Η συχνότητα των συνόδων του ΝΑΤΟ έχει ποικίλλει στα 77 χρόνια ιστορίας της Συμμαχίας, ωστόσο οι ηγέτες της συναντώνται κάθε καλοκαίρι από το 2021 και πρόκειται να συγκεντρωθούν φέτος στην τουρκική πρωτεύουσα, Άγκυρα, στις 7 και 8 Ιουλίου. Ωστόσο, ορισμένα μέλη πιέζουν για επιβράδυνση του ρυθμού, δήλωσαν στο Reuters ένας ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος και πέντε διπλωμάτες από χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ.

Διπλωμάτης ανέφερε ότι η σύνοδος του 2027, που θα φιλοξενηθεί στην Αλβανία, πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο, ενώ το ΝΑΤΟ εξετάζει το ενδεχόμενο να μην πραγματοποιήσει καθόλου σύνοδο το 2028, έτος των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ και τελευταίο πλήρες ημερολογιακό έτος του Τραμπ στην εξουσία.

Άλλη πηγή ανέφερε ότι ορισμένες χώρες προωθούν την ιδέα διεξαγωγής συνόδων κάθε δύο χρόνια, προσθέτοντας ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη καμία απόφαση και ότι τον τελικό λόγο θα έχει ο γενικός γραμματέας, Μαρκ Ρούτε.

Οι πηγές μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, καθώς πρόκειται για εσωτερικές διαβουλεύσεις του ΝΑΤΟ.

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του Reuters, αξιωματούχος του ΝΑΤΟ δήλωσε: «Το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να πραγματοποιεί τακτικές συναντήσεις αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, ενώ μεταξύ των συνόδων οι σύμμαχοι θα συνεχίσουν να διαβουλεύονται, να σχεδιάζουν και να λαμβάνουν αποφάσεις για την κοινή μας ασφάλεια.»

Δύο από τις πηγές ανέφεραν τον Τραμπ ως παράγοντα, αλλά αρκετές τόνισαν ότι υπάρχουν και ευρύτερες αιτίες.

Ορισμένοι διπλωμάτες και αναλυτές υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι οι ετήσιες σύνοδοι δημιουργούν πίεση για εντυπωσιακά αποτελέσματα, αποσπώντας την προσοχή από τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. «Καλύτερα λιγότερες σύνοδοι παρά κακές σύνοδοι», δήλωσε ένας διπλωμάτης. «Έχουμε ούτως ή άλλως πολλή δουλειά να κάνουμε και ξέρουμε τι πρέπει να γίνει.»

Άλλος ανέφερε ότι η ποιότητα των συζητήσεων και των αποφάσεων είναι το πραγματικό μέτρο της ισχύος της συμμαχίας.

Η Φίλις Μπέρι, ανώτερη συνεργάτις του Atlantic Council, έγραψε: «Η μείωση των υψηλού προφίλ συνόδων θα επέτρεπε στο ΝΑΤΟ να συνεχίσει το έργο του και να μειώσει τη δραματικότητα που έχει χαρακτηρίσει πολλές πρόσφατες διατλαντικές συναντήσεις.»

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα σε think tank, σημείωσε ότι το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε μόλις 8 συνόδους κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Περιέγραψε τις τρεις πρώτες συνόδους του Τραμπ στην πρώτη του θητεία ως «συγκρουσιακές εκδηλώσεις, κυριαρχούμενες από τα παράπονά του για τις χαμηλές αμυντικές δαπάνες των συμμάχων».

Η περσινή σύνοδος στη Χάγη επηρεάστηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό από την απαίτηση του Τραμπ να αυξήσουν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ σημαντικά τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ — στόχο που αποδέχθηκαν συμφωνώντας να δαπανούν 3,5% για βασική άμυνα και 1,5% για ευρύτερες επενδύσεις σχετικές με την ασφάλεια. Το γεγονός και μόνο ότι ολοκληρώθηκε χωρίς μεγάλες εντάσεις θεωρήθηκε επιτυχία.

