Όπως σημειώνει η UBS, ο ρυθμός με τον οποίο αυξάνεται ο πλούτος διεθνώς είναι κάθε άλλο παρά ομοιόμορφος, καθώς η Β. Αμερική ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της ενίσχυσης, λόγω του σταθερού δολαρίου και των ισχυρών αγορών. Είναι ενδεικτικό ότι στην περιοχή ΕΜΕΑ (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική), ο ρυθμός αύξησης του πλούτου είναι χαμηλότερος του 0,5%.

Τα στοιχεία του ελβετικού επενδυτικού οίκου δείχνουν ότι ο πλούτος του μέσου ενήλικα αυξήθηκε περισσότερο τον τελευταίο χρόνο στη Δανία (σχεδόν κατά 13%), με τη Ν. Κορέα να ακολουθεί από κοντά και τη Σουηδία, την Ιρλανδία, την Πολωνία και την Κροατία να εμφανίζουν επίσης διψήφια αύξηση.

Η Ισπανία και η Ολλανδία εμφάνισαν αύξηση του πλούτου κατά 8-10%, ενώ οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ελλάδα εμφάνισαν αξιοσημείωτη αύξηση, όπως σημειώνει η UBS, άνω του 7%.

Την ίδια στιγμή, όμως, η Ελλάδα καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση ανισότητας. Σύμφωνα με τη UBS τα τελευταία πέντε χρόνια, η ισότητα βελτιώθηκε σε 26 από τις 56 αγορές που αναλύονται, μειώθηκε σε 29 και παρέμεινε αμετάβλητη σε μία, τη Σουηδία. Η μεγαλύτερη βελτίωση της ισότητας καταγράφηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ταϊλάνδη και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στην Ολλανδία, την Αυστρία και την Ελλάδα.

Η χώρα με τον υψηλότερο μέσο πλούτο ανά ενήλικα παραμένει η Ελβετία και ακολουθούν οι ΗΠΑ, το Χονγκ Κονγκ και το Λουξεμβούργο.

Ο αριθμός των εκατομμυριούχων (άτομα που έχουν περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω του 1 εκατ. δολαρίων) παγκοσμίως αυξήθηκε το 2024 κατά 1,2% ή κατά 684.000 άτομα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ΗΠΑ απέκτησαν 379.000 νέους εκατομμυριούχους ή πάνω από 1.000 νέους εκατομμυριούχους ανά ημέρα. Άλλωστε, η αμερικανική οικονομία έχει «δημιουργήσει» το 40% των εκατομμυριούχων του πλανήτη.

Η UBS μιλά, άλλωστε, για την άνοδο των EMILLIs (Everyday Millionaires) ή των καθημερινών εκατομμυριούχων, δηλαδή αυτών που έχουν περιουσιακά στοιχεία 1-5 εκατ. δολαρίων. Ο αριθμός τους σε όλο τον κόσμο έχει τετραπλασιαστεί από το 2000, φτάνοντας στα 52 εκατ. άτομα. Πρόκειται για μια ομάδα που ελέγχει συνολικό πλούτο 107 τρισ. δολαρίων και οφείλει την άνοδό της στην ενίσχυση των τιμών των ακινήτων και τις συναλλαγματικές μεταβολές.

Όμως, ο αριθμός των εκατομμυριούχων δεν έχει αυξηθεί παντού. Η Ιαπωνία έχασε 33.000 εκατομμυριούχους πέρυσι (μείωση 1,2%), ενώ μείωση εμφάνισαν και χώρες με κατά τα άλλα δυναμικές οικονομίες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Εσθονία και η Τσεχία (περίπου -1,5%). Γερμανία, Ελλάδα και Μεξικό εμφάνισαν οριακή μείωση (0,5% έως 0,3%) στον αριθμό των εκατομμυριούχων τους. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα διαθέτει σήμερα 80.000 εκατομμυριούχους.

Την ίδια στιγμή, η UBS μετρά 2.891 δισεκατομμυριούχους ανά τον κόσμο, ελαφρώς περισσότερους σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Η ισχυρή πλειοψηφία διαθέτει περιουσία μεταξύ 1-49 δισ. δολαρίων και μόνο 31 άτομα υπερβαίνουν το φράγμα των 50 δισ. δολαρίων.

Σε ό,τι αφορά τους δισεκατομμυριούχους, η UBS διαπιστώνει ότι η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με την ισχυρότερη αύξηση του πλούτου, μαζί με τη Σιγκαπούρη, το Κατάρ και την Πολωνία. Τη μεγαλύτερη πτώση εμφάνισαν η Ολλανδία και η Ουρουγουάη.

Τα βασικά συμπεράσματα

Η 16η έκδοση της Έκθεσης για τον Παγκόσμιο Πλούτο επισημαίνει τα ακόλουθα περιφερειακά και δημογραφικά θέματα:

