Επτά χώρες υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας θα αυξήσουν — τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο — την παραγωγή τους κατά 188.000 βαρέλια ημερησίως τον επόμενο μήνα, στο πλαίσιο συμφωνίας που οριστικοποιήθηκε κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης την Κυριακή, σύμφωνα με πηγές που ζήτησαν να μην κατονομαστούν καθώς η απόφαση δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα. Η αύξηση θεωρούνταν ήδη αναμενόμενη από την αγορά.

Ο ΟΠΕΚ+ συνεχίζει επισήμως τη διαδικασία επαναφοράς παραγωγής που είχε διακοπεί πριν από αρκετά χρόνια και βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Την ίδια στιγμή, η συμμαχία προσπαθεί να προσαρμοστεί στην αιφνιδιαστική αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ενός ιστορικού μέλους που ανακοίνωσε την έξοδό του από τον οργανισμό στις 28 Απριλίου, έπειτα από χρόνια δυσαρέσκειας για τους περιορισμούς που επέβαλλαν οι ποσοστώσεις παραγωγής, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Η αποχώρηση των ΗΑΕ αιφνιδίασε τα υπόλοιπα μέλη του Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών και των συμμάχων του και αναμένεται να αποδυναμώσει περαιτέρω την ικανότητα της συμμαχίας να επηρεάζει τις διεθνείς τιμές πετρελαίου — μια επιρροή που ήδη έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της αύξησης παραγωγής από ανταγωνιστές όπως οι παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όπως και η προγραμματισμένη αύξηση παραγωγής αυτού του μήνα, έτσι και η νέα απόφαση έχει κυρίως συμβολικό χαρακτήρα, καθώς οι χώρες του OPEC στη Μέση Ανατολή δεν μπορούν πρακτικά να υλοποιήσουν την αύξηση όσο τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν αποκλεισμένα λόγω της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν και οι εξαγωγές από τον Περσικό Κόλπο δεν έχουν αποκατασταθεί.

Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που τέθηκε επίσημα σε ισχύ την 1η Μαΐου, αποτέλεσε την κορύφωση πολυετών εντάσεων ανάμεσα στο Αμπού Ντάμπι και τη Σαουδική Αραβία, η οποία θεωρείται ο de facto ηγέτης του OPEC, τόσο για ζητήματα πετρελαϊκής πολιτικής όσο και για τον ανταγωνισμό επιρροής στην περιοχή.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποστήριξαν την περασμένη εβδομάδα ότι ο πόλεμος με το Ιράν δημιούργησε μια ευκαιρία για αποχώρηση χωρίς να προκληθεί σοβαρή αναταραχή στις αγορές.

Αν και η αποχώρηση δεν επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου, σημαίνει ότι τα ΗΑΕ θα μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή τους όσο γρήγορα επιθυμούν μόλις ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ, χωρίς να δεσμεύονται πλέον από τις ποσοστώσεις του OPEC+ — μια εξέλιξη που θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μελλοντικούς πολέμους τιμών στην αγορά πετρελαίου.

Ο ΟΠΕΚ+ -το μπλοκ του Οργανισμού Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών και 10 άλλων χωρών παραγωγών- δεν έχει σχολιάσει την αποχώρηση των ΗΑΕ, που ανακοινώθηκε την Τρίτη, παρά το γεγονός ότι η χώρα αποτελούσε πυλώνα του και μία από τις δύο χώρες μέλη που ήταν πιο πιθανό να αυξήσει την ποσότητα πετρελαίου που αντλεί.

Κατά συνέπεια, η ανακοίνωση Τύπου της συνεδρίασης, που διεξάγεται διαδικτυακά, αναμένεται με ακόμη περισσότερη προσοχή απ’ ό,τι η ίδια η απόφαση του ΟΠΕΚ+, την οποία η αγορά ήδη περίμενε με αγωνία.

Συνολικά, η Σαουδική Αραβία, η Ρωσία, το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Καζακστάν, η Αλγερία και το Ομάν αναμένεται να αυξήσουν τις ποσοστώσεις τους «κατά 188.000 βαρέλια την ημέρα», εξηγεί ο Αρν Λόμαν Ράσμουσεν αναλυτής στην Global Risk Management.