Αφού οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ αρνήθηκαν να του παράσχουν την υποστήριξη που ζητούσε στον πόλεμο με το Ιράν -τον οποίο είχε ξεκινήσει χωρίς να τους συμβουλευτεί ή να τους ενημερώσει- ο Τραμπ αμφισβήτησε ανοιχτά κατά πόσο οι ΗΠΑ θα πρέπει να τηρήσουν το σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας του ΝΑΤΟ και δήλωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο αποχώρησης από τη συμμαχία.

Μήνες νωρίτερα, είχε επίσης εκφράσει αξιώσεις για τη Γροιλανδία, αυτόνομη περιοχή που ανήκει στο επίσης μέλος του ΝΑΤΟ, τη Δανία.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου 

Επίσης το καθεστώς αυτό προσωρινά δεν θα έχει όσο εμπλουτισμένο ουράνιο θέλει, θα διαθέτει όμως κινεζική πυρηνική στήριξη. Όσο για τον ιρανικό λαό θα έχει υποστεί μια συντριπτική ήττα και το μένος του κατά της Δύσης θα αυξηθεί.

Από την άλλη πλευρά, ο εκ των «νικητών» του πολέμου, μεγάλος «dealer» της Ουάσιγκτον, θα έχει πλήξει σοβαρά την Ατλαντική Συμμαχία, θα έχει υπερχρεώσει την Αμερική και οι δήθεν προστασίες του στα αραβικά Εμιράτα και αλλού θα αποτελούν ανέκδοτο. Παγκοσμίως η Αμερική θα θεωρείται μια ανεύθυνη χώρα, ο λαός της οποίας ψηφίζει και ηγέτες της πλάκας. Αν δε στην πορεία πάρει τα πάνω του και το μουσουλμανικό στοιχείο στις ΗΠΑ και την Ευρώπη ,η κατάσταση θα αποκτήσει μια κρίσιμη διάσταση για τις κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες στον δυτικό κόσμο.

Μήπως όμως τελικά αυτός ήταν από την πρώτη θητεία του στην προεδρία των ΗΠΑ, ο κύριος στόχος του Ντόναλντ Τραμπ; Στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης του με την Κίνα, η οποία για την ώρα δεν λέει κουβέντα, μήπως ο Τραμπ θέλει να κάνει δώρο στον Πούτιν μια διαλυμένη Ατλαντική Συμμαχία για να απομακρύνει τη Ρωσία από τη Συμμαχία των BRIC’s;

Το σενάριο αυτό δεν είναι αποκλειστικής εμπνεύσεως του Τραμπ. Έχει έλθει στο προσκήνιο στο τέλος της δεκαετίας του 1990, όταν επί προεδρίας Μπιλ Κλίντον, κάποιοι σύμβουλοί του, βλέποντας την πιθανή διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την πρώην κομμουνιστική Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, δεν απέκλεισαν μια ισχυροποίηση της Γερμανίας και πλησίασμα της τελευταίας με τη Ρωσία, εις βάρος της Αμερικής. Εκείνα τα χρόνια, τις ίδιες περίπου σκέψεις, αλλά από διαφορετική  οπτική γωνία έκανε και το τότε ανερχόμενο αστέρι της Ρωσίας, ο Βλαδίμηρος Πούτιν, ο οποίος όμως φοβόταν ότι η Γερμανία θα ήταν στην ουσία αμερικάνικος Δούρειος Ίππος για τη νέα «ρωσική αυτοκρατορία» που «οραματιζόταν».

Στη βάση αυτή της συλλογιστικής, ο Πούτιν ανέθεσε στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες να προσεταιριστούν στις ΗΠΑ επιχειρηματίες και πολιτικούς, πρόθυμους να ακολουθήσουν αντιευρωπαϊκές κατευθύνσεις, ενισχύοντας κυρίως εθνικιστικά κινήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Ντόναλντ Τραμπ, για τον οποίον η σοβιετική KGB είχε έναν πλήρη φάκελο από το 1987 όταν για πρώτη φορά είχε προσκληθεί στη Μόσχα του Γκορμπατσώφ, αποτελούσε ιδανική περίπτωση. Δικαιολογείται έτσι το μεγάλο δώρο που ο Τραμπ προσφέρει στον Πούτιν ξεκινώντας τον πόλεμο του στο Ιράν και όχι μόνον

Ο πόλεμος αυτός, ο οποίος για την ώρα μόνο ζημιές προκαλείς την παγκόσμια οικονομία και ειδικά στην Ευρώπη και αρκετές φτωχές χώρες, αποτελεί άλλοθι  για να παρατήσει η Αμερική την Ουκρανία στο έλεος της Ρωσίας, εκβιάζοντας παράλληλα και μια αποδυναμωμένη Ευρώπη.