• Οι ενήλικες στη Βόρεια Αμερική ήταν οι πλουσιότεροι κατά μέσο όρο (593.347 δολάρια) το 2024, ακολουθούμενοι από την Ωκεανία (496.696 δολάρια) και τη Δυτική Ευρώπη (287.688 δολάρια).
• Ωστόσο, με μονάδα μέτρησης τα δολάρια ΗΠΑ, σε πραγματικούς όρους, πάνω από τις μισές από τις 56 αγορές του δείγματος όχι μόνο δεν συμμετείχαν πέρυσι στην παγκόσμια ανάπτυξη, αλλά είδαν μάλιστα τον μέσο πλούτο τους ανά ενήλικα να μειώνεται.
• Παρόλα αυτά, η Ελβετία συνέχισε να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας για τον μέσο πλούτο ανά ενήλικα σε επίπεδο μεμονωμένης αγοράς, ακολουθούμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ), το Χονγκ Κονγκ (SAR) και το Λουξεμβούργο (Πίνακας 1).
• Η Δανία, η Νότια Κορέα, η Σουηδία, η Ιρλανδία, η Πολωνία και η Κροατία κατέγραψαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στον μέσο πλούτο, όλες με διψήφιους ρυθμούς αύξησης (όταν μετρώνται σε τοπικά νομίσματα).
• Ο αριθμός των εκατομμυριούχων σε δολάρια ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 1,2% το 2024, σημειώνοντας αύξηση άνω των 684.000 ατόμων σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με τις ΗΠΑ να προσθέτουν πάνω από 379.000 νέους εκατομμυριούχους. Αυτό σημαίνει πάνω από 1.000 την ημέρα.
• Οι ΗΠΑ, η ηπειρωτική Κίνα και η Γαλλία είχαν τον μεγαλύτερο αριθμό εκατομμυριούχων σε δολάρια, με τις ΗΠΑ να αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 40% των παγκόσμιων εκατομμυριούχων.
• Τα τελευταία 25 χρόνια υπήρξε μια αξιοσημείωτη και σταθερή αύξηση του πλούτου σε ολόκληρο τον κόσμο, τόσο συνολικά, όσο και ανά κύρια περιοχή ξεχωριστά. Ο συνολικός πλούτος έχει αυξηθεί με σύνθετο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,4% από το 2000.
• Την τρέχουσα δεκαετία, η ζώνη πλούτου κάτω από 10.000 δολάρια ΗΠΑ έπαψε να είναι η πιο πολυπληθής στο δείγμα, καθώς την ξεπέρασε η επόμενη υψηλότερη ζώνη μεταξύ 10.000 και 100.000 δολαρίων ΗΠΑ.
• Κατά την επόμενη πενταετία, οι προβλέψεις της έκθεσης για τον μέσο πλούτο ανά ενήλικα δείχνουν συνεχιζόμενη ανάπτυξη. Η επέκταση αυτή θα καθοδηγείται από τις ΗΠΑ, καθώς και από την ευρύτερη Κίνα, τη Λατινική Αμερική και την Ωκεανία.

Παρά τη μεγάλη ανισότητα, το φτωχότερο 50% των νοικοκυριών παρουσίασε μικρή άνοδο στο μερίδιό του την περίοδο της διακυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν, αυξάνοντάς το από 2,2% σε 2,5%. Περίπου 66,6 εκατομμύρια οικογένειες αυτής της κατηγορίας κατείχαν στο τέλος του περασμένου χρόνου καθαρό πλούτο 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αυξημένο κατά 1,25 τρισ. σε σχέση με τέσσερα χρόνια πριν.

Το 0,1% κέρδισε πάνω από 6 τρισ. δολάρια

Αντίθετα, οι πιο εύποροι – περίπου 133.000 οικογένειες που ανήκουν στο ανώτατο 0,1% – αύξησαν την περιουσία τους κατά πάνω από 6 τρισεκατομμύρια δολάρια την ίδια περίοδο, κυρίως λόγω της ανόδου στις τιμές των μετοχών και των μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων.

Ρεκόρ συγκέντρωσης πλούτου στους πιο πλούσιους

Το κορυφαίο 0,1% αύξησε το μερίδιό του στον συνολικό πλούτο στο ιστορικό υψηλό του 13,8% στα τέλη του 2024, έναντι 13% το 2020. Το φτωχότερο μισό είχε σημειώσει προσωρινά άνοδο στο 2,7% στα μέσα του 2022 – το υψηλότερο επίπεδο από το 1989 – πριν πέσει και πάλι στο 2,5%.

Αντίστροφα κινήθηκαν τα πιο εύπορα μεσαία στρώματα, δηλαδή οι οικογένειες που βρίσκονται στο 90ό έως 99ο εκατοστημόριο, με απώλεια 2,4 ποσοστιαίων μονάδων από τον συνολικό πλούτο.

Οι πλούσιοι ξεχρεώνουν, οι φτωχοί δανείζονται

Καθ’ όλη τη διάρκεια της τετραετίας, η αύξηση του πλούτου στο ανώτατο άκρο της κατανομής συνοδεύτηκε από μείωση των χρεών. Το πλουσιότερο 1% των νοικοκυριών κατάφερε να εξοφλήσει τα καθαρά στεγαστικά του δάνεια.

Αντιθέτως, οι οικογένειες των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων αύξησαν τόσο τα περιουσιακά στοιχεία όσο και τις οφειλές τους – με τις υποχρεώσεις τους να περιλαμβάνουν περίπου 800 δισεκατομμύρια δολάρια σε καταναλωτικά δάνεια υψηλού επιτοκίου.

Οι ηλικιωμένοι συγκεντρώνουν όλο και περισσότερο πλούτο

Σε ηλικιακό επίπεδο, παρατηρείται ενίσχυση της οικονομικής κυριαρχίας των μεγαλύτερων ηλικιών. Από το 2020 έως το 2024, τα νοικοκυριά με επικεφαλής άτομα άνω των 70 ετών αύξησαν το μερίδιό τους κατά 3,8 ποσοστιαίες μονάδες, φθάνοντας στο 31,4% του συνολικού πλούτου.

Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, τα στοιχέια επιβεβαιώνουν δυο σημαντικά στοιχεία:
• Πρώτον, ότι, παρά το γεγονός ότι πρέπει να καλύψουμε αρκετή απόσταση ακόμα, ο πλούτος των νοικοκυριών στην Ελλάδα αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, και ταχύτερους σε σχέση με ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ειδικότερα, για την τριετία 2022 – 2024 η σωρευτική ποσοστιαία αύξηση του στην Ελλάδα (28,5%) είναι η μεγαλύτερη ανάμεσα στις χώρες της ευρωζώνης.
• Και δεύτερον, ότι η κατανομή του πλούτου είναι δικαιότερη στην Ελλάδα σε σχέση με την πλειονότητα των άλλων χωρών της ευρωζώνης, αφού τα περιουσιακά στοιχεία, κινητά και ακίνητα, ανήκουν σε περισσότερα νοικοκυριά. Δηλαδή, σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ο πλούτος στην Ελλάδα συγκεντρώνεται σε περισσότερα χέρια.

