Όταν ολοκληρωθεί η τελευταία σειρά αποθηκών στο πρώην υπαίθριο ανθρακωρυχείο, η έκταση ωρίμανσης της Diageo, που καλύπτει 220 εκτάρια, θα μπορεί να φιλοξενεί σχεδόν 3 εκατομμύρια βαρέλια Scotch. Η πολυεθνική εταιρεία ποτών χρειάζεται τον χώρο.

Μετά από άνθηση 15 ετών, η οποία ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο από την πανδημία, η ζήτηση για Scotch whisky έχει υποχωρήσει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι αποσταγματοποιίες σε όλη τη Σκωτία έχουν αναστείλει προσωρινά την παραγωγή, προκειμένου να αποφύγουν την περαιτέρω συσσώρευση αποθεμάτων, ένα φαινόμενο που στον κλάδο αποκαλείται «λίμνη ουίσκι» (whisky loch) — αντίστοιχο με τον όρο «wine lake», δηλαδή «λίμνη κρασιού».

Την περασμένη εβδομάδα, η κοινοτική GlenWyvis Distillery στα Highlands ανακοίνωσε ότι θα διορίσει διαχειριστές, έπειτα από παρατεταμένες οικονομικές πιέσεις στην αγορά ουίσκι.

Τη Δευτέρα, οι εργαζόμενοι στο Cameronbridge, το μεγαλύτερο αποστακτήριο της Diageo, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από το Cluny bond, ξεκίνησαν απεργιακές κινητοποιήσεις, αντιδρώντας στα σχέδια της εταιρείας να περικόψει εκατοντάδες θέσεις εργασίας στις δραστηριότητές της στη Σκωτία.

Η Diageo παράγει περίπου ένα στα τρία μπουκάλια Scotch παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων δημοφιλών εμπορικών σημάτων όπως το Johnnie Walker. Υπάρχουν φήμες ότι δεκάδες από τα 156 ενεργά αποστακτήρια της Σκωτίας διατίθενται προς πώληση.

«Παραδόξως, το Scotch είχε μια πολύ καλή περίοδο από την οικονομική κρίση του 2008 και μετά», δήλωσε ο βετεράνος του κλάδου Nick Morgan. «Αλλά οι άνθρωποι σταμάτησαν να αγοράζουν με τους τρελούς ρυθμούς που αγόραζαν μέχρι τότε».

«Όσοι αγόρασαν ουίσκι κατά τη διάρκεια της πανδημίας επειδή δεν είχαν κάτι άλλο να κάνουν συνειδητοποίησαν ότι πιθανότατα είχαν αρκετό στο σπίτι για δύο ή τρία χρόνια. Υπάρχει μεγαλύτερη επίγνωση των ζητημάτων υγείας, πολλοί επιλέγουν να πίνουν λιγότερο και τα αλκοολούχα ποτά έγιναν πολύ ακριβά στα καλά χρόνια του κλάδου».

Οι διακυμάνσεις στην εξαγωγική αγορά Scotch whisky, αξίας 5,36 δισ. λιρών, έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστούν.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το ποτό πρέπει να ωριμάζει για τουλάχιστον τρία χρόνια σε δρύινο βαρέλι στη Σκωτία, ενώ τα premium και ειδικής κατηγορίας Scotch μπορεί να παραμένουν σε βαρέλια έως και 40 χρόνια.

Τόσο μεγάλες περίοδοι ωρίμανσης, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας μεγάλης ποικιλίας γευστικών χαρακτηριστικών — από γλυκές έως θειώδεις νότες — μπορούν να κάνουν τον προγραμματισμό της παραγωγής ιδιαίτερα δύσκολο.

Παρά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να καταργήσει τους δασμούς στις εξαγωγές Scotch προς τις ΗΠΑ, ο κλάδος είχε ήδη υποστεί σημαντικό πλήγμα.

Οι δασμοί που επέβαλε ο Αμερικανός πρόεδρος κατά τη λεγόμενη «Ημέρα Απελευθέρωσης» τον Απρίλιο του 2025 οδήγησαν σε πτώση 15% των εξαγωγών Scotch προς τις ΗΠΑ, σύμφωνα με την Scotch Whisky Association.