Με αφετηρία εξάλλου τον πόλεμο αυτό, ο Τραμπ δρομολογεί την κατάργηση του ΝΑΤΟ και την πιθανή διάλυση της Ατλαντικής Συμμαχίας. Μη μου πείτε ότι τα δώρα δεν είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα του Πούτιν. Με τον τελευταίο εξάλλου ο Αμερικανός πρόεδρος θέλει να μοιραστεί και την Αρκτική γι’ αυτό και απειλεί με προσάρτηση τη Γροιλανδία και με απίθανους δασμούς τη Δανία.

Πιστεύει ο Αμερικανός πρόεδρος ότι με όλα αυτά θα απομακρύνει τη Ρωσία από την Κίνα, αγνοώντας ότι η τελευταία ελέγχει ήδη το 60% των ρωσικών ενεργειακών πηγών, με συμβόλαια ενοικίασης 99 ετών.

Κατά συνέπεια, μια ρωσική απομάκρυνση από την Κίνα είναι προβληματική,  όχι όμως και  η αποστασιοποίηση της Ευρώπης, που συμφέρει και την Κίνα βέβαια, Αυτό σημαίνει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την Κίνα, ξεκινά με αυτογκόλ, το οποίο θα μπορούσε να έχει υψηλό κόστος γι’ αυτόν και τις περί MAGA θεωρίες του.

Κατά τα λοιπά, με τον πόλεμό του κατά του Ιράν, ναι μεν η διεθνής οικονομία και η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχονται ισχυρά πλήγματα, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τις φιλικές του κερδοσκοπικές εταιρίες, οι οποίες ήδη μετρούν κάποια εκατομμύρια  δολάρια κέρδη.

Όσο για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, δεν θα ήθελε να τελειώσει κανένας πόλεμος, γιατί τότε θα ξεκινήσουν γι’ αυτόν αρκετά δυσάρεστες περιπέτειες με τη δικαιοσύνη της χώρας του.

Έντονα συζητείται το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ», καθώς ενισχύεται η αίσθηση ότι οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον μόνο εγγυητή ασφάλειας, αλλά ενδεχομένως και μέρος του προβλήματος.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα με αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Την Τετάρτη το έκανε ξανά, εκφράζοντας την απογοήτευσή του που τα ευρωπαϊκά κράτη αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο που η χώρα του διεξάγει με το Ισραήλ κατά του Ιράν. «Σκέφτομαι σοβαρά να αποσύρω τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ», είπε στην Telegraph. Είχαν προηγηθεί άλλες τρεις φορές που ο Τραμπ επέκρινε το ΝΑΤΟ και απείλησε με αποχώρηση.

Όπως είναι φυσικό, οι αμφιβολίες για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα σπεύσουν να υπερασπιστούν τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ εντείνουν την ανησυχία στην Ευρώπη, οδηγώντας όλο και περισσότερες χώρες να εξετάζουν το ενδεχόμενο μιας συμμαχίας χωρίς την Ουάσινγκτον. «Όμως όσο περισσότερο απαξιώνει το ΝΑΤΟ και απειλεί να το εγκαταλείψει, τόσο περισσότερο το αποδυναμώνει», συμπεραίνουν οι «New York Times», μιλώντας με βετεράνους αξιωματούχους σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Η συμμαχία, που δημιουργήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως δύναμη αποτροπής απέναντι στη Σοβιετική Ενωση με στόχο να διατηρήσει την ειρήνη στην Ευρώπη, βρίσκεται σε κρίση, με ορισμένους να αμφισβητούν τη δυνατότητα επιβίωσή της.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έφερε στην επιφάνεια τις ήδη υπάρχουσες αμφιβολίες για τη δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στη συμμαχία, παρατηρεί ο Ιβο Ντάαλντερ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

«Είναι δύσκολο για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα να εμπιστευθεί πλέον τις ΗΠΑ πως θα σπεύσουν να τη υπερασπιστούν» σε περίπτωση ανάγκης, είπε Αμερικανός διπλωμάτης.

