Αρκετές εταιρείες υποστηρίζουν πως η «τεχνητή συναισθηματική νοημοσύνη» θα μπορούσε να αντιληφθεί ακόμη και ανεπαίσθητες κινήσεις που κάνει το πρόσωπό μας, τις οποίες μάλιστα, ούτε, εμείς οι ίδιοι τις περισσότερες φορές, δεν καταλαβαίνουμε.

Σύμφωνα μάλιστα, με όσα αναφέρει το BusinessInsider, το EAI, όπως, είναι ευρέως γνωστό, μπορεί να διακρίνει τις διαφορές μεταξύ συναισθημάτων όπως η ευτυχία, η σύγχυση και ο θυμός. Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει πλέον, τη δυνατότητα στους υπολογιστές να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά των ανθρώπων.

Για τις εταιρείες, το EAI μπορεί να αποδειχθεί ένα ισχυρό εργαλείο. Η κατανόηση των πραγματικών σκέψεων, συναισθημάτων και προτιμήσεων του κοινού, θα βοηθούσε τις εταιρείες να δημιουργήσουν προϊόντα που εφάπτονται στις ανάγκες και τις επιθυμίες των καταναλωτών αυξάνοντας ταυτόχρονα, τις πωλήσεις τους. Ορισμένες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν ήδη, την τεχνητή συναισθηματική νοημοσύνη για την κατασκευή έξυπνων παιχνιδιών, ρομποτικής, οχημάτων και chatbot.

Ωστόσο, μερίδα του πληθυσμού αμφισβητεί την πιθανότητα οι μηχανές να κατανοούν τα ανθρώπινα συναισθήματα. Επιπλέον, εγείρονται ανησυχίες αναφορικά με την θεμιτή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από την πλευρά των εργοδοτών. Υποστηρίζεται ότι οι εταιρείες θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν το EAI για να κατασκοπεύουν τους υπαλλήλους τους, να προσδιορίζουν τη διάθεση και τη συναισθηματική τους κατάσταση καθώς, και να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με τις προσλήψεις και τις απολύσεις. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι έτοιμη να επηρεάσει όλα τα μέρη του εργατικού δυναμικού, αλλά ίσως, αυτό μπορεί να είναι ένα από τα πιο ύπουλα.

Η ταχεία επέκταση των προγραμμάτων επιτήρησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας λόγω της απομακρυσμένης εργασίας έχει αφήσει περισσότερους ανθρώπους εκτεθειμένους στην πιθανότητα παρακολούθησης των συναισθημάτων τους στην εργασία. Στην Ευρώπη, η ΕΕ επεξεργάζεται ένα νομοσχέδιο που πιθανότατα θα καθιστούσε κάτι τέτοιο παράνομο στον χώρο εργασίας. Αλλά μέχρι να υπάρξει ρύθμιση, οι εταιρείες είναι ελεύθερες να χρησιμοποιούν ανεξέλεγκτα την τεχνητή νοημοσύνη.

Ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη της εταιρείας στη γενέτειρά του, τη Βενεζουέλα, όπως και σε ολόκληρη την περιοχή, μια δουλειά που απαιτούσε από εκείνον να είναι σύμβουλος και οραματιστής και να έχει θετικό και αισιόδοξο πνεύμα.
Ωστόσο, μια ανατροφοδότηση εφ’ όλης της ύλης αποκάλυψε ότι ο Χουάν έδινε την εντύπωση ενός τρομακτικού και εσωστρεφούς ατόμου.

Πολλοί από τους αμέσως υφισταμένους του τον θεωρούσαν γκρινιάρη - ένα άτομο που δεν ικανοποιούνταν με τίποτα, στη χειρότερη περίπτωση, και συναισθηματικά εξουθενωτικό, στην καλύτερη περίπτωση.

Ο εντοπισμός αυτού του χάσματος έδωσε τη δυνατότητα στον Χουάν να καταστρώσει ένα σχέδιο με διαχειρίσιμα βήματα για τη βελτίωσή του.

