Η ανάλυση εξετάζει την αλυσίδα αξίας και τα δεδομένα της παγκόσμιας και εγχώριας αγοράς και παρέχει μια ολοκληρωμένη στρατηγική εκτίμηση της ελληνικής ναυπηγοεπισκευαστικής αγοράς, αξιοποιώντας την εις βάθος κατανόηση του τοπικού οικοσυστήματος που έχουν αναπτύξει οι ομάδες της EY-Parthenon.

Το διεθνές περιβάλλον

Η ανάπτυξη του παγκόσμιου στόλου καθοδηγείται πλέον από την αύξηση της χωρητικότητας και όχι του αριθμού των πλοίων, με σαφή μετατόπιση προς πλοία μεγαλύτερης κλίμακας, ιδιαίτερα στα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου (bulk carriers) και τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (containerships).

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι δραστηριότητες των ναυπηγείων αποτελούν πάνω από το ήμισυ (53%) της συνολικής αξίας ενός πλοίου, με τις ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες εγκατάστασης (outfitting) να συγκεντρώνουν σημαντικό μέρος της τεχνικής πολυπλοκότητας και των απαιτούμενων ανθρωποωρών. Το υπόλοιπο 47% κατανέμεται μεταξύ του κόστους του χάλυβα (14%), του συστήματος πρόωσης (12%), των υλικών εξοπλισμού και εγκατάστασης (10%) και λοιπών αναλώσιμων και υλικών (11%).

Η τεχνολογία, η ψηφιοποίηση και οι πρωτοβουλίες απανθρακοποίησης λειτουργούν ως βασικοί καταλύτες μετασχηματισμού για τη ναυπηγική βιομηχανία, οδηγώντας σε ριζική αναδιάρθρωση των λειτουργικών μοντέλων των ναυπηγείων. Η ενσωμάτωση ψηφιακών εργαλείων αυξάνει την αποδοτικότητα και επιτρέπει πιο ακριβή προγραμματισμό των έργων. Παράλληλα, η μετάβαση προς την απανθρακοποίηση επιβάλλει την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και καυσίμων, καθώς και τον ανασχεδιασμό των πλοίων ώστε να πληρούν αυστηρότερα περιβαλλοντικά πρότυπα. Ως αποτέλεσμα, ο ανταγωνισμός σε παγκόσμιο επίπεδο δεν καθορίζεται πλέον μόνο από το κόστος εργασίας ή τη δυναμικότητα παραγωγής, αλλά ολοένα και περισσότερο από την τεχνολογική ωριμότητα, την ικανότητα καινοτομίας και την ευελιξία προσαρμογής σε νέες κανονιστικές και περιβαλλοντικές απαιτήσεις.

Συγχρόνως, η γήρανση του ευρωπαϊκού στόλου δημιουργεί διαρθρωτική ζήτηση για επισκευές, μετατροπές και ενεργειακές αναβαθμίσεις, ενισχύοντας τον ρόλο αυτών των υπηρεσιών έναντι των νέων κατασκευών.

Η ελληνική αγορά

Τα ελληνικά ναυπηγεία διαθέτουν σαφή συγκριτικά πλεονεκτήματα στις επισκευές και μετατροπές, λόγω του χαμηλότερου λειτουργικού κόστους, του εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, αλλά και της στρατηγικής γεωγραφικής θέσης της χώρας μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής.

Παρά τα πλεονεκτήματα αυτά, ωστόσο, η εγχώρια αγορά παραμένει σε σημαντικά χαμηλό επίπεδο αξιοποίησης, καθώς απορροφά λιγότερο από το 1% (στοιχεία του 2023) του διαθέσιμου όγκου εργασιών συντήρησης, γεγονός που αναδεικνύει το σημαντικό ανεκμετάλλευτο δυναμικό ανάπτυξης.

