Γράφει ο Πάνος Ευαγγελόπουλος*

Αυτό είναι ευθεία παραβίαση των κανόνων του δικαίου του ανταγωνισμού, καταστρατήγηση των αρχών και των αξιών του φιλελευθερισμού και της δημοκρατίας, ακόμη και βολή στην καρδιά της έννοιας και της ουσίας, των ομοσπονδιακών θεμελίων, πάνω στα οποία θέλουμε να οικοδομήσουμε την Ενωμένη Ευρώπη, και οπωσδήποτε στον τρόπο με τον οποίο οφείλει να λειτουργεί σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είτε η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμείνει μια οιονεί ένωση κρατών, όπως είναι σήμερα, άνευ Ευρωπαϊκού Συντάγματος, με μια ημιτελή νομισματική ένωση και με μια ατελή δημοσιονομική λειτουργία, είτε θελήσει να εξελιχθεί σε Ομοσπονδία, οι πολιτικές που έχει αναλάβει και υλοποιήσει, υπό την προεδρία της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι βαθιά αντιφιλελεύθερες και αντι-ομοσπονδιακές. Οι ομοσπονδιακές πολιτικές είναι αποκεντρωτικές, κατά κράτη και τόπους, αυτοτελείς και διαφορετικές, με πλήρη κυριαρχία της αρχής της επικουρικότητας και κυρίως της άμεσης εκλογής, όλων των βαθμίδων αντιπροσώπευσης των Ευρωπαίων. Δηλαδή ότι δεν είναι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως το εκτελεστικό της όργανο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όμως, αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι, ότι όλες οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρχής γενομένης, από την ανάληψη της πρώτης προεδρίας της κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι προ πάντων αντιπαραγωγικές, αναποτελεσματικές και εν τέλει αποτυχημένες.

Ειδικά για το μείζον θέμα των Ευρωπαίων αγροτών και κτηνοτρόφων, αν συνυπολογίσουμε το αυξημένο κόστος παραγωγής, που επιβάλλει θεσμικά η Ευρωπαϊκή Καφκική Γραφειοκρατία, αμέσως ο Ευρωπαϊκός Πρωτογενής Τομέας, τίθεται εκτός αγορών και θα σβήσει τελειωτικά. Η συμφωνία Mercosur προδήλως και πασιφανώς θα συντρίψει τους Ευρωπαίους Αγρότες.

Όπως το Eurogroup, από την θέσπιση του, διέλυσε εν πολλοίς τις Ευρωπαϊκές Οικονομίες, η Ευρώπη έχασε οριστικά το τραίνο της πρωτοπορίας στην τεχνολογική καινοτομία, έτσι παρακμάζει και διαλύεται και ο παραδοσιακός βιομηχανικός της ιστός, με πανάκριβη ενέργεια, κυρίως λόγω της επιδοματικής ανορθολογικής πολιτικής υπέρ των ΑΠΕ, εργοστάσια κλείνουν, επενδύσεις αποσύρονται, οι εισαγωγές πάντων των ειδών, ακόμη και αυτοκινήτων, αυξάνουν, με αποτέλεσμα οι φθίνουσες οικονομικές αποδόσεις, τόσο του δευτερογενούς όσο και του πρωτογενούς τομέα, προβάλλουν μπροστά μας, για το μέλλον της Ευρώπης, τρομακτικές, μέχρι οικονομικού τέλματος.

Στο τέλος, στις Ευρωπαϊκές οικονομίες, αντί των πάλαι ποτέ ακμαίων παραγωγικών δυνάμεων της, θα μείνει, ωσάν σκιάχτρο εκδίωξης και εξοστρακισμού της παραγωγής, η τεράστια, δυσκίνητη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο μεγάλος, βαρύς και επαχθής δανεισμός της, που αυξάνεται συνεχώς, με κάθε αιτία και κάθε αφορμή, από την πανδημία μέχρι το ταμείο ανάκαμψης και προσφάτως, με τον νέο διογκούμενο δανεισμό της, για στρατιωτικό εξοπλισμό, rearm and safe.