Γνώριζε ότι έπρεπε να βελτιώσει την ενσυναίσθησή του προκειμένου να αναπτύξει ένα στιλ συμβουλευτικής κι έτσι αφοσιώθηκε σε διάφορες δραστηριότητες που θα του επέτρεπαν να εξασκήσει αυτή τη δεξιότητα.

Για παράδειγμα, ο Χουάν αποφάσισε να αρχίσει να γνωρίζει τους υφισταμένους του καλύτερα, γιατί αν τους κατανοούσε ως άτομα, τότε θα μπορούσε να τους βοηθήσει να πετύχουν τους στόχους τους.

Κατέστρωσε, λοιπόν, ένα πρόγραμμα για να συναντά κάθε εργαζόμενο εκτός εργασίας, όπου θα ένιωθε άνετα να αποκαλύψει τα συναισθήματά του.

Ο Χουάν εξέτασε επίσης τομείς εκτός της εργασίας του για να δημιουργήσει τους κρίκους που έλειπαν - για παράδειγμα, προπονώντας την ομάδα ποδοσφαίρου της κόρης του και προσφέροντας εθελοντική βοήθεια σε ένα τοπικό κέντρο αντιμετώπισης κρίσεων.

Και οι δύο αυτές δραστηριότητες τον βοήθησαν να διαπιστώσει πόσο καλά κατανοούσε τους άλλους, αλλά και να δοκιμάσει νέες συμπεριφορές.

Ο Χουάν προσπαθούσε να ξεπεράσει βαθιά ριζωμένες συμπεριφορές μια και η προσέγγισή του στη δουλειά είχε εδραιωθεί με τα χρόνια χωρίς να το συνειδητοποιεί. Η απόκτηση επίγνωσης ήταν ένα κρίσιμο βήμα για να αλλάξει αυτές τις συμπεριφορές.

Καθώς άρχισε να δίνει μεγαλύτερη προσοχή, οι καταστάσεις που προέκυπταν - την ώρα που άκουγε έναν συνάδελφο, προπονούσε την ομάδα ποδοσφαίρου ή μιλούσε στο τηλέφωνο με ένα άτομο σε απόγνωση - μετατράπηκαν σε ομάδα που τον ώθησε να καταρρίψει τις παλιές συνήθειες και να δοκιμάσει νέους τρόπους επικοινωνίας.

ΠΗΓΗ: hbr.org

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) αλλάζει το πώς οι οργανισμοί αντιλαμβάνονται, χρησιμοποιούν και ανταγωνίζονται για το ταλέντο.

Σύμφωνα με βασικά ευρήματα της φετινής έκθεσης του Παγκόσμιου Δείκτη Ανταγωνιστικότητας Ταλέντου (GTCI) που πραγματοποιείται από το INSEAD σε συνεργασία με την Adecco Group και τη Google, η εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) ενισχύει το ψηφιακό χάσμα, προσφέροντας στις χώρες υψηλού εισοδήματος ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα στην εύρεση ταλέντων, αναφέρει το newmoney.

Η Ελλάδα φέτος (2020) τοποθετείται στην 47η θέση του Δείκτη GTCI. Αξίζει να ληφθεί υπόψη ότι στον περσινό Δείκτη είχαν συμπεριληφθεί 125 χώρες, ενώ φέτος οι χώρες που συμμετείχαν έφτασαν τις 132. Στην έρευνα, η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη και έχει χαρακτηριστεί ως χώρα Υψηλού Εισοδήματος. Στην γεωγραφική περιφέρεια της Ευρώπης, η Ελλάδα ανέρχεται 26η από τις 38 χώρες που εξετάσθηκαν στην έρευνα, ενώ στην κατηγορία χωρών υψηλού εισοδήματος, η Ελλάδα κατατάσσεται 42η.

Η ομάδα ανταγωνιστών της Ελλάδας στην έρευνα GTCI ορίστηκε ως αυτή που συμπεριέλαβε χώρες υψηλού εισοδήματος της Ευρώπης. Συνολικά, η εν λόγω ομάδα αποτελείται από 25 χώρες. Τόσο η βαθμολογία GTCI της Ελλάδας όσο όμως και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι χαμηλότερα από τα αντίστοιχα των Ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι, ο βαθμός ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας σε σχέση με την εύρεση ταλέντων, είναι αναμενόμενος δεδομένου του επιπέδου του εισοδήματος της χώρας.