Η ανταγωνιστικότητα του κλάδου περιορίζεται από σημαντικές διαρθρωτικές προκλήσεις. Η συρρίκνωση του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού, λόγω γήρανσης και ελλιπούς επανακατάρτισης, οι συνθήκες εργασίας και θεσμικά εμπόδια, όπως η γραφειοκρατία, οι αργές και πολύπλοκες διαδικασίες κανονιστικών εγκρίσεων και αδειοδότησης, παρεμποδίζουν την παραγωγικότητα, την καινοτομία και την ανάπτυξη, αυξάνοντας το κόστος.

Οι περιορισμοί των υποδομών, όπως χωρητικότητα και μέγεθος δεξαμενών, και η χαμηλή ψηφιοποίηση εργασιών, αναδεικνύονται σε κρίσιμους ανασταλτικούς παράγοντες για την αξιοποίηση της αυξανόμενης ζήτησης, ειδικά καθώς αυξάνεται το μέγεθος των πλοίων και η πολυπλοκότητα των απαιτήσεων.

Συγχρόνως, το σημερινό λειτουργικό μοντέλο των ελληνικών ναυπηγείων βασίζεται, σε μεγάλο βαθμό, σε εξωτερικές αναθέσεις (outsourcing), γεγονός που προσφέρει ευελιξία αλλά περιορίζει την ανάπτυξη δυνατοτήτων, εντείνει την αστάθεια και αυξάνει τις πιέσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα. Λειτουργώντας, σε μεγάλο βαθμό, με βάση εξατομικευμένα, μεμονωμένα έργα, τα ελληνικά ναυπηγεία δεν εξασφαλίζουν μέχρι σήμερα τις οικονομίες κλίμακας, βελτιώσεις στην παραγωγικότητα και προβλέψιμες δομές κόστους, που συνδέονται με την επαναληψιμότητα της παραγωγής.

Δυνατότητες αύξησης των εσόδων και της διεθνούς παρουσίας

Τα τρέχοντα έσοδα του ελληνικού ναυπηγοεπισκευαστικού τομέα διαμορφώνονται περίπου στα 197 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περιορισμένη διείσδυση στην παγκόσμια αγορά, της τάξης του 0,4%.

Σύμφωνα με την ανάλυση της EY-Parthenon, υπό ένα ρεαλιστικό σενάριο ενίσχυσης, που βασίζεται στη στοχευμένη εστίαση σε κατηγορίες πλοίων προτεραιότητας, η διείσδυση μπορεί να αυξηθεί στο 1,6%, ανεβάζοντας τα έσοδα στα 759 εκατ. ευρώ.

Συγχρόνως, η ανάλυση υποδεικνύει συγκεκριμένες ευκαιρίες επέκτασης του τομέα, όπως:

• Η ανάπτυξη στρατηγικών συνεργασιών, ειδικά στον αμυντικό τομέα, μπορεί να επιτρέψει τη μετάβαση από επισκευαστικές εργασίες χαμηλότερης αξίας, όπως στο κύτος του πλοίου (hull-only service), σε περισσότερο σύνθετα και υψηλότερης αξίας αμυντικά έργα.
• Νέοι αναπτυξιακοί τομείς, όπως τα πολυτελή σκάφη αναψυχής (luxury yachting), δημιουργούν πρόσθετες ευκαιρίες για εξειδικευμένες κατασκευές και υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της ανάλυσης, ο Δημήτρης Παπακανέλλου, Εταίρος της EY-Parthenon στην Ελλάδα, δήλωσε: «Ο ελληνικός ναυπηγοεπισκευαστικός τομέας διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, τη στρατηγική γεωγραφική θέση της χώρας και το μέγεθος του ελληνόκτητου στόλου. Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια, δημιουργούνται θετικές προοπτικές εφόσον αντιμετωπιστούν στοχευμένα συγκεκριμένα εμπόδια και αξιοποιηθούν οι διεθνείς τάσεις και οι στρατηγικές συνεργασίες που αναδιαμορφώνουν τον κλάδο. Για να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε μια αγορά που γίνεται όλο και πιο απαιτητική και εξειδικευμένη, τα ελληνικά ναυπηγεία οφείλουν να επενδύσουν άμεσα στον ψηφιακό μετασχηματισμό, τις πράσινες τεχνολογίες και την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού».