Με αυτήν την Ευρωπαϊκή Πολιτική της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και των υποστηρικτών της ανά Ευρωπαϊκή Χώρα, όπως ο κ. Μητσοτάκης στην Πατρίδα μας την Ελλάδα, διόλου τυχαία δεν επελέγη ο κ. Πιερρακάκης στην προεδρία του Eurogroup, ουχί για να επιβραβευθεί η ανύπαρκτη επιτυχία του στην οικονομική πολιτική, τι άλλο θα δούμε και θα ακούσουμε στην δύσμοιρη Πατρίδα μας, αλλά επελέγη για να συνεχισθεί η αλυσιτελής και ατέρμονα υλοποίηση πολιτικών, επαναλαμβανόμενων στρατηγικών λαθών, που κύριος άξονας τους είναι, ένα είδος τερατώδους συγκεντρωτισμού και ανορθολογικής οικονομικής πολιτικής, που στηρίζεται στον γραφειοκρατικό παρεμβατισμό και στον πατερναλιστικό κρατισμό, που δεν φθάνει που ισοπέδωσε χώρες ολόκληρες, υπό την μορφή του υπαρκτού σοσιαλισμού τον 20ο αιώνα, θέλουν να τον εφαρμόσουν και στην Ευρώπη του 21ου αιώνα.

Οι εναργείς, ανεξάρτητοι και αδέσμευτοι οικονομολόγοι και αναλυτές, πάντα και εναγωνίως προειδοποιούν, για τα δεινά που επέρχονται, από την εφαρμογή αυτών των απαράδεκτων και αποτυχημένων πολιτικών, αλλά απ’ ότι φαίνεται, όπως και με τις προειδοποιήσεις για τα λάθη και τις αποτυχίες της διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, αυτές οι πολιτικές οδηγούν σε αδιέξοδα, διαλύουν τον παραγωγικό ιστό, κατακρημνίζουν την μεσαία τάξη από την υπεροχή της, την σταθερότητα της και την ασφάλεια της, ενώ περιθωριοποιούν επικινδύνως, τις πιο ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με τελικό συνολικό αποτέλεσμα, μείζονες οικονομικές απώλειες και έντονες κοινωνικές συγκρούσεις.

Ελπίζουμε αυτή την φορά να μην απευθυνόμαστε προς ώτα μη ακουόντων, διαφορετικά θα παρατηρούμε, απλώς η Ευρώπη να πνέει τα λοίσθια... μέχρι νέες πολιτικές δυνάμεις αναλάβουν το ηράκλειο έργο της ανόρθωσης, τόσο της Ελλάδος όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

* Ο Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης των Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Τα δεδομένα είναι τραγικά αποκαλυπτικά, πόσο έχουν προχωρήσει οι χώρες της Ευρώπης, τόσο οι παλαιές, προ της εντάξεως της Ελλάδος το 1981, όσο και οι νέες, αυτές που εντάχθηκαν μετά την Ελλάδα, δηλαδή μετά το 1981. Για αρχή και μόνον, σας δίνω αυτό το πολύ ουσιώδες δεδομένο που δείχνει κατάφωρα την αποτυχία μας. Το Κατά Κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Μας έχουν περάσει σχεδόν όλες οι Χώρες της Ευρώπης... Παλιές και Νέες…

Έναντι των παλαιών χωρών είμαστε τόσο μακριά που δεν βλέπουμε πια ούτε την σκόνη τους... Έναντι των νέων χωρών, ακούστε και δείτε, μας έχουν ξεπεράσει σχεδόν όλες, και μιλάμε για τις πρώην κομμουνιστικές χώρες που βγήκαν από τον Παράδεισο του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, τελείως κατεστραμμένες και διαλυμένες, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά.