Η ζήτηση στη Γαλλία — μέχρι πρόσφατα η μεγαλύτερη αγορά σε όγκο — έχει υποχωρήσει, ενώ η αγορά της Κίνας δεν έχει αναπτυχθεί στον βαθμό που αναμενόταν.

Ωστόσο, οι πιο αισιόδοξοι επισημαίνουν πρώιμες ενδείξεις μιας διστακτικής ανάκαμψης, καθώς ο κλάδος επέστρεψε σε ανάπτυξη κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.

Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αύξηση των εξαγωγών προς την Ινδία — δεν έχει όμως ακόμη αντισταθμίσει τις απώλειες σε άλλες αγορές.

Η ύφεση δεν περιορίζεται σε καμία περίπτωση μόνο στο Scotch. Πολλοί παραγωγοί ποτών αντιμετωπίζουν κάμψη μετά την πανδημία, καθώς οι πέντε μεγαλύτεροι εισηγμένοι παραγωγοί αλκοολούχων ποτών διαθέτουν αποθέματα παλαιωμένων οινοπνευματωδών αξίας-ρεκόρ 22 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με τους Financial Times.

Η Holyrood Distillery, στη σκιά του Arthur’s Seat στο Εδιμβούργο, είναι μια από τις επιχειρήσεις που έχουν αναστείλει την παραγωγή, περιμένοντας να περάσει η δύσκολη περίοδος.

Τα χαρακτηριστικά μεγάλα χάλκινα καζάνια της, που υπό κανονικές συνθήκες θα δούλευαν ασταμάτητα για την παραγωγή single-malt Scotch, παραμένουν αδρανή..

Ο συνιδρυτής Rob Carpenter λέει ότι δεν γνωρίζει πότε αυτό θα αλλάξει.

«Απ’ όσα ακούω, καταλαβαίνω ότι ο κλάδος μπορεί αυτή τη στιγμή να παράγει περίπου στο ένα τρίτο του κανονικού του επιπέδου», δήλωσε.

«Κανείς δεν έχει κρυστάλλινη σφαίρα, οπότε κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί σε 10 χρόνια από τώρα. Προσπαθείς να προβλέψεις προς τα πού θα κινηθούν τα πράγματα. Από μια άποψη, αυτή είναι η κατάρα του κλάδου».

Σε αντίθεση με πολλούς ανταγωνιστές της, η Holyrood Distillery επωφελείται από τους τουρίστες που επισκέπτονται τη σκωτσέζικη πρωτεύουσα.

Περίπου 40.000 άνθρωποι τον χρόνο επισκέπτονται το πέτρινο κτίριο, το οποίο είναι σχεδόν 200 ετών και είχε χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της σιδηροδρομικής γραμμής Innocent.

Οι ξεναγήσεις αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ των σημερινών εσόδων της εταιρείας.

«Δεν είναι ότι οι άνθρωποι σταμάτησαν να πίνουν οινοπνευματώδη ποτά», πρόσθεσε ο Carpenter. «Αλλά οι καταναλωτές είναι ανήσυχοι. Όλοι βλέπουμε τι συμβαίνει στον κόσμο. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μεγάλη προβλεψιμότητα και οι άνθρωποι απλώς προσέχουν περισσότερο πού ξοδεύουν τα χρήματά τους. Πρόκειται για ένα ποτό πολυτελείας».

Η σημερινή ύφεση του κλάδου δεν είναι κάτι καινούργιο.

Κατά τη δεκαετία του 1980, η βιομηχανία Scotch whisky αντιμετώπισε έναν παρόμοιο συνδυασμό χαμηλής ζήτησης και χρόνιας υπερπροσφοράς, προκαλώντας κύμα κλεισιμάτων αποστακτηρίων σε ολόκληρη τη Σκωτία.

Η άνοδος των Ιαπώνων παραγωγών ουίσκι, μια παγκόσμια οικονομική ύφεση και η υπερβολική αυτοπεποίθηση που είχε δημιουργήσει η άνθηση της δεκαετίας του 1970 οδήγησαν σε παρατεταμένη περίοδο ύφεσης.

Σήμερα, λίγοι θεωρούν ότι η τελευταία πτώση αποτελεί την απαρχή μιας μόνιμης αλλαγής στις προοπτικές του κλάδου.