Συνεπώς, θα πρόκειται για παρόμοια αύξηση με αυτήν που ανακοινώθηκε τον Μάρτιο και ανανεώθηκε τον Απρίλιο, από την οποία πρέπει να αφαιρεθεί το μερίδιο της αύξησης που προερχόταν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η παραγωγή σε μείωση

Αυτή η αύξηση στα χαρτιά πιθανότατα όμως δεν θα μετατραπεί σε επιπλέον παραγωγή: οι κύριες ανεκμετάλλευτες ικανότητες του ΟΠΕΚ+ βρίσκονται στις χώρες του Κόλπου, των οποίων οι εξαγωγές εμποδίζονται από τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, που έχει επιβάλει το Ιράν μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Στις χώρες του ΟΠΕΚ+ που υπόκεινται σε ποσοστώσεις, η παραγωγή «μειώθηκε στα 27,68 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τον Μάρτιο», ενώ το άθροισμα των ποσοστώσεών τους για τον ίδιο μήνα προβλεπόταν στα 36,73 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, «ένα έλλειμμα περίπου 9 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα», εξηγεί η Πρίγια Γουάλια αναλύτρια στην Rystad Energy.

Προβλήματα στην εξαγωγή πετρελαίου αντιμετωπίζουν η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Κουβέιτ και φυσικά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Ρωσία, η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός του μπλοκ, είναι αυτή που ωφελείται περισσότερο από την κατάσταση και τις αυξημένες τιμές ενέργειας, αλλά μοιάζει ήδη να δυσκολεύεται να πετύχει τις ισχύουσες ποσοστώσεις της. Η ρωσική πετρελαϊκή βιομηχανία είναι αντιμέτωπη με την αποεπένδυση των Δυτικών μετά την εισβολή της στην Ουκρανία το 2022 και προβλήματα στην παραγωγή λόγω των πληγμάτων ουκρανικών drones.

Ο ΟΠΕΚ+ αποδυναμωμένος

Για το μπλοκ η αποχώρηση των ΗΑΕ αποτελεί «ένα σημαντικό γεγονός», ακόμη σοβαρότερο από την αποχώρηση του Κατάρ το 2019 και στη συνέχεια αυτή της Ανγκόλας, εκτιμά η Αμένα Μακρ αναλύτρια στην Kpler.

Εκτός του ότι ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος παραγωγός του ΟΠΕΚ+, το Αμπού Ντάμπι διαθέτει μεγάλες ανεκμετάλλευτες ικανότητες παραγωγής, σημαντικό μοχλό για το μπλοκ όταν πρέπει να ρυθμίσει την αγορά.

Ήδη από το 2021 «τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά τους για τις ποσοστώσεις τους», υπογραμμίζει η κ. Μπακρ.

Η χώρα έχει κάνει σημαντικές επενδύσεις στις υποδομές της τα τελευταία χρόνια και η εθνική πετρελαϊκή εταιρεία Adnoc σχεδιάζει παραγωγική δυναμικότητα 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως έως το 2027, πολύ πάνω από την προηγούμενη ποσόστωσή της των 3,447 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.

«Εχουν ήδη βιώσιμη ικανότητα 4,3 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως» και φιλοδοξούν να την αυξήσουν στα 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έως το 2027, δηλώνει στο AFP ο Φράνσις Περίν ερευνητής στο IRIS.

Το γεγονός αυτό καθιστά το Αμπού Ντάμπι έναν ανταγωνιστικό παράγοντα στην αγορά, έναν παράγοντα που είναι επίσης ικανός να παράγει με πολύ χαμηλό κόστος και που θα μπορούσε να περιορίσει τον αντίκτυπο των μέτρων που λαμβάνονται από το Ριάντ και τους συμμάχους του μόλις η αγορά επιστρέψει σε κάποια κανονικότητα μετά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.

Για τον ΟΠΕΚ+, ο κίνδυνος είναι επίσης ότι και άλλες χώρες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να αποχωρήσουν: το Καζακστάν και το Ιράκ, για παράδειγμα, έχουν ήδη δεχθεί επικρίσεις επανειλημμένα επειδή υπερβαίνουν τις ποσοστώσεις τους.

Η συγκυρία καθιστά την εξέλιξη ακόμη πιο κρίσιμη. Ο πόλεμος με το Ιράν, σε συνδυασμό με το παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, έχει περιορίσει σημαντικά τις ενεργειακές ροές, οδηγώντας το Brent ακόμη και πάνω από τα 119 δολάρια ανά βαρέλι μετά την έναρξη της σύγκρουσης. Οι αγορές πλέον δεν αντιμετωπίζουν μόνο ζητήματα επάρκειας, αλλά και σοβαρές δυσκολίες στη μεταφορά του πετρελαίου.

Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ και τον ευρύτερο σχηματισμό ΟΠΕΚ+ πλήττει ιδιαίτερα τη Σαουδική Αραβία, η οποία διαχρονικά αποτελούσε τον βασικό πυλώνα σταθερότητας μέσω της δυνατότητάς της να αυξομειώνει την παραγωγή.

Αμφισβήτηση της συνοχής του ΟΠΕΚ

Για πολλούς αναλυτές, η εξέλιξη δεν ήρθε ως έκπληξη. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εδώ και καιρό εξέφραζαν δυσαρέσκεια για τους περιορισμούς παραγωγής, επιδιώκοντας μεγαλύτερη ευελιξία ώστε να ενισχύσουν το μερίδιό τους στη διεθνή αγορά.

Η χώρα έχει επενδύσει σημαντικά στην αύξηση της παραγωγικής της ικανότητας και στοχεύει να φτάσει τα 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έως το 2027 — στόχος που θεωρούνταν δύσκολος εντός των περιορισμών του ΟΠΕΚ+.

Η αποδέσμευση από το σύστημα ποσοστώσεων επιτρέπει πλέον πιο επιθετική στρατηγική. Ωστόσο, δημιουργεί και ένα ευρύτερο ερώτημα για το μέλλον του οργανισμού: αν και άλλα μέλη ακολουθήσουν την ίδια κατεύθυνση, η επιρροή του ΟΠΕΚ στις τιμές μπορεί να αποδυναμωθεί σημαντικά.

Βραχυπρόθεσμα σοκ, μακροπρόθεσμες αλλαγές

Παρά τη σοβαρότητα της εξέλιξης, αρκετοί ειδικοί εκτιμούν ότι οι άμεσες επιπτώσεις ίσως είναι περιορισμένες, καθώς η προσοχή των αγορών επικεντρώνεται αυτή τη στιγμή κυρίως στη διαταραχή των μεταφορών μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Σε βάθος χρόνου, όμως, οι ισορροπίες μπορεί να αλλάξουν. Τα ΗΑΕ, όπως και η Σαουδική Αραβία, διαθέτουν σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα — στοιχείο που τους έδινε μέχρι σήμερα καθοριστικό ρόλο στον καθορισμό των τιμών.

Εάν μετά την αποκλιμάκωση της κρίσης το Άμπου Ντάμπι αυξήσει σημαντικά την παραγωγή του, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιέσεις στις τιμές. Μια τέτοια εξέλιξη θα ευνοούσε τους καταναλωτές, αλλά θα ενίσχυε τη μεταβλητότητα στις αγορές.

Επιπτώσεις στις σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία

Η κίνηση των ΗΑΕ έχει και γεωπολιτική διάσταση, καθώς επηρεάζει τη σχέση τους με τη Σαουδική Αραβία. Οι δύο χώρες αποτελούσαν για χρόνια τον βασικό άξονα του ΟΠΕΚ+, συντονίζοντας τη στρατηγική τους στην αγορά ενέργειας.

Η αποχώρηση ερμηνεύεται από αρκετούς ως ένδειξη ότι αυτή η συνεργασία παρουσιάζει πλέον ρωγμές. Εάν ο οργανισμός χάσει τη δυνατότητα συντονισμένης δράσης μεταξύ των βασικών του παικτών, η επιρροή του στις διεθνείς τιμές ενδέχεται να περιοριστεί σημαντικά.

Σε αυτό το περιβάλλον, η παγκόσμια αγορά πετρελαίου εισέρχεται σε μια νέα φάση αυξημένης αβεβαιότητας, όπου η γεωπολιτική ένταση, η ενεργειακή ασφάλεια και ο ανταγωνισμός για μερίδια παραγωγής διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα ασταθές σκηνικό για την παγκόσμια οικονομία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρητικά είναι ενεργειακά αυτάρκεις — αλλά όχι απόλυτα. Παρότι παράγουν περισσότερο πετρέλαιο από όσο καταναλώνουν, εξακολουθούν να εισάγουν περίπου το ένα τρίτο των αναγκών τους από το εξωτερικό. Ο λόγος είναι ότι το ελαφρύ αργό πετρέλαιο που εξορύσσεται στις ΗΠΑ είναι ιδανικό για την παραγωγή βενζίνης, αλλά λιγότερο κατάλληλο για βαρύτερα καύσιμα και άλλα προϊόντα πετρελαίου. Έτσι, η αμερικανική αγορά εξακολουθεί να εξαρτάται εν μέρει από το αργό της Μέσης Ανατολής.