Ποιο όμως είναι εκείνο το χαρακτηριστικό, το πιο αποκαρδιωτικό και το πιο απελπιστικό για την χώρα μας; Ποια είναι εκείνη η χώρα που μας πέρασε και μαρτυρά την πλήρη αποτυχία μας, την συνεχιζόμενη απόκλιση μας, την συνεχώς και εν εξελίξει καθυστέρηση μας και την κατάδηλη οπισθοδρόμηση μας που δεν θέλουμε να δούμε διότι μας κυβερνούν υπερόπτες πολιτικοί που λόγω της υπεροψίας τους και εκ του ορισμού της λέξεως, σημαίνει ότι δεν βλέπουν κάτω που περπατούν και δεν βλέπουν τι συμβαίνει γύρω τους στην οικονομία και στην κοινωνία.

Στην οικονομία μας εάν εξαιρέσεις τις λίγες επιχειρήσεις που είναι εξωστρεφείς και τραβούν μπροστά, το 98% της οικονομίας είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που στενάζουν και οι μισές από αυτές με έντονα προβλήματα επιβίωσης. Στην κοινωνία χαμηλοί μισθοί και δημόσια αγαθά χαμηλής ποιότητας με πρόδηλες ανεπάρκειες και ελλείψεις.

Λοιπόν αυτή η χώρα που μας πέρασε είναι η Κροατία. Μια χώρα σημαδιακή για την επιτυχία της και την πρόοδο της που αν συγκριθεί ο τρόπος αλλά και η ταχύτητα που μας προσπέρασε, με αυτά τα οποία κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε εμείς, αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, τον αναποτελεσματικό τρόπο που διαχειριζόμαστε τους Ευρωπαϊκούς Πόρους στο σήμερα, αλλά και τόσες δεκαετίες στο παρελθόν, όπως επίσης και την δεινή κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει και η οποία ωραιοποιείται με λόγια και με μια λανθάνουσα εικόνα που δίνουν ονομαστικά μακροοικονομικά μεγέθη που έχουν απογειωθεί λόγω πληθωρισμού.

Ποια είναι λοιπόν αυτά τα στοιχεία που κάνουν την σύγκριση μας με την Κροατία τόσο καταλυτική εις βάρος μας, για μια χώρα σαν εμάς, που έχουμε μπει στην ΕΟΚ από το 1981, ενώ η Κροατία μπήκε στην ΕΕ μόλις το 2013. Δεν χρειάζεται καν να κοιτάξουμε τα νούμερα, αλλά αν πραγματικά τα εξετάσουμε αναλυτικά, τότε θα δούμε ότι η Ελλάς έχει εισπράξει σε εκθετικό βαθμό, πολλαπλάσιους πόρους από την Ενωμένη Ευρώπη σε σχέση με την Κροατία, ειδικά εάν αυτό το αναλύσουμε στο βάθος των δεκαετιών, που η Ελλάς προσπορίζεται Ευρωπαϊκά χρήματα από τις επιταγές Ράλλη, τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, τα πακέτα Ντελόρ μέχρι σήμερον με τα πολυετή, πολυδύναμα και πολυπράγμονα ΕΣΠΑ, συν του γιγαντιαίου κύματος πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, που μας προέκυψε ως μάννα εξ ουρανού!

Επιπλέον η Κροατία μπήκε στην Ευρωζώνη μόλις φέτος, δηλαδή την 1-1-2023, ενώ την ανεξαρτησία της, την απέκτησε το 1991, αρχίζοντας ένας πολύ άγριος και βίαιος πόλεμος, με πολύ βαριές απώλειες σε ανθρώπους, ακόμη και σε γυναίκες και παιδιά, αλλά και πολύ σημαντικές καταστροφές σε υποδομές και σε υλικό κεφάλαιο μέχρι και το 1995. Αυτή λοιπόν η χώρα, η Κροατία, με το τόσο πρόσφατο τραγικό παρελθόν, που γεννήθηκε μέσα από το αίμα και τις στάχτες, μας πέρασε σε κατά κεφαλήν εισόδημα…