Ειδικότερα, από τα στοιχεία της ΕΚΤ, για το δεύτερο τρίμηνο του 2024, προκύπτει ότι:
1. Ο συνολικός καθαρός πλούτος των νοικοκυριών (που περιλαμβάνει καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα και ακίνητα, μείον το ιδιωτικό χρέος) στην Ελλάδα έφθασε στο δεύτερο τρίμηνο του 2024 στα 963 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό είναι αυξημένο κατά 28,5% σε σχέση με το 2022 και 40,1% σε σχέση με το 2020.
2. Στην άνοδο αυτή συνέβαλαν όλες οι επιμέρους συνιστώσες, καθώς στο εν λόγω διάστημα αυξήθηκαν σημαντικά ο γενικός δείκτης του Χρηματιστηρίου, οι τιμές των ελληνικών ομολόγων, οι καταθέσεις και η αξία των οικιστικών ακινήτων. Είναι ενδεικτικό ότι – σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος που ανακοινώθηκαν χθες – από το 2020 οι καταθέσεις αυξήθηκαν κατά 57 δισ. ευρώ, από τα οποία το 56% προέρχεται από τα νοικοκυριά.
3. Είναι, επίσης, σημαντικό να αναφέρουμε ότι η αύξηση του καθαρού πλούτου των ελληνικών νοικοκυριών οφείλεται όχι μόνο στην αύξηση των αξιών αλλά και στη μείωση του χρέους των νοικοκυριών κατά 9,7% σε σχέση με το 2022.
4. Τα ελληνικά νοικοκυριά κατατάσσονται (με βάση τη διάμεσο τιμή) στην 11η θέση μεταξύ 18 χωρών – μελών της ευρωζώνης ως προς την αξία των περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν. Έτσι, επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι δεν ισχύει η συνήθης καταστροφολογία που κατατάσσει τους Έλληνες στην τελευταία θέση της Ευρώπης, καθώς εκτός από τα εισοδήματα (για τα οποία επίσης πρέπει να ανακτηθεί ακόμη αρκετό έδαφος), αυξάνεται και η αξία της περιουσίας των νοικοκυριών. Βελτιώνεται επίσης και η θέση των ελληνικών νοικοκυριών στην σχετική κατάταξη των χωρών της ευρωζώνης.
5. Ο δείκτης ανισότητας όπως μετριέται με τον συντελεστή Gini, είναι σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο τέταρτος χαμηλότερος μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα στη χώρα μας κατέχουν το 12% του πλούτου έναντι 5% στην ευρωζώνη, ενώ το πλουσιότερο 10% στην Ελλάδα κατέχει το 45% του πλούτου έναντι 57% στην ευρωζώνη.

Συμπερασματικά, τα στοιχεία για την εξέλιξη του καθαρού πλούτου των νοικοκυριών στην Ελλάδα  επιβεβαιώνουν αφενός την πρόοδο της χώρας την τελευταία πενταετία και την βελτίωση της θέσης της χώρας σε σχέση με τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, και αφετέρου την ορθότητα της οικονομικής πολιτικής η οποία αυξάνει την περιουσία των Ελλήνων και εξασφαλίζει την δικαιότερη κατανομή της, καταλήγει η ανακοίνωση.

Η καθαρή περιουσία του Χουάνγκ, του διευθύνοντος συμβούλου της Nvidia, αυξήθηκε κατά 76,5 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι στιγμής φέτος, σύμφωνα με το Bloomberg Billionaire Index. Ακριβώς πίσω από τον Χουάνγκ, σε αύξηση πλούτου, ήταν ο συνιδρυτής του Facebook και διευθύνων σύμβουλος της Meta, Mark Zuckerberg, του οποίου η καθαρή περιουσία αυξήθηκε κατά 76 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024.

Ο πλούτος των δύο αυξήθηκε όσο η συνολική κεφαλαιοποίηση γνωστών εταιρειών

Αυτό είναι ίσο ή υπερβαίνει το συνολικό κεφάλαιο ορισμένων εταιρειών, όπως η tech Spotify και ο κατασκευαστής οινοπνευματωδών ποτών Diageo, που και οι δύο έχουν κεφαλαιοποίηση 76 δισεκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και CVS (73 δισεκατομμύρια δολάρια), Target (70 δισεκατομμύρια δολάρια) και Capital One (60 δισεκατομμύρια δολάρια).

Ο Ζάκερμπεργκ, ο πλούτος του οποίου τον κατατάσσει πίσω μόνο από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Tesla, Έλον Μασκ, και τον ιδρυτή και εκτελεστικό πρόεδρο της Amazon, Τζεφ Μπέζος στη λίστα των πλουσίων του Bloomberg, έχει συνολική καθαρή περιουσία 204 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ ο Χουάνγκ έχει αξία 121 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο πλούτος τόσο του Ζάκερμπεργκ όσο και του Χουάνγκ αυξήθηκε τρομερά από την εξαιρετική απόδοση μετοχών των εταιρειών που διευθύνουν. Από την αρχή του έτους, η τιμή της μετοχής της Nvidia έχει αυξηθεί κατά 192% και της Meta κατά 65%, σημειώνει το Fortune.

Κεφαλαιοποιήσεις μαμούθ

Τόσο η Meta όσο και η Nvidia αποτελούν μέρος των αποκαλούμενων Magnificent Seven των μετοχών τεχνολογίας μεγάλης κεφαλαιοποίησης που έχουν τροφοδοτήσει μεγάλο μέρος του ράλι της αγοράς του περασμένου έτους. Οι επενδυτές έχουν ανταμείψει και τις δύο εταιρείες για τις εδραιωμένες θέσεις τους στην αγορά, την Meta στην ψηφιακή διαφήμιση και την Nvidia στην κατασκευή τσιπ, μαζί με καινοτόμα τσιπ που επικεντρώνονται στην τεχνητή νοημοσύνη και τη σταθερή ηγεσία που παρέχουν τα στελέχη τους.