Διαβάστε ολόκληρη την έρευνα της EY-Parthenon για τον κλάδο των ναυπηγείων στην Ελλάδα, εδώ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά:

Ο αριθμός των επισκευασθέντων πλοίων το έτος 2025 ανήλθε στα 650 με ολική χωρητικότητα  8.968.144 ΚΟΧ (Κόροι Ολικής Χωρητικότητας), σημειώνοντας μείωση 0,9% στον αριθμό των πλοίων  και αύξηση 3,5% στην ολική χωρητικότητα, σε σχέση με τα αντίστοιχα στοιχεία του έτους 2024. Κατά  την αντίστοιχη σύγκριση έτους 2024 προς το 2023, σημειώθηκε αύξηση 0,8% στον αριθμό των πλοίων  και μείωση 8,1% στην ολική χωρητικότητα (Πίνακας 1).

• Ο μεγαλύτερος αριθμός των πλοίων που επισκευάστηκαν κατά το έτος 2025 πραγματοποιήθηκε εκτός  δεξαμενών. Συγκεκριμένα, το 67,8% των επισκευασθέντων πλοίων (441 πλοία) ολικής χωρητικότητας  5.855.140 ΚΟΧ επισκευάστηκαν εκτός δεξαμενών και το υπόλοιπο 32,2% των επισκευασθέντων  πλοίων (209 πλοία) ολικής χωρητικότητας 3.113.004 ΚΟΧ εντός δεξαμενών.
• Ο αριθμός των πλοίων που επισκευάστηκαν εκτός δεξαμενών το έτος 2025 παρουσίασε αύξηση 7,6% και η ολική χωρητικότητά τους αύξηση 12,1%, σε σχέση με τα αντίστοιχα στοιχεία του έτους  2024. Ο αριθμός των πλοίων που επισκευάστηκαν εντός δεξαμενής κατά το 2025 παρουσίασε  μείωση 15% και η ολική χωρητικότητά τους μείωση 9,5%, σε σχέση με τα αντίστοιχα στοιχεία του  έτους 2024.

Όπως επισημαίνει η Intermodal, η Shipbuilders Association of Japan (SAJ) — που εκπροσωπεί 17 κορυφαίες ναυπηγικές ομάδες της χώρας — σχεδιάζει επενδύσεις ύψους 2,3 δισ. δολαρίων στη βιομηχανία, με στόχο τη μόχλευση δημόσιων πόρων συνολικού ύψους 6,5 δισ. δολαρίων έως το 2035.

Το φιλόδοξο αυτό σχέδιο προβλέπει εκσυγχρονισμό ναυπηγείων, αντικατάσταση παλαιού εξοπλισμού, τοποθέτηση μεγαλύτερων γερανών και εισαγωγή αυτοματισμών και ψηφιακών τεχνολογιών αιχμής.

«Η Ιαπωνία επιλέγει να ανασχεδιάσει τη ναυπηγική της στρατηγική, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα, την καινοτομία και τη συνεργασία με διεθνείς εταίρους αντί στον όγκο παραγωγής», τονίζει ο αναλυτής της Intermodal Νίκος Ταγκούλης στο εβδομαδιαίο insight report του οίκου.

Συμμαχία με τις ΗΠΑ

Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής αναδιάρθρωσης, η ιαπωνική κυβέρνηση υπέγραψε Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες παραγγελίες αμερικανικών πλοίων σε ιαπωνικά ναυπηγεία αλλά και συμβάσεις συντήρησης πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (U.S. Navy).

Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια γεωοικονομική επαναπροσέγγιση που ενισχύει το προφίλ της Ιαπωνίας ως αξιόπιστου τεχνολογικού και ναυπηγικού εταίρου της Ουάσινγκτον.

«Η συνεργασία με τις ΗΠΑ λειτουργεί ως διπλός καταλύτης — προσφέρει βραχυπρόθεσμη ζήτηση και μακροπρόθεσμη τεχνολογική συνέργεια. Για την Ιαπωνία, πρόκειται για στοχευμένη επιστροφή σε μια αγορά που εκτιμά την αξιοπιστία και την ακρίβεια», επισημαίνει ο κ. Ταγκούλης.