Δεν φθάνει όμως μόνον αυτό, για να καταλάβουμε την πλήρη σημασία της καταλυτικής εναντίον μας συγκρίσεως. Πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν, για να αντιληφθούμε πλήρως την άνιση κατά ημών πορείας στο Ευρωπαϊκό Γίγνεσθαι, ότι η Ελλάς είναι δυόμιση φορές σε έκταση μεγαλύτερη από την Κροατία και δυόμιση φορές μεγαλύτερη σε πληθυσμό, που και η έκταση και ο πληθυσμός, είναι καθοριστικοί παράγοντες για την διαμόρφωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Υπάρχει όμως και μια άλλη χώρα που πρέπει να δούμε κατάματα για να καταλάβουμε την απόκλιση μας, την καθυστέρηση μας και την οπισθοδρόμηση μας σε σχέση με την Ευρώπη. Αυτή η χώρα δεν είναι άλλη από την Ιρλανδία, που το 2010 ήταν η χώρα των χρεοκοπημένων τραπεζών, της κατάρρευσης της αγοράς των στεγαστικών δανείων, με εκατομμύρια νοικοκυριά καταχρεωμένα και δημόσια οικονομικά του Ιρλανδικού κράτους καταρρακωμένα. Αυτή η χώρα λοιπόν, λίγους μήνες μετά από εμάς, μπήκε σε μνημόνιο το ίδιο έτος το 2010 και εισέπραξε από την Ενωμένη Ευρώπη, το σωτήριον ποσόν των 90 δις. ευρώ που αντιστοιχούσε περίπου στο 60% του ΑΕΠ της Ιρλανδίας εκείνης της χρονιάς. Αυτή λοιπόν η χώρα με τα ίδια προβλήματα με μας και μάλιστα χειρότερα από εμάς στον τραπεζικό τομέα το 2010, όχι μόνον μας πέρασε κατά πολύ, αλλά φιγουράρει την σήμερον ημέρα, δεύτερη στην κορυφή της κατάταξης των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν!

Τι συνέβη λοιπόν στην Ιρλανδία και μας πέρασε τόσο πολύ που δεν συνέβη σε μας από το 2010 έως το 2023 των εκλογών μας; Συνέβησαν τα εξής. Η Ιρλανδία, παρά το σωτήριον μέγα ποσόν των 90 δις. ευρώ που έλαβε, δεν αύξησε την φορολογία, δεν επέβαλε έκτακτες εισφορές, δεν αύξησε το ΦΠΑ στο 24%, δεν οδήγησε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στον ουρανό, δεν επέβαλε φορομπηχτικά τέλη, δεν επέκτεινε την γραφειοκρατία, ψηφιακή και μη και κυρίως δεν ενέπλεξε περισσότερο το κράτος στην λειτουργία των επιχειρήσεων και στην οικονομία εν γένει. Με λίγα λόγια ακολούθησε μια ρεαλιστική φιλελεύθερη πολιτική.

Ακριβώς δηλαδή αυτό που δεν κάναμε εμείς, ανεξαρτήτως κεντροδεξιών και κεντροαριστερών κυβερνήσεων, αριστερών και ακραίων δεξιών και όλων των δυνατών κυβερνητικών επιλογών και συνδυασμών, που εναλλακτικά επιλέγαμε εμείς, εφαρμόζαμε βαθιά και βαριά αντιφιλελεύθερες πολιτικές, πατερναλιστικές, γραφειοκρατικές, σχεδιαζόμενες κεντρικά από ένα κράτος, με διαρκή αρνητική επίπτωση στην λειτουργία και την απόδοση της Ελληνικής οικονομίας, που στραγγάλιζαν τις επιχειρήσεις, απομάκρυναν τις επενδύσεις και εξεδίωκαν το πιο καλό μας και πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.