Η αποδυνάμωση του OPEC θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να αποδειχθεί θετική για τους καταναλωτές. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελούν τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου στην περιοχή και πλέον θα μπορούν να λειτουργούν ως ένας ισχυρός ανταγωνιστής στην αγορά, αυξάνοντας την παραγωγή τους χωρίς τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι ποσοστώσεις του οργανισμού.

Για τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, ωστόσο, οι συνέπειες παραμένουν αβέβαιες. Η αυξημένη προσφορά πετρελαίου θα μπορούσε να ασκήσει καθοδικές πιέσεις στις διεθνείς τιμές, επηρεάζοντας τα κέρδη των μεγάλων ενεργειακών ομίλων. Πριν από τον πόλεμο με το Ιράν, η παγκόσμια αγορά πετρελαίου αντιμετώπιζε ήδη υπερπροσφορά, ακόμη και με τους περιορισμούς παραγωγής του OPEC. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι καθόλου βέβαιο πως η μελλοντική ζήτηση θα μπορέσει να απορροφήσει επιπλέον παραγωγή από τα ΗΑΕ.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου ενδέχεται να αναγκαστούν στο μέλλον να περιορίσουν τη δική τους παραγωγή, εάν η ζήτηση επιστρέψει στα χαμηλότερα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από την κρίση.

Παράλληλα, η σύγκρουση με το Ιράν φαίνεται ότι επιταχύνει μόνιμες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και των ενεργειακών αλυσίδων εφοδιασμού. Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον OPEC ενδέχεται να είναι μόνο η αρχή ευρύτερων ανακατατάξεων στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, με τις επιπτώσεις στις αγορές και στους καταναλωτές να αρχίζουν τώρα να διαμορφώνονται.

Η απόφαση έρχεται καθώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή έχουν διακόψει την πλοήγηση στα Στενά του Ορμούζ, εμποδίζοντας τη μεταφορά του μεγαλύτερου μέρους των εξαγωγών της χώρας, σύμφωνα με πηγές του ιρακινού υπουργείου Πετρελαίου που επικαλείται το Reuters.

Αυτή την ώρα, το WTI κινείται στα 98,81 δολάρια το βαρέλι με άνοδο 2,78%, ενώ το Brent στα 112,78 δολάρια το βαρέλι με άνοδο 3,8%.

Η κήρυξη ανωτέρας βίας επιτρέπει στο Ιράκ να αναστείλει τις συμβατικές του υποχρεώσεις λόγω περιστάσεων που ξεφεύγουν του ελέγχου του, ενώ η συνεχιζόμενη πολεμική σύρραξη διαταράσσει την ομαλή λειτουργία των δραστηριοτήτων.

Οι βασικές χώρες της συμμαχίας, με αιχμή τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία, προσανατολίζονται σε ενίσχυση της παραγωγής κατά 206.000 βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί επανεκκίνηση των αυξήσεων, οι οποίες είχαν «παγώσει» κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους.

Ο νέος ρυθμός υπερβαίνει αισθητά τις προηγούμενες μηνιαίες προσαρμογές των 137.000 βαρελιών ημερησίως που εφαρμόζονταν στο τέταρτο τρίμηνο του 2025, σε μια συγκυρία έντονης γεωπολιτικής αναταραχής στη Μέση Ανατολή. Η κλιμάκωση μετά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Ιράν έχει αναζωπυρώσει τους φόβους για διαταραχές στην παραγωγή και για περιορισμό της ναυσιπλοΐας στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ.

Όπως επισημαίνει το Bloomberg, η επίσημη απόφαση ενδέχεται να μην αποτυπώνει πλήρως την πραγματική αντίδραση των κορυφαίων παραγωγών. Ήδη Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν αυξήσει τις εξαγωγές τους από τον προηγούμενο μήνα, όπως είχαν πράξει και κατά την περίοδο της αμερικανικής επίθεσης στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις τον Ιούνιο 2025.

