Η σειρά Digestive bars Παπαδοπούλου, που έχει ήδη γράψει τη δική της ιστορία στην καθημερινότητά μας, τώρα μεγαλώνει και γίνεται ακόμη πιο σοκολατένια, ακόμη πιο απολαυστική, πάντα όμως, με τη σφραγίδα ποιότητας Παπαδοπούλου και τις βασικές αξίες της μάρκας Digestive Παπαδοπούλου, παραμένοντας πιστή στο χαρακτήρα της: ισορροπία, γεύση, πρακτικότητα

Οι νέες Digestive Maxi Bars κυκλοφορούν σε 3 απολαυστικούς συνδυασμούς:

• Digestive Protein Maxi Bar Dark Choco Για όσους αναζητούν απόλαυση και ενέργεια χωρίς επιπλέον ζάχαρη. Με κομμάτια μπισκότου Digestive Παπαδοπούλου, επικάλυψη μαύρης σοκολάτας, 20% πρωτεΐνη και χωρίς προσθήκη ζάχαρης*.

• Digestive Maxi Bar Banana Choco Ένας αγαπημένος συνδυασμός μπανάνας και σοκολάτας γάλακτος, με κομμάτια μπισκότου Digestive Παπαδοπούλου, και επικάλυψη σοκολάτας γάλακτος, για μια γλυκιά και απολαυστική εμπειρία.

• Digestive Maxi Bar Chocolate Για τους λάτρεις της σοκολάτας. Με κομμάτια μπισκότου Digestive Παπαδοπούλου, κομμάτια κέικ brownie και επικάλυψη σοκολάτας γάλακτος. Για τις στιγμές που θέλεις κάτι παραπάνω από ένα snack. Digestive bar: νέες γεύσεις, maxi μέγεθος, σε μια γνώριμη μπάρα που σε ακολουθεί παντού.

Η Ε.Ι.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε., η οποία ιδρύθηκε το 1922 συνεχίζει στα 103 χρόνια λειτουργία της να κατέχει ξεχωριστή θέση στις καρδιές των Ελλήνων, προσφέροντας προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας. Ούσα μια πρωτοπόρος, αμιγώς ελληνική βιομηχανία τροφίμων, διαθέτει 4 εργοστάσια και 1 κέντρο Διανομής, απασχολώντας πάνω από 1.500 εργαζομένους. Δραστηριοποιείται σε 5 κατηγορίες - Μπισκότα, Ψωμί, Αλμυρά & Κράκερ, Αρτοσκευάσματα και Μπάρες Δημητριακών. Κατέχει ηγετικό μερίδιο στην αγορά των μπισκότων και των μπαρών και μια πολύ ισχυρή θέση στον τομέα του ψωμιού & των αρτοσκευασμάτων. Μετρά δεκάδες βραβεύσεις σε ελληνικές και διεθνείς εκθέσεις και τα προϊόντα της ταξιδεύουν σε περισσότερες από 67 χώρες και στις 5 ηπείρους, με αιχμή του δόρατος τα Caprice.

Με μεγάλες επενδύσεις κάθε χρόνο συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη του τόπου, παρέχοντας θέσεις εργασίας και ενισχύοντας την ελληνική οικονομία και την ανάπτυξη με κάθε δυνατό τρόπο. Παράλληλα, αποδεικνύει έμπρακτα μέσα από πρωτοβουλίες που εντάσσονται στα πλαίσια του προγράμματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, ότι αφουγκράζεται τα προβλήματα της κοινωνίας και προσφέρει χαμόγελα με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία, συμβάλλοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Η Ελλάδα δεν γιόρτασε την πρώτη εκατονταετία, γιατί η εκλογική αποτυχία του Ελευθερίου Βενιζέλου το Νοέμβριο του 1920, είχε σαν αποτέλεσμα  την πολεμική δραστηριότητα, που ανέπτυξαν οι αντίπαλοί του που ήρθαν στην εξουσία, με αντίθετο προς τις διακηρύξεις τους στόχο μια και επιχέιρησαν να καταλάβουν την…Άγκυρα.

Φέτος ένα χρόνο πριν από την επέτειο των 200 ετών από την  αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, βλέπουμε το καθεστώτος του νεοσουλτάνου να επιδιώκει να επεκταθεί προς δυσμάς, με πολλαπλές επιθέσεις σε στεριά, θάλασσα και αέρα.