Στην ομιλία του, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έκανε καμία αναφορά στο ΝΑΤΟ, γεγονός που ανακούφισε τους συμμάχους.

Ωστόσο, ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος εκτίμησε ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν πιστεύουν πλέον πως το Άρθρο 5 -η δέσμευση του ΝΑΤΟ για συλλογική άμυνα – έχει πραγματική ισχύ. Οι ΗΠΑ φαίνεται πλέον να αποτελούν μέρος του προβλήματος της διεθνούς αστάθειας, σχολίασε ο αξιωματούχος, μιλώντας ανώνυμαστην αμερικανική εφημερίδα. Οι ΗΠΑ δεν θεωρούνται πλέον μέρος της λύσης, ούτε εγγυήτριες ασφαλείας.

Μιλώντας την Πέμπτη στη Σεούλ, ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν ξεκάθαρος: ο Τραμπ υπονομεύει το ΝΑΤΟ με τις επαναλαμβανόμενες απειλές αποχώρησης.

Την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, αντανακλώντας τη δυσαρέσκεια του Τραμπ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, προειδοποίησε ότι οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επανεξεταστούν μετά τη λήξη του πολέμου με το Ιράν. «Χωρίς τις ΗΠΑ δεν υπάρχει ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Ρούμπιο. «Μια συμμαχία πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελής. Δεν μπορεί να είναι μονόδρομος. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να το διορθώσουμε».

Το «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της συμμαχίας επειδή έτσι σχεδιάστηκε στην Ουάσιγκτον, όμως η Ευρώπη δεν είναι ανήμπορη και αυξάνει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, εν μέρει εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και εν μέρει εξαιτίας των πιέσεων του Τραμπ.

Ακόμη και αν η Ουάσιγκτον αποσύρει τους 70.000 Αμερικανούς στρατιώτες που βρίσκονται στην Ευρώπη, ένα «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ» θα ήταν εφικτό, λένε ανώτεροι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Το σύστημα διοίκησης και οι υποδομές του ΝΑΤΟ παραμένουν, και οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να καλύψουν τις περισσότερες θέσεις. Υπάρχουν ήδη μελέτες για το τι θα χρειαστεί η Ευρώπη ώστε να συμπληρώσουν το κενό που θα άφηναν πίσω τους οι ΗΠΑ.

Μία από αυτές τις μελέτες, του International Institute for Strategic Studies, τοποθετούσε το κόστος σε περίπου ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε βάθος 25ετίας. Το think tank Bruegel, σε συνεργασία με το ινστιτούτο Kiel για την Παγκόσμια Οικονομία, υπολόγισε ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί 300.000 επιπλέον στρατιώτες και αύξηση των αμυντικών δαπανών κατά τουλάχιστον 290 δισ. δολάρια ετησίως βραχυπρόθεσμα, ώστε να είναι σε θέσει να αντιμετωπίσει με επάρκεια τη ρωσική επιθετικότητα.

Στο μεταξύ, αξιωματούχοι του Τραμπ επιμένουν ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να αναλάβουν τη συμβατική άμυνα και η Ουάσιγκτον να συνεχίσει να παρέχει την «πυρηνική ομπρέλα».

Ο χρονικός ορίζοντας για αυτό το σχέδιο, όπως συγκλίνουν αρκετές εκτιμήσεις, είναι το 2029.

Επίσης, συζητείται η ανάγκη για ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα, με χώρες όπως η Βρετανία και η Γαλλία να αναζητούν τρόπους να ενισχύσουν τη δική τους πυρηνική ικανότητα, ώστε να μειώσουν την εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ.