Η δυνατότητα συνέχισης αυτής της στρατηγικής θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, όπου η κίνηση των πλοίων έχει περιοριστεί δραστικά εν μέσω της σύγκρουσης.

Ο OPEC+ αποφάσισε να διατηρήσει αμετάβλητη την παραγωγή πετρελαίου για τον Μάρτιο, σύμφωνα με ανακοίνωση της ομάδας την Κυριακή, παρά το γεγονός ότι οι τιμές του αργού κατέγραψαν υψηλά εξαμήνου λόγω των ανησυχιών για ενδεχόμενο στρατιωτικό πλήγμα των ΗΠΑ κατά του Ιράν, μέλους του OPEC.

Κεντρικά μέλη της συμμαχίας, με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία, αναμένεται να πραγματοποιήσουν την Κυριακή την καθιερωμένη μηνιαία τηλεδιάσκεψη, προκειμένου να επανεξετάσουν την απόφαση -η οποία ελήφθη τον Νοέμβριο- για διατήρηση της παραγωγής στα τρέχοντα επίπεδα κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, μετά τη γρήγορη επαναφορά αντλήσεων που είχε προηγηθεί το 2025.

Τέσσερις αντιπρόσωποι, που μίλησαν στο Bloomberg υπό τον όρο της ανωνυμίας τους, εκτιμούν ότι η πολιτική αυτή θα παραμείνει αμετάβλητη, αν και δύο εξ αυτών σημείωσαν ότι δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει ουσιαστικές συζητήσεις μεταξύ των κρατών-μελών.

Προς το παρόν δεν διαφαίνεται ανάγκη αντίδρασης στις αναταράξεις που καταγράφονται τον τελευταίο μήνα στη Βενεζουέλα και το Ιράν, σύμφωνα με μία από τις πηγές. Ωστόσο, άλλος αντιπρόσωπος προειδοποίησε ότι μια σοβαρή διαταραχή στην προσφορά θα μπορούσε να οδηγήσει τον OPEC και τους εταίρους του σε αύξηση της παραγωγής.

Οι τιμές του πετρελαίου κινούνται ελαφρώς ανοδικά από τις αρχές του έτους, ενισχυμένες από την εκτεταμένη αναταραχή στο Ιράν και τους περιορισμούς στην παραγωγή σε Καζακστάν και Ρωσία. Τα συμβόλαια Brent διαπραγματεύονταν τη Δευτέρα γύρω στα 66 δολάρια το βαρέλι. Παρ’ όλα αυτά, οι τιμές βρίσκονται μόλις περίπου ένα δολάριο υψηλότερα σε σχέση με τις αρχές Νοεμβρίου, όταν ο OPEC+ ανακοίνωσε την παύση παραγωγής για το πρώτο τρίμηνο, επικαλούμενος εποχική επιβράδυνση της ζήτησης.

Στο Ιράν, οι μαζικές διαδηλώσεις και η σκληρή καταστολή δεν έχουν μέχρι στιγμής επηρεάσει τον πετρελαϊκό τομέα. Την ίδια ώρα, το αργό της Βενεζουέλας κατευθύνεται εκ νέου προς την Ευρώπη για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν έναν χρόνο, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να επανεκκινήσει την οικονομία της χώρας μετά την απομάκρυνση του πρώην ηγέτη Νικολάς Μαδούρο.

Το Brent έκλεισε στα 62,71 δολάρια το βαρέλι, μειωμένο κατά 3,76%, ενώ το αμερικανικό WTI (West Texas Intermediate) υποχώρησε κατά 4,18%, στα 58,49 δολάρια.

Ο ΟΠΕΚ αποδίδει τη μεταβολή στην αύξηση παραγωγής του OPEC+, που οδηγεί σε πλήρη εξισορρόπηση της αγοράς. «Η προοπτική ισορροπίας είναι αυτή που έριξε τις τιμές», ανέφερε ο Φιλ Φλιν της Price Futures Group, επισημαίνοντας πως η αγορά «πήρε πιο σοβαρά» τις εκτιμήσεις του OPEC σε σχέση με εκείνες της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (IEA).

Από την πλευρά της, η IEA αναθεώρησε τη δική της πρόβλεψη, εκτιμώντας πλέον ότι η ζήτηση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται έως το 2050, εγκαταλείποντας τα σενάρια κορύφωσης της δεκαετίας.