Η επίθεση εναντίον του ελληνισμού ξεκίνησε από την Κύπρο με τις γεωτρήσεις στο νότιο κομμάτι της Μεγαλονήσου, παραβιάζοντας κάθε αρχή και κανόνα του Διεθνούς Δικαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός ανεξάρτητου κράτους-μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε.

Παράλληλα η Τουρκία με συνεχείς πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών πάνω από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, επισημαίνει  τις διεκδικήσεις της που έχουν καταγραφεί και αποτυπωθεί στη θεωρία της γαλάζιας πατρίδας.

Στη διάρκεια του τριημέρου της καθαρής Δευτέρας, επιχείρησε να εισβάλει στον Έβρο με προωθητικό εργαλείο δράσης, μερικές χιλιάδες Ασιατών και Αφρικανών μεταναστών. Κοινό τους χαρακτηριστικό, όχι η καταγωγή τους, που δεν ήταν από το Ιντλίμπ της Συρίας, που η τουρκική προπαγάνδα υποστήριξε, αλλά η ισλαμική τους ταυτότητα.

Τα περί διέλευσης από την Ελλάδα με σκοπό να πάνε στην κεντρική Ευρώπη, μοιάζουν με παραμύθια της Χαλιμάς, μια και ούτε ένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν επιχείρησε να διαβεί τα τουρκοβουλγαρικά σύνορα.

Το σχέδιο είχε δύο στόχους. Ο ένας να αποσταθεροποιήσει την Ελλάδα μιας και η αθρόα εισβολή αυτών των ανθρώπων, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν νεαροί και δεν είχαν καμία σχέση με κατατρεγμένες οικογένειες από την Συρία, ήταν να βρεθούν στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Καβάλας.

Μια τέτοια άτακτη και μαζική εισβολή  θα δημιουργούσε κυβερνητική κρίση στην Αθήνα, άρα και αδυναμία διαχείρισης του μεταναστευτικού με αποτέλεσμα τα μπουλούκια να χρειαστεί να αντιμετωπισθούν όχι από την αστυνομία, αλλά από το στρατό.

Αυτήν την ευκαιρία περίμενε ο παμπόνηρος Ερντογάν για να «αναλάβει» δήθεν να προστατεύσει το μουσουλμανικό στοιχείο εντός της ελληνικής Θράκης, επικαλούμενος την προστασία των γηγενών και των νεοεισερχομένων ομόθρησκών του.

Εδώ θα έπαιζε ο νεοσουλτάνος παιχνίδι ανάλογο με αυτό στην Συρία, επιδιώκοντας  να δημιουργήσει μια buffer zone μεταξύ Έβρου και Νέστου. Θα πει κανείς σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Όσοι δεν αντιλαμβάνονται την επεκτατική πολιτική που ακολουθεί ο Ερντογάν, ζουν σε έναν κόσμο μαγικό, αγγελικά πλασμένο.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα σενάρια στην Μεσόγειο δεν του βγήκαν του Ερντογάν, γιατί οι πειρατικές του ενέργειες στην Κύπρο και στην ζώνη ΑΟΖ που έφτιαξε με την κυβέρνηση της Τρίπολης έχουν πέσει στο κενό, μια και δεν είναι εκμεταλλεύσιμα τα όποια κοιτάσματα, την ώρα που η τιμή του αργού πετρελαίου έχει φτάσει τα 18 δολάρια το βαρέλι.

Και να σκεφθεί κανείς ότι έχει ήδη ξοδέψει πάνω από ένα δις, για την αγορά τριών γεωτρύπανων και δύο ερευνητικών σκαφών. Και ποιος ξέρει πόσα ακόμη ξοδεύει για να τα κινήσει στην Α. Μεσόγειο. Όλα αυτά την ώρα που η τουρκική οικονομία πηγαίνει κατά διαβόλου και ο Ερντογάν έχει βγει στην ζητιανιά για δανεισμό, από ΔΝΤ, ΗΠΑ και Ε.Ε.

Παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα κατά τους υπολογισμούς αξιόπιστων πηγών χρειάζεται περίπου 5 δις για να επισκευάσει και να συντηρήσει τα οπλικά της συστήματα, καθώς και να προμηθευθεί τα αναγκαία πυρομαχικά  για καράβια, υποβρύχια, αεροπλάνα και επίγεια μέσα αποτροπής.

Χρειάζεται και μια ομάδα επίλεκτη και ειδικών, που να στελεχώσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις  με σκοπό να ενισχύσει πολλαπλασιαστικά την αποτρεπτική της ισχύ.

Αυτός στη μετά κορονοϊό εποχή πρέπει να είναι ο στόχος της Ελλάδας, μια και τα 200 χρόνια οφείλουμε σε εμάς και τα παιδιά μας να τα γιορτάσουμε με εμπεδωμένο το αίσθημα της ασφάλειας.

Και για το σκοπό αυτό  χρειάζεται να συμβάλουν όχι μόνο το κράτος, αλλά και ο ελληνισμός απανταχού της γης. Σαν μια προσπάθεια πραγματικής Ανάστασης  και Ανάτασης ταυτόχρονα. Τώρα είναι η ώρα να θωρακιστεί η Πατρίδα μας…

Του Παύλου Παπαδόπουλου

Οι συνοδοιπόροι των τρομοκρατών συντηρούν την εξαπάτηση ότι κύρια αποστολή της αστυνομίας είναι να «θέλει νεκρό» και να τρομοκρατεί την κοινωνία. Στην πραγματικότητα, θέλουν μια αστυνομία απενεργοποιημένη για να μπορούν να τρομοκρατούν αυτοί χωρίς συνέπειες.

Αυτή την εξαπάτηση συντηρούν στρεψόδικοι πολιτικοί για να προωθήσουν την καριέρα τους, χρήσιμοι ανόητοι του Κέντρου και της Δεξιάς, αλλά και επαγγελματίες ανεπάγγελτοι «στοχαστές-σκοπευτές» που συνδέονται με ακροαριστερά υποσυστήματα προπαγάνδας, σύγχυσης και αποσταθεροποίησης.

Κρίσιμη συνιστώσα των παραπάνω είναι ένας πυρήνας μερικών εκατοντάδων συνήθων υπόπτων που κρατούν τα προκεχωρημένα φυλάκια της αριστερής βίας, δηλαδή τα κρησφύγετα και τις γιάφκες στα πανεπιστήμια και στις καταλήψεις, που χρηματοδοτούνται μέσα από την ανοχή ή τη συνενοχή στη διακίνηση ναρκωτικών.

Καταλήψεις ακόμα και στο Κουκάκι λοιπόν, που μόλις πήραν δημοσιότητα, οι γνωστοί-άγνωστοι, για να μην πάει η συζήτηση στον πολλαπλασιασμό των καταλήψεων για τις οποίες ευθύνονται και για να εκβιάσουν την ατιμωρησία τους, κατασκεύασαν fake news ότι δήθεν ασκήθηκε παράνομη «αστυνομική βία».

Ο στόχος τους δεν είναι να καυτηριάσουν μια πιθανή κατάχρηση αστυνομικής βίας, αλλά να πνίξουν την αλήθεια για τη δική τους βία και να πουλήσουν προστασία σε όσες καταλήψεις απομένουν, καθυστερώντας τις επόμενες επεμβάσεις.

Η δολιοφθορά στη δημοκρατία από τους στρεψόδικους οπαδούς του αριστερού ολοκληρωτισμού δεν μπορεί να διαιωνίζεται, διαφορετικά η Ελλάδα θα γίνει μια χώρα φτώχειας και μιζέριας με καταλήψεις παντού, στις οποίες τα τρόφιμα θα μοιράζουν μόνο σε όσους συμμορφώνονται (όπως γίνεται στο Καράκας) οι ομάδες εφόδου ενός καθεστώτος από το οποίο μπορεί να γλιτώσαμε παρά τρίχα το 1944 και το 2015, αλλά που δεν θα αργήσει να προσπαθήσει να επιβληθεί ξανά στο μέλλον.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Την ίδια ώρα η πολιτική σκηνή στη χώρα μας, αναλώνεται με τον βαθμό ακαταλληλότητας  του  Joker και με τα όσα λέει ο Άδωνης Γεωργιάδης μιμούμενος σε ανευθυνότητα τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Παράλληλα χάνονται από πλευράς δημοσιότητας, μια και υποβαθμίζονται, εξαγγελίες σημαντικές, όπως αυτή της κατάργησης για τρία χρόνια της επιβολής του ΦΠΑ, για όσες νέες άδειες οικοδομής εκδόθηκαν από το 2006 και ύστερα.