Τα δύο στελέχη ελέγχουν τεκμηριωμένες μερίδες των μετοχών των εταιρειών τους. Ο Ζάκερμπεργκ κατέχει περίπου το 13,5% της μετοχής της Meta, που ανέρχεται σε περίπου 345 εκατομμύρια μετοχές. Εν τω μεταξύ, ο Χουάνγκ κατέχει μεταξύ 3,5% και 4% της Nvidia, συνολικά περίπου 861 εκατομμύρια μετοχές. Η μετοχή της Nvidia υποβλήθηκε σε διάσπαση μετοχών 10 προς ένα τον Ιούλιο.

Νωρίτερα φέτος, ο Χουάνγκ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να πουλήσει έως και 6 εκατομμύρια μετοχές μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2025. Για να το κάνει, ο Χουάνγκ υιοθέτησε ένα προκαθορισμένο σχέδιο που αποσκοπούσε στην αποφυγή πρόκλησης ανησυχίας στους επενδυτές και ολοκλήρωσε την πώληση των 6 εκατομμυρίων μετοχών τον Σεπτέμβριο, πριν από το 2025 ημερομηνία που είχε προαναγγείλει, σύμφωνα με τις ρυθμιστικές καταθέσεις.

Το 2023 η αύξηση του πλούτου σε όλο τον κόσμο ανέκαμψε από τη συρρίκνωση κατά 3% που είχε σημειώσει το προηγούμενο έτος. Η συρρίκνωση το 2022 οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στις συναλλαγματικές επιδράσεις, δη στο ισχυρό δολάριο ΗΠΑ.

Παρά ταύτα, η ανάκαμψη της τάξης του 4,2% αντιστάθμισε την απώλεια από το 2022 και οφείλεται στην ανάπτυξη στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική (EMEA) κατά 4,8%, καθώς και στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού (APAC) με 4,4%. 

Επιπλέον, καθώς ο πληθωρισμός επιβραδύνθηκε, η πραγματική ανάπτυξη ξεπέρασε την ονομαστική ανάπτυξη το 2023, με αποτέλεσμα ο προσαρμοσμένος στον πληθωρισμό παγκόσμιος πλούτος να αυξηθεί κατά σχεδόν 8,4%.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Τα στοιχεία από τη φετινή ανάλυση της UBS δείχνουν ότι οι Έλληνες πολίτες είδαν τον πλούτο τους να συρρικνώνεται κατά περίπου 11% από την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση του 2008, μία περίοδος η οποία στιγματίστηκε τόσο από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους όσο και από την πανδημία. 

Αν και τα στοιχεία της UBS υποδεικνύουν ότι, κατά μέσο όρο, οι Έλληνες πολίτες κατέγραψαν αύξηση της τάξης του 103% όσον αφορά τον πλούτο τους κατά τη δεκαετία 2000-2010, απώλεσαν το 20% αυτού μεταξύ του 2010 και του 2023. Πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση ανάμεσα σε όλες τις χώρες που εξέτασε η UBS, εκτός της Ιαπωνίας όπου η αντίστοιχη μείωση του πλούτου κυμάνθηκε στο 23%. 

Η έρευνα υποδεικνύει, επίσης, ότι η Ελλάδα ακολούθησε διαφορετική πορεία από άλλες χώρες οι οποίες περιδινίστηκαν στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.

Συγκεκριμένα, ο πλούτος στην Πορτογαλία εμφανίζει αύξηση άνω του 80% από το 2008, ενώ στην Ισπανία κινείται κατά 12% υψηλότερα. Σε ό,τι αφορά την οικονομική ανισότητα, η UBS υπολογίζει ότι και οι τρεις χώρες βρίσκονται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η γενικότερη εικόνα

Το 2023, οι κάτοικοι στην περιοχή ΕΜΕΑ ήταν οι πλουσιότεροι κατά μέσο όρο (166.000 δολάρια ΗΠΑ), ακολουθούμενοι από την APAC (156.000 δολάρια ΗΠΑ) και την Αμερική (146.000 δολάρια ΗΠΑ), αλλά ο μέσος πλούτος τους αυξήθηκε με τον πιο αργό ρυθμό από το 2008, περίπου 41%, σε σύγκριση με 122% στην ΑPAC και 110% στην Αμερική στο ίδιο χρονικό διάστημα.

Παρόλο που η Αμερική υστέρησε στην ανάκαμψη του παγκόσμιου πλούτου το 2023, οι Ηνωμένες Πολιτείες ειδικότερα αντιστάθηκαν στην τάση επιβράδυνσης της ανάπτυξης με την πάροδο του χρόνου, αυξάνοντας τον σύνθετο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξής τους από 4% μεταξύ 2000-2010, σε 6% μεταξύ 2010-2023.

Σε επίπεδο μεμονωμένων αγορών, η Ελβετία εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας για τον μέσο πλούτο ανά ενήλικα, ακολουθούμενη από το Λουξεμβούργο, το Χονγκ Κονγκ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις πλούτου το 2023 σημειώθηκαν στην Τουρκία, το Κατάρ και τη Ρωσία.

Επί του παρόντος, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενες από την ηπειρωτική Κίνα και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν τον υψηλότερο αριθμό εκατομμυριούχων σε δολάρια ΗΠΑ, με τις ΗΠΑ να αντιπροσωπεύουν το 38%. Μέχρι το 2028, σύμφωνα με τις προβλέψεις της έκθεσης, ο αριθμός των ενηλίκων με πλούτο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ θα έχει αυξηθεί σε 52 από τις 56 αγορές που αναλύθηκαν και εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 50% στην Ταϊβάν. Στην Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά ο αριθμός των εκατομμυριούχων αναμένεται να παραμείνει σε γενικές γραμμές στάσιμος, καταγράφοντας μικρή πτώση.

Ανισότητα και κινητικότητα του πλούτου

Αν και η ανισότητα τείνει να αυξάνεται με την πάροδο των ετών στις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές, έχει μειωθεί σε αρκετές ανεπτυγμένες ώριμες οικονομίες και σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, ο αριθμός των ενηλίκων στη χαμηλότερη κλίμακα πλούτου μειώνεται συνεχώς, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αυξάνονται σταθερά.

Σύμφωνα με την έκθεση, σε όλες τις κλίμακες πλούτου και σε οποιοδήποτε χρονικό ορίζοντα, είναι πιθανότερο για τους πολίτες να «σκαρφαλώσουν» στην κλίμακα αυτή παρά να υποβαθμιστούν.

Στην πραγματικότητα, η ανάλυση δείχνει ότι περίπου ένα στα τρία άτομα μετακινείται σε μία υψηλότερη πλουτοπαραγωγική κλίμακα μέσα σε μια δεκαετία και σε μια τριακονταετή χρονική περίοδο η πιθανότητα να ξεφύγει κανείς από τη χαμηλότερη πλουτοπαραγωγική κλίμακα αυξάνεται σε πάνω από 60%.

Τέλος, περίπου 83 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ αναμένεται να αλλάξουν χέρια μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες. Αυτό είναι περίπου το ισοδύναμο της αξίας όλης της οικονομικής δραστηριότητας της παγκόσμιας οικονομίας σε ένα μόνο έτος.

Μια ανεξερεύνητη πτυχή αυτής της μεταφοράς είναι ότι ένα αξιοσημείωτο ποσό αυτού του πλούτου θα μετακινηθεί οριζόντια πρώτα μεταξύ συζύγων, πριν μεταφερθεί στην επόμενη γενιά. Στην πράξη, αυτό σημαίνει σημαντική μεταφορά πλούτου στις γυναίκες, λαμβάνοντας υπόψη το συγκριτικά υψηλότερο προσδόκιμο ζωής τους.

Σύμφωνα με θεραπευτές με τους οποίους μίλησε το CNBC, τις περισσότερες φορές οι πάμπλουτοι παλεύουν μεταξύ άλλων με συναισθήματα απομόνωσης, κατάθλιψης και παράνοιας – ένα φάσμα συναισθημάτων που τείνουν να μοιράζονται και πολλοί άλλοι.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν πώς οι πλούσιοι άνθρωποι μπορούν να έχουν προβλήματα. Απορρίπτουν τις ανησυχίες των πλουσίων για την ψυχική τους υγεία ως ασήμαντες και μειωμένης σημασίας», δήλωσε στο CNBC ο Πολ Χοκεμέιερ, κλινικός ψυχοθεραπευτής.

Ένα κορυφαίο πρόβλημα από το οποίο υποφέρουν οι πελάτες του Χοκεμέιερ είναι η χρόνια απομόνωση.

«Οι υπερπλούσιοι συχνά δεν μπορούν να είναι απόλυτα σίγουροι αν οι άνθρωποι «τους συμπαθούν γι’ αυτό που είναι ή γι’ αυτό που έχουν», δήλωσε ο ιδρυτής της κλινικής Ντρέισον Μιούζ.

Σημείωσε ότι συχνά αντιμετωπίζουν συναισθήματα, όπως θλίψη, τραύμα, απώλειες και δύσκολες σχέσεις, «αλλά εκτός από αυτά, πίεση για το πώς ξοδεύονται τα χρήματα και ποιον να εμπιστευτούν».

«Ο πλούτος μπορεί να είναι αρκετά απομονωτικός … μερικές φορές όλα τα μάτια είναι στραμμένα πάνω σου για να δουν τι κάνεις με τα χρήματά σου», είπε, σημειώνοντας ότι ορισμένοι πελάτες «αντιμετωπίζουν την πίεση για το πώς ελπίζουν να τους θυμούνται και πού πρέπει να πάνε τα χρήματα – είτε πρόκειται για επενδύσεις, είτε για φιλανθρωπία, είτε για δημιουργία κληρονομιάς».

«Ο πλούτος μπορεί να κάνει τους ανθρώπους γύρω από τους υπερπλούσιους να τους βλέπουν ως αντικείμενα», παρατήρησε ο Χοκεμέιερ.

«Οι πλούσιοι τείνουν να έχουν υψηλότερο κοινωνικό κύρος και όσοι ζουν σε μειωμένες καταστάσεις εξουσίας συχνά έλκονται από αυτούς. Οι τελευταίοι μπορεί να βλέπουν τους πλούσιους ως τρόπο να ανέβουν σε πιο ισχυρές θέσεις», είπε.

Ο ψυχοθεραπευτής μοιράστηκε ότι οι πελάτες του συχνά «βομβαρδίζονται» από μια ατελείωτη ροή αιτημάτων.

Υπάρχει επίσης μια διαφορά μεταξύ εκείνων που κέρδισαν τον πλούτο τους σε σύγκριση με εκείνους που τον κληρονόμησαν ή βρέθηκαν ξαφνικά με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό.

«Οι άνθρωποι που έγιναν πλούσιοι ως αποτέλεσμα των δικών τους επιτευγμάτων έχουν αυτό που είναι γνωστό ως «ισχυρή εσωτερική θέση ελέγχου»», δήλωσε ο Χοκεμέιερ. «Αισθάνονται υπεύθυνοι για την πορεία της ζωής τους και είναι σίγουροι για την ικανότητά τους να ξανακερδίσουν χρήματα σε περίπτωση που τα χάσουν».

«Αντίθετα, όσοι αποκτούν ξαφνικά πλούτο -είτε μέσω κληρονομιάς είτε μέσω πώλησης μιας επιχείρησης- μπορεί να δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στη νέα τους καταναλωτική δύναμη, στο καθεστώς και στις συνθήκες», δήλωσε ο ίδιος. «Είναι επίσης λιγότερο σίγουροι για τον χειρισμό και τη διατήρηση του πλούτου τους».

Η ξαφνική εισροή πλούτου μπορεί συχνά να οδηγήσει σε προκλήσεις υπαρξιακής ταυτότητας και σε πιέσεις στις σχέσεις», δήλωσε η Φάλκσον.

«Ο πλούτος δεν μας απαλλάσσει τις ανθρώπινες ανάγκες μας. Και το να βρίσκει κανείς νόημα και σκοπό στη ζωή του, είναι πολύ σημαντικές ανάγκες».

Στην Ελλάδα της κλασσικής αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης επαινούσε τις πόλεις που έβαζαν φρένο στην οικονομική ανισότητα προκειμένου να ενισχύσουν την πολιτική σταθερότητα.

Και το 1942, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούσβελτ υποστήριξε ότι έπρεπε να μπει πλαφόν στα εισοδήματα ύψους 480.000 σημερινών δολαρίων, υπενθυμίζει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Nature.

Το άρθρο αναφέρεται στο νέο βιβλίο Limitarianism της ολλανδο-βελγίδας οικονομολόγου και φιλοσόφου Ίνγκριντ Ρόμπεϊνς, η οποία υποστηρίζει ότι έχει πλέον έρθει ο καιρός να τεθούν όρια στον πλούτο.

Το βιβλίο εξετάζει τι μπορεί να σημαίνει ένα τέτοιο πλαφόν και γιατί οι κοινωνίες θα πρέπει να το εφαρμόσουν, σε μια εποχή που το πλουσιότερο 1% των Αμερικανών έχει συσσωρεύσει τον ίδιο πλούτο με το υπόλοιπο 90%.

Η Ρόμπεϊνς, η οποία έχει μελετήσει το πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον πλούτο, ξεκινά με μια προκλητική πρόταση, να θέσουν οι κυβερνήσεις όριο περιουσίας στα 10 εκατομμύρια ευρώ ανά άτομο.

Το νούμερο αυτό δεν είναι απόλυτο, προσφέρει όμως μια κατευθυντήρια γραμμή που «πετυχαίνει μια ισορροπία ανάμεσα στο μέγιστο επίπεδο που προτείνουν διαφορετικές ηθικές και πολιτικές απόψεις», λέει η φιλόσοφος.

Σύμφωνα με έρευνές της Ρόμπεϊνς στην Ευρώπη, ένα τέτοιο όριο θα ήταν ευρέως δεκτό από τον πληθυσμό. Σε δημοσκόπηση σε αντιπροσωπευτικό δείγμα Ολλανδών, για παράδειγμα, 9 στους 10 ερωτηθέντες συμφώνησαν ότι μια τετραμελής οικογένεια με περιουσία άνω των 4 εκατ. ευρώ θα έπρεπε να καταταχθεί στους λεγόμενους «super-rich». Σε φτωχότερες χώρες, το όριο θα ήταν αντίστοιχα χαμηλότερο.

Η Ρόμπεϊνς επισημαίνει ότι ο ακραίος πλούτος «συχνά συνδέεται με ανήθικες ή εγκληματικές πρακτικές», όπως η εκτεταμένη φοροδιαφυγή μεταξύ των πλουσίων και των επιχειρήσεών τους.

Υπενθυμίζει επίσης ότι οι σημερινές οικονομικές ανισότητες έχουν ως ένα βαθμό τη ρίζα τους σε πρακτικές όπως η δουλεία ή οι στρατιωτικές κατακτήσεις –ένα επιχείρημα που αναγνωρίζουν πολλοί ιστορικοί.

Σύμφωνα με τη Ρόμπεϊνς, οι κοινωνίες θα είχαν πολλά να κερδίσουν βάζοντας όρια στον πλούτο. Παρόλο που πολλοί άνθρωποι μπορεί να διαφωνούν για το κατά πόσο οι πρακτικές της αγοράς είναι δίκαιες, οι περισσότεροι θα αναγνώριζαν την αξία ενός υγιούς δημοκρατικού συστήματος ή της παροχής ίσων ευκαιριών για όλους.

Δυσανάλογη εξουσία

Σε αντίθεση με ό,τι υποστηρίζουν τα λεγόμενα trickle-down economics, η βιβλιογραφία των Οικονομικών δείχνει ότι η συσσώρευση πλούτου στην ανώτερη κοινωνική βαθμίδα μειώνει τους διαθέσιμους πόρους που θα μπορούσαν να σώσουν τις κατώτερες βαθμίδες από τη φτώχεια.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, λέει η Ρόμπαϊνς, μελέτες έχουν δείξει πώς η δημοκρατία υπονομεύεται από τη δυσανάλογη πολιτική ισχύ που έχουν αποκτήσει οι μεγιστάνες των ΜΜΕ, οι δισεκατομμυριούχοι ιδρυτές φιλανθρωπικών οργανισμών και οι πλούσιοι δωρητές κιμμάτων.

Η υπερσυσσώρευση πλούτου περιορίζει τις δυνατότητες των κυβερνήσεων να επενδύουν σε δημόσια αγαθά όπως η παιδεία, η υγεία και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Και οι υποσχέσεις περί αξιοκρατίας απειλούνται όταν η οικονομική ανισότητα κληροδοτείται από μια γενιά στην επόμενη.

Οι προτάσεις της Ρόμπεϊνς συνεχίζουν το έργο άλλων οικονομολόγων και φιλοσόφων και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μεγαλύτερο λόγο των εργαζομένων στις λήψεις στρατηγικών αποφάσεων για τις επιχειρήσεις, καθώς και μέτρα πρόληψης της φοροδιαφυγής.

Ψηλά στην ατζέντα του «limitarianism» θα ήταν και η θέσπιση ορίου για τις κληρονομιές, οι οποίες σύμφωνα με την Ρόμπεϊνς θα έπρεπε να τεθεί στα 200.000 ευρώ ανά άτομο συνολικά διά βίου.

Ο πλούτος που θα συλλεγόταν χάρη σε ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσαν να αναδιανέμονται στους νεότερους πολίτες έτσι ώστε να μπορούν όλοι  «να ξεκινούν την ενήλικη ζωή τους χωρίς να ανησυχούν υπερβολικά για το πώς θα τα βγάλουν πέρα» λέει η συγγραφέας.