Η αίσθηση ανάγκης για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτονομία ενισχύθηκε από την απόφαση του Τραμπ να βομβαρδίσει το Ιράν χωρίς διαβούλευση ζητώντας βοήθεια εκ των υστέρων, κάτι που ενίσχυσε την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ η «γηραιά ήπειρος» αναζητά όλο και περισσότερο τη δική της αυτονομία.

Η αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τις ίδιες, όπως προειδοποιούν Αμερικανοί διπλωμάτες, ενώ άλλοι τονίζουν ότι η αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ θα ήταν «δώρο» για τη Ρωσία στρατηγικά – κάτι που οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτρέψουν.

Η αμερικανική επιχείρηση για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο αυτόν τον μήνα, σε συνδυασμό με την κλιμακούμενη ρητορική της κυβέρνησης Τραμπ περί ενδεχόμενης χρήσης στρατιωτικής ισχύος για τον έλεγχο της Γροιλανδίας, ανάγκασε τους Ευρωπαίους ηγέτες να διαμορφώσουν γρήγορα μια κοινή στρατηγική. Στόχος τους είναι να καταδείξουν ότι η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ έχουν υπό έλεγχο την ασφάλεια της περιοχής, υπονομεύοντας το επιχείρημα Τραμπ υπέρ της προσάρτησης της Γροιλανδίας.

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ θα συναντηθεί αυτή την εβδομάδα με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη Γροιλανδία και τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το ΝΑΤΟ στη σταθερότητα της περιοχής. «Καθώς η ασφάλεια στην Αρκτική αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, θέλω να συζητήσω πώς μπορούμε να αναλάβουμε καλύτερα αυτή την ευθύνη στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ — υπό το πρίσμα παλαιών και νέων ανταγωνισμών με τη Ρωσία και την Κίνα», δήλωσε ο Βάντεφουλ.

Παρότι ο Τραμπ εδώ και χρόνια εκφράζει σκέψεις για ενσωμάτωση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ για λόγους εθνικής ασφάλειας, το ενδιαφέρον του εντάθηκε μετά την αμερικανική επιχείρηση κατά του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο. Η εξέλιξη αυτή ενίσχυσε τις ανησυχίες των συμμάχων για την προθυμία του να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ για την επίτευξη στόχων εξωτερικής πολιτικής.

Μιλώντας για τη Γροιλανδία την Παρασκευή, ο Τραμπ δήλωσε: «Θα ήθελα να κάνουμε μια συμφωνία, με τον εύκολο τρόπο. Αν όμως δεν γίνει εύκολα, θα γίνει με τον δύσκολο τρόπο».

Η Γερμανία προτίθεται να προτείνει τη δημιουργία αποστολής του ΝΑΤΟ με την ονομασία «Arctic Sentry» για την ασφάλεια της περιοχής, με πρότυπο την αποστολή «Baltic Sentry» που ξεκίνησε πέρυσι για την προστασία κρίσιμων υποδομών στη Βαλτική Θάλασσα.

Η προσέγγιση Στάρμερ βασίζεται στην πεποίθηση ότι η Βρετανία και η Ευρώπη εξυπηρετούνται καλύτερα αν πείσουν τον Τραμπ για τη γεωπολιτική τους αξία προς τις ΗΠΑ, από τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία έως την ασφάλεια κοντά στην αμερικανική επικράτεια. Η στάση αυτή διαφοροποιείται από πιο δημόσια επικριτικές φωνές, όπως της Γαλλίας, που προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα για απειλές αμερικανικού εξαναγκασμού.

Προς το παρόν, η Δανία ελπίζει ότι μια διπλωματική επίσκεψη στην Ουάσινγκτον την επόμενη εβδομάδα θα μετριάσει τις εντάσεις. Οι υπουργοί Εξωτερικών της Δανίας και της Γροιλανδίας, Λαρς Λόκε Ράσμουσεν και Βίβιαν Μότσφελντ, σκοπεύουν να αντικρούσουν, όπως λένε, επίμονες ανακρίβειες και διογκωμένες εκτιμήσεις ασφαλείας που τροφοδοτούν τη συζήτηση.