Όταν η Holyrood Distillery ανοίγει για ξεναγήσεις, οι επισκέπτες μπαίνουν στις εγκαταστάσεις και κοιτάζουν τα single malts που βρίσκονται στα ράφια.

«Το ουίσκι είναι παιχνίδι αναμονής», δήλωσε ο Morgan, ο οποίος κατέγραψε την 200ετή ιστορία του Johnnie Walker σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2020.

«Αν κοιτάξετε τα δεδομένα των πωλήσεων, κάθε φορά που αντιμετωπίζεις μια από αυτές τις περιόδους ύφεσης, η αγορά επιστρέφει σε υψηλότερα επίπεδα. Αυτή τη στιγμή, ο κλάδος βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του κύκλου. Μπορώ σχεδόν να σας διαβεβαιώσω ότι σε πέντε χρόνια, όταν η ζήτηση θα αρχίσει να εκτοξεύεται ξανά, θα διαπιστώσουν ότι δεν έχουν αρκετό ουίσκι και θα χρειαστεί να θέσουν τα πάντα ξανά σε λειτουργία».

Σύμφωνα με το Bloomberg, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έθεσε υπό συζήτηση το συγκεκριμένο θέμα έπειτα από αναφορά του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ στον Τραμπ για αυτό το ζήτημα κατά την επίσημη συνάντηση που πραγματοποίησαν τον Σεπτέμβριο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει πως η κίνηση αυτή θα είναι ωφέλιμη για την αμερικανική βιομηχανία μπέρμπον, η οποία εξάγει μεταχειρισμένα βαρέλια στους παραγωγούς σκωτσέζικου ουίσκι, όπως αναφέρουν πηγές του Bloomberg.

Παρόλα αυτά, δεν έχει ληφθεί ακόμη μια τελική απόφαση για τη χαλάρωση του δασμού 10% που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ στο ουίσκι, ούτε είναι σαφές εάν ο Τραμπ θα προχωρήσει στη μείωση των δασμών.

Οι ζημιές με νούμερα

Η Βρετανία υποστηρίζει πως η οι δασμολογικοί περιορισμοί των ΗΠΑ στις εξαγωγές κοστίζουν στη βιομηχανία της 20 εκατ. λίρες (26,9 εκατ. δολάρια). Ταυτόχρονα, περίπου το 60% του συνολικού σκωτσέζικου ουίσκι παλαιώνει σε βαρέλια μπέρμπον από το Κεντάκι, με τις συναλλαγές ανάμεσα στις δύο χώρες να αγγίζουν τα 300 εκατ. δολάρια ετησίως, σύμφωνα με την Scotch Whisky Association.

Ενώ οι ΗΠΑ φανέρωσαν ότι το ζήτημα βρίσκεται υπό εξέταση, ο Τραμπ έχει δείξει γενικά διστακτικός όσον αφορά την «παροχή» εξαιρέσεων σε εμπορικούς εταίρους.

Το μπέρμπον του Κεντάκι είναι ένα από τα εμβληματικά αμερικανικά προϊόντα που έχουν στοχοποιηθεί από τα δασμολογικά αντίποινα που έχουν επιβληθεί στις ΗΠΑ από άλλες χώρες. Οι αξιωματούχοι της βρετανικής κυβέρνησης συνεχίζουν την προσπάθεια να πείσουν τους Αμερικανούς ομολόγους τους για άρση των δασμών στο σκωτσέζικο ουίσκι, αφού αυτή η κίνηση θα αποβεί πραγματικά ευεργετική για τους εγχώριους παραγωγούς μπέρμπον.

Μέχρι ώρας, ο Λευκός Οίκος και το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ δεν έχουν σχολιάσει επί του θέματος.

Η επιχείρηση, που ξεκίνησε ως tap room στο Κέρι πριν από μία δεκαετία και λάνσαρε το μείγμα ουίσκι της πέρυσι, ήδη δοκιμαζόταν από αυξημένα κόστη και διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα. Ωστόσο, ο παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ επίσπευσε το τέλος της. «Οι δασμοί στις εξαγωγές ιρλανδικού ουίσκι προς τις ΗΠΑ και η οικονομική αβεβαιότητα επιβάρυναν περαιτέρω τη δραστηριότητα», ανέφερε η εταιρεία, που έκλεισε με απώλεια περίπου 50 θέσεων εργασίας.

Η υπόθεση της Killarney αντικατοπτρίζει τα συνολικά προβλήματα του κλάδου. Οι δασμοί προστίθενται σε υπερπροσφορά, μειωμένη ζήτηση στις ΗΠΑ και εκτίναξη κόστους ενέργειας και εργασίας. Πολλά ανεξάρτητα αποστακτήρια έχουν κλείσει ή μειώσει παραγωγή, ενώ ακόμη και κολοσσοί όπως η Diageo Plc και η Pernod Ricard SA έχουν πληγεί. Η Diageo σταμάτησε την παραγωγή στις εγκαταστάσεις Roe & Co. στο Δουβλίνο, χωρίς προοπτική άμεσης επανεκκίνησης.

Σύμφωνα με τον Eoin O Cathain, διευθυντή του Ιρλανδικού Συνδέσμου Ουίσκι, τα τελευταία δύο χρόνια είναι δύσκολα, ενώ η συζήτηση για νέους δασμούς φέτος ανησύχησε ιδιαίτερα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αντίθετα, η Σκωτία, με χαμηλότερο δασμό 10% στις ΗΠΑ, συνεχίζει να καταγράφει εξαγωγές 5,4 δισ. λιρών, πέντε φορές πάνω από το ιρλανδικό ρεκόρ του 2022.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέλος της οποίας είναι η Ιρλανδία, αντιμετωπίζει δασμό 15% για τις περισσότερες εξαγωγές αλκοόλ στις ΗΠΑ, χωρίς ακόμη εξασφαλισμένες εξαιρέσεις στις διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον. Η παγκόσμια αγορά ουίσκι αξίζει περίπου 62 δισ. ευρώ, με την Ιρλανδία να καλύπτει 1 δισ., εξάγοντας το 90% της παραγωγής της.

Το 2024, η Pernod Ricard ανέβαλε για το 2027 το νέο αποστακτήριό της στο Μίντλετον, ενώ η Diageo ανακοίνωσε «εκτεταμένη παύση» στη Roe & Co. Στο Δουβλίνο, το Dublin Liberties Distillery έκλεισε τον Μάιο, ενώ στο Γουότερφορντ το κέντρο επισκεπτών και το αποστακτήριο παραμένουν κλειστά, με την πώληση να εκκρεμεί λόγω δασμών.

Η άνθηση του κλάδου, που από το 2010 έως το 2024 είδε τα αποστακτήρια να αυξάνονται από 4 σε πάνω από 50, τροφοδοτήθηκε από αναβίωση της κατανάλωσης και την ώθηση της πανδημίας στις πωλήσεις προς τις ΗΠΑ. Το 2022, οι εξαγωγές εκεί έφτασαν τους 48.000 τόνους, υπερδιπλάσιους από δέκα χρόνια πριν.

Ωστόσο, το 2023 εμφανίστηκαν προειδοποιητικά σημάδια, ενώ το 2024 οι εξαγωγές προς τις ΗΠΑ μειώθηκαν κατά ένα τρίτο. Ο αναλυτής Duncan Fox του Bloomberg Intelligence αποδίδει μέρος της κρίσης σε υπερπαραγγελίες χονδρεμπόρων μετά την πανδημία, οι οποίες έγιναν ασύμφορες με την άνοδο των επιτοκίων.

Παράλληλα, οι τιμές ενέργειας για τις επιχειρήσεις στην Ιρλανδία έχουν σχεδόν διπλασιαστεί την τελευταία τετραετία, ενώ αυξημένα είναι και τα κόστη υλικών και μάρκετινγκ.

Η Fox εκτιμά ότι οι δασμοί του Τραμπ ίσως αυξήσουν τις τιμές έως 6%, αν και οι εταιρείες πιθανόν να επιχειρήσουν μείωση κόστους για να συγκρατήσουν τη ζήτηση στις ΗΠΑ, που παραμένουν η βασική τους αγορά εκτός Ιρλανδίας.