Υπόψη πρέπει επίσης να ληφθούν οι οικολογικές διαστάσεις της συσσώρευσης πλούτου σε έναν πλανήτη με πεπερασμένους πόρους. Στο κεφάλαιο που αφιερώνει στο ζήτημα, η Ρόμπεϊνς γράφει ότι ο πλεονάζων πλούτος θα μπορούσε για παράδειγμα να διατεθεί σε παγκόσμια προβλήματα όπως η κλιματική κρίση.

Υποστηρίζει μάλιστα ότι θα ήταν πιο εύκολο, από πολιτική και διοικητική άποψη, να τεθούν όρια στον πλουτισμό αντί στην κατανάλωση πόρων.

Το Nature σχολιάζει ωστόσο ότι «άλλοι μπορεί να θεωρήσουν τις πολιτικές που προτείνει η συγγραφέας ως εξίσου δύσκολο να εφαρμοστούν. Το δύσκολο ερώτημα του πώς θα εφαρμόζονταν τέτοια όρια σε όλο και πιο πολωμένα και ανταγωνιστικά εκλογικά συστήματα παραμένει ανοιχτό».

Το άρθρο κλείνει υπενθυμίζοντας ότι η γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη προβλέπει στο πρώτο άρθρο της ότι «οι κοινωνικές διακρίσεις πρέπει να βασίζονται μόνο στο κοινό καλό».

Σε μια εποχή που δείχνει να ορίζεται από τους δισεκατομμυριούχους, είναι ώρα να ξεκινήσει ο δημόσιος διάλογος για το πότε η συσσώρευση πλούτου παύει να εξυπηρετεί το συλλογικό συμφέρον.

Το βιβλίο της Ρόμπεϊνς είναι μια αρχή.

Το Μονακό διατηρεί την κορυφή για το υψηλότερο όριο παγκοσμίως στα 12,8 εκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας αύξηση 3,2% από πέρυσι, ενώ στο Λουξεμβούργο και την Ελβετία χρειάζεται περισσότερα από 8 εκατομμύρια δολάρια για να μπει κανείς σε τέτοια λίστα, σύμφωνα με την Έκθεση Πλούτου του 2024 της Knight Frank.

Μια σημαντική διαπίστωση φέτος είναι ότι οι αγορές που ανακάμπτουν στις ΗΠΑ και σε άλλες δυτικές χώρες διευρύνουν το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του Μονακό, ύψους περίπου 240.000 δολαρίων, είναι πάνω από 900 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Μπουρούντι της Ανατολικής Αφρικής, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Ασία – Μέση Ανατολή – Λατινική Αμερική

Για την Ασία, η Σιγκαπούρη έχει το υψηλότερο όριο με 3,5 εκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται για να ενταχθείς στο κορυφαίο 1%, περισσότερα από τα 3,4 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ στο Χονγκ Κονγκ.

Για τα ΗΑΕ, το υψηλότερο επίπεδο εισόδου στη Μέση Ανατολή, το απαιτούμενο επίπεδο είναι 1,6 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Η Βραζιλία βρίσκεται στην κορυφή στη Λατινική Αμερική με όριο 430.000 δολάρια ΗΠΑ.

Η φθίνουσα παγκόσμια οικονομία πλήττει τους φτωχότερους

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 κατέστρεψε την παγκόσμια οικονομία που μόλις ανέκαμπτε από την πανδημία, προκαλώντας άνοδο των τιμών για την ενέργεια και τα τρόφιμα. Ενώ αυτό προκάλεσε προβλήματα παγκοσμίως, τα φτωχότερα κράτη που πρέπει να εισάγουν αυτά τα αγαθά επλήγησαν ιδιαίτερα καθώς αυξήθηκε το κόστος δανεισμού.

Ωστόσο, δεν ένιωσαν όλοι τη πίεση. Οι 500 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου πρόσθεσαν 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια στη συνολική περιουσία τους πέρυσι, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Tesla, Ίλον Μασκ, να προσθέτει τα περισσότερα, σύμφωνα με το Bloomberg Billionaires Index.

«Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν τις ουσιαστικές διαφορές στην κατανομή του πλούτου μεταξύ των χωρών», επισημαίνεται στην έκθεση της Knight Frank.

«Αναμένετε μεγαλύτερη εστίαση της πολιτικής στο πού βρίσκεται ο πλούτος, πώς κατανέμεται μεταξύ των οικονομιών και πώς οι κυβερνήσεις μπορούν να τον φορολογήσουν και να ενθαρρύνουν την ανάπτυξή του».

Τα στοιχεία για τον ευρωπαϊκό Νότο, έδειξαν ότι η Ελλάδα, μαζί με την Ιταλία, έχουν ανακάμψει από το πλήγμα της πανδημίας και το πραγματικό ΑΕΠ έφτασε το 2022 στα επίπεδα του 2019.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι εκατομμυριούχοι (σε δολάρια) στην Ελλάδα ανέρχονται σε 79.000, έναντι περίπου 1,3 εκατ. στην Ιταλία και την Ισπανία.

Επίσης, εκτιμάται ότι στο τέλος του 2022 ο πλούτος ανά ενήλικα ήταν 105.724 δολάρια στην Ελλάδα, 221.370 δολάρια ΗΠΑ στην Ιταλία και 224.209 δολάρια ΗΠΑ στην Ισπανία. Μεταξύ του 2000 και του 2022, ο πλούτος ανά ενήλικα αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 1,8% στην Ελλάδα, 2,8% στην Ιταλία και 5,0% στην Ισπανία, αυξάνοντας το χάσμα πλούτου μεταξύ της Ελλάδας και των υπολοίπων. Σε δολάρια ΗΠΑ, ο πλούτος ανά ενήλικα μειώθηκε σε κάθε χώρα το 2022 κατά 2,3% στην Ελλάδα, 6,1% στην Ιταλία και 2,4% στην Ισπανία. Ωστόσο, σε ευρώ, ο πλούτος ανά ενήλικα αυξήθηκε κατά 3,7% τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ισπανία, ενώ μειώθηκε ελάχιστα στην Ιταλία κατά 0,3%.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η έκθεση δείχνει ότι ο συνολικός καθαρός ιδιωτικός πλούτος μειώθηκε κατά 11,3 τρισ. δολάρια ΗΠΑ (-2,4%) σε 454,4 τρισ. δολάρια ΗΠΑ στο τέλος του 2022. Ο πλούτος ανά ενήλικα μειώθηκε επίσης κατά 3.198 δολάρια (-3,6%) και θα φθάσει τα 84.718 δολάρια ΗΠΑ ανά ενήλικα.