Ο αναλυτής Τζον Κίλνταφ της Again Capital σημείωσε ότι «υπάρχουν φορτία που δεν βρίσκουν αγοραστές», γεγονός που ενισχύει την αίσθηση υπερπροσφοράς και αδυναμίας της αγοράς.

Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι η αναστολή αύξησης παραγωγής από τον OPEC+ το πρώτο τρίμηνο του 2026 ίσως συγκρατήσει προσωρινά την πτώση, ωστόσο η γενικότερη εικόνα παραμένει αδύναμη.

Η πιθανή επαναλειτουργία της αμερικανικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τον αναλυτή της IG Markets Τόνι Σάιμορ, θα μπορούσε να τονώσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και τη ζήτηση για καύσιμα.

Η Αμερικανική Υπηρεσία Ενέργειας (EIA) αναμένεται να δημοσιεύσει τη δική της έκθεση την Πέμπτη.

Το Brent ενισχύθηκε κατά 0,94 δολάρια ή 1,46%, κλείνοντας στα 65,47 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI κατέγραψε άνοδο 0,81 δολαρίων ή 1,33%, φθάνοντας τα 61,69 δολάρια το βαρέλι.

Σύμφωνα με τον Άντριου Λίποου, πρόεδρο της Lipow Oil Associates, «οι αγορές θεωρούν ότι η πραγματική ποσότητα πετρελαίου που θα προστεθεί στην αγορά θα είναι σαφώς μικρότερη από ό,τι ανακοινώθηκε, δεδομένου ότι ορισμένα μέλη του ΟΠΕΚ+ ήδη λειτουργούν στα όρια της παραγωγικής τους ικανότητας».

Η μετριοπαθής απόφαση του ΟΠΕΚ+

Την Κυριακή, ο ΟΠΕΚ+ – που περιλαμβάνει τις χώρες του OPEC, τη Ρωσία και άλλους μικρότερους παραγωγούς – αποφάσισε να αυξήσει την παραγωγή από τον Νοέμβριο κατά 137.000 βαρέλια ημερησίως, διατηρώντας τον ρυθμό του Οκτωβρίου, παρά τις ανησυχίες για αύξηση της υπερπροσφοράς.

Πηγές ανέφεραν ότι, πριν από τη συνεδρίαση, η Ρωσία υποστήριζε αυτήν την ήπια αύξηση για να αποφευχθεί πίεση στις τιμές, ενώ η Σαουδική Αραβία επιθυμούσε πολλαπλάσια αύξηση ώστε να ανακτήσει ταχύτερα μερίδιο αγοράς.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια περίοδο αύξησης των εξαγωγών της Βενεζουέλας, επανέναρξης των ροών κουρδικού πετρελαίου μέσω Τουρκίας, αλλά και περίσσειας αδιάθετων φορτίων στη Μέση Ανατολή για τον Νοέμβριο, όπως επεσήμανε ο αναλυτής της PVM Oil Associates, Τάμας Βάργκα.

Η στάση της Σαουδικής Αραβίας και η ασιατική αγορά

Η Σαουδική Αραβία διατήρησε αμετάβλητη την επίσημη τιμή πώλησης του Arab Light για την Ασία, κίνηση που αιφνιδίασε τους διυλιστές της περιοχής, καθώς ανέμεναν μικρή αύξηση. Οι προσδοκίες αυτές υποχώρησαν όταν το ασιατικό premium στα μέσα Ανατολής έπεσε σε χαμηλό 22 μηνών, λόγω ανησυχιών για αυξημένες προμήθειες.

Παράγοντες πίεσης: αποθέματα και ασθενής ζήτηση

Η αγορά εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις αυξημένες αποθήκες αργού, βενζίνης και διυλισμένων προϊόντων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την EIA, γεγονός που αντανακλά επιβράδυνση της ζήτησης στο τέλος Σεπτεμβρίου.

Ο Κρις Μπόσαμπ της IG Group σημείωσε ότι «αν η παραγωγή αυξηθεί με πιο σταθερό ρυθμό, η πτώση των τιμών μπορεί να περιοριστεί», προσθέτοντας ότι «πολλά θα εξαρτηθούν από το αν η οικονομία των ΗΠΑ επανεπιταχυνθεί στο τέλος του 2025 και το 2026, ενισχύοντας τη ζήτηση».