Αλλά και το μεγάλο θέμα των επενδύσεων, που έχει να τρέξει στο χαρτοφυλάκιο του Α. Γεωργιάδης, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Αντί λοιπόν να προχωρήσει τάχιστα τις νέες επενδύσεις, ο αρμόδιος για την ανάπτυξη υπουργός, ξημεροβραδιάζεται στα κανάλια πυροδοτώντας το κλίμα της όξυνσης, αποπροσανατολίζοντας ταυτόχρονα την κοινή γνώμη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πλησιάζοντας προς το τέλος του ημερολογιακού έτους, όπου θα κριθούν, κατά τις εξαγγελίες του οι υπουργοί, για την επίτευξη των στόχων τους, οφείλει να επιβάλει, όπου χρειάζεται, αφωνία στους λαλίστατους, προκειμένου να προσηλωθούν στο έργο τους και να πάψουν να μπαινοβγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Η κυβέρνηση σήμερα εμφανίζεται με δύο πρόσωπα. Το ένα αυτό της συναίνεσης, που καλλιεργεί ο Πρωθυπουργός και το είδαμε τόσο στο θέμα της προανακριτικής για τη Novartis που δεν άγγιξε τον Α. Τσίπρα, όσο και στην συμφωνία για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Από την άλλη σε αυτό της εκτός ορίων πολιτικής αντιπαράθεσης, με τις ύβρεις που ακούστηκαν μέσα και έξω από την αίθουσα της Επιτροπής.

Η φράση η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να διχάζεται, που ακούστηκε από τα χείλη του Κ. Μητσοτάκη, είναι πολύ σημαντική και οφείλουμε όλοι να ενστερνιστούμε και να την κάνουμε πράξη στην καθημερινότητά μας.

Ο εμφύλιος τελείωσε πριν από εβδομήντα χρόνια, αφήνοντας πίσω του πληγές και ερείπια. Οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν είναι εχθροί μας. Οφείλουμε να σεβόμαστε τις διαφορετικές απόψεις και να αντιτάσσουμε μέσα από διάλογο τις δικές μας.

Είναι ανάγκη όλοι να ωριμάσουμε και να δούμε πως η χώρα θα κάνει σταθερά βήματα προς τα εμπρός. Όπου κι αν δει κανείς γύρω του, θα διαπιστώσει ότι τόσο οι γείτονές μας, όσο και άλλοι λαοί έχουν κάνει σημαντικά βήματα προόδου.

Αντίθετα εμείς τρωγόμαστε για ψύλλου πήδημα και αναλωνόμαστε με ασήμαντα πράγματα, αντί να δούμε πως θα προκόψουμε εμείς και τα παιδιά μας, που σπουδάζουν για να πάρουν ένα χαρτί χωρίς αντίκρισμα, που οδηγεί την πλειοψηφία των νέων στην ανεργία.

Αντί να στρουθοκαμηλίζουμε χώνοντας το κεφάλι μας στην άμμο, οφείλουμε να δούμε κατάματα τα προβλήματα, τόσο εντός της χώρας μας, όσο και αυτά που προέρχονται από τους επιθετικούς εξ ανατολών γείτονες μας.

Η Τουρκία, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, έχει εξοπλιστεί σαν αστακός κι εμείς δεν είμαστε ικανοί να εκσυγχρονίσουμε τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα αποτροπής. Η Άγκυρα δεν πέταξε ένα και πλέον δις για να αγοράσει ερευνητικά σκάφη και γεωτρύπανα.

Θέλει και μας το λέει κατάμουτρα, όλη την Ανατολική Μεσόγειο και το μισό Αιγαίο μέχρι τον 25^ο παράλληλο, που περιλαμβάνει τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Α. Αιγαίου.

