γιατί δεν μπορεί, ειδικά σύμφωνα με το αφηγηματικό σκεπτικό των «ερευνητών», που αποκάλυψαν το άθλιο σύστημα παρακολουθήσεων του Predator, η αρχή του κακού να είναι εκεί; Αλλωστε τα δύο λογισμικά έκαναν ακριβώς την ίδια «δουλειά» με διαφορετική τεχνολογία, αλλά με την ίδια μέθοδο: «μόλυνση» τηλεφώνων με SMS.

Ο μύθος έχει και συμπτώσεις. Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2018, ο Α. Τσίπρας ξεναγείται επισήμως στην περιοχή Μπερ Σεβά, όπου έχει την έδρα της η ισραηλινή υπηρεσία ασφάλειας. Την ίδια χρονιά υπογράφεται και σύμβαση από τον τότε υπ. Προστασίας του Πολίτη, Ν. Τόσκα, και η ΕΥΠ έχει πρόσβαση σε κακόβουλο λογισμικό. Οχι κάποιο «κέντρο» γενικώς, αλλά η ίδια η ΕΥΠ.

Την ίδια περίοδο ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κ. Μητσοτάκης, κάνει λόγο δημοσίως για παρακολουθήσεις. Καμία αντίδραση από την τότε κυβέρνηση. Οπως και καμία ουσιαστική αντίδραση από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν στις 17 Σεπτεμβρίου 2022 η Ν.Δ. ρώτησε επισήμως -με ανακοίνωσή της- τον Α. Τσίπρα: 1. «Γνώριζε για το Pegasus και τη λειτουργία του στην Ελλάδα;». 2. «Είχε ενημερωθεί από τον κ. Ρουμπάτη για αυτή την έκθεση του του Citizen Lab; Αν είχε ενημερωθεί, σε ποιες ενέργειες προέβη;». 3. Η ΑΑΔΕ έκανε ελέγχους και, αν ναι, κατέληξαν κάπου;». Άκρα του τάφου σιγή. «Υποπτη» σιγή θα έλεγε κάποιος που θέλγεται από την ατεκμηρίωτη αφηγηματική προσέγγιση της «ερευνητικής δημοσιογραφίας».

Λίγο αργότερα, στο πλαίσιο της Εξεταστικής Επιτροπής που συγκροτήθηκε για τις υποκλοπές, δύο κυβερνητικά στελέχη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., οι κ. Σαγιάς και Πιτσιόρλας, μαθαίνουν ότι τους παρακολουθούσε η ΕΥΠ. Ο Στ. Πιτσιόρλας μάλιστα, ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς, ρώτησε με απορία και θλίψη «γιατί εμένα, που είχα και φιλική σχέση με τον Α. Τσίπρα;». Δεν πήρε ποτέ απάντηση και λίγες μέρες αργότερα προσέφυγε στη Δικαιοσύνη.

Ο Τραμπ, ο Τσίπρας και ο… κουβάς

Αφού λοιπόν έχουν συμβεί όλα αυτά επί ΣΥΡΙΖΑ και οι δεσμοί του με τους Ισραηλινούς, τους «Λαβράνους» και τους «Μπίτζιους», οι «σκιές» των οποίων φαίνονται στο βάθος του σκότους, γιατί -σύμφωνα με την τωρινή λογική του ΣΥΡΙΖΑ- να μην είναι αυτοί που έδωσαν τις «λίστες»; Απόδειξη δεν υπάρχει. Ακριβώς όπως δεν υπάρχει και για τον Κ. Μητσοτάκη ότι είναι ο «εγκέφαλος των παρακολουθήσεων».