Παρότι ο Τραμπ δεν έχει αποκλείσει τη χρήση στρατιωτικής ισχύος για την απόκτηση της Γροιλανδίας, ο Ρούμπιο δήλωσε πρόσφατα ότι ο στόχος είναι η αγορά του νησιού και όχι μια στρατιωτική επέμβαση που θα δοκίμαζε το μέλλον του ΝΑΤΟ. «Τα νόμιμα συμφέροντα όλων των συμμάχων του ΝΑΤΟ, αλλά και των κατοίκων της περιοχής, πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο», δήλωσε ο Βάντεφουλ. «Αυτό ισχύει και για τη Γροιλανδία και τον λαό της».

Η απειλή που αποτελεί η Ρωσία, οι αμυντικές δαπάνες, οι αμυντικές ικανότητες της Ευρώπης καθώς και η περαιτέρω υποστήριξη της Ουκρανίας αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της σημερινής συνεδρίασης των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ επέκρινε έντονα την Ισπανία για μη τήρηση των δεσμεύσεων της έναντι των Συμμάχων.

«Όπως γνωρίζετε, ζήτησα να δαπανήσουν 5%, όχι 2%. Πολλοί θεώρησαν πως δεν επρόκειτο να γίνει. Αλλά έγινε, σχεδόν από όλους. Είχαμε κάποιον που υστέρησε, την Ισπανία (…) Δεν έχουν καμία δικαιολογία να μην το κάνουν, αλλά εντάξει. Ίσως να έπρεπε να τους πετάξουν έξω από το ΝΑΤΟ, ειλικρινά», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η συμμαχία παρουσίασε το ταμείο το καλοκαίρι του 2022, μήνες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, υποσχόμενη να επενδύσει σε τεχνολογίες που θα ενισχύσουν την άμυνά της. Το ταμείο υποστηρίζεται από 24 από τα 32 κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Φινλανδίας και της Σουηδίας, που εντάχθηκαν στη συμμαχία νωρίτερα αυτό το έτος.

Την Τρίτη, το Ταμείο Καινοτομίας του NATO (NIF) επιβεβαίωσε ότι είχε επενδύσει άμεσα σε τέσσερις ευρωπαϊκές εταιρείες τεχνολογίας, οι οποίες, όπως είπε, θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των προκλήσεων στην άμυνα, την ασφάλεια και την ανθεκτικότητα.

«Η δυνατότητα πρόσβασης σε στρατηγικές τεχνολογίες είναι το κλειδί για τη διασφάλιση ενός ασφαλούς και ευημερούντος μέλλοντος για το ένα δισεκατομμύριο πολίτες της συμμαχίας», δήλωσε ο Andrea Traversone, διαχειριστής εταίρος του ταμείου.

«Κατόπιν αιτήματός μας, ο τριμερής μηχανισμός μεταξύ της Τουρκίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας ακυρώθηκε επ’ αόριστον», δήλωσε η τουρκική πηγή στο ρωσικό πρακτορείο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η επόμενη συνάντηση στο πλαίσιο του μηχανισμού επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες τον Φεβρουάριο.

Το απόγευμα του Σαββάτου 21/1 στο πλαίσιο διαδηλώσεων έξω από την τουρκική πρεσβεία στη Στοκχόλμη ο Ράσμους Παλουντάν από το ακροδεξιό κόμμα Stram Kurs έκαψε αντίτυπο από το Κοράνι. Η κίνηση αυτή εξόργισε την τουρκική κυβέρνηση, με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών να τη χαρακτηρίζει σαφή παραβίαση των υποχρεώσεων του τριμερούς μνημονίου που υπέγραψε η Σουηδία για την αποτροπή της προπαγάνδας τρομοκρατικών οργανώσεων.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Ερντογάν ξεκαθάρισε πως η Σουηδία «δεν πρέπει να περιμένει υποστήριξη από την Τουρκία» για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, εκφράζοντας την οργή του για τη διαδήλωση.