Όπως αναφέρεται, μεγάλο μέρος αυτής της μείωσης προέρχεται από την ανατίμηση του δολαρίου ΗΠΑ έναντι πολλών άλλων νομισμάτων. Τα χρηματοοικονομικά assets συνέβαλαν περισσότερο στη μείωση του πλούτου το 2022, ενώ τα μη χρηματοοικονομικά assets (κυρίως ακίνητα) παρέμειναν ανθεκτικά, παρά την ταχεία αύξηση των επιτοκίων.

Μαζί με τη μείωση του συνολικού πλούτου, η συνολική ανισότητα πλούτου μειώθηκε επίσης το 2022, με το μερίδιο πλούτου του παγκόσμιου κορυφαίου 1% να πέφτει στο 44,5%. Ο αριθμός των εκατομμυριούχων σε δολάρια παγκοσμίως μειώθηκε κατά 3,5 εκατομμύρια το 2022 σε 59,4 εκατομμύρια πρόσωπα. Αυτός ο αριθμός, ωστόσο, δεν λαμβάνει υπόψη 4,4 εκατομμύρια «εκατομμυριούχους του πληθωρισμού» που δεν θα πληρούσαν πλέον τις προϋποθέσεις εάν το όριο των εκατομμυριούχων προσαρμοζόταν για τον πληθωρισμό το 2022.

Ο παγκόσμιος διάμεσος πλούτος, αναμφισβήτητα ένας πιο ουσιαστικός δείκτης, στην πραγματικότητα αυξήθηκε κατά 3% το 2022 σε αντίθεση με τη μείωση του πλούτου κατά 3,6% ανά ενήλικα. Για τον κόσμο ως σύνολο, ο διάμεσος πλούτος έχει πενταπλασιαστεί αυτόν τον αιώνα με σχεδόν διπλάσιο ρυθμό αύξησης πλούτου ανά ενήλικα, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ταχείας αύξησης του πλούτου στην Κίνα.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της έκθεσης, ο παγκόσμιος πλούτος θα αυξηθεί κατά 38% τα επόμενα πέντε χρόνια, φθάνοντας τα 629 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2027. Η ανάπτυξη από τις αγορές μεσαίου εισοδήματος θα είναι ο κύριος μοχλός των παγκόσμιων τάσεων. Η έκθεση εκτιμά ότι ο πλούτος ανά ενήλικα θα φθάσει τα 110.270 δολάρια το 2027 και ο αριθμός των εκατομμυριούχων στα 86 εκατομμύρια, ενώ ο αριθμός των ατόμων εξαιρετικά υψηλής καθαρής περιουσίας (UHNWIs) είναι πιθανό να αυξηθεί σε 372.000 άτομα.

Τα παραπάνω αποκαλύπτει ετήσια έκθεση της Credit Suisse που δημοσιεύθηκε την Τρίτη και αφορά τις εκτιμώμενες περιουσίες 5,4 δισ. ενηλίκων σε όλο τον κόσμο και σε όλο το φάσμα του πλούτου.

Συγκεκριμένα,ο συνολικός καθαρός ιδιωτικός πλούτος σε όλο τον κόσμο μειώθηκε κατά 2,4% σε συνολικά 454,4 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Credit Suisse. Το μεγαλύτερο μέρος της μείωσης έγινε αισθητό στα νοικοκυριά της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης, τα οποία έχασαν συνολικά 10,9 τρισ. δολάρια.

Δεν υπέστησαν όλες οι χώρες ίδιας έντασης πλήγμα. Παρά τον αντίκτυπο των κυρώσεων, η Ρωσία κατέγραψε μεγάλη αύξηση του πλούτου κατά τη διάρκεια του έτους, προσθέτωντας 56 νέους εκατομμυριούχους, σύμφωνα με την έκθεση.

Η Λατινική Αμερική σημείωσε αύξηση του πλούτου κατά 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, η οποία πυροδοτήθηκε από την ανατίμηση του νομίσματος κατά 6% έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, σύμφωνα με την έκθεση.

«Η εξέλιξη του πλούτου αποδείχθηκε ανθεκτική κατά την εποχή του COVID-19 και αυξήθηκε με ρυθμό ρεκόρ το 2021. Όμως ο πληθωρισμός, τα αυξανόμενα επιτόκια και η υποτίμηση των νομισμάτων προκάλεσαν αντιστροφή το 2022», σχολίασε η Nannette Hechler-Fayd’herbe, η παγκόσμια επικεφαλής οικονομικών και έρευνας στην Credit Suisse.

Παράλληλα, μειώθηκε ο αριθμός των εκατομμυριούχων κατά 3,5 εκατομμύρια, και πλέον ανέρχονται σε περίπου 59,4 εκατομμύρια ανθρώπους. Επίσης, μειώθηκε στο 44,5% το μερίδιο του πλουσιότερου 1% του πλανήτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγγραφείς της μελέτης εκτιμούν ότι το 2022 ήταν απλώς μια εξαίρεση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο πλούτος αναμένεται να αυξηθεί κατά 629 τρισ. δολάρια έως το 2027, ή κατά 38%. Αντίστοιχη αύξηση αναμένεται για τον αριθμό των εκατομμυριούχων, που θα μπορούσε να φτάσει τα 86 εκατομμύρια μέχρι το 2027 από περίπου 60 εκατομμύρια το 2022.