Επανατίθεται λοιπόν το αρχικό ερώτημα: Μήπως αυτοί που τώρα κάνουν ότι δεν ξέρουν είναι οι ίδιοι που έφεραν τους εμπόρους κακόβουλων λογισμικών στη χώρα και τώρα πήραν «ανταλλάγματα», μήπως και μπορέσουν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση, αφού -αποδεδειγμένα- δεν μπορούν να την ενοχλήσουν με τις ανύπαρκτες πολιτικές προτάσεις τους; Γιατί δεν είναι μια «νέα Novartis»; Ηδη ο «συνήγορος» έκανε λόγο για την ανάγκη ενδεχομένως να δοθεί καθεστώς προστατευόμενου μάρτυρα σε κάποια πρόσωπα, αν χρειαστεί. Και εντέλει, γιατί δεν είναι ο ηθικολογών ηγέτης πίσω από το Predator;

ΥΓ.: Είναι προφανέστατο και εκ των ων ουκ άνευ αυτό το άθλιο κύκλωμα των παρακολουθήσεων να εντοπιστεί και να συντριβεί. Είναι θέμα Δημοκρατίας. Αλλά μια ολόκληρη χώρα, εν μέσω επώδυνης κρίσης, δεν θα «παίζει τις κουμπάρες» επειδή ένα κόμμα και ο ηγέτης του είναι πολιτικά ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την κυβέρνηση. Και σπρώχνουν τη χώρα σε έναν ατέλειωτο βούρκο, χωρίς αποδείξεις και με ευφάνταστα αφηγήματα, το οποία πολύ εύκολα αντιστρέφονται με αληθοφάνεια, υπαρκτά στοιχεία και γεγονότα.

ΑΙΧΜΗ

ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΛΑΣΠΗ

Την ίδια ώρα που η Κουμουνδούρου έχει βάλει τα μέλη της να κάνουν «κόκκινα μεροκάματα» κουβαλώντας τενεκέδες λάσπης στη χώρα συμβαίνουν και τα εξής:

Η ExxonMobil άρχισε τις έρευνες για φυσικό αέριο. Μετά από πολλές δεκαετίες και πολλές κυβερνήσεις που πέρασαν, τώρα ξεκίνησαν σοβαρές έρευνες.

Τα ελληνικά ΑΕΙ για πρώτη φορά στην ιστορία προχωρούν σε προγραμματικές συμπράξεις με 30 από τα καλύτερα αμερικανικά πανεπιστήμια, ανοίγοντας αδιανόητους, μέχρι πριν από λίγο καιρό, ορίζοντες και για τους φοιτητές και για τα ελληνικά Ιδρύματα που αναβαθμίζονται.

Σύμφωνα με έναν από τους πιο έγκυρους ευρωπαϊκούς δείκτες (MSCI), η Ελλάδα είναι η πιο ελκυστική χώρα για επενδύσεις το 2022. Είναι μία από τις 4 ευρωπαϊκές χώρες που είχαν θετική αξιολόγηση και τη χρονιά του πολέμου, πάνω από χώρες όπως π.χ. η Πορτογαλία, η Νορβηγία και η Βρετανία.

Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. έδειξαν ότι τον Οκτώβριο ο πληθωρισμός έπεσε στο 9,1% από 12% που ήταν τον Σεπτέμβριο και 11,4% τον Αύγουστο. Η «ακρίβεια Μητσοτάκη» ανεκδοτοποιείται όλο και περισσότερο.

Προσγειώθηκαν σε ελληνικό έδαφος άλλα δυο Rafale (μετά τα 6 πρώτα) και η πρώτη φρεγάτα Belharra ετοιμάζεται γρήγορα.

Είναι τα «νέα» μόνο δύο ημερών. Λογικό είναι ένα κόμμα το οποίο αδυνατεί να καταλάβει πώς είναι δυνατόν να αυξάνονται τα δημόσια έσοδα χωρίς να αυξάνεται η φορολογία να το «γυρίζει» στο μόνο που ξέρει: Λάσπη, βούρκος, τοξικότητα, μπαχαλοποίηση.

ΠΗΓΗ: «Ελεύθερος Τύπος»

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Το 2014 αποφάσισαν να ρίξουν την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και να στηρίξουν τον «άφθαρτο» Τσίπρα. Χρειάστηκε να μπλοκάρουν την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ελέγχοντας έναν ετερόκλητο συνασπισμό δυνάμεων από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛ. μέχρι τη Χρυσή Αυγή και τους τότε ανεξάρτητους βουλευτές.