Κι επειδή ακούμε κάθε λίγο και λιγάκι από τα πλέον επίσημα χείλη, ότι η Τουρκία με τις ενέργειές της παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και ότι οι μεγάλοι σύμμαχοί μας, δεν θα επιτρέψουν στον Σουλτάνο να ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές, τους απαντάμε ότι γιατί δεν το έκαναν μέχρι τώρα στην Κύπρο.

Εκεί τα γεωτρύπανα δουλεύουν ανενόχλητα στο νότιο τμήμα της Αποκλειστικής Ζώνης της Μεγαλονήσου και ο ΟΗΕ κωφεύει,  ενώ η ΕΕ απλά θωπεύει τον Σουλτάνο. Κι όποιος έχει αντίρρηση μπορεί να δει τι συμβαίνει στη Συρία και τα παιχνίδια των μεγάλων ΗΠΑ και Ρωσίας σε βάρος των Κούρδων της περιοχής.

Με την λεγόμενη «πηγή της ειρήνης» του Ερντογάν οι Κούρδοι που εξαφάνισαν τον ISIS, βαφτίστηκαν τρομοκράτες και οι Αμερικανοί μέχρι χθες σύμμαχοί, τους εγκατέλειψαν γιατί δεν … συμμετείχαν στην απόβαση στην Νορμανδία.

Τα παιχνίδια των μεγάλων και των μεσαίων Ευρωπαίων, που γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, αρχές, αξίες και κανόνες, οφείλουν να μας προβληματίσουν και να δούμε το αύριο και την επιβίωσή μας μέσα από τις δικές μας αποκλειστικά δυνάμεις.

Διαφορετικά το μέλλον μας προβλέπεται  δυσοίωνο…

Παρακάτω το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι … έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Το ίδιο άρθρο έρχεται να διευκρινίσει. ότι έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Και γεννάται το ερώτημα πόσο αντικειμενική είναι σήμερα η τηλεόραση και ειδικότερα η ΕΡΤ, και κατά πόσο μεταδίδει με ίσους όρους πληροφορίες και ειδήσεις;

Στο επιπλέον ερώτημα, αν είναι εξ ίσου αντικειμενική η ιδιωτική τηλεόραση, η απάντηση είναι απλή. Το ΕΣΡ έχει την αρμοδιότητα να κρίνει και να αποφασίσει  μια και η τελευταία σύνθεσή του έτυχε ευρείας διακομματικής συναίνεσης.

Όμως για τους ίσους όρους στη μετάδοση ειδήσεων σε ότι αφορά την ΕΡΤ, άμεση και πέρα από το ΕΣΡ ευθύνη έχει η κυβέρνηση. Και έχει για το σκοπό αυτό ορίσει και υπουργό, που έχει την εποπτεία της ΕΡΤ.

Με αυτή την έννοια έχει απόλυτη ευθύνη για τα όσα μεταδίδονται από τον κατά τα άλλα δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Και επιπροσθέτως επειδή όλοι πληρώνουμε για την λειτουργία της ΕΡΤ μέσω της ΔΕΗ, έχουμε απαίτηση ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας να τηρεί στο ακέραιο την υποχρέωσή του, στο σκέλος που αφορά του ίσους όρους μετάδοσης ειδήσεων.

Αυτό, για κάθε καλόπιστο τρίτο, δεν συμβαίνει, μια και ο δημόσιος αυτός φορέας έχει μεταβληθεί σε όργανο μιας άθλιας προπαγάνδας, σε βάρος των αντιπάλων της κυβέρνησης και λειτουργεί ως κομματικό όργανο του Σύριζα.

Το πόσο δημοκρατική είναι η λειτουργία της ΕΡΤ, είναι κι αυτό κάτι που μπορεί να το δει κανείς επιστρατεύοντας την απλή λογική.