Η θέση της Ιαπωνίας στη διεθνή ναυπηγική αγορά

Σήμερα, τα τρία μεγάλα ναυπηγικά κέντρα της Άπω Ανατολής — Κίνα, Νότια Κορέα και Ιαπωνία — ελέγχουν από κοινού το 96% των παγκόσμιων παραγγελιών (σε dwt).

Η Κίνα κυριαρχεί με 68%, η Κορέα ακολουθεί με 18%, ενώ η Ιαπωνία περιορίζεται στην τρίτη θέση με μόλις 10%, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οκτωβρίου 2025.

Η ιαπωνική παραγγελιοθήκη περιλαμβάνει 737 πλοία συνολικού τονάζ 40,7 εκατ. dwt, με κύριες κατηγορίες τα bulk carriers, τα δεξαμενόπλοια και τα containerships.

Ωστόσο, απουσιάζουν εντελώς νέες παραγγελίες LNG carriers, γεγονός που αναδεικνύει το τεχνολογικό χάσμα σε σχέση με την Κίνα και τη Νότια Κορέα.

Όπως επισημαίνει η Intermodal, μόνο το 10% των υπό παραγγελία πλοίων είναι συμβατά με μεθανόλη και περίπου το 4% με LNG, ενώ το 32% αφορά πλοία που θα διαθέτουν scrubbers.

«Η Ιαπωνία εστιάζει σε καθαρή τεχνολογική καινοτομία, όμως χρειάζεται να επιταχύνει τη μετάβαση στα καύσιμα νέας γενιάς για να παραμείνει ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο», αναφέρει ο κ. Ταγκούλης.

Αναδιάρθρωση και προκλήσεις

Η αναδιάρθρωση του ιαπωνικού ναυπηγικού τοπίου βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η Imabari Shipbuilding αύξησε το ποσοστό συμμετοχής της στη Japan Marine United (JMU), επιδιώκοντας οικονομίες κλίμακας, ενώ η Mitsui E&S περιόρισε δραστηριότητες, κλείνοντας το ναυπηγείο στη Chiba και μεταφέροντας τις νέες κατασκευές στην Tsuneishi.

Παράλληλα, η Sasebo Heavy Industries αποχώρησε από τον τομέα νέων ναυπηγήσεων το 2022, επικεντρώνοντας πλέον στις επισκευές και στη ναυπηγική μηχανολογία.

Οι διαρθρωτικοί περιορισμοί παραμένουν έντονοι: ο διαθέσιμος παράκτιος χώρος είναι περιορισμένος, ενώ η γήρανση του εργατικού δυναμικού αποτελεί σημαντική πρόκληση — με το ποσοστό των ξένων εργαζομένων να έχει αυξηθεί σε 20% από σχεδόν μηδενικό επίπεδο πριν από μία δεκαετία.

Καινοτομία και “έξυπνη ναυπηγική”

Για την αντιμετώπιση των ελλείψεων, η Ιαπωνία έχει ιδρύσει εξειδικευμένα κέντρα εκπαίδευσης, επενδύοντας στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και στην ενίσχυση της ελκυστικότητας του ναυπηγικού επαγγέλματος.

Η στρατηγική της εστιάζει στην καινοτομία, την αυτοματοποίηση και την ψηφιοποίηση. Ο κλάδος επενδύει σε αυτόνομα πλοία, λύσεις μηδενικών εκπομπών και τεχνολογίες IoT, μέσα από συνεργασίες με ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια.

Στόχος της χώρας είναι, έως το 2040, το 50% του εγχώριου στόλου να είναι αυτόνομο, καθιστώντας την Ιαπωνία ηγέτιδα δύναμη στην “έξυπνη ναυπηγική”.

Το νέο αφήγημα της Ιαπωνίας

«Η Ιαπωνία παραμένει πιστή στο δόγμα της ολικής διαχείρισης ποιότητας και της τεχνολογικής υπεροχής. Η ανάκαμψη δεν θα έρθει μέσα από μαζική παραγωγή, αλλά μέσα από αξία, ακρίβεια και βιωσιμότητα», καταλήγει ο Νίκος Ταγκούλης της Intermodal.