Το 2015 τάχθηκαν ανοιχτά με το «περήφανο “όχι”», που έφερνε πιο κοντά το μακρινό «όνειρο της δραχμής». Ηταν -και είναι- σαν τον μακαρίτη δραχμιστή Γ. Τράγκα: Είχαν τα λεφτά τους έξω και τα δάνειά τους μέσα. Από το ευρώ δεν βγήκε η χώρα τελικά, αλλά τις μεγαλοδουλειές τους τις έκαναν μια χαρά με τους «πιο συνεννοήσιμους υπουργούς» που είχαν γνωρίσει ποτέ, όπως οι ίδιοι έλεγαν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις.

Το 2019 πήγαν αναγκαστικά με το ορμητικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Αλλωστε είχαν καταλάβει ότι «το παιδί ούτε πουλιά στον αέρα πιάνει ούτε τραβάει». Και ο «ελεγχόμενος» Κ. Μητσοτάκης κόλλαγε περισσότερο στις ανάγκες της νέας εποχής. Μόνο που ο Κ. Μητσοτάκης δεν αποδείχθηκε ούτε πρόθυμος ούτε διαθέσιμος να γίνει ελεγχόμενος. Αντιθέτως, παρά τις αλλεπάλληλες εισαγόμενες σοβαρότατες κρίσεις, μεγάλωνε το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο και γινόταν «επικίνδυνα ισχυρός» και «ανεξέλεγκτος». Τα «εύκολα deals» έγιναν πιο δύσκολα και ο πακτωλός των χρημάτων από το Ταμείο Ανάκαμψης είχε κανόνες, χρονοδιαγράμματα και αυστηρές προϋποθέσεις. Δεν αρκούσε να σηκώσουν ένα τηλέφωνο ή να στείλουν τον «Πετσίτη» τους να κλείσει τις δουλειές. Κυρίως δεν μπορούσαν κεφάλαια που είχαν εγκριθεί, π.χ. για την παραγωγή πράσινης ενέργειας, να γίνουν λεφτά για πλατείες σε χωριά ή δρόμοι στην Πάνω Ραχούλα.

Εκεί «στράβωσαν» οι άρχοντες του παρασκηνίου. Και δεν το έκρυψαν. Πώς να το κρύψουν, άλλωστε, με τόσα μέσα που διαθέτουν. Εκεί ακριβώς άρχισαν οι «περίεργες στροφές» και οι «υπόγειες επισυνδέσεις», που δεν άργησαν να έρθουν στο φως της ημέρας. Ολο αυτό το αναβράζον και ανήσυχο παρασκήνιο «συμπυκνώθηκε» στις υποκλοπές. Οι οποίες, επαναλαμβάνω, είναι εκ των ων ουκ άνευ να διαλευκανθούν πλήρως και να αποδοθούν οι ευθύνες. Το άμεσο μέλλον θα δείξει τι ακριβώς και πώς στήθηκε και φούσκωσε, και τι είναι θεσμική εκτροπή. Η αναμονή, όμως, δεν εμποδίζει να δούμε αυτά που φαίνονται ήδη διά γυμνού οφθαλμού. Και μάλιστα την ώρα που ο Ερντογάν κάνει επίσημα νέο υβριδικό πόλεμο στον Εβρο και ο Πούτιν επίσημα λέει ότι θέλει να αποσταθεροποιήσει και να τιμωρήσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που πήγαν κόντρα στον αναθεωρητισμό του.

Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς την ώθηση του Ν. Ανδρουλάκη να απομακρυνθεί από το τόξο της λογικής και να πλησιάσει τον καθεστωτικό Α. Τσίπρα. Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς ότι εργαλειοποιούνται τα πάντα -από το μεταναστευτικό μέχρι τη διεθνή ενεργειακή κρίση- με κυνικό στόχο να λυτρωθεί ο Α. Τσίπρας από τον εφιάλτη του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου με τη δημιουργία ενός αντι-Μητσοτακικού μετώπου. Οπως δεν είναι δύσκολο να φανούν και οι χορηγοί της απέλπιδας προσπάθειας.

Πηγή: Ελεύθερος Τυπος