Οι όγκοι έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά 1/4, ανέφερε η FT, επικαλούμενη έκθεση της σκωτσέζικης επενδυτικής τράπεζας Noble & Co. Η αύξηση στις πωλήσεις σε δημοπρασίες οφείλεται κυρίως σε μπουκάλια με τιμή μεταξύ 100 και 1.000 λιρών, με την κατηγορία αυτή να παρουσιάζει άνοδο 40% και όγκους 30% τα πρώτα τρία τρίμηνα.

Η έκθεση διεξήχθη από την εταιρεία επιστήμης δεδομένων Brainnwave που παρακολούθησε περισσότερες από μισό εκατομμύριο συναλλαγές δημοπρασιών την τελευταία δεκαετία. Οι ασταθείς αγορές ενίσχυσαν τη ζήτηση για σπάνια ουίσκι ως εναλλακτικές επενδύσεις, ανέφερε η Noble, επικαλούμενη τους FT.

Ο «τσακωμός» ξεκίνησε το 1971, όταν οι δύο χώρες έσπευσαν να διεκδικήσουν την κυριότητα του νησιού Χανς, στο πλαίσιο του λεγόμενου «Πολέμου του Ουίσκι». Ονομάστηκε έτσι, καθώς οι αντιμαχόμενες πλευρές δήλωναν την κυριαρχία τους, αφήνοντας μπουκάλια… από το δημοφιλές ποτό.

Έπειτα από πέντε δεκαετίες, λοιπόν, Κοπεγχάγη και Οτάβα αποφάσισαν να καταλήξουν σ’ έναν αμοιβαίο συμβιβασμό, μοιράζοντας σχεδόν στη μέση το μικροσκοπικό νησί (έχει έκταση 1,2 τετραγωνικού χιλιομέτρου).  

Το 1984, όπως υπενθυμίζει το BBC, η ένταση κλιμακώθηκε σημαντικά, καθώς η Οτάβα αποφάσισε να στείλει στρατεύματα στο νησί. Αφού οι Καναδοί τοποθέτησαν τη σημαία τους, στη συνέχεια έθαψαν στο έδαφος ένα μπουκάλι καναδικού ουίσκι, δηλώνοντας μ’ αυτό τον τρόπο την κυριαρχία τους.

Η Κοπεγχάγη δεν άφησε την πρόκληση αναπάντητη. Λίγες εβδομάδες αργότερα (και ενώ τα καναδικά στρατεύματα είχαν αποχωρήσει) αξιωματούχοι από τη Γροιλανδία έφθασαν στο σημείο και αντικατέστησαν την καναδική σημαία με μία δανέζικη, ενώ άφησαν στο σημείο ένα ντόπιο μπουκάλι αλκοόλ. Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, τοποθέτησαν ένα πανό, το οποίο ανέγραφε «Καλώς ήρθατε στο Δανέζικο Νησί». 

Η δημοπρασία έγινε από τον οίκο Lyon and Turnbull, με το πρωτότυπο μπουκάλι να έχει ύψος 1,80 μέτρα. Όσο δηλαδή και ένας άνθρωπος.  

Το «The Intrepid», εξάλλου, έχει λάβει και βραβείο Γκίνες, καθώς περιέχει ποσότητα αλκοόλ 311 λίτρων. Ή αλλιώς 444… φυσιολογικών μπουκαλιών.  

Σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών, έχει «απαλό χρυσό» χρώμα, ενώ η γεύση του είναι «γλυκιά με νότες μήλου».

Από τα χρήματα της δημοπρασίας αναμένεται να χρηματοδοτηθούν πολυάριθμες φιλανθρωπικές δράσεις, όπως γνωστοποίησε ο Lyon and Turnbull. 

Πάντως, αν και αποτελεί το μεγαλύτερο μπουκάλι όλων των εποχών, εντούτοις ο τίτλος του ακριβότερου ουίσκι παραμένει σ’ ένα Macallan ηλικίας 60 ετών, το οποίο πουλήθηκε για 1,53 εκατ. δολάρια το 2018. 