Παρά την πτώση του μεριδίου αγοράς, η χώρα δείχνει αποφασισμένη να ανασυντάξει τη ναυπηγική της ταυτότητα, επενδύοντας σε υψηλής ποιότητας κατασκευές, πράσινες τεχνολογίες και διεθνείς συνεργασίες.

Όπως συνοψίζει ο κ. Ταγκούλης:
«Η ναυπηγική της Ιαπωνίας δεν επιστρέφει απλώς στη διεθνή αγορά — επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της, χτίζοντας πάνω στην παράδοση, την καινοτομία και την τεχνογνωσία δεκαετιών. Το στοίχημα είναι να μετατρέψει την τεχνολογική της υπεροχή σε εμπορικό πλεονέκτημα.»

Πηγή: newmoney.gr

«Η στρατηγική σχέση της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι αναβαθμισμένη και σαφώς ισχυροποιημένη. Μελετούμε από κοινού ένα ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο πλαίσιο, που θα παρουσιαστεί τους επόμενους μήνες, ξεκινώντας άμεσα σχέδιο συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στους τομείς των λιμανιών και των ναυπηγείων» ανέφερε ο Βασίλης Κικίλιας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής».

Αναφερόμενος στις υψηλού επιπέδου συναντήσεις που πραγματοποίησε κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, με αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης και μέλη του Κογκρέσου, ο Υπουργός τόνισε τον καταλυτικό και κομβικό ρόλο της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας, τόσο για τις ΗΠΑ, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Η Ελλάδα, ως πολύ ισχυρή χώρα στην ποντοπόρο ναυτιλία και κομβική χώρα στον ενεργειακό χάρτη τριών ηπείρων - Ασίας, Αφρικής, Ευρώπης - έχει πρακτικά και όχι θεωρητικά σημαντικό ρόλο για τις ΗΠΑ. Τα ελληνόκτητα πλοία αποτελούν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 60% του ευρωπαϊκού στόλου.

Αν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου γίνεται διά θαλάσσης και το 25% της χωρητικότητας LNG πλοίων είναι ελληνικό, καταλαβαίνετε το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας μας.

Όπως έχει δηλώσει και ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στις 11 Σεπτεμβρίου, μετά τη συνάντηση που είχε στην Αθήνα με τον Υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, είμαστε ένας μεγάλος κόμβος εισαγωγής και εξαγωγής φυσικού αερίου, εξαγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και πετρελαιοειδών, ενώ καθοριστικός είναι ο ρόλος της ελληνικής ναυτιλίας στη μεταφορά LNG. Αυτό μας καθιστά έναν πολύ ισχυρό "παίκτη" και η συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ είναι στις βασικές επιδιώξεις μας προς όφελος και των δύο λαών» επισήμανε.

«Ναυτιλία και ενέργεια στις προτεραιότητες των ΗΠΑ»
Ο κ. Κικίλιας, εστιάζοντας στις διαδοχικές συναντήσεις που είχε με τον υπουργό Εσωτερικών και "τσάρο" της ενέργειας, Νταγκ Μπέργκαμ, σε Ελλάδα και ΗΠΑ, δήλωσε πως «τα ναυπηγεία, η ναυτιλία και η ενέργεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στις προτεραιότητες των ΗΠΑ. Η χώρα μας έχει ήδη αναπτύξει υποδομές, όπως ο χώρος αποθήκευσης στη Ρεβυθούσα, ο τερματικός σταθμός LNG και οι αγωγοί στην Αλεξανδρούπολη.