Πόσο δημοκρατική ήταν την Δευτέρα 10 Ιουνίου στις 21:00 η ΕΡΤ, που αντί να μεταδώσει το προγραμματισμένο δελτίο ειδήσεων, παρουσίαζε για  μια ώρα την κομματική συγκέντρωση του Σύριζα;

Και να σκεφθεί κανείς ότι πριν τρεις ώρες, ο Α. Τσίπρας είχε πάει στο Προεδρικό Μέγαρο, για να εισηγηθεί την διάλυση της Βουλής και την άμεση προσφυγή στις κάλπες. Ούτε αυτή η είδηση δεν ιδιαίτερης αξίας για την ΕΡΤ;

Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ είναι ο Γιάννης Δρόσος, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το ερώτημα στον Καθηγητή που διακονεί το Δημόσιο Δίκαιο είναι, αν τον ικανοποιούν οι κομματικές παρεμβάσεις στην ΕΡΤ κι αν ένα συγγνώμη του είναι αρκετό να ξεπλύνει τα άπλυτα, του κατά άλλα δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα.

Αλήθεια τι θα έλεγε σε έναν φοιτητή του, που θα έδινε μια λάθος απάντηση στις εξετάσεις, αν του έλεγε συγγνώμη λάθος. Θα τον περνούσε ή θα του έλεγε περάστε και πάλι στην επόμενη εξεταστική περίοδο.

Μια συγγνώμη κύριε Καθηγητά δεν αρκεί. Κι αυτό το επεισόδιο δεν ήταν το μοναδικό. Όταν στις ενημερωτικές εκπομπές, που τις παρουσιάζουν κατ’ αποκλειστικότητα πρόσωπα που ελέγχονται από το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζουν από την μια  μονολόγους υπουργών, ή όταν καλούν εκπροσώπους της αντιπολίτευσης και μονίμως τους διακόπτουν για να χάσουν αφενός τον ειρμό της σκέψης τους και για να αποπροσανατολίσουν την συζήτηση, τότε δεν μιλάμε για δημόσια τηλεόραση, αλλά για κομματικό όργανο κατά τα πρότυπα των αυταρχικών εξουσιών απανταχού της γης.

Και πάντως δεν συνιστούν μια δημοκρατική δημόσια τηλεόραση. Στην απάντηση, ότι τα ίδια έκαναν και οι προηγούμενοι, που δίνουν οι Συριζαίοι, θα αντιτάξει κανείς υπήρχε διαφορά, μια και τότε ήταν κυβερνητική, κακώς και σήμερα είναι κομματική, κάκιστα η ΕΡΤ.

Όσο για την συμπεριφορά άλλων ιδιωτικών καναλιών, αρμόδιο να τα ελέγξει κατά το Σύνταγμα είναι το ΕΣΡ.

Ο τρόπος που διαχειρίζεται η ΕΡΤ την ειδησεογραφία είναι απαράδεκτος. Δεν μπορεί να σχολιάζει ο νεαρός παρουσιαστής την άποψη πολιτικού της αντιπολίτευσης λέγοντας του ότι η ΝΔ θα φέρει και πάλι λιτότητα, ούτε οι μεταμεσονύχτιες εκπομπές να μιλούν με δικηγόρο, που υσχυρίζεται, ότι οι Αμερικανοί εμπλέκουν πολιτικά πρόσωπα στην Novartis, όταν ο Αντιεισαγγελέας Ι. Αγγελής που παραιτήθηκε, ρητώς αναφέρει ότι δεν προσκόμισαν οι ανακριτικές αρχές των ΗΠΑ τέτοια στοιχεία.

Κι όλα αυτά για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, όσων διάβασαν και έφριξαν για τις πολιτικές παρεμβάσεις στην υπόθεση Novartis, του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Όταν οι αναφορές του Ι. Αγγελή  που έγιναν τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2019 για την ανακρίτρια Ελένη Τουλουπάκη, θάφτηκαν για πέντε μήνες, από την υπό αποχώρηση Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου.  

Όλα αυτά για την ΕΡΤ ήταν ψιλά γράμματα. Αντίθετα όσα διέρρεαν στον φιλοκυβερνητικό Τύπο για την ανάκριση τα υιοθετούσαν και τα έκαναν σημαία στους τίτλους των Δελτίων Ειδήσεων.

Είναι κρίμα πανεπιστημιακοί καθηγητές, με αρμοδιότητα το Δημόσιο Δίκαιο, να εμπλέκονται σε πολιτικά παιχνίδια και να αποτελούν τον βραχίονα, μιας άθλιας προπαγάνδας, που δεν αρμόζει σε δημοκρατίες Δυτικού τύπου, παραβιάζοντας όχι μόνο το γράμμα αλλά και το πνεύμα του Συντάγματος…