Εν όψει λοιπόν των εκλογών και της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει από αυτές, το μέγα ζητούμενο για την Ελληνική οικονομία και το μέλλον της, είναι πως θα απελευθερώσουμε την οικονομία μας από τα κρατικά της δεσμά που την κρατούν αλυσοδεμένη, σε έναν αέναο κύκλο απόκλισης, καθυστέρησης και οπισθοδρόμησης, σε σχέση με την Ευρώπη, είτε συγκριθούμε με τα παλαιά ανεπτυγμένα κράτη της είτε με τα νέα, αυτά που βγήκαν από την μέγγενη του υπαρκτού σοσιαλισμού και τα παρακολουθούμε να μας προσπερνούν αποσβολωμένοι και απορώντας και πάλι, τι δεν κάνουμε εμείς καλά.

* Ο Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Γράφει ο Πάνος Ευαγγελόπουλος

Όταν το χρήμα τυπώνεται ασύστολα -Πλημμυρίς- από το 2010 μέχρι την πανδημία και τα πακέτα Μπάιντεν που έφθασαν στο ζενίθ την διανομή δωρεάν χρήματος από την Κυβέρνηση και την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, τότε την θέση τους παίρνει η νομισματική συστολή - Άμπωτις- με όλα τα επακόλουθα που η άμπωτις θα ξεσκεπάσει.

Μόνον που της Αμπώτιδος η κίνηση είναι πάντα πιο βίαιη και απολύτως καταστροφική διότι οι άνθρωποι και οι κυβερνήσεις έχουν εθισθεί και ναρκωθεί από την πλημμυρίδα του δωρεάν χρήματος που φευ, νόμιζαν ότι θα διαρκέσει δια παντός...

Η Τράπεζα της Κοιλάδας Σίλικον είχε επενδύσει τις καταθέσεις των εταιρειών νέας τεχνολογίας, όπως κάθε λογική τράπεζα που απεχθάνεται τον κίνδυνο, σε μακροχρόνια ομόλογα του Αμερικάνικου Δημοσίου που τα αγόρασε πανάκριβα όταν οι αποδόσεις τους ήταν ελάχιστες. Τι πιο αξιόπιστο από τις Αγορές των Ομολόγων του Αμερικάνικου Κράτους!!!;;;

Όμως οι καιροί αλλάξανε και οι αποδόσεις ανέβηκαν και οι τιμές των ομολόγων πέσανε και όταν πέρυσι οι εταιρείες νέας τεχνολογίας πιέστηκαν και άρχισαν να αναλαμβάνουν τις καταθέσεις τους για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, η Τράπεζα της Κοιλάδας Σίλικον άρχισε να πουλά μαζικά τα ομόλογα του Αμερικάνικου Κράτους σε όλο και χαμηλότερες τιμές για να αντλήσει απεγνωσμένα ρευστότητα προκειμένου να ικανοποιήσει τους καταθέτες της, τις εταιρείες νέας τεχνολογίας, που απέσυραν όλο και πιο πολύ, όλο και πιο γρήγορα, μέχρι που έτρεχαν με μανία να αναλάβουν και να αποσύρουν από την εν λόγω τράπεζα τα λεφτά τους και κάνανε όλο και πιο πιεστικό και τελικά αδιέξοδο το πρόβλημα.

Ώσπου η Τράπεζα της Κοιλάδας Σίλικον κατέρρευσε... και έσπασε ωσάν ένα πανέμορφο και μεγαλοφουσκωμένο μπαλόνι που βλέπουμε συχνά να υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια ξένοιαστων εορταζόντων σε μεγάλες γιορτές και συγκεντρώσεις ενίοτε και προεκλογικών πολιτικών τοιαύτων...