Υπενθυμίζεται πως η Φινλανδία και η Σουηδία αποφάσισαν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ στις 18 Μαΐου εν μέσω των γεγονότων στην Ουκρανία. Οι αιτήσεις τους έχουν ήδη εγκριθεί από 28 χώρες της συμμαχίας, αλλά η Ουγγαρία και η Τουρκία δεν τις έχουν επικυρώσει.

Η Άγκυρα απαιτεί από τη Στοκχόλμη και το Ελσίνκι να σταματήσουν να υποστηρίζουν το PKK και να εκδώσουν ακτιβιστές που θεωρούνται στην Τουρκία ότι εμπλέκονται στην τρομοκρατία. Οι τουρκικές αρχές έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι χωρίς την εκπλήρωση αυτών των υποσχέσεων δεν θα υπάρξει πρόοδος στην εισδοχή των βόρειων χωρών στο ΝΑΤΟ.

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Σήμερα, έχει προγραμματιστεί έκτακτη σύνοδος του ΝΑΤΟ, για να γίνει συνολική εξέταση της κατάστασης και να αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις. Από την άλλη, ο Πούτιν, μετά την ταπεινωτική υποχώρηση από τη Χερσόνα, επιβεβαιώνει όλους όσους βλέπαμε ότι δεν πρόκειται να καταθέσει τα όπλα και θα επανέλθει με εκδικητική μανία, κάνοντας χρήση πυραυλικών συστημάτων ή ακόμη και πυρηνικών όπλων. Συνεχίζει να σπέρνει τον θάνατο και αυξάνει τον ανθρώπινο πόνο στην Ουκρανία, καταστρέφοντας κρίσιμες υποδομές, οι οποίες θα αναγκάσουν εκατομμύρια κατοίκους σε διάφορες πόλεις να μείνουν χωρίς ρεύμα, θέρμανση και νερό. Ο παραναϊκός αυτός τύπος το έχει ρίξει μάλιστα και στο... παραμύθι, λέγοντας ότι δεν χτυπάει την Ουκρανία, αλλά τα όπλα που στέλνει η Δύση σ΄ αυτήν!

Οι χώρες της Βαλτικής βρίσκονται σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού, η Πολωνία προσπαθεί να τσεκάρει τι ακριβώς έχει συμβεί και το ΝΑΤΟ, ετοιμάζει νέα σενάρια για να... μαζέψει τον Ρώσο εισβολέα. Όλα αυτά συνέβησαν ταυτόχρονα με τη Σύνοδο του G-19 συν τη Ρωσία, όπου ήταν χαρακτηριστική η απομόνωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ο Πούτιν ήθελε να στείλει το δικό του μήνυμα προς τους ισχυρούς του πλανήτη, θέλοντας προφανώς να τους θυμίσει ότι αυτός καθορίζει τις εξελίξεις. Αυτό σίγουρα είναι ένα γεγονός, αν λάβουμε υπόψιν την τεράστια ζημιά που έχει προκαλέσει παγκοσμίως, μετά την εισβολή στην Ουκρανία, αλλά ταυτόχρονα, φαίνεται να ρίχνει και την τελευταία ζαριά, με κίνδυνο να φάει ακόμη και το... κεφάλι του! Η ανθρωπότητα πρέπει να τελειώσει μια ώρα αρχύτερα με αυτόν τον παρανοϊκό τύπο, ο οποίος, με έπαρση φεουδάρχη, νομίζει ότι του ανήκει, ό,τι αυτός νομίζει ότι του ανήκει.

Την ίδια στιγμή, οι νέες βομβιστικές επιθέσεις στην Τουρκία φαίνεται ότι μπορεί να αποτελέσουν ένα ισχυρό άλλοθι για τον Ερντογάν έτσι ώστε να μπουκάρει στη Συρία για να εκκαθαρίσει τους Κούρδους και ταυτόχρονα να κερδίσει πόντους στις δημοσκοπήσεις, έτσι ώστε, έως τις εκλογές, να καταφέρει αυτό που σήμερα είναι εξαιρετικά επισφαλές, δηλαδή τη νίκη και την επανεκλογή του. Πάντως, στο περιθώριο της Συνόδου του G-20, που διεξάγεται στο μαγευτικό Μπαλί της Ινδονησίας. ο Μπαϊντεν και ο Μακρόν του είπαν να... μαζευτεί και να ρίξει τους τόνους της έντασης με την Ελλάδα.

Μάλιστα, ο Ερντογάν ευχαρίστησε με ανάρτηση του στο twitter την Ελλάδα για τη συμπαράσταση της στο τρομοκρατικό χτύπημα της περασμένης Κυριακής στην Κωνσταντινούπολη, αδειάζοντας τους ανόητους υφιστάμενους του, οι οποίοι προσπάθησαν να εμπλέξουν τη χώρα μας, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Βέβαια, είναι σίγουρο ότι η επιστροφή του... Σουλτάνου στο... σπίτι του, θα τον μεταμορφώσει και πάλι στον... γνωστό "λύκο", που απειλεί την Ελλάδα. Και τα επεισόδια στα σήριαλ με πρωταγωνιστές τον Ερντογάν και τον Πούτιν, δεν πρόκειται να έχουν τέλος...

Μαύρα σύννεφα

Χθες, οι αγορές αντέδρασαν ψύχραιμα στο άκουσμα της πτώσης ρωσικού πυραύλου (;) σε πολωνικό έδαφος και έτσι η Wall Street συγκράτησε τις δυνάμεις της, ενώ οι ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές κατέγραψαν την τέταρτη σερί άνοδο.

Ωστόσο, δεν γίνεται να μην λάβουμε υπόψιν μας τις συστάσεις της JP Morgan για την... αξιοποίηση του τελευταίου ράλι στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, έτσι ώστε να κάνουν... ηρωική έξοδο οι επενδυτές, καθώς έρχεται ύφεση. Επιπλέον, η Goldman Sachs εξέφρασε την πρόβλεψη για εκτίναξη της τιμής του πετρελαίου στα 115 δολάρια το βαρέλι έως τις αρχές του 2023. Βασικοί λόγοι θα είναι η απαγόρευση της εμπορίας ρωσικού πετρελαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η επάνοδος της Κίνας στην κανονικότητα μετά την πολιτική των μηδενικών κρουσμάτων, αλλά και η μείωση της παραγωγής σχιστολιθικού αερίου από τις ΗΠΑ.

Όμως, τα... κακά μαντάτα δεν σταματούν στις προβλέψεις και εκτιμήσεις της JP Morgan και της Goldman Sachs, καθώς έχουμε και συνέχεια. Ο οίκος Moody's δημοσιοποίησε χθες προβλέψεις-σοκ για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας το 2023, χτυπώντας παράλληλα το "καμπανάκι" κινδύνου για κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία!

Ο αμερικανικός οίκος αναμένει ύφεση έως και αδύναμη ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, επιβράδυνση στην Κίνα, εκτεταμένη ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη, αύξηση του κόστους δανεισμού, πλήγμα στο δημόσιο χρέος των χωρών, διατήρηση του υψηλού πληθωρισμού, συρρίκνωση της τουριστικής κίνησης, δημοσιονομική πίεση στους προϋπολογισμούς των κρατών, κλιμάκωση στη στρατιωτική σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας και αναζωπύρωση γεωπολιτικών εντάσεων. Πάλι καλά που δεν προβλέπει την καταστροφή του πλανήτη και τη μαζική πτώση μετεωριτών!

Η έκθεση του αμερικανικού οίκου κάνει εκτεταμένες αναφορές στους γεωπολιτικούς κινδύνους με άξονα τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και την αντίδραση του ΝΑΤΟ, ενώ αναδεικνύει μείζονες περιφερειακές εντάσεις, όπως για παράδειγμα τη στρατιωτική σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν και την πολεμική ρητορική της Τουρκίας κατά της Ελλάδας. Πάντως, θεωρεί ότι βασική πηγή κινδύνου για την παγκόσμια οικονομία αποτελούν οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, καθώς σε περίπτωση κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης, θα πληγούν χώρες όπως η Γερμανία και η Νότια Κορέα. Γενικώς, τα... μαύρα σύννεφα, έχουν πυκνώσει επικίνδυνα και πάλι.