Βασικά συμπεράσματα της έκθεσης GTCI

Τα αποτελέσματα της φετινής έκθεσης GTCI αποδεικνύουν ότι οι δεξιότητες στην Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σπάνιες και άνισα κατανεμημένες τόσο ανάμεσα στους επιχειρηματικούς κλάδους όσο και στις χώρες. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση της έκθεσης με τις σωστές πολιτικές και προσεγγίσεις, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες στις αναδυόμενες αγορές, ώστε να προοδεύσουν στην ανταγωνιστικότητα των ταλέντων και να γίνουν «διεθνείς κόμβοι» για εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι εν λόγω τεχνολογίες θα μπορούσαν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επίλυση φαινομενικά παγκόσμιων προκλήσεων όπως η φτώχεια, οι ενδημικές ασθένειες, η αλλαγή του κλίματος και η τρομοκρατία.

Στρατηγικές για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος σε όλα τα μέρη του κόσμου, με τις ΗΠΑ να πρωτοστατούν με την προσέγγιση του laissez-faire και την Κίνα να ανησυχεί περισσότερο για τους τρόπους με τους οποίους η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να επηρεάσει τις υφιστάμενες πολιτικές και οικονομικές σχέσεις. Η Ευρώπη υιοθετεί μια πιο επιφυλακτική στάση, με έμφαση στην προστασία των πολιτών, και στην υπεύθυνη διαχείριση της τεχνολογίας.

Όμως, οι στρατηγικές δεξιοτήτων της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι αποκλειστικά θέμα κυρίαρχων κρατών. Μεγάλες εταιρείες όπως η Google, η Amazon, η Alibaba και η Tencent ακολουθούν τις δικές τους στρατηγικές προσέλκυσης ταλέντων. Επίσης, μεμονωμένες πόλεις δοκιμάζουν ολοένα και περισσότερο τα νέα εργαλεία που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως η αναγνώριση προσώπου και η τηλεπαρακολούθηση.

Ο Κωνσταντίνος Μυλωνάς, Επικεφαλής του Cluster Ελλάδας – Βουλγαρίας του Ομίλου Adecco, δήλωσε σχετικά: «Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 47η θέση του Δείκτη GTCI για το 2019, σε δείγμα 132 χωρών. Παρουσιάζει σχετικά καλές επιδόσεις στον πυλώνα της «Διατήρησης», γεγονός που σχετίζεται κυρίως με ολοένα και περισσότερη σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας. Για άλλη μια χρονιά, η χειρότερη επίδοση της χώρας αφορά στην ενεργοποίηση και την προσέλκυση ταλέντων, μια βαθμολογία που επηρεάζεται σημαντικά από την περιορισμένη εξωστρέφεια της χώρας συγκριτικά με τις χώρες που ανήκουν στις ομάδες των ανταγωνιστών μας».

Οι κορυφαίες χώρες και πόλεις του GTCI 2020

Το 2020 τις κορυφαίες θέσεις στον Δείκτη Ανταγωνιστικότητας Παγκόσμιου Ταλέντου εξακολουθούν να κατέχουν χώρες υψηλού εισοδήματος. Ο Δείκτης αντικατοπτρίζει μια υψηλή συσχέτιση μεταξύ του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μιας χώρας και της θέσης στην οποία κατατάσσεται στο GTCI. Οι ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να κυριαρχούν κρατώντας 17 από τις 25 καλύτερες θέσεις, ενώ η Ελβετία διατηρεί την πρώτη θέση μπροστά από τις Η.Π.Α. Ακολουθούν η Σιγκαπούρη (3η), και χώρες από την Βόρεια Ευρώπη, όπως η Σουηδία (4η), η Δανία (5η), η Ολλανδία (6η) και η Φινλανδία (7η).