Η πλήρης επαλήθευση της Ποσοτικής Θεωρίας του Χρήματος και των Αρχών του Κλασσικού Φιλελευθερισμού ότι με το Χρήμα ποτέ δεν παίζουμε και η Κυβέρνηση αντί να το κατασπαταλά και να το μοιράζει, οφείλει πάντα να το φέρνει σε συμμετρική και αρμονική αύξηση με την πραγματική μεγέθυνση της οικονομίας που προκαλείται από τις δυνάμεις της αγοράς και ουχί από το φρεσκοτυπωμένο χρήμα της Κεντρικής Τράπεζας και της αχαλίνωτης Κυβερνητικής σπατάλης.
Ας λάβουμε όλοι μας, όλες τις προφυλάξεις διότι οι καιροί είναι χαλεποί και οι πιο μενετοί εξ ημών, θα επιβεβαιωθούν για άλλη μια φορά ακόμη και οι πρόνοιες μας έναντι των κινδύνων που όλοι οι άλλοι τόσο απερίσκεπτα αψηφούν και πάλι μεγάλα κέρδη θα μας φέρουν!!!

Ακόμη και ο Μεγάλος Αλέξανδρος εξεπλάγη από την Άμπωτιν αλλά όταν την αντιμετωπίζεις ορθώς γίνεται και ευκαιρία!!!

Για όσους ακόμη γνωρίζουν την Αρχαία Ελληνική

Ενταῦθα ὁρμισάντων τό πάθημα ἐπιγίγνεται τῆς μεγάλης θαλάσσης ἡ ἄμπωτις, ὥστε ἐπί ξηροῦ ἀπελήφθησαν αὐτοῖς αἱ νῆες. καί τοῦτο οὔπω πρότερον ἐγνωκόσι τοῖς ἀμφ' Ἀλέξανδρον ἔκπληξιν μέν καί αὐτό οὐ σμικράν παρέσχε, πολύ δέ δή ἔτι μείζονα, ὁπότε διελθούσης τῆς ὥρας προσῄει τε τό ὕδωρ καί τά σκάφη [[ἐ]]μετεωρίζοντο.

Όπως ο Μέγας Αρριανός μας εξιστορεί εις την Αλεξάνδρου Ανάβασιν!!!

*Ο Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Γράφει ο Πάνος Ευαγγελόπουλος

Μόνη σωτηρία να αποδειχθεί παροδικός, εάν οι δυνάμεις της προσφοράς αναδυθούν δυναμικά με το τέλος της Πανδημίας. Όμως όσο η ΕΚΤ συνεχίζει την ποσοτική χαλάρωση και τα μηδενικά επιτόκια, ο πληθωρισμός θα επιμένει.

Η ΕΚΤ δεν θα αποτολμήσει σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής, φοβούμενη την μετάπτωση των οικονομιών της ΕΕ σε κατάσταση στασιμοπληθωρισμού. Αυτό θα ήταν κάτι φρικτό και θα σημάνει το τέλος των προσδοκιών.

Βρισκόμαστε στο πιο επικίνδυνο πέρασμα, μεταξύ Σκύλλας (πληθωρισμός) και Χάρυβδης (στασιμοπληθωρισμός). Εάν με την ενίσχυση των δυνάμεων της προσφοράς, ανεχθούμε έναν μέτριο μέσο πληθωρισμό 4%, θα ήταν μια σχετικά ακίνδυνη πλεύση.

Αν ξεφουσκώσει, θα είναι το τέλειο για μια εκπληκτική δεκαετία οικονομικών επιδόσεων!

Το κακό προηγούμενο της δεκαετίας του 1960-1970, που ο έρποντας πληθωρισμός οδήγησε στον στασιμοπληθωρισμό της δεκαετίας 1970-1980, συνοδεία της τότε ενεργειακής κρίσης, κρούει όλους τους κώδωνες μακροοικονομικού κινδύνου αλλά σε πείσμα των ιστορικών δεδομένων, σήμερα διαθέτουμε εκπληκτικά νέες τεχνολογίες, περισσότερη γνώση και πολυτιμότερη οικονομική σοφία.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε με φωτισμένες παγκόσμιες ηγεσίες.

Περισσότερα στο άρθρο μου, Πλημμυρίς και Άμπωτις, όταν ολοκληρωθεί.

*Ο Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου