Οι ξένοι που επενδύουν πάνω από 5 εκατομμύρια δολάρια Νέας Ζηλανδίας (περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ) στη χώρα σε περίοδο τριών ετών θα μπορούν να αγοράσουν ή να κατασκευάσουν ένα σπίτι. Οι νέοι κανονισμοί θα τεθούν σε ισχύ ως το τέλος του έτους.

Πότε τέθηκε σε ισχύ η απαγόρευση
Η απαγόρευση, που είχε τεθεί σε ισχύ το 2018 από την κεντροαριστερή κυβέρνηση της πρώην πρωθυπουργού Τζασίντα Άρντερν, είχε στόχο να περιοριστεί η άνοδος των τιμών των ακινήτων στη χώρα αυτή του Νοτίου Ειρηνικού. Η άνοδος αυτή των τιμών είχε αποδοθεί τότε σε επίπεδα ρεκόρ μετανάστευσης και σε έλλειψη στέγης.

Οι τιμές των ακινήτων έπεσαν τα δύο τελευταία χρόνια, αλλά η προσφορά στέγης παραμένει περιορισμένη και η πρόσβαση στην ιδιοκτησία παραμένει εκτός των δυνατοτήτων πολλών Νεοζηλανδών.

Η Νέα Ζηλανδία έχει γίνει λόγω της απομονωμένης θέσης της δημοφιλής μεταξύ ορισμένων πολύ πλούσιων αλλοδαπών που αναζητούν ηρεμία.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, η ανάθεση του νεοσύστατου Υπουργείου Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας στον Έλον Μασκ, τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου, δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά κανόνα στη νέα κυβέρνηση. Σκοπός του υπουργείου είναι οι μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, και η σύνθεση της κυβέρνησης περιλαμβάνει αρκετούς δισεκατομμυριούχους, όπως ο Χάουαρντ Λιούτνικ, υπουργός Εμπορίου με περιουσία 3,1 δισ. δολαρίων, που έχει μακρά διαδρομή στη Wall Street. Αυτή η “περιστρεφόμενη πόρτα” ανάμεσα στις επιχειρήσεις και το κράτος αποτελεί πλέον θεσμική πρακτική.

Φορολογική μεταρρύθμιση υπέρ των λίγων

Την ίδια ώρα, ο Τραμπ διατηρεί τη ρητορική στήριξης της εργατικής τάξης, όπως αποδείχθηκε και στην τελετή για τους νέους δασμούς, όμως η πολιτική του ευνοεί ανοιχτά τους πλουσίους. Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο προσφέρει τεράστιες φοροαπαλλαγές στα υψηλότερα εισοδήματα, ενώ την ίδια στιγμή κόβει κοινωνικές δαπάνες ύψους 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο πλούτος των δέκα ισχυρότερων Αμερικανών αυξήθηκε το προηγούμενο έτος κατά 365 δισ. δολάρια, με την Oxfam να επισημαίνει ότι η νομοθεσία αυτή ενδέχεται να δημιουργήσει τον πρώτο τρισεκατομμυριούχο στον κόσμο.

Η αυλή των δισεκατομμυριούχων

Καθώς η επιρροή του Τραμπ ενισχύεται, οι ισχυρότεροι του επιχειρηματικού κόσμου συσπειρώνονται γύρω του. Σε πρόσφατη περιοδεία στη Μέση Ανατολή, τον συνόδευσαν περίπου 30 κορυφαίοι διευθύνοντες σύμβουλοι και ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων ο Γένσεν Χουάνγκ της Nvidia, ο Σαμ Αλτμαν της OpenAI και εκπρόσωποι των Amazon, Alphabet και Boeing. Πηγές αναφέρουν πως εγκατέλειψαν επαγγελματικές υποχρεώσεις για να εξασφαλίσουν εύνοια, φορολογικές διευκολύνσεις και απαλλαγές από δασμούς.

Ο Έλον Μασκ, που διέθεσε 277 εκατομμύρια δολάρια για την προεκλογική εκστρατεία των Ρεπουμπλικανών, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των επιχειρηματιών που επιβραβεύονται για τη στήριξή τους. Παράλληλα, ο Τραμπ δεν διστάζει να στραφεί εναντίον εταιρειών και προσώπων που δεν τον στηρίζουν, όπως συνέβη με την Amazon ή πανεπιστήμια που επέκριναν την πολιτική του.

Η επιρροή Τραμπ δεν περιορίζεται στις ΗΠΑ. Η επίσκεψη του Μπερνάρ Αρνό στον Λευκό Οίκο αποδεικνύει την ανησυχία για τις επιπτώσεις των δασμών. Παράλληλα, η στήριξη που προσφέρει η επιχειρηματική ελίτ στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία ή σε κόμματα όπως το πολωνικό Νόμος και Δικαιοσύνη και το πορτογαλικό Chega, δείχνει πως η ιδεολογία του Τραμπ επεκτείνεται και πολιτικά στην Ευρώπη.

Αναλυτές συμφωνούν πως τα αίτια της ανόδου αυτών των κινημάτων είναι πολυσύνθετα: το μεταναστευτικό, η παγκοσμιοποίηση, η χαμηλή ανάπτυξη και το κόστος ζωής. Όμως η ανισότητα παραμένει το πιο εκρηκτικό ζήτημα, και υπό τη διακυβέρνηση Τραμπ, φαίνεται να εντείνεται.

Η έκθεση αναδεικνύει την κυριαρχία των ΗΠΑ στον πλούτο, καθώς η χώρα συγκεντρώνει το 40% των πολυεκατομμυριούχων παγκοσμίως. Το ποσοστό αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από εκείνο της Κίνας, η οποία καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στη λίστα των κρατών με τον μεγαλύτερο αριθμό εύπορων ατόμων. Συγκεκριμένα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότεροι από 900.000 άνθρωποι διαθέτουν περιουσία άνω των 10 εκατ. δολαρίων.

Παρά την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας το 2024, η αμερικανική οικονομία παρέμεινε ανθεκτική, ενισχύοντας την επενδυτική εμπιστοσύνη. Όπως ανέφερε ο Liam Bailey, επικεφαλής ερευνών της Knight Frank, αυτή η σταθερότητα αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την άνοδο του αριθμού των υπερ-πλουσίων στη χώρα.

Σύμφωνα με την έκθεση, ο αριθμός αυτός θα σημάνει ένα άλμα 73% από τα 5,5 τρισεκατομμύρια δολάρια που ελέγχονται σήμερα από άτομα που εκπροσωπούνται από οικογενειακά γραφεία. Ο αριθμός των επενδυτικών εταιρειών για τους πλούσιους αναμένεται να αυξηθεί κατά το ένα τρίτο κατά την ίδια χρονική περίοδο, σε 10.720.

Καθώς η ανισότητα του πλούτου οδηγεί στη συγκέντρωση περισσότερων χρημάτων στα χέρια των πολύ πλουσίων και καθώς γίνεται ευκολότερο να ανοίξει ένα οικογενειακό γραφείο, ο κλάδος πλησιάζει τα hedge funds σε μέγεθος και – σε ορισμένες περιπτώσεις – αντλεί στελέχη από μια παρόμοια δεξαμενή επαγγελματιών επενδυτών.

«Μπορεί σίγουρα να είναι επικίνδυνη η διαχείριση τόσο μεγάλου πλούτου», δήλωσε η Rebecca Gooch, παγκόσμια επικεφαλής του τμήματος Insights της Deloitte Private, η οποία απευθύνεται σε στενά ελεγχόμενες εταιρείες. «Τα οικογενειακά γραφεία πρέπει πραγματικά να είναι προσεκτικά σχετικά με το ποιον ανεβάζουν στο… σκάφος τους».

Τόσο νευρικοί ώστε να αποκτούν δεύτερα διαβατήρια, όπως επισημαίνει στο Bloomberg o Μίκαελ Σόνενφελντ, ιδρυτής και πρόεδρος του «Tiger 21», ενός παγκόσμιου δικτύου, στο οποίο συμμετέχουν τουλάχιστον 1.200 επενδυτές με περιουσιακά στοιχεία που αθροίζονται σε 135 δισ. δολάρια.  

Όπως υπογραμμίζει χαρακτηριστικά, οι εκδόσεις διαβατηρίων από δεύτερες χώρες έχουν φθάσει στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών. «Υπάρχουν χώρες σε όλο τον κόσμο, όπως η Νέα Ζηλανδία και η Πορτογαλία, ορισμένα νησιά της Καραϊβικής, με προγράμματα που μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για υπηκοότητα και να πάρετε διαβατήριο» εξηγεί. 

Κατά τον ίδιο, αυτή η τάση συνδέεται με την πολιτική αβεβαιότητα. «Η αστάθεια στις ΗΠΑ (εν όψει και των προεδρικών εκλογών του 2024) μοιάζει με ό,τι συμβαίνει στο Ισραήλ με τη δεξιά κυβέρνηση, όπου πολλοί Ισραηλινοί φροντίζουν να έχουν δεύτερα διαβατήρια».  

«Αυτή η έννοια της ευθραυστότητας της δημοκρατίας κάνει πολλούς ανθρώπους να αναρωτιούνται για το πόσο εύθραυστες είναι οι δομές της κοινωνίας που θεωρούμε δεδομένες» συνεχίζει στο ίδιο πλαίσιο, κάνοντας λόγο για μεγάλη αβεβαιότητα σε μακροοικονομικό επίπεδο. 

Την ίδια στιγμή, διαπιστώνει ότι «τα πράγματα κινούνται πιο αργά, αλλά είναι πιο συγκεχυμένα από ποτέ, επειδή δεν ξέρουμε πώς να σταθμίσουμε το πού πηγαίνει η Ουκρανία. Αυτό που προκύπτει περισσότερο στις συζητήσεις είναι σε ποιο βαθμό η έκβαση στην Ουκρανία ενθαρρύνει την Κίνα να εισβάλει στην Ταϊβάν, το βασικό κέντρο κατασκευής μικροεπεξεργαστών» συμπληρώνει.

Όσον αφορά τις επενδύσεις των μελών του «Tiger 21», ο Μίκαελ Σόνενφελντ αποσαφηνίζει ότι το 80% αφορά μετοχές και ακίνητα. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων 15 ετών.  «Καθώς τα πράγματα γίνονται πιο συγκεχυμένα, τα μέλη βασίζονται περισσότερο σε αυτά που γνωρίζουν καλύτερα, δηλαδή τις βασικές επιχειρηματικές επενδύσεις. Μακροπρόθεσμες, σταθερές επιχειρήσεις και ακίνητα έχουν “βγει” και τα μέλη έχουν αυτή τη μόνιμη πίστη».

Όσον αφορά τα ριψοκίνδυνα κρυπτονομίσματα, αναφέρει ότι καταλαμβάνουν μερίδιο 1% έως 3% στα χαρτοφυλάκια. «Τα μέλη που πιστεύουν ότι έχουν μια σαφή κατανόηση, είδαν το περασμένο έτος ως ευκαιρία αγοράς. Ακόμη κι αν δεν διπλασίασαν τις επενδύσεις τους, τουλάχιστον δεν τις ρευστοποίησαν». 

Η Lous Vuitton Moet Hennessy (LVMH), εταιρεία – σήμα κατατεθέν για τις καταναλωτικές συνήθειες των πιο ευκατάστατων, κατάφερε να ικανοποιήσει πλήρως τους αναλυτές, εμφανίζοντας αυξημένα κέρδη και έσοδα. Παρά τις ανησυχίες για επερχόμενη ύφεση στη Δύση.  

Μιλώντας με διάφορους αναλυτές, ο οικονομικός διευθυντής του γαλλικού κολοσσού, Ζαν-Ζακ Τζιόνι, έκανε λόγο για «διαζύγιο» μεταξύ των οικονομικών θεμελιωδών στοιχείων και της βιομηχανίας του luxury, το οποίο πλέον «δεν αποτελεί “εκπρόσωπο” της οικονομίας». «Πουλάμε σε ανθρώπους, οι οποίοι έχουν τη δική τους συμπεριφορά. Δεν είναι απαραιτήτως ευθυγραμμισμένη με την οικονομία».  

Με άλλα λόγια, ενώ στα τρόφιμα οι καταναλωτές μετράνε το κάθε κέρμα και δυσανασχετούν σε κάθε ανατίμηση, η Louis Vuitton έχει το περιθώριο να αναπροσαρμόσει ανοδικά τις τιμές, χωρίς αυτό να επηρεάσει τη ζήτηση για τα προϊόντα της. 

Ακόμη ένας παράγοντας, ο οποίος έχει επίσης διαδραματίσει ρόλο, είναι η χαλάρωση των περιορισμών της Covid, έπειτα από δύο χρόνια lockdowns, τεστ και εμβολίων.  «Μετά την Covid, υπάρχει μια αγοραστική αντεπίθεση, καθώς οι καταναλωτές λένε στον εαυτό τους “είμαι θνητός και η ζωή είναι σύντομη”» τονίζει ο Γκαχούτσα Κρετζ, καθηγητής μάρκετινγκ στο HEC Paris.  

Η «απόβαση» των Αμερικανών

Αυτό ακριβώς ισχύει και στην περίπτωση των πλούσιων Αμερικανών, οι οποίοι ταξιδεύουν σωρηδόν φέτος στην Ευρώπη. Με το δολάριο να είναι ακριβότερο από το ευρώ -για πρώτη φορά έπειτα από δύο 10ετίες- δεν έχουν πρόβλημα να περιμένουν στην ουρά προκειμένου να αγοράσουν μια τσάντα Chanel αξίας 9.000 ευρώ από τη Rue Cambon στο Παρίσι ή να μείνουν στο Cheval Blanc έναντι 55.000 ευρώ ανά βραδιά. 

Για παράδειγμα, μία τσάντα Hermes Kelly πουλήθηκε στην τιμή των 352.800 ευρώ σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s, η οποία έλαβε χώρα πριν έναν μήνα στη γαλλική πρωτεύουσα.  

Από το 2007 και έκτοτε, η LVMH έχει καταγράψει μόλις δύο χρονιές μείωσης των οργανικών εσόδων. Το 2009, αμέσως μετά την παγκόσμια κρίση, και το 2020, όταν «χτύπησε» η πανδημία. Και στις δύο περιπτώσεις, ακολούθησε μια περίοδος ισχυρής ανάκαμψης.  

Η επίδραση των δύο παγκοσμίων πολέμων

Οι τρεις οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι ολοκλήρωσαν την πρώτη συστηματική έρευνα για την εξέλιξη και διακύμανση των περιουσιακών στοιχείων στη Γερμανία από το 1895 μέχρι σήμερα. Ένα από τα κύρια συμπεράσματά τους: Οι Γερμανοί είναι πιο πλούσιοι απ΄ότι και οι ίδιοι πιστεύουν και μάλιστα κατά ...4.000 δισεκατομμύρια ευρώ! Ελλειπή στοιχεία εμπόδιζαν μία αξιόπιστη εκτίμηση για τα περιουσιακά στοιχεία στη Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ πολλά ακίνητα είχαν υποτιμηθεί ως προς την αγοραία αξία τους. Σημαίνει όμως αυτό ότι οι πλούσιοι γίνονται συνεχώς πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι; «Εξαρτάται από το χρονικό διάστημα που εξετάζουμε» είναι η σωστή απάντηση. Από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα πάντως, οι αλλαγές είναι εντυπωσιακές.

Το 1895 το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού κατείχε το 50% των συνολικών περιουσιακών στοιχείων στη Γερμανία. Σήμερα κατέχει το 25%. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τις απώλειες αυτές των οικονομικά ισχυρότερων. Μεγάλες περιουσίες καταστράφηκαν στον πρώτο ή στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ακίνητα, μετοχές και ομόλογα μπορεί να έχασαν αξία στη διάρκεια του μεσοπολέμου. Είχε προηγηθεί ο υπερπληθωρισμός στις αρχές της δεκαετίας του ´20. Επιπλέον, η διεθνής οικονομική κρίση στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 οδήγησε σε πτώχευση πολλές μεγάλες επιχειρήσεις.

Στη μεταπολεμική Γερμανία ραγδαία αναδιανομή εισοδημάτων επέφερε ο «νόμος για τον επιμερισμό των οικονομικών βαρών» (Lastenausgleichsgesetz) που ψηφίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ´50 και όριζε ότι όποιος είχε καταφέρει να διασώσει σημαντική περιουσία στη διάρκεια των δύο μεγάλων πολέμων, όφειλε τώρα να συνεισφέρει το ήμισυ αυτής σε ένα ειδικό ταμείο για την οικονομική ανακούφιση εκείνων, που έχασαν τα πάντα στη διάρκεια του πολέμου. Μετά την εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου η Γερμανία ήταν μία από τις χώρες με τις λιγότερες εισοδηματικές ανισότητες, παγκοσμίως.

Ευκαιρίες για τη μεσαία τάξη                                                                                                                                   Τα τελευταία 70 χρόνια παρατηρείται κάποια διαφοροποίηση. Οι πλούσιοι εξακολουθούν να γίνονται πλουσιότεροι, αλλά και η μεσαία τάξη αξιοποιεί ευκαιρίες πλουτισμού. Αυτό συμβαίνει, μεταξύ άλλων, γιατί στην περίοδο 1950-1980 όλο και περισσότεροι αποκτούν ακίνητη περιουσία, για να επωφεληθούν στη συνέχεια από τη ραγδαία άνοδο στις τιμές των ακινήτων. Σήμερα οι εισοδηματικές ανισότητες είναι σαφώς λιγότερες σε σχέση με την εποχή πριν από τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε απόλυτες τιμές η περιουσία ενός γερμανικού νοικοκυριού ανέρχεται σε 420.000 ευρώ, κατά μέσο όρο.

Όμως, προσοχή: Η διάμεση (median) τιμή, δηλαδή η τιμή που προκύπτει όταν ακριβώς το 50% των ταξινομημένων μεγεθών βρίσκεται πάνω από τη διάμεσο και το άλλο 50% βρίσκεται κάτω από τη διάμεσο, είναι μόλις 120.000 ευρώ. Αυτό τι σημαίνει; Ότι τα περιουσιακά στοιχεία είναι άνισα κατανεμημένα με το πιο εύπορο 50% του πληθυσμού να επωφελείται περισσότερο. Αν μάλιστα εστιάσουμε αποκλειστικά στο λιγότερο εύπορο 50% του γερμανικού πληθυσμού, θα διαπιστώσουμε ότι σήμερα η μέση περιουσία του δεν ξεπερνά τις 20.000 ευρώ κατά μέσο όρο, ενώ το ίδιο συνέβαινε και στα τέλη της δεκαετίας του ´70, σε αποπληθωρισμένες τιμές.

Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό εισόδημα στη συγκεκριμένη ομάδα πληθυσμού δεν έχει αυξηθεί, με αποτέλεσμα να είναι ουσιαστικά αδύνατη η αποταμίευση. Αλλά και όταν γίνεται αποταμίευση, κατευθύνεται περισσότερο σε τραπεζικά βιβλιάρια ή ασφάλειες ζωής και όχι σε ακίνητα ή μετοχές, με αποτέλεσμα οι αποδόσεις να είναι πολύ μικρότερες για το λιγότερο εύπορο 50% του πληθυσμού. Κατά συνέπεια η συμμετοχή του στο σύνολο των περιουσιακών στοιχείων έχει μειωθεί από 5% στο 3%. Αντιθέτως, το πιο εύπορο 50% έχει διπλασιάσει την περιουσία του τα τελευταία 25 χρόνια. Από αυτή την άποψη, είναι γεγονός: Η ψαλίδα μεταξύ πλούσιων και φτωχών πράγματι διευρύνεται.

Πηγή: DW

Πρόκειται για μια εντυπωσιακή αντίθεση με το 2021, όταν οι αγορές «εκτόξευσαν» τις περιουσίες των πλουσιότερων του κόσμου κατά 8%, σύμφωνα με στοιχεία της έκθεσης πλούτου «Capgemini World Wealth» που δημοσιεύτηκε σήμερα.

Οι μεγαλύτεροι «χαμένοι»

Πέντε από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, έχασαν συνολικά περισσότερα από 345 δισ. δολάρια από την αρχή της χρονιάς.

Και όμως, παρά τις μεγάλες απώλειες, η έκθεση Capgemini δείχνει πόσο επωφέλησαν την οικονομική ελίτ, η πανδημία του κορωνοϊού και η οικονομική πολιτική, καθώς και τα σημεία που συγκεντρώνεται ο πλούτος.

Οι ΗΠΑ, Ιαπωνία, Κίνα και Γερμανία παραμένουν οι χώρες στην κορυφή της λίστας με τις χώρες μόνιμης κατοικίας των πλουσότερων ανθρώπων του κόσμου, καθώς συγκεντρώνουν περίπου το 64% των προσώπων με τις μεγαλύτερες περιουσίες.

Δέκα αυτοδημιούργητοι εκατομμυριούχοι μας δίνουν συμβουλές για πράγματα που δεν πρέπει να κάνουμε ώστε να γίνουμε επιτυχημένοι, όπως αναφέρει το CNBC.

Να μην εμφανίζεσαι στα ραντεβού

Ο ιδρυτής της εταιρείας real estate Cardone Capital, Γκραντ Καρντόν, σχολιάζει ότι «το να μην εμφανίζεσαι στα ραντεβού σου είναι ο νούμερο ένα λόγος που οι άνθρθωποι αποτυγχάνουν. Πρόκειται για ένα κοινό και εύκολο λάθος.
«Το να πηγαίνεις στα ραντεβού σου και γενικά να δείχνεις μια συνέπεια και επιμονή, θέλει πειθαρχία», πρόσθεσε

Μην τεμπελιάζεις

«Είναι ωραίο να είσαι τεμπέλης, αλλά αν θες να πετύχεις στη ζωή του θα πρέπει να στρωθείς στη δουλειά» σύμφωνα με τον Μάικλ Όβιτζ, πρώην πρόεδρο της Walt Disney.

«Όταν πρόκειται να προσλάβω κάποιον για την εταιρεία μου, το μόνο πράγμα που κοιτάω είναι: μια θετική διάθεση», είπε η Μπάρμπαρα Κόρκοραν, επενδυτής της «Shark Tank».

«Παλιά πίστευα ότι θα μπορούσα να αλλάξω κάποιον με αρνητική στάση, αλλά από τότε έμαθα να απολύω τέτοιους ανθρώπους. Χρειάζεται έστω έναν αρνητικό άνθρωπο σε μια ομάδα, ώστε να πέσει ψυχολογικά όλη η ομάδα. Ωστόσο, τίποτα δεν μπορεί να μπει εμπόδιο όταν μια ομάδα λέει: Μπορούμε να το κάνουμε» πρόσθεσε.

Ο Σον Ρόλς, CEO της συμβουλευτικής εταιρείας με το όνομα του, σχολίασε ότι «χρειάζεσαι μόνο το 40% με 70% της πληροφορίας για να πάρεις μία απόφαση».

Να μην χαμογελάς

«Η δύναμη του να χαμογελάς είναι υποτιμημένη, καθώς οι άνθρωποι θέλουν να συνεργάζονται και να κλείνουν συμφωνίες με ανθρώπους που συμπαθούν. Δεν πρέπει να προσποιήσε ότι χαμογελάς και να είσαι όσο πιο αυθεντικός γίνεται» είπε η Χόλι Πάρκετ, της εταιρείας Holly Parker Team.

Μην εστιάζεις σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα

«Διάλεξε ένα πράγμα για το οποίο είσαι παθιασμένος και κάνε το καλύτερο από όλους του άλλους. Πολλοί άνθρωποι έχουν πολλές καλές ιδέες τις οποίες ποτέ δεν ξεκινάνε και αναμειγνύονται στις δουλειές άλλων» σχολίασε ο Τζέιμς Ντέιλι, της Daily Law Group.

Να έχεις ημερολόγιο

Ο Ντένις Νάτζαλ του AccountingDepartment.com, υπογράμμισε την ανάγκη να σχεδιάζεις το πρόγραμμα σου και να σημειώνεις τα σημαντικά πράγματα που έχεις να κάνεις ώστε ποτέ να μην ξεχνάς κάτι.

Μην ακολουθείς τυφλά πετυχημένους ανθρώπους

«Το γεγονός ότι ένα πράγμα έπιασε σε έναν άνθρωπο, δεν σημαίνει ότι θα πιάσει και σε σένα. Οι ηγέτες συνήθως προσαρμόζονται στα δικά τους θέλω» σχολίασε ο Λουκ Φρέιλερ της Centercode.

Μην προσπαθείς να τα έχεις όλα υπό έλεγχο

«Μερικές φορές, απλά πρέπει να αποδεχθείς την πραγματικότητα μιας κατάστασης, να είσαι αποφασιστικός και να δίνεις το χρόνο σου εκεί που μπορείς πραγματικά να κάνεις τη διαφορά. Αυτό είναι το κλειδί για την επίτευξη επιτυχίας τόσο στην εργασία όσο και στην προσωπική ζωή» δήλωσε ο Άλον Ράκιτσ CEO σε εταιρεία πωλήσεων ακινήτων.

Να ρισκάρεις

Τζέιμς Σιξσμιθ, CEO της Trade Context: «Βγες έξω από το comfort zone σου και πάλεψε με άτομα ακόμα και αν σε ξεπερνάνε σε δεξιότητες. Κάνε αίτηση για την δουλειά των ονείρων σου ακόμα και αν δεν έχεις όλα τα προσόντα, τι μπορεί να πάει στραβά;»

Πηγή: Newmoney

Η αντίδραση των επενδυτών στον κλιμακούμενο σινοαμερικανικό εμπορικό πόλεμο είχε ως αποτέλεσμα 21 μεγιστάνες που «φιγουράρουν» στο δείκτη Bloomberg Billionaires Index να χάσουν τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο δολάρια ο καθένας, με τον ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος να καταγράφει τις μεγαλύτερες απώλειες, αναφέρει το protothema.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το Bloomberg, ο πρόσφατα διαζευγμένος μεγιστάνας είδε τις μετοχές του κολοσσού ηλεκτρονικού εμπορίου να κατρακυλούν και την περιουσία του να μειώνεται κατά 3,4 δισ. δολάρια. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι, παρά αυτήν την άκρως δυσμενή εξέλιξη, ο Μπέζος παραμένει ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο, με περιουσία που αγγίζει τα 110 δισ. δολάρια.

Το «πλήγμα» αυτό για τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη ήταν ιδιαίτερα απότομο, αφού προέκυψε μετά από μια περίοδο σταθερών κερδών, επισημαίνει το πρακτορείο.

Όπως εξηγεί το δημοσίευμα, και στο Χονγκ Κονγκ η ελίτ βιώνει τις αρνητικές συνέπειες των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που επί εννέα εβδομάδες έχουν παραλύσει το οικονομικό κέντρο της πόλης, «παγώνοντας» την ανάπτυξη και επηρεάζοντας τις τιμές των τοπικών μετοχών.

Η καθαρή περιουσία των δέκα πλουσιότερων ατόμων που αντλούν τις περιουσίες τους από εισηγμένες στο χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ εταιρείες έχει μειωθεί κατά 19 δισ. δολάρια από τις 23 Ιουλίου.

Πάντως, ακόμη και μετά τις χθεσινές απώλειες, οι 500 πιο πλούσιοι άνθρωποι του πλανήτη, εξακολουθούν να ελέγχουν περιουσιακά στοιχεία 5,4 τρισ. δολαρίων - ποσό που έχει αυξηθεί κατά 11% από την 1η Ιανουαρίου.