Οι υποδομές αυτές, σε συνδυασμό με τις τεράστιες δυνατότητες, την ποιότητα και αξιοπιστία του εμπορικού μας στόλου (δεξαμενόπλοια, LNG carriers κ.λπ.), δημιουργούν συνθήκες συνεργασίας στα επίπεδα της ενεργειακής ασφάλειας της Ελλάδας και της ΝΑ Ευρώπης, της ανάπτυξης μεταφοράς ενέργειας και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Εμείς, δημιουργούμε τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν σημαντικές επιχειρηματικές συνεργασίες, ώστε η ελληνική ναυτιλία να μπορέσει να αξιοποιήσει, στον μέγιστο βαθμό, αυτή τη σημαντική ευκαιρία. Ο οδικός χάρτης της συνεργασίας αυτής συζητήθηκε με τον κ. Μπέργκαμ».

«Εκτιμώ ότι οι επενδύσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα θα αυξηθούν»
Απαντώντας για την προοπτική επενδυτικού ενδιαφέροντος από τις ΗΠΑ σε υποδομές στην Ελλάδα, πιθανότατα και σε λιμάνια, με σκοπό την επίτευξη του στόχου της μεγαλύτερης διείσδυσης του LNG στην Ευρώπη, ο υπουργός σημείωσε ότι «οι ΗΠΑ, τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε σειρά επενδύσεων, που έχουν να κάνουν με υποδομές σε λιμάνια, αγωγούς, χώρους αποθήκευσης φυσικού αερίου κ.ά. Έχω την πεποίθηση ότι οι επενδύσεις αυτές θα αυξηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Η θάλασσα, τα λιμάνια και οι υποδομές μας μπορούν να προσφέρουν σημαντικά γεωστρατηγικά, αναπτυξιακά και οικονομικά πλεονεκτήματα». Και πρόσθεσε:

«Έτσι, η χώρα μας καθίσταται ενεργειακός και εμπορικός κόμβος, με τη στρατηγική γεωγραφική της θέση και την πολιτική σταθερότητα να προσφέρουν επιπλέον επενδυτικά οφέλη. Μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον με πολέμους, εμφύλιες συρράξεις και μια γενική αβεβαιότητα, η Ελλάδα είναι σταθερός και αξιόπιστος εταίρος των ΗΠΑ και αυτή την πολιτική θα κεφαλαιοποιήσουμε».

Τέλος, ερωτηθείς για τον τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας και την περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας Ελλάδας και ΗΠΑ, πέραν του πεδίου των ναυπηγείων Ελευσίνας και Σύρου, με αφορμή τη συνάντησή του με τον υπουργό Μεταφορών των ΗΠΑ, Σον Ντάφι, αλλά και με αξιωματούχους του υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδιους για την οικονομική διπλωματία, όπως και με τη US DFC, ο κ. Κικίλιας υπογράμμισε ότι:

«Η συνεργασία μας με τον υπουργό Μεταφορών των ΗΠΑ, Σον Ντάφι, ο οποίος είναι αρμόδιος και για θέματα ναυτιλίας, υπήρξε εξαιρετική. Θα δημιουργήσουμε από κοινού ομάδα εργασίας με στόχο να καταλήξουμε σε ένα πλαίσιο πολιτικών που θα αφορούν και τις δύο χώρες.

Ο κ. Ντάφι είναι επίσημος προσκεκλημένος της ελληνικής κυβέρνησης και θα επισκεφθεί τη χώρα μας το επόμενο χρονικό διάστημα. Ως συνέπεια αυτού, θα έχουμε την ευκαιρία να τον ξεναγήσουμε στα λιμάνια μας, στα ναυπηγεία μας που βρίσκονται σε τροχιά αναγέννησης και στις άλλες υποδομές κοινού ενδιαφέροντος».

Το ποσό αυτό θα δαπανηθεί την προσεχή δεκαετία για τον εκσυγχρονισμό του ναυπηγείου Χέντερσον, κοντά στο Περθ της δυτικής Αυστραλίας, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Ρίτσαρντ Μαρλς.

Το 2021 η Αυστραλία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ υπέγραψαν την τριμερή συμφωνία AUKUS με στόχο την αντιμετώπιση της διαρκώς αυξανόμενης επιρροής της Κίνας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Η συμφωνία προβλέπει την πώληση στην Καμπέρα τριών έως πέντε αμερικανικών υποβρυχίων κλάσης Virginia τα επόμενα 15 χρόνια και ότι ακολούθως η Αυστραλία θα κατασκευάζει δικά της σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο.

Καθώς όμως τα αμερικανικά ναυπηγεία δυσκολεύονται να καλύψουν τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε τον Ιούνιο αναθεώρηση της συμφωνίας AUKUS ώστε να διασφαλίσει πως θα παραμείνει συνεπής ως προς τους στόχους του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Την πρωτοκαθεδρία είχαν τα containerships, με 54 πλοία να παραγγέλλονται, ενώ ακολούθησαν 26 bulk carriers. Το υπόλοιπο ποσοστό καλύφθηκε από γενικά φορτηγά, δεξαμενόπλοια και πλοία μεταφοράς αερίου.

Η Νότια Κορέα περιορίστηκε σε 11 νέες παραγγελίες, στις οποίες περιλαμβάνονται έξι LNG carriers, τέσσερα containerships και ένα LNG bunker tanker.

Μεταξύ των πρόσφατων συμφωνιών ξεχωρίζει η παραγγελία δύο αυτοεκφορτωνόμενων bulk carriers από τη Mibau Stema Group, κοινοπραξία της γερμανικής Hartmann και της καναδικής CSL, στα ναυπηγεία Chengxi για παράδοση το 2028.

Η τάση δείχνει πως τα κινεζικά ναυπηγεία θα παραμείνουν σε ανοδική πορεία, καθώς ετοιμάζονται νέες μεγάλες συμφωνίες. Η Eastern Pacific Shipping, με έδρα τη Σιγκαπούρη, αναμένεται να υπογράψει για έως και 12 containerships χωρητικότητας 6.500 teu, με παραδόσεις το 2028-2029, τα οποία θα καλυφθούν από μακροχρόνια ναυλοσύμφωνα.

Παράλληλα, η γαλλική CMA CGM βρίσκεται κοντά στην παραγγελία μιας νέας σειράς containerships LNG dual-fuel χωρητικότητας 22.000 teu, με επικρατέστερο υποψήφιο ναυπηγείο το Dalian Shipbuilding στην Κίνα.

Σύμφωνα με άριστα ενημερωμένες πηγές, προσέφερε τελικά 37,3 εκατ. ευρώ για να αγοράσει το τμήμα που πουλούσε η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ), υπερθεματίζοντας την Pyletech, συμφερόντων τον Θεόφιλου Πριόβολου.

Προσέφερε επίσης, 25,2 εκατ. στον παράλληλο διαγωνισμό του Ειδικού Διαχειριστή (ΕΝΑΕ) για το άλλο μισό του Ναυπηγείου.

Στον συγκεκριμένο διαγωνισμό η Pyletech προσέφερε 22,1 εκατ. ευρώ.

Μετά το πρόσφατο ναυάγιο του διαγωνισμού, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να συνδέσει την επένδυση για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά με την προμήθεια - μαμούθ φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.

Ήδη έχουν ενημερωθεί ανεπίσημα Αμερικανοί, Γερμανοί, Γάλλοι, Ισπανοί, Ολλανδοί και Βρετανοί, οι οποίοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις φρεγάτες.

Διεκδικούν και τις φρεγάτες που πρόκειται να ενταχθούν στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Όπως πληροφορούμαι από έγκυρη πηγή, οι Γερμανοί θα παρουσιάσουν δύο προτάσεις, οι οποίες δεν αποκλείεται να είναι από διαφορετικούς ομίλους.

Γιατί, σε περίπτωση κατά την οποία η ναυπήγηση των φρεγατών συνδυαστεί με την ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, στα οποία δεν μπορεί να συμμετέχει η ThyssenKrupp εξαιτίας της εμπλοκής της στη διοίκηση των ναυπηγείων με το πρόγραμμα των υποβρυχίων, τότε, οι Γερμανοί θα διεκδικήσουν τη σύμβαση με έναν δεύτερο όμιλο, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο συμμετοχής τους σε κοινοπραξία με τους Ολλανδούς.