Οι υπερπόντιες πωλήσεις σκωτσέζικου ουίσκι αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 4% στις 4,9 δισ. λίρες το 2019.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο πιο σημαντικός προορισμός για τη Σκωτία, με τις εξαγωγές να αυξάνονται κατά 2,8% στα 1,1 δισ. λίρες, ακόμη και μετά την επιβολή δασμών τον Οκτώβριο στα malts και σε κάποια λικέρ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν πέρυσι την επιβολή δασμών ύψους 25% σε μια σειρά ευρωπαϊκών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του σκωτσέζικου ουίσκι ως τιμωρίας για τις παράνομες επιδοτήσεις αεροσκαφών της ΕΕ, αναφέρει το newmoney.

Η Ένωση Σκωτσέζικου Ουίσκι (SWA) δήλωσε ότι η κίνηση είχε ως αποτέλεσμα οι εξαγωγές προς τις ΗΠΑ να μειωθούν κατά ένα τέταρτο κατά τους τελευταίους τρεις μήνες του 2019, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

«Οι δασμοί επιφέρουν ισχυρό πλήγμα στους παραγωγούς και ιδιαίτερα τους μικρούς,» αναφέρει εκπρόσωπος της Ένωσης σύμφωνα με το Reuters.

«Κάποια μέλη μας αναρωτιούνται τώρα πώς μπορούν να συνεχίσουν να εξάγουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και εάν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν εναλλακτικές αγορές καθώς δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει γρήγορα».

Εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι οι δασμοί δεν ωφελούν ούτε τη Βρετανία, ούτε την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Έχουμε θέσει το ζήτημα στα υψηλότερα επίπεδα της αμερικανικής κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων και τον πρόεδρο», δήλωσε ο εκπρόσωπος.

Οι εξαγωγές σκωτσέζικου ουίσκι στην Ταϊβάν αυξήθηκαν κατά 22% και στην Ινδία το 19,7% πέρυσι.

Παρόλα αυτά, οι καλύτεροι καρποί της εργασίας τους πιθανότατα δεν θα είναι στην αγορά για τουλάχιστον μια ακόμη δεκαετία, δεδομένου του χρόνου που χρειάζεται για να ωριμάσουν οι καλύτερες σοδειές.

Οι Ιάπωνες αποστάκτες είναι οι ωφελημένοι και ταυτόχρονα τα θύματα της παγκόσμιας δίψας για αυτό το ουίσκι, ενώ η αγορά αναμένεται να αυξηθεί κατά 19% και να φτάσει τα 147,6 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια έως το 2023, σύμφωνα με την Euromonitor International. Το κράτος αυτό, κερδίζει σταθερά σε φήμη για τα ποιοτικά του ουίσκι, αλλά λόγω των μακροχρόνιων περιόδων γήρανσης, η τρέχουσα έκρηξη στη ζήτηση, έπιασε απροετοίμαστους τους παραγωγούς του ποτού, καθώς αυτοί αδυνατούν να καλύψουν τη ζήτηση. Πέρυσι, η Suntory Holdings Ltd. σταμάτησε την παραγωγή δυο ουίσκι, των Hakushu 12 και Hibiki 17, αναφέρει το newmoney.

Τώρα η Nikka, που ανήκει στην μεγαλύτερη ζυθοποιία της Ιαπωνίας, την Asahi Group Holdings Ltd., σπεύδει να επεκτείνει την παραγωγή της. Το αποστακτήριο σταμάτησε τις πωλήσεις μερικών από τις κορυφαίες μάρκες του, οι οποίες περιλαμβάνουν τα Taketsuru, Yoichi και Miyagikyo. Η Nikka ενισχύει την παραγωγή της κατά 20%, επενδύοντας 65 δισ. γιεν (606 εκατ. δολάρια) κατά τα επόμενα δύο χρόνια, προκειμένου να δημιουργήσει νέες υποδομές και να διπλασιάσει τις βάρδιες. Η Nikka είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός οινοπνευματωδών ποτών της Ιαπωνίας, μετά την Suntory.

«Δεν εξάγουμε αρκετά», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Asahi, Masato Ishihara. «Η αγορά θα αναπτυχθεί καθώς η φήμη του ιαπωνικού ουίσκι εξαπλώνεται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».

Η συνολική ζήτηση για ιαπωνικό ουίσκι αναμένεται να αυξηθεί κατά 7% ετησίως έως το 2022, σύμφωνα με το Bloomberg Intelligence.