Στο άλλο άκρο της κλίμακας, η Υεμένη έρχεται τελευταία, στην 132η θέση κάτω από αφρικανικές χώρες όπως η Αγκόλα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και το Μπουρούντι.

Πρώτη πόλη με την υψηλότερη βαθμολογία στην προσέλκυση ταλέντων είναι η Νέα Υόρκη, ακολουθεί 2ο το Λονδίνο και 3η η Σιγκαπούρη. Την δεκάδα συμπληρώνουν τρεις πόλεις των ΗΠΑ – Σαν Φρανσίσκο (4η), Βοστώνη (5η) και Λος Άντζελες (9η) δύο από την Ευρώπη – Παρίσι, (7η) και Μόναχο (10η) και δύο από την Ανατολική Ασία – το Χονγκ Κονγκ (6ο) και το Τόκιο (8η).

Μακροπρόθεσμες τάσεις

Όπως και στην περσινή έκθεση, η έκδοση του 2020 περιλαμβάνει μια διαχρονική ανάλυση της ανταγωνιστικότητας των χωρών με βάση τα αποτελέσματα όλων των εκδόσεων του GTCI από το 2013. Αυτή η ανάλυση περιλαμβάνει μόνο τις 88 χώρες που είχαν συμπεριληφθεί εξ αρχής στον Δείκτη GTCI. Αυτός ο μακροπρόθεσμος έλεγχος καθιστά ευκολότερο να εντοπίζονται οι γενικές τάσεις των χωρών που μπορεί να χάνονται στις ετήσιες αναλύσεις καθώς κάθε χρόνο η λίστα συμπεριλαμβάνει και περισσότερες χώρες.

Σε σχέση με τον περσινό Δείκτη η θέση της Ελλάδας φαινομενικά έχει πέσει (από 44 – 47), όμως πρέπει να αναφερθεί πως δεδομένου ότι ο αριθμός των χωρών που περιλαμβάνονται στον GTCI αλλάζει κάθε χρόνο, η πτώση αυτή δεν αντικατοπτρίζει κάποια επιδείνωση στην κατάσταση της χώρας. Θα ήταν λοιπόν λάθος να συγκρίνουμε τη γενική θέση στην κατάταξη της χώρας σε σχέση με το περασμένο έτος. Η εξέλιξη της χώρας όμως μπορεί να φανεί στον πίνακα της σελίδας 17 του Δείκτη. Εκεί βλέπουμε την Ελλάδα από τη θέση 42 που κατείχε κατά μέσο όρο στα έτη 2015-2017 να έχει μετατοπιστεί ελαφρώς υψηλότερα στη θέση 40, στα έτη 2018-2019.

Το κύριο εύρημα από την φετινή αυτή ανάλυση είναι το σημαντικό χάσμα που χωρίζει τις πρωταθλήτριες χώρες από την υπόλοιπη παγκόσμια κοινότητα. Το χάσμα αυτό φαίνεται να αυξάνεται σε χώρες υψηλού εισοδήματος βελτιώνοντας τα αποτελέσματά τους κατά τη διάρκεια των ετών, ενώ το αντίθετο φαίνεται να ισχύει για τα περισσότερα έθνη με χαμηλότερο εισόδημα.

Ενδιαφέρουσα εξαίρεση στο μοτίβο αυτό αποτελούν κάποιες χώρες χαμηλού εισοδήματος όπως η Ινδονησία, χώρα με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα, η οποία έχει ανέλθει κατά 20 θέσεις στην κατάταξη από το 2015 φτάνοντας στην 58η θέση. Δύο άλλες χώρες κατώτερου μέσου εισοδήματος με αξιοσημείωτη πρόοδο είναι η Γκάνα, η οποία κινήθηκε από τη θέση 83 στην θέση 74 και η Ινδία, η οποία βελτίωσε τη θέση της κατά 10 μονάδες και έφτασε στη θέση 66. Η ανάλυση έδειξε ότι ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Κίνας, της Κόστα Ρίκα και της Μαλαισίας, δύναται να γίνουν πρωταθλητές ταλέντων στις αντίστοιχες γεωγραφικές περιφέρεις τους.